Αρχεία: Events

Εξερευνώντας την αρχετυπική φόρμα της «ζυγιάς», το ντουέτο του Γιαν Βαν Αγγελόπουλου & του Φώτη Σιώτα χρησιμοποιεί ρυθμικά και μελωδικά στοιχεία που προέρχονται από την ευρύτερη ελληνική μουσική παράδοση.

Ο αυτοσχεδιασμός, βασικό στοιχείο κάθε λαϊκής μουσικής, κατέχει κεντρική θέση στη συνεργασία τους. Ηχητικά, η συνύπαρξη των ακουστικών οργάνων με ηχοτοπία που ανήκουν στην pop / dance κουλτούρα –όπως τα εφέ, το μπάσο και τα modular συνθεσάιζερ– εμπλουτίζει και δίνει νέα διάσταση σε μια μουσική με ξεκάθαρη αφετηρία, διαμορφώνοντας έναν υβριδικό ακουστικό / ηλεκτρονικό ήχο.

Γιαν Βαν Αγγελόπουλος — τύμπανα, modular συνθεσάιζερ

Φώτης Σιώτας — βιολί, φωνή

🔷 Ο Φώτης Σιώτας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε βιολί και τραγούδι στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Υπήρξε μέλος πολλών συγκροτημάτων και χορωδιών της πόλης. Από το 1993 και μετά δραστηριοποιείται σε συναυλίες και στη δισκογραφία, με την ιδιότητα του μουσικού, ενορχηστρωτή, συνθέτη και τραγουδιστή. Έχει συνεργαστεί με τους Θ. Παπακωνσταντίνου, Σ. Μάλαμα, Γ. Αγγελάκα, Δ. Σαββόπουλο, Π. Παυλίδη, Φ. Δεληβοριά, Α. Ιωαννίδη, Μπ. Παπαδόπουλο, Γιαν Βαν, Δ. Τρυπάνη και πολλούς ακόμη. Έχει γράψει μουσικές για το θέατρο και για χορό, είναι μέλος των Sancho 003 και Σωτήρες και έχει κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ μαζί με τον στιχουργό Θ. Γκόνη, «Τα Δεύτερα» και «Δύο Λάθη».

🔷 Ο Γιάννης Αγγελόπουλος είναι ντράμερ και συνθέτης. Με το ψευδώνυμο Jan Van Angelopoulos —μια ανορθόδοξη ολλανδική μετάφραση του ονόματός του — παρουσιάζει τη συνθετική του δουλειά. Από το ντεμπούτο άλμπουμ «Misspent» (2010) έως σήμερα έχει κυκλοφορήσει σειρά δίσκων και singles, μεταξύ των οποίων τα «Λαδόκολλα» (2013), «ΓΙΑΝ ΒΑΝ» (2015, με στίχους του Ευθύμη Φιλίππου), «Κακό Ποίημα» (2019, με τη συμμετοχή του Παύλου Παυλίδη) και «Streams» (2021, Teranga Beat). Είναι σταθερός συνεργάτης της ομάδας Vasistas, για την οποία έχει συνθέσει μουσική σε σημαντικές θεατρικές παραγωγές, καθώς και της ομάδας χορού Stereo Nero, με έργα που έχουν παρουσιαστεί στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου.

Ο Miquèu Montanaro (Οξιτανία) και ο Βασίλης Ζλατάνος (Ελλάδα) συμπράττουν σε ένα σετ που ενσωματώνει live electronics και φλάουτα, σε ένα πάντρεμα folk, αυτοσχεδιασμού και ηλεκτροακουστικών στοιχείων.

🔷 Συνθέτης, μουσικός και πολυοργανίστας, εκπρόσωπος της κουλτούρας της Οξιτανίας και ιδρυτής του συγκροτήματος Vents d’Est, ο Miquèu Montanaro συλλέγει στοιχεία από παραδοσιακές μουσικές ανά τον κόσμο. Σπούδασε σαξόφωνο πριν στραφεί στη μελέτη της παραδοσιακής μουσικής της Προβηγκίας και των φλάουτων. Από νωρίς τον γοήτευσε η διασταύρωση των πολιτισμών, τόσο σε γεωγραφικό όσο και σε ιστορικό επίπεδο, και το έργο του χαρακτηρίζεται από συνεργασίες και συναντήσεις, τόσο στον χώρο του αυτοσχεδιασμού (Barre Phillips, Alan Vitous, Serge Pesce, Fabrice Gaudé), όσο και στη λεγόμενη world music (Carlo Rizzo, Keyvan Chemirani, Fouad Didi, Baltazar Nagy-Montanaro), στο γαλλικό chanson (Arthur H., Georges Moustaki, Sylvie Berger), στη νέα παραδοσιακή μουσική (Laurence Bourdin, Pierre-Laurent Bertolino, Estelle Amsellem), στην παλαιά μουσική (Kobzos Kiss Tamàs, Kecskés, Gérard Le Vot) ή στη μουσική δωματίου (Quatuor Talich, OCTV). Στην Ελλάδα έχει συνθέσει μουσική για τη Νένα Βενετσάνου. Έχει πραγματοποιήσει εκατοντάδες συναυλίες, από τη Λατινική Αμερική έως την Κεντρική Ευρώπη, από την Αφρική έως το Coursegoules των Γαλλικών Άλπεων, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ινδονησία.

🔷 Ο Βασίλης Ζλατάνος είναι συνθέτης, μουσικός και σχεδιαστής ήχου. Εργάζεται στον κινηματογράφο, τον χορό, το θέατρο και τη ζωντανή μουσική, αναμειγνύοντας στοιχεία ακουστικών οργάνων με ηλεκτρονικά και ηλεκτροακουστικά μέσα.

Το Ξέφρενο Αερόστατο αποτελεί, από το 2006 περίπου, το κύριο όχημα του μουσικού Οδυσσέα Γραμματικάκη. Με αφετηρία το αντισυμβατικό παίξιμο των μουσικών οργάνων, το χτίσιμο ηχοτοπίων με επαναλαμβανόμενες μελωδίες και την απαγγελία ποιημάτων ή πεζών, έχει κυκλοφορήσει έως τώρα τρεις έντυπες και δύο ψηφιακές δισκογραφικές δουλειές.

Το 2024, με αφορμή ένα διήγημα του Χούλιο Κορτάσαρ και με τη βοήθεια ενός μικρού FM synth, ο Οδυσσέας δημιουργεί με τον μπασίστα Κώστα Βλάχο το ντουέτο Αρκούδες των αγωγών της πολυκατοικίας. Κάθε φορά που αποφασίζουν να ξεμυτίσουν από την ασφάλεια των αγωγών τους για να βγουν στις πόλεις, οι Αρκούδες μαζεύουν κείμενα, τα ντύνουν με παράξενα beats, χειροποίητους θορύβους, αφαιρετικές κιθάρες και μελωδικές μπασογραμμές, προσπαθώντας απεγνωσμένα να βρουν απαντήσεις σε μια εποχή πλανητικής καταστροφής.

Κάποιες από αυτές τις απαντήσεις, ή έστω μερικές ενδιαφέρουσες ανθρώπινες ιστορίες, θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο ΚΕΤ, στις 31 Ιανουαρίου.

www.franticaerostat.com
www.franticaerostat.bandcamp.com/track/–50
www.instagram.com/arkoudestwnagwgwn

Ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό, την ηλεκτρονική μουσική, την ambient αισθητική και τις ψυχεδελικές επιρροές, το “Sound of Color” συνεχίζεται στο KET, προτείνοντας κάθε μήνα νέες οπτικοακουστικές συναντήσεις και διαφορετικές δυναμικές ανάμεσα στον ήχο και την εικόνα.

Σε επιμέλεια των Γιάννη Αναστασάκη και Ναταλίας Μαντά, το “Sound of Color” έχει εξελιχθεί, μέσα από έντεκα χρόνια συνεχούς παρουσίας, σε ένα μοναδικό πεδίο καλλιτεχνικής έρευνας και ανταλλαγής, με καθοριστική επίδραση στην ελληνική πειραματική σκηνή και με ελάχιστα αντίστοιχα παραδείγματα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Στο τέταρτο ραντεβού της σεζόν συμμετέχουν οι Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, αναλογικά synths, live electronics), Ναταλία Μαντά (live visuals), Αντώνης Ανισέγκος (πιάνο), Σίμος Ρηνιώτης (τύμπανα), Ειρήνη Καραγιαννοπούλου (live visuals) και Χάρης Λαμπράκης (νέυ).

🔷 Εγκατεστημένος στο Βερολίνο, ο συνθέτης, πιανίστας και ηλεκτρονικός μουσικός Αντώνης Ανισέγκος έχει πραγματοποιήσει συναυλίες στην Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική. Το 2024 δημιούργησε το τρίο Air, Bee & Tree καθώς και το ντουέτο aNo. Συμμετέχει σε βερολινέζικα σχήματα (Potsa Lotsa XL, Home Stretch, Callisto). Συνθέτει μουσική για μικρά σύνολα, ορχήστρες και θεατρικές παραγωγές. Οι κυκλοφορίες του ξεπερνούν τα 70 άλμπουμ.

🔶 Ο Σίμος Ρηνιώτης είναι μουσικός/αυτοσχεδιαστής. Με βάση τα τύμπανα και διάφορα μικρά αντικείμενα, επιχειρεί τη δημιουργία ηχοτοπίων, εξερευνώντας τα όρια του ήχου και των ειδών. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς μουσικούς και καλλιτέχνες του ήχου στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δουλειές του έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα ιδρύματα και φεστιβάλ, όπως το Εθνικό Θέατρο, η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, το Aarhus Jazz Festival κ.ά.

🔷 Η Ειρήνη Καραγιαννοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών και Design του Saint-Étienne και συνέχισε την εικαστική της έρευνα στη Σχολή Καλών Τεχνών της Karlsruhe. Το έργο της, που περιλαμβάνει κινούμενη εικόνα, ζωγραφική, κολλάζ και εκδόσεις, έχει παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα βιβλία της εκδίδονται από τις εκδόσεις Κύβος και τον εκδοτικό οίκο Lendroit éditions. Είναι εκδότρια του Janus Femzine και ιδρυτικό μέλος της κολεκτίβας Extra-Conjugale. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

🔶 Ο Χάρης Λαμπράκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, με κατεύθυνση την εθνομουσικολογία. Τα τελευταία τριάντα χρόνια συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συνεργαζόμενος με σημαντικούς μουσικούς από διαφορετικά μουσικά πεδία. Παράλληλα, διδάσκει νέυ, μεταδίδοντας την εμπειρία και τη γνώση του σε νεότερους μουσικούς.

🔷 Η Ναταλία Μαντά είναι καλλιτέχνης με βάση την Αθήνα. Αν και ο πηλός αποτελεί το κύριο μέσο έκφρασής της, χρησιμοποιεί επίσης με δεξιοτεχνία μέταλλο, κερί, φωτοευαίσθητα χημικά και βίντεο. Η συνεργασία με διάφορους καλλιτεχνικούς κλάδους αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πρακτικής της. Από το 2017 έως το 2020 δίδαξε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, το ίδιο πανεπιστήμιο στο οποίο απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών. Εδώ και 10 χρόνια συνδιοργανώνει και επιμελείται μαζί με τον Γιάννη Αναστασάκη τον οπτικοακουστικό αυτοσχεδιαστικό θεσμό “Sound of Color”. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις και ιδρύματα στην Ελλάδα και διεθνώς. Το 2022 βραβεύτηκε με την υποτροφία Stavros Niarchos Foundation Artist Fellowship από το ARTWORKS και έχει συμμετάσχει σε σημαντικά προγράμματα residencies στο εξωτερικό. Δημιουργίες της βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.
www.nataliamanta.com

🔶 Από τους πιο ιδιαίτερους κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής, ο Γιάννης Αναστασάκης έχει αναπτύξει έναν αναγνωρίσιμο προσωπικό ήχο που κινείται ανάμεσα στην ambient και την ψυχεδέλεια, ισορροπώντας μεταξύ μελωδίας και θορύβου. Είναι ιδρυτής της JAM Pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από κορυφαίους μουσικούς (Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo κ.ά.). Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και της διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης Λαμπράκης κ.ά. Αναπτύσσει το οπτικοακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.
www.jannisanastasakis.com

Ο Θέμης Βασιλείου (κιθαρίστας και συνθέτης) παρουσιάζει για πρώτη φορά στο ΚΕΤ έργα του για σόλο κλασική κιθάρα. Η κιθαριστική και συνθετική του γραφή έχει ήδη αποτυπωθεί σε δουλειές όπως το Σόλο Ελεκτρίκ (2022, έργα για σόλο ηλεκτρική κιθάρα), το Βασιλάραψ: 4 καμινέτα για ντούο κιθάρα (2021, ως κιθαριστικό ντουέτο με τον Γιάννη Αράπη), καθώς και στο άλμπουμ Sons of Zevedeus (2018), ως κιθαρίστας του οργανικού progressive rock σχήματος Sons of Zevedeus.

Το νέο συνθετικό του υλικό για κλασική κιθάρα αποτυπώνει τις ποικίλες μουσικές του καταβολές και μια πιο άμεση εκδοχή της συνθετικής του σκέψης. Τα έργα που θα παρουσιαστούν δεν έχουν κυκλοφορήσει έως σήμερα.

Στη συναυλία συμμετέχουν επίσης οι Horos Duet, με τους Στυλιανό Τζιρίτα (πιάνο) και Μιχάλη Καραγιάννη (ντραμς), παρουσιάζοντας νέο συνθετικό υλικό. Αφορμή για το διπλό live αποτελεί και η πρόσφατη συνεργασία του Βασιλείου με τους Horos σε κομμάτι της επικείμενης κυκλοφορίας τους.

www.ramblerecords.bandcamp.com/album/solo-electrique
www.ramblerecords.bandcamp.com/album/4-four-kaminetti-for-guitar-duet
www.manofman.bandcamp.com/album/a
www.manofman.bandcamp.com/album/–12

🔷 Ο Θέμης Βασιλείου δραστηριοποιείται στη σύνθεση και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, με εμφανίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ως σολίστας κιθάρας και ως μέλος ποικίλων σχημάτων. Έργο του για την ορχήστρα Αποδημητικοί βραβεύτηκε από την ΕΕΜ και ερμηνεύτηκε από την ΑΣΟΝ το 2017. Παράλληλα, έχει συνθέσει μουσική για κινηματογράφο και χορευτικές παραστάσεις.

🔷 Οι Horos Duet είναι η μουσική σύμπραξη του ντράμερ και φωτογράφου Μιχάλη Καραγιάννη και του πιανίστα, κλαρινετίστα και συγγραφέα Στυλιανού Τζιρίτα. Στο label A Man out of A Man έχουν κυκλοφορήσει δύο δίσκους τα προηγούμενα χρόνια. Πρόσφατα ολοκλήρωσαν την ηχογράφηση νέου άλμπουμ, με αναφορές στη jazz, το new age, την ελληνική πιανιστική σχολή του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, τον αισθητισμό και τον ιμπρεσιονισμό.

Ο Μιχάλης Καταχανάς (βιόλα) και ο Χάρης Λαμπράκης (νέυ) εμφανίζονται για πρώτη φορά μαζί ως ντουέτο.

Σε μια ανοιχτή μουσική συνομιλία χωρίς προκαθορισμένες φόρμες, η δημιουργία καθοδηγείται από τον αυθορμητισμό, την ακρόαση και τη στιγμή. Η βιόλα και το νέυ, όργανα με διαφορετικές μουσικές καταβολές, εξερευνούν ήχους και υφές σε πραγματικό χρόνο, διαμορφώνοντας μια εμπειρία ακρόασης βασισμένη στον αυτοσχεδιασμό, το ρίσκο και την κοινή μουσική αναζήτηση.

Χάρης Λαμπράκης — νέυ
Μιχάλης Καταχανάς — βιόλα

🔷 Ο Χάρης Λαμπράκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, με κατεύθυνση την εθνομουσικολογία. Τα τελευταία τριάντα χρόνια συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συνεργαζόμενος με σημαντικούς μουσικούς από διαφορετικά μουσικά πεδία. Παράλληλα, διδάσκει νέυ, μεταδίδοντας την εμπειρία και τη γνώση του σε νεότερους μουσικούς.

🔷 Ο Μιχάλης Καταχανάς γεννήθηκε στον Πειραιά και ξεκίνησε μαθήματα κλασικού βιολιού σε ηλικία οκτώ ετών. Δραστηριοποιείται ως τζαζ βιολίστας, συνθέτης και αυτοσχεδιαστής, με εμφανίσεις σε συναυλίες και φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και συνεργασίες με Έλληνες και διεθνείς μουσικούς. Συνθέτει μουσική για το θέατρο και από το 2014 διδάσκει στο τμήμα τζαζ του Ωδείου Αθηνών, ενώ εργάζεται και ως δάσκαλος μουσικής στη δημόσια εκπαίδευση.

Τρία σετ πειραματικού και αυτοσχεδιαστικού ήχου βασισμένα στη ζωντανή σύνθεση και στη χρήση ηλεκτρονικών και ακουστικών μέσων.

🔷 Ο sound artist Πάνος Αλεξιάδης δημιουργεί μουσική για χορό, κινηματογράφο και ηχητικές εγκαταστάσεις. Η τελευταία του κυκλοφορία, Cestrum Nocturnum, κυκλοφόρησε από το label B.A.A.D.M.
panosalexiadis.com

🔷 Ο μουσικός και ηχητικός καλλιτέχνης Σάββας Μεταξάς δραστηριοποιείται στους τομείς της πειραματικής μουσικής, των ηχογραφήσεων πεδίου, του modular synthesizer και της ηλεκτρικής κιθάρας. Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία του, June 9–10, κυκλοφόρησε από το γαλλικό label Falt. Το έργο Magnetic Loops II χρησιμοποιήθηκε από τους Nine Inch Nails πριν τις εμφανίσεις τους στην πρόσφατη περιοδεία τους. Στο ΚΕΤ, παρουσιάζει μια σύνθεση βασισμένη στο ηχητικό υλικό των Magnetic Loops.
savvasmetaxas.bandcamp.com

🔷 Ο καλλιτέχνης, ερευνητής του ήχου, παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής και εκπαιδευτικός Γιάννης Κοτσώνης δραστηριοποιείται από το 2009 ως ανεξάρτητος συντονιστής εργαστηρίων, residencies και συναυλιών. Είναι υπεύθυνος για μια σειρά από ατομικά και συνεργατικά podcasts και ραδιοφωνικές εκπομπές (Sound Unfolds / Stegi Radio, Resonator / Concertzender, Proschedio / Strummer Radio). Έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες κυκλοφορίες και συναυλίες τόσο με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Sister Overdrive όσο και με το όνομά του, ενώ από το 2006 είναι μέλος του καλλιτεχνικού-ερευνητικού σχήματος acte vide.
sisteroverdrive.bandcamp.com

Η Demi Spriggs παρουσιάζει, μαζί με την μπάντα Friends, το πρώτο της σόλο άλμπουμ Nights on the Folkway, που κυκλοφόρησε στις 10 Οκτωβρίου 2025 σε κασέτα και CD από τη Submersion Records. Τη βραδιά ανοίγει η Calliope με ένα σόλο σετ.

🔷 Η μουσικός Demi Spriggs δραστηριοποιείται μεταξύ Αθήνας και Essex. Η δουλειά της αντλεί από τις παραδόσεις της folk και της country, με τραγούδια που κινούνται γύρω από θέματα όπως η αγάπη και η απώλεια.

Στη μουσική της συνυπάρχουν μια αίσθηση μακρινού παρελθόντος και μια σύγχρονη προσέγγιση: φωνητικά loops, επεξεργασία της φωνής και μη συμβατικές αρμονίες ανάμεσα σε πολλές φωνές και όργανα διαμορφώνουν έναν ήχο λιτό αλλά έντονα φορτισμένο.

Το Nights on the Folkway, το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ της, συνομιλεί με επιρροές από καλλιτέχνες όπως οι Joni Mitchell, Cat Power, Judee Sill και Nick Drake.

Το συγκρότημά της, οι Friends, λειτουργεί ως ένα ευέλικτο ορχηστρικό σύνολο που πλαισιώνει τις πρωτότυπες συνθέσεις και τις διασκευές της, κινούμενο σε ένα πειραματικό jazz-pop ύφος. Στους Friends συμμετέχουν οι Einar Stenseng (πιάνο), Yorgos Smak (ντραμς), Γεράσιμος Λοράνδος (μπάσο) και Joe O’Connor (κλαρινέτο).

🔷 Η μουσικός και περφόρμερ Calliope (Καλλιόπη Γερακιανάκη) περνά τον περισσότερο της χρόνο προσπαθώντας να καταλάβει τη χρήση των συνθεσάιζερ, των loopers και των effect pedals, καθώς και να ξεμπλέξει όλα τα καλώδια που τα συνδέουν. Δημιουργεί παράξενα samples, για τα οποία είναι αρκετά περήφανη, ενώ προσπαθεί να μάθει τρομπέτα και ευφώνιο — όργανα που αντιμετωπίζει ως μια προέκταση της φωνής της.

Ο πρώτος της δίσκος, MÄDCHENBLUMEN (Submersion Records, 2023), αποτελεί ένα κολάζ μουσικής, ποίησης και field recordings, μέσα από το οποίο διερευνά ζητήματα συγχώρεσης, θηλυκότητας και προσωπικής ταυτότητας.

Αυτή την περίοδο εργάζεται πάνω στο νέο της άλμπουμ με τίτλο LICE («ΨΕΙΡΑ»), καθώς και στο πρότζεκτ ΟΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ’ΧΕΙ ΠΕΙ Η ΤΖΕΝΗ.

Demi Spriggs: IG: @demispriggs | FB: @Demi Spriggs | Nights on the folkway

Calliope: IG: @calllope_ | FB: @Calliope | MÄDCHENBLUMEN

Submersion Records: FB: @/SubmersionRecords | IG: @submersionrecords/ | wwww.submersionrecords.bandcamp.com/music

Εμπνευσμένος από τον συμβολισμό και την εικονογραφία του Αρμένιου ποιητή Sayat Nova, ο multi-media καλλιτέχνης Lee Adams δημιούργησε ένα ηχητικό σετ με έντονη ψυχεδελική διάσταση, που αντλεί από τη ζωή και το έργο του τροβαδούρου.

Η πρώτη παρουσίαση τον Οκτώβριο εξαντλήθηκε σχεδόν αμέσως· το έργο επιστρέφει για δεύτερη και τελευταία φορά στο ΚΕΤ.

Τη βραδιά ανοίγει ο Nikko με ένα οπτικοακουστικό σετ με τίτλο T-error.

🔷 Ο Lee Adams δραστηριοποιείται ανάμεσα στην Αθήνα και το Λονδίνο, κινούμενος στους χώρους του ήχου, του κινηματογράφου και των οπτικών εγκαταστάσεων. Η πρακτική του εκτείνεται από την ανασύνθεση ενός χαμένου ηχοτοπίου του David Toop για τον John Latham έως συνεργασίες, όπως το ντουέτο Rotten Sun με τη Mia Zabelka. Από το 2002 διοργανώνει τα πάρτι Kaos London, ενώ συμμετέχει στη διοργάνωση του Exist Festival, ενός ανεξάρτητου φεστιβάλ και label που εστιάζει στις διασταυρώσεις μουσικής και πολιτικής δράσης, στην Παλαιστίνη και διεθνώς. Από το 2016 διευθύνει τη δισκογραφική Khemia Records.

🔶 Ο Nikko, ενεργός στην αθηναϊκή σκηνή από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, παρουσιάζει στο ΚΕΤ το T-error: ένα πειραματικό οπτικοακουστικό σετ ηλεκτρονικής μουσικής, ανάμεσα σε σκοτεινές ατμόσφαιρες και αφαιρετικά noise στοιχεία.

Η ομάδα Quasi Una Fantasia: Φιλοσοφία της Μουσικής είναι μια πρωτοβουλία του Σπύρου Πολυχρονόπουλου (συνθέτη και Επ. Καθηγητή στο Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του ΕΛΜΕΠΑ) και του Γιώργου Σαγκριώτη (Αν. Καθηγητή στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Πατρών), που αποσκοπεί στη δημιουργία ενός θεσμού με επίκεντρο τη φιλοσοφία της μουσικής.

Κάθε εκδήλωση θα βασίζεται σε μια διαφορετική θεματική, εστιάζοντας σε σύγχρονα ερωτήματα γύρω από τη φύση, τη λειτουργία και την αισθητική της μουσικής. Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει ημερίδα διαλέξεων και παρεμβάσεων από μουσικούς, φιλοσόφους και άλλους θεωρητικούς, καθώς και συναυλία. Η διοργάνωση θα μετακινείται κάθε φορά σε διαφορετική πόλη, δημιουργώντας ένα δυναμικό πεδίο ανταλλαγής ιδεών και εμπειριών.

Η πρώτη συνάντηση, με θεματική «Ο θόρυβος ως ρήξη και ως μορφή», πραγματοποιείται στο ΚΕΤ την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου. Στη συζήτηση συμμετέχουν οι: Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Θάνος Πολυμενέας Λιοντήρης (Επ. Καθηγητής, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, ΕΚΠΑ) και Γιώργος Σαγκριώτης. Τη συζήτηση συντονίζει ο Λέανδρος Κυριακόπουλος (Επ. Καθηγητής, Τμήμα Κοινωνιολογίας, ΕΚΠΑ). Ακολουθεί συναυλία με δύο σόλο σετ από τη Σοφία Ζαφειρίου (ηλεκτρονικά) και τον Γιώργο Σταυρίδη (κρουστά).

🔷 Η Σοφία Ζαφειρίου είναι μουσικός και sound artist με έδρα την Αθήνα. Μέρος της έρευνάς της επικεντρώνεται στην υπέρβαση μη δυτικών ρυθμών και τρόπων μέσω ηλεκτρονικών και στοχαστικών μέσων, θορύβου, αυτοσχεδιασμού και ακουστικών οργάνων.

🔷 Ο Γιώργος Σταυρίδης εξερευνά τις εγγενείς ηχητικές δυνατότητες των κρουστών οργάνων, των ηλεκτρονικών μέσων και αντικειμένων, μέσα από την κατασκευή, την επιτόπια δράση και τον αυτοσχεδιασμό. Είναι μέλος των Trigger Happy, του ντουέτου BLIP και του Κέντρου Έρευνας και Διάσωσης Μουσικής Ραδιουργίας. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολυάριθμες συναυλίες και φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Φωτογραφία: Δημήτρης Αλεξάκης

Ανάμεσα σε τελετουργικούς παλμούς, lo-fi ηχοτοπία και σκοτεινά επικά μοτίβα, το πρώτο ελληνικό Dungeon Synth Festival εγκαινιάζεται στο ΚΕΤ, στις 19 Δεκεμβρίου, πριν επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη την επόμενη μέρα.

Η εναρκτήρια βραδιά παρουσιάζει πέντε συμμετοχές εμβληματικές για το είδος: Amn, Anglachel, Budrum, Varvitos και Ξόρκι.

● Το μουσικό είδος dungeon synth γεννήθηκε στις παρυφές της black metal σκηνής της δεκαετίας του ’90, ως ένα παράπλευρο αλλά αυτόνομο ρεύμα που αξιοποιεί συνθεσάιζερ για να δημιουργήσει ατμοσφαιρικά και εσωστρεφή ηχοτοπία. Αντλεί έμπνευση από τον σκοτεινό ρομαντισμό, τα μεσαιωνικά κάστρα, τις επικές fantasy αφηγήσεις και την αίσθηση ενός κόσμου χαμένου στο χρόνο.

Στην καρδιά του είδους βρίσκεται η lo-fi παραγωγή: σκόπιμα ακατέργαστα timbres, απλές μελωδικές γραμμές, επαναληπτικά μοτίβα και μια αισθητική που παραπέμπει τόσο στη μουσική των παλιών βιντεοπαιχνιδιών όσο και στο dark ambient.

Με τον καιρό, το dungeon synth εξελίχθηκε σε μια ιδιαίτερη υποκουλτούρα, μακριά από το επιθετικό ύφος της black metal: μια κοινότητα δημιουργών που λειτουργούν DIY, εκδίδοντας περιορισμένες κυκλοφορίες, κασέτες, zines και εικονογραφήσεις που ενισχύουν τον χειροποίητο και μυστικιστικό χαρακτήρα του είδους. Σήμερα αποτελεί ένα αυθύπαρκτο μουσικό σύμπαν.

● Στον χώρο του φεστιβάλ θα είναι διαθέσιμο merch με t-shirts και κασέτα-συλλογή με 15 ακυκλοφόρητα τραγούδια, που αποτυπώνουν τη σύγχρονη εικόνα της εγχώριας σκηνής.

🔷 Αν συνδυάσει κανείς την αισθητική του DnD και των Forgotten Realms με συνθεσάιζερ που κινούνται άλλοτε προς το fantasy και άλλοτε προς την krautrock, προκύπτει ο χαρακτηριστικός ήχος του ντουέτου Amn. Μοιράζοντας τον χρόνο τους ανάμεσα στην Αθήνα και το Λονδίνο, οι Amn έχουν αναπτύξει μια συνεπή και πλούσια δισκογραφία από το 2019 και στο εξής. Πρόσφατα πραγματοποίησαν την πρώτη τους διεθνή περιοδεία στις ΗΠΑ, εμφανιζόμενοι μαζί με τους Orcus, Silencio Permanente και Flickers from the Fen, ενώ ακολούθησαν και ζωντανές παρουσιάσεις στην Αγγλία. Η συμμετοχή τους στο φεστιβάλ σηματοδοτεί την πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα.

www.amndungeonsynth.bandcamp.com

🔷 Με σαφή έμπνευση από τον μυθικό κόσμο του Τόλκιν, Anglachel ονομάζεται το dungeon synth project του Admetos (επίσης μέλος των Elegos, Faunus και Echoes of Oblivion). Με συνεχή δισκογραφική παρουσία από το 2017, το project συγκαταλέγεται σήμερα μεταξύ των πιο σημαντικών ονομάτων της διεθνούς «δεύτερης γενιάς» αναβίωσης του είδους. Έχει ήδη συμμετάσχει σε διοργανώσεις όπως το Rethymno Rocks Festival και το Dark Dungeon Festival III στο Βέλγιο.

www.anglachelds.bandcamp.com

🔷 Το προσωπικό project της Budrum (επίσης φωνή/κιθάρα στους LIKNO) ξεκίνησε το 2024 στην Κοζάνη. Με κύριο άξονα το πιάνο και διάφορα keyboards και με περιστασιακή χρήση φωνητικών το project κινείται σε old-school αισθητικές διαδρομές, ενσωματώνοντας παράλληλα επιρροές από μεσαιωνική και αρχαία ελληνική μουσική, καθώς και από βαλκανική, ελληνική folk και κλασική παράδοση.

www.budrum.bandcamp.com/music

🔷 Έπειτα από πειραματισμούς με διαφορετικά μουσικά είδη, ο Varvitos εγκαινιάζει το 2020 το προσωπικό του ταξίδι από το Ηράκλειο με το EP The Lost Bard. Αντλώντας έμπνευση από role-playing games, ταινίες φαντασίας, ιστορικά θέματα και comics, ενσωματώνει φανταστικά στοιχεία και narrative storytelling στα μουσικά του μοτίβα. Από το 2025 συνοδεύει ως ντράμερ το πρότζεκτ Anglachel στις ζωντανές του εμφανίσεις. Η συμμετοχή του στο φεστιβάλ αποτελεί την πρώτη του live εμφάνιση ως Varvitos.

www.varvitos.bandcamp.com

🔷 Το Ξόρκι φυτρώνει το 2020 στο αστικό dungeon synth (“Ψαλμωδίες από τον Υπόνομο”). Η συνέχεια βρίσκει το project σε πιο synth-punk μονοπάτια (“Νεκροαστικά”, “Γη των Μεγάλων Μανιταριών”). Με αρκετά live στο ενεργητικό του, ετοιμάζεται για τη νέα δισκογραφική δουλειά (“Χειραψία με το Σατανά”).

www.ksorki.bandcamp.com/music

Κoulentianos X Liolios είναι το ντουέτο των Δημήτρη Κουλεντιανού (κοντραμπάσο) και Γρηγόρη Λιόλιου (κιθάρα).

Συστήθηκε στο κοινό με τον πρώτο live δίσκο του στο Ρομάντσο τον Σεπτέμβριο του 2024, μια συναυλία που σηματοδότησε και την αρχή της συνεργασίας.

Η κοινή τους αγάπη για την ελεύθερη έκφραση και για το καλό ποτό οδήγησε στη δημιουργία του ομώνυμου άλμπουμ Koulentianos X Liolios. Κινούμενοι σε περιοχές ambient και drone με noise αποχρώσεις, διαμόρφωσαν έναν ηχητικό κόσμο όπου το κοντραμπάσο και η κιθάρα αλληλεπιδρούν με τρόπο άμεσο και αβίαστο.

Οι ζωντανές τους εμφανίσεις, όπως και το υλικό που παρουσιάζουν, μεταβάλλονται από βραδιά σε βραδιά, αλλά σταθερή τους βάση παραμένει η επικοινωνία και η δημιουργική κυκλοθυμία.
Στο ΚΕΤ, παρουσιάζουν τον δίσκο του 2024 καθώς και νέα κομμάτια από το άλμπουμ που ετοιμάζουν για το 2026.

Ο Δημήτρης Κουλεντιανός ζει πλέον στην Αθήνα, αναζητώντας νέες ερωτήσεις μέσα από τον ήχο.
Ο Γρηγόρης Λιόλιος ζει «φιλοξενούμενος», χρησιμοποιώντας τη μουσική και την κιθάρα ως μέσο αποτύπωσης του σύγχρονου βιώματος.

www.dimitriskoulentianos.bandcamp.com/album/koulentianos-x-liolios

“Πριν από 13 χρόνια, οι πρώτες προβολές που φιλοξενήθηκαν στο ΚΕΤ ήταν δύο ταινίες του σκηνοθέτη Χρήστου Καρακέπελη και της σεναριογράφου Νατάσας Σέγκου, η «Πρώτη Ύλη» και το «Σπίτι του Κάιν».

Ακολούθησαν πολλά χρόνια στενής συνεργασίας μέσα από το σεμινάριο ντοκιμαντέρ που συντόνιζαν στον χώρο· μια σχέση που διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τη δική μας αντίληψη για το σινεμά.

Είναι για εμάς ιδιαίτερη χαρά να υποδεχόμαστε την προβολή της καινούργιας τους ταινίας, «Σχέδιο Θανάτου για έναν Σκύλο και έναν Άντρα» (2024, 66’), μετά την οποία θα ακολουθήσει συζήτηση των δημιουργών με το κοινό.” – η ομάδα του ΚΕΤ

Λίγα λόγια για την ταινία:

Στη διάρκεια των lockdowns, ένας απόκληρος, ως άτρωτος υπερήρωας, καταλαμβάνει την άδεια πόλη και εξαπολύει τον αιρετικό του μονόλογο προς τους απενεργοποιημένους αστούς. Έναν σπαρακτικό ύμνο σε όλους τους απόκληρους, μια ειρωνική, προκλητική ματιά στην «υγεία» και την «κανονικότητα». Με φόντο τις καθημερινές αναφορές θανάτων στο ραδιόφωνο, σχεδιάζει μια επική απόδραση, για τον ίδιο και τον σκύλο του, από τον πιο θανατηφόρο ιό: την ίδια τη ζωή. Ένα περιπετειώδες ταξίδι θανάτου από τα βουνά μέχρι τη Νέα Υόρκη, από την ασφυκτική πραγματικότητα στην ελευθερία.

Η ταινία γυρίστηκε μετά την τυχαία συνάντηση του σκηνοθέτη με τον ήρωα στην έρημη Αθήνα κατά τη διάρκεια του lockdown. Ήταν μια αυθόρμητη ανταπόκριση στην επιθυμία αυτού του άνδρα να εκφραστεί. Το ταλέντο του ως φυσικού ηθοποιού και η φανταστική του προσέγγιση στη ζωή έδωσαν αφορμή για τον πειραματισμό των δημιουργών με τη μορφή. Το συνεργείο αποτελούνταν από μικρή ομάδα φίλων που δεν είναι επαγγελματίες του κινηματογράφου. Η ταινία γυρίστηκε με στοιχειώδη εξοπλισμό (φωτογραφική μηχανή DSLR, χωρίς χρήση φωτισμού εκτός από το φλας των κινητών τηλεφώνων σε ορισμένες περιπτώσεις).

*Η ταινία προβάλλεται στα ελληνικά με αγγλικούς υπότιτλους.

Δύο σετ πειραματικού ηλεκτρακουστικού ήχου από τον Ignatz (Βέλγιο) και τον John Also Bennett (ΗΠΑ).

🔷 Ο Ignatz είναι το alter ego του Βέλγου μουσικού Bram Devens.

Το καλλιτεχνικό όνομα Ignatz προέρχεται από τον κακόβουλο ποντικό της σειράς κόμικς Krazy Kat (1910) του George Herriman, γνωστό για τα τούβλα που εκσφενδόνιζε στο κεφάλι του Krazy Kat.

Ο Devens χρησιμοποιεί τον Ignatz ως alter ego και εμφανίζεται με τη δική του στοίβα «τούβλων»: συναισθηματικά τραγούδια τυλιγμένα σε εφέ και καθοδηγούμενα από τον αυτοσχεδιασμό, συγγενικά με τον πρωτόγονο χαρακτήρα των V.U. ή του Henry Flynt, αυτόνομες λούπες που περιπλέκονται, υπνωτιστικές κιθάρες, «φανταστικά» πλήκτρα, αποσωματοποιημένα φωνητικά.

www.ignatz.be

www.krutrecords.bandcamp.com/album/the-cure

🔷 Ο Αμερικανός συνθέτης, φλαουτίστας και πολυοργανίστας John Also Bennett (JAB) δημιουργεί ατμοσφαιρική, avant-garde και μινιμαλιστική μουσική. Το έργο του βασίζεται σε απλά ηχητικά στοιχεία που αλληλεπιδρούν με τα κενά, τον χρόνο και την αντήχηση, αποκαλύπτοντας την πολυπλοκότητα και τη μαγεία που κρύβονται στην καθημερινή εμπειρία ή ακόμη και στη φαινομενική απουσία της.

Έχει κυκλοφορήσει άλμπουμ στις Shelter Press, Kranky και Séance Centre, καθώς και στο δικό του label, Editions Basilic. Έχει εμφανιστεί στην Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία, έχει συνθέσει μουσική για ταινίες μικρού μήκους και εικαστικές εγκαταστάσεις και έχει επιμεληθεί εκδόσεις έργων άλλων δημιουργών, μεταξύ των οποίων και του πατέρα του, του πρωτοποριακού ποιητή και καλλιτέχνη John M. Bennett.

Ζει στην Ελλάδα.

www.johnalsobennett.com

www.johnalsobennett.bandcamp.com

Η συναυλία πραγματοποιείται σε συνεργασία με το project nual nebbia acustica (site /  instagram / fb).

▨ Μια βραδιά αφιερωμένη σε δύο μουσικά σύμπαντα: στις ατμοσφαιρικές υφές της Myrsini Kalle και στο σκοτεινά ποιητικό ηλεκτροακουστικό υβρίδιο των As Never Before.

▨ Με κοινό τόπο το label Submersion Records, τα δύο σχήματα συναντιούνται για πρώτη φορά στην Αθήνα, μετά από μια πετυχημένη εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη.

◍ Η μουσικός και εθνομουσικολόγος Myrsini Kalle ειδικεύεται στην ambient μουσική. Συνδυάζει ένα πιανιστικό και χορωδιακό υπόβαθρο με πυκνές υφές και καθηλωτικά ηχοτοπία, αντλώντας έμπνευση από τους Stars of the Lid, Air ή Boards of Canada. Το πρώτο της άλμπουμ, “Some Interesting Experiences”, είναι αποτέλεσμα περισσότερο από ενός έτους σύνθεσης. Συμπυκνώνει διαφορετικές καταστάσεις και συναισθήματα γύρω από το αίσθημα της βύθισης.

◍ Με επιρροές από τον πρώιμο David Byrne, τους Legendary Pink Dots, τους Coil και τους Einstürzende Neubauten, οι As Never Before υφαίνουν ένα υβρίδιο λιτών και επαναλαμβανόμενων μοτίβων ηλεκτροακουστικής κιθάρας και ρυθμών, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου τα λόγια αναδύονται και καταδύονται. Το ντουέτο προέρχεται από τη Θεσσαλονίκη και αποτελείται από τον Kyriakos Plsds (ακουστική κιθάρα, φωνή) και τον Selfish Limbs (sensory percussion). Το πρώτο τους άλμπουμ, “Steps”, ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2023. Παρουσιάζουν στο ΚΕΤ υλικό από τη δεύτερή τους κυκλοφορία.

● Το label Submersion Records (Θεσσαλονίκη) ξεκίνησε τη δράση του τον Οκτώβριο του 2020. Έχει μέχρι σήμερα πραγματοποιήσει 29 κυκλοφορίες. Συνεργάζεται με καλλιτέχνιδες και καλλιτέχνες όπως οι Γιάννης Αράπης, Saber Rider, Γιώργος Κατσάνος, Χρύσα Τσαλταμπάση, Γιώργος Καρράς, Καλλιόπη Μητροπούλου. Το 2025, διοργάνωσε στο ΚΕΤ το Submersion Festival, με εξαιρετική ανταπόκριση.

▨ Κυκλοφορίες της Submersion Records θα είναι διαθέσιμες τη βραδιά της συναυλίας.

Myrsini Kalle: FB: @Myrsini Kalle | IG: @myrsinikalle | Some Interesting Experiences

As Never Before: FB: @As Never Before | IG: @as.never.before | To the end of beyond

Submersion Records: FB: @SubmersionRecords | IG: @submersionrecords/ | Bandcamp

Ένα σετ πειραματικού, κιθαριστικού και industrial ήχου από τον AICHER.

Ο Liam Andrews (AICHER) είναι Βρετανός μουσικός και εικαστικός καλλιτέχνης, που μεγάλωσε στην Αυστραλία και ζει σήμερα στην Κοπεγχάγη.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια, ο Andrews ασχολείται ενεργά με την εξερεύνηση της ενισχυμένης κιθαριστικής μουσικής, ως μέλος του πειραματικού post-punk συγκροτήματος MY DISCO, ενώ πρόσφατα συνεργάστηκε με τον Karl O’Connor (Regis, Sandwell District) και τον Boris Wilsdorf (Einstürzende Neubauten) ως EROS.

Το πρόσφατο έργο του, ως AICHER, επικεντρώνεται στην επαναχρησιμοποίηση τυχαίων στοιχείων μέσα σε χωρικές ηχογραφήσεις.

Αντλώντας από τον ευρύ κατάλογο του ηχογραφημένου του υλικού, τo μεταφράζει σε συνθέσεις λεπτομερούς έκφρασης feedback, κρουστικών αναταράξεων και υποαρμονικών συχνοτήτων.
Το αποτέλεσμα είναι μια συλλογή ηχητικών κινήσεων και παραφωνιών που προκαλούν ανησυχία.

Το “Defensive Acoustics”, το ντεμπούτο άλμπουμ του με το ψευδώνυμο AICHER, είναι μια συλλογή ηχογραφήσεων από περφόρμανς που πραγματοποιήθηκαν μαζί με τον στενό συνεργάτη του R. Rebeiro στο φθαρμένο υπόγειο του κτιρίου Ishiguro — ένα παλιό και εγκαταλελειμμένο φαρμακείο στην Καναζάβα της Ιαπωνίας.
Η σπηλαιώδης αντήχηση, η δομική φθορά και η ένταση του ήχου στα όρια αποτελούν την ουσία της ηχογράφησης.
Το άλμπουμ κυκλοφορεί σε 300 αντίτυπα από την Downwards Records του Μπέρμιγχαμ (Ηνωμένο Βασίλειο).

Ο Andrews έχει εμφανιστεί σε σημαντικά φεστιβάλ — Berlin Atonal, Dark Mofo, Unsound, Le Guess Who?, Roadburn, Donau, Supersonic, Avant Arts κ.ά. — και έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες περιοδείες ως headliner στην Ευρώπη, τις Βρετανικές Νήσους, τη Βόρεια Αμερική, την Ιαπωνία, τη Νοτιοανατολική Ασία και την Αυστραλία.
Ως συνεργάτης, έχει δουλέψει με τον Ben Frost στο άλμπουμ του Scope Neglect (Mute Records, 2024) και με τον Regis στο Hidden In This Is The Light That You Miss (Downwards Records, 2020).

www.aicher.bandcamp.com

Το σχέδιο SaladeFriday ιδρύθηκε στη Βηρυτό το 2021 από τον Λιβανέζο μουσικό Akram Hajj.

Διοργανώνεται σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, με στόχο να φέρει κοντά μουσικούς της πειραματικής και underground σκηνής του Λιβάνου με καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες από άλλες χώρες και άλλα καλλιτεχνικά περιβάλλοντα.

Μετά την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού και την οικονομική κρίση του Λιβάνου, πολλές και πολλοί μουσικοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα, αναζητώντας νέους τόπους όπου θα μπορούσαν να ζήσουν, να δημιουργήσουν και να ευημερήσουν.

Στην αρχική του μορφή, οι συναντήσεις αυτές συνδύαζαν την αυτοσχεδιαστική μουσική με ένα ιδιωτικό δείπνο — κάθε συμμετέχων έφερνε ένα φρούτο ή ένα λαχανικό της επιλογής του και ο οικοδεσπότης τα αναμείγνυε για να φτιάξει μια αυτοσχέδια σαλάτα. Από αυτήν την πρακτική προέρχεται και ο τίτλος του σχεδίου.

Ύστερα από μικρές εκδηλώσεις στο Κάιρο, την Αλεξάνδρεια, την Ιταλία και την Ελβετία, το SaladeFriday βρήκε μια σχεδόν μόνιμη έδρα στο Παρίσι, ανάμεσα στη διασπορά της Μέσης Ανατολής και την τοπική σκηνή.

Στη συναυλία στο ΚΕΤ συμμετέχουν ο Akram Hajj (κρουστά, ηλεκτρονικά), η Shushan Kerovpyan (τραγούδι, u-bass) και ο Θοδωρής Ζιάρκας (κοντραμπάσο). Η βραδιά ξεκινά με τρία σόλο σετ, συνεχίζεται με δύο ντουέτα (Akram & Shushan / Akram & Θοδωρής) και ολοκληρώνεται με τη σύμπραξη και των τριών.

🔷 Ο Λιβανέζος μουσικός και ντράμερ Akram Hajj έγινε ευρύτερα γνωστός ως μέλος της post-rock μπάντας Kinematik. Η σόλο δουλειά του συνδυάζει ακουστικά κρουστά, πετάλια και μίκτη χωρίς είσοδο, δημιουργώντας έναν ηλεκτροακουστικό, βιομηχανικό και ατμοσφαιρικό ήχο γνωστό ως Daf-Noise. Ζει στο Παρίσι.

🔷 Η τραγουδίστρια και πολυοργανίστρια Shushan Kerovpyan γεννήθηκε στο Παρίσι σε οικογένεια Αρμενίων μουσικών. Ζει στην Αθήνα, όπου συνεχίζει να εξερευνά και να αναπτύσσει τη μουσική της γλώσσα. Το στυλ της συνδυάζει την παραδοσιακή μουσική της Αρμενίας και της Μέσης Ανατολής με την αμερικανική φολκ, τα μπλουζ, τη σόουλ και τις φολκ παραδόσεις της Μεσογείου, της Νότιας Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής.

🔷 Συνιδρυτής του σχήματος Valia Calda, ο κοντραμπασίστας και συνθέτης Θοδωρής Ζιάρκας δραστηριοποιείται μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας. Συνεργάζεται με διεθνή σχήματα και καταξιωμένους καλλιτέχνες στον χώρο της τζαζ, της αυτοσχεδιαστικής και της παραδοσιακής μουσικής (Nancy Mounir, Tom Sochas, Βανέσσα Κουρτέση, London Improvisers Orchestra, Okay Temiz, Yazz Ahmed, Anna Homler, Steve Beresford, Σαβίνα Γιαννάτου, Electric Litany, Τάσος Στάμου, Adam Bohman, Yuko Kaseki).

Ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό, την ηλεκτρονική μουσική, την ψυχεδέλεια και την ambient αισθητική, ο οπτικοακουστικός κύκλος “Sound of Color” συνεχίζεται στο KET για ενδέκατη χρονιά, διερευνώντας τις συναντήσεις του ήχου με την εικόνα. Στο τρίτο ραντεβού της σεζόν συμμετέχουν οι Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, αναλογικά synths, live electronics), Θοδωρής Ζιάρκας (κοντραμπάσο), Fausto Sierakowski (σαξόφωνο), Γιώργος Σταυρίδης (τύμπανα), Μαρίσσα Μπίλη (φωνή) και Αλέξανδρος Σεϊταρίδης (live visuals).

🔷 Συνιδρυτής του σχήματος Valia Calda, ο κοντραμπασίστας και συνθέτης Θοδωρής Ζιάρκας δραστηριοποιείται μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας, Συνεργάζεται με διεθνή σχήματα και καταξιωμένους καλλιτέχνες στον χώρο της τζαζ, της αυτοσχεδιαστικής και της παραδοσιακής μουσικής (Nancy Mounir, Tom Sochas, Βανέσσα Κουρτέση, London Improvisers Orchestra, Okay Temiz, Yazz Ahmed, Anna Homler, Steve Beresford, Σαβίνα Γιαννάτου, Electric Litany, Τάσος Στάμου, Adam Bohman, Yuko Kaseki).

🔶 Ο Fausto Sierakowski γεννήθηκε στο Παρίσι και μεγάλωσε στη Ρώμη. Το 2009, απέκτησε δίπλωμα στο κλασικό σαξόφωνο (Conservatorio di Santa Cecilia) και, το 2012, έναν μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών με αντικείμενο τον σύγχρονο αυτοσχεδιασμό (New England Conservatory). Κατά την παραμονή του στην Αμερική και μέχρι την επιστροφή του στην Ευρώπη, έδωσε συναυλίες και πραγματοποίησε ηχογραφήσεις με μουσικούς όπως οι Matt Moran, Anthony Coleman, Joe Morris, Matt Darriau, Satoshi Takeshi, Hayden Chisholm και Axel Dörner. Το 2016, μετακόμισε στην Ελλάδα. Από τότε, συμμετέχει στα μουσικά σύνολα του Ευγένιου Βούλγαρη, του Γιάννη Διονυσίου, αλλά και στα συγκροτήματα Fausto Sierakowski Trio και People of the wind.

🔷 Ο Γιώργος Σταυρίδης εξερευνά τις εγγενείς ηχητικές δυνατότητες των κρουστών οργάνων, ηλεκτρονικών μέσων και αντικειμένων, μέσα από την κατασκευή, την επιτόπια δράση και τον αυτοσχεδιασμό. Είναι μέλος των Trigger Happy, του ντουέτου BLIP και του Κέντρου Έρευνας και Διάσωσης Μουσικής Ραδιουργίας. Έχει παρουσιάσει έργα του σε πολυάριθμες συναυλίες και φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

🔶 Η Μαρίσσα Μπίλη είναι καλλιτέχνιδα φωνής, Δραστηριοποιείται ανάμεσα στην ερμηνεία και τη σύνθεση. Σπούδασε κλασικό τραγούδι στο Κρατικό Ωδείο του Τιρόλου (Ίνσμπρουκ) και στη συνέχεια εστίασε στον ελεύθερο φωνητικό αυτοσχεδιασμό, τις εκτεταμένες τεχνικές και τις φωνητικές παραδόσεις από όλο τον κόσμο. Έχει εμφανιστεί σε διοργανώσεις όπως: Borderline Festival (Onassis Stegi, 2023), Waves Festival (Βιέννη, 2024), From Voice to Noise (Goethe-Institut, 2024) κ.ά. Το 2025 συνέθεσε μουσική για τα έργα: «Elefantas» (χορογραφία: Άγγελος Παπαδόπουλος – Ελευσίνα: Urtopias), «Φθινοπωρινά Νιάτα» (σκηνοθεσία: Ανθή Φουντά – Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός) και τις φωνητικές συνθέσεις για το «Faust» (σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης – Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας).

🔷 Ο Αλέξανδρος Σεϊταρίδης εργάζεται ως σύμβουλος διαδικτύου και τεχνολογίας, σχεδιαστής και δημιουργός διαδικτυακών ιστοσελίδων. Έχει δουλέψει ως μοντέρ σε ταινίες μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ και μουσικά βίντεο. Ήταν συντάκτης του δισέλιδου τεχνολογικών νέων “Οδός χάι-τέκ” στο μηνιαίο περιοδικό “Δίφωνο”.
 Έχει σχεδιάσει και επιμεληθεί βίντεο, καταλόγους, αφίσες και flyers για μουσικές συναυλίες, εκθέσεις καλλιτεχνών και θεατρικές παραστάσεις. Freelancer video artist, δημιουργεί πρωτότυπα βίντεο και εγκαταστάσεις (installations) με χαρτογραφημένη προβολή (Projection Mapping).

🔶 Από τους πιο ιδιαίτερους κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής, ο Γιάννης Αναστασάκης έχει αναπτύξει έναν αναγνωρίσιμο προσωπικό ήχο που κινείται ανάμεσα στην ambient και την ψυχεδέλεια, ισορροπώντας μεταξύ μελωδίας και θορύβου. Είναι ιδρυτής της JAM Pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από κορυφαίους μουσικούς (Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo κ.ά.). Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και της διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης Λαμπράκης κ.ά. Αναπτύσσει το οπτικοακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.

www.jannisanastasakis.com

Δύο σετ πειραματικού ήχου και αυτοσχεδιασμού από τον Jules Wysocki (Γαλλία) και το ντουέτο acte vide (Ελλάδα).

🔷 Ο Jules Wysocki παρουσιάζει στο ΚΕΤ ένα αυτοσχεδιαστικό σετ με ενισχυμένο τσίμπαλο (cymbalum). Μουσική για νοητικές εικόνες, επιλεγμένοι ήχοι, επιρροές από τη νέο-παραδοσιακή μουσική και ηχογραφήσεις πεδίου.

Αφού ξεκίνησε ως ντράμερ, ο Jules Wysocki συνέθεσε ενστικτωδώς τα πρώτα του ηχητικά έργα, τα οποία γρήγορα βρήκαν απήχηση στον χώρο της γαλλικής ραδιοφωνικής δημιουργίας. Το 2012 εντάχθηκε στην τάξη ηλεκτροακουστικής μουσικής της Christine Groult, στενής συνεργάτιδας του Pierre Schaeffer, και βυθίστηκε στην ιστορία και την πρακτική της musique concrète.

Εκεί δημιούργησε μια σειρά από έργα που παρουσιάστηκαν σε σημαντικούς θεσμούς και φεστιβάλ — Festival Futura, Banc d’Essai du INA-GRM, La Gaîté Lyrique, Festival Longueur d’Onde κ.ά.

Από το 2017, επέστρεψε σε μια πιο οργανική πρακτική, αναπτύσσοντας ένα σύστημα ανατροφοδότησης για τα ντραμς του και ένα τροποποιημένο κύμβαλο. Αυτή η νέα ηχητική παλέτα οδήγησε στη συνεργασία του με τον Frédéric D. Oberland στο άλμπουμ Labyrinth (Nahal Recording), ανοίγοντας τον δρόμο για πολλές ακόμη συμπράξεις τα επόμενα χρόνια.

Το έργο του περιλαμβάνει δισκογραφικές κυκλοφορίες, μουσικά ντουέτα, πρωτότυπες συνθέσεις για τον κινηματογράφο και, πιο πρόσφατα, τη δημιουργία της ηχητικής ταυτότητας για την παράσταση Daddy της Marion Siefert στο Théâtre de l’Odéon.

www.juleswysocki.bandcamp.com

🔷 Ο Γιάννης Κοτσώνης και η Δανάη Στεφάνου συνεργάζονται καλλιτεχνικά από το 2006, με το όνομα acte vide (“κενή πράξη”). Με κεντρικό άξονα τον αυτοσχεδιασμό και τον ηχητικό και διαμεσικό πειραματισμό, το σχήμα εξερευνά τα όρια μεταξύ ήχου, μουσικής, θορύβου και σιωπής, μέσα από εφήμερες, διαρκώς μεταβαλλόμενες δράσεις που αντιστέκονται στην καταγραφή ή την υπονομεύουν δημιουργικά. Έχουν στο ενεργητικό τους πολυάριθμες συναυλίες και εγκαταστάσεις σε διεθνή και τοπικά φεστιβάλ και εκθέσεις (Stereoma, Borderline, Irtijal, Φεστιβάλ Αθηνών, ΤIFF, SIFF, Festival du Film Francophone κ.ά.) καθώς και σε δεκάδες αυτο-οργανωμένους χώρους, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν υπάρχουν πια. Πέρα από τις συναυλιακές εμφανίσεις, η δραστηριότητα του ντούο εκτείνεται στον χώρο της καλλιτεχνικής έρευνας και των κριτικών δημιουργικών πρακτικών, μέσα από το σχεδιασμό και την υλοποίηση πρωτότυπων επιμελητικών & εκπαιδευτικών παρεμβάσεων, όπως τα εργαστήρια ηχητικού αυτοσχεδιασμού στην Knot Gallery (Αθήνα, 2009-2014), και τα Sound Μeetings (Σύρος 2012-2022).

Η Σεμέλη-Σοφία Κωστούρου και ο Max Reubel ντύνουν με μια ζωντανή ηχητική performance την ταινία “L’Inferno” (1911, 70’) του Francesco Bertolini.

🔷 Η βουβή ταινία “L’Inferno”, εμπνευσμένη από τη Θεία Κωμωδία του Dante Alighieri, αποτελεί μια από τις πρώτες ιταλικές μεγάλου μήκους ταινίες. Μέσα από εντυπωσιακά σκηνοθετημένα καρέ, συμβολικές εικόνες και πρωτοποριακά εφέ, η ταινία ξετυλίγει το ταξίδι του Δάντη στους Κύκλους της Κόλασης, με οδηγό τον ποιητή Βιργίλιο, δημιουργώντας ένα ονειρικό και εφιαλτικό σύμπαν. Οι εικόνες ισορροπούν μεταξύ ζωγραφικής, θεάτρου και οράματος και δημιουργούν μια οπτική σύνθεση που παραμένει υπερβατική μέχρι σήμερα. Με τη χρήση καινοτόμων κινηματογραφικών τεχνικών, το “L’Inferno” θεωρείται ορόσημο στην ιστορία του σινεμά — ένα έργο που κινείται ανάμεσα στη θρησκευτική έκσταση, τη φαντασία και τις απαρχές της κινηματογραφικής τέχνης.

🔷 Ο Max Reubel (συνθεσάιζερ, φωνή) και η Σεμέλη-Σοφία Κωστούρου (βιολοντσέλο) πλάθουν ζωντανά το ηχητικό σύμπαν της ταινίας, συνδυάζοντας πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις με ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Από τη συνάντηση των διαφορετικών τους μουσικών καταβολών δημιουργείται μια σύζευξη εκφραστικών κόσμων, ανάμεσα στη δομική σαφήνεια, τη διαίσθηση και την πειραματική εκφραστικότητα. Οι ποικίλες ηχητικές πηγές και τα ηχητικά στρώματα συνδυάζονται σε ένα ενιαίο, δυναμικά μεταβαλλόμενο ηχητικό περιβάλλον, όπου εικόνα και ήχος αλληλεπιδρούν.

🔷 Η Σεμέλη-Σοφία Κωστούρου είναι τσελίστρια, με σπουδές στην Ακαδημία Μουσικής της Νυρεμβέργης. Κινείται στον χώρο της κλασικής μουσικής, ωστόσο εξερευνά τα όρια ανάμεσα στην κλασική πρακτική και τις πειραματικές ηχητικές μορφές. Συνεργάζεται με σύνολα κλασικής και σύγχρονης μουσικής στην Ελλάδα και τη Γερμανία, ενώ συμμετέχει σε εκτελέσεις και ηχογραφήσεις μουσικών έργων για το θέατρο και τον κινηματογράφο, καθώς και ως μουσικός επί σκηνής σε θεατρικές παραστάσεις.

🔷 Ο Max Reubel είναι visual και sound artist, με σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Νυρεμβέργης. Το έργο του εστιάζει στην αλληλεπίδραση και τα μεταίχμια ανάμεσα στην εικόνα, τον ήχο και την περφόρμανς, διερευνώντας τη σχέση τους ως ενιαία αισθητική εμπειρία. Με τη χρήση ηλεκτροακουστικών μέσων και επεξεργασμένου ήχου, διαμορφώνει ηχητικές δομές που κινούνται μεταξύ πειραματικής μουσικής και εικαστικής δράσης.

Η συναυλία “Poets Missing: Η ομορφιά του συζύγου και άλλες δοκιμές αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής” είναι η συνάντηση επί σκηνής των Joris Beets, Tim Ward, Δώρας Παναγοπούλου και Πάνου Κανελλόπουλου, μια συνάντηση που τείνει το χέρι προς την Καναδή ποιήτρια Anne Carson και το έργο της Η ομορφιά του συζύγου, σε συνδυασμό με θραύσματα από μη αφηγηματικά βίντεο.

«Μια πληγή εκπέμπει το δικό της φως,
λένε οι χειρουργοί.
Αν όλες οι λάμπες του σπιτιού έσβηναν,
θα μπορούσες να ντύσεις αυτή την πληγή
με ό,τι λάμπει από μέσα της.»

Χωρίς προκαθορισμένους κανόνες, η μουσική διαμορφώνεται μέσα από την αλληλεπίδραση και την ακρόαση. Τα όργανα γίνονται φωνές σε έναν ζωντανό διάλογο: η Delta Harp του Beets, ένα όργανο που επανεφευρίσκει τη σχέση μας με την άρπα· οι ηλεκτρονικές επεξεργασίες του Ward, που μεταμορφώνουν τον ήχο σε ρευστές υφές· το πιάνο της Παναγοπούλου, όπου συναντώνται στοιχεία ηλεκτροακουστικής και αυτοσχεδιαστικής μουσικής· και το μαντολίνο του Κανελλόπουλου, το οποίο αναζητά τον ρόλο του μέσα σε αυτήν την ελεύθερη συνομιλία.

Joris Beets – delta harp, pedals
Tim Ward – live electronics
Δώρα Παναγοπούλου – πιάνο, shruti, electronics
Πάνος Κανελλόπουλος – μαντολίνο

Ο Joris Beets παίζει άρπα και αυτοσχεδιάζει. Είναι σχεδιαστής και εφευρέτης της Delta Harp, ενός μουσικού οργάνου που αλλάζει τον τρόπο που σκεφτόμαστε την άρπα. Είναι μέλος του συνόλου αυτοσχεδιασμού Orchestra Elastique, παίζει συχνά σε σκηνές αυτοσχεδιαστικής μουσικής στο Λονδίνο και τα τελευταία χρόνια περνά τα καλοκαίρια του στη Σέριφο.

Ο Tim Ward ασχολείται με την ηχητική τέχνη και τη σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής. Η συνθετική του δραστηριότητα επικεντρώνεται στην ηλεκτροακουστική μουσική, στον συνδυασμό ακουστικών οργάνων με ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία και στη δημιουργία ηχητικών εγκαταστάσεων μέσω υπολογιστή. Είναι μέλος των Spiza και Medea Electronique.

Η Δώρα Παναγοπούλου συνθέτει, παίζει πιάνο και διδάσκει μουσική με άξονα τις δημιουργικές μουσικές πρακτικές. Στη μουσική της χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο πρακτικές δανεισμένες από την ηλεκτροακουστική και την αυτοσχεδιαστική μουσική. Συνθέτει συχνά για τα μέλη της Spiza, της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος.

Ο Πάνος Κανελλόπουλος μελέτησε μαντολίνο με τη Βιβή Γκέκα στην Αθήνα και την Alison Stephens στο Λονδίνο. Προσπαθεί να παίζει μουσική με πολύ διαφορετικούς ανθρώπους. Κι όταν δεν παίζει μουσική, ερευνά, γράφει και διδάσκει, προσπαθώντας να φέρει τη μουσική παιδαγωγική σε συνομιλία με την (πολιτική) φιλοσοφία και όχι μόνο.

Ο ION παρουσιάζει για πρώτη φορά ζωντανά αποσπάσματα από τα άλμπουμ “Soundscapes Vol. 1 & 2” σε ένα ενιαίο ambient σετ.

Συνδέοντας τα αλληλένδετα ηχητικά μονοπάτια των “Soundscapes”, δημιουργεί ένα ηχητικό ταξίδι ανάμεσα σε field recordings, ταινίες, ηλεκτρονικά όργανα και ζωντανές αυτοσχεδιαστικές μεταμορφώσεις. Οι «ηχητικοί τόποι» των “Soundscapes” προσαρμόζονται εκ νέου επί σκηνής σαν ένας χάρτης αναμνήσεων, σε ένα ρευστό περιβάλλον όπου ο ήχος, ο χώρος και ο χρόνος συγχωνεύονται. Ο ION επανερμηνεύει το υλικό των άλμπουμ, συνδυάζοντας αναλογικά όργανα, ηλεκτρονικά ηχοστρώματα και αυτοσχεδιασμό με τον Ντίνο Ζούμπερη στο ηλεκτρικό μπάσο και στα ηλεκτρονικά. Μαζί, δημιουργούν ένα ενιαίο περιβάλλον ακρόασης, το οποίο μετατρέπεται σε ένα ζωντανό κολάζ ηχοτοπίων, μνήμης και ρυθμικής σιωπής.

Ο ION (aka Γιάννης Παπαϊωάννου) είναι παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής με έδρα την Αθήνα. Ως συνθέτης, ηγείται επίσης του industrial συγκροτήματος Mechanimal από το 2011. Από το 1985 έχει κυκλοφορήσει 21 άλμπουμ με τα ονόματα Rehearsed Dreams, Spider’s Web, Raw, ION και Mechanimal. Το 1991, συνίδρυσε την Elfish Records, μια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία στην Αθήνα, που επικεντρώνεται σε νέους ηλεκτρονικούς ήχους από τοπικούς και διεθνείς καλλιτέχνες. Ο ήχος του κινείται εδώ και τρεις δεκαετίες ανάμεσα στην ambient, την ηλεκτρονική και την «ηχοτοπική» σύνθεση. Με τα δύο άλμπουμ “Soundscapes Vol. 1 & 2” χαρτογράφησε έναν κόσμο από field recordings, συνθετικά τοπία και στιγμές ησυχίας που μετατρέπονται σε ήχο.

www.ionmusik.bandcamp.com/album/soundscapes-vol-2

www.instagram.com/ion_/

Οι Almwaya είναι το μουσικό πρότζεκτ των Maya Aghniadis (Flugen) και Wael Sami Elkholy, δύο συνθετών με διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές μουσικές ταυτότητες.

Η συνάντησή τους στην Ελβετία το 2020 οδήγησε στη σύνθεση του πρώτου τους κομματιού, «Bea».

Ύστερα από μια δεκαπενθήμερη καλλιτεχνική παραμονή στην Αθήνα, γεννήθηκε το άλμπουμ «Riding a Camel in the Middle of the Sea» — μια σειρά από οκτώ συνθέσεις που συνδυάζουν τους δύο μουσικούς τους κόσμους, επηρεασμένους από τη Μεσόγειο.

Μετά από δύο χρόνια αναμονής, οι Almwaya εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Αθήνα, την πόλη όπου δημιουργήθηκε το ντεμπούτο άλμπουμ τους.

Maya Aghniadis (Flugen): πιάνο, κιθάρα, φλάουτο, συνθεσάιζερ, ηλεκτρονικά, φωνή

Wael Sami Elkholy: ούτι, φωνή

🌐 almwaya.bandcamp.com/album/riding-a-camel-in-the-middle-of-the-sea

🔷 Ο Wael Sami Elkholy είναι Αιγύπτιος συνθέτης, τραγουδιστής και ερμηνευτής.
Το έργο του συνδυάζει την κλασική εκπαίδευση με πειραματικές προσεγγίσεις στη φωνή και τον ήχο.
Έχοντας ως βάση το θέατρο και τις παραστατικές τέχνες, διερευνά τη φωνή ως μέσο έκφρασης και αυτοσχεδιασμού.
Οι συνθέσεις του επικεντρώνονται στην ταυτότητα, τη μνήμη και τη σωματικότητα του ήχου.

🌐 wael-sami.com

🔷 Η Maya Aghniadis (Flugen) είναι Λιβανέζα πολυοργανίστρια, συνθέτρια και sound artist.
Στο έργο της συνδυάζει οργανικά και ηλεκτρονικά στοιχεία, δημιουργώντας ηχητικά τοπία με κινηματογραφικό χαρακτήρα.
Οι συνθέσεις της βασίζονται σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα και μεταβαλλόμενες υφές, που ισορροπούν ανάμεσα στη δομή και τον αυτοσχεδιασμό.

🌐 flugenmusic.com

Το ντουέτο των Budokan Boys (ΗΠΑ) παρουσιάζει ζωντανά το νέο του άλμπουμ, “THE OOZE”. Τη βραδιά ανοίγει ο Eiger Drums Propaganda (Γαλλία) με ένα σόλο σετ.

🔷 Οι Budokan Boys είναι το μουσικό πρότζεκτ του Jeff T. Byrd και του Michael Jeffrey Lee. Τα τραγούδια τους εξερευνούν τη μοναξιά, το τραύμα, την αυταπάτη και τον έρωτα με auteurist οπτική και με σκληρό χιούμορ. Οι έντονες και σκοτεινά κωμικές ζωντανές εμφανίσεις τους συνδυάζουν εκκεντρική ηλεκτρονική μουσική, παράξενες αφηγήσεις, άθλιο σαξόφωνο και τσιριχτή slide κιθάρα. Το ντουέτο σχηματίστηκε στη Νέα Ορλεάνη το 2014 και έχει κυκλοφορήσει άλμπουμ με τις δισκογραφικές εταιρείες Tymbal Tapes, Baba Vanga, Ever/Never και Strategic Tape Reserve.

Το νέο τους άλμπουμ αποτελείται από οκτώ κομμάτια σουρεαλιστικής, ψυχεδελικής λαϊκής παράδοσης: ιστορίες δημιουργίας, καταδίκης, μαγείας και κοσμικού τρόμου. Οι μεγαλοπρεπείς ενορχηστρώσεις – παλλόμενα ηλεκτρονικά στοιχεία που διακόπτονται από βελάσματα, υπερρεαλιστικά ηχητικά δείγματα και ρυθμοί που θυμίζουν μεθυσμένους που παραπατούν – δημιουργούν ένα παραμορφωμένο, ονειρικό ηχητικό τοπίο που ταιριάζει με τους στίχους τους οι οποίοι μιλούν για χίμαιρες, θρύλους και εναλλακτικές μυθολογίες. Το “THE OOZE” οδηγεί τον ακροατή μέσα στο δάσος του μυαλού – γεμάτο μαγεμένα αντικείμενα, κακόβουλες οντότητες και υπέροχα μυστικά – χωρίς καμία πραγματική πρόθεση να τον φέρει πίσω.

www.budokanboys.club

🔶 Eiger Drums Propaganda είναι το ηλεκτρονικό μουσικό πρότζεκτ του Louis Ebola, μέλους του συγκροτήματος The Pilotwings. Ως Eiger Drums Propaganda, έχει κυκλοφορήσει στην Macadam Mambo μια δισκογραφική τριλογία που συνδυάζει krautrock, tribal τελετουργίες και σκοτεινά πειράματα. Αυτό το καλλιτεχνικό ταξίδι οδήγησε τον Louis Ebola στη δημιουργία ενός σόλο live set όπου παρουσιάζει πρωτότυπες συνθέσεις παίζοντας με ηλεκτρονικά όργανα, ηλεκτρική κιθάρα, πνευστά και μια ευρεία γκάμα φωνητικών πειραματισμών.

Το 2024 γεννήθηκε η τελευταία κυκλοφορία του πρότζεκτ: “Live Excerpts”: μια συλλογή από αγαπημένα κομμάτια που ο Eiger Drums Propaganda ερμήνευσε τα τελευταία πέντε χρόνια – δίνοντας μερικές υποδείξεις για το τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς στη σκηνή.

Οι live εμφανίσεις είναι μόνο ένα μέρος της δουλειάς του, καθώς ο Louis είναι επίσης συλλέκτης δίσκων, DJ και ερευνητής της μουσικής εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια. Η στάση του πίσω από τα πικάπ συνοδεύεται από μια πραγματική αφοσίωση στο dancefloor με τον πιο δημιουργικό και προσωπικό τρόπο – μια γνώση που απέκτησε μέσα από την ποικιλομορφία των χώρων που έχει γνωρίσει, από underground συγκεντρώσεις πειραματικής μουσικής μέχρι τεράστια hard dance φεστιβάλ.

www.bambooshows.bandcamp.com/album/live-excerpts

Ο μουσικός και σκηνοθέτης Anıl Eraslan παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ “Sound Dreams of Istanbul” (2025, 70’), αφιερωμένο στην κοινότητα της πειραματικής και αυτοσχεδιαστικής μουσικής της Κωνσταντινούπολης.
Ακολουθεί αυτοσχεδιαστικό σετ από τον ίδιο στο τσέλο και τη Merve Salgar στο ταμπούρ — δύο μουσικούς που μοιράζουν τη ζωή τους ανάμεσα στο Στρασβούργο, το Βερολίνο και την Κωνσταντινούπολη.

◍ Η βραδιά αποτελεί μια μοναδική βουτιά στην καρδιά της σύγχρονης πειραματικής μουσικής σκηνής της Κωνσταντινούπολης — ενός ζωντανού οικοσυστήματος καλλιτεχνών που μεταμορφώνει τον θόρυβο σε ποίηση και το χάος σε διάλογο.

Το Sound Dreams of Istanbul λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολύτιμο τεκμήριο αυτής της κοινότητας και ως κινηματογραφική ελεγεία πάνω στη σχέση ανάμεσα στο όνειρο και τη μουσική· μια ποιητική αναζήτηση για το πώς ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να γίνει γέφυρα ανάμεσα στο ασυνείδητο και την πραγματικότητα.

◍ Ανάμεσα στη συνέντευξη, την επιτέλεση και την εθνογραφική παρατήρηση, το Sound Dreams of Istanbul (2025, 70’) είναι ένα ντοκιμαντέρ για τη σκηνή της πειραματικής και αυτοσχεδιαστικής μουσικής της Κωνσταντινούπολης. Εμπνευσμένη από ένα όνειρο του σκηνοθέτη, η ταινία συνδέει αποσπάσματα συνομιλιών μέσω Zoom και στιγμιότυπα από καθημερινές συναντήσεις με μουσικούς.

Το αποτέλεσμα θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο ο Jeremy Marre αντιμετώπιζε τη μουσική ως ζωντανό τοπίο — μια πόλη που ονειρεύεται μέσα από τους ήχους της.

Καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες όπως οι Şevket Akıncı, Alper Maral, Oğuz Büyükberber, Tolga Tüzün, Korhan Erel, Volkan Ergen, SAVT, Hazal Döleneken, Koi Failure, Özün Usta, Diana Petrushka και η κολεκτίβα A.I.D (Art is Dead) καλούνται να αφηγηθούν και να αναπαραστήσουν τα «ηχητικά τους όνειρα» σε ασυνήθιστα αστικά περιβάλλοντα.

Μέσα από αυτό το φαντασμαγορικό ταξίδι, η Κωνσταντινούπολη αποκαλύπτεται ως ένα πολυεπίπεδο ηχητικό πεδίο, όπου οι ήχοι συσσωρεύονται, συγκρούονται και αντηχούν.
Σε αυτή την πολυφωνική οπτική, η νοσταλγία για το παρελθόν της πόλης — που είδε τα τελευταία χρόνια πολλά από τα πρόσωπα της ταινίας να μεταναστεύουν — συναντά μια νέα δημιουργική ενέργεια, η οποία αναζητά διαφορετικούς τρόπους να υπάρξει και να ακουστεί.

🔗 Website: www.sounddreamsofistanbul.com
🎬 Trailer: www.youtube.com/watch?v=CJ47EbIN3hY

🔷 Η Merve Salgar και ο Anıl Eraslan είναι δύο μουσικοί τουρκικής καταγωγής που μοιράζουν τη ζωή τους ανάμεσα στο Στρασβούργο, το Βερολίνο και την Κωνσταντινούπολη. Οι μουσικές τους πρακτικές βρίσκονται στο όριο ανάμεσα στην παραδοσιακή και την αυτοσχεδιαστική μουσική.
Η Merve εργάζεται τόσο πάνω σε νέες μορφές σύνθεσης για παραδοσιακά όργανα (όπως με το τρίο SAVT ή το ντουέτο της με τη Zoe Hesselton) όσο και με πιο κλασικά ρεπερτόρια (όπως το Karmanota).
Ο Anıl διανύει ως τσελίστας μια διαδρομή που εκτείνεται από την ανατολίτικη μουσική έως τη free music (με συνεργασίες όπως οι Fred Frith και Tom Malmendier), αγγίζοντας συχνά το πεδίο της σύγχρονης μουσικής.
Το Sound Dreams of Istanbul είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.

🔗 www.mervesalgar.com
🔗 www.anileraslan.com

Ο οπτικοακουστικός κύκλος “Sound of Color” συνεχίζεται στο KET για ενδέκατη χρονιά, διερευνώντας τις συναντήσεις του ήχου με την εικόνα. Ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό, την ηλεκτρονική μουσική, την ψυχεδέλεια και την ambient αισθητική, η νέα αυτή εκδοχή φέρνει κοντά τέσσερις καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία. Ο Γιάννης Αναστασάκης, κιθαρίστας και δημιουργός των χειροποίητων πεταλιών JAM Pedals, και η εικαστικός Ναταλία Μαντά, που συνδυάζει τη γλυπτική με την προβολή και την κινούμενη εικόνα, συμπράττουν με τον Νεοζηλανδό σαξοφωνίστα Hayden Chisholm και τον οπτικοακουστικό καλλιτέχνη Πέτρο Κολοτούρο. Μαζί, διαμορφώνουν ένα περιβάλλον όπου ο ήχος, το φως και η κίνηση λειτουργούν ως στοιχεία ενός ενιαίου, ζωντανού πειράματος.

🔷 Ο Hayden Chisholm είναι Νεοζηλανδός μουσικός, συνθέτης και μια από τις πιο ξεχωριστές φωνές του σαξοφώνου στον κόσμο. Ο αδιαμφισβήτητος ήχος του και η βαθιά κατανόηση μιας μυριάδας μουσικών μορφών τον έχουν οδηγήσει ως σολίστ σε όλο τον κόσμο εδώ και πάνω από 30 χρόνια περιοδειών. Σπούδασε μουσική στην Κολωνία, όπου εργάστηκε υπό την καθοδήγηση των Frank Gratkowski και Mauricio Kagel. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, όχι μόνο ερμήνευσε πολλά από τα σημαντικότερα σύγχρονα έργα, όπως το “Sequenza IXa” του Luciano Berio, αλλά άρχισε επίσης να χρησιμοποιεί σύγχρονες τεχνικές σύνθεσης για να διαμορφώσει τη δική του γλώσσα αυτοσχεδιασμού. Ανέπτυξε ένα ριζοσπαστικά νέο μικροτονικό σύστημα για σαξόφωνο, το οποίο παρουσίασε στο ντεμπούτο σόλο CD του, “Circe”, το 1995. Μετά από επιπλέον ιδιωτικές σπουδές στην Ινδία και την Ιαπωνία, έγινε μαθητής της καλλιτέχνιδας Rebecca Horn, με την οποία συνέχισε να συνεργάζεται στενά για 16 χρόνια, συνθέτοντας μουσική για πολυάριθμες εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο. Αφού μετακόμισε στο Βελιγράδι το 2019, ίδρυσε το Balkan Academy of Music Club, το οποίο έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους χώρους της underground μουσικής σκηνής στα Δυτικά Βαλκάνια.

🔶 Ο οπτικοακουστικός καλλιτέχνης Πέτρος Κολοτούρος ερευνά τις αισθητηριακές δυνατότητες του συνδυασμού εικόνας και ήχου. Έχει σκηνοθετήσει μουσικά βίντεο κλιπ, video dance και video art, καθώς και προβολές για μουσικές συναυλίες. Ντοκιμαντέρ που έχει σκηνοθετήσει ή των οποίων έχει αναλάβει τη διεύθυνση φωτογραφίας έχουν βραβευτεί σε διεθνή φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι ντράμερ σε δύο ενεργά μουσικά σχήματα και απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος «Πολιτισμός και παραγωγή ταινιών ντοκιμαντέρ» του Πανεπιστημίου Αιγαίου, καθώς και του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Τόσο στη μουσική όσο και στον κινηματογράφο εφαρμόζει και εξερευνά τη συνθήκη του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού.

🔷 Η καλλιτέχνις Ναταλία Μαντά ζει στην Αθήνα. Αν και ο πηλός αποτελεί το κύριο μέσο έκφρασής της, χρησιμοποιεί επίσης με δεξιοτεχνία μέταλλο, κερί, φωτοευαίσθητα χημικά και βίντεο. Η συνεργασία με διάφορους καλλιτεχνικούς κλάδους αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πρακτικής της. Από το 2017 έως το 2020 δίδαξε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, το ίδιο πανεπιστήμιο στο οποίο απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών. Εδώ και 10 χρόνια συνδιοργανώνει και επιμελείται μαζί με τον Γιάννη Αναστασάκη τον οπτικοακουστικό αυτοσχεδιαστικό θεσμό “Sound of Color”. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις και ιδρύματα στην Ελλάδα και διεθνώς. Το 2022, βραβεύτηκε με την υποτροφία Stavros Niarchos Foundation Artist Fellowship από το ARTWORKS και έχει συμμετάσχει σε σημαντικά προγράμματα residency στο εξωτερικό. Δημιουργίες της βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.
www.nataliamanta.com

🔶 Από τους πιο ιδιαίτερους κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής, ο Γιάννης Αναστασάκης έχει αναπτύξει έναν αναγνωρίσιμο προσωπικό ήχο που κινείται ανάμεσα στην ambient και την ψυχεδέλεια, ισορροπώντας μεταξύ μελωδίας και θορύβου. Είναι ιδρυτής της JAM Pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από κορυφαίους μουσικούς (Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo κ.ά.). Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και της διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης Λαμπράκης κ.ά. Αναπτύσσει το οπτικοακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.
www.jannisanastasakis.com

Το τρίο KIMI Ensemble παρουσιάζει το “Facing the Forests”, μια ηχητική και σκηνική εμπειρία, όπου συναντώνται το ακορντεόν, τα κρουστά και η φωνή. Ο τίτλος αναφέρεται στο νέο έργο του Ισραηλινού συνθέτη Udi Perlman, που ζει στο Βερολίνο, το οποίο εξερευνά την επιβολή σιωπής στην ιστορική αφήγηση των Παλαιστινίων.

Πώς συνδέουμε τη φύση με τον εσωτερικό μας εαυτό σε έναν κόσμο γεμάτο συγκρούσεις; Μπορεί η σιωπή να ακουστεί; Αντλώντας έμπνευση από την ποίηση του Κωστή Παλαμά, της Σαπφούς, του Juan Ramón Jiménez και του Refaat Alareer, το μωσαϊκό αυτής της συναυλίας έχει σχεδιαστεί με βάση αυτά τα ερωτήματα.

Η συναυλία περιλαμβάνει συνθέσεις που δημιουργήθηκαν για το KIMI Ensemble από τους Χρήστο Φαρμάκη, Kolbeinn Bjarnason, Jeppe Ernst και Nick Martin.

🔷 Στα Ισλανδικά, “kimi” σημαίνει «μικρή, στενή γωνιά». Μια λέξη που ταιριάζει απόλυτα με τον ξεχωριστό ήχο των KIMI. Με έδρα την Κοπεγχάγη, το σύνολο ειδικεύεται στην εκτέλεση νέων συνθέσεων αλλά και σε διασκευές παραδοσιακής μουσικής από την Ισλανδία και την Ελλάδα, τις δύο πατρίδες τους. Συχνά ανοίγονται σε διακαλλιτεχνικές διαδρομές, όπου η μουσική συναντά το θέατρο, την εικόνα και τον χώρο — όπως πρόσφατα, στο Nordic Pavilion της Biennale Arte 2024 στη Βενετία. Το επόμενό τους καλλιτεχνικό ταξίδι θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη, σε συνεργασία με τη νορβηγική θεατρική ομάδα “House of Stories”. ­

Κατερίνα Αναγνωστίδου – κρουστά
Jónas Ásgeir Ásgeirsson – ακορντεόν
Þórgunnur Anna Örnólfsdóttir – μέτζο-σοπράνο

www.instagram.com/kimi.ensemble
www.facebook.com/Kimi.ensemble

Το εγχείρημα «Δημιουργική Κιθάρα» είναι μια πρωτοβουλία του κιθαρίστα Γιάννη Αράπη για την ενεργή ενασχόληση και προώθηση μιας διαφορετικής τεχνοτροπίας και φιλοσοφίας γύρω από το όργανο.

Οι άξονες της «Δημιουργικής Κιθάρας» αποτελούνται από έναν κύκλο συναυλιών και σεμιναρίων, που έχουν στόχο να αναδείξουν τη σύνδεση της μελέτης και της έρευνας με την καλλιτεχνική πρακτική.

Οι συναυλίες θα παρουσιάζουν διεθνείς κιθαρίστριες και κιθαρίστες με προσωπικό ήχο και αποτύπωμα.

Στην πρώτη συναυλία συμμετέχει ο κιθαρίστας Kawol Samarqandi από την Ιαπωνία, ενώ τη συναυλία θα ανοίξει ο Γιάννης Αράπης.

🔷 Ο Kawol Samarqandi εντάχθηκε στη new wave μουσική σκηνή του Τόκιο σε ηλικία 17 ετών.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε ως περιστασιακός τραγουδοποιός σε διάφορους χώρους.
Στα 20 του περιπλανήθηκε στη Βόρεια Αφρική (Τυνησία) και τη Μεσόγειο, όπου σπούδασε αραβική παραδοσιακή μουσική με τον Ali Sriti.
Αφού πραγματοποίησε σόλο συναυλίες σε θέατρα, φεστιβάλ, τηλεοπτικές εμφανίσεις κ.ά., επέστρεψε στην Ιαπωνία, εργαζόμενος σε εμπορικά projects (π.χ. city pop) ως κιθαρίστας, ενορχηστρωτής, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής — σε στούντιο ηχογράφησης, ραδιοφωνικά κύματα και περιοδείες.
Το 1997 ίδρυσε τη δισκογραφική του εταιρεία PLAKA FOR EARDRUM.
Στον νέο αιώνα ξεκίνησε το έργο της ζωής του: τη δημιουργία μη-εθνικής, «φτωχής» μουσικής, αυτοσχεδιάζοντας μόνο με την τρεμάμενη κιθάρα και φωνή του.
Συνεργάζεται με μουσικούς πέρα από σύνορα (μερικές φορές δια ζώσης, άλλες διαδικτυακά), δημιουργώντας έργα και εμφανίσεις σε διάφορα μέρη.
Το 2007 σχημάτισε το ντουέτο REFUGEES με τη Mary Meacha Goldfish.
Τον Αύγουστο του 2021 η Ramble Records κυκλοφόρησε το βινύλιο silence, notes and structures 1.
Τον Απρίλιο του 2024 προσκλήθηκε από το Sharjah Art Foundation για σόλο συναυλίες και εργαστήρια των REFUGEES στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Τον ίδιο μήνα η Ramble Records κυκλοφόρησε το CD Noli me tangere.
Τον Οκτώβριο του 2025 θα κυκλοφορήσει το νέο του άλμπουμ βινυλίου με τίτλο energeia, ηχογραφημένο σε ιστορικό χώρο στο Sharjah των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

🌐 kawolsamarqandi88059347.wordpress.com
🎧 kawolsamarqandi-ramble-records.bandcamp.com/album/noli-me-tangere

🔶 Ο κιθαρίστας Γιάννης Αράπης παίζει, συνθέτει και αυτοσχεδιάζει πειραματική ροκ και τζαζ μουσική, δημιουργώντας ένα είδος μελωδικού χάους και συμβάλλοντας έτσι στην καθιέρωση της ηλεκτρικής κιθάρας ως μελωδικής φωνής της avant-garde μουσικής.
Ανάμεσα στις κύριες επιρροές του βρίσκονται ο Μπέλα Μπάρτοκ, ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς και οι πρώτοι free jazz σαξοφωνίστες.
Έχει παίξει και ηχογραφήσει με τους Noël Akchoté, Mats Gustafsson, Eva Lindal, Johan Berthling.
Σήμερα συμμετέχει στα σχήματα Vasilaraps, Ramdat και Mammock.

🎧 giannisarapis.bandcamp.com/music

Ο τίτλος Semazen προέρχεται από την περσική λέξη Sama-zan (σαμαζάν), η οποία παραπέμπει στον χορευτή του Σάμα. Το Sama (από τα αραβικά) σημαίνει «ακρόαση», ενώ το zan (από τα περσικά) σημαίνει «αυτός που πράττει». Ο Σάμα αποτελεί μορφή ενεργητικού διαλογισμού, που γεννήθηκε μέσα σε κύκλους Σούφι. Μέσω της ακρόασης της μουσικής, της περιστροφής του σώματος και της εγκατάλειψης του εγώ, ο ασκούμενος επιδιώκει την ένωση με το Θείο, σε μια πράξη που συμβολίζει την τροχιά των πλανητών γύρω από τον Ήλιο.

Ο Γιώργος Κλουντζός-Χρυσίδης είναι ντράμερ και παραγωγός από τη Θεσσαλονίκη. Στην πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά με τίτλο Semazen, επιχειρεί να διερευνήσει τα όρια και τις συνδέσεις ανάμεσα στη jazz, το hip hop και τη house, μέσα από μια ευρεία πειραματική προσέγγιση.

Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, ο Κλουντζός-Χρυσίδης ίδρυσε το Semazen Ensemble. Το σύνολο κινείται σε ένα πολύχρωμο ηχητικό τοπίο που ενώνει στοιχεία από jazz, broken beat, house, hip hop, dub και άλλα μουσικά ρεύματα, με στόχο την εξερεύνηση των δυνατοτήτων του ρυθμού, του αυτοσχεδιασμού και της συλλογικής μουσικής έκφρασης.

Κάθε ζωντανή εμφάνιση του σχήματος μετατρέπεται σε μια απελευθερωτική εμπειρία, όπου η μουσική λειτουργεί ως κοινός τόπος σύνδεσης και αυθεντικής έκφρασης. Το Semazen Ensemble γεννήθηκε από τις ίδιες τις ανάγκες της κοινότητας στην οποία απευθύνεται — δημιουργώντας έναν ζωντανό χώρο επικοινωνίας, συμμετοχής και συνύπαρξης.

Ο δίσκος έχει ήδη παρουσιαστεί σε σημαντικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, όπως τα:
Radio Alhara, Soho Radio, Stegi Radio, The Boat Pod (Marcia Carr – Take The Con) και Comala Radio.

• Τάσος Κορκόβελος – πλήκτρα
• Δημήτρης Χριστώνης – μπάσο
• Γιώργος Κλουντζός-Χρυσίδης – τύμπανα

www.georgeklountzos.bandcamp.com/album/semazen

Το “Chants to the Moon” είναι ένας διαλογικός πειραματισμός ανάμεσα στη φωνή και τη δόνηση, τη σιγή και τον ήχο, τη σκιά και το φως — ένα ντουέτο της Μαρίσσας Μπίλη και του Barry Yuk Bun Wan.

Θα προηγηθεί ένα σόλο σετ του Barry Yuk Bun Wan με τίτλο “Human Soul”.

🔷 “Chants to the moon” – Marissa Bili & Barry Wan

Η Μαρίσσα Μπίλη, μια καλλιτέχνιδα που κινείται ανάμεσα στην ακρίβεια της κλασικής φωνής και την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού, μεταμορφώνει τη φωνή της σε εύθραυστη ηχώ και φωτεινά νήματα, υφασμένα με κλαρινέτο, loops, αντηχήσεις και εκτεταμένες φωνητικές τεχνικές.

Ο Barry Wan συνομιλεί μαζί της με μεταβαλλόμενα ηχοτοπία, ηχητικά αντικείμενα, σακουχάτσι, οταματόνε, singing bowls και ηλεκτρονικά μέσα ελεγχόμενα από χειρονομίες — σμιλεύοντας έναν ηχητικό κόσμο που ισορροπεί ανάμεσα στο υλικό και το άυλο.

Μαζί χαρτογραφούν τα περιγράμματα της σιωπής, ξεδιπλώνοντας τον ήχο σαν πέταλα κάτω από το φως του φεγγαριού. Ο αυτοσχεδιασμός τους αντηχεί την ουσία του wabi-sabi（三法印) — ομορφιά στην παροδικότητα, παρουσία στην απουσία, πληρότητα μέσα στο κενό.

Η φωνή και η αντήχηση διαλύονται σε ένα διαλογιστικό ρεύμα, προσκαλώντας το κοινό σε έναν χώρο ακρόασης ως μορφή περισυλλογής — εκεί όπου κάθε δόνηση σβήνει απαλά στην ησυχία της νύχτας.

🔶 “Human Soul” – Barry Wan (solo set)

Καθοδηγούμενος από ταοϊστικές αρχές, ο Barry Wan συνθέτει μια ηχητική ροή όπου το δομημένο και το αυθόρμητο συνυπάρχουν. Η μουσική του ξεδιπλώνεται ως συν-αυτοσχεδιαστική σύνθεση: ένας διάλογος ανάμεσα στο σταθερό και στο ρευστό, ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη.

Δημιουργεί ένα ηχοτοπίο που αντικατοπτρίζει τους φυσικούς ρυθμούς της ζωής — κυκλικούς, μεταβαλλόμενους και φευγαλέους.

Κάθε ήχος, κάθε αντήχηση, μοιάζει με σκέψη που περνά, με κυματισμό στο νερό ή με ηλιαχτίδα που διαπερνά τα φύλλα — προσκαλώντας το κοινό σε έναν στοχαστικό χώρο όπου η παρουσία και η αντίληψη συγχωνεύονται.

🔷 Η Μαρίσσα Μπίλη είναι καλλιτέχνιδα φωνής που δραστηριοποιείται ανάμεσα στην ερμηνεία και τη σύνθεση. Σπούδασε κλασικό τραγούδι στο Κρατικό Ωδείο του Τιρόλου (Ίνσμπρουκ) και στη συνέχεια εστίασε στον ελεύθερο φωνητικό αυτοσχεδιασμό, τις εκτεταμένες τεχνικές και τις φωνητικές παραδόσεις από όλο τον κόσμο.
Έχει εμφανιστεί σε διοργανώσεις όπως:

Borderline Festival (Onassis Stegi, 2023),

Waves Festival (Βιέννη, 2024),

From Voice to Noise (Goethe-Institut, 2024) κ.ά.

Το 2025 συνέθεσε μουσική για τα έργα:

• «Elefantas» (χορογραφία: Άγγελος Παπαδόπουλος – Ελευσίνα: Urtopias)

• «Φθινοπωρινά Νιάτα» (σκηνοθεσία: Ανθή Φουντά – Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός)

• και τις φωνητικές συνθέσεις για το «Faust» (σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης – Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας).

🔶 Ο Barry Yuk Bun Wan (Χονγκ Κονγκ, 1983) είναι συνθέτης, sound artist και κιθαρίστας με έδρα την Τσεχία. Το έργο του διαπερνά διάφορα είδη και μέσα και έχει παρουσιαστεί διεθνώς σε ΗΠΑ, Καναδά, Λατινική Αμερική, Ευρώπη και Ασία.

Έχει βραβευτεί — μεταξύ άλλων — με το 1ο Βραβείο στο Musica Nova 2018, ενώ έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ και συμπόσια όπως:

• PAYSAGES | COMPOSÉS (2023 & 2025, Γαλλία)

• Penn State University International New Music Festival (ΗΠΑ)

Οι σπουδές του περιλαμβάνουν:

• Ακαδημία Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών Janáček (Μπρνο)

• Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών Πράγας

• Πανεπιστήμιο Jan Evangelista Purkyně

• Πανεπιστήμιο του Λονδίνου

• London College of Music

• Berklee College of Music

• Arizona State University

• University of West Bohemia (Πίλσεν)

Η S.t.m.C. και η Stellka παρουσιάζουν μια πειραματική live audio performance βασισμένη σε ηχογραφήσεις πεδίου. Με αφετηρία μια back-to-back ροή, δημιουργούν δύο παράλληλα σώματα ήχου που βρίσκονται σε διάλογο. Σταδιακά, οι δύο ηχητικοί κόσμοι πλέκονται σε μια κοινή αφήγηση τοπίων, υφών και ρυθμών· καθώς οι εξελισσόμενες συμπλοκές πυκνώνουν, αναδύονται απρόσμενες συμπτώσεις προς εξερεύνηση.

🔷 S.t.m.C. (Αθήνα) είναι μουσικός, sound artist και συλλέκτρια ηχογραφήσεων πεδίου. Η σχέση της με την αρχιτεκτονική και τον αστικό πολιτισμό αποτυπώνεται στο έργο της, στο οποίο διερευνά την ηχητική ταυτότητα αστικών και φυσικών περιβαλλόντων, τα ηχοχρώματα και τους ρυθμούς της καθημερινότητας. Με αυτόν τον τρόπο προσκαλεί το κοινό να βιώσει τον ήχο ως μια μεταμορφωτική, χωρική, αποκαλυπτική και συναισθηματική εμπειρία.
🔗 www.instagram.com/jimmyhacka

🔶 Stellka (Αθήνα) επικεντρώνεται σε ηλεκτροακουστικές συνθέσεις που βασίζονται στον πειραματισμό και τη χρήση ποικίλων μέσων: ηχογραφήσεις πεδίου, έγχορδα, κρουστά, μουσικά παιχνίδια, ηχητικά μηνύματα κ.ά. Το κύριο πεδίο ενδιαφέροντός της είναι οι αυτοσχεδιαστικές μέθοδοι και η διερεύνηση παραλλαγών μοτίβων.
🔗 www.instagram.com/stelloid

Τι ώρα πήγατε σπίτι του;

Σας είχε προσκαλέσει εκείνος;

Τι χρώμα ήταν ο καναπές στο σαλόνι;

Πού ήταν η κρεβατοκάμαρα;

Είστε σίγουρος ότι ήταν δεξιά από τον διάδρομο;

Εσείς αντισταθήκατε;

Τι είπατε;

Το είπατε δυνατά;

Είστε σίγουρος πως το άκουσε;

Μια παράσταση για το σεξουαλικό τραύμα ως τομή στη βιογραφία του υποκειμένου και το αποτύπωμά του στο σώμα, τη σεξουαλικότητα, τον ψυχισμό, τη μνήμη και τις σχέσεις. Ένας μονόλογος που εστιάζει στο σύστημα εξουσίας το οποίο αξιολογεί, διαβαθμίζει, ταξινομεί τα θύματα ως «ιδεατά θύματα», «λιγότερο θύματα» ή «μη θύματα», διαμορφώνοντας τους όρους της συμβολικής τους εξόντωσης. Ένας μονόλογος για τις στρατηγικές ενδυνάμωσης των ατόμων που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση και για τη μετάβαση από την ταυτότητα του θύματος σε εκείνη του ανθρώπου που επέζησε.

Το έργο είναι εμπνευσμένο από ένα πραγματικό γεγονός: τον βιασμό ενός γκέι αγοριού, που αναδείχθηκε στο πλαίσιο του ελληνικού #MeToo. Με τη συγκατάθεσή του, η μαρτυρία του αποδίδεται σκηνικά μέσω μιας μυθοπλαστικής μεταγραφής. Έτσι, αρθρώνεται ένας ευρύτερος κοινωνικοπολιτικός στοχασμός σχετικά με τα όρια και τις παραβιάσεις του σώματος, αλλά και τις επεξεργασίες και τους μετασχηματισμούς των τραυματικών συμβάντων, με κριτικό βλέμμα απέναντι στις συστημικές έμφυλες, ταξικές και σεξουαλικές σχέσεις εξουσίας.

*Ο τίτλος του έργου προέρχεται από το ποίημα του Ocean Vuong “Πες μου κάτι καλό” σε μετάφραση Δημήτρη Μαύρου (εκδόσεις Gutenberg).

*Ευχαριστούμε πολύ τις εκδόσεις Αντίποδες για την παραχώρηση χρήσης αποσπασμάτων από το βιβλίο του Édouard Louis “Ιστορία της βίας”.

*Παράσταση κατάλληλη για άτομα άνω των 17 ετών.

Μετά τις δύο πρώτες της κυκλοφορίες, “Augury” (2020) και “Heart of Target” (2022), η Σουηδή ηλεκτροακουστική πειραματική μουσικός, τραγουδίστρια και sound artist Edvina Fahlqvist παρουσιάζει ζωντανά το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ “A Thousand Windows”.

Η Fahlqvist ζει και εργάζεται μεταξύ Βερολίνου, Βαρκελώνης και Αθήνας. Δημιουργεί ατμοσφαιρικά και θορυβώδη ηχοτοπία, με επεξεργασμένους οργανικούς ήχους και ηχογραφήσεις πεδίου. Συνδυάζει granular εφέ, αναλογικά συνθεσάιζερ και φωνή, αναμειγνύοντας στοιχεία drone, θορύβου και ambient. Το αποτέλεσμα είναι ένας πολυεπίπεδος, ζωντανός ηχητικός κόσμος που ισορροπεί ανάμεσα στη συνθετική προσέγγιση και την ανθρώπινη έκφραση. Παράλληλα με την καλλιτεχνική της δραστηριότητα, η Fahlqvist έχει ασχοληθεί ερευνητικά με τη χρήση των field recordings στη σύνθεση, αναδεικνύοντας την έννοια του ηχοτοπίου ως δημιουργικό υλικό.

Τη βραδιά ανοίγει το νέο κουαρτέτο The Deep Ends, που κάνει την πρώτη του δημόσια εμφάνιση. Αποτελείται από την Πέννυ Γιαννώρου (ηλεκτρική κιθάρα), τον Γιώργο Καρούμπαλο (κλασική κιθάρα), τη Σοφία Αλαμάνη Ναθαναηλίδου (φλάουτο) και τη Myrsini Kalle (συνθεσάιζερ). Οι Deep Ends δημιουργούν αυτοσχέδια ηχοτοπία όπου συνδιαλέγονται ο ακουστικός και ο ηλεκτρονικός ήχος, αντλώντας επιρροές από την ambient, την κλασική και τη μινιμαλιστική μουσική. Ο ήχος τους βασίζεται στην αμοιβαία ακρόαση και την προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στον αυθορμητισμό και τη δομή, οδηγώντας σε συνεχώς εξελισσόμενες ηχητικές υφές και διαθέσεις.

🔗 www.edvinafahlqvist.bandcamp.com

📷 Φωτoγραφία: Maria Louceiro

Το ντουέτο Mermaids Are Real παρουσιάζει υλικό από το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ του, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2025 από την Adventurous Music (Leipzig), καθώς και κομμάτια που προορίζονται για μελλοντικές κυκλοφορίες.

🔷 Mermaids Are Real είναι η συνεργασία της Νίκης Δημητριάδη (vocals, live-looping, fx) και του Selfish Limbs (analog synthesizer, fx), και οι δύο με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Το άλμπουμ τους εξερευνά θεματικές όπως η μοναξιά, ο έρωτας και ο θάνατος — με μια ισορροπία ανάμεσα στην υπαρξιακή ένταση και σε στιγμές παιχνιδιάρικης αφέλειας.

Η Νίκη Δημητριάδη συνδυάζει spoken word φωνητικά και live-looping, ενώ ο Selfish Limbs δημιουργεί ηχητικά τοπία με αναλογικά συνθεσάιζερ και εφέ.

Οι συνθέσεις χαρακτηρίζονται από drone ατμόσφαιρες, επαναλήψεις και αυτοσχεδιαστικές παρεμβάσεις, όπου το παραμύθι και η αφήγηση συναντούν σκοτεινούς ηχητικούς κόσμους — ένα μουσικό τοπίο όπου η μαγεία και η πραγματικότητα αμφισβητούν η μία την άλλη.

🔗 www.adventurousmusic.bandcamp.com/album/mermaids-are-real

🔗 www.instagram.com/mermaids_.are_.real

🔗 www.selfishlimbs.bandcamp.com

🔗 www.adventurousmusic.com

Μετά από μια πρώτη σειρά sold out παραστάσεων τον Μάιο του 2025, το Underthumbs επιστρέφει στο ΚΕΤ για δύο μοναδικές εμφανίσεις.

Πόσα bpm χρειάζονται για να σπάσει η πέτρα; Σε πόσα μέτρα κάτω απ’ τη γη ρίχνεις τον πιο ξέφρενο χορό σου; Πόσοι αντίχειρες πρέπει να σηκωθούν για να πάρεις μια ανάσα;

Το Underthumbs είναι ένα χειροποίητο χορογραφικό έργο για όσους και όσες ζουν, εργάζονται και διασκεδάζουν κάτω από τη γη. Ένα έργο αφιερωμένο στην υπόγεια ανθρώπινη δραστηριότητα — αόρατη, μα απολύτως απαραίτητη για τη λειτουργία του «επάνω κόσμου» όπως τον γνωρίζουμε.

Προσεγγίζοντας τον όρο underground τόσο αισθητικά όσο και ρεαλιστικά — μέσα από την πραγματικότητα της εργασίας και της διασκέδασης κάτω από τη γη —, οι δύο χορογράφοι δημιουργούν έναν υπόγειο κόσμο όπου τα σώματα δονούνται από τις κρούσεις, ενώ οι αντίχειρες μένουν πάντα σηκωμένοι. Σώματα που διεκδικούν τον χώρο τους, σώματα που πέφτουν, αλλά συνεχίζουν. Ανάμεσα σε φτυαριές, ανάσες και beats, τα όρια του πραγματικού και του φανταστικού θολώνουν και η κόπωση της εργασίας παραχωρεί τη θέση της σε έναν παράξενο, σκυφτό, τρελό χορό.

Ευχαριστούμε τα Μαύρα Γίδια για την ευγενική παραχώρηση της ταινίας μικρού μήκους “Canary”.

Ευχαριστίες από καρδιάς στους/στις: Λία Χαμηλοθώρη, Μάρτζι και Ιωάννα Τρίκκα, Γιώργο Δημόπουλο, Άννα Νικολάου, Άγγελο Κώττα, Σπύρο Κουβαρά, Κορίνα Κoτσίρη, Φωτεινή Μπάνου, Δημήτρη Αλεξάκη και σε όλους τους συντελεστές που χωρίς την πολύτιμη συνεισφορά τους αυτό το έργο ίσως έμενε απλά μια ιδέα.

Στην παράσταση χρησιμοποιείται μηχανή καπνού και στροβοσκοπικός φωτισμός.

Δύο σετ πειραματικού ήχου και ελεύθερου αυτοσχεδιασμού: το τρίο Škrijelj / Malmendier / Vryzas και η Βίκη Στείρη παρουσιάζουν τα δικά τους ξεχωριστά πρότζεκτ, ενώ στο κλείσιμο της βραδιάς όλοι/ες οι μουσικοί συμπράττουν επί σκηνής σε μια συλλογική αυτοσχεδιαστική σύνθεση.

🔷 Το τρίο Škrijelj / Malmendier / Vryzas σχηματίστηκε το 2023 στη Γαλλία και από τότε έχει εμφανιστεί σε σκηνές πειραματικής μουσικής και διεθνή φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη. Ο ήχος του αναπτύσσεται ως ζωντανός διάλογος ανάμεσα στο ακουστικό και το ηλεκτρονικό, όπου οι παραδοσιακές τεχνικές μεταμορφώνονται σε νέες υφές, εντάσεις και ηχητικά τοπία. Το τρίο εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας στο ΚΕΤ ένα σετ ηλεκτρακουστικού ελεύθερου αυτοσχεδιασμού.

Emilie Škrijelj: ακορντεόν, ηλεκτρονικά
Tom Malmendier: τύμπανα, κρουστά
Δήμος Βρύζας: βιολί, FX

www.youtube.com/watch?v=zYHl3YbhMu0&t=477s

• Emilie Škrijelj: εξερευνά το ακορντεόν και τα πικάπ στα όριά τους, χρησιμοποιώντας τα τόσο ως κρουστά όσο και ως γεννήτριες ηλεκτροακουστικών υλικών. Με βάση την έρευνα γύρω από πικάπ, αρθρωτά συνθεσάιζερ και field recording, μεταφέρει το ακορντεόν στον χώρο του αφηρημένου ήχου.
  www.emilieskrijelj.com
• Tom Malmendier: γεννημένος το 1984, ξεκίνησε τυχαία τη μουσική με κιθάρα και αργότερα βρέθηκε στα τύμπανα. Σήμερα εστιάζει στον πειραματικό αυτοσχεδιασμό, δίνοντας έμφαση στις συναντήσεις και στη διασταύρωση διαφορετικών καλλιτεχνικών πεδίων.
  www.tomalmendier.com
• Δήμος Βρύζας: βιολιστής, αυτοσχεδιαστής και sound artist από τη Θεσσαλονίκη. Επηρεασμένος από κλασική, παραδοσιακή, rock, noise και ambient μουσική, εστιάζει στα ηχητικά όρια του βιολιού, στον πειραματισμό με την ένταση ακουστικού και ηλεκτρονικού ήχου και στη σύνθεση για κινηματογράφο και θέατρο.
  www.dimosvryzas.com

🔶 Βίκη Στείρη: συνθέτρια, τσελίστρια και διεπιστημονική καλλιτέχνις με έμφαση στον αυτοσχεδιασμό και την πειραματική ηλεκτρονική. Το πρώτο της σόλο άλμπουμ Balm κυκλοφόρησε το 2024 (Alien Jams / Rekem Records). Μέλος του συλλογικού Ectopia, έχει συνεργαστεί με εικαστικούς καλλιτέχνες όπως οι Monster Chetwynd και Urara Tsuchiya, και με μουσικούς όπως οι Saint Abdullah και Sofia Jernberg. Έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ και χώρους όπως το Le Guess Who? (Ουτρέχτη), το Cafe OTO και το ICA (Λονδίνο), το New Museum (Νέα Υόρκη) και το KW (Βερολίνο). Ζει και εργάζεται ανάμεσα σε Λονδίνο και Αθήνα.

www.instagram.com/vikisteiri

Από την Αθήνα μέχρι τη Ραμάλα και τη Γάζα, οι ήχοι του Takimi και του Asifeh μπλέκονται με μαρτυρίες, samples και φωνές που μετατρέπουν τον πόνο και την αδικία σε δημιουργία. Hip hop, αυτοσχεδιασμός, ηλεκτρονικές υφές και μεσογειακές αναφορές συνθέτουν έναν χώρο όπου η τέχνη γίνεται εργαλείο επιβίωσης και αλληλεγγύης, πράξη αντίστασης και συλλογικής μνήμης.

🔷 Takimi
Καλλιτέχνης με καταγωγή από την Ολλανδία και την Ελλάδα. Ζει ανάμεσα στο Άμστερνταμ και την Αθήνα. Σπούδασε Μελέτη και Επιστήμη του Ήχου (Sonology) στη Χάγη. Οι παραγωγές του κινούνται μεταξύ διαφορετικών στυλ και ειδών.

Είναι μόνιμος συνεργάτης του Fade Radio, με την εκπομπή Many Voices, που φέρει το όνομα της πλατφόρμας που ξεκίνησε στο Άμστερνταμ.

Κυκλοφόρησε πέρσι το EP “Let it be a tale”, καταγγελία των συνεχιζόμενων φρικαλεοτήτων που διαπράττονται στη Γάζα και στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Η μουσική του λειτουργεί ως πράξη ηχητικής αντίστασης, χτισμένη πάνω σε δείγματα μεσογειακών και ακτιβιστικών τραγουδιών, καθώς και σε αναρτήσεις από ανεξάρτητους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους που τεκμηριώνουν τη στρατιωτική επιθετικότητα στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη.

Στο ΚΕΤ, ο Takimi ανακατασκευάζει το EP, αυτοσχεδιάζοντας και αναδιαμορφώνοντάς το.

🌐 www.takimi.bandcamp.com/album/let-it-be-a-tale
* Όλα τα έσοδα στο Bandcamp από το EP “Let it be a tale” δωρίζονται στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό The Ghassan Abu Sittah Children’s Fund, που υποστηρίζει τραυματισμένα παιδιά στη Γάζα.

🔶 Asifeh (Stormtrap)
Παραγωγός και ράπερ που ζει ανάμεσα στη Βιέννη και τη Ραμάλα. Η μουσική του αποτελείται από ραπ φωνητικά, samples και πρωτότυπες συνθέσεις που συνδυάζουν σύγχρονες και παλιές τεχνολογίες.

Είναι συνιδρυτής της συλλογικότητας Ramallah Underground, που έθεσε τα θεμέλια για μια ακμάζουσα underground μουσική σκηνή στην Παλαιστίνη και ήταν ενεργή κατά τα έτη 2003–2009.

Ο Asifeh είναι το 1/3 της ομάδας AIWA, που διοργάνωσε μια σειρά από χιπ χοπ εκδηλώσεις στο Βερολίνο. Είναι επίσης συνιδρυτής της ομάδας NOISE&BEATS, που οργάνωσε εκδηλώσεις πειραματικής μουσικής και εργαστήρια στη Βιέννη.

Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα σόλο άλμπουμ: “Iradeh” (2012), “Datura” (2017), “Makhazen Bukra” (Well Gedacht, 2020) και “Tasalul” (Ghost Dance Tapes, 2022).

Έχει εμφανιστεί στο Παρίσι, το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, τη Βαρκελώνη, τη Μελβούρνη, τη Βηρυτό, το Αμμάν, το Λονδίνο, τη Ραμάλα, την Κωνσταντινούπολη, τη Ρώμη…

Συνεργάζεται με τοπικούς και διεθνείς καλλιτέχνες, όπως οι Akhenaton, Grup Ses Beats, Firas Shehadeh και She3rap, μεταξύ άλλων.

🌐 www.asifeh.bandcamp.com

Κινούμενος μεταξύ abstract, πειραματικού και ψυχεδελικού χιπ χοπ, ο παραγωγός Dim Goblin παρουσιάζει το πρώτο του άλμπουμ, Cakes, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, και το EP Muffins.

Για την περίσταση, προσκαλεί το Ξόρκι σε ένα κοινό live που ενώνει δύο κόσμους εκρηκτικά διαφορετικούς.

Από τη μία, μια παραγωγή που φλερτάρει με την αισθητική των B-movies, των παλιών παιχνιδομηχανών, των VHS glitch και του αντισυμβατικού χιπ χοπ — ένας κόσμος πολύχρωμος, σκοτεινός και ειρωνικός.

Από την άλλη, μια τελετουργία από ψαλμωδίες, feedback και σπασμένα πετάλια.

Δύο φαινομενικά ασύμβατοι κόσμοι και μια κοινή διάθεση πειραματισμού.

🔷 Ο Dim Goblin είναι ένας geek που μετατράπηκε σε supervillain. Δημιουργεί ενισχυμένα cakes που κάνουν το κοινό εξίσου γκροτέσκο, geekish και τρομακτικό… όπως και αυτόν. Είναι το σχέδιο εκδίκησής του. Θα πετύχει;

Δημιουργεί beats από το 2024. Κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του άλμπουμ τον Μάιο του 2025 και το EP που ακολούθησε τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.

Αγαπά τα κινούμενα σχέδια, τα κόμικς, τον MF Doom, τον Madlib, την ποπ κουλτούρα, τους vintage samplers και τα αναλογικά συνθεσάιζερ.

Η συναυλία στο ΚΕΤ είναι η δεύτερή του ζωντανή εμφάνιση.

🔗 www.dimgoblin.bandcamp.com/album/cakes
🔗 www.instagram.com/dim_goblin

🔶 Το Ξόρκι φυτρώνει και φέρνει μαζί του ψαλμωδίες από τους υπονόμους, σατανικό πανικό και ωδές στη νέα σάρκα. Ακολουθεί τη γλιτσερή ομίχλη και τους δυσοίωνους ήχους — τα κόκκινα μάτια και τα κιτρινισμένα δόντια.

🔗 www.instagram.com/ksorki666
🔗 www.ksorki.bandcamp.com

Το Free for Five επιστρέφει στο ΚΕΤ, φέρνοντας κοντά πέντε μουσικούς από διαφορετικά πεδία της αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής σκηνής. Χωρίς προκαθορισμένες δομές, πέρα από τη διάρκεια του κάθε σετ, οι καλλιτέχνες συνδιαλέγονται ζωντανά, διαμορφώνοντας επί σκηνής το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα.

Free for Five #4
Σαβίνα Γιαννάτου (φωνή)
Γιώργος Κοκκινάρης (κοντραμπάσο)
Αλέξης Πορφυριάδης (πιάνο)
Joe Tornabene (σαξόφωνο)
Στέφανος Χυτήρης (ντραμς)

🔷 Η Σαβίνα Γιαννάτου μελέτησε τραγούδι με τη Γωγώ Γεωργιλοπούλου και – στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Φωνητικής Τέχνης – με τον Σπύρο Σακκά. Αποφοίτησε από το τμήμα PCS του Guildhall School of Music and Drama στο Λονδίνο με υποτροφία του «Μουσηγέτη». Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία τραγουδώντας στην εκπομπή του Γ΄ Προγράμματος της ΕΡΤ, «Εδώ Λιλιπούπολη», σε συνεργασία με τη Λένα Πλάτωνος (1978-81). Έχει συνεργαστεί με πολλούς Έλληνες συνθέτες. Από το 1994, με το συγκρότημα Primavera en Salonico, ερμηνεύει τραγούδια από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Από το 1992 ασχολείται με τον ελεύθερο φωνητικό αυτοσχεδιασμό στον χώρο της free jazz.Έχει συνθέσει μουσική για το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μέρος της συνεργασίας της με το θέατρο είναι επίσης και η διδασκαλία ελεύθερου φωνητικού αυτοσχεδιασμού. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει γύρω στους τριάντα δίσκους (ΛΥΡΑ, ECM) με συνθέσεις Ελλήνων και ξένων συνθετών, παραδοσιακά τραγούδια από διάφορες χώρες, ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς και δικά της τραγούδια.

🔶 Ο κοντραμπασίστας Γιώργος Κοκκινάρης συνθέτει, αυτοσχεδιάζει και συνεργάζεται με ανθρώπους από τους τομείς της σύνθεσης, των εικαστικών, της ποίησης και του χορού. Η τέχνη του βασίζεται στη σωματικοποίηση της μουσικής μέσω της φωνής και της κίνησης, καθώς και στη χρήση νέων τεχνολογιών. Δίνει συναυλίες στο εξωτερικό και διοργανώνει σεμινάρια αυτοσχεδιασμού. Είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού “NewMusic.gr” που στοχεύει στην ενίσχυση της τοπικής μουσικής κοινότητας. Είναι μέλος του σχήματος σύγχρονης μουσικής àktapha.

🔷 Ο Αλέξης Πορφυριάδης είναι συνθέτης και πιανίστας/αυτοσχεδιαστής. Σπούδασε σύνθεση στην Αγγλία και την Αυστρία. Συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί στην Ευρώπη, τις Η.Π.Α., το Μεξικό και τον Καναδά. Ασχολείται με τον αυτοσχεδιασμό ως πιανίστας και συνθέτης από το 2005. Διδάσκει αυτοσχεδιασμό, πειραματική μουσική και μη συμβατικές παραστατικές τέχνες στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Είναι μέλος των σχημάτων 6daEXIt Improvisation Ensemble (Θεσσαλονίκη) και WHI ensemble (Αθήνα).

🔶 Ο Joe Tornabene είναι βραβευμένος διεθνής μουσικός/καλλιτέχνης πολυμέσων, ηθοποιός σε θέατρο και κινηματογράφο, σχεδιαστής ήχου, συνθέτης, αυτοσχεδιαστής και ηχοθεραπευτής. Έχει κατευθύνει σε 11 χώρες πειραματικά εργαστήρια για τις σχέσεις μεταξύ παράστασης, σωματικής ενσάρκωσης, κίνησης, φωνής, ήχου, μουσικής και αυθόρμητης δημιουργίας.

🔷 Ο Στέφανος Χυτήρης είναι ντράμερ και αυτοσχεδιαστής από την Αθήνα. Έχει δουλέψει σε ένα ευρύ φάσμα έργων από την avant-garde jazz μέχρι τη σύγχρονη κλασική μουσική. Διατηρώντας την ισορροπία μεταξύ παράδοσης και μοντερνισμού στα ντραμς και τα κύμβαλα, τα έργα του λειτουργούν ως ελεύθερη βάση για τους μουσικούς, για να εξερευνήσουν και να αλληλεπιδράσουν με το προσωπικό και το συλλογικό ασυνείδητο, ώστε να φτάσουν σε μια καθαρτική εμπειρία.

Ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό, την ηλεκτρονική μουσική, την ψυχεδελική και ambient αισθητική, με ζωντανές εικόνες και αναλογικές παρεμβάσεις, ο οπτικοακουστικός κύκλος Sound of Color επιστρέφει για ενδέκατη χρονιά στο KET.

Ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, αναλογικά synths, live electronics) – γνωστός για τη χρήση ατμοσφαιρικών εφέ και τη δημιουργία χειροποίητων πεταλιών με τη διεθνώς αναγνωρισμένη εταιρεία JAM pedals – και η Ναταλία Μαντά, εικαστικός με έργο που συνδυάζει γλυπτική, προβολές και κινούμενη εικόνα, συμπράττουν με τον διακεκριμένο τρομπετίστα, συνθέτη και curator Peter Knight και την visual artist Ερατώ Τζαβάρα.

🔷 Η καλλιτεχνική δουλειά του Peter Knight ευδοκιμεί στα όρια μεταξύ μουσικών ειδών, κατηγοριών και πολιτισμών. Στα πρόσφατα σόλο έργα του επεκτείνει τις δυνατότητες της τρομπέτας με καινοτόμες προσεγγίσεις που συνδυάζουν ακουστικές προετοιμασίες, εκτεταμένες τεχνικές και ηλεκτροακουστική επεξεργασία μέσω laptop, vintage delays και
μαγνητοφώνων. Εστιάζει στη χρήση της επανάληψης, της ρυθμικής επικάλυψης, της αργής αρμονικής εξέλιξης και των λεπτών χρωματικών διαβαθμίσεων, μετατοπίζοντας έτσι την αντίληψή μας για τον γραμμικό χρόνο. Ως καλλιτεχνικός διευθυντής της Australian Art Orchestra (2013–23) ανέθεσε πάνω από 100 νέα έργα και συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες όπως οι Alvin Lucier, Senyawa, Nicole Lizée, Anthony Braxton, Erik Griswold και Jules Reidy, οδηγώντας το σύνολο σε παραστάσεις σε περισσότερες από δώδεκα χώρες. Το σόλο άλμπουμ του στην ROOM40, Shadow Phase (2022), συγκαταλέχθηκε στις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς από το Headphone Commute. Σύντομα αναμένεται το νέο του σόλο άλμπουμ For a Moment the Sky Knew My Name (ROOM40).

www.peterknightmusic.com

🔶 Η Ερατώ Τζαβάρα είναι καλλιτέχνης βίντεο, που ειδικεύεται σε τεχνικές κινούμενης εικόνας για ζωντανές παραστάσεις και στην ψηφιακή σκηνογραφία. Μέσα από συνεργασίες στα πεδία του χορού, του θεάτρου και του μουσικού αυτοσχεδιασμού, δουλεύει με την πλαστικότητα της ψηφιακής εικόνας σε φυσικό χώρο και αναμειγνύει την αναλογική αισθητική με εργαλεία ψηφιακής σύνθεσης για να δημιουργήσει κινούμενα κολάζ από διάφορες πηγές βίντεο (ζωντανή ροή, προηχογραφημένα, αρχειακό υλικό, γραφικά). Στην προσωπική της δουλειά, χρησιμοποιεί τη φωτογραφία, βίντεο δοκίμια και κείμενα για να συλλάβει την εμπειρία του σύγχρονου αστικού υποκειμένου. Έχει παρουσιάσει δουλειές της σε θέατρα, καλλιτεχνικούς χώρους, μουσικές σκηνές και φεστιβάλ στη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Ινδία, την Ελλάδα και τη Γαλλία.

www.erato-t.com

🔶 Η Ναταλία Μαντά είναι καλλιτέχνης με βάση την Αθήνα. Αν και ο πηλός αποτελεί το κύριο μέσο έκφρασής της, χρησιμοποιεί επίσης με δεξιοτεχνία μέταλλο, κερί, φωτοευαίσθητα χημικά και βίντεο. Η συνεργασία με διάφορους καλλιτεχνικούς κλάδους αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πρακτικής της. Από το 2017 έως το 2020, δίδαξε γλυπτική στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, το ίδιο πανεπιστήμιο στο οποίο απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών. Εδώ και 10 χρόνια συνδιοργανώνει και επιμελείται μαζί με τον Γιάννη Αναστασάκη τον οπτικοακουστικό αυτοσχεδιαστικό θεσμό “Sound of Color”. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις και ιδρύματα στην Ελλάδα και διεθνώς. Το 2022 βραβεύτηκε με την υποτροφία Stavros Niarchos Foundation Artist Fellowship από το ARTWORKS και έχει συμμετάσχει σε σημαντικά προγράμματα residencies στο εξωτερικό. Δημιουργίες της βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.

www.nataliamanta.com

🔷 Από τους πιο ιδιαίτερους κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής, ο Γιάννης Αναστασάκης έχει αναπτύξει έναν αναγνωρίσιμο προσωπικό ήχο που κινείται ανάμεσα στην ambient και την ψυχεδέλεια, ισορροπώντας μεταξύ μελωδίας και θορύβου. Είναι ιδρυτής της JAM pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από κορυφαίους μουσικούς (Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo κ.ά.). Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και της διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης Λαμπράκης κ.ά. Αναπτύσσει το οπτικο-ακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.

www.jannisanastasakis.com

Το 2025, ο multi-media καλλιτέχνης, curator και DJ Lee Adams παρουσίασε στο Λονδίνο, στην τελετή λήξης του Judgement Hall Festival, ένα νέο soundtrack για το αριστούργημα του Σεργκέι Παρατζάνοφ Το Χρώμα του Ροδιού (1969, 80’). Η ταινία, που απομακρύνεται από τη συμβατική βιογραφία, αφηγείται τη ζωή του τροβαδούρου Sayat-Nova μέσα από συμβολικά tableaux, θρησκευτικές εικόνες, τελετουργίες και ζωγραφικά μοτίβα και θεωρείται ένα από τα πιο ποιητικά έργα του σκηνοθέτη. Η σύνθεση του Adams, εμπνευσμένη από μουσικές παραδόσεις του Ιράν, του Λιβάνου, της Συρίας, της Αιγύπτου και της Τουρκίας, δημιουργεί έναν ζωντανό διάλογο με τις εικόνες της ταινίας.

Τη βραδιά ανοίγει ο Nikko με ένα νέο πειραματικό ηλεκτρονικό σετ.

🔷 Ο Σεργκέι Παρατζάνοφ, γεννημένος το 1924 στην Τυφλίδα από Αρμένιους γονείς, σπούδασε κινηματογράφο στη Μόσχα και ανέπτυξε έναν ποιητικό, μη γραμμικό τρόπο αφήγησης, μακριά από την παραδοσιακή βιογραφική φόρμα. Το Χρώμα του Ροδιού, γυρισμένο σε ιστορικούς τόπους της Αρμενίας, είναι διάσημο για την εικαστική του δύναμη και τη σχεδόν πλήρη απουσία διαλόγου.

🔷 Ο Lee Adams δραστηριοποιείται ανάμεσα στην Αθήνα και το Λονδίνο, κινούμενος στους χώρους του ήχου, του κινηματογράφου και των οπτικών εγκαταστάσεων. Η δουλειά του εκτείνεται από την ανασύνθεση ενός χαμένου ηχοτοπίου του David Toop για τον John Latham, μέχρι τη συνεργασία με τη Mia Zabelka στο πλαίσιο του ντουέτου Rotten Sun. Από το 2002, διοργανώνει τα θρυλικά πάρτι Kaos London. Είναι μέλος της διοργανωτικής ομάδας του Exist Festival, ανεξάρτητο μουσικό φεστιβάλ και δισκογραφική εταιρεία που επικεντρώνεται στις τομές ανάμεσα στη μουσική και την πολιτική δράση, στην Παλαιστίνη και διεθνώς. Από το 2016, διευθύνει τη δισκογραφική Khemia Records.

🔶 Ο Nikko, ενεργός στην αθηναϊκή σκηνή από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, παρουσιάζει στο ΚΕΤ το νέο του έργο Error: ένα πειραματικό ηλεκτρονικό ρεύμα που κινείται ανάμεσα σε σκοτεινές ατμόσφαιρες και αφηρημένα noise θραύσματα.

Δύο ξεχωριστές φωνές της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής συναντιούνται στο ΚΕΤ για μια βραδιά αφιερωμένη σε ατμοσφαιρικούς και πειραματικούς ήχους.

🔷 Leaving (Περθ, Αυστραλία) είναι το ηλεκτρονικό πρότζεκτ του Rupert Thomas. Παρουσιάζει συνθέσεις από το πρόσφατο άλμπουμ του Hidden View (Moon Glyph / Pouring Dream, 2024), καθώς και νέο, ανέκδοτο υλικό. Το έργο του, που κινείται ανάμεσα στη μελαγχολία, τον στοχασμό και την υπνωτική ένταση, έχει τύχει διεθνούς αναγνώρισης και συμπεριλήφθηκε στις στήλες Best Ambient Music και Acid Test του Bandcamp. Με εμφανίσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, δίπλα σε καλλιτέχνες όπως οι Actress, Oneohtrix Point Never και Outer Space, ο Leaving δημιουργεί ηχητικούς κόσμους με drones, ατμοσφαιρικά συνθεσάιζερ και drum machines.
www.leavingsounds.bandcamp.com

🔶 Η Anna Vs June (Ελλάδα) παρουσιάζει ένα νέο ηλεκτρονικό σετ βασισμένο στη δουλειά της 5 Balkan Lullabies, μια σύγχρονη επανερμηνεία πέντε βαλκανικών νανουρισμάτων. Με μουσική γλώσσα που συνδυάζει αναλογικά και ψηφιακά μέσα με παραδοσιακά στοιχεία και προσωπικές ηχογραφήσεις, η Άννα Παπαϊωάννου έχει εμφανιστεί σε διεθνή φεστιβάλ όπως τα Sonar (Βαρκελώνη), Reworks (Θεσσαλονίκη), Red Bull Music Festival (Βερολίνο) και Hidden Door (Εδιμβούργο). Η μουσική της έχει κυκλοφορήσει από δισκογραφικές όπως οι Rocket Recordings, Osare! Editions και Yalanci, ενώ συνεργάζεται συχνά με καλλιτεχνικούς οργανισμούς και συλλογικά πρότζεκτ. Το 2019 επιλέχθηκε ως ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα της πλατφόρμας We Are Europe.
www.annavsjune.bandcamp.com/album/5-balkan-lullabies
www.annavsjune.com

Η 14η σεζόν του ΚΕΤ ξεκινά την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου με μια ιδιαίτερη βραδιά πειραματικού ήχου και ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, με αγαπημένες και αγαπημένους μουσικούς από τη Νέα Υόρκη, την Αθήνα και τις Βρυξέλλες.

🔷 Με τον Στέλιο Μίχα στην ηλεκτρική κιθάρα, την Κατερίνα Κωνσταντούρου στο πιάνο και τον Νίκο Καρύδη στην τρομπέτα και τη διπλή μελόντικα, το τρίο Φλούδια κινείται ανάμεσα στον ελεύθερο και τον δομημένο αυτοσχεδιασμό. Στη δεύτερη εμφάνισή του στο ΚΕΤ, αναπτύσσει μοτίβα και τεχνικές εμπνευσμένα από τους Morton Feldman και John Cage μέσα από το φίλτρο του μικροτονικού κουρδίσματος και τη μίξη του φυσικού με τον ηλεκτρικό ήχο.

Στέλιος Μίχας: κιθαρίστας και συνθέτης που δραστηριοποιείται στην πειραματική, αυτοσχεδιαστική και ηλεκτροακουστική μουσική. Έχει παρουσιάσει έργα του σε φεστιβάλ και σκηνές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, διερευνώντας τον ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας με έμφαση στο timbre και στη μικροτονικότητα.
www.steliosmihas.com

Κατερίνα Κωνσταντούρου: πιανίστα που επικεντρώνεται στη σύγχρονη μουσική και το μουσικό θέατρο, συνεργάζεται με διάφορα μουσικά σύνολα και συνθέτες, καθώς και με δημιουργούς του θεάτρου, του χορού και του κινηματογράφου. Είναι μέλος του μουσικού συνόλου ΤΕΤΤΤΙΞ και του ντουέτου τέσσερα κάππα. Έχει παρουσιάσει τις πρεμιέρες πολλών νέων έργων για σόλο πιάνο και για ορχήστρα δωματίου, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
www.katerinakonstantourou.com

Νίκος Καρύδης: τρομπετίστας και πολυοργανίστας, δραστήριος στην αθηναϊκή σκηνή του αυτοσχεδιασμού. Πειραματίζεται με εναλλακτικές τεχνικές παιξίματος, τη χρήση της φωνής και ηλεκτρονικών μέσων, ενώ το ενδιαφέρον του στρέφεται στη δημιουργία υβριδικών ηχοτοπίων.
www.soundcloud.com/dasos_paraxeno

🔶 Η Florence Cats (Βρυξέλλες) είναι συνθέτρια, περφόρμερ και εικαστική καλλιτέχνις που κινείται ανάμεσα στη μουσική, το θέατρο και τις οπτικές τέχνες. Χρησιμοποιεί το θέρεμιν με μινιμαλιστικό και πειραματικό τρόπο, επεμβαίνοντας με αντικείμενα και υλικά (βελόνα, εκκρεμές, νερό…) ή με τη φωνή της για να δημιουργήσει έναν ήχο εύθραυστο και απρόβλεπτο. Το έργο της αντλεί έμπνευση από τη φύση, το φως και τον χρόνο, διερευνώντας την ένταση και τη λεπτότητα του ηχητικού τοπίου. Έχει κυκλοφορήσει τα άλμπουμ We Are Now Approaching Mo i Rana (Ftarri/Hitorri, 2024), YS και Shell I (Ediçoes CN, 2022/2025) και Correspondances (Frissons, 2021).

www.florence-cats.com | https://florencecats.bandcamp.com/ | https://hitorri.bandcamp.com/album/we-are-now-approaching-mo-i-rana

🔷 Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ του, Ithaca, ο lullahush (Daniel McIntyre) έρχεται στο ΚΕΤ, επανασχεδιάζοντας αυτό το περίτεχνο κράμα παραδοσιακής ιρλανδικής μουσικής και σύγχρονης electronica, με τη συνοδεία ενός μουσικού συνόλου. Μέσα από ήχους του ντεμπούτου του, A City Made of Water and Small Love, αλλά και από το νέο του έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη, αναδύεται μια αφηρημένη αλλά οικεία μουσική, που τείνει προς την κατάρρευση.

Έγραψαν για το Ithaca:
«Μια δημιουργική πράξη ιδιαίτερης ιδιοφυΐας» — The Quietus.
«Ένα θρασύτατα πολυεπίπεδο έργο» — Irish Times.
«Το άλμπουμ Ithaca ανοίγει έναν δικό του μαγευτικό χώρο» — The Times.

www.lullahush.bandcamp.com/album/ithaca-2

🔶 Τη συναυλία ανοίγει με μια spoken word performance ο Kevin Breathnach. Εκατό χρόνια μετά την πρώτη δημόσια εκτέλεση της Ursonate του Kurt Schwitters — μιας ακολουθίας περίπλοκα επαναλαμβανόμενων συλλαβών, χωρίς συμβολικό νόημα, που βασίζεται στον τόνο, τον ρυθμό και τη δομή — ο Ιρλανδός μη-ερμηνευτής Kevin Breathnach θα παρουσιάσει εκ νέου το πρώτο μέρος του φωνητικού αυτού ποιήματος.

Kevin Breathnach: φωνητικά

Daniel McIntyre: ηλεκτρονικά

Kelvin Barr: tapes, synths, feedback

Jason McNamara: ντραμς

Ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό, την ηλεκτρονική μουσική, την ψυχεδελική και ambient αισθητική, με ζωντανές εικόνες και αναλογικές παρεμβάσεις, ο οπτικοακουστικός κύκλος Sound of Color επιστρέφει με το όγδοο ραντεβού της χρονιάς.

Ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, αναλογικά synths, live electronics), γνωστός για τη χρήση ατμοσφαιρικών εφέ και τη δημιουργία χειροποίητων πεταλιών (JAM pedals), και η Ναταλία Μαντά, εικαστικός με έργο που συνδυάζει γλυπτική, προβολές και κινούμενη εικόνα, συμπράττουν με τον Haig Yazdjian, δεξιοτέχνη στο ούτι και τη φωνή, με καταγωγή από τη Συρία και την Αρμενία και ενεργή παρουσία στην ελληνική και διεθνή μουσική σκηνή.

Μαζί τους ο Ορέστης Μπενέκας (πιάνο, πλήκτρα), με εμπειρία στη σύνθεση και συνεργασίες με καλλιτέχνες της εναλλακτικής ελληνικής μουσικής, ο Λευτέρης Ανδριώτης (κρητική λύρα), που συνδέει την παραδοσιακή με τη σύγχρονη μουσική πράξη, και ο Δημήτρης Οικονόμου (ντραμς), με πορεία σε εναλλακτικά σχήματα και προσωπικά εγχειρήματα, που φέρνει ρυθμικές υφές μεταξύ οργανικού και ηλεκτρονικού ήχου.

Η σύμπραξή τους δεν στοχεύει στην ένωση των ειδών, αλλά στη συνύπαρξη, τη σύγκρουση ή και τον συντονισμό τους, σε μια σκηνική δράση όπου ήχος και εικόνα εξελίσσονται ζωντανά, μπροστά στο κοινό.

Δύο σετ πειραματικού ήχου και αυτοσχεδιασμού: οι The Coal σε συνεργασία με τον Θοδωρή Ζιάρκα, και οι Dave De Rose, Σοφία Ζαφειρίου και Φώτης Σιώτας στο πλαίσιο του project Agile Experiments.

🔷 Κρουστός, μπασίστας και πολυοργανίστας, ο Dave De Rose είναι ο δημιουργός του πρότζεκτ Agile Experiments, το οποίο έχει κυκλοφορήσει 11 άλμπουμ μέσα σε 5 χρόνια και έχει τραβήξει την προσοχή του εμβληματικού προγράμματος “Sound Archive” της Βρετανικής Βιβλιοθήκης. Το έργο εντάχθηκε στον κατάλογο του θεσμού ως μέρος της ηχητικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Το Agile Experiments είναι ένα συνεργατικό αυτοσχεδιαστικό πρότζεκτ που φέρνει σε επαφή διαφορετικές ομάδες καλλιτεχνών για τη δημιουργία καινοτόμων και βιωματικών performances.

🔶 Ενώ βρίσκονται στη διαδικασία ηχογράφησης του τέταρτού τους άλμπουμ, το ντουέτο The Coal των Δήμου Βρύζα και Σίμου Ρηνιώτη επιστρέφει στο ΚΕΤ και μοιράζεται για πρώτη φορά τη σκηνή με τον εκλεκτό φίλο και μουσικό Θοδωρή Ζιάρκα στο κοντραμπάσο. Με επιρροές που εκτείνονται από την ambient και τη folk μέχρι τη noise και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, το σχήμα επικεντρώνεται στην επί τόπου σύνθεση και στη ζωντανή επικοινωνία μεταξύ των μελών του.

🔷 Agile Experiments:

Φώτης Σιώτας: βιολί, fx, φωνή
Σοφία Ζαφειρίου: βιολί, ηλεκτρονικά
Dave De Rose: μπάσο, ντραμς

🔶 The Coal:

Δήμος Βρύζας: βιολί, fx
Σίμος Ρηνιώτης: τύμπανα, αντικείμενα
Θοδωρής Ζιάρκας: κοντραμπάσο

Με τίτλο «Στο μονοπάτι» (“Sur le chemin”), η ηχητική περφόρμανς του Γάλλου μουσικού Mathieu Goust βασίζεται σε μια εκτενή μαρτυρία του Γιάννη Μάγγου, πατέρα του Βασίλειου Μάγγου. Ο Βασίλειος Μάγγος συνελήφθη τον Ιούνιο του 2020, μετά από συμμετοχή σε διαμαρτυρία κατά της λειτουργίας του εργοστασίου της Lafarge στον Βόλο, υπέστη κακοποίηση κατά την κράτησή του και πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα.

Η περφόρμανς ξεκινά από το μονοπάτι που διαμόρφωσε ο Γιάννης στη μνήμη του γιου του — μια διαδρομή που φέρει το όνομα του Βασίλειου και συνδέει την πόλη του Βόλου με το χωριό Σταγιάτες.

Με τη συνδρομή του Δημήτρη Αλεξάκη (ΚΕΤ) και του Solal Goust, ο Mathieu επισκέφθηκε τις Σταγιάτες το 2023, ηχογράφησε τη μαρτυρία του Γιάννη εν μέσω της διαδρομής και συνέλεξε φυσικούς ήχους από το περιβάλλον της περιοχής. Με αφετηρία αυτό το ηχητικό υλικό, δημιουργεί μια ζωντανή αφήγηση, συνδυάζοντας την ακατέργαστη φωνή του Γιάννη, ήχους της φύσης και ζωντανή μουσική με κρουστά, αντικείμενα και συνθεσάιζερ.

Κουτί συνεισφοράς και δικαστική εξέλιξη

Ένα κουτί ελεύθερης συνεισφοράς θα βρίσκεται στον χώρο για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων της οικογένειας του Βασίλειου Μάγγου.

Στις αρχές του 2025, ολοκληρώθηκε σε τρεις συνεδριάσεις η πρώτη δίκη, στην οποία τρεις αστυνομικοί καταδικάστηκαν για την υπόθεση και άσκησαν έφεση, η οποία αναμένεται να εκδικαστεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Παράλληλα, αναμένεται ο προσδιορισμός ημερομηνίας για τη δεύτερη δίκη, η οποία αφορά κακουργηματικές κατηγορίες και βασανιστήρια, σε βάρος έξι αστυνομικών.

Για τον Mathieu Goust:

“Από την ηλικία των 7 ετών, μου άρεσε να παίζω κρουστά.

Ξεκίνησα με βαρέλια απορρυπαντικού, από χαρτόνι, χρησιμοποιώντας ξύλινες κουτάλες… και σιγά-σιγά, το οργανολόγιό μου εμπλουτίστηκε.

Εντελώς αυτοδίδακτος, ο μουσικός μου κόσμος διευρύνθηκε μέσα από τα ταξίδια και τις συναντήσεις μου. Άρχισα να ασχολούμαι με την ηλεκτρονική μουσική γύρω στα 19, συνεχίζοντας παράλληλα τα τύμπανα και τα κρουστά.

Σήμερα, μετά από πάνω από τριάντα χρόνια πρακτικής, με ενδιαφέρει περισσότερο η καλλιτεχνική μορφή παρά το μουσικό ύφος.

Γι’ αυτό και εργάζομαι σε τόσο διαφορετικά πεδία, όπως το τραγούδι, το θέατρο δρόμου, το τσίρκο, οι λογοτεχνικές αναγνώσεις, το παιδικό κοινό, η τζαζ, το θεατρικό σανίδι, η ηλεκτρονική μουσική και ο χορός.”

Τα τελευταία χρόνια, συνεργάζεται τακτικά με την τραγουδοποιό Yoanna, με το γυναικείο σχήμα Les Clandestines, με το σύνολο μεσογειακής μουσικής Electrik GEM, με το electro-jazz σχήμα Notilus ή με το Χορογραφικό Κέντρο της πόλης του Στρασβούργου, όπου ζει.

Φωτογραφίες: Δημήτρης Αλεξάκης

Ο μουσικός και sound artist Demetrio Cecchitelli (Ιταλία) παρουσιάζει το project “Stillness of Fragility”, μια πολυμεσική συνεργασία μεταξύ της φωτογράφου Chiara Benzi, του video artist Vladimir Bertozzi και του ίδιου. Το έργο διερευνά τα όρια του διαλόγου μεταξύ εικόνας και ήχου, στο πλαίσιο μιας real-time performance.

Ο Simon Hansson (Σουηδία) παρουσιάζει στη συνέχεια ένα immersive ηχοτοπίο βασισμένο στον αυτοσχεδιασμό με feedback και generative σύνθεση: έναν ήχο βραδυφλεγή, βίαιο, μινιμαλιστικό, που καλεί σε μια προσεκτική ακρόαση.

🔷 Μουσικός και sound artist, ο Demetrio Cecchitelli εστιάζει στη ζωντανή performance, τις εγκαταστάσεις, το ραδιόφωνο και τα οπτικοακουστικά μέσα. Την τελευταία δεκαετία, έχει παρουσιάσει έργα του σε φεστιβάλ, πολιτιστικά κέντρα και διάφορες καλλιτεχνικές πλατφόρμες. Η δουλειά του, βασισμένη στις αρχές της σημασιολογικής ερμηνείας, της οντολογίας και της φαντασιακής ποιητικής, αξιοποιεί τεχνικές ηλεκτρονικού μετασχηματισμού και ενορχήστρωσης, συνθέτοντας ένα πλούσιο ηχητικό σύμπαν όπου η μνήμη και η βαθιά ακρόαση συνυπάρχουν.

www.demetrio-cecchitelli.bandcamp.com

🔶 Ο Simon Hansson συνθέτει και σχεδιάζει ήχο. Η δουλειά του εστιάζει σε μουσικές φόρμες που ξεδιπλώνονται αργά, σε διαδικασίες feedback και στην αντίληψη του χώρου ή του δωματίου ως ηχητικού υλικού. Δημιουργεί έργα που ανταποκρίνονται στο περιβάλλον και συνθέσεις μεγάλης διάρκειας, οι οποίες προσκαλούν σε μια ενεργή ακρόαση και μια συλλογική εμπειρία, μέσα από εγκαταστάσεις και παραστάσεις. Είναι ο άνθρωπος πίσω από την πλατφόρμα A Sudden Point of Balance, η οποία προωθεί συνεργατικές ηχητικές εξερευνήσεις μέσω συναυλιών σε μοντερνιστικές εκκλησίες της Στοκχόλμης. Η πλατφόρμα έχει επίσης κυκλοφορήσει το πρώτο του EP, “Tela”, καθώς και ζωντανές ηχογραφήσεις σε κασέτες.

www.simonhansson.net

Φωτογραφία: Chiara Benzi

παρουσίαση βιβλίου + Μπάμπης Παπαδόπουλος & Φώτης Βεργόπουλος Live

18:30 | βιβλιοπωλείο “Ο Μετεωρίτης”

21:00 | Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (KET)

Ο ανεξάρτητος γαλλικός εκδοτικός οίκος Les Fondeurs de Briques συμπεριέλαβε την Αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη στη συλλογή “Instrumental” αφιερωμένη στις λαϊκές μουσικές του κόσμου. Η σειρά περιλαμβάνει εμβληματικά έργα – συχνά με συνοδευτικό CD – για το μπλουζ, το φλαμένκο, τη φολκ και τη ροκ μουσική.

Το βιβλίο Moi, Markos κυκλοφόρησε το 2024 στη Γαλλία, σε μετάφραση του Nicolas Pallier, γνωστού και για την ανθολογία Rébétiko – Chants grecs des bas-fonds (εκδ. Αιώρα).

Με αφορμή την έκδοση αυτή, το βιβλιοπωλείο “Ο Μετεωρίτης”, το ΚΕΤ και ο γαλλικός οίκος συνδιοργανώνουν μια βραδιά σε δύο χώρους της Κυψέλης – μια διαδρομή από τον λόγο στη μουσική.

18:30 | Βιβλιοπωλείο “Ο Μετεωρίτης”

Παρουσίαση του βιβλίου Moi, Markos

είσοδος ελεύθερη

Ο μεταφραστής Nicolas Pallier, o εκδότης Jean-François Bourdic και η εκδότρια Virginie Girard παρουσιάζουν τη γαλλική μετάφραση της Αυτοβιογραφίας του Μάρκου.

Πάνω από 50 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, το κείμενο αυτό παραμένει ένα από τα πιο ζωντανά ντοκουμέντα για την ιστορία του ρεμπέτικου: από τη ζωή του νεαρού Βαμβακάρη στη Σύρο και τον Πειραιά, στους τεκέδες και τη δισκογραφική του επιτυχία, μέχρι τα χρόνια της Κατοχής, τον Εμφύλιο και τις προσωπικές του περιπέτειες.

Ο λόγος του Μάρκου – προφορικός, λιτός, πικρός και αυτοσαρκαστικός – ρίχνει φως τόσο στη λαϊκή εμπειρία όσο και στις σκοτεινές πτυχές μιας σπάνιας διαδρομής.

περισσότερες πληροφορίες για τη γαλλική έκδοση:

www.fondeursdebriques.fr/livres/moi-markos-markos-vamvakaris-autobiographie

21:00 | Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (ΚΕΤ)

Vamvakaris Jam Session: Babis Papadopoulos – Fotis Vergopoulos

10€

κρατήσεις απαραίτητες: www.more.com/gr-el/tickets/music/moi-markos & ☎ 213 00 40 496

Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος (κιθάρα) και ο Φώτης Βεργόπουλος (μπουζούκι) συναντιούνται για πρώτη φορά επί σκηνής και αυτοσχεδιάζουν πάνω στη μουσική του Μάρκου Βαμβακάρη.

Μπάμπης Παπαδόπουλος

Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος έγινε αρχικά γνωστός ως βασικός κιθαρίστας του συγκροτήματος Τρύπες (1984–2001). Έχει συνθέσει κομβικά τραγούδια του σχήματος, ενώ από το 2008 ακολουθεί προσωπική πορεία με οκτώ άλμπουμ, που συνδυάζουν ροκ, πειραματισμό και ελληνικές μουσικές παραδόσεις. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Σωκράτης Μάλαμας και ο Φλώρος Φλωρίδης. Έχει συνθέσει μουσική για θέατρο και κινηματογράφο, αποσπώντας και βραβείο από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Παρουσιάζει τη δουλειά του ζωντανά με εναλλασσόμενα σχέδια όπως το Electric Solo και το Acoustic Set.

Φώτης Βεργόπουλος

Γεννήθηκε το 1988 στη Μελβούρνη. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Κορώνη Μεσσηνίας. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Μετά το λύκειο επέστρεψε στην Αυστραλία για να σπουδάσει Πολιτικός Μηχανικός και παράλληλα άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το μπουζούκι. Από τα τέλη του 2012 ζει μόνιμα στην Αθήνα. Έχει συνεργαστεί με τον Μπάμπη Γκολέ, τον Αγάθωνα Ιακωβίδη, τη Δήμητρα Γαλάνη κ.ά., ενώ υπήρξε μέλος του σχήματος Rebetien. Τα τελευταία πέντε χρόνια συμμετέχει στην Ορχήστρα «Βασίλης Τσιτσάνης» υπό τη διεύθυνση του Μανώλη Πάππου, καθώς και στην παράσταση του Σταύρου Ξαρχάκου “Ρεμπέτικο – 40 χρόνια μετά”.

Διοργάνωση: Les Fondeurs de Briques, ΚΕΤ & Βιβλιοπωλείο “Ο Μετεωρίτης”

Φωτογραφίες: Πάνος Κουτρουμπούσης / copyright: Kate Koutrouboussi

**Η συναυλία στο ΚΕΤ είναι sold out**.

Ο πρωτότυπος θεσμός FUTURE FOLK, που επιμελείται ο ηλεκτροακουστικός συνθέτης Τάσος Στάμου, συνεχίζεται με καλεσμένο τον σολίστα στο αραβικό ούτι Δημήτρη Μικέλη. Ο Στάμου και ο Μικέλης εξερευνούν τις ρίζες της αραβικής μουσικής. Δημιουργούν ένα ηχοτοπίο με έμφαση στην παλαιστινιακή παράδοση, καθώς και οι δύο διατηρούν προσωπικούς και οικογενειακούς δεσμούς με αυτή την περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Με αυτοσχεδιαστικά, ακουστικά και ηλεκτρονικά στοιχεία, αλλά και μερικές νέες συνθέσεις του ντουέτου, συνθέτουν μια μουσική αφήγηση, εμπνευσμένη από την — και αφιερωμένη στην — Παλαιστίνη.

Με επίκεντρο την «παραδοσιακή μουσική του μέλλοντος», ο μηνιαίος θεσμός FUTURE FOLK αποτελεί σημείο συνάντησης της λαϊκής παράδοσης με τη σύγχρονη πειραματική μουσική. Ερευνητής του ήχου, ο Τάσος Στάμου προσκαλεί σολίστριες και σολίστες από διαφορετικές μουσικές παραδόσεις, δημιουργώντας μαζί τους μια επί σκηνής συνομιλία όπου η μουσική τους συνδυάζεται με ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία.

Δημήτρης Μικέλης: ούτι, buzuk
Τάσος Στάμου: ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία σήματος, synthesizers, αραβικά πλήκτρα

www.youtube.com/watch?v=5tVr5HxG5EA&ab_channel=TasosStamou

🔷 Ο Δημήτρης Μικέλης είναι ουτίστας και πιανίστας. Έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ελβετία, τη Γαλλία, την Τουρκία, τις ΗΠΑ, την Παλαιστίνη, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Μαρόκο, ενώ διοργανώνει στην Αθήνα το Φεστιβάλ Ουτιού.

Έχει κυκλοφορήσει δύο προσωπικά άλμπουμ: το “MITZ’s New Work” με τους Mitz Jazz Quintet (ΗΠΑ) και το “OUDOPIA” με τη συμμετοχή 18 μουσικών (Παλαιστίνη).

Στην Ελλάδα έχει περιοδεύσει με τους Σωκράτη Μάλαμα, Μελίνα Κανά, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Σαβίνα Γιαννάτου, Λιζέτα Καλημέρη, Πέτρο Δουρδουμπάκη, Στέλιο Βαμβακάρη κ.ά. Είναι μέλος του συγκροτήματος Occasional Dream.

Στις ΗΠΑ συνεργάζεται και ηχογραφεί με το αραβικό μουσικοχορευτικό συγκρότημα Zikrayat. Στην Παλαιστίνη διδάσκει στα Al Kamandjati Association και Edward Said National Conservatory of Music, ενώ συμμετέχει σε δράσεις για την προώθηση της μουσικής παιδείας στο πλαίσιο προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.

Είναι επίσης μέλος της Εθνικής Αραβικής Ορχήστρας της Παλαιστίνης και ιδρυτής του Ramallah Jazz Quartet, με συμμετοχές σε τοπικά φεστιβάλ. Έχει τιμηθεί για την προσφορά του στη μουσική παιδεία της Παλαιστίνης.

🔷 Ο Τάσος Στάμου έγινε αρχικά ευρύτερα γνωστός στον χώρο της avant-garde πειραματικής μουσικής, μέσα από τα αυτοσχέδια, μεταποιημένα ηλεκτρονικά όργανα που κατασκεύαζε και χρησιμοποιούσε. Κατά τη μακρόχρονη διαμονή του στο Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο), άρχισε να πειράζει όχι μόνο τα ηλεκτρονικά, αλλά και τις τοπικές ελληνικές μουσικές παραδόσεις με τις οποίες μεγάλωσε.

Η «φολκλορική» δουλειά του έχει τύχει ιδιαίτερα θετικής αποδοχής από διεθνή μουσικά μέσα του ηχητικού avant-garde, όπως τα The Wire, The Vinyl Factory, The Quietus, Soundohm κ.ά. Έχει επίσης παρουσιαστεί σε άρθρα και ραδιοφωνικά αφιερώματα που εστιάζουν στη σύγχρονη μετεξέλιξη του ρεμπέτικου στη σημερινή εποχή.

www.tasosstamou.com

Ο Καναδός καλλιτέχνης, μουσικός και επιμελητής Steve Bates παρουσιάζει την ταινία του “Thalassa Neon Julia”, γυρισμένη στο νησί της Τήνου. Αμέσως μετά, ακολουθεί ένα σόλο σετ βασισμένο σε ηχοτοπία από τα λατομεία του νησιού, ραδιοφωνικά σήματα, αποσπάσματα από τοπική χορωδία και εκκλησιαστικό όργανο.

Το “Thalassa Neon Julia” (2023, 40’) είναι μια ακουστική μελέτη τριών εγκαταλελειμμένων λατομείων μαρμάρου στην Τήνο, όπου οι ηχητικοί συντονισμοί που έχουν απομείνει μετά από δεκαετίες εξόρυξης αποκαλύπτονται ως νέοι χαρακτήρες. Συνεργαζόμενος με μέλη μιας τοπικής γυναικείας χορωδίας, έναν εκκλησιαστικό οργανίστα, την κλαρινετίστρια Δάφνη Μέγγου, καθώς και τους ILIOS και Νίκο Βελιώτη του ελληνικού πειραματικού ντουέτου MMMD, το έργο αντιμετωπίζει καθέναν από τους χώρους των λατομείων ως μια φωνή νοσταλγίας, σχηματισμένη από την απουσία των υλικών που απομακρύνθηκαν.

Μέσα από τη δουλειά του, ο Steve Bates αφουγκράζεται τα κατώφλια, τα όρια και τα σύνορα — τα σημεία επαφής και σύγκρουσης. Η ιστορία των ιδεών, των εμπειριών και των υλικών επηρεάζει βαθιά το έργο του και συχνά τον οδηγεί σε ερευνητικές πορείες, οι οποίες καταλήγουν σε σειρές έργων γύρω από έναν κεντρικό θεματικό άξονα. Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί και εκτεθεί στον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Ευρώπη, τη Χιλή και τη Σενεγάλη. Η προσωπική του κυκλοφορία “All The Things That Happen” κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική Constellation Records του Μόντρεαλ.

www.stevebates.info

Από τη free jazz και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι την ambient και την ψυχεδελική μουσική, ο οπτικοακουστικός θεσμός “Sound of Color” συνεχίζει να διευρύνει τα όρια του ήχου και της εικόνας, δημιουργώντας κάθε μήνα ζωντανές συναντήσεις.

Στο έβδομο ραντεβού της χρονιάς, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, analog-synths, live-electronics) και η Ναταλία Μαντά (digital & analog visuals) συμπράττουν με την Εύη Φιλίππου (βιμπράφωνο, κρουστά), τη Μαριλένα Κρανιώτη (ηχητικά γλυπτά) και τον Αντώνη Ανισέγκο (πιάνο).

🔷 Η Εύη Φιλίππου σπούδασε κρουστά, πιάνο και διεύθυνση ορχήστρας, ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με διακεκριμένους σολίστες. Έχει συνεργαστεί με σημαντικές ορχήστρες, όπως η Καμεράτα, η ορχήστρα των Μπαλέτων Μπολσόι και το σύνολο του Zbigniew Preisner. Από το 2011 ζει στο Βερολίνο, όπου σπουδάζει στη Hochschule für Musik Hanns Eisler και συνεργάζεται με σύνολα σύγχρονης μουσικής, συνθέτες, σκηνοθέτες, καθώς και συγκροτήματα jazz και pop.

www.evifilippou.com

🔶 Απόφοιτος της ΑΣΚΤ με ειδίκευση στη γλυπτική, η εικαστικός Μαριλένα Κρανιώτη δημιουργεί εγκαταστάσεις με μέταλλο, φως, ήχο και άλλα υλικά, εστιάζοντας στη μελέτη των φυσικών φαινομένων και μεταφυσικών εννοιών. Έργα της έχουν εκτεθεί σε μουσεία και φεστιβάλ σε Ελλάδα και Ιταλία. Από το 2022, διατηρεί το συλλογικό στούντιο CK45 στον Νέο Κόσμο, διοργανώνοντας εκθέσεις και εργαστήρια.

www.instagram.com/ck45_studio

🔷 Εγκατεστημένος στο Βερολίνο, ο συνθέτης, πιανίστας και ηλεκτρονικός μουσικός Αντώνης Ανισέγκος έχει πραγματοποιήσει συναυλίες στην Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική. Το 2024, δημιούργησε το τρίο Air, Bee & Tree καθώς και το ντουέτο aNo. Συμμετέχει σε βερολινέζικα σχήματα (Potsa Lotsa XL, Home Stretch, Callisto). Συνθέτει μουσική για μικρά σύνολα, ορχήστρες και θεατρικές παραγωγές. Οι κυκλοφορίες του ξεπερνούν τα 70 άλμπουμ.

www.enstase.com

🔶 Η εικαστική καλλιτέχνιδα Ναταλία Μαντά ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε γλυπτική στην ΑΣΚΤ, όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της. Στο έργο της, που έχει εκτεθεί διεθνώς, εξερευνά τη μνήμη, τον χρόνο και τον μύθο, χρησιμοποιώντας μέταλλο, πηλό, φωτοευαίσθητα χημικά και προβολές βίντεο. Έχει συνεργαστεί με εικαστικούς, μουσικούς και καλλιτέχνες του θεάτρου, ενώ δίδαξε γλυπτική στην ΑΣΚΤ (2017-2020). Το 2022 τιμήθηκε με την υποτροφία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος από το ARTWORKS.

www.nataliamanta.com

🔷 Γνωστός για τη μοναδική προσέγγισή του στα εφέ και το ατμοσφαιρικό του παίξιμο, ο Γιάννης Αναστασάκης έχει δημιουργήσει έναν προσωπικό ήχο που συνδυάζει ambient και ψυχεδέλεια, μελωδία και θόρυβο. Είναι ιδρυτής της JAM pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια. Έχει συνεργαστεί με τους Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Θοδωρή Ρέλλο, και με την Σαβίνα Γιαννάτου, μεταξύ πολλών άλλων.

www.jannisanastasakis.com

Δύο μουσικοί, δύο προσεγγίσεις του ήχου: ο Mathieu Sylvestre (Γαλλία) και ο Giovanni Di Domenico (Ιταλία) συναντιούνται για μια βραδιά ακουστικής και ηλεκτρονικής μουσικής. Μια συναυλία που δεν αφηγείται αλλά διαμορφώνει χώρους ακρόασης, και στην οποία οι ήχοι αποκτούν σχήμα και υφή.

🔷 Ο Mathieu Sylvestre εξερευνά τον ήχο ως ζωντανό υλικό, συνδυάζοντας αναλογικά συνθεσάιζερ και ηχογραφήσεις πεδίου. Δημιουργεί ηχητικά τοπία μέσα από θορύβους, φυσικούς ήχους και ηλεκτρονικές υφές. Με καταβολές από τη ροκ και την πειραματική σκηνή, ζει στο Βερολίνο και περιοδεύει αδιάκοπα, αντλώντας έμπνευση από τα διαφορετικά περιβάλλοντα στα οποία παίζει.

www.mathieusylvestre.bandcamp.com

🔷 Ο Giovanni Di Domenico, πιανίστας με ρίζες στην τζαζ και τη σύγχρονη μουσική, συνθέτει και αυτοσχεδιάζει με έναν τρόπο που μοιάζει ταυτόχρονα απλός και αινιγματικός. Οι μελωδίες του αναδύονται, αποδομούνται και επανασυνδέονται, δημιουργώντας μια αίσθηση διαρκούς ροής. Με σπουδές στο πιάνο τζαζ και επιρροές από τον Debussy, τον Luciano Berio, τον Borah Bergman, τον Cecil Taylor, τον Paul Bley, διαμορφώνει έναν ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στη λιτότητα και την πολυπλοκότητα. Γεννήθηκε στη Ρώμη, μεγάλωσε στην Αφρική και ζει στις Βρυξέλλες.

www.giovannididomenico.bandcamp.com

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου, “Spirits of Mauronoros”, οι Kolida Babo παρουσιάζουν μια μουσική περιήγηση αφιερωμένη στο ερημωμένο χωριό Παλιό Μαυρονόρος (Πωγώνι) και στους ανθρώπους του. Μεταφέρουν το ακροατήριο σε έναν αόριστο χρόνο και τόπο, χωρίς πολιτισμικές ή γεωπολιτικές αναφορές, αφήνοντάς το να ονειρευτεί έναν πιο ελεύθερο και αυθεντικό τρόπο ζωής.

Το ντουέτο Kolida Babo αποτελείται από τον Σωκράτη Βότσκο και τον Χαρίδημο Παππά – δύο μουσικούς εξειδικευμένους στα πνευστά όργανα, με διαφορετικές γεωγραφικές αφετηρίες, την Πέλλα και την Αθήνα αντίστοιχα.

Το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους (2019, MIC Records, UK) ηχογραφήθηκε σε αυτοσχεδιαστικές ζωντανές συνεδρίες που ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια των εορτασμών Kolida Babo στη βόρεια Ελλάδα, τον χειμώνα του 2013. Οι συναντήσεις αυτές συνεχίστηκαν για τρία χρόνια, εξερευνώντας την αρχαία μουσική της Αρμενίας και τις παραδοσιακές μουσικές της Ηπείρου και της Θράκης, συνδυάζοντάς τες με πειραματική ηλεκτρονική μουσική και free jazz.

Η μουσική τους παλέτα αντικατοπτρίζει την άμεση πραγματικότητα της σύγχρονης Ελλάδας: τη σχέση της με τις παραδόσεις, τα αστικά κέντρα και τις ανθρωπιστικές και οικονομικές κρίσεις. Είναι ριζωμένη στις παραδοσιακές φόρμες, αλλά και αποκομμένη από αυτές, δημιουργώντας αρμονίες αλλά και αντιθέσεις, χαρακτηριστικές των συνθέσεων και του ιδιαίτερου ήχου τους. Επιθυμούν να προσφέρουν μια ηχητική εξερεύνηση σε ανεξερεύνητα εδάφη, μέσω της φιλίας, της συλλογικής έκφρασης και της δημιουργικότητας.
Το πρώτο τους άλμπουμ έλαβε εξαιρετικές κριτικές και έγινε ρεμίξ από τον Βρετανό μουσικό Coby Sey. Το 2020 ακολούθησε ένα 7″ single, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της Jazzman Records. Το 2021 δημιούργησαν τη μουσική για το ντοκιμαντέρ “Gospel of Michiel” και το 2024 τη μουσική για το ντοκιμαντέρ “Λώξη”. Το άλμπουμ “Spirits of Mauronoros” κυκλοφόρησε το 2024 από τη Veego Records.

Η μουσική τους έχει ακουστεί στα: BBC6, NTS, Soho Radio, WorldWide FM και στην ΕΡΤ. Έχουν εμφανιστεί σε διάφορες τοποθεσίες στην Ελλάδα και την Ευρώπη, συμμετέχοντας σε σημαντικά φεστιβάλ, όπως τα CTM Festival, Archipelago Festival, Vinterjazz Festival και Reworks Festival στη Θεσσαλονίκη.

Στη συναυλία Spectacular Little Corners, η αυτοσχεδιαστική μουσική συναντά την οργανωμένη σύνθεση μέσα από δύο μοναδικές εμφανίσεις.

Λάμπρος Ψωμάς – Σόλο κοντραμπάσο

Ο Λάμπρος Ψωμάς παρουσιάζει ένα ακουστικό set που κινείται σε ένα ευρύ φάσμα αυτοσχεδιαστικής μουσικής, με βασικές επιρροές τις μουσικές των Barre Phillips, Henry Grimes και Charlie Haden. Ο ήχος του εξερευνά τις δυναμικές του οργάνου, δημιουργώντας ηχοτοπία που ισορροπούν ανάμεσα στο αφηρημένο και το μελωδικό.

Room Conductor – “Spectacular Little Corners”

Οι Room Conductor (Οδυσσέας Τζιρίτας, Γιώργος Καρούμπαλος) παρουσιάζουν το “Spectacular Little Corners”, μια συλλογή από οκτώ συνθέσεις για κλασική και ηλεκτρική κιθάρα. Η αρχική έμπνευση για το project προήλθε από τους δίσκους του Daniel Santiago και του Pedro Martins (Simbiose, Movement), ενώ στη συνέχεια ενσωματώθηκαν επιρροές από καλλιτέχνες όπως οι Fabiano do Nascimento και Shin Sakakubo. Οι συνθέσεις αυτές αναζητούν νέους τρόπους συνύπαρξης της ακουστικής και της ηλεκτρικής κιθάρας, συνδυάζοντας διαφορετικά μουσικά ιδιώματα και προσεγγίσεις.

🔹 Οδυσσέας Τζιρίτας

Γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε το 2021 από το Ωδείο Μουσικής Πράξης με σπουδές στην ηλεκτρική κιθάρα. Σπουδάζει στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Έχει κυκλοφορήσει δύο προσωπικούς δίσκους (Butterflies, 2019 / Gonzo Bliss, 2020) και το 2023 ηχογράφησε τον τρίτο του δίσκο με το σχήμα Midwives. Συνεργάζεται με καλλιτέχνες όπως η Σtella, ο Δημήτρης Μητσοτάκης (Ενδελέχεια) και οι Amalia & the Architects.

🔹 Γιώργος Καρούμπαλος

Μουσικός με έδρα την Αθήνα, ασχολείται με τη σύνθεση και την ενορχήστρωση. Απόφοιτος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ και διπλωματούχος κλασικής κιθάρας (τάξη Γ. Μουλουδάκη). Έχει γράψει μουσική για το θέατρο, τον χορό και τον κινηματογράφο, ενώ συνεργάζεται τακτικά με τον συνθέτη Θ. Αμπαζή και τον ενορχηστρωτή Αλ. Λιβιτσάνο. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, τη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση και το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Είναι ενεργό μέλος των Room Conductor και Midwives.

🔹 Λάμπρος Ψωμάς

Κοντραμπασίστας με έδρα την Κέρκυρα, όπου σπουδάζει στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών. Ειδικεύεται στη jazz και την αυτοσχεδιαστική μουσική και συμμετέχει σε projects και performances ανά την Ελλάδα. Είναι ενεργό μέλος του Kaki Melissa Trio και των Midwives.

🔹 Room Conductor

Οι Room Conductor (Οδυσσέας Τζιρίτας & Γιώργος Καρούμπαλος) είναι ένα ντουέτο με βάση την Αθήνα. Αντλούν επιρροές από την ηλεκτρονική μουσική, την ambient, την jazz και την avant-garde. Μέσα από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και την οργανωμένη σύνθεση, αναζητούν νέους ήχους και ιδιώματα, επιδιώκοντας τον συνδυασμό ακουστικών και ηλεκτρονικών ηχοχρωμάτων. Το Spectacular Little Corners αποτελεί το νέο τους ακουστικό project.

Φωτογραφία:  Κωνσταντίνος Ζηργάνος – Καζολέας

«Καμιά φορά, όταν το φως χαμηλώνει και μεγαλώνουν οι σκιές, μου φαίνεται ότι κυκλοφορώ σ’ αυτούς τους δρόμους χρόνια και χρόνια ατέλειωτα, ολόκληρο αιώνα, ότι ξέρω πια κάθε δέντρο, κάθε λακκούβα, κάθε σπίτι, πηγαίνω πια με τα μάτια κλειστά, είμαι πια δρόμος κι εγώ, πότε άδειος πότε γεμάτος, πότε με φως πότε σκοτεινός, για να βρεις τον δρόμο πρέπει να γίνεις δρόμος, ναι, αλλά ο δρόμος είναι δρόμος αν δεν τον περπατήσεις, η λαμπάδα είναι λαμπάδα αν δεν ανάψει, το μαχαίρι είναι μαχαίρι αν δεν κόψει;

Πες της σ’ αγαπάω πολύ και δεν θα το ξανακάνω.»

Μια κούριερ περιπλανιέται στη σύγχρονη πόλη.

Από τη μία παράδοση στην άλλη, τριγυρνά σε χιονισμένα βουνά και ασημένιες θάλασσες, σε πάρκα, πλατείες, σε δρόμους απέραντους. Μπαινοβγαίνει σε μεζονέτες, σε βίλες, σε πολυκατοικίες. Κάνει παραδόσεις σε καλούς και κακούς ανθρώπους, αγενείς και ευγενικούς, βασανισμένους και καλοζωισμένους – σε ανθρώπους που μοιάζουν έτοιμοι να βάλουν τα κλάματα κι άλλους που μοιάζουν να μην ξέρουν τι θα πει κλάμα.

Πόσο πόνο και πόση μοναξιά μπορεί να σηκώσει ο σύγχρονος άνθρωπος;

Πολύ συχνά, κάθεται δίπλα τους και τους ακούει. Άλλες φορές είναι σαν να αφουγκράζεται την ίδια την πόλη. Κάθε δέντρο, κάθε λακκούβα, κάθε σπίτι, κάθε δρόμος, κάθε πόρτα που ανοίγει μοιάζει να κρύβει μια καινούργια ιστορία.

Ακολουθώντας την ηρωίδα του στις κούρσες της, μπαίνοντας μαζί της σε σπίτια και σε αυλές, ακούγοντας και καταγράφοντας τις ιστορίες που εισπράττει, ο Χρήστος Οικονόμου συνθέτει ένα μωσαϊκό από εκατοντάδες μικρο-αφηγήσεις· ένα πολύπλευρο πορτρέτο της σύγχρονης Αθήνας, μέσα από τα μάτια μιας εργάτριας της σύγχρονης οικονομίας του delivery και των εφαρμογών.

Πού ξεκινά όμως η πραγματικότητα και πού τελειώνει η φαντασία;

Με τη συναυλία “AR-MANIA” συνεχίζεται στο ΚΕΤ ο πρωτότυπος θεσμός FUTURE FOLK που επιμελείται ο ηλεκτροακουστικός συνθέτης Τάσος Στάμου. Η Shushan Kerovpyan (τραγούδι, u-bass) και ο Τάσος Στάμου (ηλεκτρονικά, ζωντανή επεξεργασία ήχου) ανασύρουν μνήμες, ήχους και ιστορίες από την πλούσια παράδοση της αρμένικης μουσικής.

Αφιερωμένος στην «παραδοσιακή μουσική του μέλλοντος», ο μηνιαίος θεσμός FUTURE FOLK αποτελεί σημείο συνάντησης της λαϊκής παράδοσης με τη σύγχρονη πειραματική μουσική. Ερευνητής του ήχου, o Τάσος Στάμου προσκαλεί σολίστριες και σολίστες από διαφορετικές μουσικές παραδόσεις, δημιουργώντας μαζί τους μια επί σκηνής συνομιλία, όπου η μουσική τους συνδυάζεται με ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία.

Διερευνώντας λιγότερο γνωστές πτυχές της παραδοσιακής μουσικής, όπως τα μυστήρια και οι ιεροτελεστίες που συχνά παραμένουν στο περιθώριο των σύγχρονων αναβιώσεων, το FUTURE FOLK λειτουργεί και ως ζωντανό εργαστήρι.

◍ Ο Τάσος Στάμου έχει αφιερώσει τη μουσική του πορεία στη σύνδεση της παράδοσης με τη σύγχρονη δημιουργία. Η τριλογία του (Musique Con Crete, DAD και Antiqua Graecia), που αντανακλά αυτή την προσέγγιση, έχει αποσπάσει διεθνή αναγνώριση.

www.tasosstamou.com

◍ Γεννημένη στο Παρίσι από οικογένεια μουσικών, η Shushan Kerovpyan μυήθηκε από μικρή ηλικία στις παραδοσιακές μουσικές της Αρμενίας και της Μέσης Ανατολής. Μεγάλωσε ακούγοντας τις πρόβες των γονιών της, Aram και Virginia Kerovpyan, οι οποίοι τραγουδούσαν δημοτική αρμένικη μουσική και αρμένικες ψαλμωδίες. Επηρεασμένη από αυτά τα ακούσματα, μεταφέρει τις παραδόσεις αυτές με τον δικό της τρόπο, είτε στην πρωτόλεια μορφή τους είτε σε συνδυασμό με άλλες μουσικές επιρροές, όπως η αμερικάνικη folk, τα blues, η soul μουσική, καθώς και οι ήχοι της Λατινικής Αμερικής, της Νότιας Ευρώπης και της Μεσογείου.

Η Shushan συμμετέχει στις μπάντες Collectif Medz Bazar (Γαλλο-Αρμενο-Τουρκικό σχήμα), Djiv Djiv (ανατολίτικοι ρυθμοί), Watermelon Stories, Akn Ensemble (αρμένικη εκκλησιαστική μουσική), Kerovpyan Ensemble (αρμένικη παραδοσιακή και τροβαδούρικη μουσική) και σε άλλα μουσικά σχήματα στη Γαλλία και την Ελλάδα.

Τρεις πειραματικές καλλιτέχνιδες με διαφορετικές μουσικές καταβολές, παρουσιάζουν ζωντανές συνθέσεις που εστιάζουν στις δυνατότητες της φωνής, των συνθεσάιζερ και στη δημιουργία ηχητικών τοπίων.

🔹 Αυστραλή καλλιτέχνις ήχου, συνθέτρια και επιμελήτρια, η Mara (Mara Schwerdtfeger) κατάγεται από την περιοχή Eora — το αβορίγινο όνομα που χρησιμοποιείται συχνά για το Σίδνεϊ. Δημιουργεί έργα για χορό, κινηματογράφο και εικαστικές εγκαταστάσεις, εξερευνώντας τη συνάντηση του φυσικού και του ψηφιακού μέσα από ηχογραφήσεις πεδίου και σύγχρονα μέσα.

Σπούδασε στη σχολή LungA της Ισλανδίας, όπου δημιούργησε και επιμελήθηκε εκθέσεις και καλλιτεχνικά έργα, ενώ είναι κάτοχος πτυχίου Σχεδιασμού (Ψηφιακά Μέσα) από το RMIT. Παίζει βιολί από την ηλικία των τεσσάρων ετών και έχει εμφανιστεί σε διάφορα συγκροτήματα, ντουέτα, καθώς και ως σόλο καλλιτέχνις.

Έργα της έχουν ανατεθεί από οργανισμούς και φεστιβάλ όπως το SIGNAL, το Avantwhatever Festival, το Constellations Podcast, το Open House και το Mpavilion. Σήμερα συνεργάζεται με το Powerhouse Museum ως ερευνήτρια και παραγωγός ήχου.

www.maraschwerdtfeger.com

🔹 Η Radio Hito είναι καλλιτέχνις με καταγωγή από την Ιταλία και το Βιετνάμ και βάση το Βέλγιο. Με κύρια εκφραστικά μέσα τη φωνή, ένα συνθεσάιζερ Casio και ένα πιάνο, η ιταλόφωνη μουσική της συνδυάζει τον ηχητικό πειραματισμό με πιο αναγνωρίσιμες μελωδίες. Μινιμαλιστική και εσωστρεφής, με εκφραστική φωνή και λιτές, στοχαστικές συνθέσεις, ισορροπεί ανάμεσα στην ένταση και την απαλότητα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει αμηχανία και φιλοξενία.

Τα δύο τελευταία της άλμπουμ, “Non Solo Sole” και “Voce Lillà”, κυκλοφόρησαν από τα βελγικά labels Midi Fish και Kraak. Το νέο της άλμπουμ αντλεί έμπνευση από το L’Usage et les attributs du cœur του Claude Royet-Journoud (P.O.L., 2021), υποσχόμενο ένα έργο επηρεασμένο από την ποίηση και τον λογοτεχνικό στοχασμό.

Είναι μέλος του προγράμματος SHAPE+ 24/25, το οποίο υποστηρίζει ανερχόμενους καλλιτέχνες στον τομέα της πειραματικής μουσικής και των ηχητικών τεχνών.

Ανάμεσα στις διακρίσεις της, ξεχωρίζει και η αναφορά του βρετανικού περιοδικού “The Wire”: «Το σετ της Radio Hito είναι υπέροχο. Καθισμένη στα σκαλιά του βωμού με ένα συνθεσάιζερ, η φανταστικά εκφραστική φωνή της χρωματίζει απέριττες και στοχαστικές συνθέσεις.»

www.radiohito.bandcamp.com

🔹 Η Γεωργία Καρύδη είναι Αθηναία καλλιτέχνις, μουσικός και περφόρμερ. Οι συνθέσεις της επικεντρώνονται στα φωνητικά και η διαμεσική πρακτική της περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική, βίντεο, λεκτικές παρτιτούρες. Οι συνεργασίες της καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών και μουσικών ειδών. Έχει επιμεληθεί ζωντανές ραδιοφωνικές εκπομπές, εκφωνήσει ραδιοφωνικά σποτ και δουλέψει σε ντοκιμαντέρ, πειραματικές και μεγάλου μήκους ταινίες, τόσο ως συνθέτης όσο και ως ερμηνεύτρια.

Η έρευνά της επικεντρώνεται στην επίδραση της ποπ μουσικής του περασμένου αιώνα στη σημερινή κοινωνική δομή και τη συλλογική μνήμη. Η καλλιτεχνική της πρακτική εστιάζει στις δύσκολα μετρήσιμες ανθρώπινες ιδιότητες τις οποίες παρατηρεί μέσω της προσεκτικής ακρόασης και της αναπαράστασης ενός ευρέος φάσματος ποπ φωνητικών χαρακτηριστικών και μεθόδων παρουσίασης με τη μορφή ηχητικών αφηγήσεων και παραστάσεων που ονομάζονται Live Sets.

Τα τρέχοντα έργα της υπό τον γενικό τίτλο “A Place to Hang Out” ασχολούνται με τα αποτυπώματα του βιωμένου χρόνου, τον λεγόμενο ξοδεμένο χρόνο, αλλά ουσιαστικό. Δουλειά της έχει παρουσιαστεί στα: Μουσείο Μπενάκη, ΕΜΣΤ, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Στέγη Ωνάση, Εθνική Λυρική Σκηνή, KET, Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Ίδρυμα Θεοχαράκη, Εθνικό Θέατρο, Ύλη[HYLE], Γαλλικό Ινστιτούτο, Goethe Institut, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Ελευσίνα Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα, Knot Gallery, Ρομάντσο κ.ά. Υλικό της έχει δημοσιευθεί μεταξύ άλλων στα labels: Nutty Wombat, Seagrave, Orila Records, Trial & Error, Ecstatic, Bokeh Versions. Πρόσφατα συμμετείχε στο σύνολο Athens3000, για το Jazz@Megaron.

www.instagram.com/yorgiakaridi

Το κοντραμπάσο του Γιώργου Κοκκινάρη και το σαξόφωνο του Dave Rempis συναντιούνται σε έναν αυτοσχεδιαστικό διάλογο ζωντανής σύνθεσης.

Η μουσική τους δεν προκύπτει από προϋπάρχουσες φόρμες, αλλά από τη δυναμική της στιγμής. Ο Rempis, με την πολύχρονη πορεία του στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και την avant-garde τζαζ, φέρνει τη σωματικότητα του σαξοφώνου του στα όρια της έκφρασης. Ο Κοκκινάρης, με το βάθος και τη ρυθμική ευελιξία του κοντραμπάσου, διαμορφώνει ένα τοπίο όπου η υφή και ο χώρος γίνονται ισότιμα στοιχεία της μουσικής.

Το αποτέλεσμα είναι μια συνάντηση που αναδεικνύει τη συνομιλία δύο μουσικών κόσμων: της τζαζ του Σικάγο και της ευρωπαϊκής σύγχρονης αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής, σε μια αναζήτηση του ήχου που γεννιέται και μετασχηματίζεται σε πραγματικό χρόνο.

● Γνωστός για τον μοναδικό του ήχο και την εκφραστική ένταση του σαξοφώνου του, ο Dave Rempis είναι μία από τις σημαντικότερες μορφές της τζαζ και αυτοσχεδιαστικής σκηνής του Σικάγο. Η μουσική του ισορροπεί ανάμεσα στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και ακραίες ηχητικές υφές. Οι σπουδές του στην εθνομουσικολογία και η ελληνική καταγωγή του έχουν επηρεάσει τη δημιουργική του προσέγγιση.

Ως ηγέτης σχημάτων όπως The Rempis Percussion Quartet, Ballister και Kuzu και συνεργάτης θρύλων όπως οι Roscoe Mitchell, Joe McPhee, Peter Brötzmann και Hamid Drake, έχει αφήσει ηχηρό το στίγμα του στη σύγχρονη τζαζ σκηνή. Παράλληλα, δραστηριοποιείται στη διοργάνωση συναυλιών και εκδηλώσεων, όπως του Hyde Park Jazz Festival. Είναι επίσης ιδρυτής της δισκογραφικής Aerophonic Records, μέσω της οποίας στηρίζει και διαδίδει την ανεξάρτητη αυτοσχεδιαστική μουσική.

www.daverempis.com

● Ο Γιώργος Κοκκινάρης είναι κοντραμπασίστας, ερμηνευτής, αρθρογράφος και παραγωγός με βάση την Αθήνα και το Βερολίνο. Ερμηνεύει έργα σύγχρονης μουσικής και αυτοσχεδιασμού, εστιάζοντας σε ρεπερτόριο του 20ού και 21ου αιώνα που αξιοποιεί νέες σημειογραφικές και συνθετικές τεχνικές. Έχει συνεργαστεί με συνθέτες από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Είναι μέλος του συνόλου σύγχρονης μουσικής àktapha και της συντακτικής ομάδας του NewMusic.gr. Η δισκογραφία και η βιντεογραφία του περιλαμβάνουν αυτοσχεδιαστική μουσική, νέες συνθέσεις και έργα που συνδυάζουν ποίηση, χορό και θέατρο. Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους χορογράφους και χορευτές, όπως οι Julyen Hamilton, Κωνσταντίνος Μίχος και Maya Carroll, δημιουργώντας παραστάσεις που διερευνούν τη σύνδεση μουσικής και κίνησης.

www.kokkinaris.com

www.newmusicnow.substack.com

Παραγωγή:

àktapha ensemble – www.aktapha.com

NewMusic.gr – www.newmusic.gr

Scenius Series – www.scenius.gr

Οι Joris Beets (delta harp), Tim Ward (live electronics), Δώρα Παναγοπούλου (πιάνο), Βασίλης Τζαβάρας (κιθάρα, loops) και Πάνος Κανελλόπουλος (μαντολίνο) επιστρέφουν στο ΚΕΤ για μια ανοιχτή μουσική συνάντηση, όπου οι ήχοι πλέκονται και αποδομούνται σε πραγματικό χρόνο.

Χωρίς προκαθορισμένους κανόνες, η μουσική διαμορφώνεται μέσα από την αλληλεπίδραση και την ακρόαση. Τα όργανα γίνονται φωνές σε έναν ζωντανό διάλογο: η delta harp του Beets, ένα όργανο που επανεφευρίσκει τη σχέση μας με την άρπα, οι ηλεκτρονικές επεξεργασίες του Ward που μεταμορφώνουν τον ήχο σε ρευστές υφές, το πιάνο της Παναγοπούλου, όπου συναντιούνται στοιχεία της ηλεκτροακουστικής και αυτοσχεδιαστικής μουσικής, η κιθάρα και τα loops του Τζαβάρα, που δημιουργούν ηχητικά τοπία, και το μαντολίνο του Κανελλόπουλου, το οποίο αναζητά τον ρόλο του μέσα σε αυτήν την ελεύθερη συνομιλία.

Η εξερεύνηση είναι συλλογική. Οι μουσικοί συναντιούνται σε ένα πεδίο που διαρκώς μεταβάλλεται, όπου η μνήμη και η στιγμή συνδιαμορφώνουν το αποτέλεσμα. Ο αυτοσχεδιασμός δεν είναι μόνο τεχνική, αλλά ένας τρόπος να βρισκόμαστε μαζί, να ακούμε και να απαντάμε, να ανακαλύπτουμε το «μαζί», το «κοντά», το «μέσα» μας.

Ο τίτλος της συναυλίας αναφέρεται στο έργο “Nox” της Anne Carson (New Directions Publishing, 2009).

Joris Beets – delta harp

Tim Ward – live electronics

Δώρα Παναγοπούλου – πιάνο

Βασίλης Τζαβάρας – κιθάρα, loops

Πάνος Κανελλόπουλος – μαντολίνο

● Ο Joris Beets παίζει άρπα και αυτοσχεδιάζει. Είναι σχεδιαστής και εφευρέτης της Delta Harp, ενός μουσικού οργάνου που επαναπροσδιορίζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την άρπα. Είναι μέλος του συνόλου αυτοσχεδιαστικής μουσικής Orchestra Elastique, εμφανίζεται συχνά σε χώρους αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής στο Λονδίνο και τα τελευταία χρόνια περνά τα καλοκαίρια του στη Σέριφο, αυτοσχεδιάζοντας με τον μαντολινίστα Πάνο Κανελλόπουλο.

www.jorisbeets.com

● Ο Tim Ward ασχολείται με την ηχητική τέχνη και τη σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής. Η δημιουργική του δραστηριότητα επικεντρώνεται στην ηλεκτροακουστική μουσική, στον συνδυασμό ακουστικών οργάνων με ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία, καθώς και στη δημιουργία ηχητικών εγκαταστάσεων μέσω υπολογιστή. Είναι μέλος της Spiza και των Medea Electronique.

www.medeaelectronique.com/member-tim-ward

● Ο Βασίλης Τζαβάρας είναι μουσικός, τραγουδιστής, συνθέτης, αυτοσχεδιαστής και δάσκαλος μουσικής. Από το 1993 μέχρι σήμερα αποτελεί ενεργό μέλος της αθηναϊκής σκηνής, συμμετέχοντας σε συγκροτήματα όπως τα Occasional Dream, Take the Money and Run, Project 37, 4+1, The Storyville Ragtimers και Dear Lou. Έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο και έχει κυκλοφορήσει επτά προσωπικούς δίσκους.

www.vassilistzavaras.com

● Η Δώρα Παναγοπούλου συνθέτει, παίζει πιάνο και διδάσκει μουσική, εστιάζοντας στις δημιουργικές μουσικές πρακτικές. Το έργο της αντλεί όλο και περισσότερο στοιχεία από την ηλεκτροακουστική και αυτοσχεδιαζόμενη μουσική. Συνθέτει συχνά για τα μέλη της Spiza, της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος.

www.spiza.gr/sound-examples

● Ο Πάνος Κανελλόπουλος σπούδασε μαντολίνο με τη Βιβή Γκέκα στην Αθήνα και την Alison Stephens στο Λονδίνο. Αναζητά τη μουσική συνάντηση με πολύ διαφορετικούς ανθρώπους. Όταν δεν παίζει μουσική, ερευνά, γράφει και διδάσκει, επιχειρώντας να φέρει τη μουσική παιδαγωγική σε διάλογο με την (πολιτική) φιλοσοφία και όχι μόνο.

www.armuresprovisoires.com/mishearings.php

www.armuresprovisoires.com/diving.php

Δύο ντουέτα, τρεις μουσικοί, μια κοινή αναζήτηση: η κυβερνητική (cybernetics) και ο αυτοσχεδιασμός ως τρόποι συνδιαλλαγής με τον ήχο. Οι Anton Lambert, Adriaan de Roover και Θάνος Πολυμενέας-Λιοντήρης συναντιούνται στη σκηνή για δύο σετ, όπου στοιχειωμένα field recordings, περίπλοκα feedback loops και αποδομημένες υφές συγκροτούν μια ακουστική εμπειρία που εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο.

Στο πρώτο σετ, οι Anton Lambert και Adriaan de Roover εξερευνούν για πρώτη φορά ως ντουέτο μια κοινή ηχητική γλώσσα, αγκαλιάζοντας το τυχαίο και τη δυναμική του feedback. Αντλώντας από τα προσωπικά τους ηχητικά αρχεία, ενσωματώνουν ακουστικές και ηλεκτρονικές πηγές σε εύπλαστες μορφές, από καθαρά field recordings μέχρι πυκνά, κοκκώδη ηχητικά περιβάλλοντα.

Στο δεύτερο σετ, ο Anton Lambert συμπράττει με τον Θάνο Πολυμενέα-Λιοντήρη. Η συνάντησή τους στην Αθήνα το φθινόπωρο του 2023, με αφορμή το κοινό τους ενδιαφέρον για τον πειραματικό ήχο, οδήγησε σε μια σειρά αυτοσχεδιασμών και ηχογραφήσεων. Με τον Anton στα live electronics και τον Θάνο στα feedback instruments – ιδιαίτερα στο halldorophone – η συνεργασία τους γέννησε ένα ηχητικό σύμπαν που θα αποτυπωθεί στο άλμπουμ τους, το οποίο θα κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2025 από την ιταλική εταιρεία Kohlhaas.

● Ο καλλιτέχνης, ερευνητής και εκπαιδευτικός Θάνος Πολυμενέας-Λιοντήρης (Αθήνα) εστιάζει στη δημιουργική χρήση συστημάτων ανατροφοδότησης, συνδυάζοντας μουσική σύνθεση, οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις, διαδραστικά και συμμετοχικά έργα. Έχει ζήσει και εργαστεί στην Ολλανδία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι σήμερα Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Μουσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

www.thanospl.net

● Ο Adriaan de Roover (Βρυξέλλες) διαγράφει μια ξεχωριστή πορεία στην ηλεκτρονική μουσική. Το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, “Other Rooms” (2024), κυκλοφόρησε από το label Dauw imprint του Pieter Dudal. Στρέφεται σε ατμοσφαιρικά, αφαιρετικά ηχοτοπία, απομακρυνόμενος από τα ρυθμοκεντρικά μοτίβα της προηγούμενης δουλειάς του.

www.adriaanderoover.net

● Ο sound artist και αυτοσχεδιαστής Anton Lambert (Βρυξέλλες) ερευνά τις σχέσεις μεταξύ ακουστικών και ηλεκτρονικών ήχων μέσα από ζωντανά ηλεκτρονικά και γενεσιουργούς αλγορίθμους. Ενεργός ως κοντραμπασίστας σε μουσικά σύνολα, συμμετέχει επίσης σε διεπιστημονικά πρότζεκτ στον χώρο του θεάτρου, του χορού και της πολυμεσικής τέχνης.

www.antonlambert.bandcamp.com

Από τη free jazz και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι την ambient και την ψυχεδελική μουσική, το “Sound of Color” συνεχίζει να εξερευνά τα όρια του ήχου και της εικόνας, δημιουργώντας κάθε μήνα μοναδικές ζωντανές συναντήσεις.

Στο έκτο ραντεβού της χρονιάς, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, analog-synths, live-electronics) και η Ναταλία Μαντά (digital & analog-visuals) συμπράττουν με την Άννα Λινάρδου (φωνή), τον Δημήτρη Βεντουράκη (πιάνο) και την Εύα Βασλαματζή (live visuals).

◍ H Άννα Λινάρδου ασχολείται με την πολυμορφία της φωνής, μελετώντας και συνδυάζοντας φωνητικές ποιότητες του σύγχρονου, του κλασικού και του παραδοσιακού τραγουδιού και extended vocal techniques. Έχει τραγουδήσει ως σολίστ σε μουσικές παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα (Ηρώδειο, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών κ.ά), σε συναυλίες και φεστιβάλ στην Ευρώπη (Punkt Festival, Big Bang) και στην Αμερική. Έχει συνεργαστεί με τη Λένα Πλάτωνος, τη Μάρθα Μαυροειδή και τους Θάνο Μικρούτσικο, Andrea Molino, Κο Ishikawa, Arve Henriksen, Jan Bang, Gareth Davis, Chris Cutler, Χάρη Λαμπράκη, Γιώργο Βαρουτά, Haig Yazdjian, Βαγγέλη Κατσούλη. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει τα άλμπουμ “Heterotopia” (2019), “Άνω Βυθός” (2020), “Etidorhpa” (2021) και συμμετοχές σε δεκάδες άλλα. Από το 2021, διευθύνει τη Διαπολιτισμική Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

◍ Ο Δημήτρης Βεντουράκης δουλεύει πάνω στο μουσικό performance και τη μουσική διδασκαλία. Με κύριο όργανο το πιάνο, ασχολείται τόσο με την αυτοσχεδιαστική σύνθεση, εκτέλεση και δισκογραφία, όσο και με τη γραπτή σύνθεση. Είναι ιδρυτικό μέλος της Athens Arts Collective, η οποία εστιάζει στην ανάπτυξη περιβαλλόντων κατάλληλων για καλλιτεχνική δημιουργία, διδασκαλία και έρευνα. Έχει ολοκληρώσει σπουδές μουσικολογίας, θεωρίας της μουσικής, κλασικού πιάνου, μουσικών συνόλων αυτοσχεδιαστικής ή μη-αυτοσχεδιαστικής φύσης και τζαζ εκτέλεσης, σύνθεσης και θεωρίας.

◍ Η Εύα Βασλαματζή είναι επιμελήτρια εκθέσεων και συγγραφέας με βάση την Αθήνα. Στη διάρκεια των σπουδών στο θεωρητικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας ασχολήθηκε με την αναλογική φωτογραφία και τον σκοτεινό θάλαμο και στη συνέχεια με το Super 8 film. Έχει ερευνήσει θεωρητικά τη σημασία της επανάχρησης της φωτογραφίας των οικογενειακών άλμπουμ σε εικαστικά έργα σχετικά με τη σημασία του συλλογικού τραύματος. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, στο Video Dance Festival και στο ANALOGICA Festival, μεταξύ άλλων. Εργάζεται ως επιμελήτρια σε συνεργασία με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς για την υλοποίηση ομαδικών εκθέσεων με έμφαση στις νέες παραγωγές. Έχει αναλάβει την επιμέλεια εκδόσεων για ιδιωτικές συλλογές, καλλιτεχνικούς οργανισμούς και φεστιβάλ. Ως συγγραφέας, συμμετέχει σε περιοδικά και καταλόγους εκθέσεων καθώς και σε εκθέσεις με κειμενικά έργα.

◍ Η εικαστική καλλιτέχνιδα Ναταλία Μαντά ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στις Καλές Τέχνες. Η μνήμη, ο χρόνος και ο μύθος βρίσκονται στο επίκεντρο της εικαστικής της δημιουργίας. Χρησιμοποιεί μέταλλο, πηλό, φωτοευαίσθητα χημικά και προβολές βίντεο. Συνεργάζεται με εικαστικούς, μουσικούς, καλλιτέχνες του θεάτρου ή της περφόρμανς. Το έργο της έχει εκτεθεί διεθνώς σε διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Την περίοδο 2017-2020, δίδαξε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Της έχει απονεμηθεί η καλλιτεχνική υποτροφία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος από το ARTWORKS (2022).

www.nataliamanta.com

◍ Από τους πιο ξεχωριστούς κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής, ο Γιάννης Αναστασάκης (γεν. 1984) είναι γνωστός για τη μοναδική προσέγγισή του στα εφέ και για το ατμοσφαιρικό του παίξιμο. Έχει δημιουργήσει έναν προσωπικό ήχο που συνδυάζει ambient και ψυχεδέλεια, ισορροπώντας ανάμεσα στη μελωδία και τον θόρυβο και ξεπερνώντας συχνά τα «επιτρεπτά» όρια. Είναι ιδρυτής της JAM pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από κορυφαίους μουσικούς (Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo κ.ά.). Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης Λαμπράκης και άλλοι. Επιπλέον, έχει συνεισφέρει μουσικά σε θεατρικά και χορογραφικά έργα, συνεργαζόμενος με τον Θοδωρή Αμπαζή, την Ανδρονίκη Μαραθάκη και την ομάδα La Coja Danca. Αναπτύσσει το οπτικο-ακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.

www.jannisanastasakis.com

Το “Sound of Color #6” πραγματοποιείται σε συμπαραγωγή με την Dolce films.

Η δισκογραφική εταιρία Submersion Records διοργανώνει για πρώτη χρονιά το μουσικό φεστιβάλ “Submersion Festival”, το διήμερο 28 & 29 Μαρτίου 2025 στο ΚΕΤ.

Το lineup του Submersion Festival 2025 περιλαμβάνει καλλιτέχνες των οποίων η μουσική έχει κυκλοφορήσει μέσω της Submersion Records. Το φεστιβάλ λειτουργεί ως ένα label showcase, αναδεικνύοντας το εύρος των κυκλοφοριών της εταιρείας από το 2020 μέχρι σήμερα.

Ποια είδη μουσικής συναντιούνται στο Submersion Festival; Από την ατμοσφαιρική post-pop της Καλλιόπης Μητροπούλου και του Νίκου Βελιώτη, μέχρι το πειραματικό rock/metal των SPINELESS της Χρύσας Τσαλταμπάση, οι οποίοι πρώτη φορά και ειδικά για την εκδήλωση της Submersion θα εμφανιστούν σαν ντουέτο παρουσιάζοντας διαφορετικές εκτελέσεις των κομματιών τους. Σε μια προσπάθεια να απαντηθεί αυτή η ερώτηση, θα ακούσουμε τα πειραματικά τραγούδια που δημιουργεί η Emi Path με τα φωνητικά και τα synthesizers της, το ηλεκτρονικό ambient της CALLIOPE με τα φωνητικά της, την τρομπέτα και τα field recordings. Επίσης, θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τη σύμπραξη των Saber Rider και Γιάννη Αράπη που θα μας παρουσιάσουν μια οργανική συνύπαρξη των μουσικών τους κόσμων. Τέλος, οι As Never Before θα συνδυάσουν ηλεκτρονικά ambient στοιχεία με ακουστική κιθάρα και τραγουδοποιία.

Στον χώρο θα λειτουργεί το pop-up Submersion Shop, με κυκλοφορίες και merch της εταιρείας.

♫ www.submersionrecords.bandcamp.com

Παρασκευή 28 Μαρτίου:

SPINELESS

EMI PATH

SABER RIDER & GIANNIS ARAPIS

Σάββατο 29 Μαρτίου:

KALLIOPI MITROPOULOU & NIKOS VELIOTIS

CALLIOPE

AS NEVER BEFORE

*Λόγω περιορισμένων θέσεων θα διατεθούν μόνο 20 εισιτήρια διημέρου.

Οι Velvet Underground είναι ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα στην ιστορία του ροκ, και ο δίσκος “The Velvet Underground & Nico” (1967) ανήκει στα κορυφαία άλμπουμ του είδους. Χωρίς αυτόν, η σκηνή του indie και του εναλλακτικού ροκ δεν θα ήταν η ίδια. Το άλμπουμ θεμελιώνει έναν ήχο που έγινε πρότυπο: θόρυβος και feedback, lo-fi παραγωγή, σκοτεινή θεματολογία, λογοτεχνικές αναφορές.

Η ηχογράφηση έγινε μέσα σε οκτώ ώρες, σε ένα εγκαταλελειμμένο στούντιο, υπό την επήρεια διάφορων ουσιών. Ο Andy Warhol έβαλε όλες τις ηχητικές στρώσεις στο ίδιο επίπεδο κατά τη μίξη, δίνοντας στον δίσκο έναν ακατέργαστο, σχεδόν ερασιτεχνικό ήχο. Το αποτέλεσμα μοιάζει να βγαίνει από ένα κατεστραμμένο ραδιόφωνο, με τη φωνή της Nico να χάνεται σε σημεία, όπως στο Femme Fatale.

Κομμάτια όπως το Sunday Morning, με την ονειρική, μελαγχολική ατμόσφαιρά του, αποτυπώνουν τέλεια το θέμα τους. Το I’m Waiting for the Man φέρνει στην επιφάνεια τον σκληρό, βρώμικο κόσμο της πόλης. Η απόκοσμη φωνή της Nico γίνεται ειρωνική στο Femme Fatale, τελετουργική στο All Tomorrow’s Parties, ευαίσθητη και άμεση στο I’ll Be Your Mirror. Ο Lou Reed, σε κομμάτια όπως το Venus in Furs και το επικό Heroin, πηγαίνει το ροκ πέρα από κάθε προηγούμενο.

Ο δίσκος αυτός άλλαξε το ροκ για πάντα. Εμπνέει και θα συνεχίσει να εμπνέει. Πολλοί μουσικοί έπαιξαν τις πρώτες τους συγχορδίες επηρεασμένοι από αυτά τα τραγούδια και άλλοι τόσοι ανακάλυψαν τη γοητεία του μέσα από αυτοσχεδιασμούς και νέες ερμηνείες.

Στο ΚΕΤ, οι Βασίλης Τζαβάρας, Στέφανος Ψαραδάκης, Αλέξανδρος Μυλωνάς και Άγγελος Μαστραντώνης βουτάνε για δεύτερη φορά στον θορυβώδη, ατμοσφαιρικό κόσμο των Velvet Underground και του Lou Reed. Το σχήμα προσεγγίζει αυτοσχεδιαστικά τα τραγούδια της περιβόητης “μπανάνας” αλλά και κομμάτια από τη solo καριέρα του Lou Reed, διατηρώντας τον αντισυμβατικό, ωμό χαρακτήρα τους και αναδεικνύοντας τη διαχρονική δύναμη αυτού του ήχου.

Άγγελος Μαστραντώνης – βιολί

Αλέξανδρος Μυλωνάς – μπάσο

Στέφανος Ψαραδάκης – τύμπανα, ηλεκτρονικά

Βασίλης Τζαβάρας – κιθάρα, πιάνο, φωνή

Ο Frédéric D. Oberland είναι συνθέτης, πολυοργανίστας και εικαστικός με έδρα το Παρίσι, ο οποίος εξερευνά τη σχέση εικόνας και ήχου μέσα από μια συναισθηματική προσέγγιση. Εδώ και πάνω από δέκα χρόνια ηγείται της κολεκτίβας OISEAUX-TEMPÊTE, που κινείται ανάμεσα στην avant-rock, τη free jazz, τη repetitive και την ηλεκτρονική μουσική. Είναι ιδρυτικό μέλος των FOUDRE!, Le Réveil des Tropiques και FareWell Poetry, καθώς και συν-επιμελητής του label NAHAL Recordings. Παράλληλα, πραγματοποιεί σόλο εμφανίσεις και συνθέτει soundtracks για κινηματογράφο και εικαστικές εγκαταστάσεις.

Στην εμφάνισή του στο ΚΕΤ, ο Frédéric D. Oberland παρουσιάζει μια ξεχωριστή οπτικοακουστική performance, συνδυάζοντας επεξεργασμένο Super 8 υλικό με εικόνες από το πρώτο του φωτογραφικό βιβλίο, που θα κυκλοφορήσει από τον εκδοτικό οίκο Sun/Sun. Το εικαστικό του έργο παραμένει ανοιχτό στην περιπλάνηση, κινούμενο ανάμεσα στους κυματισμούς των ονείρων, ακολουθώντας τις εκρήξεις ηλεκτρισμού και τις στιγμές πυράκτωσης που αποκαλύπτουν την παρουσία μας στον κόσμο.

Η μουσική του, με έντονες κοσμικές και τελετουργικές διαστάσεις, έχει περιγραφεί ως:

🔹 «Μια αληθινή θύελλα που στενάζει σαν γίγαντας που ξυπνά από τον λήθαργο» (The Quietus / Rockfort)

🔹 «Αιχμηρή, εμπρηστική, μια πανδαισία βαρέων συνθετικών και θερμότητας της ερήμου» (FreQ)

🔹 «Μια ηχητική αναζήτηση που αντηχεί με τον απόηχο του σύγχρονου χάους μας» (Cast The Dice)

🔹 «Ένα ταξίδι που σε αγκιστρώνει και σε παρασύρει στη συγκλονιστική του αγκαλιά ξανά και ξανά» (Everything Is Noise)

Συνεργάζεται με ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών, όπως οι Jerusalem In My Heart, Irena Z. Tomazin, Mondkopf, Grégory Dargent, Tony Elieh & Wassim Halal, Saåad, Christine Ott, Richard Knox, Gaspar Claus και Bérangère Maximin. Η μουσική του έχει κυκλοφορήσει από διεθνείς δισκογραφικές εταιρείες όπως οι Sub Rosa, ZamZamRec, Hallow Ground, NAHAL Recordings, IIKKI, Gizeh Records, Miasmah, Constellation Records, Flau και Ruptured.

Το 2022-2023 συμμετείχε στην πλατφόρμα Shape+, που στηρίζει την καινοτόμο μουσική και τις οπτικοακουστικές τέχνες.

www.fredericdoberland.com

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ “Évohé Bègue” (Μάρτιος 2024, Murailles Music – Via Parigi – Le Saule), οι Bégayer περιοδεύουν στην Ευρώπη, κάνοντας στάση στην Αθήνα.

“Το Évohé, το τραγούδι των Βακχών, είναι πολλαπλό και επικίνδυνο· η λατρεία του δεν βασίζεται σε καμία κατήχηση. Το βακχικό τραγούδι είναι εισβολή, δεν γνωρίζει ούτε αρχή ούτε τέλος, αρνείται να συμμορφωθεί στη σκηνή που του έχει στηθεί. Είναι μια διαρκής επίθεση του τελετουργικού στο πραγματικό. Μια λατρεία του επικίνδυνου, του χρόνου που ροκανίζει τη σάρκα, της λύτρωσης μέσω της μέθης”.

Το “Évohé Bègue” χαράζει μια ανοιχτή, αυτοσχεδιαστική διαδρομή, κινούμενο ανάμεσα στα μοτίβα του Morton Feldman, τις ορχηστρικές μπάντες των Ogene της Νιγηρίας, τις post-punk εκκλήσεις του νεοϋορκέζικου no-wave, την αυθάδεια της βορειοϊταλικής παραδοσιακής μουσικής, τις τελετουργικές ιαχές των μοναχών της Ιάβας, τη σύγχρονη ποίηση και την αυτοσχεδιαστική μουσική.

Γαλλικό chanson, θόρυβος, απόηχοι αρχέγονης μουσικής, τροποποιημένα ραδιοφωνικά τρανζίστορ και παλιά ηλεκτρονικά μέσα, φήμες για αρχαία ηχοτοπία, χειροποίητα όργανα. Οι Bégayer αναζητούν μια μουσική χειρονομία που δεν είναι φολκλόρ, αλλά μια έκφραση ικανή να αντηχεί τόσο στις πλατείες των χωριών όσο και στο αδιάκοπο σμήνος των ψηφιακών ροών, υφαίνοντας ένα πρωτόγνωρο είδος ραψωδίας.

Loup Uberto: φωνή, λαούτα, begena, γκάιντες

Alexis Vinéïs: κρουστά (sati, qraqeb, gardon)

Lucas Ravinale: φωνή, begena, tamburelli, ηχητικά αντικείμενα

Jean-Philippe Curtelin: κρουστά (surdo, sati, qraqeb, gardon)

Loïc Verdillon: φιλμ των 16mm, ήχοι

www.muraillesmusic.com/en/artistes/begayer

Με αφορμή την πρόσφατη έκδοση του βιβλίου “Η συστημική φύση της αστυνομικής βίας στην Ελλάδα” (εκδόσεις Τόπος), η Αναστασία Τσουκαλά παρουσιάζει την πολύχρονή της έρευνα πάνω στο ζήτημα αυτό και συζητάει με τη δικηγόρο Άννυ Παπαρρούσου και το κοινό.

Το βιβλίο αναλύει την αστυνομική βία από μια οπτική γωνία που δεν είχε ακόμα διερευνηθεί από την ελληνική ή διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Επιλέγοντας μια αλληλεπιδραστική προσέγγιση, εστιάζει σε ένα πολυπαραγοντικό πεδίο, που συγκροτείται από ένα πλέγμα αστυνομικών, κυβερνητικών και δικαστικών σχέσεων, για να δείξει τον τρόπο με τον οποίο η δυναμική του ενισχύει την αστυνομική βία, υπονομεύει τις απόπειρες ελέγχου της και δημιουργεί πολιτική και νομική αταξία.

Η διασταύρωση των κινήτρων της αστυνομικής συμπεριφοράς με τον θεσμικό δημόσιο λόγο ή τη σιωπή, το σκεπτικό των πειθαρχικών και εισαγγελικών ερευνών ή την απουσία διερεύνησης, τις δικαστικές αποφάσεις και τις αστυνομικές πρακτικές αποφυγής λογοδοσίας δείχνει πώς η αλληλεπίδρασή τους καταλήγει στην εξασφάλιση ενός καθεστώτος ουσιαστικής ατιμωρησίας που οδηγεί στη διαιώνιση της αστυνομικής βίας.

Η ανάλυση της εκδήλωσης και διαχείρισης της αστυνομικής βίας σε 136 περιστατικά βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε 128 συνεντεύξεις που έγιναν με τους καταγγέλλοντες –βουλευτές, δημοσιογράφους, δικηγόρους, διαδηλωτές, απλούς πολίτες, μέλη κοινωνικά ευάλωτων ομάδων – ή τους συνηγόρους τους και αυτόπτες μάρτυρες.

Η Αναστασία Τσουκαλά είναι Βασική Ερευνήτρια στο Université Paris Cité. Διετέλεσε Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Université Paris-Saclay και Αντιπρόεδρος στο Κέντρο Μελετών Ασφάλειας. Ασχολείται με τον σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών εσωτερικής ασφάλειας στην Ευρώπη, καθώς και με την κοινωνική κατασκευή της απειλής.

Δικηγόρος Αθηνών, η Άννυ Παπαρρούσου έχει ασχοληθεί σε ποινικό επίπεδο με ζητήματα αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας.

Γιορτάζουμε φέτος τα 10 χρόνια του μηνιαίου οπτικοακουστικού θεσμού “Sound Of Color”, που επιμελούνται στο ΚΕΤ ο Γιάννης Αναστασάκης και η Ναταλία Μαντά: 10 χρόνια που μοιάζουν μ’ ένα ταξίδι στην ιστορία, το παρόν και το μέλλον της αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής μουσικής, από τη free jazz και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι την ambient και την ψυχεδελική μουσική, από σύγχρονες μίξεις ηλεκτρονικών και παραδοσιακών ήχων μέχρι in situ εγκαταστάσεις όπου ο ίδιος ο χώρος γίνεται μουσικό όργανο.

Τα 10 αυτά χρόνια έχουν σημαδέψει τον προγραμματισμό του ΚΕΤ, που δεν έπαψε από τότε να ανοίγεται στον μουσικό πειραματισμό και στη ζωντανή αλληλεπίδραση μεταξύ εικόνας και ήχου.

Στο πέμπτο ραντεβού της χρονιάς, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, analog synths, live electronics) συμπράττει με τον Χάρη Λαμπράκη (νέυ), τον Νίκο Σιδηροκαστρίτη (ντραμς) και την Ντενίζ Αγγελάκη (live visuals).

🔹 Χάρης Λαμπράκης

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, με κατεύθυνση την εθνομουσικολογία. Έχει συνεργαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό με τον Haig Yazdjian, τη Σαβίνα Γιαννάτου, τον Μιχάλη Σιγανίδη, τον Ross Daly, τον Stefano Battaglia, τον Bijan Chemirani, τον Michel Doneda κ.ά. Συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και συναυλίες ανά τον κόσμο, ενώ παράλληλα διδάσκει νέυ.

www.harrislambrakis.com

🔹 Νίκος Σιδηροκαστρίτης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε κρουστά στο Ωδείο Αθηνών με τον Νίκο Κοραντζινό, θεωρία μουσικής και αντίστιξη με τον Βαγγέλη Κόκκορη, και ντραμς με τον Γιάννη Φλώρο. Ενεργό μέλος της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής εδώ και 40 χρόνια, έχει συνεργαστεί με διεθνείς και Έλληνες καταξιωμένους μουσικούς.

🔹 Ντενίζ Αγγελάκη

Γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα. Ως εικαστικός, έχει συμμετάσχει σε πειραματικά live performances στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Γερμανία. Δημιουργεί αυτοσχέδια αφηρημένα εικαστικά περιβάλλοντα, αλληλεπιδρώντας ζωντανά με μουσικούς μέσω φωτός, ανακλάσεων και διαφορετικών υλικών. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Γιάννης Αναστασάκης, Θοδωρής Ρέλλος, Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, Σαβίνα Γιαννάτου, Arve Henriksen, Ζωή Ευσταθίου κ.ά. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αμοργό, συνεχίζοντας τη δραστηριότητά της στα εικαστικά και τον μουσικό αυτοσχεδιασμό.

🔹 Γιάννης Αναστασάκης

Θεωρείται ένας από τους πιο ξεχωριστούς κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής. Γνωστός για τη μοναδική του προσέγγιση στα εφέ και το ατμοσφαιρικό του παίξιμο, έχει δημιουργήσει έναν προσωπικό ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στην ambient, την ψυχεδέλεια, τη μελωδία και τον θόρυβο.

Ιδρυτής των JAM PEDALS, της ελληνικής εταιρείας χειροποίητων πεταλιών που χρησιμοποιούνται από καλλιτέχνες όπως οι Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo, έχει συνεργαστεί με σημαντικούς μουσικούς, μεταξύ των οποίων οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Διονύσης Σαββόπουλος.

Έχει επίσης συνεισφέρει μουσικά σε θεατρικά και χορογραφικά έργα, συνεργαζόμενος με τον Θοδωρή Αμπαζή, την Ανδρονίκη Μαραθάκη και την ομάδα La Coja Danca. Παράλληλα, αναπτύσσει το οπτικοακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.

www.jannisanastasakis.com

Με τη συναυλία “ΠΟΝΤΟ-ΠΟΝΤΟ” συνεχίζεται στο ΚΕΤ ο πρωτότυπος θεσμός FUTURE FOLK, σε επιμέλεια του ηλεκτροακουστικού συνθέτη Τάσου Στάμου. Ο Χρήστος Ναβροζίδης (ποντιακή λύρα, τραγούδι) και ο Τάσος Στάμου (ηλεκτρονικά, ζωντανή επεξεργασία ήχου) αναζητούν τη συνάντηση του αρχέγονου με το σύγχρονο, του ακουστικού με το ηλεκτρονικό.

Αφιερωμένος στην παραδοσιακή μουσική του μέλλοντος, ο μηνιαίος θεσμός FUTURE FOLK αποτελεί σημείο συνάντησης μεταξύ της παραδοσιακής λαϊκής και της σύγχρονης πειραματικής μουσικής. Ερευνητής του ήχου, o Τάσος Στάμου προσκαλεί σολίστες και σολίστριες από διαφορετικές μουσικές παραδόσεις και δημιουργεί μαζί τους μια επί σκηνής συνομιλία, συνδυάζοντας τη μουσική τους με ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία.

Διερευνώντας λιγότερο γνωστές πτυχές της παραδοσιακής μουσικής, όπως τα μυστήρια και οι ιεροτελεστίες, που συχνά παραμένουν στο περιθώριο των σύγχρονων αναβιώσεων, το FUTURE FOLK λειτουργεί επίσης ως ζωντανό εργαστήρι.

Ο Στάμου έχει αφιερώσει τη μουσική του πορεία στη σύνδεση παράδοσης και σύγχρονης δημιουργίας. Η τριλογία του (Musique Con Crete, DAD και Antiqua Graecia), που αντανακλά αυτή την προσέγγιση, έχει αποσπάσει διεθνή αναγνώριση.

🔗 www.tasosstamou.com

Με ρίζες από τα Κοτύωρα του Πόντου, ο Χρήστος Ναβροζίδης μελετά την ποντιακή μουσική, χωρίς να αποκλείσει νέες προσεγγίσεις. Ξεκίνησε να παίζει λύρα σε ηλικία 8 ετών και από τα 14 του εμφανίζεται ως οργανοπαίχτης και τραγουδιστής σε πανηγύρια, συναυλίες και φεστιβάλ. Έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια στην Ελλάδα, τη Γαλλία και την Κύπρο. Λίγο πριν την αποχώρηση του Βαγγέλη Παπαθανασίου, έλαβε μέρος στην παράσταση “The Thread / Το Νήμα”, μεταφέροντας την ποντιακή μουσική παράδοση σε ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό πλαίσιο.

Ο Miquèu Montanaro, συνθέτης, πολυοργανίστας και εκπρόσωπος της κουλτούρας της Οξιτανίας, παρουσιάζει μια multimedia performance με αφορμή το τελευταίο του άλμπουμ “MAR”. Βίντεο, playback, ζωντανή αυτοσχεδιαστική μουσική, ηλεκτρονικά εφέ και ποίηση συνθέτουν μια εμπειρία που αντλεί από την παράδοση, τη σύγχρονη τέχνη και την αυτοσχεδιαστική δημιουργία. Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, συνεργάζεται με τον συνθέτη και ηχητικό σχεδιαστή Βασίλη Ζλατάνο σε ένα σετ που ενσωματώνει live electronics και φλάουτα, σε ένα πάντρεμα folk, αυτοσχεδιασμού και ηλεκτροακουστικών στοιχείων, προϊόν της κοινής τους καλλιτεχνικής αναζήτησης που ξεκίνησε στην Ουγγαρία.

● Συνθέτης, μουσικός, πολυοργανίστας, εκπρόσωπος της κουλτούρας της Οξιτανίας, ιδρυτής του συγκροτήματος Vents d’Est. Ο Miquèu Montanaro συλλέγει ανά τον κόσμο στοιχεία από τις παραδοσιακές μουσικές κάθε τόπου. Σπούδασε σαξόφωνο πριν μελετήσει την παραδοσιακή μουσική της Προβηγκίας και τα φλάουτα. Τον γοήτευσε από νωρίς η διασταύρωση των πολιτισμών, τόσο γεωγραφικών όσο και ιστορικών, και το έργο του χαρακτηρίζεται από συνεργασίες και συναντήσεις, τόσο στην αυτοσχεδιαστική μουσική (Barre Phillips, Alan Vitous, Serge Pesce, Fabrice Gaudé), όσο και στη λεγόμενη world μουσική (Carlo Rizzo, Keyvan Chemirani, Fouad Didi, Baltazar Nagy-Montanaro), στο γαλλικό «chanson» (Arthur H., Georges Moustaki, Sylvie Berger), στη νέα παραδοσιακή μουσική (Laurence Bourdin, Pierre-Laurent Bertolino, Estelle Amsellem), στην παλαιά μουσική (Kobzos Kiss Tamàs, Kecskés, Gérard Le Vot) ή στη μουσική δωματίου (Quatuor Talich, OCTV). Στην Ελλάδα, έχει συνθέσει μουσική για τη Νένα Βενετσάνου. ‘Έχει πραγματοποιήσει εκατοντάδες συναυλίες, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Κεντρική Ευρώπη, από την Αφρική μέχρι το Coursegoules των Γαλλικών Άλπεων, τις Ηνωμένες Πολιτείες Πολιτειών ή την Ινδονησία.

● Ο Βασίλης Ζλατάνος είναι συνθέτης, μουσικός και σχεδιαστής ήχου. Εργάζεται στον κινηματογράφο, το χορό, το θέατρο και τη ζωντανή μουσική, αναμειγνύοντας στοιχεία ακουστικών οργάνων με ηλεκτρονικά και ηλεκτροακουστικά στοιχεία. Είναι μέλος της κολεκτίβας Club Zothique.

Ο σαξοφωνίστας Παντελής Λυκούδης και ο κιθαρίστας Mislav Režić μάς προσκαλούν σε μια μουσική βραδιά αφιερωμένη στη σύγχρονη μουσική δημιουργία, όπου οι ήχοι του σαξόφωνου και της κιθάρας αποκτούν νέες διαστάσεις.

Ο Παντελής Λυκούδης, σαξοφωνίστας, εκπαιδευτικός και αυτοσχεδιαστής από την Αθήνα, φέρνει στο προσκήνιο τρία σύγχρονα έργα που αναδεικνύουν την πολυδιάστατη φύση του σαξόφωνου. Με σπουδές στα HKU Utrechts Conservatorium, Kunstuniversität Graz και UMass Amherst, και έχοντας συνεργαστεί με καταξιωμένους συνθέτες και σολίστες, ο Παντελής έχει εμφανιστεί σε κορυφαία φεστιβάλ και συνέδρια, όπως το Darmstädter Ferienkurse και το Noto Musica Festival. Τα έργα που παρουσιάζει – “Micrographia” του Samuel Andreyev, “Asphyxia” του Aaron Cassidy και “Komposition für Altsaxophon in Es und Tonband” της Isabel Mundry – διερευνούν τις δυνατότητες του οργάνου μέσα από καινοτόμες τεχνικές και πολυεπίπεδες ηχητικές αφηγήσεις.

Ο Mislav Režić, ένας από τους πιο διακεκριμένους Κροάτες κιθαρίστες, παρουσιάζει το project “IN LOOP (Music for a Film)”, όπου συνδυάζει την πλούσια εμπειρία του στη σύγχρονη μουσική και την κινηματογραφική σύνθεση. Με διεθνή καριέρα ως σολίστ και μουσικός δωματίου, ιδρυτής συνόλων όπως το Ensemble Machetes και το Tetttix, και καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ “Glazbene večeri kod sv. Jeronima”, ο Mislav ενσωματώνει στην καλλιτεχνική του πορεία αναθέσεις νέων έργων, πρώτες εκτελέσεις και πρωτοποριακές δισκογραφικές δουλειές, όπως το βραβευμένο AUBURN.

www.mislavrezic.com

www.pantelislykoudis.com

Σημειώσεις για τα τρία έργα που ερμηνεύει ο Παντελής Λυκούδης:

“Micrographia” (2010, 7’) του Samuel Andreyev

Ο Samuel Andreyev είναι Καναδός-Γάλλος συνθέτης με βάση το Στρασβούργο. Οι ορχηστρικές και φωνητικές συνθέσεις του εκτελούνται, μεταδίδονται και ηχογραφούνται σε όλο τον κόσμο. Επίσης, με μεγάλη ζήτηση ως λέκτορας, δημόσιος ομιλητής και δάσκαλος, το έργο του επικεντρώνεται συχνά σε εξαιρετικά άτυπους συνδυασμούς οργάνων, αναζητώντας πάντα τη μεγαλύτερη δυνατή εκφραστική ένταση. Για την “Micrographia”, το πρώτο του έργο για το όργανο, γράφει: “Ο τίτλος του έργου αναφέρεται σε ένα πρωτοποριακό βιβλίο που εκδόθηκε τον 17ο αιώνα και περιέχει σκίτσα από διάφορα μικροσκοπικά αντικείμενα, μεγεθυμένα κατά πολύ και αποδομένα σε σημαντικό βαθμό λεπτομέρειας. Η λέξη επίσης χρησιμοποιείται για να περιγράψει μία σπάνια πάθηση κατά την οποία ο γραφικός χαρακτήρας πυκνώνει και μικραίνει υπερβολικά”.

“Asphyxia” (2000, 10’) του Aaron Cassidy

Αυτό το πρώιμο έργο του Αμερικανού Aaron Cassidy εισήγαγε πρωτοφανείς και επιδραστικές σημειογραφικές καινοτομίες για το σαξόφωνο, όπου το στόμα και τα δάχτυλα γράφονται σε ξεχωριστά πεντάγραμμα. Ο συνθέτης πειραματίζεται με αυτό που ονομάζει πολυφωνητικότητα των παραστατικών στοιχείων, η οποία καταλήγει στην παραγωγή ‘ακουστικών υποπροϊόντων’ μέσω της αλληλεπίδρασης αποσυνδεδεμένων επιπέδων. Έτσι, πολλά από τα στοιχεία της παρτιτούρας είναι συχνά σχεδόν αδύνατο να ακουστούν. Η εγγενής σωματικότητα του έργου τελικά δημιουργεί μια οπτική αντίστοιξη ανάμεσα σε ήχο που ακούγεται και δράση που δεν ακούγεται.

“Komposition für Altsaxophon in Es und Tonband” (1992, 10’) της Isabel Mundry / Diffusion: Γιώργος Μιζήθρας

Η Γερμανίδα συνθέτρια Isabel Mundry εξερευνά διαρκώς μέσω της δουλειάς της τις σχέσεις ανάμεσα στον χώρο, τον χρόνο και την αντιληπτική ικανότητα. Είναι η πρώτη φιλοξενούμενη συνθέτρια της Staatskapelle Dresden, ενώ η πρεμιέρα της σύνθεσής της για σαξόφωνο και μαγνητοταινία δόθηκε από τον Johannes Ernst. Ήχοι του οργάνου, πόρτες που κλείνουν, θόρυβοι της πόλης και αριθμητικές αλληλουχίες είναι μόνο κάποια από τα στοιχεία που εμφανίζονται στη μαγνητοταινία σε συγκεκριμένη μορφή, όχι όμως για να υπονοήσουν ανεκδοτολογικά σε εξωμουσικά πράγματα, αλλά για να καθρεφτίσουν στη διαδικαστική τους εξέλιξη τους δρόμους που το ζωντανό σαξόφωνο με τα δικά του τονικά μέσα επίσης θα ακολουθήσει. Έτσι, όλα τα τονικά στοιχεία, είτε παίζονται από το σαξόφωνο είτε παράγονται από τη μαγνητοταινία, σχηματίζουν μέρος ενός μοντέλου που θεμελιωδώς μετακινεί, αλλάζει ή καταστρέφει τις δομές του.

Χρησιμοποιώντας το ινδικό bul bul tarang, το περσικό σαντούρι, τον ελληνικό μπαγλαμά, τη φωνή, τα αναλογικά ηλεκτρονικά hardware, τον καμβά, τα χρώματα, τους καθρέφτες και διάφορα άλλα αντικείμενα, οι Superwave (Tάσος Σωτηρίου, Λεωνίδας Δανέζος και Ντενίζ Αγγελάκη) δημιουργούν audiovisual performances που συνδυάζουν την παραδοσιακή μουσική της Ανατολής με τα break beats, την jungle, το Drum N’ Bass ή το IDM.

www.facebook.com/superwavesound

www.super-wave.bandcamp.com/album/mytilenoise

● Ο Ελληνοβρετανός μουσικός, πολυοργανίστας και μηχανικός Τάσος Σωτηρίου σπούδασε ηχοληψία και μουσική παραγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου εργάστηκε ως ηχολήπτης για πάνω από δύο δεκαετίες και συνεργάστηκε με πλήθος Βρετανών και διεθνών καλλιτεχνών, (Mr Scruff, Soul 2 Soul, Gabrielle, Amadou & Mariam, Pfunk…). Πριν από έξι χρόνια, αποφάσισε να επικεντρωθεί στη δική του μουσική. Επέστρεψε στην Ελλάδα και, επηρεασμένος από τους μυριάδες ήχους και στυλ που βίωσε στη ζωή του, άρχισε να αναμειγνύει παραδόσεις και είδη για να δημιουργήσει ψυχεδελικά μυστικιστικά ηχοτοπία. Ταξιδεύει σήμερα σε όλο τον κόσμο με το προσωπικό του σχέδιο, το looping project του TAS, ή συνεργαζόμενος με διεθνείς καλλιτέχνες που συναντά στα ταξίδια του.

● Χρησιμοποιώντας αναλογικές συσκευές ήχου, ο Ελληνοβρετανός μουσικός, συνθέτης και σχεδιαστής ήχου Λεωνίδας Δανέζος έχει δημιουργήσει πρωτότυπη μουσική για βραβευμένες ταινίες, ντοκιμαντέρ, καλλιτεχνικές ταινίες, θεατρικές παραστάσεις και διδακτικό υλικό. Ενεργός από το 1985, είναι ιδρυτικό μέλος δημοφιλών μουσικών συγκροτημάτων (Alcalica, Superwave…) και έχει κυκλοφορήσει 13 άλμπουμ βινυλίου. Η ηλεκτρονική σκηνή του Λονδίνου της δεκαετίας του ’90, τα μουσικά μηχανήματα και το πάθος για τα παραδοσιακά όργανα συγχωνεύονται για να δημιουργήσουν μια μεταμορφωτική εμπειρία ήχου σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα.

● Η Ντενίζ Αγγελάκη γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα. Ως εικαστικός, έχει συμμετάσχει σε πειραματικά live performances σε Ελλάδα, Κύπρο και διεθνώς (Νορβηγία, Σουηδία, Ολλανδία, Δανία, Γερμανία). Δημιουργεί αυτοσχέδια αφηρημένα εικαστικά περιβάλλοντα, αλληλεπιδρώντας ζωντανά με μουσικούς, χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά, φώτα και αντανακλάσεις για να εμπλουτίσει την εμπειρία του θεατή. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Αναστασάκης (Elektronik Meditation project), ο Θοδωρής Ρέλλος, ο Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, η Σαβίνα Γιαννάτου, ο Χάρης Λαμπράκης, ο Arve Henriksen, ο Νίκος Σιδηροκαστρίτης, η Ζωή Ευσταθίου, ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος και άλλοι. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αμοργό, όπου συνεχίζει να ασχολείται με τα εικαστικά και τον μουσικό αυτοσχεδιασμό.

Το Free for Five επιστρέφει για τρίτη φορά στο ΚΕΤ, φέρνοντας κοντά πέντε μουσικούς από διαφορετικά background της αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής σκηνής. Χωρίς προσυμφωνημένες δομές, εκτός από τη διάρκεια του κάθε σετ, οι μουσικοί συνδιαλέγονται ζωντανά, διαμορφώνοντας επί σκηνής το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα.

Στο Free for Five #3 συμμετέχουν:

Άρτεμις Βαβάτσικα (ακορντεόν)

Γιώργος Βαρουτάς (ζωντανή επεξεργασία ήχου)

Δήμος Βρύζας (βιολί)

Άννα Λινάρδου (φωνή)

Αλέξης Πορφυριάδης (πιάνο)

● Η Άρτεμις Βαβάτσικα παίζει και διδάσκει ακορντεόν, αυτοσχεδιάζει, τραγουδάει, ενορχηστρώνει, αναζητεί νέες μορφές έκφρασης. Η προσωπική της γλώσσα διακρίνεται από σωματικότητα, αφηγηματικότητα, μινιμαλισμό ενίοτε. Έχει επιρροές από την μπαρόκ μουσική και τον μοντερνισμό.

● Ο Γιώργος Βαρουτάς ασχολείται με την τέχνη του ήχου. Η μέθοδός του βασίζεται στη ζωντανή επεξεργασία ακουστικών οργάνων και φωνής. Έχει συμμετάσχει σε διεθνή έργα που ενσωματώνουν τις μουσικές διαφόρων παραδόσεων στην ηλεκτρονική μουσική και συνεργάζεται με σημαντικούς καλλιτέχνες της σύγχρονης δημιουργικής μουσικής.

● Με ένα ευρύ φάσμα επιρροών, ο βιολιστής, αυτοσχεδιαστής, sound artist και performer Δήμος Βρύζας επικεντρώνεται στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, στη διερεύνηση των ηχητικών ορίων του βιολιού, στον πειραματισμό με το κοντράστ ακουστικού/ηλεκτρονικού ήχου και στην αναζήτηση νέων τρόπων μουσικής έκφρασης.

● Η Άννα Λινάρδου εξερευνά την πολυμορφία της φωνής, συνδυάζοντας σύγχρονες, κλασικές, παραδοσιακές φωνητικές ποιότητες και extended vocal techniques. Έχει τραγουδήσει ως σολίστ στην Ευρώπη και την Αμερική, Η δισκογραφία της περιλαμβάνει τα albums “Heterotopia”, “Άνω Βυθός”, “Etidorhpa”. Διευθύνει τη Διαπολιτισμική Χορωδία της ΕΛΣ.

● Ο συνθέτης και πιανίστας/αυτοσχεδιαστής Αλέξης Πορφυριάδης σπούδασε σύνθεση στην Αγγλία και την Αυστρία. Από το 2005 ασχολείται με τον αυτοσχεδιασμό και τη σχέση αυτοσχεδιασμού και σύνθεσης. Είναι ιδρυτικό μέλος των συνόλων αυτοσχεδιασμού 6daEXIt και WHI ensemble. Διδάσκει μη-συμβατικές παραστατικές τέχνες για σύνολα και αυτοσχεδιασμό στο ΤΜΕΤ του ΠΑΜΑΚ.

Η Granny Records είναι ένα ιδιαίτερο και πολύτιμο label που, από το 2008, εξερευνά τους τομείς της ηλεκτρονικής, ηλεκτροακουστικής και πειραματικής μουσικής και παρουσιάζει σήμερα έναν συνεκτικό και επιλεκτικό κατάλογο καλλιτεχνών, συνεργασιών και έργων. Επιστρέφει στο ΚΕΤ με τρία σετ από τον Σάββα Μεταξά, τους Eventless Plot και τον Marco Paltrinieri.

● Η ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Granny Records στοχεύει στην προώθηση του ήχου καλλιτεχνών από την εγχώρια και διεθνή σκηνή, εστιάζοντας στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, τον θόρυβο, την ηλεκτροακουστική σύνθεση και τη σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική. Η Granny Records ιδρύθηκε το 2008 στη Θεσσαλονίκη από τους Σάββα Μεταξά, Σπύρο Εμμανουηλίδη και Βασίλη Λιόλιο, ενώ την οπτική της ταυτότητα επιμελείται ο Γιώργος Βουρλίδας. Από το 2008 μέχρι σήμερα, η Granny Records παρουσιάζει συνεχώς νέες ηχητικές εκδόσεις και διοργανώνει μουσικά δρώμενα, εκθέσεις και εργαστήρια, αποτελώντας έναν πολυπολιτισμικό δίαυλο έκφρασης και ανταλλαγής καλλιτεχνικών ιδεών.

www.grannyrecords.bandcamp.com

● Ο μουσικός και sound artist Σάββας Μεταξάς εργάζεται στους τομείς της πειραματικής μουσικής, των ηχογραφήσεων πεδίου και της σπονδυλωτής σύνθεσης. Μετρώντας περισσότερες από 15 κυκλοφορίες, η μουσική του έχει κυκλοφορήσει από πολλές εταιρίες (LINE, Superpang, Granny Records, Orila, Glistening Examples, More Mars, Cronica, Phinery, Flaming Pines, Coherent States, Falt). Έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες συναυλίες. Το 2008, συνίδρυσε την εταιρεία Granny Records. Συνδιοργάνωσε και συν-επιμελήθηκε εκδηλώσεις σε διάφορους χώρους της Θεσσαλονίκης, προσκαλώντας πολυάριθμους Ευρωπαίους και Έλληνες καλλιτέχνες. Άλλες δουλειές του περιλαμβάνουν τη δημιουργία και σύνθεση ήχου για εγκαταστάσεις και site-specific performances, καθώς και μουσική για animated films. H πιο πρόσφατη κυκλοφορία του είναι μια κασέτα με τίτλο ‘Folk Tales and the Rain’ στο γαλλικό label Wabi-Sabi Tapes.

● Οι Eventless Plot (Βασίλης Λιόλιος, Γιάννης Τσιρίκογλου) δημιουργήθηκαν το 2002 στη Θεσσαλονίκη. Δανείζονται στοιχεία από διάφορες αισθητικές για να χτίσουν τον δικό τους υβριδικό ήχο, επιδεικνύοντας μεγάλη προσοχή στις ηχητικές λεπτομέρειες. Χρησιμοποιούν ποικίλα όργανα, αναλογικές πηγές, ηχογραφήσεις πεδίου και Max/MSP patches. Έχουν επιμεληθεί τη μουσική για καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις, χορευτικές παραστάσεις και ταινίες. Συνθέσεις τους έχουν κυκλοφορήσει σε μερικά από τα πιο αναγνωρισμένα labels του πειραματικού πεδίου (Another Timbre, Edition Wandelweiser, Dinzu Artefacts, Moving Furniture Contemporary Series, Tsss Tapes, Granny Records, Dasa Tapes, Archive officielle, Never Anything records κ.ά). Έχουν παρουσιάσει ζωντανά τη δουλειά τους σε χώρους και φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

● Ο εικαστικός, sound artist και εκπαιδευτικός Marco Paltrinieri ζει και δημιουργεί στο Μιλάνο. Είναι ιδρυτικό μέλος της οπτικής ερευνητικής κολεκτίβας Discipula (2011-2020), με την οποία εξέθεσε διεθνώς, και της LL Edizioni, μιας επιμελητικής πλατφόρμας για καλλιτεχνικές και πολιτιστικές παραγωγές. Η σόλο μουσική του επικεντρώνεται στο sampling και το looping και στη χρήση κιθάρας, φωνής και ηχογραφήσεων πεδίου. Έχει κυκλοφορήσει τη δουλειά του στα labels Canti Magnetici και Granny Records.

Γιορτάζουμε φέτος τα 10 χρόνια του μηνιαίου οπτικοακουστικού θεσμού “Sound Of Color” που επιμελούνται στο ΚΕΤ ο Γιάννης Αναστασάκης και η Ναταλία Μαντά: 10 χρόνια που μοιάζουν μ’ ένα ταξίδι στην ιστορία και το παρόν της αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής μουσικής, από τη free, τη σκανδιναβική ή τη νεοϋορκέζικη jazz και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι την ambient και την ψυχεδελική μουσική, από σύγχρονες μίξεις ανάμεσα στον ηλεκτρονικό και τον παραδοσιακό ήχο μέχρι ολόκληρες in situ εγκαταστάσεις όπου ο ίδιος ο χώρος γίνεται μουσικό όργανο. Τα 10 χρόνια αυτά έχουν σημαδέψει καθοριστικά τον χώρο και τον προγραμματισμό του ΚΕΤ, που δεν έπαψε από το 2014 να ανοίγεται στον μουσικό πειραματισμό, τις αυτοσχεδιαστικές συναντήσεις και τη ζωντανή αλληλεπίδραση μεταξύ εικόνας και ήχου.

Στο τέταρτο ραντεβού της χρονιάς, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, analog-synths, live-electronics) και η Ναταλία Μαντά (digital & analog-visuals) συμπράττουν με τη Maria Dybbroe (σαξόφωνο), τη Νίκη Κοκκόλη (σαξόφωνο), τον Σίμο Ρηνιώτη (ντραμς) και την Αλεξάνδρα Νιάκα (live visuals).

◍ Η αυτοσχεδιάστρια, συνθέτρια, σαξοφωνίστρια και κλαρινετίστρια Maria Dybbroe ζει στο Όσλο και την Κοπεγχάγη. Έχει κυκλοφορήσει 9 άλμπουμ και έχει συμβάλει σε περισσότερα από 20 άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών. Οδηγεί το τρίο Caktus. Δημιουργεί μουσική στο πειραματικό πεδίο της σκανδιναβικής τζαζ σκηνής. Είναι αφοσιωμένη στη συλλογική εργασία σε συγκροτήματα όπως τα Køs, Maraton, Dynastiet, Orsa, JUMP, Sidechains και Coriolis. Είναι επίσης ενεργή ελεύθερη αυτοσχεδιάστρια. Ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη παίζοντας σόλο ή σε adhoc-συνθέσεις.

www.soundcloud.com/maria-dybbroe

◍ Η Νίκη Κοκκόλη γεννήθηκε το 1996 στην Αθήνα. Ενεργό μέλος της ελληνικής τζαζ και ελεύθερης αυτοσχεδιαστικής μουσικής σκηνής, έχει πραγματοποιήσει συναυλίες σε σκηνές όπως το Fylkingen (Στοκχόλμη) και το Cafe OTO (Λονδίνο). Έχει συνεργαστεί με το London Improvisers Orchestra, τη Sofia Jernberg, Maggie Nicols, τη Lisa Ullén, Christer Bothén, τον Martin Küchen, τον Bram De Looze, τον Sharif Sehnaoui κ.ά. Είναι μέλος του σουηδο-ελληνικού συγκροτήματος Ahanes του οποίου το πρώτο άλμπουμ, “Petrichor”, κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη φημισμένη εταιρεία Clean Feed. Τα τελευταία χρόνια, μελετά τη μουσική της Μέσης Ανατολής και την ελληνική παραδοσιακή μουσική, με σκοπό να δημιουργήσει ένα προσωπικό μουσικό ύφος.

www.nickykokkoli.wixsite.com/website

◍ Ο μουσικός και αυτοσχεδιαστής Σίμος Ρηνιώτης είναι μέλος, με τον Δήμο Βρύζα και τον Γιάννη Αράπη, του τρίο The Coal και, με τον Γιώργο Βαρουτά και τον Χάρη Λαμπράκη, του avant garde σχήματος Skraut. Χρησιμοποιώντας τα τύμπανα με διάφορα μικρά αντικείμενα, επιχειρεί τη δημιουργία ενός ενδιάμεσου χώρου, τόπου συνάντησης των υπόλοιπων φωνών. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς μουσικούς και καλλιτέχνες του ήχου στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

◍ Η Αλεξάνδρα Νιάκα είναι interactive media artist. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου ‘Design for Performance and Interaction’ (Bartlett, U.C.L). Μέσα από διαδραστικές εγκαταστάσεις, immersive τεχνολογίες και τη συγγραφή, προσπαθεί να απαντήσει δημιουργικά σε ερωτήματα σχετικά με τη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας και το πώς αυτή καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αλληλεπιδρούμε με τη γύρω μας πραγματικότητα. Εστιάζει στη χρήση τεχνολογίας αιχμής για τη δημιουργία εμπειριών εικονικής, μεικτής και επαυξημένης πραγματικότητας. Έχει εργαστεί στα στούντιο παραγωγής The Workers (inc.) και Jason Bruges Studio, στο Λονδίνο. Συμμετέχει ως creative developer και new media artist σε χορευτικές, μουσικές και θεατρικές παραγωγές. Το 2020 κέρδισε το βραβείο SNF Artist Fellowship Award πάνω στις εικαστικές τέχνες από το ARTWORKS. Αποτελεί επίσης μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Medea Electronique.

◍ Η εικαστική καλλιτέχνιδα Ναταλία Μαντά ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2011 – 2017), όπου ολοκλήρωσε και το μεταπτυχιακό της στις Καλές Τέχνες. Η μνήμη, ο χρόνος και ο μύθος είναι έννοιες στο επίκεντρο της εικαστικής της δημιουργίας. Χρησιμοποιεί διαφορετικά υλικά (μέταλλο, πηλό, φωτοευαίσθητα χημικά και προβολές βίντεο). Συνεργάζεται με εικαστικούς, μουσικούς, καλλιτέχνες του θεάτρου ή της περφόρμανς. Το έργο της έχει εκτεθεί διεθνώς σε διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Την περίοδο 2017-2020, δίδαξε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Της έχει απονεμηθεί η καλλιτεχνική υποτροφία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος από το ARTWORKS (2022).

www.nataliamanta.com

◍ Ο Γιάννης Αναστασάκης (γεν. 1984) θεωρείται ένας από τους πιο ξεχωριστούς κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής. Γνωστός για τη μοναδική προσέγγισή του στα εφέ και για το ατμοσφαιρικό του παίξιμο, έχει δημιουργήσει έναν προσωπικό ήχο που συνδυάζει ambient και ψυχεδέλεια, ισορροπώντας ανάμεσα στη μελωδία και τον θόρυβο και συχνά ξεπερνώντας τα «επιτρεπτά» όρια. Είναι ιδρυτής της JAM pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από κορυφαίους μουσικούς (Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo κ.ά.). Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης Λαμπράκης και άλλοι. Επιπλέον, έχει συνεισφέρει μουσικά σε θεατρικά και χορογραφικά έργα, συνεργαζόμενος με τον Θοδωρή Αμπαζή, την Ανδρονίκη Μαραθάκη και την ομάδα La Coja Danca. Αναπτύσσει το οπτικο-ακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.

www.jannisanastasakis.com

Τρεις ηλεκτροακουστικοί μουσικοί, ο Νικόλας Βαλσαμάκης, ο Μάριος Μόρας και ο Δημήτρης Μπαρνιάς, παρουσιάζουν στο ΚΕΤ μια βραδιά αφιερωμένη στην ηλεκτροακουστική σύνθεση και την ηχητική εξερεύνηση. Με τις προσωπικές τους αισθητικές και τεχνικές προσεγγίσεις, αναδεικνύουν τη σύγχρονη μουσική σκηνή της Κρήτης.

● Νικόλας Βαλσαμάκης: Συνθέτει ηλεκτροακουστική μουσική με έμφαση στη μικροηχητική (microsound) σύνθεση. Ερευνά ιδιωματικούς αλγόριθμους για τη σύνθεση, επεξεργασία και άρθρωση του ηχητικού υλικού. Είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ).

● Μάριος Μόρας: Μουσικός και παραγωγός, ιδρυτής του label Moremars. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Philip Corner και Lionel Marchetti, ενώ έχει συνθέσει μουσική για θεατρικές παραστάσεις. Το 2024 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Non Living Nature: Compositions For Dictaphone, βασισμένο σε ηχογραφήσεις πεδίου. Χρησιμοποιεί λούπες, κασετόφωνα, εφέ και αναλογικά συνθεσάιζερ. Είναι μέλος του ΕΣΣΗΜ.

www.moremars.org

● Δημήτρης Μπαρνιάς (tokeno): Εστιάζει σε αλγοριθμικά συστήματα που βασίζονται σε ηχογραφήσεις πεδίου και σύνθεση ήχου. Ως υποψήφιος διδάκτορας, ερευνά τη χρήση φυσικών φαινομένων στον ήχο. Παράλληλα, ασχολείται με τον αυτοσχεδιασμό μέσω υβριδικών ηλεκτρονικών μέσων. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι μέλος του ΕΣΣΗΜ από το 2022.

www.tokeno.net

Επιμέλεια: Undertow, a platform for defiant arts

www.facebook.com/undertowfestival

Το σχήμα σύγχρονης μουσικής àktapha παρουσιάζει την “Temp/era”, μια πρωτότυπη σύμπραξη μουσικής και ποίησης με τη συμμετοχή του εμβληματικού χορευτή, ποιητή και μουσικού Julyen Hamilton που, εδώ και 45 χρόνια, αφοσιώνεται στη στιγμιαία και επί τόπου σύνθεση, δηλαδή στον αυτοσχεδιασμό.

Οι λέξεις tempo (χρόνος) και era (εποχή) συνθέτουν τον τίτλο της παράστασης, εμπνευσμένο από παλιές τεχνικές ζωγραφικής. Στην τέμπερα, τα χρώματα αναμειγνύονται με βασικά, καθημερινά υλικά, όπως το αυγό ή η ζωική κόλλα, δημιουργώντας μοναδικές αποχρώσεις και υφές. Με αντίστοιχο τρόπο, η “temp/era” εξερευνά τη σύνθεση του λόγου και της μουσικής, αναζητώντας νέες μορφές και υφές συναισθημάτων.

Julyen Hamilton – ποίηση, πιάνο

Γιάννης Ψαράκης – κρουστά

Γιώργος Κοκκινάρης – κοντραμπάσο

Ιάσων Μαρούλης – τρομπέτα

Ορέστης Τσεκούρας – κιθάρα, ηλεκτρονικά

● Ο Julyen Hamilton είναι χορευτής, χορογράφος, δάσκαλος, συγγραφέας και μουσικός. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αγγλία, εκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1970, μια εποχή ριζοσπαστικών πειραματισμών, και από τότε αποτελεί εκπρόσωπο καινοτόμων πρακτικών. Η δουλειά του βασίζεται κυρίως στον αυτοσχεδιασμό: συνθέτει έργα χορού και κείμενα επιτόπου, συνδυάζοντας τη μακρόχρονη συγγραφική του εμπειρία με τις χορευτικές του δεξιότητες. Από τη δεκαετία του ’80, έχει συνεργαστεί στενά με σημαντικούς μουσικούς και αυτοσχεδιαστές, όπως οι Barre Phillips, Fred Frith, Tristan Honsinger και Michael Moore. Έχει πραγματοποιήσει πάνω από 100 σόλο παραστάσεις, καθώς και πολλές συνεργασίες με χορευτές, μουσικούς και θεατρικούς καλλιτέχνες.

www.julyenhamilton.co

● Το αθηναϊκό μουσικό σχήμα àktapha έχει καταφέρει μέσα σε έναν χρόνο να παρουσιάσει έναν εντυπωσιακό αριθμό μουσικών παραγωγών. Απορρίπτοντας την ιδέα ότι η νέα μουσική απαιτεί εκπαιδευμένο κοινό, επιδιώκει να καθιερώσει ειλικρινείς τρόπους επικοινωνίας, βασισμένους στην εκφραστική δύναμη των νέων δημιουργών, ανεξαρτήτως προκαθορισμένων στυλ. Πιστεύοντας ότι η μουσική μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να εξερευνήσουν τον εαυτό τους, το σχήμα συνεργάζεται με καλλιτέχνες με στόχο τη δημιουργία και την προώθηση μιας καλλιτεχνικής κοινότητας που ενισχύει την αυτογνωσία και καλλιεργεί την ευαισθησία, την ευαλωτότητα και την ενσυναίσθηση.

www.aktapha.com

“Η φωνή της γιαγιάς μου Ευδοξίας, το πρώτο πράγμα που ακούγεται στο άλμπουμ, δίνει τον τόνο. Οι αριθμοί αναφέρονται σε χρόνια, από τότε που έφυγε από το σπίτι της στην Ανατολική Θράκη το 1914 για τη Θεσσαλονίκη, την επιστροφή της το 1920 και την τελική αναγκαστική μετανάστευση το 1922. Το “14 20 22” είναι ένα πολύ οπτικό άλμπουμ. Οι συνθέσεις είναι επηρεασμένες από κινηματογραφικά “ενσταντανέ”, αποκόμματα εφημερίδων και εικόνες από την Ελλάδα των παιδικών μου χρόνων. Τα οπτικά στοιχεία πυροδοτούν ήχους που με τη σειρά τους πυροδοτούν εικόνες. Ηχογραφήσεις από κασέτες που έκανα πριν από περίπου 30 χρόνια βρήκαν τον δρόμο τους σε αυτή τη δουλειά, μαζί με ηχογραφήσεις πεδίου και αυτοσχεδιασμούς με κρουστά και ηλεκτρονικά.”

Με αφορμή την κυκλοφορία του LP “14 20 22” από την Trouble In The East Records (Βερολίνο), ο Γιώργος Δημητριάδης παρουσιάζει ένα σόλο σετ με συνθέσεις και αυτοσχεδιασμούς για κρουστά και ηλεκτρονικά.

Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, αυτοσχεδιάζει με τον Χάρη Λαμπράκη στο νέυ.

● Ο ντράμερ, κρουστός, ηλεκτρονικός μουσικός και αυτοσχεδιαστής Γιώργος Δημητριάδης ζει και δημιουργεί στο Βερολίνο. Εμφανίζεται ως σολίστας και σε συνεργασία με μερικούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της διεθνούς αυτοσχεδιαστικής μουσικής σκηνής (Axel Dörner, Andrea Parkins, Achim Kaufmann, Tobias Delius, Alex von Schlippenbach, Paul Dunmall, Lori Freedman, Berlin Improvisers Orchestra…). Είναι συνιδρυτής των Grix, Glue, Fabric και Τhe 0hz. Χρησιμοποιώντας ένα μικρό jazz drum set και δύο μικρόφωνα, ο Δημητριάδης συνθέτει σε πραγματικό χρόνο ηλεκτροακουστικά ηχητικά τοπία, δίνοντας έμφαση στο ηχόχρωμα, τα υλικά – μέταλλα και δέρματα – και τις δονήσεις τους. Στο προσκήνιο έρχονται οι άλλοι κρυμμένοι ήχοι των κρουστών.

www.yorgosdimitriadis.com 

www.yorgosdimitriadis.bandcamp.com/album/14-20-22

● Ο Χάρης Λαμπράκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ξεκίνησε να παίζει μουσική σε νεαρή ηλικία, δίπλα σε αξιόλογους δασκάλους. Αποφοίτησε από το Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών με κατεύθυνση την εθνομουσικολογία. Είχε την τύχη να συνεργαστεί, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με τον Haig Yazdjian, τη Σαβίνα Γιαννάτου, τον Μιχάλη Σιγανίδη, τον Ross Daly, τον Κώστα Τατσάκη, τον Περικλή Παπαπετρόπουλο, τον Χρίστο Τσιαμούλη, τον Αντώνη Απέργη, τον Stefano Battaglia, τον Bijan Chemirani, τον Michel Doneda, μεταξύ άλλων. Τα τελευταία 30 χρόνια, συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και συναυλίες ανά τον κόσμο, ενώ παράλληλα διδάσκει νέυ.

www.harrislambrakis.com

Η συναυλία πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Goethe-Institut Athen.

Στις 23 Ιανουαρίου, την παραμονή της συναυλίας στο ΚΕΤ, ο Γιώργος Δημητριάδης θα πραγματοποιήσει ένα εργαστήρι ελεύθερου μουσικού αυτοσχεδιασμού στο Goethe-Institut Athen. Περισσότερες πληροφορίες: www.goethe.de/ins/gr/el/sta/ath/ver.cfm?event_id=26321659.

Με τη συναυλία “ΚΑΡ-ΠΑΘΟΣ”, το ΚΕΤ εγκαινιάζει το “Future Folk”, έναν πρωτότυπο θεσμό που επιμελείται ο ηλεκτροακουστικός συνθέτης Τάσος Στάμου. Αφιερωμένο στην παραδοσιακή μουσική του μέλλοντος, το “Future Folk” φέρνει κοντά μία φορά το μήνα δύο φαινομενικά αντίθετες μουσικές: τη σύγχρονη πειραματική και την παραδοσιακή λαϊκή μουσική.

Ο Τάσος Στάμου προσκαλεί στο ΚΕΤ σολίστες και σολίστριες που εκπροσωπούν διαφορετικές μουσικές παραδόσεις – όχι μόνο ελληνικές. Μαζί τους, θα δημιουργεί μια επί σκηνής συνομιλία, συνδυάζοντας τη μουσική τους με τη ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία ήχου που έχει αναπτύξει. Στόχος αυτής της μουσικής έρευνας είναι να δείξει πώς η παραδοσιακή μουσική μπορεί να μετασχηματιστεί και να εξελιχθεί σε κάτι νέο. Το “Future Folk” θα λειτουργεί ως ένα ζωντανό εργαστήρι, όπου θα εξερευνώνται οι λιγότερο γνωστές πτυχές της παραδοσιακής μουσικής, όπως τα μυστήρια και οι ιεροτελεστίες, που συχνά παραμένουν στο περιθώριο των σύγχρονων αναβιώσεων.

Η σειρά ξεκινά με τη μουσική παράδοση και την ηχητική μνήμη της Καρπάθου, σε συνεργασία με τον Θοδωρή Ζιάρκα, ο οποίος από μικρή ηλικία έμαθε να παίζει την τοπική λύρα και την τσαμπούνα, πριν διακριθεί ως κοντραμπασίστας, αυτοσχεδιαστής και συνθέτης.

● Ο Τάσος Στάμου ασχολείται εδώ και αρκετά χρόνια με την έρευνα και την προώθηση της παραδοσιακής μουσικής μέσα από σύγχρονα μέσα, όσο και με τη λειτουργία της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής. Τα έργα της τριλογίας του Musique Con Crete / DAD / Antiqua Graecia αντανακλούν αυτή τη μουσική πρόθεση και έχουν δεχθεί ιδιαίτερα θετικά σχόλια διεθνώς για τη χρήση αυθεντικών παραδοσιακών στοιχείων με σεβασμό αλλά και με έντονη διάθεση για αναθεώρηση.

www.tasosstamou.com

● Ο Θοδωρής Ζιάρκας σπούδασε jazz, αυτοσχεδιασμό και σύνθεση στην Αγγλία και την Ολλανδία, όπου έζησε μέχρι πρόσφατα. Σήμερα, ζει και δραστηριοποιείται στην Αθήνα, και είναι ιδιαίτερα αγαπητός τόσο στους κύκλους των παραδοσιακών όσο και στους κύκλους των πρωτοποριακών μουσικών. Διακρίνεται για την ικανότητά του να κινείται άνετα ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους. Πρωτοπαρουσίασε το συγκεκριμένο σχέδιο στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 70 χρόνια από τη λειτουργία της, σε σύνθεση του Τάσου Στάμου, με τον Ζιάρκα να αναλαμβάνει τον ρόλο του λαϊκού οργανοπαίχτη.

Με καταγωγή από τον Λίβανο και την Ελλάδα, η μουσικοσυνθέτρια, ερμηνεύτρια και πολυοργανίστρια Maya Aghniadis (aka Flugen) παντρεύει τον ακουστικό και τον ηλεκτρονικό ήχο για να δημιουργήσει μια μουσική αφήγηση που αλλάζει μορφή με τον χρόνο, χωρίς να χάσει ποτέ το στοιχείο της οικειότητας. Ο ήχος της διαμορφώνεται μέσα από beats, μελωδίες και φωνητικές αρμονίες αναμεμειγμένες με νεοκλασικά και ambient στοιχεία.

Η πρώτη της κυκλοφορία, “Lost Banjo” (2017), συνδυάζει τον ήχο μιας ειδικά κατασκευασμένης κιθάρας με το βιολοντσέλο της Marie Caparros. Συγχωνεύοντας τη δεύτερη κυκλοφορία της, “Ondes” (2018), και το τρίτο της EP, “Dreams & Colors” (2018), δημιούργησε μια παράσταση που έφερε στη σκηνή χορευτές, τραγουδιστές και μουσικούς. Το τέταρτό της EP, “Meshwar” (2019), ήταν αποτέλεσμα αυτών των συνεργασιών. Το “Poupayee” (2020) εστίασε στην προσέγγισή της ως αφηγήτρια ιστοριών, με πιο έντονους ρυθμούς, πιο βαθιά ατμόσφαιρα και πιο ανατρεπτικούς ήχους. Το άλμπουμ ψηφίστηκε ως ένας από τους καλύτερους δίσκους του 2020 από το Arab News. Μετά τη μετακόμισή της στην Ελλάδα, η Maya ανακάλυψε τις ελληνικές ρίζες της και τη σχέση της με το ρεμπέτικο και την εγχώρια πειραματική μουσική, στοιχεία που ενέπνευσαν το πρόσφατο άλμπουμ της, “Penté” (2023).

www.flugen.bandcamp.com

Συμμετέχουν:

Αλέξης Μπόλοσης – σαξόφωνο

Omar Abuzekry – νέυ

Wafaa’ Aghniadis – φωνή

Φωτεινή Μπάνου – φωνή

Δημήτρης Βεντουράκης – πιάνο

Από το πειραματικό βιολί της Mia Zabelka, διακεκριμένης μορφής της σύγχρονης ηλεκτροακουστικής σκηνής, μέχρι τα field recordings και τα modular synths του Andreas Yakovlev Michaelides, το ΚΕΤ φιλοξενεί δύο σετ ηλεκτρονικής και πειραματικής μουσικής με στοιχεία noise, drone και αυτοσχεδιασμού.

● Mia Zabelka

Η Mia Zabelka είναι βιολονίστρια, τραγουδίστρια και συνθέτρια από την Αυστρία, αναγνωρισμένη ως μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες στη διεθνή σκηνή της ηλεκτροακουστικής μουσικής. Ξεχωρίζει για την καινοτόμο προσέγγισή της στον ήχο, ενσωματώνοντας στοιχεία θορύβου, drone και αυτοσχεδιασμού στις συνθέσεις της. Οι συναυλίες της περιλαμβάνουν τη χρήση εκτεταμένων τεχνικών στο βιολί, ηλεκτρονικών εφέ και άλλων αντισυμβατικών μεθόδων, δημιουργώντας καθηλωτικές ηχητικές εμπειρίες.

Έχει κυκλοφορήσει πολυάριθμα άλμπουμ και έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ και χώρους σε όλο τον κόσμο. Έχει συνεργαστεί με διακεκριμένους καλλιτέχνες, όπως το σύνολο Zeitkratzer, ο John Zorn, η Pauline Oliveros, ο Alvin Curran, ο Elliott Sharp, η Maggie Nicols, ο John Russell, ο Fred Frith, ο Johannes Frisch, ο Pavel Fajt και η Zahra Mani.

Το 2009 ίδρυσε το Klanghaus, ένα κέντρο για τον ήχο και τη διεπιστημονική τέχνη στη Νότια Στυρία, όπου διοργανώνει το φεστιβάλ Klangzeit τέσσερις φορές το χρόνο. Από την ίδια χρονιά, είναι καλλιτεχνική διευθύντρια του phonofemme Vienna, ενός διεθνούς φεστιβάλ πειραματικής μουσικής και ηχητικής τέχνης που επικεντρώνεται σε γυναίκες δημιουργούς. Από το 2019, κατέχει τη θέση της αντιπροέδρου της Αυστριακής Ένωσης Συνθετών (ACOM).

www.miazabelka.com

● Andreas Yakovlev Michaelides

Ο Andreas Yakovlev Michaelides είναι σχεδιαστής και μουσικός παραγωγός, που συνδυάζει field recordings, ακουστικά όργανα και modular synths. Μέσα από τις συνθέσεις του, εξερευνά τις γκρίζες ζώνες μεταξύ ονείρων, συνείδησης, φυσικών μοτίβων και της σύγχρονης ζωής.

Τα εργαλεία του περιλαμβάνουν ενέργεια, συχνότητες και δονήσεις, ενώ αντλεί ήχο από ειδησεογραφικές εκπομπές και βίντεο, μετατρέποντάς τα σε υπερβατικά ηχοτοπία. Έχει συνθέσει μουσική για παραστάσεις, ταινίες και έργα εικονικής πραγματικότητας. Από το 2018 πραγματοποιεί ζωντανές εμφανίσεις στην Ευρώπη, παρουσιάζοντας το μοναδικό του ηχητικό στίγμα.

Τη συναυλία επιμελείται ο Lee Adams.

Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Αυστρίας.

Το οπτικοακουστικό και ηλεκτρονικό σχήμα TELESCOPIO δημιουργήθηκε πρόσφατα από τρεις καλλιτέχνες ήδη καταξιωμένους στους χώρους της μουσικής παραγωγής, των film soundtracks και της κινούμενης εικόνας: τον Λεωνίδα Δανέζο, τον Vesta 4 (a.k.a. Michail Chalk) και τον VJ Maestro Komikern.

Οι επιθετικοί ήχοι των αναλογικών μηχανών συναντούν τους ευαίσθητους ήχους του μπαγλαμά, του σαντουριού και της τρομπέτας. Κάτω από αστρικές προβολές, η μετάβαση των καλλιτεχνών από πλανήτη σε πλανήτη έχει συχνά ως αποτέλεσμα την πτώση τους σε μαύρες τρύπες που απελευθερώνουν από τη νόρμα και ωθούν σε μια περιδίνηση διονυσιακού αυτοσχεδιασμού.

Χρησιμοποιώντας αναλογικές συσκευές ήχου, ο Ελληνοβρετανός μουσικός, συνθέτης και σχεδιαστής ήχου Λεωνίδας Δανέζος έχει δημιουργήσει πρωτότυπη μουσική για βραβευμένες ταινίες, ντοκιμαντέρ, καλλιτεχνικές ταινίες, θεατρικές παραστάσεις και διδακτικό υλικό. Ενεργός από το 1985, είναι ιδρυτικό μέλος δημοφιλών μουσικών συγκροτημάτων (Alcalica, Superwave…) και έχει κυκλοφορήσει 13 άλμπουμ βινυλίου. Η ηλεκτρονική σκηνή του Λονδίνου της δεκαετίας του ’90, τα μουσικά μηχανήματα και το πάθος για τα παραδοσιακά όργανα συγχωνεύονται για να δημιουργήσουν μια μεταμορφωτική εμπειρία ήχου σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα.

Ο Vesta 4 (a.k.a. Michail Chalk), είναι Έλληνας μουσικοσυνθέτης και παραγωγός με ποικίλα μουσικά έργα. Στη δεκαετία του 1980, ήταν ο ιδρυτής του post punk γκρουπ Headleaders, που εμφανίστηκε στην πρόσφατη ταινία ντοκιμαντέρ “Return of the Creeps” από την Creep Records (2023). Έχει συνθέσει κομμάτια για ταινίες, θεατρικές παραστάσεις, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές σειρές. Το τελευταίο του έργο, Vesta 4, δημιουργήθηκε εξολοκλήρου με πειραματικά μέσα χρησιμοποιώντας Doepfer modular system. Έχει επίσης συνεισφέρει ως μουσικοσυνθέτης και παραγωγός σε συγκροτήματα όπως οι Headleaders, Folder#9, Jelly Groove, (pH)2, Ordinary Victims και The Selfie Project.

Ο Maestro Komikern γεννήθηκε μια φωτεινή μέρα του Ιουνίου το 1982 στην Αθήνα. Σπούδασε Τέχνη στα Ιωάννινα, στη Βρέμη και το Μάντσεστερ και έκτοτε έχει ασχοληθεί με πλήθος παραστατικών τεχνών (ζωγραφική, video, new media, πολυμεσικές εγκαταστάσεις, μουσική, Vjing). Έχει συνεργαστεί με πολλές θεατρικές ομάδες και πολλά μουσικά σχήματα. Έργα του έχουν εκτεθεί, μεταξύ άλλων, στην 5th International Art Triennial (Istanbul), σε φεστιβάλ όπως τα FutureEverything και Analogue is the New Digital (Manchester), στο National Media Museum (Bradford), στο Kunstlerhaus (Vienna) και στα 2 Supersport events (Αθήνα).

Με τον Νίκο Φωκά στα modular electronics, τον Στέλιο Ρωμαλιάδη στο φλάουτο και τον Γιώργο Βαρουτά στην κιθάρα και τα ηλεκτρονικά, οι Vault of Blossomed Ropes ανοίγουν μονοπάτια και δημιουργούν αφηγήσεις ανάμεσα στην επανάληψη και την ακινησία, τον θόρυβο και τη σιωπή, με επιρροές από την πειραματική μουσική, την ambient, την avant-garde και τον ηλεκτροακουστικό ήχο. Για τη συναυλία στο ΚΕΤ, εμφανίζονται για πρώτη φορά με τον Νίκο Σιδηροκαστρίτη στα τύμπανα και την Ντενίζ Αγγελάκη στα visuals.

Μέσα στην τελευταία δεκαετία, οι Vault of Blossomed Ropes έχουν αφήσει το δικό τους στίγμα στην εγχώρια ανεξάρτητη μουσική σκηνή. Με άξονες τη σύγχρονη πειραματική ηλεκτροακουστική μουσική, τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τις τελετουργικές παραδόσεις, συνθέτουν ζωντανά άχρονα ηχητικά τοπία. Στο ντεμπούτο ομώνυμο άλμπουμ τους (2014) συμμετείχε ο Steve Jansen, ντράμερ των θρυλικών Japan, ενώ με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά το ποίημα ‘’Οι Αθάνατοι’’ του Ανδρέα Εμπειρίκου. Το δεύτερο άλμπουμ τους, “Εtidorhpa”, κυκλοφόρησε το 2021 από την Tadoma Records και είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο «ΗΤΙΔΟΡΦΑ, ή η Άκρη της Γης», του JU Lloyd (1890). Οι μουσικοί που απαρτίζουν τους Vault of Blossomed Ropes έχουν συνεργαστεί με τους / τις Steve Jansen (Japan/Nine Horses), Jang Bang, Arve Henriksen, Andrea Molino, Ko Ishikawa, Chris Cutler (Henry Cow), Θάνο Μικρούτσικο, Λένα Πλάτωνος, David Jackson (Van Der Graaf Generator), Kraig Grady, Andria Degens (Current 93), Lisa Isaksson, Attila Csihar (Mayhem, SunnO))), Sakis Tolis (Rotting Christ) και έχουν κυκλοφορήσει δισκογραφία στα labels: Recommended records (ReR), Underflow records, Musea, Experimedia, I,Voidhanger, Midira, Triple Bath.

www.vaultofblossomedropes.bandcamp.com

Ο Νίκος Σιδηροκαστρίτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε με τον Νίκο Κοραντζινό στη σχολή κρουστών του Ωδείου Αθηνών, θεωρία μουσικής και αντίστιξη με τον Βαγγέλη Κόκκορη και ντραμς με τον Γιάννη Φλώρο. Συμμετέχει στην αυτοσχεδιαστική σκηνή της Ελλάδας τα τελευταία 40 χρόνια και έχει συνεργαστεί με διεθνείς και τοπικούς καταξιωμένους μουσικούς.

Ντενίζ Αγγελάκη: live visuals

Νίκος Σιδηροκαστρίτης: κρουστά

Νίκος Φωκάς: modular electronics

Στέλιος Ρωμαλιάδης: φλάουτο

Γιώργος Βαρουτάς: κιθάρα, ηλεκτρονικά

Οι AMR, Echo Canyon και 132 Hertz παρουσιάζουν το αυτοσχεδιαστικό σετ “Triangle Error”, με την evi nakou να ανοίγει τη βραδιά με ένα σόλο σετ. Η AMR δημιουργεί site-specific συνθέσεις που συνδυάζουν θόρυβο και ηλεκτροακουστικά στοιχεία, χρησιμοποιώντας αναλογικό εξοπλισμό και γλώσσες προγραμματισμού. Ο 132 Hertz (Renaud Guy-Rousseau) είναι πολυδιάστατος κλαρινετίστας που συνδυάζει κλασική μουσική, ambient electronics και τζαζ πειράματα, ενώ το Echo Canyon, project του Δημήτρη Πατσαρού, εξερευνά αφηρημένες χορευτικές δομές και ηχοτοπία θορύβου. Η evi nakou, μουσικός και sound artist, έχει αναπτύξει πολυδιάστατη δραστηριότητα σε αυτοσχεδιαστικά εργαστήρια και συνεργατικές συνθέσεις.

Η sound artist και συνθέτρια ηλεκτρονικής μουσικής AMR δημιουργεί site specific συνθέσεις για live performance. Η δουλειά της έχει κυκλοφορήσει, μεταξύ άλλων, από το παρισινό label Vice de Forme. Ο ήχος της χαρακτηρίζεται από θόρυβο και ηλεκτροακουστικά στοιχεία. Χρησιμοποιεί αναλογικό εξοπλισμό και γλώσσες προγραμματισμού για να παράγει ήχο και να επεξεργάζεται ζωντανές ηχητικές πηγές που προέρχονται από ημι-αρθρωτά συνθεσάιζερ, ακουστικά όργανα και ηχογραφήσεις πεδίου.

www.annamariarammou.com

Η εύη νάκου είναι μουσικός, sound artist και μέλος του κουαρτέτου Breakfast Club. Έχει σχεδιάσει και συντονίσει εργαστήρια αυτοσχεδιασμού και συνεργατικής διακαλλιτεχνικής σύνθεσης στο Λονδίνο (Drum Workks), στην Παλαιστίνη (Beit AlMusica) στην Αργεντινή (La Sonora), καθώς και στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, στον ΟΚΑΝΑ, στο Women for Refugee Women, στη Melissa Network for Migrant Women, σε σχολεία και σε ξενώνες, σε κοινωνικούς χώρους και χώρους υγείας. Μένει στην Κυψέλη και της αρέσει να φτιάχνει ήχους με ανθρώπους από διαφορετικές πορείες και διαφορετικά μέρη.

Πρώτο μπάσο κλαρινέτο της Εθνικής Ορχήστρας της Γαλλίας για 10 χρόνια, o Renaud Guy-Rousseau (aka 132 Hertz) μοιράζεται ανάμεσα στην κλασική μουσική για ορχήστρα, τη διδασκαλία (στο Βασιλικό Ωδείο της Αμβέρσας) και τη μουσική αναζήτηση με το σχήμα Les Dissonances και το Ensemble σύγχρονης μουσικής TM+. Είναι μέλος πολλών συνόλων μουσικής δωματίου, μεταξύ των οποίων το τρίο Cocteau. Ασχολείται με πληθώρα σχέδια που κυμαίνονται από μπαρόκ μουσική με τους Gli incogniti μέχρι τζαζ πειράματα, ambient electronics και διεπιστημονικά έργα (με την ομάδα του Maât και το σύνολο Design Default). Ζει μεταξύ Αθήνας και Παρισιού, αναπτύσσοντας συνεργασίες με καλλιτέχνες της εκάστοτε τοπικής σκηνής.

Το Echo Canyon είναι το project του sound artist, παραγωγού και sound designer Δημήτρη Πατσαρού: αφηρημένες χορευτικές δομές, πολυρυθμικά ξόρκια, ηχογραφήσεις πεδίου και ηχοτοπία θορύβου πάνω σε μια διαλυόμενη και αβέβαιη πίστα. O Δημήτρης Πατσαρός είναι επίσης μέλος των Kooba Tercu.

www.echocanyon.bandcamp.com

Φωτογραφία: Renaud Guy-Rousseau

Αποτελούμενη από τον Αλέξανδρο Δανδουλάκη (κιθάρα), τον Γρηγόρη Θεοδωρίδη (κοντραμπάσο), τον Μιχάλη Καταχανά (βιόλα), τον Δημήτρη Κλωνή (τύμπανα) και τη Ναταλία Μαντά (live visuals), η ομάδα επιχειρεί, μέσα από τον χαρακτήρα του Σαμεμπίτο*, να επαναφέρει στη ζωή το έργο του Λευκάδιου Χερν, σπουδαίου συγγραφέα ιρλανδοελληνικής καταγωγής που έλαβε την ιαπωνική υπηκοότητα το 1896.

Μισό άνθρωπος – μισό καρχαρίας, το Σαμεμπίτο εξορίζεται στη στεριά, αναγκάζεται να ζει δίπλα στους ανθρώπους, αποδρά από το διήγημα και ξεκινά ένα ταξίδι ζωής για να ανακαλύψει το έργο του δημιουργού του. Σε μια εποχή όπου η συμπερίληψη είναι επιτακτική ανάγκη, μεταμορφώνεται σε σύμβολο της διαφορετικότητας.

Μέσα από αυτές τις δύο μουσικο-εικαστικές παραστάσεις, η ομάδα χαρτογραφεί τη ζωή του Λευκάδιου Χερν και μας εισάγει στο πολυπολιτισμικό του έργο.

Το οπτικοακουστικό υλικό των παραστάσεων θα ταξιδέψει στη συνέχεια σε όλη την Ελλάδα, στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Μέσα από πρακτικές ελεύθερης έκφρασης και αυτοσχεδιασμού και σε συνεργασία με τις δασκάλες και τους δασκάλους της μουσικής και των εικαστικών, τα παιδιά θα εισαχθούν έτσι στη ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χερν.

* Λευκάδιος Χερν, Η Ευγνωμοσύνη του Σαμεμπίτο, διήγημα από τη συλλογή “Το αγόρι που ζωγράφιζε γάτες και άλλες ιστορίες” (2022, Εκδόσεις Εστία).

Συντελεστές:

Επιμέλεια παραστάσεων: Ραλλού Αβραμίδου

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Αλέξανδρος Δανδουλάκης (κιθάρα), Γρηγόρης Θεοδωρίδης (κοντραμπάσο), Μιχάλης Καταχανάς (βιόλα), Δημήτρης Κλωνής (τύμπανα), Ναταλία Μαντά (live visuals)

Σχεδιασμός αφίσας: Παναγιώτης Ανδριανός

Παραγωγή: Κρατήρας

Εκτέλεση Παραγωγής: Διαδρομές Πολιτισμού

Επικοινωνία: connectiva

Υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων της Πρεσβείας της Ιαπωνίας για το 2024: Έτος Πολιτισμού και Τουρισμού μεταξύ Ιαπωνίας και Ελλάδας.

Ο χώρος δε διαθέτει ράμπα για αναπηρικά αμαξίδια.

Τρεις διαφορετικές καλλιτεχνικές εκφάνσεις της αθηναϊκής πειραματικής σκηνής, από τα modular synth του Ghone στον πολυδιάστατο ήχο του KOSTADIS και στο αποδομημένο παίξιμο του κιθαρίστα Γιάννη Αράπη.

Με αφορμή το live στο ΚΕΤ, ο Ghone συμπράττει με τον Larry Kagel.

Ο Ghone (Γιάννης Κοντανδρεόπουλος) ασχολείται από το 2011 με την ηλεκτροακουστική μουσική, τα drones της ασιατικής παράδοσης, το field recording, τα προετοιμασμένα όργανα, τα modular synthesizers και τον καθαρό θόρυβο, χωρίς συγκεκριμένες στυλιστικές εμμονές ή συγκεκριμένα όρια. Έχει περιοδεύσει ή συνεργαστεί με τις / τους Nadja, Rita Mosss, Friki Crux, Πάνο Προφήτη, Δέσποινα Χαριτωνίδη, This Darkness Of Mine. Έχει πάρει μέρος στο Ametric Festival στα Χανιά το 2022, που φιλοξένησε την ίδια χρονιά τους Pan American και τον Rashad Becker. Έχει συνεργαστεί με διάφορα labels (Coherent States, Submersion Records, Catch The Soap και Somehow Ecstatic). Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του είναι προϊόν αυτοέκδοσης με ψηφιακή μορφή και περιορισμένη χειροποίητη συσκευασία. Είναι ιδρυτικό μέλος του ορχηστρικού post/prog rock σχήματος Afformance. Άρχισε να εξερευνά τον θόρυβο το 2005 με το σχήμα M5x6 και στη συνέχεια με τα σχήματα Yassa και Holt. Με το όνομα Catch The Soap Productions, ασχολείται από το 2007 με την παραγωγή συναυλιών και με τον σχεδιασμό αφισών, εξωφύλλων και ρουχισμού.

www.ghone.bandcamp.com

Συνθέτης, παραγωγός και αυτοδίδακτος πολυοργανίστας, ο KOSTADIS χρησιμοποιεί την κιθάρα ως βασικό όργανο για ηχητικό σχεδιασμό, αυτοσχεδιαστικά σόλο, ηλεκτροακουστικά workouts και πνευματική απόδραση. Έχει μοιραστεί τη σκηνή με πλήθος μουσικών και σχημάτων (Robert Aiki Aubrey Lowe, Son Lux, Father Murphy, Id M Theft Able, Turbo Teeth, Πάνο Αλεξιάδη, Bill Anagnos…). Είναι ενεργό μέλος των σχημάτων Sclavos, Wham Jah και Lost Bodies. Πέρα από τις συμμετοχές του σε άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών (Acid Baby Jesus, In Trance 95…), έχει κυκλοφορήσει πέντε προσωπικούς δίσκους: “UNLEASH” (Phase! Records), “SLUMBER”, “FRAGMENTS” (Sweetohm Recordings), “Holy Cactus” και “Emerald” (Orila).

www.kostadis.bandcamp.com/album/emerald

Ο κιθαρίστας Γιάννης Αράπης παίζει, συνθέτει και αυτοσχεδιάζει πειραματική ροκ και τζαζ μουσική, δημιουργώντας ένα είδος μελωδικού χάους και συνεισφέροντας έτσι στην καθιέρωση της ηλεκτρικής κιθάρας ως μελωδική φωνή της avant-garde μουσικής. Ανάμεσα στις κύριές του επιρροές βρίσκονται ο Μπέλα Μπάρτοκ, ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς και οι πρώτοι free jazz σαξοφωνίστες.

 Έχει παίξει και ηχογραφήσει με τις / τους Noël Akchoté, Mats Gustafsson, Eva Lindal, Johan Berthling.

 Συμμετέχει σήμερα στα σχήματα Vasilaraps, Ramdat και Mammock.

www.giannisarapis.bandcamp.com/music

Μέσα σε 12 χρόνια, το ΚΕΤ έγινε ένας τόπος αναφοράς της πειραματικής και αυτοσχεδιαστικής μουσικής κοινότητας στην Ελλάδα, αλλά και πέρα από αυτήν, χάρη στις καλλιτέχνιδες και τους καλλιτέχνες που αγάπησαν και εμπιστεύτηκαν τον χώρο από τα πρώτα του βήματα.

Για να γιορτάσουμε τη 12η μας χρονιά, προτείναμε στον Γιάννη Αναστασάκη και στη Ναταλία Μαντά να οργανώσουν μια ειδική εκδοχή του οπτικοακουστικού θεσμού που επιμελούνται στο ΚΕΤ εδώ και 10 χρόνια. Πέρα από τον Γιάννη (στην κιθάρα, τα analog synths και τα live electronics) και τη Ναταλία (στα digital & analog visuals), το τρίτο “Sound Of Color” της φετινής σεζόν θα φιλοξενήσει τον Fausto Sierakowski (σαξόφωνο), τον Θοδωρή Ζιάρκα (κοντραμπάσο), τον Dave De Rose (τύμπανα), τον Πέτρο Κολοτούρο (visuals) και τη Μαρίσσα Μπίλη (φωνή) για ένα αυτοσχεδιαστικό, groovy και γιορτινό σετ γενεθλίων.

Ο Fausto Sierakowski γεννήθηκε στο Παρίσι και μεγάλωσε στη Ρώμη. Το 2009, απέκτησε δίπλωμα στο κλασικό σαξόφωνο (Conservatorio di Santa Cecilia) και, το 2012, έναν μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών με αντικείμενο τον σύγχρονο αυτοσχεδιασμό (New England Conservatory). Κατά την παραμονή του στην Αμερική και μέχρι την επιστροφή του στην Ευρώπη, έδωσε συναυλίες και πραγματοποίησε ηχογραφήσεις με μουσικούς όπως οι Matt Moran, Anthony Coleman, Joe Morris, Matt Darriau, Satoshi Takeshi, Hayden Chisholm και Axel Dörner. Το 2016, μετακόμισε στην Ελλάδα. Από τότε, συμμετέχει στα μουσικά σύνολα του Ευγένιου Βούλγαρη, του Γιάννη Διονυσίου, αλλά και στα συγκροτήματα Fausto Sierakowski Trio και People of the wind.

Συνιδρυτής του σχήματος Valia Calda, ο κοντραμπασίστας και συνθέτης Θοδωρής Ζιάρκας δραστηριοποιείται μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας, Συνεργάζεται με διεθνή σχήματα και καταξιωμένους καλλιτέχνες στον χώρο της τζαζ, της αυτοσχεδιαστικής και της παραδοσιακής μουσικής (Nancy Mounir, Tom Sochas, Βανέσσα Κουρτέση, London Improvisers Orchestra, Okay Temiz, Yazz Ahmed, Anna Homler, Steve Beresford, Σαβίνα Γιαννάτου, Electric Litany, Τάσος Στάμου, Adam Bohman, Yuko Kaseki).

Κρουστός, μπασίστας και πολυοργανίστας, ο Dave De Rose είναι πρώην ή νυν συνεργάτης των Moloko, Mulatu Astatke, Rokia Traoré ή Mark Ronson και μέλος των σχημάτων Electric Jalaba και Rave At Your Fictional Borders. Η δισκογραφική του εταιρεία, DDR Records, αριθμεί 25 ανεξάρτητες κυκλοφορίες ambient, funk, ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, τζαζ ή ηλεκτροακουστικής techno. Ο Dave είναι επίσης ο δημιουργός του σχεδίου Agile Experiments που κυκλοφόρησε 11 άλμπουμ μέσα σε 5 χρόνια και τράβηξε το ενδιαφέρον του εμβληματικού προγράμματος “Sound Archive” της Βρετανικής Βιβλιοθήκης: προσαρτήθηκε στον κατάλογο του θεσμού ως μέρος της ηχητικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

Ο οπτικοακουστικός καλλιτέχνης Πέτρος Κολοτούρος ερευνά μέσω του έργου του τις αισθητηριακές δυνατότητες του συνδυασμού εικόνας και ήχου. Έχει σκηνοθετήσει μουσικά video-clips, video-dance και video art καθώς και προβολές (projections) για μουσικές συναυλίες. Ντοκιμαντέρ που έχει σκηνοθετήσει ή έχει αναλάβει τη διεύθυνση φωτογραφίας έχουν βραβευτεί σε διεθνή φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι ντράμερ σε δυο ενεργά μουσικά σχήματα και απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος «Πολιτισμός και παραγωγή ταινιών ντοκιμαντέρ» του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Τόσο στη μουσική όσο και στον κινηματογράφο εφαρμόζει και εξερευνά τη συνθήκη του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού.

Η vocal artist και μουσικός Μαρίσσα Μπίλη έχει σπουδάσει κλασικό τραγούδι με τη Maria Erlacher Forster στο Konservatorium Innsbruck (Αυστρία) και προχωρημένα θεωρητικά μαθήματα μουσικής στην Αθήνα. Ως κλασική τραγουδίστρια, έχει εργαστεί ως σολίστ και καλλιτέχνης φωνητικών συνόλων σε πολυάριθμες παραστάσεις, στην Ελλάδα και την Αυστρία. Τα τελευταία χρόνια, εξερευνά τη μουσική μέσα από στιγμιαίες συνθέσεις. Χρησιμοποιεί εκτεταμένες φωνητικές τεχνικές και αυτοσχεδιαστική φωνητική μουσική στο πλαίσιο διεπιστημονικών παραστάσεων, γεγονός που την έχει οδηγήσει στη συνεργασία με πολλούς καλλιτέχνες από διαφορετικούς τομείς της αθηναϊκής καλλιτεχνικής σκηνής.

Η εικαστική καλλιτέχνιδα Ναταλία Μαντά ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2011 – 2017), όπου ολοκλήρωσε και το μεταπτυχιακό της στις Καλές Τέχνες. Η μνήμη, ο χρόνος και ο μύθος είναι έννοιες στο επίκεντρο της εικαστικής της δημιουργίας. Χρησιμοποιεί διαφορετικά υλικά (μέταλλο, πηλό, φωτοευαίσθητα χημικά και προβολές βίντεο). Συνεργάζεται με εικαστικούς, μουσικούς, καλλιτέχνες του θεάτρου ή της περφόρμανς. Το έργο της έχει εκτεθεί διεθνώς σε διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Την περίοδο 2017-2020, δίδαξε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Της έχει απονεμηθεί η καλλιτεχνική υποτροφία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος από το ARTWORKS (2022).

www.nataliamanta.com

Ο Γιάννης Αναστασάκης (γεν. 1984) θεωρείται ένας από τους πιο ξεχωριστούς κιθαρίστες και μουσικούς της ελληνικής αυτοσχεδιαστικής σκηνής. Γνωστός για τη μοναδική προσέγγισή του στα εφέ και για το ατμοσφαιρικό του παίξιμο, έχει δημιουργήσει έναν προσωπικό ήχο που συνδυάζει ambient και ψυχεδέλεια, ισορροπώντας ανάμεσα στη μελωδία και τον θόρυβο και συχνά ξεπερνώντας τα «επιτρεπτά» όρια. Είναι ιδρυτής της JAM pedals, μιας εταιρείας που κατασκευάζει χειροποίητα πετάλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από κορυφαίους μουσικούς (Bill Frisell, John Scofield, Daniel Lanois, John Medeski, Nile Rodgers, Lee Ranaldo κ.ά.). Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Giuseppe Doronzo, Σαβίνα Γιαννάτου, Haig Yazdjian, Θοδωρής Ρέλλος, Μιχάλης Σιγανίδης, Φλώρος Φλωρίδης, Λένα Πλάτωνος, Σπύρος Πολυχρονόπουλος, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης Λαμπράκης και άλλοι. Επιπλέον, έχει συνεισφέρει μουσικά σε θεατρικά και χορογραφικά έργα, συνεργαζόμενος με τον Θοδωρή Αμπαζή, την Ανδρονίκη Μαραθάκη και την ομάδα La Coja Danca. Αναπτύσσει το οπτικο-ακουστικό project “Sound of Color” με τη γλύπτρια Ναταλία Μαντά στα live visuals.

www.jannisanastasakis.com

Ο πολύπλευρος sound artist Dave De Rose (Moloko, Mulatu Astatke, Rokia Traoré, Mark Ronson…) δημιούργησε την προηγούμενη σεζόν στο ΚΕΤ έναν μηνιαίο κύκλο ζωντανών εμφανίσεων που αγκαλιάστηκε από τις καλλιτεχνικές κοινότητες της πόλης και το κοινό του χώρου.

Για τη δεύτερη βραδιά της σεζόν αυτής, συμπράττει με τον Julyen Hamilton, τη Μαρία Πίσιου και τη Δήμητρα Κουστερίδου.

Julyen Hamilton: χορός, κίνηση

Μαρία Πίσιου: χορός, κίνηση

Δήμητρα Κουστερίδου: ηλεκτρονικά

Dave De Rose: μπάσο, fx

Ο Julyen Hamilton είναι χορευτής, χορογράφος, δάσκαλος, συγγραφέας και μουσικός. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αγγλία, εκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1970, μια εποχή ριζοσπαστικών πειραματισμών, και από τότε είναι εκπρόσωπος καινοτόμων πρακτικών. Η δουλειά του είναι κυρίως αυτοσχεδιαστική: συνθέτει επιτόπου έργα χορού καθώς και κείμενα που συχνά τα συνοδεύουν, συνδυάζοντας τη μακροχρόνια συγγραφική του πρακτική με τις δεξιότητές του στο χορό. Από τη δεκαετία του ’80, παίζει σε στενή συνεργασία με πολλούς μουσικούς από όλη την Ευρώπη (Barre Phillips, Fred Frith, Tristan Honsinger, Michael Moore…). Έχει πραγματοποιήσει πάνω από 100 σόλο performances, καθώς και πολυάριθμες συνεργασίες με χορευτές, μουσικούς και θεατρικούς καλλιτέχνες.

Εγκατεστημένη στο Άμστερνταμ, η Μαρία Πίσιου είναι performer, χορογράφος και ερευνήτρια. Η καλλιτεχνική της έρευνα βασίζεται στην προσέγγιση του σώματος ως ζωντανού/ρευστού αρχείου, στη χρήση χορογραφικών οδηγιών και στις πρακτικές της άμεσης σύνθεσης. Έχει παρουσιάσει έργα στο Stedelijk Museum, στο BUDA Art Centre (BE), στο 4bid Gallery (NL), στο MUDA kunsecundair (ΒΕ), στο CODEdans (BE), στο Athens Video Dance Festival (GR). Έχει συνεργαστεί με τις / τους Julyen Hamilton, Marina Abramovic, Helena Byström & Anna Källblad, Φένια Κωτσοπούλου, daz disley, Iris Woutera, Ελεονόρα Σιαράβα, VestAndPage, Σάκη Παπαδημητρίου, Αgency of Noise, κ.ά.

Η συνθέτρια, ερευνήτρια και sound artist Δήμητρα Κουστερίδου ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Εξερευνά απτικές και ηχητικές πτυχές μέσω site-specific installations και performances, με αφετηρία τον αυτοσχεδιασμό. Μέσα από διεπιστημονικές μορφές που περιλαμβάνουν εφήμερες καταστάσεις και θραύσματα αντικειμένων, δημιουργεί έναν χώρο για έρευνα. Τον τελευταίο καιρό, εργάζεται πάνω σε αυτοσχέδιες ηχητικές συνθέσεις με χειροποίητα όργανα (διαδραστικά ηχητικά κυκλώματα).

Κρουστός, μπασίστας και πολυοργανίστας, ο Dave De Rose είναι πρώην ή νυν συνεργάτης των Moloko, Mulatu Astatke, Rokia Traoré ή Mark Ronson και μέλος των σχημάτων Electric Jalaba και Rave At Your Fictional Borders. Η δισκογραφική του εταιρεία, DDR Records, αριθμεί 25 ανεξάρτητες κυκλοφορίες ambient, funk, ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, τζαζ ή ηλεκτροακουστικής techno. Ο Dave είναι επίσης ο δημιουργός του σχεδίου Agile Experiments που κυκλοφόρησε 11 άλμπουμ μέσα σε 5 χρόνια και τράβηξε το ενδιαφέρον του εμβληματικού προγράμματος “Sound Archive” της Βρετανικής Βιβλιοθήκης: προσαρτήθηκε στον κατάλογο του θεσμού ως μέρος της ηχητικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

www.davederosemusic.com

Μετά από μια πρώτη sold out συναυλία, το μουσικό σύνολο SIBiLIMA επιστρέφει στο ΚΕΤ για να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα με πρωταγωνιστές την κρητική λύρα και το κλασικό κουαρτέτο εγχόρδων. Μέσα από πρωτότυπες συνθέσεις και στοιχεία αυτοσχεδιασμού, η προσέγγιση του συνόλου ισορροπεί ανάμεσα σε δυτικοευρωπαϊκές και ανατολίτικες επιρροές, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο ηχητικό τοπίο.

Οι SIBiLIMA ερμηνεύουν τρία νέα έργα: τα “String Quartet+Cretan Lyra” και “Cretan Lyra” του Αμερικανού συνθέτη Coleman Zurkowski και το “ORFURO” του Γιώργου Ταμιωλάκη. Με τις αντιθέσεις και τις συνδέσεις που δημιουργούνται ανάμεσα στο παραδοσιακό και το σύγχρονο, μέσα από τη δυναμική των διαφορετικών μουσικών ιδιωμάτων, η συναυλία στο ΚΕΤ υπόσχεται εκπλήξεις.

Συντελεστές:

Λευτέρης Ανδριώτης – κρητική λύρα

Χαράλαμπος Καρασαββίδης – βιολί

Καλλιόπη Μητροπούλου – βιολί

Στέλιος Παπαναστάσης – βιόλα, καλλιτεχνική επιμέλεια

Γιώργος Ταμιωλάκης – βιολοντσέλο & σύνθεση

Coleman Zurkowski – σύνθεση

Ο Αμερικανός συνθέτης Coleman Zurkowski πήρε πτυχίο μουσικής σύνθεσης από το Πανεπιστήμιο DePaul (2012) και μεταπτυχιακό στη μουσική σύνθεση από το California Institute of the Arts. Το 2015, έγινε μόνιμος συνθέτης του Syros Sound Meetings. Το 2017, διοργάνωσε μια διεθνή περιοδεία για να παρουσιάσει το άλμπουμ του, “ZERO”, το οποίο κυκλοφόρησε αργότερα από την Dangerbird Records. Το 2019, κυκλοφόρησε το επόμενό του άλμπουμ, “INSTRUMENTAL”. Ακολούθησε μια αμερικανική περιοδεία. Το 2022, κυκλοφόρησε το “Music for No One”, το οποίο περιόδευσε διεθνώς με εμφανίσεις στην Αθήνα (ΚΕΤ), το Ρίο ντε Τζανέιρο, το Μπουένος Άιρες, το Μεξικό, τη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, το Λος Άντζελες, το Κλίβελαντ και τη Μινεάπολη. Ζει και εργάζεται σήμερα στη Νέα Υόρκη, συνθέτοντας μουσική για κινηματογράφο, τηλεόραση, διαφημίσεις, podcasts και θέατρο, και παρουσιάζοντας τη δική του μουσική.

www.colemanzurkowski.com

Ο τσελίστας και συνθέτης Γιώργος Ταμιωλάκης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1986. Απόφοιτος του Μουσικού Λυκείου Παλλήνης, του Εθνικού Ωδείου Χαλανδρίου και της Μουσικής Ακαδημίας “Fryderyk Chopin” της Βαρσοβίας, απέσπασε το 1ο Βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Εγχόρδων της Χ.Ο.Ν (2010). Έχει πάρει μέρος σε σεμινάρια μουσικής ερμηνείας με τον Julius Berger και τον Umberto Clerici, μουσικής σύνθεσης με τους Rafal Janiak, Aleksander Kosciow και Mηνά Μπορμπουδάκη. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ με συνοδεία της Κ.Ο.Α. στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (2011). Έχει συνεργαστεί ως συνθέτης, σχεδιαστής ήχου και ερμηνευτής με σχήματα όλων των ειδών μουσικής, καθώς και με ομάδες θεάτρου και σύγχρονου χορού, σε ζωντανές εμφανίσεις και έργα video art. Οι συνθέσεις του χαρακτηρίζονται από μελωδικές και γεωμετρικές δομές, συχνά επηρεασμένες από στοιχεία φολκλόρ.

Η μουσική ομάδα SIBiLIMA (Συμπίλημα) αποτελεί ένα είδος μωσαϊκού από διαφορετικές ηχητικές υφές. Συνεργάστηκε το 2021 με την Εθνική Λυρική Σκηνή, δημιουργώντας δύο ταινίες μικρού μήκους: το ‘Bridget Planets’, σε μουσική σύνθεση του Γιώργου Ταμιωλάκη και σκηνοθεσία της Μαργαρίτας Γερογιάννη, και το ‘Getaway’ σε σκηνοθεσία του Παντελή Μάκκα. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, έλαβε μέρος στην παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής “Περιηγητικά” σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Χατζή και πρωτότυπη σύνθεση του Γιώργου Ταμιωλάκη, σε συνεργασία με τις ηθοποιούς Σοφία Παππά και Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, στο πλαίσιο των δράσεων “Η Επανάσταση με τα μάτια των άλλων”. Το καλοκαίρι του 2022, η ομάδα συνέπραξε με τη Σοφία Χιλλ, σε μια σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Χατζή, στο Αρχαίο Θέατρο των Δελφών, με αφορμή την παράσταση ‘EKAVI STRINGS’. Το 2022 και το 2023, παρουσίασε τρεις κλασσικές ταινίες του βωβού κινηματογράφου σε πρωτότυπη μουσική: το ‘Θωρηκτό Ποτέμκιν’, τα ‘Φώτα της Πόλης’ και το ‘Εργαστήρι του Δόκτωρος Καλιγκάρι’. Η ομάδα έχει ηχογραφήσει και παρουσιάσει μουσική νέων Ελλήνων και ξένων συνθετών, με πιο πρόσφατη την ηχογράφηση έργων του Χρήστου Ξενάκη. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν τον Δεκέμβριο του 2023 στο Ρομάντσο σε μια σύμπραξη με τον sound artist Jeph Vanger.

www.instagram.com/sibilima

www.facebook.com/SIBiLIMA

Μια ζωντανή και αυθόρμητη συνομιλία με τον φυσικό κόσμο… Ηχοτοπία, κελαηδίσματα, κρωξίματα, η φωνή του αέρα και του νερού σε συνομιλία με την ανθρώπινη δημιουργικότητα.

Το τρίο Birdology αποτελείται από τον Νίκο Σιδηροκαστρίτη (τύμπανα), την Αγάπη Ζάρδα (live electronics) και τον Ανδρέα Παπαγιαννακόπουλο (κιθάρα, fx). Βασίζεται στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και επεξεργάζεται ηχογραφήσεις από κελαηδίσματα πουλιών, θροΐσματα φύλλων, ήχους νερού και άλλων φυσικών στοιχείων για να δημιουργήσει μια εμπειρία όπου ο φυσικός και ο τεχνητός ήχος συναντιούνται.

Ο Νίκος Σιδηροκαστρίτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε με τον Νίκο Κοραντζινό στη σχολή κρουστών του Ωδείου Αθηνών, θεωρία μουσικής και αντίστιξη με τον Βαγγέλη Κόκκορη και ντραμς με τον Γιάννη Φλώρο. Συμμετέχει στην αυτοσχεδιαστική σκηνή της Ελλάδας τα τελευταία 40 χρόνια και έχει συνεργασίες με διεθνείς και τοπικούς καταξιωμένους μουσικούς.

Ο Ανδρέας Παπαγιαννακόπουλος είναι απόφοιτος του κονσερβατόριου της Ουτρέχτης (με ειδίκευση στην jazz κιθάρα και τη μουσική εκπαίδευση) και απόφοιτος του Τμήματος θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Διατηρεί τη δική του σχολή μουσικής τζαζ στην Αθήνα και είναι ενεργό μέλος της ελληνικής τζαζ σκηνής, συνθέτοντας, ηχογραφώντας, ως sideman αλλά και με το προσωπικό του project “leoforio”.

www.andreaspapagiannakopoulos.com

Η Αγάπη Ζάρδα είναι απόφοιτος του τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΕΚΠΑ) με ειδίκευση στην «Ορχηστική Τέχνη» (Δημιουργικός χορός) και του Παιδαγωγικού Τμήματος Προσχολικής Εκπαίδευσης (ΠΘ) με ερευνητικό ενδιαφέρον τη Δημιουργική Μουσική Παιδαγωγική και τις Τεχνολογίες Ήχου. Αποφοίτησε από το ΔΜΠΣ «Τέχνες και Τεχνολογίες του Ήχου» του τμήματος Μουσικών Σπουδών και Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Εστιάζει στην Ηλεκτροακουστική Σύνθεση, στην κατασκευή Ηχητικών Εγκαταστάσεων, στη Μουσική με Κώδικα καθώς και στην πρακτική του Ελεύθερου Αυτοσχεδιασμού. Από το 2023 είναι μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ).

H Σαβίνα Γιαννάτου (φωνή), ο Γιώργος Κοκκινάρης (κοντραμπάσο), ο Αλέξης Πορφυριάδης (πιάνο), ο Joe Tornabene (βαρύτονο σαξόφωνο) και ο Στέφανος Χυτήρης (ντραμς, κρουστά) συναντιούνται για δύο σετ ελεύθερου αυτοσχεδιασμού.

Η Σαβίνα Γιαννάτου μελέτησε τραγούδι με τη Γωγώ Γεωργιλοπούλου και – στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Φωνητικής Τέχνης – με τον Σπύρο Σακκά. Αποφοίτησε από το τμημα PCS του Guildhall School of Music and Drama στο Λονδίνο με υποτροφία του «Μουσηγέτη». Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία τραγουδώντας στην εκπομπή του Γ΄ Προγράμματος της ΕΡΤ, «Εδώ Λιλιπούπολη», σε συνεργασία με τη Λένα Πλάτωνος (1978-81). Έχει συνεργαστεί με πολλούς Έλληνες συνθέτες. Από το 1994, με το συγκρότημα Primavera en Salonico, ερμηνεύει τραγούδια από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Από το 1992 ασχολείται με τον ελεύθερο φωνητικό αυτοσχεδιασμό στον χώρο της free jazz.Έχει συνθέσει μουσική για το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μέρος της συνεργασίας της με το θέατρο είναι επίσης και η διδασκαλία ελεύθερου φωνητικού αυτοσχεδιασμού. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει γύρω στους τριάντα δίσκους (ΛΥΡΑ, ECM) με συνθέσεις Ελλήνων και ξένων συνθετών, παραδοσιακά τραγούδια από διάφορες χώρες, ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς και δικά της τραγούδια.

Ο κοντραμπασίστας Γιώργος Κοκκινάρης συνθέτει, αυτοσχεδιάζει και συνεργάζεται με ανθρώπους από τους τομείς της σύνθεσης, των εικαστικών, της ποίησης, του χορού. Η τέχνη του βασίζεται στη σωματικοποίηση της μουσικής μέσω της φωνής και της κίνησης και στη χρήση νέων τεχνολογιών. Δίνει συναυλίες στο εξωτερικό και διοργανώνει σεμινάρια για τον αυτοσχεδιασμό. Είναι μέρος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού “NewMusic.gr” που στοχεύει στην ενίσχυση της τοπικής μουσικής κοινότητας. Είναι μέλος του σχήματος σύγχρονης μουσικής àktapha.

Ο Αλέξης Πορφυριάδης είναι συνθέτης, και πιανίστας/αυτοσχεδιαστής. Σπούδασε σύνθεση στο Πανεπιστήμιο Bath-Spa/Αγγλία (PhD) και στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών του Graz/Αυστρία (Magister και Postgraduate).Ανάμεσα στα βραβεία που του έχουν απονεμηθεί συγκαταλέγονται το Πρώτο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης Franco Evangelisti 2020 Ρώμη/Ιταλία και το Τρίτο Βραβείο στο Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης Molinari Quartet Competition Μόντρεαλ/Καναδάς (2004/05). Συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί σε Ευρώπη, Η.Π.Α., Μεξικό και Καναδά. Ασχολείται με τον αυτοσχεδιασμό από το 2005. Διδάσκει αυτοσχεδιασμό, πειραματική μουσική και μη συμβατικές παραστατικές τέχνες στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Είναι μέλος των σχημάτων 6daEXIt Improvisation Ensemble (Θεσσαλονίκη) και WHI ensemble (Αθήνα).

Ο Joe Tornabene είναι βραβευμένος διεθνής μουσικός/πολυμέσων, ηθοποιός σε θέατρο και κινηματογράφο, σχεδιαστής ήχου, συνθέτης, αυτοσχεδιαστής και ηχοθεραπευτής. Έχει διδάξει σε πειραματικά εργαστήρια που αφορούν τις σχέσεις της παράστασης, της σωματικής ενσάρκωσης, της κίνησης, της φωνής, του ήχου, της μουσικής και της αυθόρμητης δημιουργίας σε έντεκα χώρες.

Ο Στέφανος Χυτήρης είναι ντράμερ και αυτοσχεδιαστής από την Αθήνα. Έχει δουλέψει σε ένα ευρύ φάσμα έργων από την avant-garde jazz μέχρι τη σύγχρονη κλασική μουσική. Διατηρώντας την ισορροπία μεταξύ παράδοσης και μοντερνισμού στα ντραμς και τα κύμβαλα, τα έργα του λειτουργούν ως ελεύθερη βάση για τους μουσικούς, για να εξερευνήσουν και να αλληλεπιδράσουν με το προσωπικό και το συλλογικό ασυνείδητο με στόχο να φτάσουν σε μια καθαρτική εμπειρία.

Το ντουέτο KOHMA αποτελείται από τον Γιώργο Μιζήθρα (MIZI) στα ηλεκτρονικά και τον Γιώργο Κοκκινάρη στο κοντραμπάσο. Δραστηριοποιείται στην Αθήνα από το 2017 και έχει κυκλοφορήσει μια ζωντανή ηχογράφηση σε κασέτα, το KOHMA live at chimeres.space (2018). Εστιάζοντας στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, το σχήμα συνδυάζει τον ακουστικό ήχο με ηλεκτρονικές υφές, συνθέτοντας έργα που κινούνται ανάμεσα στη noise, τη spectral και τη musique concrète. Μετά από μια περίοδο παύσης, το ντουέτο επιστρέφει για μια σπάνια εμφάνιση στο ΚΕΤ. Τη βραδιά ανοίγει ο κιθαρίστας Ορέστης Τσεκούρας με ένα σόλο σετ.

www.kohma.bandcamp.com/album/kohma-live-at-chimeres-space

Ο μουσικός και δημιουργικός προγραμματιστής Γιώργος Μιζήθρας (MIZI) δραστηριοποιείται ως συνθέτης και εκτελεστής στην ακουσματική μουσική, τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, τη ζωντανή ηλεκτρονική μουσική, τη μουσική για το θέατρο και τις οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις. Η καλλιτεχνική του έρευνα επικεντρώνεται στην αρχαιολογία των μέσων και στη δημιουργική ανασύνθεση παλιών συσκευών, μετατρέποντάς τες σε σύγχρονα εργαλεία έκφρασης. Είναι μέλος του συνόλου Trigger Happy, συνιδρυτής της κολεκτίβας ΚΕ.Δι.Μου.Ρα και επιμελητής του διαδικτυακού ραδιοσταθμού loskop.radio. Στη δισκογραφία του περιλαμβάνονται τα άλμπουμ Music Behind Music (2022) και Watch Paint Dry (2023).

www.mizi.media

Ο κοντραμπασίστας Γιώργος Κοκκινάρης δραστηριοποιείται ως συνθέτης, αυτοσχεδιαστής και συνεργάτης σε έργα που γεφυρώνουν τη μουσική με τις εικαστικές τέχνες, την ποίηση και τον χορό. Η καλλιτεχνική του πρακτική εστιάζει στη σωματικοποίηση του ήχου, αξιοποιώντας τη φωνή, την κίνηση και τις δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες. Εμφανίζεται σε συναυλίες διεθνώς και οργανώνει εργαστήρια αφιερωμένα στον αυτοσχεδιασμό. Συμμετέχει στη συντακτική ομάδα του περιοδικού NewMusic.gr, το οποίο προωθεί τη δικτύωση και την ενδυνάμωση της τοπικής μουσικής κοινότητας. Παράλληλα, είναι μέλος του συνόλου σύγχρονης μουσικής àktapha.

www.kokkinaris.com

Ο μουσικός και κιθαρίστας Ορέστης Τσεκούρας επικεντρώνει το καλλιτεχνικό του έργο στη σύγχρονη μουσική και τον αυτοσχεδιασμό. Η παρούσα δημιουργική του έρευνα εξερευνά τον ηχητικό διάλογο μεταξύ ηλεκτρονικών και οργανικών στοιχείων, αναζητώντας τις υφές και τις δυναμικές που αναδύονται στα όρια αυτών των δύο κόσμων. Είναι μέλος του συνόλου σύγχρονης μουσικής àktapha και διδάσκει στο μουσικό εργαστήρι Ικαρίας, συμβάλλοντας στη διάδοση της μουσικής παιδείας και πρακτικής.

Ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος (Spyweirdos) παρουσιάζει ένα ανέκδοτο έργo που πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2025 από την αυστραλιανή δισκογραφική Room40. Το περίφημο αυτό label αριθμεί σημαντικές κυκλοφορίες από τους Keiji Haino, William Hooker & Phill Niblock, Ken Ikeda, Chris Abrahams, David Toop, Norman Westberg, Chihei Hatakeyama, Janek Schaefer, John Chantler, David Shea, Ross Manning, Tim Hecker, όπως και από τον ιδρυτή του, Lawrence English, και δημοσίευσε πρόσφατα το πρωτότυπο άλμπουμ και διαδραστικό μουσικό κουτί του Σπύρου Πολυχρονόπουλου και του Γιάννη Αναστασάκη με τίτλο “Nyfida”.

Όπως και στις προηγούμενες δύο σόλο εμφανίσεις του Πολυχρονόπουλου στο ΚΕΤ, το κοινό λαμβάνει στην είσοδο μαύρες μάσκες που του επιτρέπουν να παρακολουθεί τη συναυλία με δεμένα μάτια.

Το έργο παρουσιάζεται σε τετραφωνικό σύστημα: προερχόμενοι από τέσσερις κατευθύνσεις, οι ήχοι συνθέτουν μια πολυδιάστατη ηχητική εμπειρία που ενδυναμώνεται από το γεγονός ότι το ακροατήριο δεν βλέπει.

Το κοινό θα λάβει επίσης δωρεάν κωδικούς Bandcamp για κατέβασμα και ακρόαση της νέας αυτής κυκλοφορίας.

“Η δημιουργία αυτού του άλμπουμ ήταν μια εξερεύνηση της συγχώνευσης ήχου υψηλής ακρίβειας μέσα σε στενές ζώνες συχνοτήτων, όπου οι αποκλεισμένες συχνότητες διαμορφώνουν το ίδιο το κενό. Από αυτό το κενό γεννιούνται νέοι ήχοι, γεμίζοντας τα κενά των συχνοτήτων και μετατοπιζόμενοι για να σχηματίσουν ένα νέο κενό σε άλλες συχνότητες. Αυτές οι μεταβάσεις διαμορφώνουν το ηχητικό μου ταξίδι στα κρυμμένα στρώματα του ήχου. Το πρότζεκτ αυτό προέκυψε από την έλξη που είχα στον μινιμαλισμό και τις δυνατότητες που έχουν τα ηχοτοπία εγκλωβισμένα σε στενές συχνοτικές ζώνες. Ήθελα να ανακαλύψω το βάθος ορισμένων ήχων που, στην επιφάνεια, μπορεί να φαίνονται σχεδόν αόρατοι. Κάθε τόνος εδώ κρατά κάτι συγκρατημένο αλλά ισχυρό, επιτρέποντάς μου να ξετυλίξω λεπτομέρειες και υφές που διαφορετικά θα παρέμεναν αδιόρατες. Βρέθηκα να έλκομαι από τόνους που στριφογυρίζουν και ταλαντεύονται, προσπαθώντας να ελευθερωθούν, αλλά παραμένουν δεμένοι στα όρια του διαμορφωμένου κενού. Στο άλμπουμ αυτό υπάρχει η πάλη ανάμεσα στον έλεγχο και την απελευθέρωση, την εμβύθιση και την απομόνωση. Το βάθος, η υπομονή και η περιέργεια καθοδηγούν την πορεία, καθώς κάθε στρώμα ξεδιπλώνεται, αποκαλύπτοντας κάτι γειωμένο και ταυτόχρονα σχεδόν αιθέριο.” – Σ.Π.

www.spyrospolychronopoulos.bandcamp.com

** Σε περίπτωση βροχής ο περίπατος θα μεταφερθεί την επόμενη Κυριακή (8 Δεκεμβρίου). **

Πώς ηχεί ο δημόσιος χώρος; Ποιος έχει δικαίωμα στην πόλη; Μπορεί ο ήχος να δημιουργεί και να διαμορφώνει δημοκρατικά προσβάσιμους χώρους και με ποιον τρόπο; Τι συμβαίνει όταν το σώμα διαδρά με αυτούς;

Το καλλιτεχνικό project Cityphonic Walks της Ειρήνης Καλογεροπούλου διερευνά τη φωνή της πόλης μέσα από έναν ηχητικό περίπατο (soundwalk) που ξεκινάει από την Κυψέλη, με αφετηρία το ΚΕΤ, περνάει από τα Πατήσια και καταλήγει στο ΚΕΤ για μια σύντομη συζήτηση. Μέσα από μια score based μέθοδο περπατήματος, ενεργητικής ακρόασης και παραγωγής ήχου, η συμμετοχική αυτή δράση προσκαλεί ανθρώπους όλων των ηλικιών να ανακαλύψουν τις αόρατες, σιωπηλές και άρρητες πλευρές της πόλης. Η καθημερινή ζωή μετατρέπεται σε έναν καμβά παρατήρησης και ένα πεδίο δράσης όπου μπορεί κανείς να ακούσει ένα σπίτι, έναν δρόμο, μια πόλη όπως κάποιος ακούει μια συμφωνία ή μια όπερα.

Εκκινώντας από λεκτικές παρτιτούρες – οδηγίες (text scores) της Pauline Oliveros, του La Monte Young, του David Helbich ή της ίδιας της καλλιτέχνιδας, οι συμμετέχοντες στοχάζονται πάνω στην πολιτική και ποιητική διάσταση του ήχου, μοιράζονται εμπειρίες ακρόασης, παίζουν την πόλη σαν διευρυμένο όργανο, φαντάζονται μαζί πρακτικές φροντίδας, αντήχησης, αλληλεγγύης και επαναοικειοποίησης του δημόσιου χώρου. To Cityphonic Walks μάς προσκαλεί να ακούσουμε και να διευρύνουμε τη φωνή της πόλης, ισορροπώντας ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία, τη σιωπή και τον θόρυβο, την κίνηση και την ακινησία σωμάτων που ζουν και αναπνέουν μαζί.

H Ειρήνη Καλογεροπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ και απέκτησε MΑ in Performing Public Space από το Fontys Academy of the Arts (Tilburg, Netherlands). Έχει λάβει Δίπλωμα Πιάνου από το Ελληνικό Ωδείο Αμαρουσίου. Η καλλιτεχνική της πρακτική επικεντρώνεται στην ηχητική τέχνη και τον δημόσιο χώρο, διερευνώντας θέματα όπως το πένθος, η απουσία, η μνήμη και η επιτελεστικότητα της καθημερινής ζωής. Πρόσφατα πραγματοποίησε art residency στο Temporary Art Centre του Eindhoven όπου παρουσίασε την καλλιτεχνική της έρευνα με τίτλο “Cityphonic Walks” μέσα από ατομική έκθεση, soundwalk και live art performance. Παράλληλα, δραστηριοποιείται ως θεατροπαιδαγωγός σε χώρους τέχνης, σχολεία και οργανισμούς, σχεδιάζοντας εργαστήρια σύγχρονης τέχνης και συμμετοχικές δράσεις για άτομα όλων των ηλικιών.

www.irinikalogeropoulou.myportfolio.com/irini-kalogeropoulou

κρατήσεις απαραίτητες: www.more.com/music/cityphonic-walks & press@polychorosket.gr

Γεννημένη στην Πολωνία, η intermedia καλλιτέχνιδα Anna Solecka πειραματίζεται με τον ήχο, τη γραφή, την performance, τη φωτογραφία και τις ταινίες μικρού μήκους, δοκιμάζοντας συνεχώς νέες τεχνικές. Δημιουργεί ηχοτοπία από συλλεγμένες ηχογραφήσεις πεδίου με λεπτές συνθέσεις συνθεσάιζερ. Αναμειγνύει τις αντιθέσεις, συνδυάζοντας τη φαινομενική σιωπή με τον προφανή θόρυβο. Το άλμπουμ της “Soundscapes of Attikis” κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2024. Περιλαμβάνει μια συλλογή από ηχογραφήσεις πεδίου και ηχητικά κολάζ που συλλέχθηκαν σε διάφορες τοποθεσίες της Ελλάδας, με έμφαση στις αντιθέσεις μεταξύ πόλης και υπαίθρου.

www.annaasolecka.myportfolio.com

Πολύπλευρος καλλιτέχνης από την Σλοβακία, ο Richard Hronský ασχολείται με τα εικαστικά, το σχέδιο, τη φωτογραφία, τις ηχογραφήσεις πεδίου, τον πειραματικό ήχο και το παίξιμο της φουγιάρα (μεγάλο παραδοσιακό πνευστό όργανο της Σλοβακίας ύψους σχεδόν δύο μέτρων). Έχει κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ (“Konspekt”, 2022 και “CLOSURES”, 2023) και αρκετά singles. Παίζει επίσης σε ντουέτο με τον Krištof Krupa. Στις live εμφανίσεις του, επικεντρώνεται στην αποσύνθεση του ήχου της φουγιάρα, μέσα από ηλεκτρονική επεξεργασία, διαμορφώνοντας συνθετικές αρμονίες σε ονειρικά τοπία.

www.linktr.ee/richardhronsky

Γεννημένος στο Sandviken της Σουηδίας, ο συνθέτης και μουσικός Erik Klinga είναι γνωστός για τη συμμετοχή του στα συγκροτήματα Simian Ghost, Light Vibes και Horse Show. Έχει πάρει μέρος ως κρουστός σε ποικίλα μουσικά σχέδια (Solen, Dolce, Mi von Ahn…). Δημιουργεί ηλεκτρονική μουσική εστιάζοντας στο ηχόχρωμα, τη μελωδία, την αρμονία και την επανάληψη. Εξερευνώντας νέες ηχητικές σχέσεις, δουλεύει με συνθετικές και ακουστικές πηγές μαζί με ηχογραφήσεις πεδίου. Ένα μέρος της δουλειάς του περιλαμβάνει επίσης modular synthesis πάνω στην οποία παίζει ζωντανά. Η μουσική του κινείται μεταξύ ambient και πιο πολυεπίπεδων, ρυθμικά καθοδηγούμενων κομματιών. Με αφορμή την επερχόμενη κυκλοφορία του “Elusive Shimmer”, έχει προγραμματίσει συναυλίες στο Mengi (Ρέικιαβικ), στο φεστιβάλ Ekko (Μπέργκεν), στο KET (Αθήνα), στο Organ Sound Art Festival (Κοπεγχάγη), στο Inkonst (Μάλμε) και στο Skaiv (Στοκχόλμη). Σε πρόσφατες ζωντανές εμφανίσεις του στο Norberg Festival και στο Konstmuseet Malmö, επαναπροσδιόρισε τις συνθέσεις του σε συνδυασμό με τα ιστορικά εκκλησιαστικά όργανα και το κύριο όργανό του, το συνθεσάιζερ Buchla.

www.erikklinga.bandcamp.com/album/elusive-shimmer

Ο Shakeeb Abu Hamdan είναι καλλιτέχνης, μουσικός και μηχανικός ηχογραφήσεων με καταγωγή από τον Λίβανο και τη Βρετανία. Ζει στη Γαλλία. Οι συναυλίες του επικεντρώνονται στη χρήση τυμπάνων, συλλεγμένων μετάλλων, κουδουνιών και κυμβάλων, τα οποία ενισχύει με μετατροπείς, μικρόφωνα, εφέ διαμόρφωσης του τόνου και του ρυθμού, προσαρμοσμένα μεγάφωνα κ.ά. Έχει περιοδεύσει διεθνώς. Έχει πραγματοποιήσει δύο προσωπικές εκθέσεις στο Κέντρο Τέχνης της Βηρυτού (2021) και στη Cité Internationale des Arts (2023). Το graphic novel του “A Life Like Mine, That’s Impossible” εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Samandal Comics (2021). Το 2021, ήταν Composer in Residence στο Elektronmusikstudion (EMS) της Στοκχόλμης.

www.shakeebabuhamdan.com

Στο πλαίσιο του φεστιβάλ “Noisy Words” – μια διοργάνωση του Goethe-Institut Athen με επιμέλεια της εύης νάκου -, το ΚΕΤ φιλοξενεί δύο συναυλίες που αποτυπώνουν την έρευνα που αναπτύχθηκε στα εργαστήρια “Noisy Writings” (15/11) και “Noisy Writings II” (16/11).

Την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου, καλλιτέχν@ που συμμετείχαν στο εργαστήρι “Noisy Writings” παρουσιάζουν ατομικές και ομαδικές πειραματικές συνθέσεις αναλογικού και ηλεκτρονικού ήχου, λέξεων και θορύβου. Η AntyeGreie–Ripatti (AGF) παρουσιάζει στη συνέχεια ένα ατομικό solo σετ από ηχοτοπία, θορύβους, spoken words, αποδομημένα beats και αποσπασματικές μελωδίες.

Το Σάββατο 16 Νοεμβρίου, καλλιτέχν@ που συμμετείχαν στο εργαστήρι “Noisy Writings II”, παρουσιάζουν ατομικές και ομαδικές πειραματικές συνθέσεις ήχου, λέξεων και θορύβου, αναλογικού και ηλεκτρονικού ήχου. Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας, ο Cedrik Fermont (C-drík) παρουσιάζει ένα ατομικό solo σετ που ιχνηλατεί τον ηχητικό και κειμενικό θόρυβο ως μέσο αφήγησης, έκφρασης, επικοινωνίας του ακουστού και το ανήκουστου, των ιστοριών, των φωνών και των σωμάτων που διαφεύγουν, που αποσιωπώνται και αφομοιώνονται. Ηλεκτρονικοί ήχοι, ambient θόρυβος και μη γραμμικά ρυθμικά μοτίβα συνθέτουν ένα περίπλοκο ηχητικό και κειμενικό πλέγμα.

Η AntyeGreie-Ripatti είναι digital songwriter, sound artist, συνθέτρια, ποιήτρια, φεμινίστρια και ακτιβίστρια. Είναι γνωστή και με τα ονόματα AGF, Laub και poemproducer. Γεννήθηκε το 1969 και μεγάλωσε στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Από το 2008, ζει και εργάζεται στο Hailuoto της Φινλανδίας. Το καλλιτεχνικό της έργο συνδυάζει τη γλώσσα, τον ήχο, την ακρόαση, τη φωνή και την επικοινωνία. Αποτυπώνεται σε έργα μεικτών μέσων, ζωντανές οπτικοακουστικές περφόρμανς, ηχητικές εγκαταστάσεις, αναθέσεις για το ραδιόφωνο, κινηματογραφικές ταινίες, θεατρικές παραστάσεις και εκθέσεις. Έχει κυκλοφορήσει 30 LP κι έχει στο ενεργητικό της πολυάριθμες συνεργασίες στις οποίες συμμετείχε ως AGF, AGF/Delay (με τον Vladislav Delay), Greie Gut Fraktion (με την Gudrun Gut) και The Lappetites (με τις Kaffe Matthews και Eliane Radigue). Ανάμεσα σε αυτές είναι και η μακροχρόνια συνεργασία της με τον βραβευμένο συνθέτη σύγχρονης ορχηστρικής μουσικής Craig Armstrong. Η Antye Greie-Ripatti έχει ιδρύσει και διευθύνει μέχρι σήμερα την εταιρεία παραγωγής και δισκογραφική εταιρία AGF Producktion. Υπογράφει την παραγωγή σε δίσκους άλλων καλλιτεχν@, με γνωστότερη την Ellen Allien («Sool», 2008, Bpitch). Το 2011, ίδρυσε στο Hailuoto τον καλλιτεχνικό οργανισμό Hai Art, στον οποίο εργάζεται ως καλλιτεχνική διευθύντρια, παραγωγός και επικεφαλής εργαστηρίων. Οι δράσεις του Hai Art συμπεριλαμβάνουν ένα συνέδριο για την εξ αποστάσεως τέχνη, ένα πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών, εκπαιδευτικά προγράμματα ήχου για παιδιά, η iPad Orchestra Hailuoto, το Organum, το Hailuoto (mini) MediaLAB, καθώς και πολλές μετακλήσεις καλλιτεχν@. Από το 2011, η Greie-Ripatti εργάζεται ως ανεξάρτητη επιμελήτρια ήχου.

https://poemproducer.com/info.php

Ο CedrikFermont, γνωστός και ως C-drík ή Kirdec, είναι συνθέτης, μουσικός, μηχανικός ήχου, συγγραφέας, ραδιοφωνικός παραγωγός και διοργανωτής συναυλιών. Από το 1989, δραστηριοποιείται στα πεδία της noise, της ηλεκτρονικής και ηλεκτροακουστικής μουσικής. Οι συνθέσεις και οι εγκαταστάσεις του καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από τη sound art και την ηλεκτροακουστική ως τη noise ή την industrial αλλά και μια πιο συμβατική χορευτική μουσική. Γεννήθηκε στο Ζαΐρ (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό), μεγάλωσε στο Βέλγιο και ζει στο Βερολίνο. Σπούδασε ηλεκτροακουστική μουσική στο Βέλγιο κοντά στην Annette Vande Gorne. Από το 1989, ο Cedrik Fermont συμμετέχει ενεργά σε διεθνή και πολυσχιδή μουσικά εγχειρήματα όπως τα Črno Klank, Axiome και Tasjiil Moujahed. Δραστηριοποιείται και ως solo καλλιτέχνης. Έχει συνεργαστεί με πολλούς μουσικούς στον χώρο του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, ειδικά στην Ασία, την Αφρική και την Αμερική. Είναι ιδρυτής της διαδικτυακής πλατφόρμας Syrphe που εξειδικεύεται στις μουσικές από την Ασία και την Αφρική.

www.syrphe.bandcamp.com

Περισσότερες πληροφορίες: www.goethe.de/athen/noisy_words

Η Δανάη και η Ιώ (Danai & Io) παρουσιάζουν το πρώτο τους άλμπουμ, “Κάψουλες Χρόνου”, 11 πρωτότυπες συνθέσεις με ακορντεόν, synth και φωνή. Ένα ατμοσφαιρικό λάιβ με “κάψουλες μελοποιημένης ποίησης”, συνθέσεις που γεννήθηκαν κατά την περίοδο της πρώτης καραντίνας, το 2020, μια χρονιά που περιόρισε τους τρόπους διεξόδου και ενίσχυσε την ανάγκη για αίσθηση, καταγραφή και ανάμνηση.

Στη συναυλία του ΚΕΤ, η Δανάη και η Ιώ παρουσιάζουν επίσης μερικά ανέκδοτα κομμάτια και συνοδεύονται στη φωνή από τη Ρόζυ Διαμαντάκη.

Φωνή: Δανάη Τεζαψίδου

Μπαγιάν, πιάνο: Ιώ Le Moller

Δεύτερη φωνή: Ρόζυ Διαμαντάκη

Φωτογραφίες: Μαρλένο

Εικονογράφηση: Μαΐτα Χατζηιωαννίδου

Γραφιστικός σχεδιασμός: Loopo Studio

Ψηφιακό booklet του δίσκου: https://issuu.com/danai.io/docs/capsule-digital-booklet-170

Βίντεο: www.youtube.com/@danaiio

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε Γενάρη και Φλεβάρη 2022 στο Lotus Studio Athens. To τσέμπαλο ηχογραφήθηκε στο αρχοντικό Χατζηαργύρη, στην Πορταριά Πηλίου.

Παραγωγή και μίξη: Βασίλης Ντοκάκης

Copyright (C) (P) 2024, 1dB BnW (Black n White), all right reserved

Οι RΕΤΕ αποτελούνται από τους Σάββα Μεταξά (Inverz / Good Luck Mr. Gorsky) και Βασίλη Λιόλιο (Eventless Plot), αμφότεροι μέλη της δισκογραφικής Granny Records. Χρησιμοποιώντας modular synthesizers, tapes, samplers, ηχογραφήσεις πεδίου, αντικείμενα και ήχους από επιφάνειες τυμπάνων και κυμβάλων, δημιουργούν ηλεκτροακουστικές συνθέσεις, εξερευνώντας ομοιότητες και αντιθέσεις ανάμεσα στον φυσικό και τον ηλεκτρονικό ήχο. Μέχρι στιγμής έχουν εμφανιστεί σε διάφορους χώρους και έχουν κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ: “Ακινησία” (Granny, LP), “Temporal” (DasaTapes, CS), “RETE” (Granny Records, CS).

www.grannyrecords.bandcamp.com/album/-

Οι Millions Of Dead Tourists είναι μια τετραμελής μπάντα με βάση την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Χρησιμοποιούν και ταλαιπωρούν δύο μπάσα, ένα drum machine, διάφορα synthesizers, πετάλια, laptop και, εσχάτως, ένα μικρόφωνο. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται από το ανίερο πάντρεμα των σκοτεινών teknoid μπασογραμμών, ρυθμών και θορύβων με την in your face προσέγγιση του punk. Οι ίδιοι πάντως την χαρακτηρίζουν ως bass class electronics. Έχουν κυκλοφορήσει 3 άλμπουμ: “Yγιείς” LP/CD (1000+1 Tilt / Won Ton, 2023), “Helicoide” LP/CD (1000+1 Tilt, 2019), “Millions Of Dead Tourists” CD (1000+1 Tilt, 2016).

www.millionsofdeadtourists.org

www.millionsofdeadtourists.bandcamp.com

Γιορτάζουμε φέτος τα 10 χρόνια του μηνιαίου οπτικοακουστικού θεσμού “Sound Of Color” που επιμελούνται στο ΚΕΤ ο Γιάννης Αναστασάκης και η Ναταλία Μαντά: 10 χρόνια που μοιάζουν μ’ ένα ταξίδι στην ιστορία και το παρόν της αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής μουσικής, από τη free, τη σκανδιναβική ή τη νεοϋορκέζικη jazz και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι την ambient και την ψυχεδελική μουσική, από σύγχρονες μίξεις ανάμεσα στον ηλεκτρονικό και τον παραδοσιακό ήχο μέχρι ολόκληρες in situ εγκαταστάσεις όπου ο ίδιος ο χώρος γίνεται μουσικό όργανο. Τα 10 χρόνια αυτά έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα τον χώρο και τον προγραμματισμό του ΚΕΤ, που δεν έπαψε από το 2014 να ανοίγεται στον μουσικό πειραματισμό, στις αυτοσχεδιαστικές συναντήσεις και στη ζωντανή αλληλεπίδραση μεταξύ εικόνας και ήχου.

Στο δεύτερο ραντεβού της χρονιάς, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, analog-synths, live-electronics) συμπράττει με τον Marius Mathiszik (κιθάρα), τον Σίμο Ρηνιώτη (τύμπανα) και τον Αλέξανδρο Σεϊταρίδη (live visuals).

Ο πειραματικός συνθέτης, μουσικός και παραγωγός Marius Mathiszik μεγάλωσε στη Γερμανία, στη βιομηχανική περιοχή της Ruhr, και ζει στην Αθήνα εδώ και 5 χρόνια. Συμμετέχει σε διάφορα μουσικά σχέδια όπως οι Forest Binary (Fortune Cut), I work in communications (DDR Records & tier.debut), Jan Matiz κ.ά. Η δουλειά του εκτείνεται από avantgarde συνθέσεις για κιθάρα μέχρι ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, sound manipulation και Kraut.

Ο μουσικός και αυτοσχεδιαστής Σίμος Ρηνιώτης είναι μέλος, με τον Δήμο Βρύζα και τον Γιάννη Αράπη, του τρίο The Coal και, με τον Γιώργο Βαρουτά και τον Χάρη Λαμπράκη, του avant garde σχήματος Skraut. Χρησιμοποιώντας τα τύμπανα με διάφορα μικρά αντικείμενα, επιχειρεί τη δημιουργία ενός ενδιάμεσου χώρου, τόπου συνάντησης των υπόλοιπων φωνών. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς μουσικούς και καλλιτέχνες του ήχου στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Αλέξανδρος Σεϊταρίδης είναι καλλιτέχνης με εξειδίκευση στον σχεδιασμό φωτισμού, το video art και την τρισδιάστατη χαρτογράφηση προβολών (3D projection mapping). Με σπουδές στην πληροφορική (μεταπτυχιακό στη ρομποτική), παραγωγή βίντεο και πολυμέσων, μοντάζ βίντεο, παιδαγωγική θεάτρου – θεατρικό παιχνίδι και κουκλοθέατρο, συνδυάζει την τεχνολογική γνώση με την καλλιτεχνική έκφραση για τη δημιουργία μοναδικών έργων. Ως Διευθυντής Παραγωγής στο Μουσικό Χωριό και ιδρυτικό μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Fortunati, υλοποιεί διαδραστικές παραστάσεις που ενσωματώνουν νέες τεχνολογίες και εμπλουτίζουν την εμπειρία του κοινού. Είναι ιδιοκτήτης του διεθνούς διαδικτυακού ραδιοφωνικού σταθμού Radio Art. Είναι συνυπεύθυνος παραγωγής στο International Clown Residency στο Πήλιο και από το 2022 προεδρεύει στον Αναπτυξιακό Σύλλογο Αγίου Λαυρεντίου, προωθώντας την τέχνη και τον πολιτισμό με στόχο τη δημιουργία ενός κέντρου καλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης. Με εκτενή παρουσία σε διεθνή φεστιβάλ, εφαρμόζει καινοτόμες τεχνικές φωτισμού και προβολής, ενώ η επαγγελματική του φιλοσοφία εστιάζει στη διαρκή αναζήτηση νέων μορφών έκφρασης. Συνδυάζει την τεχνολογία με την τέχνη, δημιουργώντας οπτικοακουστικά έργα που επαναπροσδιορίζουν τα όρια και τις δυνατότητες της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας.

www.seitaridis.com

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και από την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως οι: Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Gilad Atzmon, Θοδωρής Ρέλλος, Σαβίνα Γιαννάτου, Φλώρος Φλωρίδης, Μιχάλης Σιγανίδης, Λένα Πλάτωνος, Χάρης Λαμπράκης, Haig Yazdjian, κ.ά. Eίναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals.

www.jannisanastasakis.com

Ο πολύπλευρος sound artist Dave De Rose (Moloko, Mulatu Astatke, Rokia Traoré, Mark Ronson…) δημιούργησε την προηγούμενη σεζόν στο ΚΕΤ έναν μηνιαίο κύκλο ζωντανών εμφανίσεων που αγκαλιάστηκε από τις καλλιτεχνικές κοινότητες της πόλης και το κοινό του χώρου.

Οι πρώτες live συναντήσεις έφεραν κοντά performers από τα πεδία της αυτοσχεδιαστικής μουσικής, του χορού και του video art: τη Σαβίνα Γιαννάτου, τη Saber Rider, την Πετρίνα Γιαννάκου, την Ερατώ Τζαβάρα, τη Νίκη Κοκκόλη, τον Νίκο Παπαβρανούση, τη Νεφέλη Παπαϊωάννου, το μουσικό σχήμα Rave At Your Fictional Borders, την Candy Karra, τη Δήμητρα Κουστερίδου, τον Ιάκωβο Παυλόπουλο, τον Δημήτρη Χατζηζήση (Foken), τη Δήμητρα Αλιμπινίση, την Εύα Σταυρακάκη, την εύη νάκου, τον Σίμο Ρηνιώτη, την Ελπινίκη Σαριπανίδου, την Ismini Slijper, την WERA, τον Παναγιώτη Κωστόπουλο, τη Ναταλία Μπάκα και τη Σοφία Ζαφειρίου.

Για την πρώτη βραδιά της δεύτερης σεζόν, συμπράττει με τον Τάσο Στάμου, την Ελπινίκη Σαριπανίδου και τον Πέτρο Κολοτούρο.

Ελπινίκη Σαριπανίδου: χορός / κίνηση

Τάσος Στάμου: electronics

Πέτρος Κολοτούρος: βίντεο

Dave De Rose: μπάσο / ντραμς

Η performer και χορεύτρια Ελπινίκη Σαριπανίδου είναι απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης. Έχει συμμετάσχει σε καλλιτεχνικές παραγωγές ως χορεύτρια και επιμελήτρια κίνησης. Η πρακτική της επικεντρώνεται στις εικόνες, στη δημιουργία φανταστικών χαρακτήρων μέσω της μεταμφίεσης και στην αλληλεπίδραση του σώματος, της φωνής, του ήχου και των αντικειμένων. Το 2023, παρουσίασε στην Αθήνα το έργο “Burst Forth”, ένα σόλο βασισμένο στη μεταμόρφωση.

Ο Τάσος Στάμου είναι συνθέτης σύγχρονης ηλεκτροακουστικής μουσικής και αυτοσχεδιαστής. Η μετοίκησή του στο Ηνωμένο Βασίλειο μορφοποίησε τη μουσική του προς την αφομοίωση νέων πρωτοποριακών ρευμάτων και προς την αναζήτηση μιας φαντασιακής και νοσταλγικής ελληνικότητας. Τα τελευταία χρόνια, στράφηκε προς την σύμπτυξη αυτών των δύο τάσεων μέσα από μια μουσική τριλογία ηλεκτροακουστικής μουσικής επηρεασμένης από την ελληνική μουσική παράδοση (Musique Con Crete / DAD / Antiqua Graecia). Το βιογραφικό του αριθμεί πάνω από 300 ζωντανές παρουσιάσεις και ηχογραφήσεις. Έχει συνεργαστεί με πλήθος μουσικών από τον χώρο του αυτοσχεδιασμού και της εξερευνητικής μουσικής (Adam Bohman, Anna Homler, Steve Beresford, Sharon Gal, Mike Cooper, κ.ά).

Ο οπτικοακουστικός καλλιτέχνης Πέτρος Κολοτούρος ερευνά μέσω του έργου του τις αισθητηριακές δυνατότητες του συνδυασμού εικόνας και ήχου. Έχει σκηνοθετήσει μουσικά video-clips, video-dance και video art καθώς και προβολές (projections) για μουσικές συναυλίες. Ντοκιμαντέρ που έχει σκηνοθετήσει ή έχει αναλάβει τη διεύθυνση φωτογραφίας έχουν βραβευτεί σε διεθνή φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι ντράμερ σε δυο ενεργά μουσικά σχήματα και απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος «Πολιτισμός και παραγωγή ταινιών ντοκιμαντέρ» του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Τόσο στη μουσική όσο και στον κινηματογράφο εφαρμόζει και εξερευνά τη συνθήκη του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού.

Κρουστός, μπασίστας και πολυοργανίστας, ο Dave De Rose είναι πρώην ή νυν συνεργάτης των Moloko, Mulatu Astatke, Rokia Traoré ή Mark Ronson και μέλος των σχημάτων Electric Jalaba και Rave At Your Fictional Borders. Η δισκογραφική του εταιρεία, DDR Records, αριθμεί 25 ανεξάρτητες κυκλοφορίες ambient, funk, ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, τζαζ ή ηλεκτροακουστικής techno. Ο Dave είναι επίσης ο δημιουργός του σχεδίου Agile Experiments που κυκλοφόρησε 11 άλμπουμ μέσα σε 5 χρόνια και τράβηξε το ενδιαφέρον του εμβληματικού προγράμματος “Sound Archive” της Βρετανικής Βιβλιοθήκης: προσαρτήθηκε στον κατάλογο του θεσμού ως μέρος της ηχητικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

www.davederosemusic.com

Artwork: Τάσος Στάμου

Ο Αλέξανδρος Γεωργιάδης παρουσιάζει μια σειρά από πρωτότυπα έργα ηλεκτροακουστικής μουσικής, που συνέθεσε μεταξύ του 2006 και του 2015. Τα έργα αυτά (“Lamento elettronico”, “Virtual world”, “Electronic etudes I+II”, “P-Lock”, “WaterMusic” και “The City”) αγκαλιάζουν ένα ευρύ φάσμα μουσικών επιρροών, από την ατονική οργανική μουσική και την avant-garde μέχρι την ambient και την new age, από τα έργα των Stockhausen, Feldman ή Xenakis μέχρι τις συνθέσεις των Vangelis και Jean-Michel Jarre.

Στο δεύτερο μέρος, ο Γεωργιάδης αυτοσχεδιάζει με το σχήμα “Ο Αφηρημένος Κιθαρίστας & φίλοι” με επιρροές από την ambient, τη ροκ της δεκαετίας του ‘70, τους Tangerine Dream και τη noise.

Η βραδιά ολοκληρώνεται με ένα σύντομο αυτοσχεδιαστικό σετ ηλεκτρονικού noise με διαμορφώσεις και δομικές εναλλαγές.

Συμμετέχουν:

Χρήστος Παπακωνσταντίνου: ηλεκτρική κιθάρα

Ευμορφία Κοντιώτη: ακουστική κιθάρα

Χρήστος Καραπιπέρης: ηλεκτρική κιθάρα

Γιάννης Καραχρήστος: νέι, ηλεκτρονικά

Βάλια Κουβάκη: μπεντίρ

Αλέξανδρος Γεωργιάδης: synthesizer

Ο συνθέτης και ερμηνευτής Αλέξανδρος Γεωργιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Σπούδασε πιάνο και θεωρητικά στην τάξη του Γιάννη Ιωαννίδη και σύνθεση με τον York Höller (Μουσική Ακαδημία της Κολωνίας): Παρακολούθησε επίσης, στο ίδιο πανεπιστήμιο, σεμινάρια μουσικής υπολογιστών με τον Clarence Barlow. Έργα του έχουν κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Γερμανία, Ολλανδία, Ιταλία κ.ά.) και εκδίδονται από τον μουσικό εκδοτικό οίκο Universal Edition της Βιέννης.

Συνοδευόμενη από τον Γεράσιμο Λοράνδο (μπάσο), τον Γιώργο Smak (τύμπανα), τον Einar Stenseng (πιάνο) και τον Γιάννη Χατζησταύρη (βιολί), η Demi Spriggs (φωνή, κιθάρα) παρουσιάζει τραγούδια και μελωδίες από τα βρετανικά νησιά και την αμερικανική country-folk, αναμεμειγμένα με fx και φωνητικές λούπες. Αν και παίζει συνήθως μόνη της, χρησιμοποιώντας την έλλειψη για να δημιουργήσει «ιστορίες για και από τους κουρασμένους» η Demi σχημάτισε για το live στο ΚΕΤ μια πλήρη μπάντα με τζαζ, prog και noise αισθητική και επιρροές από τους Bill Faye, Bohren & der club of gore ή Aldous Harding, προσπαθώντας να μεταφέρει την κληρονομιά της βρετανικής folk μουσικής σε μια διαφορετική ενεργειακή σφαίρα. Η συναυλία είναι η πρώτη μιας σειράς που θα πραγματοποιηθούν μέχρι την κυκλοφορία τον Μάρτιο του άλμπουμ “Days and Nights on the Folkway”. Το νέο της LP, όπως και το προηγούμενό της EP (“A Boy called Ear”), κυκλοφόρησε από το indie label Team Love (Νέα Υόρκη). Η παραγωγή έγινε στο Electricity Sound Studio (Αθήνα).

Η Becka Wolfe ανοίγει τη συναυλία με ένα σόλο set.

● Καλλιτέχνης και μουσικός βρετανικής καταγωγής, εγκατεστημένη στην Αθήνα, η Demi Spriggs εργάζεται μεταξύ τέχνης και ανθρωπολογίας, αναζητώντας τρόπους με τους οποίους η εθνογραφία μπορεί να λειτουργήσει ως επιτελεστική πρακτική. Δημιουργεί διαδραστικές και πολυμεσικές εγκαταστάσεις ανάμεσα στο «ψεύτικο» και το «πραγματικό». Επικεντρώνεται αυτή τη στιγμή στον ήχο ως έναν τρόπο γνώσης και αίσθησης.

Μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου, έχει συμμετάσχει σε πολλές καλλιτεχνικές συλλογικότητες και είναι μέλος μιας ομάδας περφόρμανς με έδρα τη Βιέννη. Στο πλαίσιο του Contested Editing, της εκδοτικής της πλατφόρμας, βοηθά συγγραφείς να αναπτύξουν τα έργα τους.

Το νέο single της, με τίτλο “To Miroloi”, θα κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο.

www.demispriggs.squarespace.com

● Κιθαρίστας του συγκροτήματος Wild Flora, ο Γεράσιμος Λοράνδος είναι επίσης ο δημιουργός ενός σόλο πρότζεκτ. Συμμετέχει στο electro pop ντουέτο Zwepps. Ο πιανίστας και συνθέτης Einar Stenseng έχει κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ. Ο Γιώργος Smak ασχολείται με το δικό του μουσικο-θεατρικό σχέδιο και έχει κυκλοφορήσει δύο folk-pop άλμπουμ. Ο Γιάννης Χατζησταύρης είναι συν-συνθέτης του EP “A Boy Called Ear” της Demi Spriggs.

● Με καταγωγή από το Ηνωμένο Βασίλειο, η Becka Wolfe ξεκίνησε το μουσικό της ταξίδι από την παραδοσιακή μουσική στη Σκωτία, μαθαίνοντας jigs και reels στα μπαρ του Εδιμβούργου. Το βιολί μετατράπηκε σιγά σιγά σε fiddle, οι άριες σε μπαλάντες δολοφονιών και sea shanties. Στη συνέχεια, η Becka άφησε τα Βρετανικά Νησιά για τα Βαλκάνια, τη Γαλλία, τα Απαλάχια και τη Μεσόγειο, ιδιαίτερα την Ελλάδα, την οθωμανική μουσική και τον αραβικό κόσμο.

www.becka-musica.com

Φωτογραφία: Giorgio Zavos

Εστιάζοντας στο live looping και στην επεξεργασία προσωπικών της ηχογραφήσεων, η Anna Vs June παρουσιάζει στο ΚΕΤ μια κυρίως τραγουδιστική διαδρομή που εμπνέεται από την ελληνική μουσική παράδοση και καταλήγει σε δικές της πρωτότυπες συνθέσεις. Ο inni moon παρουσιάζει ένα αυτοσχεδιαστικό live set βασισμένο σε αναλογικά synthesizers.

Η μουσικός Άννα Παπαϊωάννου ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Παράλληλα με τις καλλιτεχνικές της συνεργασίες, γράφει τη δική της μουσική την οποία παίζει και τραγουδά ζωντανά ως Anna Vs June. Η μουσική της έρευνα περιλαμβάνει αναλογικά και ψηφιακά μηχανήματα παραγωγής ήχου τα οποία συνήθως συνδυάζονται με παραδοσιακά ακούσματα και προσωπικές της ηχογραφήσεις. Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί σε διάφορα φεστιβάλ (Electric Nights/Αθήνα, Sonar/Βαρκελώνη, Reworks/Θεσσαλονίκη, Red Bull Music Festival/Βερολίνο, Data Stories/Βόλος, Hidden Door/Εδιμβούργο) όπως και σε μουσικές σκηνές της Ελλάδας και του εξωτερικού (Sameheads/Βερολίνο, Boschbar/Ζυρίχη, Ρομάντσο/ Αθήνα). Από το 2019 κυκλοφορεί μουσικά άλμπουμ και κομμάτια σε δισκογραφικές εταιρείες (Rocket Recordings, Osare! Editions, Yalanci κ.ά.). Συνεργάζεται με καλλιτεχνικούς οργανισμούς για προσωπικά ή ομαδικά πρότζεκτ (ΕΜΣΤ, Goethe Institut, 25 AV, Aberdeen City Council, κ.ά.). Συμμετείχε στο τελευταίο Red Bull Music Academy το 2018 και ήταν ένα από τα 64 ανερχόμενα ταλέντα της πλατφόρμας We Are Europe για το 2019.

www.annavsjune.com

inni moon ονομάζεται το προσωπικό μουσικό πρότζεκτ του Αγαμέμνονα Κρασούλη. Του αρέσουν οι απαλοί ήχοι και τα απαλά χρώματα, τα βουνά, ο βυθός της θάλασσας και τα arpeggiators. Η μουσική του συνδυάζει στοιχεία ambient, ηλεκτρονικής και σύγχρονης κλασικής μουσικής. Στο παρελθόν, έχει μεταξύ άλλων κυκλοφορήσει μουσική ως μέλος των The Place Within και Paint on Silence και σε συνεργασία με τον Thaddeus σε διάφορες συλλογές (piano day, Pianodrome).

www.soundcloud.com/innimoon/albums

Γιορτάζουμε φέτος τα 10 χρόνια του μηνιαίου οπτικοακουστικού θεσμού “Sound Of Color” που επιμελούνται στο ΚΕΤ ο Γιάννης Αναστασάκης και η Ναταλία Μαντά: 10 χρόνια που μοιάζουν μ’ ένα ταξίδι στην ιστορία και το παρόν της αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής μουσικής, από τη free, τη σκανδιναβική ή τη νεοϋορκέζικη jazz και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό μέχρι την ambient και την ψυχεδελική μουσική, από σύγχρονες μίξεις ανάμεσα στον ηλεκτρονικό και τον παραδοσιακό ήχο μέχρι ολόκληρες in situ εγκαταστάσεις όπου ο ίδιος ο χώρος γίνεται μουσικό όργανο. Τα 10 χρόνια αυτά έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα τον χώρο και τον προγραμματισμό του ΚΕΤ, που δεν έπαψε από το 2014 να ανοίγεται στον μουσικό πειραματισμό, στις αυτοσχεδιαστικές συναντήσεις και στη ζωντανή αλληλεπίδραση μεταξύ εικόνας και ήχου. Άμα σκεφτεί κανείς τις άγνωστες ηπείρους που μένουν ακόμα να ανακαλύψουμε, 10 χρόνια είναι τελικά λίγα.

10 χρόνια “Sound Of Color” στο ΚΕΤ και το ταξίδι συνεχίζεται.

Στο πρώτο ραντεβού της χρονιάς, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, analog-synths, live-electronics) και η Ναταλία Μαντά (digital & analog-visuals) συμπράττουν με το τρίο GRIX, που αποτελείται από τους Φλώρο Φλωρίδη (κλαρινέτο), Αντώνη Ανισέγκο (πιάνο) και Γιώργο Δημητριάδη (τύμπανα).

Το τρίο GRIX δημιουργήθηκε στο Βερολίνο από τρεις μουσικούς της Θεσσαλονίκης. Παντρεύει με σύγχρονο τρόπο μελωδίες, θόρυβο και ρυθμούς, με ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς και ηλεκτρονικά. Προτείνει μια ανοιχτή προσέγγιση της μελωδίας, των ηχοχρωμάτων και των ρυθμών της ελληνικής μουσικής, με άξονα τις εμπειρίες που αποκόμισαν τα τρία μέλη του στον χώρο της αυτοσχεδιαστικής τζαζ.

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και από την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως οι: Arve Henriksen, Eivind Aarset, Christian Fennesz, Gilad Atzmon, Θοδωρής Ρέλλος, Σαβίνα Γιαννάτου, Φλώρος Φλωρίδης, Μιχάλης Σιγανίδης, Λένα Πλάτωνος, Χάρης Λαμπράκης, Haig Yazdjian, κ.ά.

www.jannisanastasakis.com

Η Ναταλία Μαντά είναι εικαστική καλλιτέχνιδα. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2011 – 2017), όπου ολοκλήρωσε και το μεταπτυχιακό της στις Καλές Τέχνες. Η μνήμη, ο χρόνος και ο μύθος είναι οι έννοιες στο επίκεντρο της εικαστικής της δημιουργίας. Χρησιμοποιεί διαφορετικά υλικά (μέταλλο, πηλό, φωτοευαίσθητα χημικά και προβολές βίντεο). Συνεργάζεται με εικαστικούς, μουσικούς, καλλιτέχνες του θεάτρου ή της περφόρμανς. Το έργο της έχει εκτεθεί διεθνώς σε διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Την περίοδο 2017- 2020, δίδαξε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. Της έχει απονεμηθεί η καλλιτεχνική υποτροφία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος από το ARTWORKS (2022).

www.nataliamanta.com

Το μουσικό σύνολο SIBiLIMA παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με πρωταγωνιστές την κρητική λύρα και το κλασικό κουαρτέτο εγχόρδων. Μέσα από πρωτότυπες συνθέσεις και στοιχεία αυτοσχεδιασμού, η προσέγγισή του ισορροπεί ανάμεσα σε δυτικοευρωπαϊκές και ανατολίτικες επιρροές, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο ηχητικό τοπίο.

Οι SIBiLIMA ερμηνεύουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα τρία νέα έργα: τα “String Quartet+Cretan Lyra” και “Cretan Lyra” του Αμερικανού συνθέτη Coleman Zurkowski και το “ORFURO” του Γιώργου Ταμιωλάκη. Με τις αντιθέσεις και τις συνδέσεις που δημιουργούνται ανάμεσα στο παραδοσιακό και το σύγχρονο, μέσα από τη δυναμική των διαφορετικών μουσικών ιδιωμάτων, η συναυλία στο ΚΕΤ υπόσχεται εκπλήξεις.

Συντελεστές:

Λευτέρης Ανδριώτης – κρητική λύρα

Χαράλαμπος Καρασαββίδης – βιολί

Καλλιόπη Μητροπούλου – βιολί

Στέλιος Παπαναστάσης – βιόλα, καλλιτεχνική επιμέλεια

Γιώργος Ταμιωλάκης – βιολοντσέλο & σύνθεση

Coleman Zurkowski – σύνθεση

Ο Αμερικανός συνθέτης Coleman Zurkowski πήρε πτυχίο μουσικής σύνθεσης από το Πανεπιστήμιο DePaul (2012) και μεταπτυχιακό στη μουσική σύνθεση από το California Institute of the Arts. Το 2015, έγινε μόνιμος συνθέτης του Syros Sound Meetings. Το 2017, διοργάνωσε μια διεθνή περιοδεία για να παρουσιάσει το άλμπουμ του, “ZERO”, το οποίο κυκλοφόρησε αργότερα από την Dangerbird Records. Το 2019, κυκλοφόρησε το επόμενό του άλμπουμ, “INSTRUMENTAL”. Ακολούθησε μια αμερικανική περιοδεία. Το 2022, κυκλοφόρησε το “Music for No One”, το οποίο περιόδευσε διεθνώς με εμφανίσεις στην Αθήνα (ΚΕΤ), το Ρίο ντε Τζανέιρο, το Μπουένος Άιρες, το Μεξικό, τη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, το Λος Άντζελες, το Κλίβελαντ και τη Μινεάπολη. Ζει και εργάζεται σήμερα στη Νέα Υόρκη, συνθέτοντας μουσική για κινηματογράφο, τηλεόραση, διαφημίσεις, podcasts και θέατρο, και παρουσιάζοντας τη δική του μουσική.

www.colemanzurkowski.com

Ο τσελίστας και συνθέτης Γιώργος Ταμιωλάκης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1986. Απόφοιτος του Μουσικού Λυκείου Παλλήνης, του Εθνικού Ωδείου Χαλανδρίου και της Μουσικής Ακαδημίας “Fryderyk Chopin” της Βαρσοβίας, απέσπασε το 1ο Βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Εγχόρδων της Χ.Ο.Ν (2010). Έχει πάρει μέρος σε σεμινάρια μουσικής ερμηνείας με τον Julius Berger και τον Umberto Clerici, μουσικής σύνθεσης με τους Rafal Janiak, Aleksander Kosciow και Mηνά Μπορμπουδάκη. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ με συνοδεία της Κ.Ο.Α. στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (2011). Έχει συνεργαστεί ως συνθέτης, σχεδιαστής ήχου και ερμηνευτής με σχήματα όλων των ειδών μουσικής, καθώς και με ομάδες θεάτρου και σύγχρονου χορού, σε ζωντανές εμφανίσεις και έργα video art. Οι συνθέσεις του χαρακτηρίζονται από μελωδικές και γεωμετρικές δομές, συχνά επηρεασμένες από στοιχεία φολκλόρ.

Η μουσική ομάδα SIBiLIMA (Συμπίλημα) αποτελεί ένα είδος μωσαϊκού από διαφορετικές ηχητικές υφές. Συνεργάστηκε το 2021 με την Εθνική Λυρική Σκηνή, δημιουργώντας δύο ταινίες μικρού μήκους: το ‘Bridget Planets’, σε μουσική σύνθεση του Γιώργου Ταμιωλάκη και σκηνοθεσία της Μαργαρίτας Γερογιάννη, και το ‘Getaway’ σε σκηνοθεσία του Παντελή Μάκκα. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, έλαβε μέρος στην παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής “Περιηγητικά” σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Χατζή και πρωτότυπη σύνθεση του Γιώργου Ταμιωλάκη, σε συνεργασία με τις ηθοποιούς Σοφία Παππά και Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, στο πλαίσιο των δράσεων “Η Επανάσταση με τα μάτια των άλλων”. Το καλοκαίρι του 2022, η ομάδα συνέπραξε με τη Σοφία Χιλλ, σε μια σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Χατζή, στο Αρχαίο Θέατρο των Δελφών, με αφορμή την παράσταση ‘EKAVI STRINGS’. Το 2022 και το 2023, παρουσίασε τρεις κλασσικές ταινίες του βωβού κινηματογράφου σε πρωτότυπη μουσική: το ‘Θωρηκτό Ποτέμκιν’, τα ‘Φώτα της Πόλης’ και το ‘Εργαστήρι του Δόκτωρος Καλιγκάρι’. Η ομάδα έχει ηχογραφήσει και παρουσιάσει μουσική νέων Ελλήνων και ξένων συνθετών, με πιο πρόσφατη την ηχογράφηση έργων του Χρήστου Ξενάκη. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν τον Δεκέμβριο του 2023 στο Ρομάντσο σε μια σύμπραξη με τον sound artist Jeph Vanger.

www.instagram.com/sibilima

www.facebook.com/SIBiLIMA

Με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου του LP, “Understone”, o συνθέτης και πιανίστας Φίλιππος Ράσκοβιτς αυτοσχεδιάζει στο πιάνο, αναμειγνύοντας ύφη που μπορεί αρχικά να φαίνονται ανόμοια. Οι ερμηνείες του επικεντρώνονται σε αρμονικά και επαναλαμβανόμενα μοτίβα και εμπνέονται από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, την τζαζ και τη σύγχρονη κλασική μουσική των Debussy, Ravel, Messiaen ή Reich.

Ο συνθέτης και αυτοσχεδιαστής Φίλιππος Ράσκοβιτς κατάγεται από την Αθήνα και ζει στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Συνεργάζεται τακτικά με εικαστικούς καλλιτέχνες, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ακουστική των αντικειμένων, των γλυπτών και των χώρων. Το 2021, ολοκλήρωσε την παραστατική εγκατάσταση “Echo Chambers” σε συνεργασία με τον γλύπτη Δημήτρη Ταμπάκη. Με την ομάδα UnProcessed Reality, δημιούργησε την περφόρμανς “Post-European Rage Room” που παρουσιάστηκε στο Centrum Berlin. Είναι ιδρυτικό μέλος του illucid trio και, το 2019, συνίδρυσε την κολεκτίβα και το φεστιβάλ KRAMA. Ηχογράφησε το “Understone” στο Dudu Loft (Αθήνα) τον Οκτώβρη του 2023.

www.filipposraskovic.com

Φωτογραφία: Alexandra Bondarev

Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής του περιοδείας, ο Αμερικανός σαξοφωνίστας Jack Wright συμπράττει με τον Γιώργο Κοκκινάρη (κοντραμπάσο) και τον Στέφανο Χυτήρη (ντραμς) για μια συναυλία αυτοσχεδιασμού και στιγμιαίας δημιουργίας. Ο Wright επισκέπτεται την Ελλάδα για την παρουσίαση της ελληνικής μετάφρασης του βιβλίου του “The Free Musics: Η αυτοσχεδιαστική πλευρά της τζαζ στην Αμερική από την αντικουλτούρα των 60’s μέχρι σήμερα”, σε μετάφραση του Φώτη Νικολακόπουλου (εκδόσεις Ηδύφωνο).

Από τους πρωτεργάτες του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, ο Jack Wright έζησε μερικές ζωές, ως ακτιβιστής και ακαδημαϊκός, μέχρι να εγκατασταθεί στη μουσική, το 1979. 81 ετών σήμερα, περιοδεύει και πάλι στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, όπου εξακολουθεί να είναι ο «Johnny Appleseed του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού», όπως τον αποκάλεσε ο κιθαρίστας Davey Williams. Το παίξιμό του χαρακτηρίζεται από παραμορφωμένους τόνους, ακριβή συγχρονισμό, παρεμβατικά πολυφωνικά, ξαφνικές αλλαγές κατεύθυνσης, ζωώδεις ήχους αλλά και, περιστασιακά, «αληθινές» νότες. Συνεργάζεται με τους Zach Darrup, Ben Bennett, Evan Lipson και Ron Stabinsky, ενώ τα πιο πρόσφατα γκρουπ του είναι οι Wrest, Minimal Disturbance, Roughhousing και Never.

www.springgardenmusic.com/jackbio.html

Ο κοντραμπασίστας Γιώργος Κοκκινάρης συνθέτει, αυτοσχεδιάζει και συνεργάζεται με ανθρώπους από τους τομείς της σύνθεσης, των εικαστικών, της ποίησης και του χορού. Η τέχνη του βασίζεται στη σωματικοποίηση της μουσικής μέσω της φωνής και της κίνησης και στη χρήση νέων τεχνολογιών. Δίνει συναυλίες στο εξωτερικό και διοργανώνει σεμινάρια για τον αυτοσχεδιασμό. Είναι μέρος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού “NewMusic.gr”, που στοχεύει στην ενίσχυση της τοπικής μουσικής κοινότητας. Είναι μέλος του σχήματος σύγχρονης μουσικής àktapha.

www.kokkinaris.com

Ο Στέφανος Χυτήρης γεννήθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική από νεαρή ηλικία. Σπούδασε στην Αθήνα και στη Νέα Υόρκη. Έχει συμμετάσχει σε σχήματα της free jazz σκηνής της Νέας Υόρκης, με τους Daniel Carter, Ingrid Laubrock, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby, Bram De Looze, Luca Rosenfeld και Todd Neufeld. Ηχογραφημένο το 2014 σε παραγωγή του drummer Michael Carvin, το “Flux Project – Pyr|n” είναι το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ. Κυκλοφόρησε στη συνέχεια το διπλό βινύλιο “Egata”, στο οποίο επτά μουσικοί αυτοσχεδιάζουν πάνω σε συγκεκριμένες τονικότητες, με χαρακτηριστικά σύντομες διακεκομμένες φράσεις και συντονισμένες εξάρσεις.

www.stephanoschytiris.com

Η βιέλα με ρόδα (vielle à roue στα γαλλικά, Hurdy-gurdy στα αγγλικά) είναι ένα έγχορδο όργανο που παράγει ήχο χάριν στο τρίψιμο των χορδών από έναν ξύλινο τροχό αντί για δοξάρι. Ο τροχός περιστρέφεται με μια μανιβέλα στο δεξί χέρι, ενώ το αριστερό παίζει τη μελωδία σε ένα πληκτρολόγιο. Οι περισσότερες βιέλες διαθέτουν χορδές που λειτουργούν ως ισοκράτες, δίνοντας μια σταθερή συνοδεία στη μελωδία και δημιουργώντας ένα είδος drone. Ως παραδοσιακό όργανο, η βιέλα απαντάται κυρίως στη μουσική της Οξιτανίας, της Αραγονίας, της Αστούριας, της Γαλικίας, της Ουγγαρίας και στη σλαβική παραδοσιακή μουσική. Εμφανίζεται επίσης στη μεσαιωνική, αναγεννησιακή ή μπαρόκ ευρωπαϊκή μουσική.

Ξεκινώντας από τις παραδοσιακές μουσικές και τους χορούς folk, ο Γάλλος Yann Gourdon είναι ένας από τους μουσικούς που χρησιμοποιούν την ηλεκτροακουστική βιέλα με ρόδα.

Παίζοντας σόλο ή σε διάφορα σύνολα, έδειξε, μαζί με τους δώδεκα μουσικούς της κολεκτίβας La Nòvia, πώς η παράδοση μπορεί να επανεφευρεθεί, ανοίγοντας νέους δρόμους για καθηλωτικές και υπνωτιστικές ηχητικές εξερευνήσεις.

Ο πατέρας του ήταν μουσικός, βιολιστής, και έπαιζε κυρίως παραδοσιακές ιρλανδικές μουσικές. Η βιέλα με ρόδα είναι ένα από τα όργανα με τα οποία ο Yann ήρθε νωρίς σε επαφή. Ξεκίνησε στα δώδεκά του χρόνια, αφού είχε προηγουμένως σπουδάσει κλασικό πιάνο.

Ενδιαφέρθηκε γρήγορα για το άνοιγμα του οργάνου προς άλλους μουσικούς τομείς και για την ανάπτυξη της ηλεκτροακουστικής βιέλας.

Μεταξύ 1993 και 2003, έπαιζε με το συγκρότημα Djal («Από τη Μία Μέρα στην Άλλη»), παραδοσιακό συγκρότημα με ρεπερτόριο από πολλές περιοχές της Γαλλίας.

Το 1999, στράφηκε προς την πειραματική μουσική. Σπούδασε στην Εθνική Σχολή Μουσικής της Villeurbanne μέχρι το 2003 και παρακολούθησε εκεί μαθήματα ηλεκτροακουστικής, σύνθεσης, ελεύθερου αυτοσχεδιασμού και αναλογικής σύνθεσης.

Με τον Jérémie Sauvage στο μπάσο και τον Mathieu Tilly στα ντραμς, ίδρυσε το συγκρότημα France το 2005.

Η μουσική του βασίζεται σε συνεχείς ήχους, σε drones και σε μια πολύ ιδιαίτερη διαχείριση του χρόνου που καταδεικνύει την ελαστικότητά του. Δημιουργεί έτσι μια καθηλωτική αίσθηση, μια απώλεια προσανατολισμού. Βυθίζεται σε έναν συνεχή ήχο, προσπαθώντας να παραμείνει σε αυτό. «Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να ακούσεις σε ένα drone, ανοίγει νέους κόσμους, νέες κατευθύνσεις, μικρές γωνιές προς εξερεύνηση». Αναζητά συνοριακές ζώνες, ασαφείς και άυλες περιοχές. Η δουλειά του προς αυτή την κατεύθυνση τον οδήγησε προς μουσικούς όπως ο Tony Conrad, ο La Monte Young ή ο Phill Niblock. Επηρεάστηκε επίσης από τα έργα του Alvin Lucier, ενός Αμερικανού συνθέτη που ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για την ηχητική και ακουστική διάσταση του ήχου.

Η βιέλα του έχει ιδιαιτερότητες που την ξεχωρίζουν από τις παραδοσιακές εκδοχές του οργάνου. Είναι σοπράνο και έχει κατασκευαστεί με έναν κινητήρα στον τροχό. Ο Yann διατηρεί ωστόσο τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τη μανιβέλα.

Χρησιμοποιεί ελάχιστα εφέ. Αφού τα δοκίμασε όλα, κράτησε μόνο το delay, που του επιτρέπει να δημιουργεί επαναλαμβανόμενα μοτίβα.

Παίζει ακόμη παραδοσιακή μουσική σήμερα, κυρίως στους κόλπους της κολεκτίβας La Nòvia, εστίας σκέψης και πειραματισμού γύρω από τις παραδοσιακές και πειραματικές μουσικές.

Έχει στο ενεργητικό του περίπου σαράντα άλμπουμ, με σόλο ή συνεργασίες, αλλά επιθυμεί πάνω από όλα τη ζωντανή συνθήκη της συναυλίας και την εγγύτητα με το κοινό.

www.ygourdon.net

www.la-novia.fr/yann_gourdon.php

Τέσσερα σετ ηλεκτρονικού ήχου από τον Mike Nigro (ΗΠΑ), τον Matthew D. Gantt (ΗΠΑ), την Lula Asplund (ΗΠΑ) και τον Babak Ahteshamipour (Ιράν/Ελλάδα).

Ο ηλεκτρονικός μουσικός Mike Nigro έχει ζήσει στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και στο Newark της πολιτείας του Delaware. Η σόλο πρακτική του και οι συνεργασίες του εμπνέονται από τους μινιμαλιστές, τους πρωτοπόρους των πρώτων συνθεσάιζερ και το σύγχρονο πειραματικό underground. Η δουλειά του εξερευνά χώρους μεταξύ μουσικότητας και θορύβου, κίνησης και στάσης, συνθετικών και οργανικών ήχων. Έχει κυκλοφορήσει τη δουλειά του σε ποικίλα label (Constellation Tatsu, Lillerne Tapes, Phinery, A Giant Fern..) όπως και στη δική του δισκογραφική εταιρεία, το Oxtail Recordings, που επικεντρώνεται στον «ambient θόρυβο και τα σπασμένα τραγούδια» και που γιορτάζει φέτος τη 10η επέτειό του με συναυλίες στην Αυστραλία, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Το label έχει παρουσιαστεί μεταξύ άλλων στα The Wire, Bandcamp Daily, NPR, SPIN, Tiny Mix Tapes και στο A Closer Listen.

www.mikenigro.bandcamp.com

www.oxtailrecordings.bandcamp.com/music

Ο Matthew D. Gantt είναι καλλιτέχνης, συνθέτης και εκπαιδευτικός από το Troy της Νέας Υόρκης. Η πρακτική του επικεντρώνεται στον ήχο σε εικονικούς χώρους, σε συστήματα παραγωγής και σε ηχητικά readymades. Εργάστηκε μεταξύ 2016 και 2018 στο στούντιο του πρωτοπόρου των ηλεκτρονικών Morton Subotnick. Συμμετέχει στη διεθνή δημιουργική κοινότητα παρουσιάζοντας τη δουλειά του σε χώρους όπως τα Pioneer Works, Issue Project Room, Roulette, Babycastles, SVA Visible Futures Lab, Feral File, IRCAM, ICST Zurich και σε αμέτρητους DIY χώρους. Ο Gantt κυκλοφορεί μουσική με την Orange Milk και την Oxtail Recordings. Είναι μέλος της ομάδας NEW INC του New Museum και έχει διδάξει πειραματική σύνθεση τόσο σε θεσμικά όσο και σε DIY πλαίσια. Το έργο του έχει παρουσιαστεί στα The Wire, Pop Matters, Exclaim!, Tiny Mix Tapes, Bandcamp New and Notable και άλλα.

www.orangemilkrecords.bandcamp.com/album/diagnostics

Η πειραματική συνθέτρια και ερμηνεύτρια ηλεκτροακουστικής μουσικής Lula Asplund εργάζεται μεταξύ Σικάγο και Bay Area. Το έργο της συγκεντρώνει ηχητικά στοιχεία της ψυχο-ακουστικής και της φασματικής σύνθεσης. Εξερευνά κόσμους φτιαγμένους από όνειρα, μνήμες, αλχημείες και θαύματα. Ανάμεσα στην ambient, την ψυχεδελική μουσική, το φασματικό και το πειραματικό, η Asplund δουλεύει με τον ήχο ως πρώτη ύλη.

www.lulaa.bandcamp.com/album/a-matinee

Ο Babak Ahteshamipour είναι διεπιστημονικός καλλιτέχνης, designer, συγγραφέας και μουσικός. Ζει στην Αθήνα. Τα έργα του επεκτείνονται σε ποικίλους κλάδους (3D, γραφιστική και μουσική…). Ερευνά τον κυβερνοχώρο, την οικολογία, την πολιτική, το ζήτημα της ταυτότητας μέσα από το gaming και την κουλτούρα του διαδικτύου. Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε φεστιβάλ και χώρους όπως το Centre Pompidou και το Milan Machinima Festival και σε περιοδικά και πλατφόρμες όπως το Bandcamp daily και το περιοδικό του φεστιβάλ CTM.

www.babakahteshamipour.com

www.daily.bandcamp.com/album-of-the-day/babak-ahteshamipour-violent-violins-exposed-review

Ο ανεξάρτητος εκδοτικός οίκος και μουσικό label FLEE παρουσιάζει την τελευταία του κυκλοφορία, “Athos: Echoes from the Holy Mountain” σε δύο χώρους της Κυψέλης: στο βιβλιοπωλείο “Ο Μετεωρίτης” και, στη συνέχεια της ίδιας βραδιάς, στο ΚΕΤ.

• 19:00 | παρουσίαση του artbook στον “Μετεωρίτη” | είσοδος ελεύθερη

Συζήτηση με συντελεστές και συγγραφείς για τη διαδικασία δημιουργίας του έργου.

• 21:00 | συναυλία με τους Jay Glass Dubs & Daniel Paleodimos στο ΚΕΤ | 10€

Οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν ειδικά διαμορφωμένα live sets εμπνευσμένα από το μουσικό τοπίο του Αγίου Όρους.

Το «Άθως: Αντηχήσεις από το Άγιο Όρος» επικεντρώνεται στη φωνητική παράδοση των μοναχών του Αγίου Όρους, προσκαλώντας σύγχρονους καλλιτέχνες και ερευνητές να προσεγγίσουν και να επανεξετάσουν τις σύγχρονες επιπτώσεις της. Αυθεντικές ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στα μοναστήρια του Άθω παρουσιάζονται δίπλα σε σύγχρονες συνθέσεις εμπνευσμένες από την παράδοση αυτή.

Μεταξύ τεκμηρίωσης και επανεξέτασης, το label FLEE αριθμεί σημαντικές κυκλοφορίες αφιερωμένες στην τσερκεζική παράδοση, στη μουσική κληρονομιά των ψαράδων που αναζητούν μαργαριτάρια στα νερά του Κόλπου, στην Πίτσικα, αρχαία και θεραπευτική μουσική από την Κάτω Ιταλία, στη Benga, χαρακτηριστικό μουσικό είδος από την Κένυα, ή στις λιτανείες των Πορτογάλων ψαράδων.

Προσεγγίζοντας κάθε μουσικό είδος με μια νέα και καινοτόμο προοπτική, κάθε τεύχος αποτελεί έναν οπτικό και ακουστικό φόρο τιμής στην εκάστοτε παράδοση. Το έργο “Athos: Echoes from the Holy Mountain” περιλαμβάνει με τη σειρά του ένα διπλό άλμπουμ βινυλίου (2xLP) και ένα βιβλίο τέχνης στα αγγλικά, ελληνικά και γαλλικά.

Ανεξάρτητος εκδοτικός οίκος, δισκογραφική εταιρεία και επιμελητική πλατφόρμα, τo FLEE ιδρύθηκε από τους Olivier Duport, Alan Marzo και Carl Åhnebrink. Επικεντρώνεται στην τεκμηρίωση και την καλλιτεχνική επανερμηνεία υβριδικών πολιτιστικών φαινομένων. Ακολουθώντας μια διεπιστημονική πρακτική, διερευνά και ψηλαφίζει δημιουργικά τα περιγράμματα της παγκοσμιοποίησης από μια ιστορική και κριτική προοπτική. Ταλαντευόμενη ανάμεσα σε διάφορες θεματικές και διαφορετικά πεδία, από τη μουσική μέχρι την αρχιτεκτονική, η κολεκτίβα ακολουθεί μια συμπεριληπτική μέθοδο εργασίας, προκρίνοντας ποικίλες οπτικές.

www.fleeproject.com

Ο Δημήτρης Παπαδάτος είναι συνθέτης, μουσικός και sound artist. Καταπιάνεται με ζητήματα όπως το copyright, η πνευματικότητα και η πρωτοτυπία. Το πρότζεκτ Jay Glass Dubs αποτελεί εκ μέρους του μια άσκηση ύφους που εστιάζει σε μια αντιφατική ιστορική προσέγγιση της dub μουσικής, συρρικνωμένης στη βασική της μορφή (drum/bass/vox/effects). Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί στο Berlin Atonal, το Meakusma Festival, την documenta14, το Terraforma, και σε χώρους όπως το Macao (Μιλάνο), το Portikus (Φρανκφούρτη), το Kraftwerk, το HkW (Βερολίνο), το Cafe OTO και το Corsica Studios (Λονδίνο).

www.linktr.ee/jgdath

Ο ήχος του Daniel Paleodimos στα τύμπανα βρίσκεται στη διασταύρωση της τζαζ και της ανατολικής μουσικής, με σταθερές ρίζες στον αυτοσχεδιασμό, ενώ αντλεί από μια ευρεία παλέτα παγκόσμιων ρυθμών και grooves. Η γνωριμία του με τη μουσική έγινε σε ηλικία 12 ετών, μέσω της πρώτης του συμμετοχής σε τοπικές punk rock μπάντες και των σπουδών που ακολούθησαν αργότερα σε μουσικές σχολές όπως το Nakas Music Conservatory. Αργότερα, μετακομίζοντας στο Λονδίνο για ένα προπτυχιακό πτυχίο στη μουσική, ο Daniel προσπάθησε να διευρύνει τους μουσικούς του ορίζοντες συμμετέχοντας στους Tomorrow’s Warriors, ένα μουσικό εργαστήρι που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τη συνεχιζόμενη αναζωπύρωση της τζαζ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό οδήγησε σε ένα πέρασμα τόσο σε session για άλλους καλλιτέχνες, όσο και στο κύκλωμα της σύγχρονης τζαζ στο Λονδίνο. Αυτή τη στιγμή, ο Daniel ζει στην Αθήνα και συμμετέχει σε διάφορα projects που συνδυάζουν τόσο στοιχεία performance όσο και παραγωγής. Πιο πρόσφατα, έχει ενταχθεί στην περιοδεύουσα μπάντα της ποπ καλλιτέχνιδας Σtella και έχει κυκλοφορήσει το δικό του EP ως El Din.

Τρία σετ ηλεκτρονικού ήχου από τον Iku Sakan (Ιαπωνία), τον Anders Lauge Meldgaard (Δανία) και την AMR (Ελλάδα).

Ο ηλεκτρονικός μουσικός Iku Sakan κατάγεται από την Οσάκα της Ιαπωνίας. Συνδυάζοντας τον αυτοσχεδιασμό και τις πρακτικές του dj’ing, η μουσική του βασίζεται σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη συλλογή ηχητικών πηγών. Ο Iku έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι: Pekka Airaksinen, Maher Shalal Has Baz, Sun Araw και Michael Northam. Δημοσίευσε πρόσφατα ένα remix για τον Γάλλο συνθέτη Yann Tiersen (μέσωMute Records) και ένα LP εμπνευσμένο από τη musique concrète με τίτλο «OMNITOPOEIA».

www.ikusakan.bandcamp.com/album/human-wave-music

Ο πολυοργανίστας και συνθέτης Anders Lauge Meldgaard παρουσιάζει ένα σόλο σετ ελεύθερης ηλεκτρονικής μουσικής με EWI (Electronic Woodwind Instrument) και modular synthesizer. Τα έργα του αριθμούν συνθέσεις σύγχρονης μουσικής, κομμάτια ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, ορχηστρικά MIDI κολάζ και εκλεκτικές ηλεκτρονικές εξερευνήσεις. Αναμειγνύει παραδοσιακά και σύγχρονα στοιχεία για να δημιουργήσει καινοτόμα ηχοτοπία. Είτε συνθέτει περίπλοκες παρτιτούρες, είτε πειραματίζεται με νέες ηλεκτρονικές υφές, ο Anders Lauge Meldgaard διευρύνει σταθερά τα όρια της μουσικής δημιουργικότητας. Στις πρόσφατες δουλειές του περιλαμβάνεται το “The Art of Playing the Fantasia”, έργο ηλεκτρονικής μουσικής που κυκλοφόρησε από την Sun Ark στο Λος Άντζελες (2023).

www.sunarkrecords.bandcamp.com/album/the-art-of-playing-the-fantasia

Η sound artist και συνθέτρια ηλεκτρονικής μουσικής AMR δημιουργεί site specific συνθέσεις για live performance. Η δουλειά της έχει κυκλοφορήσει, μεταξύ άλλων, από το παρισινό label Vice de Forme. Ο ήχος της χαρακτηρίζεται από θόρυβο και ηλεκτροακουστικά στοιχεία. Χρησιμοποιεί αναλογικό εξοπλισμό καθώς και γλώσσες προγραμματισμού για να παράγει ήχο και να επεξεργάζεται ζωντανές ηχητικές πηγές που προέρχονται από ημι-αρθρωτά συνθεσάιζερ, ακουστικά όργανα και ηχογραφήσεις πεδίου.

www.annamariarammou.com

Στις 17, 18 και 19 Οκτωβρίου, μεταξύ 15:00 και 18:00, το ΚΕΤ φιλοξενεί το εργαστήριο φωνής και ηλεκτρονικού ήχου “From Voice to Noise (Από τη φωνή στον θόρυβο)” που συντονίζει η τραγουδίστρια PÖ στο πλαίσιο του φεστιβάλ NOISY WORDS, διοργάνωση του Goethe-Institut Athen με επιμέλεια της Εύης Νάκου.
Ο κύκλος των εγγραφών για το συγκεκριμένο εργαστήριο έχει κλείσει εδώ και μέρες.

Ενώ ολοκληρώνεται το δεύτερο workshop του φεστιβάλ, αφιερωμένο στη συνεργατική σύνθεση ήχου και λέξεων, άλλες δράσεις πραγματοποιούνται τις ερχόμενες μέρες στα πλαίσια του NOISY WORDS, όλες στις εγκαταστάσεις του GOETHE-INSTITUT ATHEN (Ομήρου 14-16):

● Η επιτελεστική συζήτηση “Απόηχος [aftersound, aftermath]” ανάμεσα στη Salomé Voegelin και την Αθηνά Αθανασίου (στα αγγλικά με ταυτόχρονη ελληνική μετάφραση)
🗓 Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 🕗 20:00
🎫 είσοδος ελεύθερη
📍 GOETHE-INSTITUT ATHEN

● Το showcase του εργαστηρίου “From Voice to Noise”, υπό την καθοδήγηση της PÖ, κατά το οποίο 5 καλλιτέχνες (Μ. Μπίλι, Α. Χαρίσης, Θ. Καραμπατζιάς, Β. Γεωργίου, Ε. Καλογεροπούλου) παρουσιάζουν προσωπικά και συλλογικά έργα που δημιουργήθηκαν στο ΚΕΤ κατά τη διάρκεια του τριήμερου εργαστηρίου.
🗓 Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 🕗 21:00
🎫 είσοδος ελεύθερη
📍 GOETHE-INSTITUT ATHEN

● Η μοναδική συναυλία της PÖ (Γκάνα/Γαλλία)
🗓 Σάββατο 19 Οκτωβρίου 🕗 21:00
🎫 είσοδος ελεύθερη
📍 GOETHE-INSTITUT ATHEN

Για περισσότερες πληροφορίες ➤ www.goethe.de/ins/gr/el/kul/kue/nwf.html

Μετά από ένα opening set από τον σαξοφωνίστα Fausto Sierakowski, o Γάλλος μουσικός Gregory Dargent παρουσιάζει στο ΚΕΤ την οπτικοακουστική σύνθεση “Soleil d’hiver” («Χειμερινός Ήλιος»), σόλο για ούτι, ηλεκτρονικά εφέ, μαγνητικές ταινίες και εικόνες.

Σύγχρονο αλλά και απόλυτα ριζωμένο στην έκφραση του ουτιού, το σόλο “Soleil d’hiver” είναι μια αναζήτηση πάνω στη μνήμη, την απώλεια, και μια δημιουργία που ανατρέχει στην ιστορία του: η ιστορία του γιου ενός ανθρώπου που εγκατέλειψε την Αλγερία σε νεαρή ηλικία, κατά τη διάρκεια του πολέμου, και που για χρόνια είχε θάψει την ιστορία του.

O Grégory Dargent ετοιμάζει το σχέδιο αυτό πραγματοποιώντας καθ’ όλη τη διάρκεια του 2024 πολυάριθμες residencies και συναυλίες στη Γαλλία, τη Μέση Ανατολή, την Ελλάδα — στη Cité de la Musique της Μασσαλίας, στο φεστιβάλ IRTIJAL και στο Palais Boutros της Βηρυτού, στο Αλγέρι, στην Κωνσταντινούπολη, το Κάιρο, την Τύνιδα, το Βερολίνο ή και το Στρασβούργο, πόλη όπου ζει και από την οποία φεύγει τακτικά για μακρινά μουσικά ταξίδια.

Ο «Χειμερινός Ήλιος» υποστηρίζεται από την πόλη του Στρασβούργου και την Περιφέρεια Grand Est της Γαλλίας.

Ο ουτίστας, ηλεκτρικός κιθαρίστας, συνθέτης, σκηνοθέτης και φωτογράφος Gregory Dargent καλλιεργεί τη μουσική και την ταυτότητά του μέσα από την αυτοσχεδιαστική μουσική, την trance των Τουαρέγκ, την τζαζ, το τουρκικό μακάμ, τη μινιμαλιστική μουσική, την ποπ, τα αφροαμερικανικά τραγούδια ή τα γαλλικά chansons. Από το σχήμα Hijâz’Car μέχρι τον Babx, από τη τραγουδίστρια Houria Aïchi μέχρι την Camelia Jordana, από τους Electrik GEM μέχρι τον Rachid Taha, από το τρίο “H” μέχρι τους Sirventés του Manu Théron, από τη σύγχρονη μουσική μέχρι τη σύγχρονη χορογραφία, από τα ακουστικά ούτια μέχρι τις πιο σκληρές ηλεκτρικές κιθάρες, ο Gregory σκηνοθετεί, συνοδεύει, συνθέτει, προβληματίζεται, αμφισβητεί, σκάβει, κάνει λάθη, ενορχηστρώνει και μοιράζεται ακούραστα τα μουσικά και φωτογραφικά του πάθη.

www.gregory-dargent.com

Ο Fausto Sierakowski γεννήθηκε το 1988 στο Παρίσι και μεγάλωσε στη Ρώμη. Το 2009, απέκτησε δίπλωμα στο Κλασικό Σαξόφωνο (Conservatorio di Santa Cecilia) και, το 2012, έναν μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών με αντικείμενο τον σύγχρονο αυτοσχεδιασμό στο New England Conservatory. Κατά την παραμονή του στην Αμερική και μέχρι την επιστροφή του στην Ευρώπη, το 2014, έδωσε συναυλίες και πραγματοποίησε ηχογραφήσεις με μουσικούς όπως οι Matt Moran, Anthony Coleman, Joe Morris, Matt Darriau, Satoshi Takeshi, Hayden Chisholm και Axel Dörner. Το 2016, μετακόμισε στην Ελλάδα με σκοπό να μελετήσει την κλασική οθωμανική μουσική και το ούτι με τον Ευγένιο Βούλγαρη. Από τότε, συμμετέχει στα μουσικά σύνολα του Ευγένιου Βούλγαρη, του Γιάννη Διονυσίου, αλλά και στα συγκροτήματα Fausto Sierakowski Trio (με τον Παναγιώτη Καϊτατζή και τον Στρατή Σκουρκέα) και People of the wind (με τον Αλέξανδρο Ριζόπουλο και τον James Wylie).

www.faustosierakowski.eu

Το νέο αθηναϊκό σχήμα Ming Beck αποτελείται από τη Δήμητρα Κουστερίδου (live electronics), τον Dave De Rose (μπάσο & fx) και τον Demian Gomez (ντραμς & κρουστά). Με μινιμαλιστικό ύφος, το τρίο αναμειγνύει στοιχεία krautrock, θορύβου, groove και ηλεκτρονικής μουσικής για να δημιουργήσει υπνωτικά κομμάτια με εξελισσόμενη ροή, ρυθμική ένταση και απόκοσμες παραδοσιακές μελωδίες. Με ηλεκτρονικά όσο και με ακουστικά όργανα, χτίζουν επαναληπτικά μοτίβα, δίνοντας έμφαση στον ρυθμό με το ακριβές drumming του Demian Gomez και τις ακατέργαστες μπασογραμμές του Dave De Rose. Τα ηλεκτρονικά της Δήμητρας Κουστερίδου προσθέτουν στρώματα παλμού και αφαίρεσης, δημιουργώντας ένα “techno-like” groove.

Για την πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση, συνεργάζονται με τη χορογράφο και performer Sabina Andrea Allen.

Η Δήμητρα Κουστερίδου, συνθέτρια, ερευνήτρια και sound artist, ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Εξερευνά απτικές και ηχητικές πτυχές μέσω site-specific installations και performances, με αφετηρία τον αυτοσχεδιασμό. Μέσα από διεπιστημονικές μορφές που περιλαμβάνουν εφήμερες καταστάσεις και θραύσματα αντικειμένων, δημιουργεί έναν χώρο για έρευνα. Τον τελευταίο καιρό, εργάζεται πάνω σε αυτοσχέδιες ηχητικές συνθέσεις με χειροποίητα όργανα (διαδραστικά ηχητικά κυκλώματα).

Με μια καριέρα που περιλαμβάνει συνεργασίες με διάσημους καλλιτέχνες όπως οι Moloko, Mulatu Astatke, Rokia Traore και Mark Ronson, μεταξύ πολλών άλλων, ο Dave De Rose είναι ντράμερ, μπασίστας και παραγωγός που έχει περάσει τα τελευταία 15 χρόνια ασχολούμενος με underground μουσικά projects. Είναι βασικό μέλος των Electric Jalaba και του σχήματος Rave At Your Fictional Borders και ιδρυτής της διεθνούς κολεκτίβας αυτοσχεδιασμού Agile Experiments. Είναι επίσης παραγωγός και αφοσιωμένος μουσικός εκπαιδευτής.

Ο Αργεντινός και Ιθαγενής Αμερικανός Demian Gomez είναι κρουστός και ντράμερ. Γεννήθηκε σε μια οικογένεια μουσικών του Buenos Aires. ΄Άρχισε να παίζει μουσική ερμηνεύοντας όλα τα μουσικά στυλ που συναντούσε στο περιβάλλον του: chacarera, andina, tango, milonga, flamenco, cumbia, τσιγγάνικη μουσική, rock ‘n’ roll ή και metal. Μετακόμισε στην Ελλάδα πριν 19 χρόνια και έχει επηρεάσει από τότε την αθηναϊκή μουσική σκηνή παίζοντας σε πρωτότυπα συγκροτήματα όπως οι Los Petralonicos.

Η Ελληνοαμερικανίδα χορογράφος και performer Sabina Andrea Allen είναι συνιδρύτρια της ομάδας Corpus Franca. Έχει διατελέσει συν-διευθύντρια και χορογράφος πολλών projects. Έχει ισχυρό υπόβαθρο στο street-style dance και διεξάγει εργαστήρια αυτοσχεδιασμού. Επιλέχθηκε ως Artist-in-residence στο U(R)TOPIAS (Academy of Choreography, Mystery 59, Eleusis Festival ’23-’24).

Artwork: Demian Gomez

Δύο σετ ηλεκτρονικού ήχου από τα ντουέτα Like (Βέλγιο) και I broke the vase (Ελλάδα).

Συνεργασία των Diana Duta (ηλεκτρονικά, field recordings, φωνή) και Florence Cats (theremin, αντικείμενα, φωνή), το πειραματικό ντουέτο Like ταλαντεύεται μεταξύ ambient, θορύβου, αυτοσχεδιασμού και προφορικού λόγου. Ενεργό στην underground σκηνή των Βρυξελλών, τα πρότζεκτ του φιλοξενούνται και μεταδίδονται σε διεθνείς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Το “Like a telepath” (2023) έγινε κατά παραγγελία του φεστιβάλ Radiophrenia της Γλασκώβης και του Kunst Radio της Αυστρίας. Το “Like a soliloqui” (2024) παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του φεστιβάλ Somewhere in between A-Z που επιμελείται το Lumpen Art Radio.

like.hotglue.me

Οι I broke the vase δημιουργούν από το 2018 μουσικές performances μέσα από την ακρόαση, τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τη σύνθεση. Χρησιμοποιούν μουσικά όργανα, τις φωνές τους, αντικείμενα, μικρόφωνα, ηλεκτρονικά στοιχεία, ηχογραφήσεις και loops. Κεντρικό ρόλο στα έργα τους κατέχουν η γραφή και η ανάγνωση αυτοεθνογραφικών κειμένων, η συμμετοχή του σώματος και η διάδραση με τον χώρο και το εκάστοτε περιβάλλον. Εκτός από performers, είναι επίσης μουσικολόγοι και ερευνήτριες του ήχου. Εφαρμόζουν πρακτικές όπως οι ηχητικοί περίπατοι και η καταγραφή εμπειριών ακρόασης και πειραματίζονται μέσα από φεμινιστικές και φροντιστικές καλλιτεχνικές διαδικασίες. Παράλληλα, έχουν στο ενεργητικό τους video performances, την πειραματική ταινία The Greatest Love of All, το podcast Silence is Broken αφιερωμένο στις γυναίκες της ηλεκτρονικής μουσικής, τον συντονισμό του workshop Sonic Memorabilia και του ομώνυμου — βραβευμένου από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης — podcast. Έχουν φιλοξενηθεί στο Syros Sound Meetings residency και στο University of Michigan. Έχουν συμμετάσχει στο TectonicsAthensFestival, το ElectricNightsFestival, το EclecticTechCarnivalAthens, το IF 2021, τα Κilymeia 23, το AmetricFestival, στις εκθέσεις Plásmata, ShelteredGardens, DowntoEarth και στην διοργάνωση 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

www.facebook.com/Ibrokethevase

Δύο σετ ηλεκτρονικού και ακουστικού ήχου από τις Megan Alice Clune (Αυστραλία) και Σοφία Ζαφειρίου (Ελλάδα).

Η Megan Alice Clune είναι μουσικός, καλλιτέχνης και συνθέτρια. Ζει στην Αυστραλία, στην περιοχή του Inner West (Σίδνεϊ), παραδοσιακή εστία των αβορίγινων ομάδων Gadigal και Wangal. Μέσω της σύνθεσης, της performance και του installation, το έργο της εξερευνά τις δυναμικές σχέσεις μεταξύ μουσικής, τεχνολογίας, σώματος και χρονικότητας. Χαρακτηρίζεται από μια μίνιμαλ ηχητική παλέτα, εξισορροπώντας με λεπτότητα υφές που είναι ταυτόχρονα πλούσιες και λιτές. Έχει συνεργαστεί με κινηματογραφιστές, εικαστικούς καλλιτέχνες και χορογράφους για να δημιουργήσει μουσική για ταινίες, χορό, βίντεο και performance art. Έχει κυκλοφορήσει τα: “Furtive Glances” (Room40), “Digital Auras” (Longform Editions) και “If You Do” (Room40). Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της στην Αυστραλία, την Ασία, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Η Megan έχει ανοίξει συναυλίες για καλλιτέχνες όπως οι NIVHEK (Liz Harris/Grouper), KMRU, Dean Hurley, David Grubbs, Lisa Lerkenfeldt, μεταξύ πολλών άλλων.

www.meganaliceclune.com

Η Σοφία Ζαφειρίου είναι μουσικός, συνθέτρια και sound artist με έδρα την Αθήνα. Μέρος της έρευνάς της αφορά την επικονίαση βιωμένων ρυθμών και τρόπων με ηλεκτρονικά και στοχαστικά μέσα, θόρυβο, αυτοσχεδιασμό και ακουστικά όργανα. Τα έργα της αποτυπώνουν μουσική για σύνολα και DIY ορχήστρες, ηχογραφήσεις πεδίου στη φύση και σε προσφυγικά καμπ, ήχο που προέρχεται από σχέσεις μεταξύ πραγμάτων, μερικές φορές περιέργως τοποθετημένων. Έχει εμφανιστεί ζωντανά στη Νάντη, το Diyarbakir, τα Τίρανα, τη Βηρυτό, το Slemani, το Βερολίνο, την Κύπρο, τα Χανιά και την Αθήνα.

www.szaf.space

Οι I broke the vase (Εύα Ματσίγκου, Νεφέλη Σάνη) παρουσιάζουν αποσπάσματα από το ημερολόγιό τους κι από μια αλληλογραφία με φίλους που συνάντησαν σε ένα μακρινό ταξίδι. Παίζουν live μουσική μαζί με ηχογραφήσεις, εικόνες και βίντεο, σε μια απόπειρα να συνδεθούν ξανά μ’ αυτή την παρελθοντική εμπειρία.

Η Luciana Rizzo (Αργεντινή) παρουσιάζει ένα σόλο από μικρά κουδουνάκια, jingles και feedback που παράγονται χρησιμοποιώντας τα σώματα των τυμπάνων ως μεμβράνες συντονισμού, ένα ακουστικό σετ που αποσκοπεί στη διεύρυνση της εμπειρίας ακρόασης του κοινού.

Οι I broke the vase σχηματίστηκαν το 2018. Δημιουργούν μουσικές performances μέσα από την ακρόαση, τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τη σύνθεση. Χρησιμοποιούν μουσικά όργανα, τις φωνές τους, αντικείμενα, μικρόφωνα, ηλεκτρονικά στοιχεία, ηχογραφήσεις και loops. Κεντρικό ρόλο στα έργα τους έχει η γραφή και η ανάγνωση αυτοεθνογραφικών κειμένων, η συμμετοχή του σώματος και η διάδραση με τον χώρο και το εκάστοτε περιβάλλον. Εκτός από performers είναι επίσης μουσικολόγοι και ερευνήτριες του ήχου. Εφαρμόζουν πρακτικές όπως οι ηχητικοί περίπατοι και η καταγραφή εμπειριών ακρόασης, και πειραματίζονται μέσα από φεμινιστικές και φροντιστικές καλλιτεχνικές διαδικασίες. Παράλληλα, οι I broke the vase έχουν στο ενεργητικό τους video performances, την πειραματική ταινία The Greatest Love of All, το podcast Silence is Broken, αφιερωμένο στις γυναίκες της ηλεκτρονικής μουσικής, τον συντονισμό του workshop Sonic Memorabilia και του ομώνυμου -βραβευμένου από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης- podcast. Έχουν φιλοξενηθεί στο Syros Sound Meetings residency και στο University of Michigan. Έχουν συμμετάσχει στο TectonicsAthensFestival, στο ElectricNightsFestival, στο EclecticTechCarnivalAthens, στο IF 2021, στα Κilymeia 23, στο AmetricFestivalκαι στις εκθέσεις Plásmata, ShelteredGardens, DowntoEarth και στην 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

www.facebook.com/Ibrokethevase

Η Luciana Rizzo είναι sound artist και μουσικός. Ζει και εργάζεται στο Μπουένος Άιρες. Σπούδασε σύνθεση με ηλεκτροακουστικά μέσα στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Quilmes. Ως ντράμερ, βρήκε από νωρίς τη θέση της στον πειραματισμό και τον αυτοσχεδιασμό. Έχει παίξει σε διάφορα ομαδικά πρότζεκτ και άρχισε παράλληλα να αναπτύσσει ένα σόλο σετ βασισμένο σε υβριδικά τύμπανα, samples και ηχογραφήσεις πεδίου, μεταξύ τραγουδιών, περιβαλλόντων και αυτοσχεδιασμών. Τελευταία, αφοσιώνεται στην παραγωγή ηχητικών ντοκιμαντέρ και ραδιοφωνικών κομματιών.

www.lurizzo.bandcamp.com/album/l-r

Προβολή του ντοκιμαντέρ “Ιmprovisations in parallel mode” (2022, 44’) του Πέτρου Κολοτούρου και συζήτηση με τον σκηνοθέτη.

Λίγα λόγια για την ταινία:

Με πυξίδα τους μουσικούς, το ντοκιμαντέρ “Improvisations in parallel mode” είναι ένα ταξίδι στην αναζήτηση των ήχων και των μουσικών αυτοσχεδιασμών της ελληνικής επαρχίας, ένα ποιητικό ντοκιμαντέρ με κύριο αφηγηματικό άξονα τον ήχο, ένα οπτικοακουστικό χαϊκού με μυστικιστικά και τελετουργικά στοιχεία. Ο αυτοσχεδιασμός δεν αποτελεί μονάχα το θέμα αλλά και τον τρόπο σύνθεσης αυτού του πολυσυλλεκτικού οπτικοακουστικού έργου.

Συμμετέχουν:

Σαβίνα Γιαννάτου, Ross Daly, Κέλυ Θωμά, Ευγένιος Βούλγαρης, Αλεξία Κατσανεβάκη, Στέλιος Πετράκης, Δημήτρης Σιδερής, Αντώνης Ανισέγκος, Kolida Babo (Σωκράτης Βότσκος, Χάρης Π.), Αλέξανδρος Ριζόπουλος, Γιώργος Παπαϊωάννου, Γιάννης Ζαννής, Γιώργος Γαρόζης, Μαργαρίτα Ερμίδου, Tότα Κοντόγεωργα, Evan Handlet.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία, μοντάζ, ηχοληψία: Πέτρος Κολοτούρος

Εικονοληψία: Κατερίνα Τζόβα, Πέτρος Κολοτούρος

Παραγωγή: Κατερίνα Τζόβα, Πέτρος Κολοτούρος

Έξτρα πλάνα: Μένανδρος Μανουσάκης

Σημείωμα του σκηνοθέτη:

Το “Ιmprovisations in parallel mode” είναι ένα ντοκιμαντέρ, η ιδέα του οποίου έχει διαμορφωθεί εδώ και μερικά χρόνια στο μυαλό μου. Περισσότερο από ένα ξεκάθαρο σενάριο ή θέμα, είναι ένας πειραματισμός που ενσωματώνει τα στοιχεία του αυτοσχεδιασμού και της συν-δημιουργίας. Το soundtrack είναι εξ ολοκλήρου συντεθειμένο από τις αυτοσχεδιαστικές επιτελέσεις που ηχογραφήσαμε, τις οποίες στη συνέχεια συνδυάσαμε με ηχητικά τοπία που μας μαγνήτισαν ενώ ταξιδεύαμε. Τελικά, αυτό που προσδιορίζει καλύτερα τη μορφή της ταινίας είναι ίσως ο όρος «οπτικοακουστικό άλμπουμ», που δίνει φωνή στα μυστικιστικά στοιχεία της φύσης και στην αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων και της υπόλοιπης Δημιουργίας.

Συμμετοχές και βραβεία:

• 24ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (επίσημη συμμετοχή, πρεμιέρα)
• 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου: Βραβείο Καλύτερου Μουσικού Ντοκιμαντέρ
• Barcelona Planet Film Festival: Βραβείο καλύτερου Soundtrack
• Cinergo International Film Festival: Ειδική Μνεία
• 16ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας
• 10ο Διεθνές Φεστιβάλ Ιεράπετρας
• 11ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων

Αναφορές στον Τύπο:

Συνέντευξη στο Flix από την Λήδα Γαλανού:

www.flix.gr/articles/interview-petros-kolotouros-improvisations-in-parallel-mode.html

Άρθρο στο Cinematic από την Ασπασία Λυκουργιώτη:

www.cinematek.gr/arthografia/music-cinematek-paralliloi-aytoshediasmoi-sto-24o-fnth

Άρθρο στο ertnews από την Δάφνη Σκαλιώνη:

www.ertnews.gr/eidiseis/politismos/improvisations-in-parallel-mode-ena-poiitiko-ntokimanter-me-afigimatiko-kinitro-ton-icho

Σύντομο βιογραφικό σκηνοθέτη:

Ο οπτικοακουστικός δημιουργός Πέτρος Κολοτούρος γεφυρώνει τον ρεαλισμό του ντοκιμαντέρ με την αφαίρεση και την αισθητηριακή (sensorial) οπτική ποίηση. Από μικρός ασχολήθηκε με τη μουσική και τη φωτογραφία, δραστηριότητες που άσκησε επαγγελματικά και καλλιτεχνικά παράλληλα με τις πολυτεχνικές του σπουδές. Το 2021 αποφοίτησε με άριστα από το «Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας» του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Έχει σκηνοθετήσει video clips, video-dance και video art. Συμμετείχε ως διευθυντής φωτογραφίας στο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ «Εγώ και ο ίσκιος μου» για τον μουσικό Νίκο Παπάζογλου. Το τελευταίο του έργο, «Improvisations in parallel mode», είναι ένα ποιητικό ντοκιμαντέρ με κύριο αφηγηματικό άξονα τον ήχο. Και οι δύο ταινίες έκαναν πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το 2018 και το 2022 αντίστοιχα, με την πρώτη να αποσπά βραβείο κοινού στο φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, και τη δεύτερη το βραβείο του καλύτερου μουσικού ντοκιμαντέρ στο 9^ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου και το βραβείο του καλύτερου soundtrack στο Barcelona Planet Film Festival. Το ερευνητικό του ενδιαφέρον εστιάζει στον συνδυασμό της οπτικής γλώσσας με τον ήχο.

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=IWLBA-nlB2E&ab_channel=PostNomads

Το ντουέτο BLIP (Γιώργος Στενός & Γιώργος Σταυρίδης) παρουσιάζει στο ΚΕΤ το πρότζεκτ Zap!.

Παροπλισμένες μικροσυσκευές, μετασχηματιστές, routers, μοτέρ, κινητά, ένα τραπέζι ασφυκτικά γεμάτο με ηλεκτρονικά σκουπίδια. Ο κρυφός ηχητικός κόσμος των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, άφωνος, αλλά πανταχού παρών, ξαφνιάζει με τις μουσικές του δυνατότητες. Χρησιμοποιώντας επαγωγικά πηνία ως μικρόφωνα, ο Γιώργος Στενός και ο Γιώργος Σταυρίδης αποκαλύπτουν ένα μουσικό ερτζιανό τοπίο και παίζουν με αυτό χρησιμοποιώντας τον χώρο του ΚΕΤ σαν ένα ιδιόμορφο υβριδικό ηχοσύστημα από ραδιόφωνα, lofi ηχεία και μεγάφωνα.

Ως BLIP, ο Γ. Στενός και ο Γ. Σταυρίδης εξερευνούν τις εγγενείς ηχητικές δυνατότητες υλικών, αντικειμένων και ηλεκτρονικών κυκλωμάτων μέσα από την κατασκευή, την επιτόπια δράση και τον αυτοσχεδιασμό. Η μουσική τους πρακτική επικεντρώνεται στην υφή, τη χειρονομία, το ηχόχρωμα και τον ρυθμό, ενώ προσεγγίζει τις δραστηριότητες ακρόασης, αυτοσχεδιασμού και σύνθεσης ως αμοιβαίες και άρρηκτα συνδεδεμένες με τη σωματική δράση, τα όργανα-αντικείμενα και τον εκάστοτε χώρο και χρόνο. Είναι μέλη των Trigger Happy, της ομάδας Κ.Ε.Δι.Μου.Ρα. και της πειραματικής ραδιοφωνικής πλατφόρμας Loskop.radio.

website: www.blip.boo

fb: www.facebook.com/profile.php?id=61553158751326

περισσότερα για το Zap!: www.blip.boo/projects/zap

* Στην performance γίνεται χρήση στροβοσκοπικών φωτισμών.

Ο Waël Sghaier, Γαλλο-Τυνήσιος κινηματογραφιστής από τη Seine-Saint-Denis, γαλλικό νομό στα βορειοανατολικά του Παρισιού, παρουσιάζει το “Banlie.UE”, ντοκιμαντέρ για τα περίχωρα της Ευρώπης, το οποίο ολοκλήρωσε το 2024.

Η ταινία ξεκινάει από μια ερώτηση: θα μπορούσαμε άραγε να πούμε ότι οι κάτοικοι των λαϊκών προαστίων του Παρισιού έχουν περισσότερα κοινά με αυτούς που ζουν στη συνοικία Raval της Ισπανίας, παρά με τους κατοίκους του 5ου διαμερίσματος του Παρισιού, στο (πλούσιο) κέντρο της γαλλικής μητρόπολης;

Με αυτή την αφετηρία, ο Waël ταξίδεψε από το Pantin, κοινότητα στον νομό της Σεν-Σαιν-Ντενί, μέχρι τις εργατικές συνοικίες της Μπρατισλάβα, της Στοκχόλμης, της Αθήνας, των Βρυξελλών και της Βαρκελώνης, αναζητώντας την κοινή ταυτότητα αυτών των συνοικιών και πραγματοποιώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο έναν άτυπο και περιφερειακό γύρο της Ευρώπης.

Μέσα από τις μαρτυρίες που συνέλεξε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, το “Banlie.UE” αντικατοπτρίζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των περιχώρων αλλά και τις λύσεις που βρίσκουν και επινοούν για να τις αντιμετωπίσουν.

Την προβολή της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση του κοινού με τον σκηνοθέτη και συναυλία του Ghoula, του μουσικού παραγωγού που δημιούργησε τη μουσική της ταινίας.

Σκηνοθεσία: Waël Sghaier

Gaffer: Justine Coulmy

Ηχολήπτης: Antoine Stevignon

Μοντάζ: Isabelle Nakamura

Μουσική: Ghoula

Παραγωγοί: Laëtitia Barone & Alice El Kouby

Διάρκεια: 52′

Γεννημένος στη Seine-Saint-Denis, ο Waël Sghaier είναι αυτοδίδακτος κινηματογραφιστής. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μετά την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ “Το απίστευτό μου ’93”, το οποίο περιέγραφε ένα ταξίδι στη Seine-Saint-Denis και δημιουργήθηκε με αυτοσχέδια μέσα. Η ταινία βγήκε στις αίθουσες το 2018 και προβλήθηκε σε όλη τη Γαλλία κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιοδείας προβολών. Ο Waël επιλέγει τα ερωτήματα και τους χαρακτήρες του έτσι ώστε να προκαλέσει συναντήσεις και να προσδώσει βάθος στην αφήγηση. Ταξιδεύει με αφορμή κάθε σχέδιο σε μέρη αποκλεισμένα από το επίσημο εθνικό αφήγημα, για να αντλήσει το καλύτερο από αυτά.

Πολυδιάστατος καλλιτέχνης με ποικιλόμορφο μουσικό υπόβαθρο, o μουσικός, παραγωγός, συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής Ghoula κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ, «Hlib el-Ghoula», το 2016. Αναμειγνύοντας ηλεκτρονικούς ήχους με παραδοσιακή μουσική, χρησιμοποιώντας τα βινύλια που συλλέγει και αναζητάει σε όλη τη Βόρεια Αφρική, δημιουργεί απροσδόκητες συνθέσεις. Το δεύτερό του άλμπουμ, «Demi-écrémé», αποτίει φόρο τιμής στις μουσικές κληρονομιές της Βόρειας Αφρικής, πλέοντας μέσα από την electro-pop, την techno, το breakbeat και το IDM.

www.ghoula-tn.bandcamp.com/album/demi-cr-m

* Η ταινία προβάλλεται με αγγλικούς υπότιτλους.

Το πρόγραμμα της συναυλίας Absolute Continuity περιλαμβάνει έργα Ελλήνων συνθετών για κοντραμπάσο και ηλεκτρονικά μέσα, με κοινό δομικό χαρακτηριστικό τη χρήση υποστρώματος συνεχείας (continuum). Στο επίκεντρο, το ιστορικό “Εν Πυρί” του Στέφανου Βασιλειάδη, αφιερωμένο στη μνήμη του συνθέτη Γιάννη Χρήστου.

Η συναυλία ξεκινάει με το έργο “…tis en pylesi…” του Αλέξανδρου Καλογερά, για κοντραμπάσο και μαγνητοταινία: ένα μονόδραμα εμπνευσμένο από τις “Βάκχες”, την τραγωδία που συνέθεσε ο Ευριπίδης στο τέλος της ζωής του.

Συνεχίζεται με το “DarkLoupe”, έργο του Θάνου Πολυμενέα-Λιοντήρη για κοντραμπάσο, ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία ήχου και βιντεοπροβολή.

Ακολουθεί η πρώτη παγκόσμια παρουσίαση του έργου “Absolute Continuity” του Δημήτρη Μπάκα, για ενισχυμένο κοντραμπάσο και προηχογραφημένο υλικό, μια σύνθεση βασισμένη στην τεχνική της ηχοποίησης του καρδιογραφήματος που εγκαινίασε ο Δ. Μπάκας με το κουαρτέτο εγχόρδων Cardiogram. Σε μια απόλυτη ηχητική συνέχεια, ο συνθέτης δημιουργεί ένα ηχοχρωματικό ύφος με έντονη την αίσθηση της αυτοσυγκέντρωσης.

Η συναυλία ολοκληρώνεται με το “Εν Πυρί” του Στέφανου Βασιλειάδη, πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση, στο ελληνικό ρεπερτόριο, σύνθεσης για κοντραμπάσο και ηλεκτρονικά μέσα. Επιζήσας, με το ζεύγος Σεμιτέκολο, του αυτοκινητιστικού δυστυχήματος της 8ης Ιανουαρίου του 1970 που κόστισε τη ζωή στον Γιάννη Χρήστου, στη γυναίκα του, Θηρεσία, και στη σύζυγο του ίδιου του Βασιλειάδη, Αναστασία, ο δημιουργός αφηγείται το χρονικό της μοιραίας βραδιάς μέσα από το ηλεκτρονικό μέρος της μαγνητοταινίας και τον υπερβατικό δυναμισμό του σύγχρονου κοντραμπάσου.

Τα έργα:

• Αλέξανδρος Καλογεράς – “…tis en pylesi…” (1991), για κοντραμπάσο και μαγνητοταινία

• Θάνος Πολυμενέας-Λιοντήρης – “DarkLoupe” (2008), για κοντραμπάσο, ζωντανή ηλεκτρονική επεξεργασία ήχου και βιντεοπροβολή

• Δημήτρης Μπάκας – “Absolute Continuity” (2011), για ενισχυμένο κοντραμπάσο και προηχογραφημένο υλικό

• Στέφανος Βασιλειάδης – “Εν Πυρί” (1973/1975), για κοντραμπάσο και μαγνητοταινία

Συμμετέχουν:

Χάρης Παζαρούλας – κοντραμπάσο & επιμέλεια προγράμματος

Νεφέλη Σταματογιαννοπούλου – χειρισμός ηχητικού υλικού (“…tis en pylesi…”, “Εν Πυρί”)

Θάνος Πολυμενέας-Λιοντήρης – χειρισμός ηχητικού υλικού και βιντεοπροβολής (“DarkLoupe”)

Δημήτρης Μπάκας – χειρισμός ηχητικού υλικού (“Absolute Continuity”)

Ελένη Χούμου – σχεδιασμός φωτισμού

Ο Χάρης Παζαρούλας είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Η συναυλία “Absolute Continuity – Έργα για κοντραμπάσο και ηλεκτρονικά μέσα”, αποτελεί μέρος της διδακτορικής του διατριβής.

velak (Verein Für Elektroakustische Musik – Σύλλογος για την Ηλεκτροακουστική Μουσική), μη κερδοσκοπικός καλλιτεχνικός οργανισμός με έδρα την Αυστρία, αφιερώνεται στην πειραματική μουσική, διοργανώνοντας εδώ και 20 χρόνια συναυλίες στη Βιέννη, το Τόκιο, τη Νέα Υόρκη, το Βερολίνο, το Παρίσι και τις Βρυξέλλες. Η βραδιά στο ΚΕΤ είναι η πρώτη διοργάνωση του velak στην Αθήνα.

Αγγίζοντας πολιτικά ζητήματα και περιβαλλοντικούς προβληματισμούς, η πρακτική του Eduardo Triviño-Cely (Μπογκοτά, Κολομβία) περιλαμβάνει ήχο, γλυπτική, πολυμέσα, περφόρμανς, ηχητικά αντικείμενα και εγκαταστάσεις.

www.etc.klingt.org

Η agar agar είναι μια οπτικοακουστική περφόρμανς των Martina Moro και Fabian Lanzmaier. Συνδυάζοντας αναλογικά και ψηφιακά μέσα, δημιουργούν έναν καθηλωτικό χώρο αφηρημένων ήχων και εικόνων που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

www.martinamoro.com

www.fabianlanzmaier.com

Μεταξύ ηλεκτροακουστικής μουσικής, live-electronics, αυτοσχεδιασμού και εγκαταστάσεων, τα ηχοτοπία του Γερμανού συνθέτη και sound artist Frederic Stritter βασίζονται στο deep listening και την εξερεύνηση του Pankaroama, του ακουστικού ορίζοντα.

www.stritter.audio

Ambient ήχοι, φωνητικά, συνθεσάιζερ, ηχογραφήσεις πεδίου, ελεύθερος αυτοσχεδιασμός: το ντουέτο PZFTK αποτελείται από τη Στέλλα Μαρκίδη (Ελλάδα) και τη Gabriela Gordillo (Μεξικό/Aυστρία). Μέσα από πειραματικές πρακτικές εξερευνά όψεις του ονείρου, της μνήμης, του χώρου, του εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου.

www.soundcloud.com/pzftk-duo

www.pzftk-duo.bandcamp.com

Τους τελευταίους μήνες, το δισκοπωλείο STELLAGE (Κυψέλης 49) διοργάνωσε στο ΚΕΤ μια σειρά συναυλιών με εμβληματικούς καλλιτέχνες από τη διεθνή και την ελληνική πειραματική και ηλεκτρονική σκηνή (Callahan & Witscher, Κωστής Δρυγιαννάκης, Yorgas Helmet, Katya Shirshkova, David Maranha, Giuseppe Ielasi), επεκτείνοντας στο πεδίο των ζωντανών εμφανίσεων την επιμελητική και επιλεκτική του λειτουργία και ανοίγοντας πολύτιμα παράθυρα στο αθηναϊκό κοινό. Η περιήγηση συνεχίζεται το Σάββατο 18 Μαΐου με τρεις ξεχωριστές συμμετοχές από τη Σουηδία, την Αμερική και την Ελλάδα.

Εγκατεστημένος στο Βερολίνο, ο Αμερικάνος sound artist Nick Klein έχει εκδώσει τη μουσική του σε δισκογραφικές εταιρείες απ’ όλο τον κόσμο, όπως και στο δικό του label, PL (ακρωνύμιο των λέξεων primitive languages, Psychic Liberation, κ. ά.). Πραγματοποιεί δύο μηνιαίες ραδιοφωνικές εκπομπές στο Montez Press Radio και στο Volksbühne Roter Salon. Έχει συμμετάσχει σε εικαστικές εκθέσεις και έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε πλήθος χώρων και φεστιβάλ (ενδεικτικά: The Amant Foundation, De La Cruz Collection, Volksbühne, Empty Gallery, Berghain, Tresor, Seendosi, Cafe Sismo, Cafe Oto, Folkteatern, Burning Fleshtival, Herrensauna, Summer Scum…).

www.nickklein.work

www.soundcloud.com/nick-klein

www.psychicliberation.net

www.soundcloud.com/psychicliberation

Με μακρά πορεία στην πειραματική σκηνή, ο Σουηδός sound artist Joachim Nordwall ζει στο νησί Brännö, στη δυτική ακτή της Σουηδίας. Το 1988, άρχισε να ηχογραφεί με το psych-drone ντουέτο Alvars Orkester. Το άλμπουμ «Soul Music» που κυκλοφόρησε από την Entr’acte φανερώνει το ενδιαφέρον του για τους κυκλικούς ρυθμούς και τις αναλογικές λούπες του synth. Έχει κυκλοφορήσει τη μουσική του σε εταιρείες όπως η Ash International και η Hospital Productions. Από το 1999 μέχρι το 2005, συμμετείχε στο avant punk rock τρίο Kid Commando. Δημιούργησε στη συνέχεια το τελετουργικό drone rock συγκρότημα The Skull Defekts. Δραστηριοποιείται σήμερα στο tape loop τρίο Organ of Corti με κυκλοφορίες για τις iDEAL, Dead Mind και New Forces. Από το 1998, διευθύνει την iDEAL Recordings. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι: Mika Vainio, Mats Gustafsson, Leif Elggren, CM von Hausswolff, Kevin Drumm, Mark Wastell, Michael Morley, John Duncan και Christine Abdelnour. Διοργανώνει φεστιβάλ και συναυλίες στη Σουηδία και το εξωτερικό.

www.idealrecordings.bandcamp.com

www.instagram.com/idealbeast

Ο ILIOS αφιερώνεται στην τέχνη του ήχου και της εικόνας από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Μέσα από μια συνεχή αλλαγή της ηχητικής του παλέτας, ξεπερνώντας τα όρια του ηχητικού φάσματος, φλερτάροντας με τη σιωπή και τον καθολικό θόρυβο, ακολουθεί μια αντι-καριέρα. Στις μουσικές στήλες, μερικά από τα ηχογραφημένα έργα του έχουν χαρακτηριστεί ως «Ο ήχος του θανάτου» ή «Ο πιο απονευρωτικός δίσκος που μπορεί να φανταστεί κανείς». Ο ILIOS έχει παρουσιάσει το έργο του στην Ασία, την Ευρώπη, την Ωκεανία, τη Νότια και τη Βόρεια Αμερική. Έχει κυκλοφορήσει τη δουλειά του σε labels όπως τα: Antifrost, PAN, Entr’Acte κ.ά.. Έχει συνθέσει μουσική για πολλαπλά κινηματογραφικά, χορευτικά και θεατρικά έργα. Είναι μέρος του ντουέτου MMMD. Από το 1997, διαχειρίζεται το label Antifrost.

www.siteilios.gr

www.antifrost.gr

www.antifrost.bandcamp.com

Εγγραφή στο mailing list του Stellage: www.stellage.store

Instagram: www.instagram.com/stellage.highlights

Η βιολονίστρια Gabby Fluke-Mogul και ο βιολιστής Δήμος Βρύζας παρουσιάζουν το ντουέτο lay hold, που δημιούργησαν στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2023. Αντλώντας έμπνευση από ένα ευρύ φάσμα μουσικών παραδόσεων και ειδών, το ντουέτο αγκαλιάζει τον αυτοσχεδιασμό ως μέσο δημιουργίας και ουσιαστικής σύνδεσης με το κοινό. Η συνέργειά τους τούς επιτρέπει να παίρνουν ρίσκα από κοινού και να ερευνούν νέους τρόπους έκφρασης. Τα τελευταία χρόνια, δραστηριοποιούνται στην αμερικανική και την ευρωπαϊκή σκηνή και συνεργάζονται με εμβληματικές φιγούρες της διεθνούς αυτοσχεδιαστικής σκηνής (Fred Frith, Pauline Oliveros, Joëlle Léandre, Σαβίνα Γιαννάτου…).

Η βιολονίστρια, αυτοσχεδιάστρια και συνθέτρια Gabby Fluke-Mogul (Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) συνδέει την avant με τη free jazz, την αυτοσχεδιαστική και την πειραματική μουσική. Έχει συνεργαστεί με τις / τους Nava Dunkelman, Joanna Mattrey, Ava Mendoza, Charles Burnham, Fred Frith, Luke Stewart, Zeena Parkins, Tcheser Holmes, Mara Rosenbloom, William Parker, & Pauline Oliveros, μεταξύ άλλων.

“’Τον τελευταίο χρόνο, το έργο της Gabby Fluke-Mogul αποτυπώθηκε μέσα μου όπως κανένα άλλο. Ο τρόπος με τον οποίο φτιάχνει ήχους με το βιολί είναι αιώνιος. Πρόκειται για ήχους που προέρχονται από ένα αρχαίο γεωλογικό υπόστρωμα, από θραύσματα σπασμένου κοσμικού γυαλιού, από κρυφές γωνιές μέσα στην καρδιά και το μυαλό της. (…) Βρίσκεται μεταξύ των πιο σημαντικών, πιο αξέχαστων μουσικών που άκουσα το 2021. Δεν μπορώ να συστήσω αρκετά το έργο της.” – Brad Rose, Foxy Digitalis, Online Music Magazine

www.flukemogul.com

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ο βιολιστής Δήμος Βρύζας επικεντρώνεται στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και την πειραματική μουσική. Δέχτηκε ένα ευρύ φάσμα επιρροών, από την κλασική και την παραδοσιακή μέχρι τη rock, τη noise και την ambient μουσική. Διερευνά τα όρια μεταξύ ακουστικού και ηλεκτρονικού ήχου και αναζητά νέους τρόπους μουσικής έκφρασης. Ως αυτοσχεδιαστής εμφανίζεται τακτικά τόσο σόλο όσο και σε διάφορα άλλα σχήματα, όπως: Life Only (w/Fred Frith/DAZ Diego Aguirre), Duo Karbacher/Vryzas (w/Eva-Maria Karbacher), The Coal (w/Simos Riniotis), Savina Yannatou, Circa19 (w/Thanos Kazantzis), Lay Hold(w/Gabby-Fluke Mogul) κ.ά. Επιμελείται το Stress.Studio (Αθήνα) και το No Ordinary Festival (Θεσσαλονίκη). Τα τελευταία χρόνια ταξιδεύει, ηχογραφεί και εμφανίζεται ζωντανά μαζί με πολλούς σημαντικούς μουσικούς στην Ελλάδα, την Ελβετία, την Πορτογαλία, την Γαλλία, το Βέλγιο, τη Γερμανία κ.ά.

www.dimosvryzas.com

© φωτογραφίες: Peter Gannushkin (Gabby Fluke-Mogul) / Μιχάλης Κυριαζίδης (Δήμος Βρύζας)

Οι Midwives δημιουργήθηκαν το φθινόπωρο του 2023 από τον Οδυσσέα Τζιρίτα, τον Γιώργο Καρούμπαλο, τον Λάμπρο Ψωμά και την Αλίκη Λευθεριώτη, με πρώτη ύλη κομμάτια γραμμένα στην κιθάρα από τον Οδυσσέα και ενορχηστρωμένα στη συνέχεια για πιάνο, πνευστά και έγχορδα όργανα από τον Γιώργο. Το αποτέλεσμα είναι ο επερχόμενος δίσκος με τίτλο “A Well Educated Monster” που φέρνει, μεταξύ άλλων, επιρροές από τον songwriter, κιθαρίστα και συνθέτη Blake Mills, τον πολυοργανίστα Andy Shauf ή το νεοϋορκέζικο indie rock σχήμα Dirty Projectors. Το “A Well Educated Monster” ηχογραφήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο και παρουσιάζεται για πρώτη φορά με την πλήρη σύνθεση των Midwives στο ΚΕΤ.

Οδυσσέας Τζιρίτας – κιθάρα, φωνή

Γιώργος Καρούμπαλος – κιθάρα

Λάμπρος Ψωμάς – κοντραμπάσο

Αλίκη Λευθεριώτη – πιάνο, φωνή

Φωτογραφία: Βάσια Παππά

Σε ένα εύθραυστο, πολυφωνικό αλλά και μινιμαλιστικό ηχητικό περιβάλλον, η Μαρία Κριτσωτάκη (φωνή) και η Κατερίνα Ορφανουδάκη (τσέμπαλο, πληκτροφόρα) παρουσιάζουν ένα πρόγραμμα εμπνευσμένο από διαφορετικά μουσικά ιδιώματα, με κοινό παρονομαστή τη μίξη της μουσικής με την ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Συνδέουν τον μουσικό αυτοσχεδιασμό με τη σύνθεση νέων κομματιών, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως συνθέτριες και performers.

Συναντήθηκαν μουσικά στον χώρο της κατάληψης Rosa Nera, στα Χανιά, τον Αύγουστο του 2023. Δημιούργησαν στη συνέχεια μια σειρά συναυλιών με τίτλο «Sagrada Femina» και συμμετείχαν με τις Vera Morais (φωνή) και τη Νίκη Κοκκόλη (σαξόφωνο) στην παράσταση “Galatea” (2024).

Η Κατερίνα Ορφανουδάκη έχει πραγματοποιήσει μουσικές σπουδές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει δώσει συναυλίες με σύνολα παλαιάς και σύγχρονης μουσικής σε Ελλάδα, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και έχει υπάρξει μέλος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ιονίου Πανεπιστημίου, της Sweelinck Baroque Orchestra του Κονσερβατόριου του Άμστερνταμ. Έχει συνεργαστεί επίσης με το Nieuw Vocaal Amsterdam. Είναι ιδρυτικό μέλος των μουσικών σχημάτων XIMAIPA Ensemble, Kairós Ensemble και Duo Suzanne. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με τους Peter Seymour, Pierre Hantai, Elam Rotem, Fred Jacobs, Peter van Heyghen κ.ά. Έχει ολοκληρώσει έναν κύκλο μαθημάτων με τον Θανάση Δεληγιάννη και έναν άλλο, με τον Jos Zwaanenburg, αφιερωμένο στην εφαρμογή των Carnatic Rhythms στη σύγχρονη δυτικοευρωπαϊκή μουσική.

Η Μαρία Κριτσωτάκη ξεκίνησε από μικρή ηλικία μουσικές σπουδές κλασικού βιολιού. Αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ συνέχιζε τις σπουδές της στο σύγχρονο τραγούδι. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ολλανδία. Έχει παρακολουθήσει masterclasses από κορυφαίους μουσικούς της jazz σκηνής της Νέας Υόρκης (J.D. Walter, Deborah Brown, Jonathan Kreisberg, Matt Wilson και Gene Jackson). Έχοντας τραγουδήσει σε σκηνές και φεστιβάλ της Ολλανδίας, της Ελλάδας και της Ιταλίας, πήρε μέρος σε παραγωγές με κύρια κατεύθυνση την jazz και την αυτοσχεδιαστική μουσική με παραδοσιακές επιρροές. Είναι μέλος της καλλιτεχνικής κολεκτίβας “Free The Soprano Player” που δραστηριοποιείται στο Ηράκλειο, διοργανώνοντας συναντήσεις ελεύθερου αυτοσχεδιασμού αλλά και, για δύο συναπτά έτη, το Freedom Day Jazz Festival. Είναι σήμερα μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα “Μουσική Τεχνολογία για Νέα Μέσα” (ΕΚΠΑ). Παράλληλα με την καλλιτεχνική της δραστηριότητα, διδάσκει τραγούδι και αγωγή φωνής στο Ηράκλειο.

Μία φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, analog-synths, live-electronics) και η Ναταλία Μαντά (digital & analog-visuals) προσκαλούν στο ΚΕΤ μουσικούς και visual artists για να δημιουργήσουν μαζί ένα in situ, οπτικοακουστικό project.

Στο όγδοο “Sound of Color” της χρονιάς, αυτοσχεδιάζουν με την Κατερίνα Ορφανουδάκη (τσέμπαλο), τον Κώστα Τζέκο (μπάσο κλαρινέτο) και τον Σίμο Ρηνιώτη (ντραμς).

www.jannisanastasakis.com

www.nataliamanta.com

H Σαβίνα Γιαννάτου (φωνή), ο Γιώργος Κοκκινάρης (κοντραμπάσο), ο Αλέξης Πορφυριάδης (πιάνο), ο Joe Tornabene (βαρύτονο σαξόφωνο) και ο Στέφανος Χυτήρης (ντραμς, κρουστά) συναντιούνται για δύο σετ ελεύθερου αυτοσχεδιασμού.

Η Σαβίνα Γιαννάτου μελέτησε τραγούδι με τη Γωγώ Γεωργιλοπούλου και στο Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης με τον Σπύρο Σακκά. Αποφοίτησε από το τμημα PCS του Guildhall School of Music and Drama στο Λονδίνο με υποτροφία του «Μουσηγέτη». Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία τραγουδώντας στην εκπομπή του Γ΄ Προγράμματος της ΕΡΤ, «Εδώ Λιλιπούπολη», σε συνεργασία με τη Λένα Πλάτωνος (1978-81). Έχει συνεργαστεί με πολλούς Έλληνες συνθέτες. Από το 1994, με το συγκρότημα Primavera en Salonico, ερμηνεύει τραγούδια από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Από το 1992 ασχολείται με τον ελεύθερο φωνητικό αυτοσχεδιασμό στον χώρο της free jazz.Έχει συνθέσει μουσική για το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μέρος της συνεργασίας της με το θέατρο είναι επίσης και η διδασκαλία ελεύθερου φωνητικού αυτοσχεδιασμού. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει γύρω στους τριάντα δίσκους (ΛΥΡΑ, ECM) με συνθέσεις Ελλήνων και ξένων συνθετών, παραδοσιακά τραγούδια από διάφορες χώρες, ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς και δικά της τραγούδια.

Ο κοντραμπασίστας Γιώργος Κοκκινάρης συνθέτει, αυτοσχεδιάζει και συνεργάζεται με ανθρώπους από τους τομείς της σύνθεσης, των εικαστικών, της ποίησης, του χορού. Η τέχνη του βασίζεται στη σωματικοποίηση της μουσικής μέσω της φωνής και της κίνησης και στη χρήση νέων τεχνολογιών. Δίνει συναυλίες στο εξωτερικό και διοργανώνει σεμινάρια για τον αυτοσχεδιασμό. Είναι μέρος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού “NewMusic.gr” που στοχεύει στην ενίσχυση της τοπικής μουσικής κοινότητας. Είναι μέλος του σχήματος σύγχρονης μουσικής àktapha.

Ο Αλέξης Πορφυριάδης είναι συνθέτης, και πιανίστας/αυτοσχεδιαστής. Σπούδασε σύνθεση στο Πανεπιστήμιο Bath-Spa/Αγγλία (PhD) και στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών του Graz/Αυστρία (Magister και Postgraduate).Ανάμεσα στα βραβεία που του έχουν απονεμηθεί συγκαταλέγονται το Πρώτο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης Franco Evangelisti 2020 Ρώμη/Ιταλία και το Τρίτο Βραβείο στο Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης Molinari Quartet Competition Μόντρεαλ/Καναδάς (2004/05). Συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί σε Ευρώπη, Η.Π.Α., Μεξικό και Καναδά. Ασχολείται με τον αυτοσχεδιασμό από το 2005. Διδάσκει αυτοσχεδιασμό, πειραματική μουσική και μη συμβατικές παραστατικές τέχνες στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Είναι μέλος των σχημάτων 6daEXIt Improvisation Ensemble (Θεσσαλονίκη) και WHI ensemble (Αθήνα).

Ο Joe Tornabene είναι βραβευμένος διεθνής μουσικός/πολυμέσων, ηθοποιός σε θέατρο και κινηματογράφο, σχεδιαστής ήχου, συνθέτης, αυτοσχεδιαστής και ηχοθεραπευτής. Έχει διδάξει σε πειραματικά εργαστήρια που αφορούν τις σχέσεις της παράστασης, της σωματικής ενσάρκωσης, της κίνησης, της φωνής, του ήχου, της μουσικής και της αυθόρμητης δημιουργίας σε έντεκα χώρες.

Ο Στέφανος Χυτήρης είναι ντράμερ και αυτοσχεδιαστής από την Αθήνα. Έχει δουλέψει σε ένα ευρύ φάσμα έργων από την avant-garde jazz μέχρι τη σύγχρονη κλασική μουσική. Διατηρώντας την ισορροπία μεταξύ παράδοσης και μοντερνισμού στα ντραμς και τα κύμβαλα, τα έργα του λειτουργούν ως ελεύθερη βάση για τους μουσικούς να εξερευνήσουν και να αλληλεπιδράσουν με το προσωπικό και το συλλογικό ασυνείδητο, με στόχο να φτάσουν σε μια καθαρτική εμπειρία.

Δύο σόλο σετ ηλεκτρονικού ήχου από τους Πάνο Αλεξιάδη και Σάββα Μεταξά.

Ο Πάνος Αλεξιάδης είναι sound artist που ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το νέο του άλμπουμ με τίτλο “Cestrum Nocturnum” θα κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά από την B.A.A.D.M.

www.instagram.com/panos_alexiadis

www.panosalexiadis.com

Ο Σάββας Μεταξάς είναι μουσικός και sound artist. Η μουσική του έχει κυκλοφορήσει από πολλές εταιρείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πιο πρόσφατή του δουλειά είναι η συνεργασία του με τον Tim Olive που κυκλοφόρησε σε κασέτα από την Coherent States.

www.savvasmetaxas.com

Δύο σετ/installations ηλεκτρονικού ήχου από τους fatalism και Isaac Sullivan.

Ο fatalism (aka Salem Rashid Skourlis) παρουσιάζει στο ΚΕΤ το πρότζεκτ “fatalism:(n)ether”. Το “Nether”- μια συνεχιζόμενη σειρά εικασιών για την οικοδόμηση του κόσμου – εξερευνά την οικολογία, τον χρόνο και τον ειρηνισμό μέσω του ήχου, της εγκατάστασης, της γλυπτικής και της περφόρμανς. Τα στοιχεία αυτά διαμορφώνουν τα αλλόκοτα ηχοτοπία του Salem Rashid Skourlis, ιδρυτή της Bedouin Records. Με έδρα την Μπανγκόκ και το Τόκιο, ο fatalism σκιαγραφεί δυστοπικούς μεταβιομηχανικούς κόσμους μέσα από ήχους που μεταλλάσσουν τη φθορά και διεισδύουν σε μονοπάτια τραύματος και μυστικισμού. Δημιουργεί πύλες σε άλλες διαστάσεις, αναζητώντας απαντήσεις στα αινίγματα της δικής μας. “Gh0st” είναι το ντεμπούτο άλμπουμ του (Bedouin Records) και συμπυκνώνει αυτή την κινηματογραφική φιλοσοφία του άλλου κόσμου. Κυκλοφορεί μαζί με μια ταινία μικρού μήκους που σκηνοθέτησε ο Tatsuya Fujimoto.

www.fatalism.live

www.fatalisms.bandcamp.com/album/gh0st

www.instagram.com/fatal_ism

Ο Isaac Sullivan παρουσιάζει στο ΚΕΤ το πρότζεκτ “Utopics 6”, μια σειρά από χωρικές παρεμβάσεις που χρησιμοποιούν ήχο, προβολές βίντεο, καθρέφτες, κείμενο και φωτογραμμετρία για να διανείμουν και να ενισχύσουν την παρουσία του “αλλού” μέσα στο “εδώ και τώρα”. Το σχέδιο έχει παρουσιαστεί σε μια εκκλησία του Βερολίνου, σε μια αποθήκη του Ντουμπάι, σ’ ένα παλάτσο της Βενετίας, σ’ ένα πρώην εργοστάσιο πάγου της Βομβάης. Κάθε έκδοση δημιουργείται σύμφωνα με τον χώρο στον οποίο πραγματοποιείται. Χρησιμοποιώντας τη διαδικασία της mise en abyme για να αναμετρηθεί με τις αντιλήψεις του γραμμικού χρόνου, του μέλλοντος και της καταστροφής, το πρότζεκτ προσκαλεί σε μια ανοιχτή ενατένιση του παρελθόντος, όπου οι ιστορίες και η μνήμη είναι απαραίτητες, αλλά όχι εντελώς επαρκείς.

www.isaac-sullivan.com/utopics

www.instagram.com/echoholdings

Η σειρά προβολών “ABSTRACTICO” παρουσιάζει σύγχρονες ταινίες μικρού μήκους, αναδεικνύοντας ειδικά το σύγχρονο πειραματικό animation της Ουγγαρίας και τη σουρεαλιστική του ματιά.

Τις προβολές επιμελείται η Emma Pálos, απόφοιτη του Πανεπιστημίου Moholy-Nagy Art and Design της Βουδαπέστης.

Η πρώτη εκδήλωση “ABSTRACTICO” διοργανώθηκε στην Αθήνα, στο Okay Initiative Space, τον Φεβρουάριο του 2024. Με αφορμή το δεύτερο event της σειράς προβάλλονται στο ΚΕΤ οι εξής ταινίες:

• “Hide N Seek” – Barbora Halířová (2019, 7’)

Ενώ παίζει κρυφτό, ένα μικρό αγόρι προσπαθεί να βρει την καλύτερη κρυψώνα. Μια ποιητική ματιά στις παιδικές μας αναμνήσεις και την αντίληψη του χρόνου που κυλάει.

• “He may never walk again” – Mathieu Larone (2022, 3’)

Μουσικές νότες ζωντανεύουν σε ένα άδειο σπίτι. (Πρωτότυπη μουσική από τον Yousef El-Magharbel.)

• “In the Upper Room” – Alexander Gratzer (2022, 8’)

Κάθε εποχή, ένας μικρός τυφλοπόντικας επισκέπτεται τον τυφλό παππού του κάτω από τη γη, σε ένα όμορφα διακοσμημένο λαγούμι. Ενώ μεγαλώνουν, η σχέση των δύο ηρώων γίνεται πιο έντονη και σημαντικά ερωτήματα προκύπτουν.

• “Vampire” – Zhong Xian (2021, 8’)

Ο σύντροφος μιας γυναίκας εξαφανίζεται. Μια μέρα, ωστόσο, επιστρέψει ως βαμπίρ, και παράξενα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Μια σκοτεινή κωμωδία για την αγάπη και το μίσος μέσα σε μια σχέση.

• “Something to Treasure” – Annapurna Kumar (2019, 3’)

“Τα ζεστά ντους με κάνουν να βλέπω αστέρια….” Ένας διαλογισμός για τη γονιμότητα και την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα.

• “The Garden of Heart” – Olivér Hegyi (2022, 10’)

Ο Dániel Juhász, νεαρός επίδοξος ζωγράφος με χαμηλή αυτοεκτίμηση, βρίσκεται στον τελευταίο γύρο των συνεντεύξεων για την πρόσβαση στο τμήμα Ζωγραφικής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Ενώ περιμένει τη σειρά του, οι δαίμονές του εμφανίζονται μπροστά του με τη μορφή παρασίτων του κήπου.

• “Intermission” – Réka Bucsi (2022, 5’)

Μια εξερεύνηση της οπτικής εικόνας, μια προβολή νοητικών εικόνων που σχηματίζονται παράλληλα με τη μουσική.

• “Push This Button If You Begin To Panic” – Gabriel Böhmer (2020, 13’)

Ο Bartholomew Whisper πηγαίνει σε ένα ιατρικό κέντρο και συναντάει εκεί υπαλλήλους που ενδιαφέρονται για πειραματικές χειρουργικές επεμβάσεις και μοναδικά μηχανήματα μαγνητικής τομογραφίας.

• “Wednesday with Goddard” – Nicolas Ménard (2016, 4’)

Μια προσωπική αναζήτηση για πνευματική διαφώτιση οδηγεί σε ρομαντισμό και απελπισία.

• “In my chest of fire there is still place to temple your dagger” – Pablo Ballarín (2021, 24′)

Η ιστορία της παράξενης σχέσης μεταξύ ενός μαχητή και ενός προπονητή.

*Όλες οι ταινίες είναι στα αγγλικά ή με αγγλικούς υπότιτλους.

“Ο Τσεβφιάλτης είναι μια αλλόκοτη μουσική παράσταση αφιερωμένη στα όνειρα, την κωμωδία, τον ήχο, την καλλιτεχνική επιτυχία και τώρα που το σκέφτομαι ίσως και να είναι αφιερωμένη στη Μύκονο, στη ζωγραφική, στους μουσικούς της αυτοσχεδιαστικής σκηνής, στις προβληματικές συσκευές αναπαραγωγής ήχου, στο αργό ίντερνετ, στην ηχορύπανση, τα δάση, το άπειρο κι ακόμα παραπέρα”. – tsev

σύνθεση – σκηνοθεσία: tsev
φωνές: Chris Scott, Δάφνη Ποταμίτη
συνθεσάιζερ: Αλίκη Λευθεριώτη
ηλεκτρική κιθάρα: Ιάσονας Κουμαριανός
ντραμς: Γιώργος Σταυρίδης, Δημήτρης Οικονόμου

Στην Αφρική, ο γαλλικός όρος “création” χρησιμοποιείται συχνά από μουσικούς για να δηλώσει μια μουσική έκφραση που ξεφεύγει από την τοπική παράδοση.

Οι Θοδωρής Ρέλλος, Βασίλης Οικονομίδης και Γιάννης Αναστασάκης συμπράττουν σε ένα πρότζεκτ επηρεασμένο από τον μυστικό ήχο της mbira (ή african piano), μουσικό όργανο από τη Ζιμπάμπουε.

Μέσα από την ηλεκτρονική επεξεργασία και τον αυτοσχεδιασμό, πρωτότυπες συνθέσεις και επαναλαμβανόμενα χορευτικά μοτίβα, επηρεασμένα από αφρικανικές παραδόσεις, αναπτύσσονται και δημιουργούν μια σύγχρονη μουσική γλώσσα.

Θοδωρής Ρέλλος – τενόρο σαξόφωνο, mbira

Βασίλης Οικονομίδης – doundoun, ngoni

Γιάννης Αναστασάκης – κιθάρα, live-electronics, μουσικό πριόνι

Με αφορμή την κυκλοφορία του split άλμπουμ της Katya Shirshkova (RU) και του David Maranha (PRT) “Heron / A reuinåo”, που θα κυκλοφορήσει από το Stellage τον Μάιο, το πιο περιπετειώδες δισκοπωλείο της Κυψέλης παρουσιάζει μια βραδιά στο ΚΕΤ με την Katya, τον David και τον θρύλο που έκανε το mastering του άλμπουμ και δεν είναι άλλος από τον Giuseppe Ielasi (IT). Αντίτυπα του άλμπουμ θα διατίθενται αποκλειστικά τη βραδιά αυτή.

Η Katya Shirshkova είναι τραγουδίστρια, συνθέτης, performer και λέκτορας. Εργάζεται στον τομέα της πειραματικής μουσικής. Βρίσκεται στα όρια μεταξύ της ακαδημαϊκής πρωτοπορίας και της τέχνης του ήχου, κυρίως με φωνή και ερασιτεχνικές χορωδίες, εφαρμόζοντας διεπιστημονικές μεθόδους. Το έργο της συνδέει τα ηχητικά της πειράματα με την τέχνη της performance.

www.shirshkova.com

Το έργο του David Maranha περιλαμβάνει γλυπτική, μουσική και αρχιτεκτονική. Το 1986, άρχισε να αναπτύσσει το έργο του ως μουσικός τόσο ως σόλο καλλιτέχνης όσο και με διάφορα συγκροτήματα, Έκτοτε, έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από 30 άλμπουμ. Το 1989 δημιούργησε την ομάδα “osso exótico”. Έχει συνεργαστεί με μουσικούς όπως οι Z’EV, Emmanuel Holterbach, Helena Espvall, Phill Niblock, David Grubbs, Akio Suzuki, Will Guthrie, Stephan Mathieu, Andrea Belfi, Alex Zhang Hungtai, Jochen Arbeit, Minit, Pete Simonelli, Arnold Dreyblatt, Jacob Kirkegaard, Carla Bozulich, Chris Cutler, Werner Durand, Robert Rutman, Ben Frost, Helge Sten κ.ά. Τα συνεργατικά του έργα περιλαμβάνουν τα “Organ Eye”, “Bowline”, “Curia”.

www.davidmaranha.blogspot.com

Ο Giuseppe Ielasi γεννήθηκε το 1974, μεγάλωσε στη νότια Ιταλία και ζει σήμερα στα περίχωρα του Μιλάνου με την οικογένειά του. Κάνει μουσική και περιοδεύει (αν και λιγότερο σήμερα) από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 . Παίζει κυρίως σόλο, αλλά και στους Bellows (με τον Nicola Ratti), τους Rain Text (με τον Giovanni Civitenga) και σε ντουέτα με τους Enrico Malatesta, Kassel Jaeger και Andrew Pekler. Συνεργάζεται τακτικά με τον κινηματογραφιστή και φωτογράφο Armin Linke, επιμελούμενος επίσης τις ταινίες του. Έχει κυκλοφορήσει δίσκους σε label όπως τα: 12k, Entr’acte, Schoolmap (το οποίο συν-επιμελείται με τον Francesco Tenaglia), Senufo Editions (το οποίο συν-επιμελείται με την Jennifer Veillerobe), Dekorder, Holidays, Error Broadcast.

www.senufoeditions.com

www.discogs.com/label/79126-Schoolmap

Εγγραφή στο mailing list του Stellage: www.stellage.store

Instagram: www.instagram.com/stellage.highlights

Το αυτοσχεδιαστικό σχήμα “42 years day 42 years night” παρουσιάζει το ομώνυμο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν πρόσφατα ο κοντραμπασίστας Γιώργος Κοκκινάρης και ο ντράμερ Σωκράτης Τσεντόγλου: έναν δίσκο-αφίσα του οποίου η μουσική διατίθεται ψηφιακά και on line μέσω ενός QR Code τυπωμένου σε χαρτί.

Το εικαστικό κομμάτι του άλμπουμ υπογράφει η Σοφία Ιωαννίδου.

Στο ΚΕΤ, οι δυο μουσικοί συμπράττουν με τον Δημήτρη Βεντουράκη, με κύριο όχημα τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό.

Ο δίσκος θα διατίθεται στον χώρο κατά τη διάρκεια της συναυλίας.

Σωκράτης Τσεντόγλου – ντραμς

Δημήτρης Βεντουράκης – πιάνο

Γιώργος Κοκκινάρης – κοντραμπάσο

Ο ντράμερ Σωκράτης Τσεντόγλου άρχισε να ασχολείται το 2007 με τα τύμπανα, το πιάνο και τη θεωρία της μουσικής. Το 2016, εγκαταστάθηκε στην Κοπεγχάγη, όπου παρακολούθησε σεμινάρια σύνθεσης και τζαζ αυτοσχεδιασμού. Δημιούργησε το συγκρότημα “Kepler is free” με το οποίο ηχογράφησε δύο άλμπουμ. Εκτός από το αυτοσχεδιαστικό ντουέτο “Forty two years day forty two years night”, συμπράττει σήμερα με το τρίο “How deep – how high”, με το οποίο έχει ηχογραφήσει και κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ.

Ο κοντραμπασίστας Γιώργος Κοκκινάρης συνθέτει, αυτοσχεδιάζει και συνεργάζεται με ανθρώπους από τους τομείς της σύνθεσης, των εικαστικών, της ποίησης, του χορού. Η τέχνη του βασίζεται στη σωματικοποίηση της μουσικής μέσω της φωνής και της κίνησης και στη χρήση νέων τεχνολογιών. Δίνει συναυλίες στο εξωτερικό και διοργανώνει σεμινάρια για τον αυτοσχεδιασμό. Είναι μέρος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού “NewMusic.gr” που στοχεύει στην ενίσχυση της τοπικής μουσικής κοινότητας.

www.kokkinaris.com

Ο Δημήτρης Βεντουράκης δουλεύει πάνω στο μουσικό performance και τη μουσική διδασκαλία. Με κύριο όργανο το πιάνο, ασχολείται τόσο με την αυτοσχεδιαστική σύνθεση, εκτέλεση και δισκογραφία, όσο και με τη γραπτή σύνθεση. Είναι ιδρυτικό μέλος της Athens Arts Collective, η οποία εστιάζει στην ανάπτυξη περιβαλλόντων κατάλληλων για καλλιτεχνική δημιουργία, διδασκαλία και έρευνα. Έχει ολοκληρώσει σπουδές μουσικολογίας, θεωρίας της μουσικής, κλασικού πιάνου, μουσικών συνόλων αυτοσχεδιαστικής ή μη-αυτοσχεδιαστικής φύσης και τζαζ εκτέλεσης, σύνθεσης και θεωρίας.

Μετά από μια σειρά συναυλιών με τίτλο “Dear Lou”, ο Άγγελος Μαστραντώνης, ο Αλέξανδρος Μυλωνάς, ο Βασίλης Τζαβάρας και ο Στέφανος Ψαραδάκης ερμηνεύουν στο KET ολόκληρο τo άλμπουμ “The Velvet Underground & Nico” (1967), βουτώντας στον ήχο και τη μουσική του θρυλικού ροκ συγκροτήματος από τη Νέα Υόρκη και παρουσιάζοντας με τη σειρά όλα τα τραγούδια της “μπανάνας”.

Στα live visuals η Ερατώ Τζαβάρα.

Άγγελος Μαστραντώνης – βιολί

Αλέξανδρος Μυλωνάς – μπάσο, πλήκτρα

Στέφανος Ψαραδάκης – ντραμς, ηλεκτρονικά

Βασίλης Τζαβάρας – κιθάρα, loops, φωνή