Passepartout Duo

To Passepartout Duo αποτελείται από την πιανίστρια Nicoletta Favari (IT) και τον κρουστό Christopher Salvito (US/IT). Διερευνά τον τρόπο με τον οποίο ακούμε και συνδεόμαστε με τον ήχο. Η ομάδα αναπτύσσει ένα εξειδικευμένο και εξελισσόμενο οικοσύστημα χειροποίητων μουσικών οργάνων, από αναλογικά ηλεκτρονικά κυκλώματα και συμβατικά κρουστά μέχρι υφασμάτινες εγκαταστάσεις ή αντικείμενα που βρέθηκαν τυχαία.

Αναζητώντας τρόπους να διατηρήσει μια ανεξάρτητη μουσική καριέρα και να διαμορφώσει ένα διεθνές δίκτυο καλλιτεχνών και μουσικών, η ομάδα βρίσκεται σε μια σχεδόν συνεχή παγκόσμια περιοδεία από τότε που ξεκίνησε τη συνεργασία της, το 2015. Οι εμπειρίες που η Nicoletta και ο Christopher άντλησαν από τα ταξίδια τους έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αντισυμβατική δημιουργική τους διαδικασία.

Στο ΚΕΤ, το ντουέτο παρουσιάζει την τελευταία του κυκλοφορία, το LP “Circo Pobre”, βασισμένο στο Chromaplane, ένα ηλεκτρονικό όργανο που δημιούργησε τον προηγούμενο χρόνο.

passepartoutduo.com/about-us

passepartoutduo.com/circo-pobre

passepartoutduo.bandcamp.com/album/circo-pobre

acte vide / I broke the vase

Δύο ντουέτα ξεσκονίζουν το παράξενο υλικό που μαζεύτηκε από τις αρχειακές και επιτόπιες καλοκαιρινές περιπέτειές τους την περίοδο του μεγάλου εγκλεισμού και το μοιράζονται για πρώτη φορά δημόσια, σε δύο ξεχωριστές (αλλά ίσως και αλληλένδετες) περφόρμανς.

acte vide

Ο Γιάννης Κοτσώνης και η Δανάη Στεφάνου συνεργάζονται καλλιτεχνικά από το 2006, με το όνομα acte vide (“κενή πράξη”). Με κεντρικό άξονα τον αυτοσχεδιασμό & τον ηχητικό πειραματισμό, το σχήμα εξερευνά επίμονα τα όρια μεταξύ ήχου, μουσικής, θορύβου και σιωπής, μέσα από εφήμερες, διαρκώς μεταβαλλόμενες δράσεις που αντιστέκονται στην καταγραφή. Έχουν στο ενεργητικό τους πολυάριθμες συναυλίες & εγκαταστάσεις, καθώς και αναθέσεις συνεργασιών με μουσικούς, εικαστικούς και σκηνοθέτες όπως οι Raed Yassin, Tarek Atoui & Vicki Bennett, στο πλαίσιο διεθνών φεστιβάλ & εκθέσεων. Από το 2012 επιμελούνται τα προγράμματα επιτόπιας καλλιτεχνικής έρευνας Syros Sound Meetings στο μεσαιωνικό οικισμό της Άνω Σύρου, όπου έχουν φιλοξενηθεί πάνω από 120 διεθνείς καλλιτέχνες και ερευνητές-τριες του ήχου.

www.facebook.com/acte.vide


I broke the vase

Οι I broke the vase (Εύα Ματσίγκου, Νεφέλη Σάνη) σχηματίστηκαν το 2018. Δημιουργούν μουσικές performances μέσα από την ακρόαση, τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τη σύνθεση. Χρησιμοποιούν μουσικά όργανα, τις φωνές τους, αντικείμενα, μικρόφωνα, ηλεκτρονικά στοιχεία, ηχογραφήσεις και loops. Κεντρικό ρόλο στα έργα τους έχει η γραφή και η ανάγνωση αυτοεθνογραφικών κειμένων, η συμμετοχή του σώματος και η διάδραση με τον χώρο και το εκάστοτε περιβάλλον. Εκτός από performers είναι επίσης μουσικολόγοι και ερευνήτριες του ήχου. Εφαρμόζουν πρακτικές όπως οι ηχητικοί περίπατοι και η καταγραφή εμπειριών ακρόασης, και πειραματίζονται μέσα από φεμινιστικές και φροντιστικές καλλιτεχνικές διαδικασίες. Παράλληλα, οι I broke the vase έχουν στο ενεργητικό τους video performances, το podcast ‘Silence is Broken’ που είναι αφιερωμένο στις γυναίκες της ηλεκτρονικής μουσικής, τον συντονισμό του workshop ‘Sonic Memorabilia’ και έχουν φιλοξενηθεί στο Syros Sound Meetings residency.

www.facebook.com/Ibrokethevase

Οι Πικροδάφνες

Οι Paola Team Documentaries και το red n’ noir διοργανώνουν στο ΚΕΤ προβολές του ντοκιμαντέρ Οι Πικροδάφνες (2021).

Η ταινία ακολουθεί την Μπέτυ Βακαλίδου, την Εύα Κουμαριανού και την Πάολα Ρεβενιώτη, τρεις τρανς γυναίκες που γνωρίζονται μεταξύ τους περισσότερα από σαράντα χρόνια, κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής βόλτας στην Αθήνα. Η Μπέτυ, η Εύα και η Πάολα επισκέπτονται ξανά τους δρόμους όπου ξεκίνησαν από νεαρή ηλικία τη σεξεργασία, τα μέρη στα οποία χάρηκαν τη ζωή, αγάπησαν και αγαπηθήκαν κι εκείνα όπου αγωνίστηκαν, έζησαν και αντιστάθηκαν.

Σκηνοθεσία – Σενάριο: Πάολα Ρεβενιώτη

Διεύθυνση φωτογραφίας: Ελπινίκη Βουτσά Ρεντζεποπούλου, Βαγγέλης Τσάκας, Γιώργος Γκόνος

Μοντάζ: Χριστίνα Λαγούρη

Ήχος: Αλέξανδρος Συνοδινός

Έρευνα: Ελίζα Τριανταφύλλου, Δανάη Μαραγκουδάκη

Διάρκεια: 67’

*Η ταινία προβάλλεται στα ελληνικά με αγγλικούς υπότιτλους.

*Μετά το τέλος των δύο πρώτων προβολών (8 & 9 Οκτωβρίου) θα ακολουθήσει συζήτηση με την Πάολα Ρεβενιώτη και την ομάδα της ταινίας.

Yoanna/Mathieu Goust (live) + coupdetat (DJ Set)

To KET εγκαινιάζει τη νέα του σεζόν μ’ ένα ακουστικό set γαλλόφωνου τραγουδιού (Yoanna + Mathieu Goust) και ένα DJ Set από την coupdetat.

Τα τραγούδια της Yoanna, φεμινιστικά, ειλικρινή, προκλητικά, γεμάτα αυτοσαρκασμό, συνομιλούν με τους ρυθμούς και τα ηχοτοπία που δημιουργεί ζωντανά ο Mathieu Goust (κρουστά, αντικείμενα, ηλεκτρονικά). Το ντουέτο, που ολοκλήρωσε αυτό το καλοκαίρι μια επιτυχημένη σειρά συναυλιών στο Φεστιβάλ της Αβινιόν, παίζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

www.yoanna.fr

Η coupdetat εδρεύει μεταξύ Αθήνας και Παρισιού. Μεγάλωσε στα ανατολικά προάστια του Παρισιού, όπου γνώρισε για πρώτη φορά τη μουσική ως βιολονίστρια σε μια συνοικιακή ορχήστρα. Εξοικειωμένη με την κλασική αλλά και τη σύγχρονη μουσική, το πολυπολιτισμικό της υπόβαθρο σε συνδυασμό με την όρεξή της για εξερεύνηση την οδήγησαν να ανακαλύψει ένα ευρύ φάσμα ειδών που κυμαίνονται από ambient, techno, bass music, φουτουριστικό IDM μέχρι spiritual jazz.

Ahteshamipour | Παυλόπουλος | Σπύρου

Τρεις μουσικοί από τρεις διαφορετικές χώρες, που γεννήθηκαν σε τρεις διαφορετικές δεκαετίες, και με διαφορετική καλλιτεχνική πορεία ο καθένας, συμπράττουν για πρώτη φορά στο ΚΕΤ με δύο σετ, την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου.

Οι Μπαμπάκ Αχτεσαμιπούρ (ηλεκτρονικά), Ιάκωβος Παυλόπουλος (τύμπανα) και Κυριάκος Σπύρου (πιάνο) παρουσιάζουν δύο μουσικά πρότζεκτ, γεμάτα αντιθέσεις ως προς το ύφος και την ένταση, που έχουν εντούτοις ως κοινό βασικό συστατικό τον αυτοσχεδιασμό.

Το πρώτο είναι ένα πολύ έντονο και ζωντανό αυτοσχεδιαστικό ντουέτο με τον Μπαμπάκ Αχτεσαμιπούρ στα ηλεκτρονικά και τον Ιάκωβο Παυλόπουλο στα drums, ενώ το δεύτερο είναι ένα μινιμαλιστικό έργο δομημένου αυτοσχεδιασμού για πιάνο του Κυριάκου Σπύρου, το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά με live electronics από τον Μπαμπάκ Αχτεσαμιπούρ.

babakahteshamipour.com

iakovospavlopoulos.bandcamp.com

kiriakos-spirou.com

5½ χρόνια

Το ντοκιμαντέρ “5½ χρόνια” (2022) των Μυρτώ Συμεωνίδου και Ιωάννα Παπαϊωάννου προβάλλεται στο ΚΕΤ για δύο βραδιές, στις 5 & 6 Οκτωβρίου.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο 34χρονος Παύλος Φύσσας, αντιφασίστας ράπερ γνωστός και ως Killah P, δολοφονείται στο Κερατσίνι από τον Γιώργο Ρουπακιά, μέλος της οργάνωσης Χρυσής Αυγής, έπειτα από μια συντονισμένη επίθεση. Τον ίδιο μήνα, η ηγετική ομάδα όπως και δεκάδες στελέχη και μέλη της οργάνωσης συλλαμβάνονται.

Η δίκη που ακολουθεί -μία από τις σημαντικότερες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας- ξεκινάει στις 20 Απριλίου του 2015. Μετά από μια μακροχρόνια ανακριτική διαδικασία, το Συμβούλιο Εφετών αποφαίνεται για την παραπομπή 69 μελών της οργάνωσης, μεταξύ αυτών σύσσωμης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, με την κατηγορία της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση και της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Η δίκη κρατάει πεντέμισι χρόνια.

Τον Οκτώβριο του 2020, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, με ομόφωνη απόφαση, ανακοινώνει πως η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση, για τη διεύθυνση της οποίας υπεύθυνοι είναι ο αρχηγός και άλλοι έξι βουλευτές. Οι υπόλοιποι 11 βουλευτές της τότε Κοινοβουλευτικής Ομάδας κρίνονται ένοχοι για ένταξη και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.

Το ντοκιμαντέρ “5½ χρόνια” πραγματεύεται την εμπειρία της δημοσιογραφικής κάλυψης της δίκης της Χρυσής Αυγής.

Βασισμένο σε συνεντεύξεις (με την Ελευθερία Κουμάντου, την Ανζελίκ Κουρούνη, τον Γιάννη Μπασκάκη, τον Αντώνη Μπούγια, τον Κωνσταντίνο Πουλή, την Αφροδίτη Φράγκου), εστιάζει στην εμπειρία των δημοσιογράφων που επέλεξαν και επέμειναν να παρακολουθήσουν τη δίκη και να μας πληροφορήσουν γι’ αυτή, παρά τη διάρκειά της, και ενώ η πλειονότητα των μεγάλων μέσων ενημέρωσης δεν κάλυψε συστηματικά τη δίκη. Η έρευνα των δημιουργών της ταινίας (Μυρτώ Συμεωνίδου, Ιωάννα Παπαϊωάννου) φωτίζει έτσι ένα από τα πιο σημαδιακά γεγονότα της πρόσφατής μας πολιτικής ιστορίας, αλλά και μια κομβική στιγμή στην προσπάθεια εδραίωσης και διαμόρφωσης μιας ανεξάρτητης δημοσιογραφίας στην Ελλάδα.

Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 2022.

Συντελεστές:
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Μυρτώ Συμεωνίδου, Ιωάννα Παπαϊωάννου
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Νίκος Πανιεράκης
Σκίτσα – Γραφικά: Λουίζα Καραγεωργίου
Μοντάζ: Ιωάννα Παπαϊωάννου
Ηχοληψία – Μίξη: Αλέξανδρος Λυκοστράτης
Πρωτότυπη Μουσική: Νίκος Μπαξεβανάκης, Γιάννης Ποταμίτης

Διάρκεια: 70’

Trailer: https://youtu.be/JZzrkmAka-E
Facebook page: https://www.facebook.com/pentemisichronia/

*Η ταινία προβάλλεται στα ελληνικά με αγγλικούς υπότιτλους.
*Μετά τις προβολές θα ακολουθήσει συζήτηση.

Φλούδια

Το τρίο Φλούδια (Στέλιος Μίχας, Κατερίνα Κωνσταντούρου, Νίκος Καρύδης) έρχεται στο ΚΕΤ για μια συναυλία ελεύθερου αυτοσχεδιασμού. Οι προσωπικές τάσεις και οι επιρροές του τρίο συμπεριλαμβάνουν στοιχεία από την κλασική και τη σύγχρονη μουσική, την τζαζ, το ρεμπέτικο, τη λαϊκή μουσική των Βαλκανίων, της Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής.

Κεντρική θέση κατέχει στο εγχείρημα το μικροτονικό κούρδισμα. Το «ξεκούρδισμα» αυτό τροφοδοτεί τις μελωδικές αναζητήσεις των μουσικών όπως και την κλίση τους προς υπνωτικά και εκστατικά drones. Τα «τινάγματα» που σε πετάνε έξω από το τονικό πλαίσιο διευρύνουν το ελεύθερο πεδίο του αυτοσχεδιασμού και κρατάνε το «αυτί» σε εγρήγορση.

4d-studio.bandcamp.com/album/floudia

youtu.be/JqLByhniaWE

Στέλιος Μίχας: κιθάρα / steliosmihas.com

Κατερίνα Κωνσταντούρου: πιάνο / katerinakonstantourou.com

Νίκος Καρύδης: τρομπέτα, διπλή μελόντικα / soundcloud.com/dasos_paraxeno

Διήμερο εργαστήρι Circuit Bending & DIY Modular εφαρμογών του

Ο συνθέτης, performer και κατασκευαστής μουσικών οργάνων Τάσος Στάμου διοργανώνει στο ΚΕΤ ένα εργαστήρι για όσους ενδιαφέρονται για την τεχνική του circuit bending, των αυτοσχέδιων synthesizer, DIY modular synthesizer, της χρήσης εναλλακτικής τεχνολογίας και ανακύκλωσης ηλεκτρονικών συσκευών σε δημιουργικά μουσικά (και όχι μόνο) όργανα. Πρόκειται για μια εκτεταμένη γνωριμία των τεχνικών και τεχνολογιών που έχει αναπτύξει εδώ και πάνω από μια δεκαετία σε αυτό το χώρο.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, οι συμμετέχοντες θα αποκτήσουν όλες τις απαραίτητες γνώσεις ώστε να μπορούν να μετατρέπουν προϋπάρχοντα απλά ηλεκτρονικά συστήματα σε πιο περίπλοκα και διαδραστικά όργανα δημιουργίας και πειραματισμού, χρησιμοποιώντας απλά τεχνικά και ευέλικτα ‘τρικ’. Παρότι δεν είναι απαραίτητη η συμμετοχή και στις δύο ημέρες, μιας και εστιάζουν σε άλλα θέματα, είναι ισχυρά προτεινόμενη για μια ολοκληρωμένη εμπειρία της τέχνης, τεχνικής και εφαρμογών του circuit bending σε ένα ευρύτερο φάσμα.

Μέρα 1η / Σάββατο 11 Ιουνίου / 10:00-15:00 / εισαγωγή στο Circuit Bending:

Η πρώτη μέρα είναι εισαγωγική στην τεχνική του circuit bending και δεν απαιτεί προϋπάρχουσα γνώση ηλεκτρονικών και χειροποίητων κατασκευών. Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν τα δικά τους ηλεκτρονικά όργανα, αφού πρώτα διδαχτούν πολλά από τα μυστικά αυτής της μετατροπής φαινομενικά ευτελών μεταχειρισμένων ηλεκτρονικών συσκευών σε πιο περίπλοκα και εύχρηστα synthesizers. Θα γίνει εκτεταμένη αναφορά τόσο στο θεωρητικό όσο και στο πρακτικό κομμάτι με απλές και ξεκάθαρες οδηγίες. Όλα τα απαραίτητα εργαλεία και όργανα θα βρίσκονται στη διάθεση των συμμετεχόντων και με την καθοδήγηση του διδάσκοντα θα μπορέσουν να κατασκευάσουν ένα “μουσικό όργανο” που θα πάρουν μαζί τους στο σπίτι. Επίσης, εάν οι συμμετέχοντες το επιθυμούν, μπορούν να φέρουν δικά τους ηλεκτρονικά συστήματα, τα οποία θα μεταποιήσουν κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου.

Μέρα 2η / Κυριακή 12 Ιουνίου / 10:00-15:00 / DIY modular εφαρμογές:

Η δεύτερη μέρα εστιάζει στις εφαρμογές αυτής της DIY τεχνολογίας σε συνδυασμό με άλλο ηλεκτρονικό εξοπλισμό (analog modular synthesizers, video synthesizers, συγχρονισμό με usb interfaces (Arduino, Raspberry κλπ.), φώτα, motors, κ.ά.). Απευθύνεται σε χρήστες των προαναφερθέντων τεχνολογιών ή σε κόσμο που θέλει να μάθει πώς να δημιουργεί μόνος του με το χαμηλότερο πιθανό κόστος μηχανές που να συνεργάζονται με τέτοιες τεχνολογίες. Ιδιαίτερη βάση θα δοθεί στη διάδραση circuit bending συσκευών με modular synthesizers μέσω του ελέγχου από ηλεκτρισμό (cv control), σαν μια εναλλακτική πρόταση δημιουργίας DIY modules από φαινομενικά ευτελή υλικά. Η πιο συγκεκριμένη κατεύθυνση του εργαστηρίου θα βασιστεί και στις ανάγκες των συμμετεχόντων: ο χρόνος που θα αφιερωθεί στις παραπάνω τεχνικές θα εξαρτηθεί κι από την επιθυμία των συμμετεχόντων και από την πρόθεση μερικών να φέρουν εξοπλισμό για testing (modular synthesizers, analog TVs, κλπ.).

*Το εργαστήρι κατανοεί ότι το κόστος συμμετοχής μπορεί να δυσκολέψει κάποιους στη δήλωση συμμετοχής, όμως διαβεβαιώνει ότι θα αποτελέσει επένδυση για όσους θέλουν να εισχωρήσουν στη χρήση τεχνολογιών που μπορούν να φτιάξουν οι ίδιοι ώστε να μην εξαρτώνται από το ήδη μεγάλο κόστος τέτοιων συσκευών.

Βιογραφικό:

Ο Τάσος Στάμου είναι συνθέτης ηλεκτρακουστικής μουσικής, performer, κατασκευαστής, ερευνητής και διδάσκων εναλλακτικής μουσικής τεχνολογίας με έδρα το Λονδίνο. Είναι επίσης ραδιοφωνικός και studio παραγωγός. Η εταιρία του ‘Stamou Instruments’, πέρα από την κατασκευή σειράς μοναδικών μουσικών οργάνων από ανακυκλωμένα υλικά, τρέχει εργαστήρια circuit bending, τόσο σε επιφανείς οργανισμούς (The Barbican, Guildhall School of Music, Canterbury Christ Church University, Onassis Stegi κλπ.) όσο και σε εναλλακτικές κοινότητες (Music Hackspace London, Sounds of the Underground Festival κλπ.). Σκοπός είναι η ευαισθητοποίηση των συμμετεχόντων όσον αφορά την ανακύκλωση της υπερπληθώρας ηλεκτρονικών σκουπιδιών και την μετατροπή τους σε ένα εναλλακτικό δημιουργικό μέσο έκφρασης και πειραματισμού που συνδυάζει τεχνολογία και τέχνη.

tasosstamou.com/workshops

www.youtube.com/watch?v=muutPocUgUQ

www.youtube.com/watch?v=iohZ13V2sD8

Fausto Sierakowski Trio

Το ΚΕΤ υποδέχεται το τρίο του σαξοφωνίστα Fausto Sierakowski για μια συναυλία με συνθέσεις εμπνευσμένες από τις παραδοσιακές μουσικές της ανατολικής Μεσογείου. Το τρίο αποτελείται από τους Fausto Sierakowski (σαξόφωνο, συνθέσεις), Παναγιώτη Κάιτατζη (ούτι) και Στρατή Σκουρκέα (κρουστά). Στη συναυλία στο ΚΕΤ θα εμφανιστεί για πρώτη φορά μαζί τους η τραγουδίστρια Μαρία Βακάλη.

Μέσα από μια αφαιρετική αλλά και ευέλικτη ενορχήστρωση, η μουσική του τρίο ταξιδεύει από τα έντονα ρυθμικά μοτίβα των Βαλκανίων και το ρεπερτόριο του ζουρνά στα πιο στοχαστικά τραγούδια και τις διαφορετικές ατμόσφαιρες των ανατολικών δρόμων, όπου οι μουσικοί κινούνται συχνά ελεύθερα. Το πρόγραμμα αποτελείται τόσο από πρωτότυπες συνθέσεις όσο και από κομμάτια του παραδοσιακού και κλασικού ρεπερτορίου.

Σύνδεσμοι:

https://www.facebook.com/faustosierakowskitrio

https://www.youtube.com/watch?v=op2-D-m1w9c

https://www.youtube.com/watch?v=NpDRXX4vr0k

Τα Ριζά

Μετά από δύο χρόνια πανδημικής απουσίας από τα συναυλιακά δρώμενα της Αθήνας, Τα Ριζά επιστρέφουν στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, την Παρασκευή 3 Ιουνίου 2022 – για να ξεκινήσει όμορφα το θέρος, «να’ρθουνε τα ξενάκια μας να κάμουν καλοκαίρι»…

Το τρίο επιχειρεί μια διαφορετική ανάγνωση της παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής, με λιτή ενορχήστρωση και ακουστικό χαρακτήρα, αντανακλώντας ένα εύρος ηχητικών αναφορών που φτάνει στους δίσκους της ECM Records, τη μεσογειακή jazz και τις αρχές της ηλεκτρονικής μουσικής. Στη συναυλία θα παρουσιάσουν στιγμές από την ομότιτλη δισκογραφική κυκλοφορία τους («Τα Ριζά», Νοέμβριος 2019), μαζί με επιλογές από τη δημοτική παράδοση, προερχόμενες κυρίως από τα νησιά της Ελλάδας και τα παράλια της Μικρασίας, ενώ για πρώτη φορά πρόκειται να συμπεριλάβουν ηλεκτρικά όργανα στη σκηνική τους πράξη.

Ο ιδιαίτερος ήχος τους διαμορφώνεται από τη φωνή του Θεμιστοκλή Καρποδίνη, γνωστού κυρίως από τους ρόλους ως ηθοποιός και περφόρμερ στις παραστάσεις του Δήμου Αβδελιώδη και των Bijoux de Kant, αλλά και από την πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του με ρεμπέτικα, «Κοντραμπατζήδες»∙ το πιάνο του Κωστή Ζουλιάτη aka Costinho, με προϋπηρεσία σε σχήματα όπως οι Night On Earth και οι Ρεμπετέητορς, με συνεργασίες (Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Μαρία Κώτη κ.ά.) αλλά και σόλο παρουσία στον αυτοσχεδιασμό και τη σύνθεση για το θέατρο∙ και το κοντραμπάσο του Πέτρου Λαμπρίδη,με συνεχή δισκογραφική και επί σκηνής πράξη σε πολλά και διαφορετικής φύσεως σχήματα (Ματ σε 2 Υφέσεις, Night On Earth, Johnie Thin Trio, Σοφία Σαρρή, Αθηναϊκή Μαντολινάτα κ.ά.).

Τα Ριζά

Θεμιστοκλής Καρποδίνης – φωνή

Κωστής Ζουλιάτης (Costinho) – πιάνο, πλήκτρα

Πέτρος Λαμπρίδης – κοντραμπάσο, pedals

Βασιλική Μπόγδανου – επιμέλεια παραγωγής

Ο δίσκος «Τα Ριζά» διατίθεται σε βινύλιο και CD από το label «από», σε ανεξάρτητα δισκοπωλεία και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία (Αθήνα, Πάτρα, Κέρκυρα, Θεσσαλονίκη, Λονδίνο). Έξι από τα εννιά τραγούδια της κυκλοφορίας έχουν ανέβει στο κανάλι του σχήματος στο YouTube με video clips που δημιουργήθηκαν από το ίδιο το σχήμα.

www.youtube.com/c/RizaBand

Μπορεί κανείς να βρει σε αυτό το κανάλι και μια βιντεοσκοπημένη μικρή συναυλιακή πράξη του σχήματος στο στούντιο, με τίτλο «Τα Ριζά – Από το στούντιο».

www.youtube.com/watch?v=Bg1JPws_RDo

Ερωτόκριτος travel / στη γη της ομοιοκαταληξίας

Η bijoux de kant παρουσιάζει τη Δευτέρα 23 Μαΐου στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων την προβολή της in-between παράστασης Ερωτόκριτος travel / στη γη της ομοιοκαταληξίας στο πλαίσιο των δράσεων «Πολιτισμός στις γειτονιές» που διοργανώνει και υλοποιεί ο Δήμος Αθηναίων μέσω του Athens Culture Net, από τις 12 έως και τις 29 Μαΐου, στην Κυψέλη. Θα πραγματοποιηθούν πέντε προβολές ανά μισή ώρα, από τις 20:00 μέχρι τις 22:00.

H ιδέα της in-between παράστασης γεννήθηκε κατά τη διάρκεια των αυστηρών lock down και το πάγωμα των θεατρικών παραστάσεων. Διερευνώντας την έννοια της παροντικότητας και της επιτελεστικότητας, αναζητώντας τρόπους με τους οποίους το θέατρο δύναται να υπάρξει σε αυτές τις ακραίες συνθήκες, η bijoux de kant παρουσιάζει το έργο Ερωτόκριτος travel / στη γη της ομοιοκαταληξίας ως το αποτέλεσμα του διαλόγου ανάμεσα στην οπτικοακουστική δημιουργία και τις ζωντανές τέχνες. Επαναγοητεύεται από την έμμετρη μυθιστορία του Βιτσέντζου Κορνάρου και παραδίδει τη δική της ψηφιακή εκδοχή, το δικό της αστικό παραμύθι. Ο Ερωτόκριτος κι η Αρετούσα, νέοι, όμορφοι και αγαθοί προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα από τον έρωτά τους. Εγκλωβισμένοι σ’ ένα αστικό τοπίο σαν εξορία και φυλακή αντιστέκονται με τη γλώσσα τους στη βαρβαρότητα ενός κοινωνικοπολιτικού τοπίου υπό κατάρρευση. Σ’ αυτόν τον άξενο μη-τόπο θα ζήσουν το δικό τους έσχατο μιούζικαλ.

Το Athens Culture Net του Δήμου Αθηναίων με το πρόγραμμα «Πολιτισμός στις Γειτονιές» φέρνει τον πολιτισμό στις γειτονιές της Αθήνας, φέρνει τον πολιτισμό στον πολίτη και στον επισκέπτη, σε συνεργασία με τα μέλη του και τους συνεργαζόμενους φορείς, με μια σειρά δράσεων που δυναμώνουν τον κοινωνικό ιστό, αναδεικνύουν τις δημιουργικές δυνάμεις αλλά και τον δημόσιο χώρο, ως πεδίο έκφρασης, γνωριμίας και διαλόγου. Μουσική, φωτογραφικός διαγωνισμός, θεατρικά δρώμενα, προβολές, περιήγηση στα εικαστικά και καλλιτεχνικά στέκια της Κυψέλης, εκπαιδευτικά εργαστήρια, ανοιχτές συζητήσεις.

Συντελεστές:

Κείμενο: Βιτσέντζος Κορνάρος, Γλυκερία Μπασδέκη

Σκηνοθεσία: Γιάννης Σκουρλέτης

Μουσική: Πάνος Ηλιόπουλος

Κινηματογράφηση – Μοντάζ: Γιώργος Αποστολόπουλος

Set design – κοστούμια: bijouxdekant

Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Παπασωτηρόπουλος

Δραματολόγος: Γιώργος Παπαδάκης

Οργάνωση παραγωγής: Ασημένια Ευθυμίου

Ερμηνεία: Δέσποινα Σαραφείδου, Δημήτρης Καραμπέτσης

Τραγούδι: Ελεάννα Κωνσταντά

To έργο «Ερωτόκριτος travel / στη γη της ομοιοκαταληξίας» δημιουργήθηκε με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Culture is Athens / Πολιτισμός είναι η Αθήνα, του τριετούς σχεδίου που ανακοίνωσε ο Δήμος Αθηναίων, με στόχο την αναβάθμιση, την ανάδειξη και την ενοποίηση του πολιτιστικού ιστού της Αθήνας αλλά και την έμπρακτη στήριξη των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στον κλάδο του πολιτισμού.

Uteri I / Trios

Την Πέμπτη 19 Μαΐου, το ΚΕΤ φιλοξενεί δύο αυτοσχεδιαστικά και ηλεκτροακουστικά σετ.

Στο πρώτο σετ, ο Γιώργος Κοκκινάρης (κοντραμπάσο), η Νίκη Κοκκόλη (σαξόφωνο) και ο Vago Tedosio (πιάνο) εξερευνούν τα όρια της avant garde/free jazz, ενώνοντάς τα με ηχοχρώματα του 20ού αιώνα και της σύγχρονης κλασικής μουσικής αρμονίας. Συναντώνται σε αυθόρμητα ντουέτα, τρίο και σόλο που διαδέχονται το ένα το άλλο σε μια αέναη ροή από ενδόμυχα μουσικά μοτίβα.

Στο δεύτερο σετ, παρουσιάζεται το έργο του Vago Tedosio Uteri I για φωνή και πιάνο. Με το έργο αυτό, αφιερωμένο στη μνήμη του πατέρα του, ο Tedosio ξεκινά υπό τον γενικό τίτλο Uteri μια σειρά συνθέσεων όπου η ηχητική αρχιτεκτονική του πιάνου και οι κατασκευαστικές του δομές χρησιμοποιούνται σαν audio-επεξεργαστές. Μεταβάλλουν τη ροή εισερχόμενων ήχων, μεταμορφώνουν τη χροιά άλλων μουσικών οργάνων και δημιουργούν νέο συνθετικό υλικό με το οποίο το πιάνο συνδιαλέγεται μέσω της αντίστιξης και του ρυθμού. Στο Uteri I, η ανθρώπινη φωνή χορογραφείται μέσα από το σώμα που την παράγει. Διανύοντας το φάσμα των δυνατοτήτων της, η φωνή ενώνεται με το πιάνο που αντιπαραθέτει τις δικές του δυνατότητες σε όλη τη διάρκεια του έργου.

Σύλληψη, σύνθεση και ερμηνεία (πιάνο/ηλεκτρονικά): Vago Tedosio

Ερμηνεία, αυτοσχεδιασμός-περφόρμανς (φωνή): Κατερίνα Μανιού

Βίντεο-προβολή: Vago Tedosio

Sound of Color #4

Μία φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, εφέ) προσκαλεί στο ΚΕΤ μουσικούς και visual artists για να δημιουργήσουν μαζί ένα in situ, οπτικοακουστικό project.

Στο τέταρτο “Sound of Color” της χρονιάς, αυτοσχεδιάζει με τον Γιώργο Κοκκινάρη (κοντραμπάσο), την Κατερίνα Κωνσταντούρου (πιάνο) και τη Ναταλία Μαντά (live visuals).

O Γιώργος Κοκκινάρης έχει σπουδάσει κλασικό κοντραμπάσο, με καθηγητές τους Σεραΐνα Σεΐδου, Βασίλη Παπαβασιλείου και Βιλέν Καραπετιάν. Συνεργάζεται με ορχήστρες, σχήματα δωματίου και δίνει ρεσιτάλ ως σολίστ. Αποτελεί ενεργό μέλος της avant-garde/free jazz/free improvisation σκηνής στην Αθήνα. Σκοπός του είναι η εξερεύνηση του εύρους δυνατοτήτων του οργάνου και η ανάδειξη αυτού ως σολιστικό όργανο, μέσω του αυτοσχεδιασμού. Συμμετέχει σε μουσικά σχήματα duo και trio μαζί με καλλιτέχνες από τους χώρους του θεάτρου, του χορού, των εικαστικών και της λογοτεχνίας. Σταθερά παρακολουθεί μαθήματα κλασικού ρεπερτορίου με τον βιολοντσελίστα Άγγελο Λιακάκη, ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με τους Michael Wolf, Edicson Ruiz και Luis Cabrera. Διδάσκει σεμινάρια ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, με σκοπό τη μελέτη της μη ιδιωματικής μουσικής, βασισμένη στη διαίσθηση, την άμεση σύνθεση και τη συνεργασία με άλλες τέχνες. Το 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ “Touch – 8 Improvised Stories” το οποίο παρουσιάστηκε στο ΚΕΤ.

kokkinaris.com

Η πιανίστα Κατερίνα Κωνσταντούρου πήρε το δίπλωμά της στο Εθνικό Ωδείο με τον Ίγκορ Ταρασάνσκι και Master’s με τον Martyn van den Hoek στο Κονσερβατόριο της Ουτρέχτης. Πέρα από τη σολιστική της δραστηριότητα συμπράττει με διάφορα σύνολα μουσικής δωματίου. Οι συνεργασίες της περιλαμβάνουν το Utrechts Blazers Ensemble, το Nieuw Ensemble, το Ensemble Looptail, το Emanon Ensemble και εκτείνονται επίσης στον χώρο της αυτοσχεδιαστικής μουσικής και σε παραστάσεις όπου η μουσική συνδιαλέγεται με τον χορό και το θέατρο. Είναι ιδρυτικό μέλος του ΤΕΤΤΤΙΞ, ενός συνόλου σύγχρονης μουσικής και μουσικού θεάτρου που ξεκίνησε το 2017. Έχει δώσει συναυλίες στην Ελλάδα, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Ισπανία και την Αγγλία. Τον Νοέμβριο του 2016 της απονεμήθηκε το βραβείο της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών σε νέο/πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη.

katerinakonstantourou.com

Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, απέσπασε το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα «Μελέτη για Δημόσιο Χώρο». Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβριο του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

nataliamanta.com

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.

www.jannisanastasakis.com

tsev – Tone Cloud

Ο tsev έρχεται στο ΚΕΤ, την Πέμπτη 26 Μαΐου, για να παρουσιάσει για πρώτη φορά ζωντανά το έργο του Tone Cloud.

Με τα δικά του λόγια: “Καλησπέρα, το ψευδώνυμό μου είναι tsev και φτιάχνω μουσική στην Αθήνα. Την παραπάνω ημερομηνία θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά ζωντανά ένα μουσικό έργο για το οποίο δυσκολεύομαι να δώσω μια τίμια και επαρκή περιγραφή. Εξερευνώ εναλλακτικούς τρόπους να κουρδίζω νότες, διότι υπάρχει ένας άγνωστος για πολλούς μαγικός ήχος μέσα στις νότες που προσωπικά με συγκινεί βαθύτατα και εύχομαι να συγκινήσει κι όσους αποφασίσετε να έρθετε στη συναυλία. Χρησιμοποιώντας αυτοσχέδια έγχορδα μουσικά όργανα κατασκευασμένα από τον Σωτήρη Ζηλιασκόπουλο, τρεις μουσικοί θα προκαλέσουν τον πυκνό, αρμονικό και ανεξέλεγκτο ήχο που οι νότες αυτές παράγουν με τη βοήθεια ενισχυτών ηλεκτρικής κιθάρας σε υψηλές εντάσεις”.

Συντελεστές:
Tsev Tselios στη σύνθεση της μουσικής.
Σωτήρης Ζηλιασκόπουλος στην ηχοληψία.
Δάφνη Ποταμίτη, Κώστας Ζαφειρόπουλος, Μάριος-Ρωμύλος Βίττης στην εκτέλεση της μουσικής.

Η φωτογραφία είναι δύο χαρακτικά της Αλίκης Παπαδημητρίου που έχουν μπει το ένα πάνω στο άλλο. Τα όργανα που θα χρησιμοποιηθούν στη συναυλία έχουν στολιστεί από την ίδια.

*Μετά την έναρξη της συναυλίας οι πόρτες θα παραμείνουν κλειστές.

Free Jazz Trip

Ο Αντρέας Μνιέστρης (σαξόφωνο), ο Τηλέμαχος Μούσας (κιθάρα) και ο Ιάκωβος Παυλόπουλος (κρουστά) επισκέπτονται το ΚΕΤ για μια συναυλία ελεύθερου τζαζ αυτοσχεδιασμού. Special guest της βραδιάς θα είναι ο Θάνος Πολυμενέας-Λιοντήρης (κοντραμπάσο).

Ο Αντρέας Μνιέστρης, πρώην μέλος της κολεκτίβας ΑΝΕΡΓΗ&Π και του συγκροτήματος ΠΚΩΔ, μελέτησε σύνθεση και αυτοσχεδιασμό δίπλα στον Anthony Braxton (Mills College, Oakland, CA). Από το 1991 μέχρι το 1993, εργάστηκε ως σαξοφωνίστας στη Θεσσαλονίκη. Έχει συμπράξει, μεταξύ άλλων, με τη Σ. Γιαννάτου και τους N. Tουλιάτο, Α. Συμβουλόπουλο, Φ. Φλωρίδη, Θ. Ρέλλο, Σ. Παπαδημητρίου, ∆. ∆ηµητριάδη, J. Tornabene.

Ο Τηλέμαχος Μούσας, πολυοργανίστας, κιθαριστής και συνθέτης, έχει γράψει μουσική για παραστάσεις χορού και θεάτρου όπως και για κινηματογραφικά έργα. Έχει συνεργαστεί με το Brooklyn Academy of Music, το CCRMA (Stanford University), το γαλλικό IRCAM, το Tanztheater Wuppertal, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, το Εθνικό Θέατρο, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, μεταξύ άλλων φορέων. Είναι υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Κατέχει ένα Master of Music από το ίδιο τμήμα.

Ο Ιάκωβος Παυλόπουλος, απόφοιτος του Ωδείου Φίλιππος Νάκας (παράρτημα του «Berklee Music College») και του Εθνικoύ Ωδείου, παρακολούθησε μαθήματα drums δίπλα στον Γιάννη Καλκάνη και jazz κατεύθυνση δίπλα στον Χρήστο Κοτζίνα. Σπούδασε στη Χάγη (μουσική σχολή KOOREN HUIS), μελετώντας τα τύμπανα με τον Erik Ineke και τον Hans van Oosterhont και παρακολουθώντας rhythm session class με τον Alex Milo. Υπήρξε μέλος του σχήματος Koorenhuis Big Band υπό την διεύθυνση του Victor Borkrt. To 2017, σπούδασε στη Dutch Impro Academy. Υπήρξε συνιδρυτής της εταιρείας πολιτιστικών παραγωγών «H Τρελλή Ροδιά». Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως κρουστός και επιμελείται τη μουσική θεατρικών παραστάσεων.

Φωτογραφία: Ιάκωβος Παυλόπουλος

The Coal

Με επιρροές από την ambient και τη folk μέχρι τη noise και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, το αυτοσχεδιαστικό τρίο The Coal επικεντρώνεται στην επί τόπου σύνθεση και στη ζωντανή επικοινωνία μεταξύ των μελών του. Το σχήμα ιδρύθηκε από τους Γιάννη Αράπη (κιθάρα) και Σίμο Ρηνιώτη (ντραμς) τον Σεπτέμβριο του 2016. Τον Δεκέμβριο του 2021 συμπληρώνεται από τον Δήμο Βρύζα (βιολί).

thecoal.bandcamp.com

www.facebook.com/thecoalduet

Τσιλιμπάρης | Θεοδωρίδης | Χυτήρης

Το ΚΕΤ υποδέχεται τον Βίκτωρα Τσιλιμπάρη (πιάνο), τον Γρηγόρη Θεοδωρίδη (κοντραμπάσο) και τον Στέφανο Χυτήρη (τύμπανα) για μια συναυλία ελεύθερου αυτοσχεδιασμού. Το τρίο στοχεύει στη στιγμιαία και αυθόρμητη δημιουργία αφήνοντας χώρο στη σιωπή, στον θόρυβο αλλά και στη μελωδικότητα.

Ο Βίκτωρας Τσιλιμπάρης ήρθε σε επαφή με το πιάνο σε μικρή ηλικία ως μαθητής της Patricia Arenas. Άρχισε στην εφηβεία να ενδιαφέρεται για άλλα είδη μουσικής και να εξερευνά τον αυτοσχεδιασμό, στο πλάι του Μιχάλη Χρυσουλάκη και, στη συνέχεια, του Σάμη Αμίρη και του Γρηγόρη Σημαδοπούλου. Σπούδασε στο Conservatory of Utrecht (Ολλανδία) δίπλα στους Bertvanden Brink και Rembrandt Frerichs. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα και masterclasses δίπλα σε μεγάλα ονόματα της σύγχρονης τζαζ (Taylor Eigsti, Aaron Parks, Ambrose Akimunsire, Kenny Werner, Stefano Battaglia, Milcho Leviev, Haarmen Fraanje, Robvan Bavel, Reinier Baas, John Clayton κ.ά.). Έχει συμμετάσχει σε πολλά μουσικά σχήματα στην Ολλανδία και την Ελλάδα κάνοντας συναυλίες και ηχογραφήσεις. Ασχολείται ενεργά και με τη σύνθεση.

O Γρηγόρης Θεοδωρίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη του Αγρινίου. Μετακόμισε στην Αθήνα σε ηλικία 17 ετών και σπούδασε jazz και κλασικό κοντραμπάσο. Μετακόμισε το 2011 στην Ολλανδία για να σπουδάσει τζαζ ερμηνεία στο Βασιλικό Ωδείο της Χάγης και πήρε το δίπλωμά του με άριστα το 2016. Από το 2017, ταξιδεύει και παίζει σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ αλλά και στη Νέα Υόρκη, το Τόκιο, τη Σαγκάη, το Λονδίνο, την Κοπεγχάγη κ.ά. Έχει συνεργαστεί με πολλούς αναγνωρισμένους μουσικούς της ευρωπαϊκής τζαζ — Juraj Stanik, Eric Ineke, Rik Mol, Attila Gyarfas, Thomas Maasz, με τους δυο τελευταίους να είναι μέλη του προσωπικού του trio.

Ο ντράμερ Στέφανος Χυτήρης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Sound art στο Dartigton college of arts του Devon (Αγγλία). Εγκαταστάθηκε στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη όπου σπούδασε και δούλεψε δίπλα στον Αμερικανό ντράμερ Michael Carvin. Συμμετέχει από τότε σε σχήματα της αυτοσχεδιαστικής σκηνής της Νέας Υόρκης και της Αθήνας ενώ αναπτύσσει παράλληλα προσωπικές δουλειές σε συνεργασία με τους Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Daniel Carter, Dre Hocevar, Ingrid Laubrock, Todd Neufeld, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby. To Flux Project – Pyr|n, ο πρώτος του δίσκος, ηχογραφήθηκε το 2014 σε παραγωγή του Michael Carvin. Τον 2017 κυκλοφόρησε το βινύλιο Egata μ’ ένα σχήμα επτά μουσικών. Το 2019 κυκλοφόρησε τον δίσκο 17 Takes, με τον πιανίστα Bram De Looze.

www.stephanoschytiris.com

Coleman Zurkowski: Music for No One

Ο συνθέτης και πιανίστας Coleman Zurkowski (Νέα Υόρκη) επισκέπτεται το ΚΕΤ την Πέμπτη 2 Ιουνίου, παρουσιάζοντας αποσπάσματα από το καινούργιο του άλμπουμ, Music for No One, επιλογές από προηγούμενες δουλειές όπως και μερικές διασκευές. Το Music for No One είναι μια ακουστική σύνθεση που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν οι μουσικοί δεν μπορούσαν να συναντηθούν ή να παίξουν ζωντανά. Στη συναυλία στο ΚΕΤ θα τον συνοδεύσουν τρεις μουσικοί της τοπικής σκηνής: Ειρήνη Αναστασίου (φωνή), Παναγιώτης Κουκούτας (τενόρο σαξόφωνο) και Γιώργος Ταμιωλάκης (τσέλο).

Ο Coleman Zurkowski είναι συνθέτης με κλασική εκπαίδευση και έδρα τη Νέα Υόρκη. Πήρε πτυχίο μουσικής σύνθεσης από το Πανεπιστήμιο DePaul το 2012 και μεταπτυχιακό μουσικής σύνθεσης από το California Institute of the Arts το 2014. Το 2015 επιλέχθηκε ως μόνιμος συνθέτης του Syros Sound Meetings σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σύρου. Το 2018, το άλμπουμ του ZERO παρουσιάστηκε από την Orila Records (Αθήνα) στο υπόγειο του KINONÓ μαζί με τον καλλιτέχνη GIGANTA. Ο Coleman έχει διοργανώσει δύο περιοδείες για να παρουσιάσει τη δουλειά του. Θα περιοδεύσει διεθνώς το Music for No One κατά τη διάρκεια του 2022 με προγραμματισμένες συναυλίες στην Αθήνα, την Μπολόνια, τη Βαρκελώνη, τη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Κλίβελαντ, το Σικάγο, το Σάο Πάολο και το Μπουένος Άιρες. Ο Zurkowski εργάζεται σήμερα στη Νέα Υόρκη συνθέτοντας δικά του έργα, αλλά και μουσική για κινηματογράφο, τηλεόραση, διαφημίσεις, podcasts και θέατρο.

colemanzurkowski.com/about

youtu.be/HJUoTdga28U

totsouko & illy

Το ηλεκτρονικό ντουέτο totsouko & illy, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζει στο ΚΕΤ το πρώτο του LP με τίτλο AT (To Pikap Records).

Ηχογραφημένο τον Σεπτέμβριο του 2019 στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης των Σκοπίων ως ηχητικό περιβάλλον για μια performance του Αλέξανδρου Πλωμαρίτη, το έργο αποκτά αυτονομία με την κυκλοφορία του σε βινύλιο. Διακρίνεται από λεπτές ισορροπίες μεταξύ σύνθεσης και αυτοσχεδιασμού. Krautrock και dub ατμόσφαιρες συναντούν τα τελετουργικά κρουστά και τα κύμβαλα της παράδοσης Gamelan. Διεσταλμένα prog στιγμιότυπα διαπερνώνται από την ποίηση του Sun Ra. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύγχρονο μουσικό έργο με ισχυρό και πρωτότυπο χαρακτήρα.

https://topikaprecords.bandcamp.com/album/at

BCK Pop Up Film Festival – Session #2

Το Balkan Can Kino, στο πλαίσιο του BCK Pop Up Film Festival 2022, παρουσιάζει στο ΚΕΤ την ενότητα War and Propaganda/Πόλεμος και Προπαγάνδα που περιλαμβάνει τέσσερα ντοκιμαντέρ διεθνούς και σύγχρονης παραγωγής. Οι τέσσερις ταινίες πραγματεύονται ιστορίες γενοκτονιών, πολέμων, καταπίεσης και προπαγάνδας. Ιστορίες που πολλοί θα ήθελαν να “διαγράψουν” από την ανθρώπινη μνήμη.

Πρόγραμμα ταινιών:

Unseen Photos Of Anfal/Αθέατες φωτογραφίες του Anfal

Σκηνοθέτες: Hawraz Muhamed & Nabaz Ahmed | 2019 | Ιράκ | 26’

Η ταινία διηγείται τη ζωή ενός φωτογράφου που έζησε σε περιοχές του Ιρακινού Κουρδιστάν και σε περιοχές όπου συντελούνταν γενοκτονία. Φωτογράφισε τους ανθρώπους των χωριών και των πόλεων εκεί. Μετά από πολύ καιρό, περισσότερο από 25 χρόνια, τα αρνητικά φιλμ πέρασαν από τον ιδιοκτήτη τους σε άλλον. Πρόσφατα, κάποιος από το χωριό Asker βρήκε αυτές τις φωτογραφίες. Άρχισε να αναζητά από χωριό σε χωριό τους συγγενείς αυτών που είχαν σκοτωθεί κατά τη στρατιωτική επιχείρηση Anfal. Κάθε φωτογραφία έχει και μία συγκινητική ιστορία. Για παράδειγμα, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι έχασε τα πέντε παιδιά του το 1988 και δεν είχε καμιά φωτογραφία τους. Τριάντα χρόνια μετά, μπορούν να δουν φωτογραφίες των παιδιών τους.

Bread and a Blanket/Ψωμί και Κουβέρτα

Σκηνοθέτης: Δημήτρης Γκρίντζος | 2020 | Ελλάδα | 39’

Την Δευτέρα 13 Δεκέμβρη 1943, η μικρή πόλη των Καλαβρύτων πυρπολείται από τον κατοχικό στρατό των Ναζί. Όλοι οι άντρες οδηγούνται με τη βία σ’ έναν κοντινό λόφο και εκτελούνται. Αυτό το έγκλημα πολέμου θα περάσει στην ιστορία, μαζί με τη σφαγή της μεραρχίας Άκουι, ως η μεγαλύτερη σφαγή στην Ελλάδα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τρεις άντρες που είδαν με τα μάτια τους αυτά τα γεγονότα ως παιδιά, κλειδωμένοι με τους υπόλοιπους αμάχους στο δημοτικό σχολείο Καλαβρύτων, ξαναθυμούνται αυτή την τραυματική εμπειρία.

Youth/Νιάτα

Σκηνοθέτιδα: Kristin Li | 2018 | Καναδάς | 7’

Η μητέρα της σκηνοθέτιδας βλέπει μία προπαγανδιστική ταινία για την Αυγή και το Κίνημα της Υπαίθρου που έλαβε χώρα το 1970 στην Κίνα : οι αρχές, υπό την διαταγή του Mao Zedong, στέλνουν χιλιάδες εφήβους των πόλεων (συμπεριλαμβανομένης της μητέρας της δημιουργού) να δουλέψουν σε εξαθλιωμένα αγροτικά χωριά.

Big Lies/Μεγάλα Ψέματα

Σκηνοθέτης: Igor Runov| 2019 | ΗΠΑ | 39’

Η έννοια των “Μεγάλων Ψεμμάτων” επινοήθηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ σαν προπαγανδιστικό όπλο στο έργο του “Ο Αγών μου”, αλλά χρησιμοποιήθηκε πρώτα από τον Γιόζεφ Στάλιν για να αποκρύψει το ζήτημα της μεγάλης πείνας στη Σοβιετική Ένωση στις αρχές της δεκαετίας του ‘30. Ο κύριος χαρακτήρας του ντοκιμαντέρ είναι μία Αμερικανίδα συγγραφέας που ερευνά τη Ρωσία εκείνων των χρόνων. Συναντά τους τελευταίους επιζώντες του Holodomor, του Μεγάλου Λιμού της Ουκρανίας (1932-1933). Σύντομα καταλαβαίνει ότι ο πόλεμος των Ρώσων της υπαίθρου που ξεκίνησε από τους Μπολσεβίκους 100 χρόνια πριν, δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ανακαλύπτει επίσης πολλά αμφιλεγόμενα γεγονότα σχετικά με τον ρόλο που έπαιξαν τα αμερικανικά media και οι αμερικανικές επιχειρήσεις στις αρχές της δεκαετίας του ‘30 στη Σοβιετική Ρωσία. Τέλος, ερευνά τη σύνδεση εκείνων των γεγονότων με τα σημερινά fake news.

*Οι ταινίες προβάλλονται στις ομιλούσες γλώσσες με αγγλικούς υπότιτλους.

Sound of Color #3

Μία φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, εφέ) προσκαλεί στο ΚΕΤ μουσικούς και visual artists για να δημιουργήσουν μαζί ένα in situ, οπτικοακουστικό project.

Στο τρίτο “Sound of Color” της χρονιάς, αυτοσχεδιάζει με τη Σαβίνα Γιαννάτου (φωνή), τον Δημήτρη Τίγκα (κοντραμπάσο) και τη Ναταλία Μαντά (live visuals).

Σαβίνα Γιαννάτου

Η Σαβίνα Γιαννάτου ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία το 1979 με την εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος Εδώ Λιλιπούπολη. Έχει συνεργαστεί από τότε με τον Μ. Χατζιδάκι, τη Λ. Πλάτωνος, τον Μ. Γρηγορίου, τον Δ. Μαραγκόπουλο, τον Β. Κατσούλη, τον Ν. Μαμαγκάκη, τον Ν. Κυπουργό… Η δισκογραφία της περιλαμβάνει πάνω από είκοσι δίσκους. Υπήρξε μέλος του Εργαστηρίου Παλαιάς Μουσικής. Έχει συνθέσει μουσική για ντοκιμαντέρ, video-art και θέατρο, συνεργαζόμενη με τον Σ. Στάγκο, τον Μ. Σαντοριναίο, την Α. Κράλη και το Εθνικό Θέατρο (συνθέσεις για τη Μήδεια (1997), τις Βάκχες (2006), το Dibuk (2006) και τη Γυναίκα της Ζάκυνθος (2006)). Έχει συνεργαστεί με τη χορογράφο Ν. Ζούκα για την παραγωγή δύο χοροθεατρικών έργων (Music for a while και Τα παραμύθια του κόσμου). Τα τελευταία δέκα χρόνια ασχολείται με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό σε συνεργασία με μουσικούς από το χώρο της τζαζ και της παραδοσιακής μουσικής. Με το σχήμα Primavera en Salonico, έχει εκδώσει τους δίσκους Άνοιξη στη Σαλονίκη, Τραγούδια της Μεσογείου, Παναγιές του Κόσμου και Terra Nostra και έχει πραγματοποιήσει συναυλίες στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία, το Μαρόκο, την Ταϊβάν και το Ισραήλ.

Δημήτρης Τίγκας

Ο Δημήτρης Τίγκας γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε μοντέρνο κοντραμπάσο αρχικά με τον Evgeny Bratushka στο Δημοτικό Ωδείο Βόλου και έπειτα με τον Βασίλη Παπαβασιλείου στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών, από όπου και αποφοίτησε. Το ίδιο έτος αποφοίτησε και από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Σεπτέμβριο του 2006 συνέχισε τις μουσικές του σπουδές στο βιολόνε (ιστορικό κοντραμπάσο) στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ με την Maggie Urquhart, απ’ όπου αποφοίτησε με τίτλους Bachelor και Master. Από το 2010 ζει κι εργάζεται στην Αθήνα. Έχει συμμετάσχει σε πλήθος συναυλιών και παραστάσεων με συμφωνικές ορχήστρες και σύνολα μουσικής δωματίου. Είναι τακτικό μέλος των σχημάτων παλιάς μουσικής Latinitas Nostra, Ex Silentio και Armonia Atenea, όπως επίσης και της κολεκτίβας Medea Electronique.

Ναταλία Μαντά

Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, κερδίζει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα «Μελέτη για Δημόσιο Χώρο». Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβριο του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

nataliamanta.com

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.

www.jannisanastasakis.com

Dancing Matter

Το διήμερο εργαστήρι Dancing Matter διοργανώνεται στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων από τη χορεύτρια και χορογράφο Ηρώ Βασάλου, σε συνεργασία με τον εικαστικό και curator Νικόλα Βαμβουκλή και την κινησιολόγο και χορεύτρια Ραλλού Καρέλλα: ένα εργαστήρι χορογραφικής σύνθεσης και performance με κέντρο την ύλη – σκηνικά/εικαστικά υλικά – και τη σχέση της με το ανθρώπινο σώμα και τη χορογραφία πάνω στη σκηνή.

Την πρώτη μέρα – μέσα από συνθετικές ασκήσεις –, οι συμμετέχοντες εξοικειώνονται με τα υλικά (χώμα, νερό, χαρτί, μπογιά, πούπουλα κ.ά.), παρατηρούν τη συμπεριφορά τους, τα τοποθετούν στο χώρο με εικαστική ματιά, μελετούν τους συμβολισμούς που φέρουν και ανακαλύπτουν την αφηγηματική τους δυναμική στο παραστασιακό περιβάλλον.

Τη δεύτερη μέρα – μέσα από διάφορους αυτοσχεδιασμούς κίνησης/χορογραφίας και πρακτικές από την performance art –, το εργαστήρι εστιάζει στη συνεύρεση του ανθρώπινου σώματος με τα σκηνικά υλικά, εφευρίσκοντας “υλικές χορογραφίες” ανθρώπινων και μη σωμάτων· σώματα ισάξια που αλληλεπιδρούν και διηγούνται ιστορίες έρωτα, αισθήσεων και συνάντησης.

Στο τέλος του εργαστηρίου συντίθενται μικρά αυτοσχεδιαστικά soli.

Το εργαστήρι απευθύνεται σε ηθοποιούς, εικαστικούς, χορευτές/χορεύτριες, αλλά και σε άτομα χωρίς επαγγελματική εμπειρία, στα οποία αρέσει η κίνηση και η δημιουργία.

Κόστος συμμετοχής: 25€ για μία μέρα / 40€ και για τις δύο

Δήλωση συμμετοχής: iro.vasalou@gmail.com & info@polychorosket.gr

*Αν κάποιο άτομο που θέλει να συμμετάσχει, δυσκολεύεται οικονομικά μπορεί να επικοινωνήσει με τη διδάσκουσα στο iro.vasalou@gmail.com. Στόχος είναι να βρεθούμε και να ανταλλάξουμε γνώσεις και οπτικές πέρα απ’ την οικονομική μας δυνατότητα.

Βιογραφικό:

Η Ηρώ Βασάλου αποφοίτησε το 2014 από τη σχολή London Contemporary Dance School “The Place”, ενώ πρόσφατα απέκτησε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα στη Δραματουργία από το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. To 2015 εγκαταστάθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας όπου μαζί με την Ουρουγουανή καλλιτέχνη Lula Amir ίδρυσαν την ομάδα La Fáctica Danza. Σαν χορεύτρια/performer συνεργάστηκε με την κολεκτίβα Villapuchero Factory που δημιουργεί site- specific παραστάσεις, την ομάδα χορού Ximena Carnevale, με τη μουσικοσυνθέτη Paloma Peñarrubia Ruíz και με την θεατρική ομάδα Gazquez-Alcaraz. Οι χορογραφίες της έχουν φιλοξενηθεί σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ και πλατφόρμες όπως το Athens Video Dance Project στην Αθήνα, το 7ο Φεστιβάλ Νέων χορογράφων στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, τα Nuevos Valores de la Danza και MAF στη Μάλαγα, το Seasoning στο Άιντχοβεν, το 8th You Better Move του Dansmakers στο Άμστερνταμ, το Resolutions Festival στο Λονδίνο κ.ά. Κατά τη διάρκεια της διαμονής της στην Ολλανδία δούλεψε στην ομάδα Nite Ensemble (NNT + Club Guy & Roni) ως βοηθός δραματουργού. Επίσης διοργάνωσε το συμπόσιο Interdisciplinarity: A Space for Togetherness, το οποίο φιλοξένησε το πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Απο το 2020 έχει τη βάση της στην Αθήνα και συνεργάζεται σαν δραματουργός με τις ομάδες The guest Project και Gesamt Atelier μεταξύ άλλων, ενώ παράλληλα εξελίσει το προσωπικό της χορογραφικό έργο. Το ενδιαφέρον της επικεντρώνεται στις διαδραστικές παραστάσεις, στη σχέση του σώματος και του χώρου, και στη χορογραφία ως μέσο πολιτικής ανάλυσης και δράσης. H δουλειά της χαρακτηρίζεται από έντονη σωματικότητα και μία επίμονη ματιά στα ζητήματα φύλου και αναπαράστασης.

Supersonic Elephant Club

Οι Supersonic Elephant Club είναι ένα ντουέτο πειραματικής μουσικής με έδρα την Αθήνα που απαρτίζεται από τους Αλέξη Μαστιχιάδη (τσέμπαλο, live electronics) και Νίκο Αντωνόπουλο (ηλεκτρική κιθάρα, live electronics). Με αφετηρία το ευρύ φάσμα της ambient μουσικής, ένα τσέμπαλο και μια κιθάρα εξερευνούν τις ποιότητες που αναδύονται από τις συνεχείς ηχητικές επιφάνειες. Τον Φεβρουάριο του 2022 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους δίσκο με τίτλο s.e.c.

supersonicelephantclub.bandcamp.com/releases

facebook.com/Supersonic-Elephant-Club-104471667985146

Βασιλάραψ: 4 Καμινέτα για Ντούο Κιθάρα

Οι κιθαρίστες Γιάννης Αράπης και Θέμης Βασιλείου παρουσιάζουν τον δίσκο Βασιλάραψ: 4 Καμινέτα για Ντούο Κιθάρα, στον οποίο αναδιαμορφώνουν από παρτιτούρες τέσσερις δημιουργίες του Έλληνα συνθέτη, αιθιοπικής καταγωγής, Βασιλάραψ.

Άγνωστος στην Ελλάδα, ο Βασιλάραψ (1905, Σύρος – ; ) υπήρξε καινοτόμος συνθέτης. Δημιούργησε μια πρωτόγνωρη μουσική που συνδυάζει το ρεμπέτικο, την ατονική γραφή και το δωδεκαφθογγισμό.

Γεννιέται στις 10 Μαΐου του 1905 στο συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου. Κατάγεται από το βασιλικό γένος του Βασιλείου του Αξούμ, σημερινή Αιθιοπία, γεγονός στο οποίο οφείλει το όνομά του. Εγκαθίσταται τo 1920 στην Αθήνα. Αρχίζει να συχνάζει στα ρεμπέτικα στέκια της πρωτεύουσας. Εξελίσσεται σε βιρτουόζο της ρεμπέτικης κιθάρας χωρίς ωστόσο να ηχογραφήσει τη μουσική του. Το 1935, αποφασίζει να πάει στην Αγία Πετρούπολη· μελετάει εκεί σύνθεση δίπλα στον ίδιο τον Σοστακόβιτς. Αλλάζει ριζικά: μαθαίνει άπταιστα ρωσικά, εντάσσεται στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Μόσχας, υιοθετεί τον ρωσικό τρόπο ζωής… Μερικά χρόνια αργότερα όμως, έχοντας ήδη συνθέσει αρκετά έργα, κυρίως για σύνολα με κιθάρα, πέφτει σε βαθιά κατάθλιψη και εξαφανίζεται. Η τύχη του αγνοείται μέχρι τις μέρες μας. Μετά από έρευνα, ο Γιάννης Αράπης και ο Θέμης Βασιλείου ανακάλυψαν αυθεντικές παρτιτούρες και σπάνιες ηχογραφήσεις, σε μπομπίνα και κερί, χάριν στην εγγονή ενός παλιού του φίλου. Θεώρησαν αδιανόητο να μην δοκιμάσουν να εκτελέσουν και να ηχογραφήσουν τα συγκεκριμένα έργα για κιθάρα.

Η εργογραφία του συνθέτη χωρίζεται σε δύο βασικές περιόδους. Η πρώτη, μεταξύ 1935 και 1953, διακρίνεται από έντονη ελληνικότητα και ιδιωματισμούς της αστικής λαϊκής μουσικής (ρεμπέτικο) που αναμειγνύονται αριστοτεχνικά με το ύφος της ρωσικής μουσικής πρωτοπορίας των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα. Η δεύτερη σημαδεύεται από μια στροφή προς την ατονική γλώσσα και τον δωδεκαφθογγισμό χωρίς όμως να εκλείπει το ύφος του ρεμπέτικου, που συντροφεύει τη μουσική φύση του καλλιτέχνη. Πιθανολογείται πως η στροφή προς τον δωδεκαφθογγισμό συνάδει με την σταδιακή αποσταλινοποίηση της Ρωσίας. Σύμφωνα με την εγγονή του παλιού του φίλου, ο συνθέτης είχε αντιμετωπίσει τα προηγούμενα χρόνια τον φόβο της λογοκρισίας.

Το σύνολο της εργογραφίας του βρίσκεται ακόμα υπό διερεύνηση: μελετάται και ταξινομείται από τον μουσικολόγο Σεργκέϊ Καπήλιεφ. Τα έργα που θα παρουσιάσουν ο Γιάννης Αράπης και ο Θέμης Βασιλείου στο ΚΕΤ αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα της γραφής του: Γριές op.25 SK05, Λαϊκή op.32 SK11 (από την πρώιμη περίοδο) και Δέντρο op.79 SK12 (από την ύστερη περίοδο).

Καταχανάς – Τζαβάρας Live

Ο Μιχάλης Καταχανάς και ο Βασίλης Τζαβάρας επιστρέφουν στο ΚΕΤ για μία και μοναδική συναυλία εφ’ όλης της ύλης, ως μια αυτοαναφορά στην πολυποίκιλη μέχρι τώρα συνεργασία τους.Οι δυο μουσικοί μοιράζονται το ενδιαφέρον τους για διάφορες εκδοχές του αυτοσχεδιασμού και την αγάπη τους για το σινεμά. Στο ΚΕΤ θα παρουσιάσουν μια συνειρμική συρραφή προηγούμενων μουσικών και ηχητικών καταστάσεων. Μεταξύ θορύβου και σιωπής, μεταξύ ανάμνησης και υπενθύμισης.

Ο Μιχάλης Καταχανάς και ο Βασίλης Τζαβάρας συνεργάστηκαν για πρώτη φορά στο πλαίσιο της θεατρική παράστασης «Πόλεμος Τοπίων» με την Φωτεινή Μπάνου σε σκηνοθεσία Irène Bonnaud και κείμενα Δημήτρη Αλεξάκη και Ηλία Πούλου (2017-2019). Έχουν συνεργαστεί επίσης στην παράσταση «Το Δάσος» σε σκηνοθεσία Σοφίας Μαραθάκη (2021), στο «Βενέμπρα, ένα έργο για φωνή, βιόλα και κιθάρα» (2022) και συμπράττουν ως ντουέτο αλλά και ως μέλη μεγαλύτερων συνόλων σε ποικίλες συναυλίες σύγχρονου αυτοσχεδιασμού.

Μιχάλης Καταχανάς – βιόλα, φωνή
Βασίλης Τζαβάρας – κιθάρα, πιάνο, loops

Pablo Contestabile Cuarteto presents Rombeo

Ο αργεντινός μουσικός και συνθέτης Pablo Contestabile, μαζί με τρεις μουσικούς από την Αργεντινή και την Ελλάδα, δίνουν στο ΚΕΤ μια συναυλία με παραδοσιακά τραγούδια της Λατινικής Αμερικής. Ο Pablo Contestabile στο πρώτο του album με τίτλο Rombeo συνθέτει μουσική που αντλεί τις ρίζες της από τους παραδοσιακούς αργεντίνικους ρυθμούς και τους βραζιλιάνικους ήχους, εμπνευσμένη από τη συνάντησή του με τον κιθαρίστα και ενορχηστρωτή Carlos Bernardo.

Συμμετέχουν: Demian Goméz (Αργεντινή / κρουστά), Γιώργος Ρούλος (Ελλάδα / κοντραμπάσο), Róman Goméz (Αργεντινή / κιθάρα, πιάνο) και Pablo Contestabile (Αργεντινή / φωνή, ακορντεόν).

youtube.com/watch?v=Qwrla-9Y8tk&ab_channel=theatreorganic

youtube.com/watch?v=ddqRYowh-Mw&ab_channel=theatreorganic

*Το Σάββατο 30 Απριλίου και την Κυριακή 1 Μαΐου ο Pablo διοργανώνει στο ΚΕΤένα διήμερο εργαστήρι παραδοσιακού τραγουδιού της Λατινικής Αμερικής (www.polychorosket.gr/events/ergastiri-paradosiakou-tragoudiou).

Ο Pablo Contestabile άρχισε τις θεατρικές του σπουδές στην Αργεντινή με τον Guillermo Angelelli (μαθητής του Eugenio Barba). Συνέχισε την εκπαίδευσή του στην Γαλλία με τους Jos Houben, Paola Rizza, Norman Taylor, Carlo Boso, Tapa Sudana και Mas Soegeng. Παράλληλα με τις θεατρικές του σπουδές, έκανε σπουδές τραγουδιού στην Αργεντινή με τον Guillermo Angelelli, την Marian Fosati και την Carmen Baliero, και έπειτα στην Γαλλία με τον Gérard Théruel και την Géraldine Ross. Σπούδασε ακορντεόν με τον Julio Ermani και bombo legüero (αργεντίνικο παραδοσιακό κρουστό) με τον Carlos Rivero. Πραγματοποίησε στο Παρίσι για τρία χρόνια εργαστήρια παραδοσιακού πολυφωνικού τραγουδιού της Λατινικής Αμερικής, καθώς και σεμινάρια θεάτρου, τραγουδιού και ρυθμού στην Γαλλία, την Ισπανία και την Αργεντινή.

Ο Γιώργος Ρούλος σπούδασε κοντραμπάσο με τον Τάσο Κάζαγλη. Αποφοίτησε από το Αττικό Ωδείο με βαθμό Άριστα. Έχει συνεργαστεί με τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής ΕΡΤ, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, την Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων, και με διάφορα jazz, latin, tango σχήματα.

Ο Róman Goméz είναι συνθέτης, ενορχηστρωτής και αναγνωρισμένος σολίστ του πιάνου, του μπαντονεόν και της κιθάρας. Κατάγεται από το Buenos Aires, από οικογένεια τανγκέρος. Τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας δούλεψε με τραγουδιστές και παραγωγούς, αποκτώντας σημαντική εμπειρία σε στούντιο. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου δίδαξε τανγκό, έπαιξε με πολλά τζαζ σχήματα και συνεργάστηκε με σημαντικούς Ιταλούς καλλιτέχνες – όπως ο τζαζ συνθέτης Daniele Sepe, οι τραγουδιστές Lucio Dalla, Edοardo de Angelis, Lisa, Tony Esposito -, καθώς και με την περίφημη Accademia di Santa Cecilia. Τα τελευταία δέκα χρόνια ζει στην Αθήνα, όπου έχει αναπτύξει έντονη μουσική δραστηριότητα.

Ο Demian Goméz γεννήθηκε στην Αργεντινή. Σπούδασε μουσική και χορό στο Centro Polivalente de Arte de San Isidro στο Μπουένος Άιρες. Δάσκαλος του στα ντραμς ήταν ο Sebastián Peycere. Το 1996 συμμετείχε στην ορχήστρα του Ballet de Arte Folklórico Argentino και του Ballet Salta, πραγματοποιώντας περιοδείες σε Ισπανία και Βραζιλία, εκπροσωπώντας το Tango και την παραδοσιακή μουσική της Αργεντινής. Από το 1997 συμμετέχει επαγγελματικά σε πολυάριθμα συγκροτήματα λατινοαμερικάνικης, flamenco, rock και σύγχρονης μουσικής σαν ντράμερ και κρουστός.

Sound of Color #2

Μία φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, εφέ) προσκαλεί στο ΚΕΤ μουσικούς και visual artists για να δημιουργήσουν μαζί ένα in situ, οπτικοακουστικό project.

Στο δεύτερο “Sound of Color” της χρονιάς, αυτοσχεδιάζει με τον Χάρη Λαμπράκη (νέυ) και τη Ναταλία Μαντά (live visuals).

Χάρης Λαμπράκης

Ο Χάρης Λαμπράκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και ξεκίνησε να παίζει μουσική σε νεαρή ηλικία. Αποφοίτησε από το Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών με κατεύθυνση στην εθνομουσικολογία. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς μουσικούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Haig Yazdjian, Σαβίνα Γιαννάτου, Μιχάλη Σιγανίδη, Ross Daly, Κώστα Τατσάκη, Περικλή Παπαπετρόπουλο, Χρίστο Τσιαμούλη, Αντώνη Απέργη, Bijan Chemirani, Michel Doneda κ.ά.). Τα τελευταία 20 χρόνια συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και συναυλίες ανά τον κόσμο, ενώ διδάσκει νέυ δίνοντας σεμινάρια και masterclasses. Είναι μέλος διαφόρων μουσικών σχημάτων. Το 2006, ίδρυσε το συγκρότημα Χάρης Λαμπράκης Quartet.

Ναταλία Μαντά

Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, κερδίζει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα «Μελέτη για Δημόσιο Χώρο». Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβριο του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.

Σύνδεσμοι:

www.harrislambrakis.com

nataliamanta.com

www.jannisanastasakis.com

Εργαστήρι παραδοσιακού τραγουδιού της Λατινικής Αμερικής

Ο αργεντινός μουσικός, ηθοποιός και συνθέτης Pablo Contestabile διοργανώνει ένα διήμερο εργαστήρι παραδοσιακού τραγουδιού της Λατινικής Αμερικής.

Το εργαστήρι εστιάζει στη φωνητική και ρυθμική διδασκαλία της παραδοσιακής μουσικής της Λατινικής Αμερικής και χωρίζεται σε τρία μέρη:

1. Τεχνικά στοιχεία της φωνής: αναπνοή, στήριξη της φωνής, ηχητικές ζώνες, στάση του σώματος, προβολή της φωνής, τονική ακρίβεια, καθαρότητα φωνηέντων κ.ά., με τις κατάλληλες φωνητικές ασκήσεις.

2. Ρυθμικός και μελωδικός αυτοσχεδιασμός: oι συμμετέχοντες μαθαίνουν ένα κείμενο ή αυτοσχεδιάζουν μαζί του, παίζουν με τον λόγο, με τη δυναμική της φωνής, με τους ήχους και με τους ρυθμούς, είτε ατομικά είτε σε μικρές ομάδες.

3. Το τρίτο μέρος είναι αφιερωμένο στο ρεπερτόριο της Λατινικής Αμερικής: πραγματοποιούνται ασκήσεις κατανόησης του ρυθμού, των τραγουδιών, των στίχων, του νοήματος του κειμένου, της σωστής προφοράς της ισπανικής διαλέκτου και της τοποθέτησης της φωνής σε σχέση με το στυλ του κάθε τραγουδιού. Οι ασκήσεις γίνονται πολυφωνικά, ώστε να ηχούν αρμονικά δύο ή και τρεις φωνές ταυτόχρονα.

*Το εργαστήρι απευθύνεται σε μουσικούς, τραγουδίστριες/τραγουδιστές, ηθοποιούς και χορεύτριες/χορευτές.

*Το βράδυ της Παρασκευής 29 Απρίλη, θα πραγματοποιηθεί συναυλία του Pablo στο ΚΕΤ μαζί με άλλους τρεις μουσικούς από Αργεντινή και Ελλάδα (polychorosket.gr/events/pablo-contestabile-cuarteto).

Σύντομο βιογραφικό:

Ο Pablo Contestabile άρχισε τις θεατρικές του σπουδές στην Αργεντινή με τον Guillermo Angelelli (μαθητής του Eugenio Barba). Συνέχισε την εκπαίδευσή του στην Γαλλία με τους Jos Houben, Paola Rizza, Norman Taylor, Carlo Boso, Tapa Sudana και Mas Soegeng. Παράλληλα με τις θεατρικές του σπουδές, μελέτησε το τραγούδι στην Αργεντινή με τον Guillermo Angelelli, την Marian Fosati και την Carmen Baliero, και έπειτα στην Γαλλία με τον Gérard Théruel και την Géraldine Ross. Σπούδασε ακορντεόν με τον Julio Ermani και bombo legüero (αργεντίνικο παραδοσιακό κρουστό) με τον Carlos Rivero. Ως ηθοποιός/μουσικός πήρε μέρος στις τελευταίες καλλιτεχνικές παραγωγές της ομάδας Théâtre Organic: “Ils ne mouraient plus…” και “Music-Hall” του Jean-Luc Lagarce, “Le Monte Plats” του Harold Pinter και “Le Langage des Cravates” της Sophie Gazel. Με την ομαδα Awa ταξίδεψε στην Γαλλία, στην Μαρτινίκα και στην Αϊτή με τις παραγωγές “La Trilogie des Muses”, “Césaire-Senghor et Damas” και “Patito et Maryan”. Αυτή την περίοδο συμμετέχει στην τελευταία θεατρική δημιουργία της Paula Giusti, “Le Pain Nu” του Mohamed Choukri. Ως μουσικός, τραγούδησε και έπαιξε ακορντεόν στο Trio Belconte (πολυφωνικά τραγούδια της Λατινικής Αμερικής) και, με τις δικές του συνθέσεις, στο κουιντέτο Rombeo. Πραγματοποίησε για τρία χρόνια, στο Παρίσι, εργαστήρια παραδοσιακού πολυφωνικού τραγουδιού της Λατινικής Αμερικής καθώς και σεμινάρια θεάτρου, τραγουδιού και ρυθμού στη Γαλλία, την Ισπανία και την Αργεντινή.

youtube.com/watch?v=Qwrla-9Y8tk&ab_channel=theatreorganic

youtube.com/watch?v=ddqRYowh-Mw&ab_channel=theatreorganic

Musicianship with Feedback Instruments

Το δίκτυο “Feedback Musicianship” παρουσιάζει για ένα τριήμερο το ερευνητικό και καλλιτεχνικό του έργο πάνω στα όργανα ανατροφοδότησης (feedback instruments).

feedback-musicianship.pubpub.org

Τα όργανα ανατροφοδότησης προσφέρουν εντελώς νέους τρόπους ενασχόλησης με τον ήχο, τη μουσική, τον σχεδιασμό οργάνων και τη μουσικότητα. Έτσι, δημιουργούν νέες σύνθετες ερευνητικές προκλήσεις: “δεν διαθέτουμε ακόμη τη σωστή γλώσσα για να περιγράψουμε τη συμπεριφορά αυτών των ριζοσπαστικών νέων οργάνων, ούτε μια σαφή επιστημονική κατανόηση του πώς να διαμορφώσουμε καλύτερα τη συμπεριφορά τους. Υπάρχουν μεγάλα κενά στη γνώση της οργανοποιίας αυτών των υβριδικών ακουστικών/ηλεκτρομηχανικών/ψηφιακών οργάνων, τα οποία απαιτούν επίσης νέες τεχνικές σύνθεσης, σημειογραφίας και εκτέλεσης, καθώς και νέες αντιλήψεις για τη δεξιοτεχνία.”

Αναλυτικό πρόγραμμα:

Παρασκευή 11 Μαρτίου | live sets | 19:30 | 7€ | περιορισμένος αριθμός θεατών/κρατήσεις απαραίτητες: viva.gr/tickets/music/musicianship-with-feedback-instruments & 213 00 40 496

9 live sets, συνολικής διάρκειας 130’ περίπου.

Συμμετέχουν:

Paul Stapleton: Ο Paul Stapleton θα εκτελέσει ένα σύντομο σετ αυτοσχεδιασμών βασισμένων στο feedback, χρησιμοποιώντας το VOLA, ένα ευμετάβλητο σύνολο μετάλλου, χορδών, μετατροπέων, ενεργοποιητών, χαοτικών ταλαντωτών αφής, ανακυκλωμένων hardware υλικών και ενσωματωμένου computing. www.paulstapleton.net

Dario Sanfilippo: Το project του Dario Sanfilippo “Order from Noise” διερευνά το ντετερμινιστικό χάος και την πολυπλοκότητα που προκύπτει από ένα δίκτυο DSP προσαρμοστικών και αλληλεπιδρώντων μονάδων. Ένα κλειστό και αυτο-ταλαντευόμενο σύστημα ενεργοποιείται χρησιμοποιώντας ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου από τον background θόρυβο του χώρου. Στη συνέχεια, το σύστημα αφήνεται χωρίς επίβλεψη να αναπτύξει την αισθητική του για μερικά λεπτά. Μόλις επιτευχθεί μια ικανοποιητική μακροπρόθεσμη μουσική ανάπτυξη, το σύστημα επαναφέρεται και ενεργοποιείται ξανά με ένα νέο θραύσμα θορύβου.

Stelios Manousakis: Το project “Palpebla Resonoj #2” του Στέλιου Μανουσάκη είναι ένα live set και μια ανοιχτή σύνθεση για ακουστική κιθάρα με ανατροφοδότηση και επεξεργασία σε πραγματικό χρόνο. Μια παλιά ακουστική κιθάρα vintage με οπή f είναι το κεντρικό συστατικό ενός συστήματος παραγωγής ήχου που περιλαμβάνει ακουστικά, ηλεκτρικά και ψηφιακά ηχητικά μονοπάτια, τα οποία παρεμβαίνουν και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Η κιθάρα υβριδοποιείται με την προσθήκη ενός μικροφώνου επαφής, ενός ηχείου δόνησης και ενός αυτοσχεδιασμένου λογισμικού (στο SuperCollider).

Brain Dead Ensemble + friends: Οι Braindead Ensemble είναι μια feedback-drone-noise μπάντα. Στο σετ τους στην Αθήνα, θα τους συνοδεύσουν οι Dan Overholt (Overtone Fiddle) και Adam Pulz-Melbye (Feedback Double Bass). www.emutelab.org/braindeadensemble

Henrik von Coler: Το “Macro [Feedback]” του Henrik von Coler είναι ένα όργανο μεγέθυνσης του ήχου και της εικόνας μικρών αντικειμένων και γεγονότων. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται ακραία ενίσχυση, η οποία – σε συνδυασμό με τα ηχεία – οδηγεί σε μια ακουστική ανατροφοδότηση. Αυτή η ανατροφοδότηση χρησιμοποιείται για την αύξηση της ακουστικής μεγέθυνσης και τη δημιουργία πολύπλοκων ταλαντώσεων.

Adam Pulz-Melbye: Το project “FAAB” του Adam Pulz-Melbye γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 2019 στην Αθήνα. Στο live set στο ΚΕΤ θα παρουσιαστούν αναδρομικά οι μεγαλύτερες feedback επιτυχίες του, από ψυχοακουστικά επαγόμενες beat συχνότητες μέχρι waveset-synthesized επεκτάσεις του χρόνου.

Dimitra Kousteridou: Το έργο “6.8KOhm” της Δήμητρας Κουστερίδου πήρε το όνομά του από ένα μέρος του συνθεσάιζερ, το βασικό όργανο ανατροφοδότησης: ένα χειροποίητο ηλεκτρικό κύκλωμα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ήχου κατά τη διάρκεια της performance. Το 6.8 KOhm παράγει χαμηλό θόρυβο μέσω ενός φιλμ οξειδίου μετάλλου, το οποίο μπορεί στη συνέχεια να τροποποιηθεί από τα αγώγιμα υλικά και τις χειρονομίες σχεδίασης στο χαρτί, καθώς αυτές γίνονται μέρος του κυκλώματος κατά τη διάρκεια της performance. Η σχεδίαση στο χαρτί δημιουργεί μια κίνηση ενώ αφήνει ίχνη, επιτρέποντας στον ηλεκτρισμό να ρέει μέσα από το χαρτί και μεταφράζοντάς τον σε ήχο.

Spyros Polychronopoulos: Το “Spring feedback” του Σπύρου Πολυχρονόπουλου χρησιμοποιεί μια αντήχηση ελατηρίου ως πηγή, τροφοδοτεί το output αυτής σε διάφορα φίλτρα και στη συνέχεια το σήμα επιστρέφει πίσω στην είσοδο της αντήχησης ελατηρίου.

Orestis Karamanlis: Στο project “HeartBit” του Ορέστη Καραμανλή, ένας ανθρώπινος καρδιακός παλμός ενισχύεται και αποστέλλεται σε έναν υπολογιστή που εκτελεί μια γλώσσα προγραμματισμού (SuperCollider). Σε αυτή τη μικρή σύνθεση, οι ηλεκτρονικοί ήχοι προέρχονται από μια ανθρώπινη καρδιά· αυτό το ευαίσθητο “όργανο” είναι υπεύθυνο για την ενεργοποίηση των ηχητικών διεργασιών σε πραγματικό χρόνο και για τον έλεγχο της μουσικής ροής. Ο ερμηνευτής γίνεται ακροατής του δικού του εσωτερικού ρυθμού και προσπαθεί να ρυθμίσει ψυχοσωματικά την εξέλιξη της μουσικής, εμπλεκόμενος έτσι σε έναν διαρκή βρόγχο μεταξύ του δικού του ηχητικού σώματος και της ψυχικής του κατάστασης.

Σάββατο 12 Μαρτίου | Instrumental Practice Sharing | 11:00-17:00 | είσοδος ελεύθερη | μόνο 10 διαθέσιμες θέσεις/κρατήσεις απαραίτητες στο: 213 00 40 496

Οι μουσικοί συζητούν μεταξύ τους και με το κοινό για τις μουσικές τους πρακτικές.

Κυριακή 13 Μαρτίου | ομιλία της Kristina Andersen | 10:00 | είσοδος ελεύθερη | περιορισμένος αριθμός θεατών/κρατήσεις απαραίτητες στο: 213 00 40 496

Κεντρική ομιλία του τριημέρου από την ακαδημαϊκό Kristina Andersen.

Βιογραφικό: Η Kristina Andersen είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Future Everyday cluster του Τμήματος Βιομηχανικού Σχεδιασμού στο TU/e. Το έργο της επικεντρώνεται στο πώς μπορούμε να συνεργαστούμε μεταξύ μας, αλλά και με συστήματα, αντικείμενα και μηχανές. Η εργασία αυτή διεξάγεται συχνά στο πλαίσιο υλικών πρακτικών, αλλά τα αποτελέσματα μπορεί επίσης να είναι κείμενα, ήχοι και εμπειρίες. Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρόκληση του πώς μπορούμε να διεξάγουμε Έρευνα μέσω του Σχεδιασμού σε περιόδους πολύπλοκων αλλαγών και ανακατατάξεων. Πώς μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τις μεθοδολογίες μας ώστε να συμπεριλάβουμε τις περίπλοκες και δύσκολες πτυχές της καθημερινής ζωής; Μπορούν οι ενσώματες εμπλοκές να μας βοηθήσουν να κατασκευάσουμε ενεργά οράματα για το άγνωστο; Η Andersen διηύθυνε το χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ έργο “Giantsteps” για το STEIM, συμμετείχε στο ερευνητικό πρόγραμμα “Making Things Public” στην Gerrit Rietveld Academie και σχεδίασε και διηύθυνε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών “Instruments and Interfaces” στο Royal Conservatoire της Χάγης. Είναι επί μακρόν σύμβουλος του Stimuleringsfonds Creatieve Industrie και εργάζεται ως εμπειρογνώμονας για το Horizon Europe. Είναι μέλος της κριτικής επιτροπής για το σχεδιασμό προϊόντων στα ολλανδικά βραβεία σχεδιασμού. Έχει προεδρεύσει της υποεπιτροπής Σχεδιασμού του CHI (2018-2021), των DIS2019/Pictorials, IXDA2019/EducationSummit, και του DIS2020 (με τον Ron Wakkary). Είναι εμπνεύστρια, συντονίστρια και επικεφαλής του πακέτου εργασίας “TRIPS”, μέρος του project H2020 που χρηματοδοτείται από την ΕΕ, καθώς και του project “Fabric4Masks” που χρηματοδοτείται από το CLICKNL. Περισσότερες πληροφορίες: www.tue.nl/en/research/researchers/kristina-andersen

Sound of Color #1

Μία φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, εφέ) προσκαλεί στο ΚΕΤ μουσικούς και visual artists για να δημιουργήσουν μαζί ένα in situ, οπτικοακουστικό project.

Στο πρώτο “Sound of Color” της χρονιάς, αυτοσχεδιάζει με τον Μιχάλη Σιγανίδη (κοντραμπάσο), την Ερατώ Τζαβάρα (live visuals) και τη Ναταλία Μαντά (live visuals).

❝Δεσμεύοντας τις δύο βασικότερες ανθρώπινες αισθήσεις, την ακοή και την όραση, η σύμπραξη των δύο μουσικών και των δύο εικαστικών σκοπεύει να δημιουργήσει μια οπτικοακουστική εμπειρία όπου διαφορετικά μέσα συνομιλούν, ενσωματώνονται, αντιπαραβάλλονται, συγκρούονται και εν τέλει μας συγκινούν, θυμίζοντας τα λόγια της Μαριανίνας Κριεζή: «Θέλω να γίνει λίγη φασαρία επιτέλους. Έστω και για λίγο.» ❞

Σύνδεσμοι:

jannisanastasakis.com

michalissiganidis.bandcamp.com

nataliamanta.com

erato-t.com

Alex Dante Duet

Ο κιθαρίστας Αλέξανδρος Δανδουλάκης (Alex Dante) και ο drummer Μανώλης Γιαννίκιος συναντιούνται μουσικά με αφορμή τον πειραματισμό πάνω στη θεμελιώδη μουσική του Sergei Rachmaninoff. Πιανιστικά κομμάτια που μεταμορφώνονται και επαναπροσδιορίζονται για ηλεκτρική κιθάρα και drums. Η μίξη φυσικού και ηλεκτρονικού drumming με τα κιθαριστικά εφέ λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο κλασικό και το μοντέρνο μουσικό ύφος, ενώ θέτει το ερώτημα για την ύπαρξη ή μη των μουσικών στυλ. Το album Alex Dante Duet plays S. Rachmaninoff κυκλοφορεί από την Liberta Music σε βινύλιο και σε ψηφιακή μορφή.

O Αλέξανδρος Δανδουλάκης (Alex Dante) γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών στο Ε.Μ.Π. και μουσική στο Ωδείο Μουσικής Πράξης. Αποφοίτησε από το τμήμα του West London University (London College of Music) με το πτυχίο Licentiate of Teacher’s Diploma. Έχει συνεργαστεί και συνυπάρξει με πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες αλλά και με σημαντικούς μουσικούς του εξωτερικού όπως Bill Frisell, Monophonics, Alan Zavod (Frank Zappa & the Mothers), Soul Jazz Orchestra, Thievery Corporation, Radio Moscow κ.ά. Οι προσωπικές του δουλειές κυμαίνονται σε πολλά μουσικά ύφη, τον κέρδισε όμως η solo προσέγγιση της ηλεκτρικής κιθάρας.

Ο Μανώλης Γιαννίκιος είναι drummer από την Αθήνα. Μόνιμο μέλος των Whereswilder, session μουσικός και drum instructor, συμμετέχει ενεργά στην εγχώρια μουσική σκηνή με σημαντικές συνεργασίες και συμμετοχή στα μεγαλύτερα φεστιβάλ και live της χώρας όπως Rockwave, Eject, Release Athens, Jazz Festival της Τεχνόπολης, Summer Nostos Festival (SNFCC).

Alex Dante duet links:
alexdante.bandcamp.com/releases

facebook.com/maltdante

open.spotify.com/album/1pekPQUGBXwY3uz6PkiyDO

alex-dante.com

ΛΟΙΜΟΣ

Μια μουσική παράσταση φτιαγμένη από τα υλικά που γεμίζουν καθημερινά τα newsfeed μας.

Η πατριαρχία, ο σεξισμός, τα giveaways, οι γυναικοκτονίες, η ομοφοβία, ο φασισμός, οι close friends, η αστυνομική βία, το victim blaming, ο παραλογισμός των dating apps γίνονται τραγούδια σε μια μουσική performance για το τσίρκο που λέγεται Ελλάδα.

Ένα show που διατρέχει τη μουσική ιστορία της χώρας και ανακαλύπτει πόσα προβληματικά τραγούδια έχουμε τραγουδήσει εν αγνοία μας μεγαλώνοντας.

Ένα show που, πιστό στη σταθερή εθνική μας ανάγκη να εξευρωπαϊστούμε, επιτρέπει να συνομιλούν οι Abba με τον Ζαμπέτα, η Dua Lipa με την Τζένη Βάνου, οι ομοφοβικές ελληνικές σειρές των 90s με το tinder και οι διεθνείς έρευνες περί αύξησης κακοποιημένων γυναικών την περίοδο της καραντίνας με τα ρεμπέτικα τραγούδια.

Από τη σκηνή του Κέντρου Ελέγχου Τηλεοράσεων θα περάσουν πολλοί μικροί λοιμοί που συναντάμε κάθε μέρα, τους οποίους θα καυτηριάσουμε, θα γιορτάσουμε, θα ξορκίσουμε και ίσως τελικά κατανοήσουμε.

Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Circa 19

Ο Δήμος Βρύζας (βιολί, FX’s) και ο Θάνος Καζαντζής (ντραμς) στο KET για ένα σετ ελεύθερου αυτοσχεδιασμού.

Το σχήμα Circa 19, ντουέτο με βάση τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, δημιουργήθηκε στις αρχές του 2019. Συνδυάζοντας κρουστά όργανα και αντικείμενα με τον ήχο του ακουστικού βιολιού και κάποιων ηλεκτρονικών εφέ, οι δύο αυτοσχεδιαστές δημιουργούν έναν ενοποιημένο ήχο παίρνοντας καθαρές αποφάσεις τη στιγμή της δημιουργίας. Τίποτα δεν είναι προαποφασισμένο, υπάρχει μόνο η αρχική επιθυμία για κάθε μορφή έκφρασης μέσω της μουσικής.

facebook / youtube / soundcloud

Ο Θάνος Καζαντζής (τύμπανα και κρουστά) γεννήθηκε το 1983 στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης. Ξεχωρίζει τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό ως την πιο ειλικρινή, εύθραυστη και στιγμιαία έκφραση της μουσικής. Είναι ηχολήπτης και ιδιοκτήτης του στούντιο ηχογραφήσεων Polytropon (Θεσσαλονίκη). Έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τους Γιώργο Απέργη, Σάκη Παπαδημητρίου, dissonArt ensemble, Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, Αντώνη Ανισέγγο, Βασίλη Μαντζούκη, Σαββίνα Γιαννάτου, Παύλο Παυλίδη, Mary’s flower Superhead.

facebook.com/Polytropon-Recording-Studios-138561422965607

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1992 ο Δήμος Βρύζας είναι βιολιστής και αυτοσχεδιαστής. Η δουλειά του επικεντρώνεται στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και την πειραματική μουσική. Σπούδασε αυτοσχεδιασμό με τους Fred Frith και Alfred Zimmerlin. Δέχτηκε ένα ευρύ φάσμα επιρροών, από την κλασική και την παραδοσιακή μουσική μέχρι τη rock, τη noise και την ambient. Σήμερα, τα ενδιαφέροντά του στρέφονται στη διερεύνηση των ηχητικών ορίων του βιολιού, στον πειραματισμό με το κοντράστ ακουστικού/ηλεκτρονικού ήχου και στην αναζήτηση νέων τρόπων μουσικής έκφρασης. Τα τελευταία χρόνια ταξιδεύει, ηχογραφεί και εμφανίζεται ζωντανά μαζί με σημαντικούς μουσικούς, στην Ελλάδα, την Ελβετία, την Πορτογαλία, την Γαλλία, το Βέλγιο, τη Γερμανία κ.ά.

dimosvryzas.com

Μέρα Σάββατο / C’était un samedi

Ύστερα από την περιοδεία της στη Γαλλία (πρεμιέρα του έργου στο Παρίσι και περιοδεία στις πόλεις Τουλόν, Νίκαια, Λυών, Μονπελιέ), η παράσταση «Μέρα Σάββατο» που αφηγείται την ιστορία και τον εκτοπισμό της εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα — στο ΚΕΤ, τον χώρο όπου δημιουργήθηκε.

Αφετηρία της παράστασης αποτελεί το διήγημα του Δημήτρη Χατζή «Σαμπεθάι Καμπιλής» (από τη συλλογή διηγημάτων «Το τέλος της μικρής μας πόλης»). Ο συγγραφέας επιστρέφει στα Γιάννενα των παιδικών του χρόνων, περιγράφοντας τη ντόπια εβραϊκή κοινότητα με τη μακραίωνη ιστορία της καθώς και τη ρήξη δύο σημαντικών προσωπικοτήτων της, του συντηρητικού επικεφαλής της κοινότητας Σαμπεθάι Καμπιλή και του ποιητή και κομμουνιστή Γιοσέφ Ελιγιά.

Το δεύτερο μέρος, βασισμένο σε μαρτυρίες επιζώντων, αφηγείται την έφοδο της Wehrmacht και της ελληνικής χωροφυλακής στο Κάστρο, τον εβραϊκό μαχαλά της πόλης, στις 25 Μαρτίου του 1944 — ένα Σάββατο — και ιχνηλατεί τον εκτοπισμό της κοινότητας από τα Γιάννενα προς το Άουσβιτς, εστιάζοντας σ´ ένα πολύ λίγο γνωστό αλλά κομβικό γεγονός: την εξέγερση των Sonderkommandos, το Σάββατο 7 Οκτωβρίου του 1944, στην οποία πρωταγωνίστησαν Έλληνες Εβραίοι.

Η Γαλλίδα σκηνοθέτις Irène Bonnaud υπογράφει τη δραματουργία, τη σκηνοθεσία και μέρος της συγγραφής του έργου. Η Φωτεινή Μπάνου αφηγείται την ιστορία, περνώντας από το λόγο στο τραγούδι και δίνοντας φωνή στα 11 μικρά γλυπτά αγάλματα που δημιούργησε για την παράσταση η Κλειώ Μακρή.

Σημαντικό αφηγηματικό ρόλο παίζουν τα τραγούδια: ρωμανιώτικα, σεφαραδίτικα, ηπειρώτικα και «τραγούδια του στρατοπέδου» — λαϊκές μελωδίες των οποίων οι εξόριστοι άλλαζαν τα λόγια για να μπορέσουν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους και να μεταδώσουν την εμπειρία τους.

Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr/tickets/theater/merasavvato

Παραγωγή: Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Συμπαραγωγή: Scène Nationale Châteauvallon – Liberté (Toulon, Γαλλία) και Théâtre National de Nice (Γαλλία).

Οργάνωση παραγωγής γαλλικής περιοδείας: Festival SENS INTERDITS

Η παράσταση παρουσιάστηκε στις 24, 25, 26 & 27 Ιουνίου 2021 στο θέατρο La Commune CDN Aubervilliers (Παρίσι), στις 10 Ιουλίου 2021 στο Châteauvallon / Le Liberté (Τουλόν), στις 13 & 14 Ιουλίου 2021 το Théâtre National de Nice (Νίκαια), στις 15, 18, 19, 21 & 22 Οκτωβρίου 2021 στο φεστιβάλ SENS INTERDITS (Λυών) και στις 15, 16 & 17 Νοεμβρίου 2021 στο θέατρο Théâtre des 13 vents (Μονπελιέ).

Η παράσταση «Μέρα Σάββατο» αφιερώνεται στη μνήμη της Εσθήρ-Στέλλας Κοέν, μιας από τις τελευταίες επιζήσασες της γενοκτονίας στα Γιάννενα, που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας. Μας δέχτηκε στο σπίτι της το φθινόπωρο του 2019 για μια πολύωρη αφήγηση και της οφείλουμε, μεταξύ πολλών άλλων, τον τίτλο της παράστασης.

Ευχαριστούμε πολύ τους Καίτη Χατζή, Αγγελίνα Χατζή, Σάββα Μιχαήλ Μάτσα, Κατερίνα Μάτσα, Αλέγρα Μάτσα, Τζων Καλέφ Εζρά, Λεονάρδο Μπατή, Σάκη Νεγρίν, Πάνο Βαδαλούκα, Adi Liraz, Saranna Biel-Cohen, Μίμη Κοέν, Ελένη Παγκρατίου-Αλεξάκη, Γιάννη Αλεξάκη, Πόπη Μπάνου, Ηλία Πούλο, το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος και το Mémorial de la Shoah στο Παρίσι, για τη στήριξή τους στην έρευνα και την προετοιμασία της παράστασης.

Αποσπάσματα κριτικών:

«Ανάμεσα στα είκοσι περίπου γλυπτά που καταλαμβάνουν τη γυμνή σκηνή, η Φωτεινή Μπάνου ξεχωρίζει ως γίγαντας. Φαίνεται επίσης ιδιαίτερα ζωντανή και δεκτική. (…) Η μουσική που ερμηνεύει η Ελληνίδα ηθοποιός ανασύρει με λεπτότητα την τραγωδία του χθες για να τοποθετήσει τους εξαφανισμένους ανάμεσα στους ζωντανούς. (…) Σαν παραμυθού, παθιασμένη με τα πρόσωπα της ιστορίας σε σημείο που να ταυτίζεται τακτικά μαζί τους, η Φωτεινή Μπάνου αφηγείται την ιστορία (…) Ο τρόπος με τον οποίο στέκεται εκεί, εντελώς παρούσα, στο σταυροδρόμι πολλών εποχών και διαφόρων λόγων, μας κάνει να καταλάβουμε πως το φοβερό Σάββατο δεν έχει ακριβώς παρέλθει: κάτι από αυτό παραμένει στη σημερινή Ελλάδα, την οποία η Irène Bonnaud περιγράφει ως “το επίκεντρο των ευρωπαϊκών τραγωδιών”.»

Anaïs Heluin, «Μέρα Σάββατο, τραγική ημέρα στην Ήπειρο», sceneweb.fr

«… παράσταση απλή, μα και κατοικημένη από φαντάσματα, έντονη και απαλή μαζί, όπου οι μουσικές και η ποίηση αποτελούν βάλσαμο στην ψυχή!»

Jean-Pierre Thibaudat, «Τι έχει απομείνει από τους Εβραίους των Ιωαννίνων, μικρής και μεγάλης πόλης της Ηπείρου», Balagan

Στον χώρο του ΚΕΤ τηρούνται όλα τα υγειονομικά μέτρα που προβλέπονται για τους αμιγείς θεατρικούς χώρους.

Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος

Μετά την επιτυχημένη συμμετοχή στο Festival d’Avignon, όπου απέσπασε εξαιρετικές κριτικές από κοινό και κριτικούς, και λίγο πριν την περιοδεία της στη Γαλλία, Η Μικρή Μέσα στο Σκοτεινό Δάσος του βραβευμένου Γάλλου συγγραφέα Philippe Minyana, επανέρχεται στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων από τις 21 Φεβρουαρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη και για 10 μόνο παραστάσεις.

Λίγα λόγια για το έργο:

Πρόκειται για μια ελεύθερη διασκευή του μύθου «Πρόκνη και Φιλομήλα» από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου που παρουσιάζεται από την ομάδα Black Forest, σε σκηνοθεσία του Παντελή Δεντάκη, με τη στήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου.

Ο Νεαρός Βασιλιάς βιάζει τη μικρή αδερφή της γυναίκας του μέσα σε μια καλύβα στο Σκοτεινό Δάσος. Της κόβει τη γλώσσα και την αφήνει μόνη και αβοήθητη. Επιστρέφει στο παλάτι και, δήθεν συντετριμμένος, λέει στη γυναίκα του πως η Μικρή πνίγηκε εν μέσω θαλασσοταραχής. Δώδεκα μήνες μετά, κι ενώ η βασίλισσα βρίσκεται ακόμη βουτηγμένη στο πένθος, μια γριά εμφανίζεται στο παλάτι και της αποκαλύπτει τις αποτρόπαιες πράξεις του βασιλιά. Ξεδιπλώνει ένα μαντίλι κεντημένο από την Μικρή, που τα κόκκινα νήματά του αφηγούνται το έγκλημα και δείχνουν το δρόμο για την καλύβα. Η Βασίλισσα τρέχει να βρει την αδερφή της και μαζί σχεδιάζουν την εκδίκηση που θα πάρουν.

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Πρόκειται για μία καλλιτεχνική σύνθεση θεάτρου, μικρογλυπτικής, video art, κινηματογράφου και μουσικής. Στην παράσταση συντίθενται διαφορετικά αφηγηματικά μέσα, επιχειρώντας να δημιουργηθεί ένας φαντασιακός και εφιαλτικός μικρόκοσμος. Ο «ζωντανός κόσμος» των ηθοποιών συναντιέται με τον μυστηριακό κόσμο μικρών γλυπτών. Ο παρών θεατρικός χρόνος συνδιαλέγεται με τη video art. Ο φυσικός ήχος συνυπάρχει με τον ψηφιακό.

Στο κέντρο του σκηνικού χώρου – αποτελούμενο από δύο οθόνες που ζωντανεύουν τα σκηνικά περιβάλλοντα με την τέχνη της video art – οι δύο ηθοποιοί της παράστασης ξετυλίγουν τον μύθο με την βοήθεια μικρών γλυπτών, που αναπαριστούν τους ήρωες του έργου. Οι απόκοσμες μινιατούρες κινηματογραφούνται και προβάλλονται μεγεθυμένες σε μια τρίτη, μεγάλη οθόνη. Έτσι, από μικροσκοπικά, αδύναμα πλάσματα μέσα στα χέρια των ανθρώπων-θεών, μετατρέπονται σε τεράστια, τρομακτικά τέρατα. Το γεγονός ότι η ιστορία διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας άλλοτε σε «μικρογραφία» και άλλοτε σε «μεγέθυνση» εντείνει τον τρόμο, τη βία και το τραγικό που εμπεριέχει.

Στην πρώτη του εμφάνιση στο Φεστιβάλ της Αβινιόν

ο Έλληνας σκηνοθέτης Παντελής Δεντάκης πέτυχε μια δυνατή πρωτιά!

Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος είναι ένα κόσμημα

που αποτυπώνει με λεπταισθησία τη θηριωδία (…)

Η τερατωδία κατακλύζει τη σκηνή χωρίς να χυθεί στάλα αίμα.

Κι όμως είναι ανατριχιαστικό!

Rosita Boisseau | LeMonde

Μια πολυμεσική παράσταση-έκπληξη (…)

Αυτή η εξαιρετική σύνθεση διαφορετικών αφηγηματικών τρόπων και μέσων

είναι αδύνατο να περιγραφεί με λέξεις.

Ματίνα Καλτάκη | Καθημερινή

Πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά,

τόσο σε κείμενο όσο και σε σκηνοθεσία,

που αποδεικνύει ότι η κυριολεξία είναι συχνά πολύ λιγότερο αποτελεσματική

από τη συμβολική έκφραση.

Amelie Blaustein Niddam | Toute La Culture

Ο συγγραφέας και ο σκηνοθέτης συνδυάζουν το σκότος της αρχαίας τραγωδίας

με τη γοητεία του φανταστικού παραμυθιού

και την παραδοξότητα του θεάτρου αντικειμένων (…)

(…) μια ατμόσφαιρα φρίκης που, σχεδόν απ’ την αρχή, σου προκαλεί ρίγη στη σπονδυλική στήλη

Vincent Bouque | Sceneweb.fr

Αυτό τον μηχανισμό θέτουν θαυμάσια σε λειτουργία

οι ηθοποιοί Πολύδωρος Βογιατζής και Κατερίνα Λούβαρη-Φασόη,

όχι μόνο ως αφηγητές και φωνητικοί ερμηνευτές αλλά και ως ανθρώπινες εγκαταστάσεις

ενός θρίλερ – παραβολή για την εξουσία, την βία και την εκδίκηση

με χαρακτηριστικά αρχαίας τραγωδίας.

Στέλλα Χαραμή | monopoli.gr

Παράσταση- Εμπειρία : Η σκηνική πρόταση του Π. Δεντάκη

συνδυάζει την αφήγηση με το βίντεο, τους φωτισμούς και τα εικαστικά,

μέσω των εξαιρετικών γλυπτών-μινιατούρες που έχει φιλοτεχνήσει η Κλειώ Γκιζελή.

Αθηνόραμα

Μια ξεχωριστή θεατρική εμπειρία

που αξίζει να εντάξετε στην πολιτιστική σας ατζέντα!

Αναστασοπούλου Μαρία | RoadArtist

Η πιο πρωτότυπη παράσταση που παίζεται στην Αθήνα σήμερα

είναι ένα αφηγηματικό θέατρο με ηθοποιού, μινιατούρες και τη χρήση τεχνολογίας.

Αναστασία Καμβύση | marieclaire.gr

Μία σπάνια ευκαιρία μικτών τεχνικών στο θέατρο.

Νάγια Παπαπάνου | BoemRadio

Λαμπερό φως από την πανέμορφη «Μικρή μέσα στο σκοτεινό δάσος».

Παναγιώτης Μήλας | catisart.gr

Ο Παντελής Δεντάκης χειρίστηκε το εν μέρει αφηγηματικό

και εν μέρει διαλογικό κείμενο με έναν ευφυή σκηνικά τρόπο,

προτείνοντας για τη σκηνική του εγκατάσταση μια διακαλλιτεχνική συνεργασία.

Τσατσούλης Δημήτρης | Athensvoice

Παραμυθένιο αφηγηματικό ποίημα || Une expérience théâtrale à ne pas manquer!

Νεκτάριος – Γεώργιος Κωνσταντινίδης | Εποχή & Theatredublog

Δείτε την “Μικρή μέσα στο σκοτεινό δάσος” οπωσδήποτε.

Θα καταλάβετε πόσο μακριά μπορεί να πάει η Τέχνη,

όταν ασκείται από πραγματικά ταλαντούχους και ευφυείς ανθρώπους.

Άννα Παχή | i-art

Mια παράσταση που -θα τολμήσω να πω- πως ήδη έχει κερδίσει μια θέση

στην ιστορία του θεάτρου μας.

Κώστας Ζήσης | intownpost.gr

Δείτε το Τρέιλερ της Παράστασης: εδώ

Στον χώρο του ΚΕΤ τηρούνται όλα τα υγειονομικά μέτρα που προβλέπονται για τους αμιγείς θεατρικούς χώρους.

Μέρα Σάββατο / C’était un samedi

Μετά τον Πόλεμο Τοπίων, παράσταση με θέμα τον ελληνικό εμφύλιο, η Γαλλίδα σκηνοθέτις Irène Bonnaud συνεργάζεται για δεύτερη φορά με το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, αναλαμβάνοντας τη δραματουργία, τη σκηνοθεσία και μέρος της συγγραφής του θεατρικού έργου Μέρα Σάββατο / C’était un samedi. Η προγραμματισμένη πρεμιέρα της παράστασης στο ΚΕΤ, στην Αθήνα, αναβλήθηκε λόγω των συνθηκών. Πραγματοποιήθηκαν τρεις ανοιχτές πρόβες τον Δεκέμβρη του 2020 στο La Commune CDN Aubervilliers στο Παρίσι και η επίσημη πρεμιέρα έγινε στις 24 Ιουνίου 2021 στο ίδιο θέατρο.

Αφετηρία και πρώτο μέρος της παράστασης αποτελεί το διήγημα του Δημήτρη Χατζή Σαμπεθάι Καμπιλής από τη συλλογή διηγημάτων Το τέλος της μικρής μας πόλης. Ο συγγραφέας επιστρέφει στα Γιάννενα των παιδικών του χρόνων, περιγράφοντας τη ντόπια εβραϊκή κοινότητα με τη μακραίωνη ιστορία της καθώς και τη στενή σχέση και ρήξη δύο σημαντικών προσωπικοτήτων της, του συντηρητικού εμπόρου και επικεφαλής της κοινότητας Σαμπεθάι Καμπιλή και του μαθητή του, πρώτου στρατευμένου Εβραίου κομμουνιστή της πόλης, ποιητή και μεταφραστή Γιοσέφ Ελιγιά.

Το δεύτερο μέρος αποτελείται από το χρονικό του εκτοπισμού της εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων. Το Σάββατο 25 Μαρτίου του 1944, η Βέρμαχτ οργάνωσε τον εκτοπισμό της κοινότητας προς το Άουσβιτς. Μερικές δεκάδες μόνο άνθρωποι επέζησαν. Βασισμένη σε αφηγήσεις επιζώντων, η Irène Bonnaud έχτισε το χρονικό με τη μορφή ενός παζλ μαρτυριών. Η εξορία της κοινότητας σχετίζεται με πολλά επεισόδια που συζητήθηκαν εκτενώς από τους ιστορικούς της εβραϊκής γενοκτονίας: με την “υπόθεση Κουρτ Βάλντχαϊμ” και το ρόλο που διαδραμάτισε ο τακτικός γερμανικός στρατός στη διαδικασία εξόντωσης, με τις τέσσερις φωτογραφίες που τράβηξε ο Αλμπέρτος Ερρέρα στο Μπίρκεναου, με την εξέγερση που ξέσπασε το Σάββατο 7 Οκτωβρίου του 1944 και στην οποία πρωταγωνίστησαν Έλληνες Εβραίοι.

Σημαντικό αφηγηματικό ρόλο παίζουν επίσης τα τραγούδια: ρωμανιώτικα, σεφαραδίτικα, ηπειρώτικα, αλλά και τραγούδια των οποίων οι εξόριστοι στο Άουσβιτς άλλαζαν τα λόγια για να μπορέσουν να μεταδώσουν την εμπειρία του στρατοπέδου εξόντωσης, συχνά ως πράξη αντίστασης. Πάνω στη σκηνή, μία μόνο ηθοποιός, η Φωτεινή Μπάνου, αφηγείται όλη την ιστορία, περνώντας από το λόγο στο τραγούδι και πίσω στο λόγο, δίνοντας φωνή στα 11 μικρά γλυπτά αγάλματα που δημιούργησε ειδικά για την παράσταση η Κλειώ Μακρή.

Παραγωγή: Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων

Συμπαραγωγή: Scène Nationale Châteauvallon – Liberté (Toulon, Γαλλία) – Théâtre National de Nice (Γαλλία)

Οργάνωση γαλλικής περιοδείας: Festival SENS INTERDITS

Η παράσταση παρουσιάστηκε στις 24, 25, 26 & 27 Ιουνίου 2021 στο θέατρο La Commune CDN Aubervilliers (Παρίσι), στις 10 Ιουλίου 2021 στο Châteauvallon / Le Liberté (Τουλόν), στις 13 & 14 Ιουλίου 2021 στο Théâtre National de Nice (Νίκαια), στις 15, 18, 19, 21 & 22 Οκτωβρίου 2021 στο φεστιβάλ SENS INTERDITS (Λυών) και στις 15, 16 & 17 Νοεμβρίου 2021 στο θέατρο Théâtre des 13 vents (Μονπελιέ). Οι υπόλοιπες ημερομηνίες της περιοδείας θα ανακοινωθούν σύντομα.

Ευχαριστούμε πολύ την Εσθήρ-Στέλλα Κοέν, τελευταία επιζήσασα της γενοκτονίας στα Γιάννενα που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας, που μας δέχτηκε στο σπίτι της για μια πολύωρη αφήγηση. Ευχαριστούμε επίσης τους Καίτη Χατζή, Αγγελίνα Χατζή, Σάββα Μιχαήλ Μάτσα, Κατερίνα Μάτσα, Αλέγρα Μάτσα, Τζων Καλέφ Εζρά, Λεονάρδο Μπατή, Σάκη Νεγρίν, Πάνο Βαδαλούκα, Adi Liraz, Saranna Biel-Cohen, Μίμη Κοέν, Ελένη Παγκρατίου-Αλεξάκη, Γιάννη Αλεξάκη, Πόπη Μπάνου, Ηλία Πούλο, το Εβραϊκό Μουσείο Αθηνών και το Memorial de la Shoah στο Παρίσι, για τη στήριξή τους στην έρευνα και την προετοιμασία της παράστασης.

Αποσπάσματα κριτικών:

«Ανάμεσα στα είκοσι περίπου γλυπτά που καταλαμβάνουν τη γυμνή σκηνή, η Φωτεινή Μπάνου ξεχωρίζει ως γίγαντας. Φαίνεται επίσης ιδιαίτερα ζωντανή και δεκτική. (…) Η μουσική που ερμηνεύει η Ελληνίδα ηθοποιός ανασύρει με λεπτότητα την τραγωδία του χθες για να τοποθετήσει τους εξαφανισμένους ανάμεσα στους ζωντανούς. (…) Σαν παραμυθού, παθιασμένη με τα πρόσωπα της ιστορίας σε σημείο που να ταυτίζεται τακτικά μαζί τους, η Φωτεινή Μπάνου αφηγείται την ιστορία (…) Ο τρόπος με τον οποίο στέκεται εκεί, εντελώς παρούσα, στο σταυροδρόμι πολλών εποχών και διαφόρων λόγων, μας κάνει να καταλάβουμε πως το φοβερό Σάββατο δεν έχει ακριβώς παρέλθει: κάτι από αυτό παραμένει στη σημερινή Ελλάδα, την οποία η Irène Bonnaud περιγράφει ως “το επίκεντρο των ευρωπαϊκών τραγωδιών”.»

Anaïs Heluin, «Μέρα Σάββατο, τραγική ημέρα στην Ήπειρο», sceneweb.fr

«… παράσταση απλή, μα και κατοικημένη από φαντάσματα, έντονη και απαλή μαζί, όπου οι μουσικές και η ποίηση αποτελούν βάλσαμο στην ψυχή!»

Jean-Pierre Thibaudat, «Τι έχει απομείνει από τους Εβραίους των Ιωαννίνων, μικρής και μεγάλης πόλης της Ηπείρου», Balagan

(Αναβάλλεται) Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος

Η ομάδα Black Forest παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά στο ΚΕΤ το έργο του Γάλλου βραβευμένου συγγραφέα Philippe Minyana Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος, σε σκηνοθεσία του Παντελή Δεντάκη. Πρόκειται για μια ελεύθερη διασκευή του μύθου «Πρόκνη και Φιλομήλα» από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου. Η παράσταση πραγματοποιείται με τη στήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος.

Η υπόθεση του έργου:

Ο Νεαρός Βασιλιάς βιάζει τη μικρή αδερφή της γυναίκας του μέσα σε μια καλύβα στο Σκοτεινό Δάσος. Της κόβει τη γλώσσα και την αφήνει μόνη και αβοήθητη. Επιστρέφει στο παλάτι και, δήθεν συντετριμμένος, λέει στη γυναίκα του πως η Μικρή πνίγηκε εν μέσω θαλασσοταραχής. Δώδεκα μήνες μετά, και ενώ η βασίλισσα βρίσκεται ακόμη βουτηγμένη στο πένθος, μια γριά εμφανίζεται στο παλάτι και της αποκαλύπτει τις αποτρόπαιες πράξεις του βασιλιά. Ξεδιπλώνει ένα μαντίλι κεντημένο από την Μικρή, που τα κόκκινα νήματά του αφηγούνται το έγκλημα και δείχνουν το δρόμο για την καλύβα. Η Βασίλισσα τρέχει να βρει την αδερφή της και μαζί σχεδιάζουν την εκδίκηση που θα πάρουν.

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Στην παράσταση συντίθενται διαφορετικά αφηγηματικά μέσα, επιχειρώντας να δημιουργηθεί ένας φαντασιακός και εφιαλτικός μικρόκοσμος. Ο –ζωντανός– κόσμος των ηθοποιών συναντιέται με τον μυστηριακό κόσμο μικρών γλυπτών (μινιατούρες). Ο παρών θεατρικός χρόνος συνδιαλέγεται με τη video art. Ο φυσικός ήχος συνυπάρχει με τον ηλεκτρονικά επεξεργασμένο. Οι πρωταγωνιστές της παράστασης είναι μικρά γλυπτά που αναπαριστούν τους ήρωες του έργου. Μέσα από ζωντανό και ηχογραφημένο λόγο, οι ηθοποιοί τούς δίνουν φωνή, παίζοντας ταυτόχρονα μαζί τους. Δύο οθόνες ζωντανεύουν τους σκηνικούς χώρους, προβάλλοντας επεξεργασμένες εικόνες, στατικές και κινούμενες. Μια τρίτη οθόνη αναπαράγει σε παράλληλο χρόνο την ιστορία, χρησιμοποιώντας κοντινά πλάνα στα μικρά γλυπτά, παίζοντας με μοντάζ και οπτικά εφέ.

Λίγα λόγια για το έργο:

Ο Minyana δημιουργεί ένα σκληρό κείμενο, που κινείται μεταξύ αφήγησης και θεατρικής δράσης, πλάθοντας έναν κόσμο με υλικά την αλαζονεία, τη διαστροφή, τη χυδαιότητα και την εκδίκηση. Τα πρόσωπα μπαίνουν σε έναν τραγικό κύκλο αίματος, που θα κλείσει μόνο όταν θα έχουν συντριβεί ολοκληρωτικά. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα βαρύ, σκοτεινό περιβάλλον, όπου ακόμη και πίσω από την παιδική αθωότητα κρύβονται τερατώδη ένστικτα. Η νοσηρότητα γεννάει μεγαλύτερη νοσηρότητα, η βία φέρνει λύσσα για τιμωρία, τα εγκλήματα απαντιούνται με την πιο αποτρόπαιη πράξη. Ωστόσο ο Minyana –πιστός στο μύθο του Οβιδίου– δίνει στο φινάλε μια «δεύτερη ευκαιρία» στους ήρωες, μεταμορφώνοντάς τους σε πουλιά· απελευθερώνονται και λυτρώνονται από την ανθρώπινη μοίρα, έτσι το έργο τελειώνει με την ελπίδα μιας νέας, αμόλυντης ζωής.

Έγραψαν για την παράσταση:

Μια πολυμεσική παράσταση-έκπληξη (…). Αυτή η εξαιρετική σύνθεση διαφορετικών αφηγηματικών τρόπων και μέσων είναι αδύνατο να περιγραφεί με λέξεις”. – Ματίνα Καλτάκη | Καθημερινή

Αυτό τον μηχανισμό θέτουν θαυμάσια σε λειτουργία οι ηθοποιοί Πολύδωρος Βογιατζής και Κατερίνα Λούβαρη-Φασόη, όχι μόνο ως αφηγητές και φωνητικοί ερμηνευτές αλλά και ως ανθρώπινες εγκαταστάσεις ενός θρίλερ – παραβολή για την εξουσία, την βία και την εκδίκηση με χαρακτηριστικά αρχαίας τραγωδίας”. – Στέλλα Χαραμή | monopoli.gr

Παράσταση – Εμπειρία: Η σκηνική πρόταση του Π. Δεντάκη συνδυάζει την αφήγηση με το βίντεο, τους φωτισμούς και τα εικαστικά, μέσω των εξαιρετικών γλυπτών-μινιατούρες που έχει φιλοτεχνήσει η Κλειώ Γκιζελή”.Αθηνόραμα

Μια ξεχωριστή θεατρική εμπειρία που αξίζει να εντάξετε στην πολιτιστική σας ατζέντα!” – Μαρία Αναστασοπούλου | RoadArtist

Η πιο πρωτότυπη παράσταση που παίζεται στην Αθήνα σήμερα είναι ένα αφηγηματικό θέατρο με ηθοποιούς, μινιατούρες και τη χρήση τεχνολογίας”. – Αναστασία Καμβύση | marieclaire.gr

Μία σπάνια ευκαιρία μικτών τεχνικών στο θέατρο”. – Νάγια Παπαπάνου | Boem Radio

Λαμπερό φως από την πανέμορφη «Μικρή μέσα στο σκοτεινό δάσος»”. – Παναγιώτης Μήλας | catisart.gr

Ο Παντελής Δεντάκης χειρίστηκε το εν μέρει αφηγηματικό και εν μέρει διαλογικό κείμενο με έναν ευφυή σκηνικά τρόπο, προτείνοντας για τη σκηνική του εγκατάσταση μια διακαλλιτεχνική συνεργασία”. – Τσατσούλης Δημήτρης | Athens voice

Παραμυθένιο αφηγηματικό ποίημα – Une expérience théâtrale à ne pas manquer!” – Νεκτάριος – Γεώργιος Κωνσταντινίδης | Εποχή & Theatredublog

Δείτε την “Μικρή μέσα στο σκοτεινό δάσος” οπωσδήποτε. Θα καταλάβετε πόσο μακριά μπορεί να πάει η Τέχνη, όταν ασκείται από πραγματικά ταλαντούχους και ευφυείς ανθρώπους”. – Άννα Παχή | i-art

Mια παράσταση που -θα τολμήσω να πω- πως ήδη έχει κερδίσει μια θέση στην ιστορία του θεάτρου μας”. – Κώστας Ζήσης | intownpost.gr

Αναβολή των εκδηλώσεων στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Αγαπημένοι μας φίλοι,

Το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων ακυρώνει, ύστερα από πολλή σκέψη, τις εκδηλώσεις των επόμενων εβδομάδων, ως ένα προληπτικό μέτρο απέναντι στις εξελίξεις της επιδημίας.

Ευχαριστούμε πολύ τους συνεργάτες μας, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, για τη στήριξη στην απόφασή μας και το κοινό για τη συγκινητική του προσέλευση μέχρι και την τελευταία μέρα. Ελπίζουμε ότι πολύ σύντομα θα επιστρέψουμε στο αγαπημένο μας πρόγραμμα, μέχρι τότε θα ετοιμαζόμαστε για δύο θεατρικές πρεμιέρες και πολλές συναυλίες και προβολές που έχουν ήδη προγραμματιστεί για κάποιο καιρό αργότερα! Επίσης, οι εκδηλώσεις που ακυρώνονται θα προγραμματιστούν για το μέλλον.

Σας ευχαριστούμε πολύ!
Είμαστε καλά, το ίδιο επιθυμούμε και για εσάς!

Η ομάδα του ΚΕΤ.

Νίκος Κυριαζόπουλος | MIZI

Οι Νίκος Κυριαζόπουλος και MIZI θα παρουσιάσουν δύο σετ ηλεκτρονικής αυτοσχεδιαστικής μουσικής στο ΚΕΤ, την Παρασκευή 13 Μαρτίου.

Ο ΜΙΖΙ (Γιώργος Μιζήθρας) είναι μουσικός, ενεργός και ως συνθέτης αλλά και ως επιτελεστής στα πεδία της ακουσματικής μουσικής, του αυτοσχεδιασμού, της ζωντανής ηλεκτρονικής μουσικής, της μουσικής για θεατρικές παραστάσεις και των οπτικοακουστικών εγκαταστάσεων. Στο ΚΕΤ, θα παρουσιάσει το project του Rummaging The Medium. Το Rummaging the Medium είναι ένα αυτοσχεδιαστικό έργο ζωντανής ηλεκτρονικής μουσικής. Ηχοτοπιακές καταγραφές συνθλίβονται με τη χρήση παλαιωμένων μέσων ηχογράφησης και αναπαραγωγής ήχου, ενώ ευρεθείσες κασέτες ανοίγουν ένα μνημονικό παράθυρο στη λειτουργική χρήση των έκπτωτων αυτών μέσων. Με τις παραπάνω πρακτικές το Rummaging the Medium προσπαθεί να εξερευνήσει τους «ήχους πίσω από τη μουσική», τις έννοιες της μνήμης και της αντίληψης του ακουστικού περιβάλλοντος μετά την εφεύρεση του φωνογράφου, καθώς και τις επιπλοκές της εξέλιξης των μέσων μετάδοσης πληροφορίας.
www.mizithras.bandcamp.com/releases

Ο Νίκος Κυριαζόπουλος είναι μουσικός με ένα ευρύ φάσμα ενδιαφέροντος στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής. Έχει συνεργαστεί με πολλούς μουσικούς της noise και πειραματικής σκηνής, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Πλέον, καταπιάνεται μεθοδικά με την κατασκευή του δικού του αρθρωτού synthesizer, το οποίο, πέρα από την προφανή αξιοποίησή του ως ηλεκτρονική πηγή στην παραγωγή ήχου, το αντιμετωπίζει και ως όργανο με ένα φάσμα δυνατοτήτων εφάμιλλο με εκείνο των ακουστικών οργάνων. Η σύμπλευση των λεπτοφτιαγμένων drone κυματισμών με μια βιωματική προσέγγιση, ο παλμός, η δυναμική του θορύβου και το απρόβλεπτο αποτελούν κεντρικές ανησυχίες του.
www.soundcloud.com/nikoskyriazopoulos

American Dream

Η γαλλίδα σκηνοθέτις Elisabeth Marie και η ομάδα Scarface Ensemble έρχονται για τέταρτη φορά στο ΚΕΤ (Οιδίπους επί Κολωνώ / 2013, Μαργαρίτα, Πενθεσίλεια, Ιώ / 2014, Ακραιόφιλο / 2017) για να παρουσιάσουν το θεατρικό έργο της Nicoleta Esinencu American Dream.

Το “American Dream” ξεκινά με το όνειρο μιας φοιτήτριας από τη Μολδαβία να συμμετάσχει σε ένα καλοκαιρινό πρόγραμμα σπουδών και εργασίας με τίτλο «Summer Work & Travel». Πρόκειται για ένα γνωστό πρόγραμμα, που προσφέρει σε ξένους φοιτητές την ευκαιρία να επισκεφτούν τις Ηνωμένες Πολιτείες το καλοκαίρι και να κερδίσουν λίγα χρήματα. Το όνειρο γίνεται εφιάλτης, αφού η ηρωίδα αναγκάζεται να εργαστεί παράνομα στη Μόσχα, ώστε να εξοφλήσει τα χρέη που συσσώρευσε η οικογένειά της προκειμένου να χρηματοδοτήσει τη διαμονή της στην Αμερική.

Το κείμενο, εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία, περιγράφει μια κοινωνία που θέλει να παρουσιάζεται ως ιδανική και που υπόσχεται εύκολη πρόσβαση στα ποικίλα αγαθά των διαφημίσεων. Αυτό το αμερικανικό όνειρο διατείνεται πως μπορεί να παράσχει σε όλους το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης, στην εξασφαλισμένη τροφή και εν τέλει στην παγκόσμια ειρήνη.

Elisabeth Marie
Μετά από τις σπουδές της στο Στρασβούργο, διδάσκει γαλλικά για τρία χρόνια. Παράλληλα διεξάγει προσωπική έρευνα πάνω στη φωτογραφία και την ηχητική γραφή. Αναπτύσσει επίσης δημιουργικά εργαλεία στο σταυροδρόμι του ραδιοφώνου, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Εργάζεται για τις εκπομπές Panorama Matinales και Nuits Magnétiques του ραδιοφωνικού σταθμού France Culture. Το 1979 ιδρύει την ομάδα Scarface Ensemble, μαζί με τους Bernard Bloch και Ismail Safwan. Το 1985 εγκαθίσταται στη Μυλούζ, όπου ανεβάζει παραστάσεις που ενώνουν τη μουσική με τη θεατρική έρευνα. Το ρεπερτόριο των παραστάσεών της θίγει κοινωνικά ζητήματα και αποτελείται είτε από κείμενα της ίδιας, είτε από κείμενα σύγχρονων και κλασικών συγγραφέων (Fassbinder, Alloula, Heiner Müller, LeRoi Jones, Godard, Perec, Πλάτων, Shakespeare, Ibsen, Gorki, Dostoevsky, κ.ά.). Η παραγωγή των παραστάσεών της γίνεται σε δομές αποκέντρωσης, στην περιοχή της Ile-de-France και εκτός Γαλλίας. Πολλές από τις παραστάσεις πραγματοποιούνται επίσης σε μη θεατρικούς χώρους, όπως για παράδειγμα σε διαμερίσματα, βιβλιοθήκες, φυλακές, καταλύματα, δημόσιες πλατείες και καντίνες εργοστασίων.

*Η παράσταση είναι στα ελληνικά και τα γαλλικά (με ελληνικούς υπότιτλους).

Με την υποστήριξη του δήμου του Στρασβούργου, της περιοχής Grand est, και του οργανισμού Spedidam.

Άγγελος κυρίου | Johannes Bergmark | acte vide

Ο Άγγελος κυριού, ο Johannes Bergmark και οι acte vide συναντιούνται στο KET χάρη σε μία τυχαία συγκυρία, και χωρίς συγκεκριμένο πλάνο.

Johannes Bergmark
Ο Johannes Bergmark ασχολείται με τον ηχητικό αυτοσχεδιασμό με χρήση αντισυμβατικών οργάνων και σουρεαλιστικών ηχητικών αντικειμένων. Δραστήριος ως αυτοσχεδιαστής και ηχητικός καλλιτέχνης από τα 90s έχει παρουσιάσει συναυλίες, ηχητικές εγκαταστάσεις και περφόρμανς, σόλο αλλά και σε συνεργασία με πολλούς άλλους καλλιτέχνες. Αντλώντας στοιχεία τόσο από το χώρο των εικαστικών τεχνών, του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού και τη sound art, ο Bergmark δεν διστάζει να παίξει με το χιούμορ και το παράλογο.
https://www.bergmark.org/

Άγγελος κυρίου
Ο Άγγελος κυρίου ξεκίνησε να ηχογραφεί για λογαριασμό του, στα μέσα της προ προηγούμενης δεκαετίας και συνεχίζει να πράττει το ίδιο μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα συμμετέχει στα σχήματα MrCantfind, Zeroine, La Situation Conga, Betty loop loop, kyrioukaridi, ΦΙΔΙ, sister abdel, ενώ ζει προς το παρόν στην Αθήνα.
https://angeloskyriou.hotglue.me/

acte vide
Oι acte vide (κενή πράξη) είναι ο Γιάννης Κοτσώνης και η Δανάη Στεφάνου. Από το 2006 αυτοσχεδιάζουν μαζί, εξερευνώντας τα όρια του θορύβου και της σιωπής. Έχουν πραγματοποιήσει πολυάριθμες συναυλίες και αυτοσχέδιες δράσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, συχνά σε διάλογο με άλλους μουσικούς, εικαστικούς και σκηνοθέτες. Διανύουν την εποχή της επιτάχυνσης με σχετική ηρεμία, ενημερώνοντας πολύ σπάνια την ιστοσελίδα τους.
http://acte-vide.blogspot.com

Γιάννης Αράπης | Νίκος Κορδέλης | Βασίλης Τζαβάρας

Ο Γιάννης Αράπης, ο Νίκος Κορδέλης και ο Βασίλης Τζαβάρας συναντιούνται στη σκηνή του ΚΕΤ για ένα κιθαριστικό αυτοσχεδιαστικό σετ. Οι τρεις μουσικοί συνομιλούν, αντιπαρατίθενται και συμπράττουν, σε ένα live γεμάτο κιθαριστικές παρεκτροπές.

Ο Γιάννης Αράπης είναι κιθαρίστας. Κινείται στο χώρο του noise rock, της free jazz, του free improvisation και άλλων πειραματικών ιδιωμάτων. Συμμετέχει στα σχήματα Sans Corps, Ramdat, Mammock και The Coal. Συνεργάζεται με άτομα και καλλιτέχνες/-ιδες από ποικίλα φάσματα του ήχου.

Ο Νίκος Κορδέλης είναι αυτοσχεδιαστής, performer και εκπαιδευτικός. Αποφοίτησε από το τζαζ πρόγραμμα του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Δραστηριοποιείται ενεργά στα πεδία της τζαζ, του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού και της αστικολαϊκής μουσικής, με συχνές εμφανίσεις. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διδασκαλία και τη διάδοση του αυτοσχεδιασμού. Ασχολείται με ιδιαίτερα μαθήματα κιθάρας και τάξεις αυτοσχεδιασμού, καθώς και με τη χρήση της μουσικής εκπαίδευσης στα προγράμματα απεξάρτησης.

Ο Βασίλης Τζαβάρας γεννήθηκε στο Παρίσι το 1973. Δουλεύει ως επαγγελματίας μουσικός, μουσικοπαιδαγωγός, συνθέτης και τραγουδιστής από το 1993. Ιδρυτικό μέλος των μουσικών σχημάτων Occasional Dream, Take the Money and Run, Project 37, 4+1, Silent Move, LYD Quartet, της θεατρικής ομάδας Atonal και της καλλιτεχνικής-εκπαιδευτικής ομάδας Gnous. Έχει συνθέσει μουσική για πληθώρα θεατρικών παραστάσεων, εκθέσεων ζωγραφικής, κινηματογραφικών ταινιών κ.ά.

Φωτογραφία: Τζένη Καπάδαη

LET US STOP AND WEEP | Georges Salameh

Ο Georges Salameh παρουσιάζει στο ΚΕΤ στις 14 Μαρτίου το προσωπικό του project LET US STOP AND WEEP / وقوف على الأطلال.

Το LET US STOP AND WEEP είναι ένα έργο εμπνευσμένο από την ποίηση και τη ζωή του άραβα ποιητή Imru’l Qais / امرؤ القيس, που είναι ο συγγραφέας ενός από τα επτά γνωστά “suspended poems” από την εποχή της Jahiliyyah, της προ-Ισλαμικής εποχής.

Το project αποτελείται από εικόνες, αντικείμενα, έγγραφα, αρχεία, κείμενα και οπτικοακουστικό υλικό που εξερευνούν την καταγωγή, τα ερείπια και τις περιπλανήσεις.

“Έπειτα από τη διαφυγή μου από το Λίβανο με ένα ferry boat, προς το τέλος του εμφυλίου πολέμου, οι επισκέψεις στη γενέθλια χώρα μου είναι σπάνιες. Μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες να καταγράψω αυτές τις λίγες “επιστροφές”, ανακάλυψα ανεξερεύνητες τοποθεσίες και απαγορευμένα τραυματικά τοπία (traumascapes*) στη διαδρομή μου προς το “σπίτι”. Αντί όμως να πλησιάζω στον προορισμό μου, το ταξίδι γινόταν ατελείωτο, λες και η επιστροφή ήταν κάτι αδύνατο, λες και η αυτοεξορία είχε γίνει η πνευματική μου κατάσταση.

Αναμένοντας τη λήθη, αυτά τα ευρήματα μεταμορφώθηκαν σε σύντομες αφηγήσεις, οπτικές ή γραπτές. Μερικά στοιχεία διασώθηκαν χάρη στο μαγικό κουτί με θησαυρούς που ονομάζεται «παιδική ηλικία» και κάποια χάθηκαν για πάντα. Από την αρχή αυτού του ταξιδιού το 2000, συνέλεξα επίσης μερικά αντικείμενα που επέζησαν από τη μετανάστευση των συγγενών μου ή τη δική μου”. – Georges Salameh

*Ως traumascapes ορίζονται οι τοποθεσίες που συνδέονται με το οδυνηρό παρελθόν. Η ανάμνηση και η αντιπροσώπευση αυτού του πικρού παρελθόντος διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του μέλλοντος μέσω της μάθησης και της εμπειρίας.

Περισσότερες πληροφορίες: www.georgessalameh.blogspot.com

Μέρος του υλικού παρουσιάστηκε στα φεστιβάλ Détours Santorini S8mm Film Festival (Οία, Ελλάδα, Αύγουστος 2010), Super8FF (Μιλάνο, Ιταλία, Νοέμβριος 2010), Biennale 5 (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα, Ιούλιος – Σεπτ. 2015), στο μουσείο Riso (Παλέρμο 2016) και στο Culturescapes (Μπάσελ, Ελβετία, Οκτώβριος 2017 – Ιαν. 2018). Ένα μεγαλύτερο μέρος του υλικού παρουσιάστηκε στην έκθεση “Origini” στο Dimora Oz (Παλέρμο, Σικελία, 2015).

The Sound of Color Sessions #5

Για πέμπτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικοακουστικού project.

Στο session του Μαρτίου προσκαλεί τους Σαβίνα Γιαννάτου (φωνή), Έλενα Κακαλιάγκου (γαλλικό κόρνο), Γιάννη Δεσποτάκη (ντραμς) και Ναταλία Μαντά (live visuals).

Σαβίνα Γιαννάτου
Η Σαβίνα Γιαννάτου ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία το 1979 με την εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ “Εδώ Λιλιπούπολη”. Έχει συνεργαστεί από τότε με πολλούς σπουδαίους συνθέτες (Μ. Χατζιδάκις, Λ. Πλάτωνος, Μ. Γρηγορίου, Δ. Μαραγκόπουλος, Β. Κατσούλης, Ν. Μαμαγκάκης, Ν. Κυπουργός κ.ά.). Η δισκογραφία της περιλαμβάνει πάνω από είκοσι δίσκους και συμμετοχές σε δίσκους. Υπήρξε μέλος του Εργαστηρίου Παλαιάς Μουσικής και έχει συνθέσει μουσική για ντοκιμαντέρ, video-art και θέατρο, συνεργαζόμενη με τον Σ. Στάγκο, τον Μ. Σαντοριναίο, την Α. Κράλη και το Εθνικό Θέατρο (συνθέσεις για τη “Μήδεια” (1997), τις “Βάκχες” (2006), το “Dibuk” (2006) και τη “Γυναίκα της Ζάκυνθος” του Δ. Σολωμού (2006)). Έχει συνεργαστεί με τη χορογράφο Ν. Ζούκα για την παραγωγή δύο χοροθεατρικών έργων (“Music for a while” και “Τα παραμύθια του κόσμου”). Τα τελευταία δέκα χρόνια ασχολείται με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό σε συνεργασία με μουσικούς από το χώρο της τζαζ και της παραδοσιακής μουσικής. Με το σχήμα Primavera en Salonico, έχει εκδώσει τους δίσκους “Άνοιξη στη Σαλονίκη”, “Τραγούδια της Μεσογείου”, “Παναγιές του Κόσμου” και “Terra Nostra” και έχει πραγματοποιήσει συναυλίες στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία, το Μαρόκο, την Ταϊβάν και το Ισραήλ.

Γιάννης Δεσποτάκης
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία έδειξε έφεση στα κρουστά. Έχει δεχτεί μαθήματα από διάφορους αξιοσημείωτους ανθρώπους. Έχει διδαχθεί tabla από τον Satnam Ghai (Ινδία) και Nihat Yersaloglu (Τουρκία), drums από τον Νίκο Καπηλίδη και ηλεκτρική κιθάρα από τον Κώστα Μουζή. Παρακολούθησε σεμινάρια των Joe Zawinul, Lenny White, Rashid Ali, Steve Gadd, Garry Novak, Jeff Berlin, Paul Vertigo, Clarence Penn, Kostas Anastasiadis. Τα τελευταία 10 χρόνια ασχολείται με το μογγολικό παραδοσιακό τραγούδι (γνωστό και ως overtone singing – τραγούδι των υπερήχων) γιατί δρα σαν το κρυστάλλινο νερό που ανοίγει και καθαρίζει όλα τα εσωτερικά ενεργειακά κανάλια γνωστά και ως chakras. Το 2007 γνωρίζεται με τον αξιοσημείωτο Hayden Chisholm (NZL) με τον οποίο συνεργάζονται στενά και αδιάκοπα από το 2009. Μέσα από τη συνεχή μεταβολή της φόρμας, παραμένει ένας συνεχής ερευνητής του αληθινού ήχου και συμμετέχει σε διάφορα μουσικά σχήματα. Από το 2013 συνεργάζεται με τον Αντώνη Σταυρινό, είτε σαν ντουέτο είτε σε μεγαλύτερα μουσικά σύνολα, δίνοντας συναυλίες ελεύθερου βιωματικού αυτοσχεδιασμού. Η πηγή της έμπνευσής τους είναι ο δρόμος και η πραγματικότητα. Το όνομα της συλλογικότητας αυτής είναι Meating for Business. Με τους μουσικούς της Agios Lavrentios Brass Band – της μοναδικής brass band στον κόσμο χωρίς καθόλου brass – βομβαρδίζουν τα ανυποψίαστα κοινά επί της γης με γερές δόσεις παγκόσμιας Βαλκανικής-Νέο-Ορλεάνικης μουσικής. Με τον εικαστικό, συνθέτη και πιανίστα Vago Tedosio (GR) έχουν δημιουργήσει το ντουέτο Free Thraz (πιάνο, φωνή, τύμπανα) μέσα από το οποίο δείχνουν παραδειγματικά πώς η θεωρία του χάους, η θεωρία των κβάντων, η καρδιά και ο αυτοσχεδιασμός είναι συγγενείς εξ αίματος. Παραδίδει εργαστήρια σχετικά με το παραδοσιακό μογγολικό τραγούδι (hoomi), τη φωνητική απελευθέρωση και τον ελεύθερο βιωματικό αυτοσχεδιασμό. Έχει συνεργαστεί με τους: Αντώνη Ανισέγκο (Berlin, GR), Σαβίνα Γιαννάτου (GR), James Wylie (Nzl), Zakary Frantz (Can), Sebastian Gramms (Ger), Philip Zoubec (Aus), Στάθη Διαμαντίδη (GR), Δημήτρη Παντελιά (GR), Norbert Stammberger (Ger), Markus Krispel (Aus), Mathias Guerra (Chile), Chrysoula Kehayioglou (GR), Andrew Strain (USA), Κατερίνα Μανιού (GR), Bastian Duncker (Ger), Αθηνά Κυρούση (GR), Στέλιο Μίχα (New York, GR), Μιχάλη Καταχανά (GR), Moritz Koether (Ger), Μάρκο Δαμιανό (GR), Κυριάκο Χατζηιωάννου (Bassel – GR), Πάνο Αθανασόπουλο (GR) , Petros Michalas (Berlin, GR), Yangos Chairetis (GR).
www.meatingforbusiness.tumblr.com

Έλενα Κακαλιάγκου
Η Έλενα Κακαλιάγκου, μεγαλωμένη στο Βόλο, είναι δραστήρια στη σύγχρονη και αυτοσχεδιαστική μουσική σκηνή, αρχικά στο Βερολίνο και κατ΄ επέκταση σε άλλα κεντρικά σημεία της Ευρώπης. Το παίξιμό της χαρακτηρίζεται από τις επιρροές της κλασικής και παραδοσιακής μουσικής εφαρμοσμένες στο κατ΄ εξοχήν λυρικό ορχηστρικό γαλλικό κόρνο. Είναι μέλος των σχημάτων PARA (AT), Rank Ensemble (FI), zeitkratzer (DE) & Zinc & Copper (DE).
www.elenakakaliagou.com

Ναταλία Μαντά
Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, κερδίζει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα Mελέτη για Δημόσιο Χώρο. Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Τελείωσε με Άριστα και βαθμό πτυχίου 9,5 (εννέα και πέντε). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβρη του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

Γιάννης Αναστασάκης
Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.
www.jannisanastasakis.com

DIE KREBSE

Η Έλενα Κακαλιάγκου, ενεργή εδώ και 10 χρόνια στη σύγχρονη μουσική σκηνή του Βερολίνου, προσκαλεί τη συν-μουσικό της Εύη Φιλίππου, και την εικαστικό Ναταλία Μαντά σε μια πολυμορφική in progress παράσταση για δυο βραδιές στο ΚΕΤ στην Αθήνα. Special guests της βραδιάς θα είναι η Σαβίνα Γιαννάτου (επί σκηνής) και η Φωτεινή Μπάνου (ηχογραφημένα samples).

Με αφορμή το κείμενο του Jean Paul Sartre “Οι έγκλειστοι της Αλτόνα” οι τέσσερις καλλιτέχνιδες κάνουν μια πρώτη προσέγγιση, καθεμία με την τέχνη και τεχνική της, στο φαινόμενο της ρευστότητας του χρόνου και της παράλογης μέσα σε αυτήν επανάληψης του εθνικισμού.

Παίρνοντας την εικόνα των καβουριών ως δικαστών της ναζιστικής Γερμανίας, οι Κακαλιάγκου, Μαντά και Φιλίππου επεκτείνουν την ιδέα της ευθύνης στο σύνολο της ανθρωπότητας από το τότε ως το τώρα και δοκιμάζουν μια παράσταση όπου και οι τρεις τέχνες είναι αλληλοσυμπληρούμενες και ισάξιες.

Αποσπάσματα του αρχικού κειμένου, νέες μουσικές συνθέσεις και διασκευές για κόρνο και μαρίμπα, εγκαταστάσεις με εκκρεμή, καβούρια, live visuals, σκιές και καθρέφτες, επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια βραδιά, όπου η τέχνη μας υπενθυμίζει πως και στα πιο σκοτεινά σημεία της ιστορίας ο άνθρωπος είχε πάντα επιλογή.

Theodor W. Adorno: ”Το πώς θα συνεχιστούν αυτές οι καταστάσεις και η ευθύνη του πώς θα συνεχιστούν, μας αφορά στην τελική όλους”.

ΤΕΤΤΤΙΞ | Παρεμβολές #2

Συνεχίζοντας αυτό που ξεκίνησαν πέρυσι, οι ΤΕΤΤΤΙΞ φέρνουν ξανά τον Τζέιμς Τέννι στο ΚΕΤ και στήνουν πάνω στον γυμνό ήχο του τις Παρεμβολές #2. Τα Swell Pieces, γραμμένα πάνω σε καρτ-ποστάλ που έστελνε σε φίλους, είναι αυτό που λέει ο τίτλος τους: ένα κύμα ήχου που φουσκώνει και ύστερα υποχωρεί. Σ’ αυτό το κύμα παρεμβάλλονται οι μουσικές των υπόλοιπων συνθετών και μεταβάλλουν την αίσθηση της κίνησης και του χρόνου που περνάει.

Ο Κόντο, με λεπτεπίλεπτο τρόπο, βάζει σε λειτουργία έναν κινητήρα που παράγει διαρκώς ψηλές νότες, ενώ στον Τροϊάνι ο ήχος, παραμορφωμένος και σκοτεινός, μοιάζει να κινείται υπογείως. Στον Γουλφ ο χρόνος είναι με το μέρος των εκτελεστών (!), αφού όλες οι μουσικές παράμετροι –εκτός από τη μελωδία– εξαρτώνται από τις δικές τους επιλογές. Ο Σάρτο προκαλεί μια ασταθή κίνηση μέσα σε ένα σταθερό ρυθμικό περιβάλλον, ενώ ο Τερ Φέλντχαους, πότε «τεντώνοντας» και πότε «συμπιέζοντας» ένα ready-made υλικό, χτίζει το έργο του πάνω στη μελωδία της ανθρώπινης ομιλίας.

«Vienne la nuit sonne l’heure» (Ας έρθει η νύχτα, ας σημάνει η ώρα), όπως θα ‘λεγε και ο Απολλιναίρ…

Πρόγραμμα:
James Tenney (1934-2006) | Swell Pieces 1, 2 & 3 (1967, 1971)
Christian Wolff (1934) | Exercise 1 (1973)
Jo Kondo (1947) | Standing (1973)
JacobTV (Jacob ter Veldhuis) (1951) | TA TA TA TA (1998)
Andrea Sarto (1979) | Toccata (2016)
Lorenzo Troiani (1989) | Cratere a calice. Figure Rosse (2013)
+ ομαδικοί αυτοσχεδιασμοί και παρεμβολές

Από τους ΤΕΤΤΤΙΞ συμμετέχουν οι: Άνα Κίφου (φλάουτο), Ειρήνη Αμανατιάδου (κλαρινέτο), Γκουΐντο ντε Φλάβιις (σαξόφωνο), Μίσλαβ Ρέζιτς (κιθάρα), Σταμάτης Πασόπουλος (ακορντεόν), Κατερίνα Κωνσταντούρου (πιάνο), Χάρης Παζαρούλας (κοντραμπάσο).

Η φωτογραφία είναι του Brian Coon.
Περισσότερες πληροφορίες: www.tetttix.com

Aki Onda | «Radio Waves from Tangier»

Ο Aki Onda, συνθέτης και καλλιτέχνης με έδρα τη Νέα Υόρκη, επιστρέφει στην Αθήνα για μια μοναδική live εμφάνιση στο ΚΕΤ, την Τετάρτη 25 Μαρτίου. Θα παρουσιάσει τη νέα του σύνθεση με κασέτες με τίτλο “Radio Waves from Tangier”. Πρόκειται για field recordings που συνέλεξε κατά τη διάρκεια των δύο ταξιδιών του στο Μαρόκο το 1988 και το 2010 ως φόρο τιμής στον William S. Burroughs.

O Aki Onda είναι κυρίως γνωστός για το project του “Cassette Memories” – έργα τα οποία δημιουργήθηκαν από field recordings που συγκέντρωσε με τη φορητή του συσκευή εγγραφής σε κασέτες, κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών. Έχει συνεργαστεί με κινηματογραφιστές, visual artists και μουσικούς όπως οι: Ken Jacobs, Michael Snow, Raha Raissnia, Annea Lockwood, Loren Conners, Alan Licht, David Toop, Rie Nakajima, Akio Suzuki και Nao Nishihara. Ο Onda έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε διάφορα ιδρύματα: The Kitchen, MoMA, P.S.1 MOMA, documenta14, Onassis Cultural Center, Louvre Museum, Palais de Tokyo, Fondation Cartier, Argos, Bozar, ICA London, και Nam June Paik Art Center. Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα LP στην Audio MER σε συνεργασία με το σκηνοθέτη Paul Clipson, καθώς και το δίσκο “A Method To Its Messiness” στο αθηναϊκό label THALAMOS. Οι νέες του κυκλοφορίες περιλαμβάνουν και επανεκδόσεις του project “Cassette Memories” στα label Room 40 και Recital.

www.akionda.net

Στο Σώμα της

Το ντοκιμαντέρ “Στο Σώμα της” (2018) του Ζαχαρία Μαυροειδή, θα προβληθεί στο ΚΕΤ την Κυριακή 15 Μαρτίου. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη.

*κρατήσεις απαραίτητες στο 213 00 40 496 & στο info@polychorosket.gr

Λίγα λόγια για την ταινία:
Κάθε χρόνο, στις 31 Ιουλίου, οι τελευταίοι εναπομείναντες «δεκαπεντάριδες» επιστρέφουν στα κελιά της ανενεργής Μονής της Κοίμησης, στο νότιο άκρο της Θηρασιάς. Για δυο βδομάδες προσεύχονται υπέρ αναπαύσεως των νεκρών και υπέρ υγείας των ζωντανών, προετοιμάζοντας παράλληλα τη Μονή για τη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. Τον υπόλοιπο χρόνο αναπολούν το παρελθόν αγναντεύοντας την κοσμοπολίτικη Σαντορίνη στην άλλη μεριά του ηφαιστείου.

Το “Στο Σώμα της” καταγράφει τη ράθυμη καθημερινότητα της φθίνουσας παράδοσης του «Δεκαπέντε». Μέσα από τα πορτρέτα των γυναικών που κάθε καλοκαίρι επιστρέφουν για δεκαπέντε μέρες στη Μονή, διερευνά θέματα πίστης, ταυτότητας και φύλου. Το «αμόλυντο» σώμα της Παναγίας, το ερημωμένο σώμα της πάλαι ποτέ αγροτικής Θηρασιάς και το φθαρτό σώμα των γυναικών συνθέτουν μια εφήμερη αναπαράσταση της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Η ταινία είναι στην ελληνική γλώσσα και θα προβληθεί με ελληνικούς υπότιτλους.

Στο Σώμα της (Ντοκιμαντέρ, Ελλάδα, 84’)
Σκηνοθεσία & σενάριο – Ζαχαρίας Μαυροειδής
Διεύθυνση φωτογραφίας – Ζωή Μαντά
Μοντάζ – Σμαρώ Παπαευαγγέλου
Παραγωγή – Ζαχαρίας Μαυροειδής, Βίκυ Μίχα, Boo productions, ΕΡΤ Α.Ε., Momento Films

Περισσότερες πληροφορίες:
www.facebook.com/stosomatis

Δήμος Βρύζας

Ο Δήμος Βρύζας έρχεται στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων στις 21 Φεβρουαρίου για ένα σόλο σετ ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, με αφορμή την προσεχή κυκλοφορία του δίσκου “Really Short and Tonal” από την πορτογαλική δισκογραφική εταιρεία Creative Sources.

Η πειραματική μουσική και ειδικότερα ο ελεύθερος αυτοσχεδιασμός βρίσκονται στον πυρήνα της δουλειάς του. Έχει συνεργαστεί τα τελευταία χρόνια με κορυφαία ονόματα της αυτοσχεδιαστικής σκηνής, όπως οι Fred Frith, Alfred Zimmerlin, Harald Kimmig κ.ά. Το βιολί αποτελεί την κύρια πηγή ήχου στις μουσικές του αναζητήσεις. Στη μουσική του διαδρομή δέχτηκε ένα ευρύ φάσμα επιρροών, από την κλασική και την παραδοσιακή μουσική έως τη rock, τη noise και την ambient. Ο Δήμος Βρύζας διερευνά τα ηχητικά όρια του βιολιού, πειραματίζεται με το κοντράστ ακουστικού / ηλεκτρονικού ήχου και αναζητά νέους τρόπους μουσικής έκφρασης. Τα τελευταία χρόνια ταξιδεύει, ηχογραφεί και εμφανίζεται ζωντανά μαζί με πολλούς σημαντικούς μουσικούς στην Ελλάδα, την Ελβετία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, τη Γερμανία και αλλού.
www.soundcloud.com/dimos-vryzas

SAUDAÁ GROUP | Orgue-Paysage

Ο Γάλλος μουσικός Alexis Paul περιοδεύει για πρώτη φορά στην Αθήνα και την Ανάφη με το project του “SAUDAÁ GROUP/Orgue-Paysage”. Στη συναυλία του στο ΚΕΤ, θα τον συνοδεύσουν οι ντόπιοι μουσικοί Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Tim Ward και Δώρα Παναγοπούλου, οι οποίοι κυκλοφόρησαν τον δίσκο Mishearings στο label Armures Provisoires που τρέχει ο Alexis στο Παρίσι. Η συναυλία θα ξεκινήσει με σόλο σετ και θα εξελιχθεί σε ομαδικό αυτοσχεδιασμό.

Το SAUDAÁ GROUP, ή στα αγγλικά το “The Black Bile Group” ή το “The Melancholy Group”, είναι το όνομα που δόθηκε στη νομαδική και ποιητική περιπέτεια του Γάλλου μουσικού Alexis Paul από το 2014, η οποία επικεντρώνεται σε ένα φορητό, μηχανικό και πνευστό μουσικό όργανο: το street organ. Αναζητώντας νέες και καινοτόμες ιδέες, το SAUDAÁ GROUP συνδυάζει την ηλεκτρονική μουσική, τις επαναλαμβανόμενες υφές, τη σύγχρονη σύνθεση και το λαϊκό ρεπερτόριο, σε σόλο και ομαδικές παραστάσεις. Πίσω από την έννοια του Orgue-Paysage είναι ένα πολύπλευρο έργο εμπνευσμένο από την πολιτιστική κληρονομιά του street organ, που συνίσταται στη συγκέντρωση εικόνων και έμπνευσης από λαϊκούς πολιτισμούς, στην εξερεύνησή τους και στην εξαγωγή των πιο όμορφων πτυχών τους με μια σύγχρονη και συνεργατική προοπτική. Στη συναυλία του στην Αθήνα, το σετ του Alexis δε θα περιλαμβάνει το βαρύ όργανο αλλά μια ηλεκτροακουστική εναλλακτική λύση που του επιτρέπει να κινείται πιο εύκολα.

Περισσότερες πληροφορίες:
www.soundcloud.com/saudaagroup
www.armuresprovisoires.bandcamp.com/album/mishearings
www.vimeo.com/user36610542
www.youtube.com/watch?v=vsGD4kB2bRk

Miki Yui | Mapstation

Η Miki Yui και ο Mapstation επιστρέφουν στην Αθήνα για μια live εμφάνιση στο ΚΕΤ, την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου.

Miki Yui
Σαν αρχαιολόγος του μη ακουστού, η Miki Yui δημιουργεί μοναδικά ηλεκτροακουστικά κομμάτια μέσω μινιμαλιστικών οργανικών ήχων. Με background στις καλές τέχνες, η Miki εξερευνά τις γκρίζες ζώνες της αντίληψης και της φαντασίας μας, στους τομείς της μουσικής, του σχεδίου, των installation και της performance. Από το 1999 είναι γνωστή για τη μοναδική μινιμαλιστική και οργανική της προσέγγιση στη μουσική. Από ένα λεπτό μικροσκοπικό σφύριγμα μέχρι ένα απόκοσμο βουητό, ηλεκτρονικοί ήχοι και field recordings υφαίνονται σε μουσική με αφηγηματική ένταση. Το 6ο σόλο άλμπουμ της MILLS κυκλοφόρησε από το label CUSP EDITIONS του Μάντσεστερ, το Μάιο του 2018.
www.mikiyui.com

Mapstation
Ο Mapstation (Stefan Schneider) είναι ιδρυτής της παγκόσμιας δισκογραφικής εταιρείας TAL και ιδρυτικό μέλος των συγκροτημάτων Kreidler (1994-99) και To Rococo Rot (1995-2014), ενώ έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Joachim Roedelius (Cluster), Dieter Moebius (Cluster), Klaus Dinger (Kraftwerk, Neu!), Hauschka, Katharina Grosse, και John McEntire (Tortoise). Στην περιοδεία του θα παρουσιάσει κομμάτια του νέου του άλμπουμ “Present Unmetrics”.
www.talmusic.com

Τα Τραγούδια της Ντροπής | Ναταλία Λαμπαδάκη

Μια μουσική παράσταση βασισμένη σε παραδοσιακά τραγούδια της Ελλάδας και της Κύπρου με πρωταγωνιστή το θάνατο στην πιο σκληρή του εκδοχή. Ιστορίες του τόπου μας. Ιστορίες βαμμένες με αίμα. Ιστορίες της ντροπής!

Η ντροπή μπορεί να χαρακτηρίσει καταστάσεις αποβλητέες από τη μνήμη. Οι “ντροπιαστικές” στιγμές θα κρυφτούνε ανάμεσα στα πολλαπλά στρώματα της ιστορίας. Το παραδοσιακό τραγούδι και πιο συγκεκριμένα οι παραλογές βρίθουν από αστικούς μύθους με κεντρικό δραματουργικό άξονα την έννοια της ντροπής.

Η Ναταλία Λαμπαδάκη μετά από τις σπουδές της στο παραδοσιακό τραγούδι αλλά και την ενασχόληση και έρευνά της με αυτό, έρχεται στο ΚΕΤ τις Πέμπτες του Φεβρουαρίου με μια ξεχωριστή ομάδα μουσικών:

Χρήστος Καλκάνης: κλαρινέτο & σαξόφωνο
Βασίλης Μαντζούκης: τύμπανα
Λάμπρος Παπανικολάου: κοντραμπάσο
Σταύρος Ρουμελιώτης: ηλ. κιθάρα

Γιάννης Ταβουλάρης: ηχοληψία

Οι σύγχρονες διασκευές και ενορχηστρώσεις τoυ Σταύρου Ρουμελιώτη σε συνδυασμό με το μοναδικό ψηφιακό σκηνικό / video-mapping της Όλγας Σφέτσα και τη σκηνοθετική επιμέλεια του Χάρη Πεχλιβανίδη, μεταφέρουν τους αστικούς μύθους των παραδοσιακών τραγουδιών στο σήμερα και συστήνουν στο θεατή εκ νέου το θύμα και τον θύτη, την Αντρονίκη και τον Μενούση…

The Sound of Color Sessions #4

Για πέμπτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικοακουστικού project.

Στο session του Φεβρουαρίου προσκαλεί τους Guido De Flaviis (σαξόφωνο), Fausto Sierakowski (σαξόφωνο), Δημήτρη Κλωνή (ντραμς) και Κωστή Εμμανουηλίδη (live visuals).

Guido De Flaviis
Ο Guido De Flaviis πήρε δίπλωμα στο σαξόφωνο στο Μιλάνο, το 2004, με άριστα και το μεταπτυχιακό του δίπλωμα στην Dutch National Academy of Music το 2007, με λίαν καλώς. Έχει λάβει τρεις υποτροφίες ως Κορυφαίο Ταλέντο στην Ολλανδία και κέρδισε το πρώτο βραβείο σε όλες τις κατηγορίες για σολίστες σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς, καθώς και το δεύτερο βραβείο στην κατηγορία μουσικής δωματίου. Η συναυλιακή του ενασχόληση με διαφορετικά γκρουπ μουσικής δωματίου οδήγησε στη συμμετοχή του σε μουσικά φεστιβάλ και συναυλίες στα πιο διάσημα ιταλικά και ευρωπαϊκά θέατρα. Τα τελευταία χρόνια ειδικεύεται στην παρουσίαση σύγχρονων κομματιών. Στην προσπάθειά του να βρει καινούριους τρόπους έκφρασης, δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην εύρεση νέων τεχνικών στον avant-garde ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Το 2008 μετακόμισε στην Αθήνα, όπου και συμμετείχε για ένα χρόνο στο κουαρτέτο σαξοφώνου του Θεόδωρου Κερκέζου. Ως σολίστας σε ορχήστρες, ο Guido έχει ήδη 50 συναυλίες στο ενεργητικό του.
www.guidodeflaviis.com

Fausto Sierakowski
Γεννήθηκε το 1988 στο Παρίσι και μεγάλωσε στη Ρώμη. Το 2009 πήρε Δίπλωμα στο Κλασικό Σαξόφωνο από το Conservatorio di Santa Cecilia υπό την καθοδήγηση του Αlfredo Santoloci και το 2012 απόκτησε Μεταπτυχιακό Τίτλο Σπουδών πάνω στο σύγχρονο αυτοσχεδιασμό από το New England Conservatory υπό την καθοδήγηση των Anthony Coleman, Hankus Netsky και Frank Carlberg. Κατά την παραμονή του στην Αμερική και μέχρι την επιστροφή του στην Ευρώπη το 2014, έκανε συναυλίες και ηχογραφήσεις με μουσικούς όπως οι Matt Moran, Anthony Coleman, Joe Morris, Matt Darriau, Satoshi Takeshi, Hayden Chisholm και Axel Dörner. Το 2016 μετακομίζει στην Ελλάδα, με σκοπό να μελετήσει Κλασική Οθωμανική Μουσική και ούτι με τον Ευγένιο Βούλγαρη. Από τότε συμμετέχει στα μουσικά σύνολα του Ευγένιου Βούλγαρη, του Θύμιου Ατζακά και του James Wylie, αλλά και σε αρκετά συγκροτήματα, όπως: People of the wind (με τον Αλέξανδρο Ριζόπουλο) και Ροδάκινα (με την Αυγερινή Γάτση, τη Μαρία Πλουμή και την Εύη Κανέλλου).

Δημήτρης Κλωνής
Ο Δημήτρης Κλωνής γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Σε ηλικία 14 ετών ξεκινά τη σπουδή του στα drums κοντά στον Πέτρο Δαχτυλίδη και εν συνεχεία κοντά στον Γιάννη Φλώρο, όπου και διδάσκεται την περίφημη ‘ντραμιστική’ κληρονομιά που άφησε ο μεγάλος Alan Dawson. Το 2010 και μετά την αποφοίτησή του από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών), εισέρχεται ταυτόχρονα σε δυο μουσικές σχολές στην Ολλανδία: Conservatorium van Amsterdam και Rotterdam Jazz Academy (Codarts). Σπουδάζει για πολύ μικρή χρονική περίοδο στην πρώτη, όπου παρακολουθεί μαθήματα με τους Lucas Van Merwijk, Maurcel Serierse και Victor Oskam. Έχει παρακολουθήσει κύκλο μαθημάτων jazz αρμονίας με καθηγητή τον Γρηγόρη Μπάτση, καθώς και σεμινάρια και ιδιαίτερα μαθήματα με τους Kendrick Scott, Adam Nussbaum, Jojo Mayer και Akira Jimbo. Είναι κάτοχος Πτυχίου Αρμονίας (2009) και Πτυχίου Αντίστιξης (2012) με καθηγητή τον Ορέστη Χατζηνάκη. Έχει συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα της εγχώριας jazz σκηνής, όπως οι: Τάκης Πατερέλης, Γιώργος Κοντραφούρης, Γιώτης Σαμαράς, Δημήτρης Τσάκας, Παντελής Μπενετάτος, Δημήτρης Καλαντζής, Κώστας Κωνσταντίνου, Περικλής Τριβόλης, Δημήτρης Σεβδαλής, Βάσω Δημητρίου, καθώς και με ξένους καλλιτέχνες όπως οι: Femi Temowo (Roots, Amy Winehouse), Michael Weisberger (Milo Ζ), Yoel Soto, Enrique Pascual, Adedeji Adetayo, Aline de Lima.

Κωστής Εμμανουηλίδης
Ο Κωστής Εμμανουηλίδης έχει σπουδάσει Μηχανολόγος Μηχανικός στο ΕΜΠ. Η ιδιαίτερη σχέση του όμως με τη φωτογραφία αρχικά και στη συνέχεια με τη video art/animation και το architectural projection mapping, ήταν οι λόγοι που τον ώθησαν στη μετάβαση στον εικαστικό χώρο των digital arts, η οποία είναι πλέον η κύρια ασχολία του. Έχει συμμετάσχει σε διάφορα φεστιβάλ όπως: Photometria Festival, Vovousa Festival, Saristra Festival, Biennale of Western Balkans, Soundtrope Festival.

Γιάννης Αναστασάκης
Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.
www.jannisanastasakis.com

Balkan Can Kino | προβολές ντοκιμαντέρ μικρού μήκους + Q&A

Balkan Can Kino | “Onstage/Offstage/Backstage”
αφιέρωμα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους + Q&A

Το Balkan Can Kino παρουσιάζει στο ΚΕΤ μια ειδική βραδιά προβολών, αφιερωμένη σε ιστορίες και εμπειρίες ανθρώπων και καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνται στο θέατρο, στην performance, στο μπαλέτο και άλλα είδη παραστατικών τεχνών από όλο τον κόσμο, μέσα από πρόσφατα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους διεθνούς παραγωγής (Ελ Σαλβαδόρ, Γερμανία, Γκάνα, Ελλάδα, Βουλγαρία). Την προβολή θα ακολουθήσει Q&A με τον σκηνοθέτη της ταινίας ÚNICA, Hugo Mata Parducci.

Πρόγραμμα:

– Única (Ελ Σαλβαδόρ, 2019, 20′)
σκην. Hugo Mata Parducci

Το ντοκιμαντέρ του Hugo Mata Parducci καταγράφει την ιστορία της Γιαμιλέθ από το Ελ Σαλβαδόρ, που εργάζεται ως τεχνικός φωτισμού στο θέατρο, μέσα από αφηγήσεις και μαρτυρίες της ίδιας της πρωταγωνίστριας. Τι σημαίνει για μια γυναίκα να εργάζεται στο θέατρο στη χώρα της σήμερα;
trailer: https://vimeo.com/352690808

– New Era / Νέα Εποχή (Ελλάδα, 2018, 12′)
σκην. Πέγκυ Ζούτη

Ένα ντοκιμαντέρ για το θέατρο σκιών και την επιβίωση του στα χρόνια της κρίσης. Πώς οι σύγχρονοι καραγκιοζοπαίχτες μυούνται στην παλαιική τέχνη του θεάτρου σκιών, προσπαθώντας να στηρίξουν την τέχνη και το επάγγελμα τους στο χώρο της ψυχαγωγίας, ανταγωνιζόμενοι την τεχνολογία και την ψηφιακή εποχή.
trailer: https://vimeo.com/269002919

– A Monologue in the Intermission (Βουλγαρία, 2018, 25′)
σκην. Peter Vulchev

Ντοκιμαντέρ-πορτραίτο της πρίμα μπαλαρίνας Βέσα Τόνοβα, γυρισμένο μέσα σε έξι ώρες, κατά τη διάρκεια της παράστασης “Η Λίμνη των Κύκνων” στη Σόφια το 2014. Μέσα στη φορτισμένη ατμόσφαιρα της παράστασης, η Τόνοβα, από το καμαρίνι της, κάνει τις πιο ειλικρινείς αποκαλύψεις για τη ζωή της.
trailer: https://vimeo.com/345186171

– Va-Bene (Γερμανία-Γκάνα, 2018, 10’)
σκην. Brenda Jorde

Ο Va-Bene είναι performance artist και ασκεί κριτική στις παραδόσεις της Γκάνας που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για οτιδήποτε έξω από το «κανονικό». Το πορτραίτο αυτό εστιάζει στην περφορμανς της ζωής του. Ντύνεται θηλυκά για να προκαλέσει τον τρόπο που οι άνθρωποι στη Γκάνα αντιμετωπίζουν τα διαφορετικά σώματα. Αποδεικνύει ότι δεν χρειάζεται να καταπιέσει κάποιος τον εαυτό του για να παλέψει υπέρ της ανεκτικότητας και της ανθρωπιάς.
trailer: https://vimeo.com/252797642

– Luca m/w/d (Γερμανία, 2019, 7′)
σκην. Hannah Schwaiger & Ricarda Funnemann

“Νιώθω ότι το φύλο μου είναι ευμετάβλητο, δεν είμαι ποτέ άντρας ή γυναίκα. Είμαι απλά ένα σώμα που αντιστοιχεί σε μια ψυχή κι ένα μυαλό που δημιουργεί”. Έτσι περιγράφει @ Λούκα τον εαυτό τ@. Στο θέατρο ανακαλύπτει έναν τρόπο ανάπτυξης της ενσυναίσθησης, κάτι που ελπίζει να περάσει κάποια μέρα σε όσους επικρίνουν την εμφάνιση, τα πιστεύω και τον τρόπο που εκφράζει την αγάπη τ@.

Οι ταινίες θα προβληθούν με αγγλικούς υπότιτλους.

John Moods | Smalfeels

Ο Κορμοράνος επιστρέφει στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων για ακόμα ένα διπλό line-up ιδιοσυγκρασιακής ποπ από Βερολίνο και Αθήνα, αυτή τη φορά με headliner τον John Moods και openers τους Smalfeels αντίστοιχα.

Ο John Moods ζει κι εργάζεται στο Βερολίνο, όπου διατηρεί τη lo-fi / art / indie μπάντα Fenster. Μέσα στο 2018 κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο στο κομβικό για την diy σκηνή του Neukoln ανεξάρτητο label Mansions and Millions με τίτλο “The Essential John Moods”, μια συλλογή από ακατέργαστα διαμάντια διακριτικής, χαμηλόφωνης και φιλοσοφημένης ποπ με επίκεντρο τα μεγάλα θέματα της ζωής και του απείρου (!). Τον Ιούνιο του 2019 κυκλοφόρησε το “I Wanted You”, το πρώτο single μέσα από το επερχόμενο νέο άλμπουμ του, μια νέα μουσική πρόταση για τον ίδιο, με έναν ήχο λίγο πιο χαρούμενο, λίγο πιο στενάχωρο και – σημαντικότερο απ’ όλα – λίγο περισσότερο και από τα δύο ταυτόχρονα (!!). Αυτή θα είναι η πρώτη του φορά στην Αθήνα και την περιμένει με ανυπομονησία.
www.facebook.com/thejohnmoods

Οι Smalfeels είναι το προσωπικό σχήμα του Νίκου Γιαννακάκη (μαζί με τον Κώστα Σιδηροκαστρίτη στο μπάσο και τα backing vocals) με επιρροές από chillwave, indie rock αλλά και rn’b στοιχεία. Κυκλοφόρησαν σχετικά πρόσφατα το πρώτο τους ep “Indoors Outdoors” στην αθηναϊκή Just Gazing Records ενώ η χαρακτηριστικά καθηλωτική live εκδοχή τους έχει ήδη εξασφαλίσει αξιομνημόνευτες εμφανίσεις δίπλα σε ονόματα όπως Montero, Σtella, Magic Island στο περσινό Four Days in Aegina και Sillyboy’s Ghost Relatives.
www.facebook.com/smalfeels

S Y M P T O S I S | Strange Attractors

Η Άννα Χόχολη και ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης έρχονται για πρώτη φορά στο ΚΕΤ με την performance S Y M P T O S I S. Μαζί τους ο Darien Brito με το project Strange Attractors.

Το S Y M P T O S I S είναι μια οπτικοακουστική performance εμπνευσμένη από την έννοια της σύμπτωσης ως θεμελιώδη πηγή δημιουργίας. Κάθε τμήμα της performance αναφέρεται σε μια διαφορετική υλική δομή. Το οπτικοακουστικό αποτέλεσμα διερευνά σύνθετες δομές που αναδύονται μέσα από μικρο-χρονικές κλίμακες και κίνηση.
www.twelve-lab.com/symptosis

Το Strange Attractors είναι μια οπτικοακουστική ζωντανή performance επηρεασμένη από τα χαοτικά συστήματα. Περιγράφηκαν για πρώτη φορά από τον Edward Lorenz, ενώ ερευνούσε μετεωρολογικά μοντέλα. Η performance αναζητά τις πλούσιες υφές που προσφέρουν αυτά τα συστήματα και τη δυνατότητά τους να σχηματίσουν διαταγμένες γεωμετρικές μορφές, τόσο σε δύο όσο και σε τρεις διαστάσεις. Το έργο ακολουθεί μια αφηρημένη αφήγηση, ξεκινώντας από μινιμαλιστικά τοπία και καταλήγοντας σε πιο περίπλοκες μορφές.
www.darienbrito.com/project/strange-attractors

Λαμπράκης | Πολυχρονόπουλος | Τζαβάρας

Οι Χάρης Λαμπράκης, Σπύρος Πολυχρονόπουλος και Βασίλης Τζαβάρας θα βρεθούν για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή του ΚΕΤ, την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου.

Θα παρουσιάσουν ένα αυτοσχεδιαστικό σετ υψηλού κινδύνου όπου τίποτα δεν είναι σίγουρο. Από τα ψυχρά post ambient ηχοτοπία και τα post-rock ξεσπάσματα μέχρι τα σπαράγματα λευκού θορύβου, η απόσταση είναι μικρή.

Χάρης Λαμπράκης – νέυ/πλήκτρα
Σπύρος Πολυχρονόπουλος – laptop
Βασίλης Τζαβάρας – κιθάρα/πλήκτρα

Περισσότερες πληροφορίες:
www.harrislambrakis.com
www.vassilistzavaras.com
www.spyrospolychronopoulos.bandcamp.com

Ινδική Κλασική Μουσική | Mystic Dance

Ο Ιάσονας Ψαράκης έρχεται για πρώτη φορά στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, για μια μοναδική μουσικοχορευτική βραδιά με Σιτάρ και Εσράτζ, πριν την επιστροφή του στην Ινδία. Μαζί του θα βρίσκεται η χορεύτρια Μπάσμα Καμάλ, που θα μας παρουσιάσει μυστικιστικό χορό σκιών.

Μια μουσική παράσταση με ήχους και κινήσεις που θα μας μεταφέρουν στη μακρινή ανατολή, πέρα από τα όρια του χρόνου και των αποστάσεων. Ένα μουσικό ταξίδι στην Ινδία. Η κάθε Ράγκα συμβολίζει και επικαλείται τα στοιχεία της φύσης, αποτυπώνοντας συναισθήματα, αισθήσεις, εικόνες. Μια αόρατη ζωγραφική του αιθέρα. Μια διήγηση ήχου, δονήσεων, φράσεων και χρωμάτων, όπου η φαντασία μας μπορεί να δημιουργήσει την πραγματικότητα που λαχταρά και της αξίζει. Και όλα αυτά με τον ταυτόχρονο μυστικιστικό χορό σκιών. Μια αφήγηση ιστοριών αγάπης, λαχτάρας, μυστηρίου και ένωσης.

Περισσότερες πληροφορίες: www.facebook.com/iasonaspsarakis

The Invisible Hands

Το ντοκιμαντέρ “The Invisible Hands” (2017) της Μαρίνας Γιώτη, σε συν-σκηνοθεσία του Γιώργου Σαλαμέ, θα προβληθεί στο ΚΕΤ, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συντελεστές.

Λίγα λόγια για την ταινία:
Ο αιρετικός underground αμερικανολιβανέζος μουσικός και εθνομουσικολόγος Alan Bishop (Sun City Girls, Sublime Frequencies) προσγειώνεται ως ξένος στο Κάιρο λίγο μετά την επανάσταση του 2011 και ενώνει τις δυνάμεις του με τρεις νέους αιγύπτιους μουσικούς για να μεταφράσουν τα παλιά τραγούδια του στα αραβικά. Υπό την καθοδήγηση του Bishop, αυτή η απρόσμενη συνεργασία μεταμορφώνεται στο συγκρότημα The Invisible Hands. Αποτελούμενη από σκηνές fly-on-the-wall, υλικό αρχείου, παράλογες cameo εμφανίσεις και ποιητικές ημερολογιακές αφηγήσεις του Bishop, η ταινία εκτυλίσσεται μεταξύ δύο κρίσιμων εκλογών που σφράγισαν την περίοδο μετά την «Αραβική Άνοιξη» στην Αίγυπτο, αντιπαραβάλλοντας την ιλαροτραγωδία της πολιτικής με την καλλιτεχνική δημιουργία, σε μια ταραγμένη περιοχή της περιφέρειας.

Μετά την πρεμιέρα της στη documenta14, η ταινία προβλήθηκε σε πλήθος φεστιβάλ ανά τον κόσμο, όπως το CPH:DOX της Κοπεγχάγης, το Yebisu στο Μητροπολιτικό Μουσείο Φωτογραφίας του Τόκυο, το μουσείο Sursock στη Βηρυτό και το Forum Expanded της Berlinale 2018, όπου και τιμήθηκε με το βραβείο μουσικής Giuseppe Becce από μια ανεξάρτητη επιτροπή.

Η ταινία θα προβληθεί με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.

Τhe Invisible Hands (Ντοκιμαντέρ, Ελλάδα, Αίγυπτος, 97’)
Μια ταινία της Μαρίνας Γιώτη, σε συν-σκηνοθεσία του Γιώργου Σαλαμέ
Με τους: Alan Bishop, Aya Hemeda, Cherif El Masri, Adham Zidan
Παραγωγή: Vertiginous σε συμπαραγωγή με την Haos Film
Με την υποστήριξη της documenta14 και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου

TRIPPING | ecstasy climax transport techno rhythm burst

“We do it when we fall in love and lose ourselves. We do it at the peak of a mind-blowing orgasm. Some of us did it when we were little, spinning round and round until we fell into a heap on the floor. We didn’t think to question why we did it. It just felt good. Feeling good, getting high, letting go”.

Το Τripping είναι μια προσέγγιση της βραδινής ζωής, της χορευτικής σκηνής, και μια εξερεύνηση της έκστασης όπως αυτή βιώνεται στα πάρτι και στη rave κουλτούρα. Εμπιστευόμενοι το χορό και το σώμα τους, οι χορευτές σταδιακά αυξάνουν την ένταση της ψυχικής τους κατάστασης και ανακαλύπτουν την ενότητα, την εκτόνωση και τη ροή, τόσο στην κίνηση όσο και στη σχέση τους με τη μουσική και το χώρο.

“The more you dance, the more you sweat. The more you sweat, the more you pray. The more you pray, the closer you come to ecstasy”. Ένας νέος κοινός τόπος όπου οι άνθρωποι αναζητούν την κάθαρση και την εγκατάλειψη του “εγώ” χορεύοντας, χορεύοντας, χορεύοντας.

Video Link

Μνιέστρης | Πολυμενέας-Λιοντήρης | Παυλόπουλος

“Η μουσική πάντα λειτουργεί – κυρίως και όχι περιστασιακά – ώστε να επιβεβαιώνει ότι η ανθρώπινη κοινωνία μπορεί να υπάρξει”.
Ζάκ Ατάλι

Τα μέλη του συγκροτήματος αυτού συναινούν με ένα “δυστυχώς”.

Οι Ανδρέας Μνιέστρης (σαξόφωνο), Θάνος Πολυμενέας Λιοντήρης (κοντραμπάσο), Ιάκωβος Παυλόπουλος (ντραμς), αυτοσχεδιάζουν ζωντανά στη σκηνή του ΚΕΤ, τη Δευτέρα 13 Ιανουαρίου.

Ο Ανδρέας Μνιέστρης τα παλιά χρόνια υπήρξε μέλος της κολεκτίβας ΑΝΕΡΓΗ&Π (ΑΝώνυμοι ΕΡγάτες της ΓΗς & των Πόλεων) καθώς και του συγκροτήματος ΠΚΩΔ. Σαν σαξοφωνίστας εμφανίζεται από το ’84 (ενδεικτικά: «Φατµέ» 1985 [σεσσιον], ∆ηµ. Πουλικάκος και “τ’ αδέσποτα σκυλιά” 1986 κ.ά). Αναπτύσσοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αυτοσχεδιαζόμενη μουσική, µελετάει από το 1988 έως το 1990 σύνθεση και αυτοσχεδιασμό με τον Anthony Braxton στο Mills College (Oakland, CA). Από το 1991 έως το 1993, εργάζεται ως σαξοφωνίστας στη Θεσσαλονίκη. Έκτοτε έχει συνεργαστεί με πολλούς αυτοσχεδιαστές όπως οι: N. Tουλιάτος – Α. Συμβουλόπουλος (“Tηλεθρόον”), Φ. Φλωρίδης, Θ. Ρέλλος, Σ. Γιαννάτου, Σ. Παπαδημητρίου, ∆. ∆ηµητριάδης, J. Tornabene (τρίο “saxo viva!”) κ.ά. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί με το συγκρότημα ZHMENS (ENSemble Ζωντανής Ηλεκτροακουστικής Μουσικής). Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της ομάδας ΓουΤουΧουΠουΣου (Γενίτσαροι Του ΧρηματοΠιστωτικού Συστήματος) με τον Φ. Θεοχαρίδη και τον Γ. Σταυρίδη, που εμφανιζόταν κατά καιρούς στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΟ στην Κέρκυρα, αλλά παίζει και σε διάφορα άλλα συγκροτήματα που δεν έχουν απαραίτητα όνομα. Ζει και εργάζεται στην Κέρκυρα.

Ο Θάνος Πολυμενέας Λιοντήρης παίζει κοντραμπάσο, ασχολείται με τον ηλεκτρονικό ήχο και δημιουργεί καταστασιακά παραστατικά συμβάντα. Μετά από περίπου 20 χρόνια σπουδών και εργασίας σε διάφορα πανεπιστήμια στο εξωτερικό (Ολλανδία, Ισπανία, Αγγλία), γύρισε πρόσφατα στην Αθήνα. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ολλανδικής κολεκτίβας σύγχρονης τέχνης Apes Conatiner, είναι διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Sussex της Αγγλίας και ασχολείται επαγγελματικά με την πανεπιστημιακή έρευνα και εκπαίδευση, καθώς και με την καλλιτεχνική δημιουργία.
www.thanospl.net

Ο Ιάκωβος Παυλόπουλος γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος μουσικής τεχνολογίας, θεωρίας και αρμονίας από το Ωδείο Φίλιππος Νάκας, παράρτημα του «Berklee Music College», και του Εθνικoύ Ωδείου (1997-1998, 2009-2011). Παρακολούθησε μαθήματα drums με τον Γιάννη Καλκάνη και jazz κατεύθυνση με τον Χρήστο Κοτζίνα (2002-2004). Σπούδασε στη Χάγη στη μουσική σχολή KOOREN HUIS, έκανε μαθήματα drums με τον Erik Ineke, τον Hans van Oosterhont και rhythm session class με τον Alex Milo. Υπήρξε μέλος στην Koorenhuis Big Band υπό την διεύθυνση του Victor Borkrt (2006-2008). To 2017 παρακολούθησε το Dutch Impro Academy. Υπήρξε συνιδρυτής της εταιρείας πολιτιστικών παραγωγών «H Τρελλή Ροδιά». Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως κρουστός και επιμελείται της μουσικής σε θεατρικές παραστάσεις. Ενδεικτικά αναφέρονται συνεργάτες: Θοδωρής Αμπαζής, Wang Xiaoying, Νίκος Καραθάνος, Άγγελος Τριανταφύλλου, Κωνσταντίνος Ρήγος, Δημήτρης Μαραμής, Γιάννης Κακλέας, Σταύρος Γασπαράτος, Άντζελα Μπρούσκου, Om@dance, P. Tavernier, Γιάννης Βούρος, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Στάθης Λιβαθινός, Αθηνά Παππά, Τζένη Δριβάλα, Νίκος Κυπουργός, Joalz, Leon Sega, Μαίρη Τσώνη, Τηλέμαχος Μούσας, Φένια Παπαδόδημα, Γιώργος Παλαμιώτης, Closer, Monsieur Minimal, Απόλλωνας Ρέτσος, Ανδριανός Νόνης, Sequence Theory Project, M. Eugenia Demeglio, Θάνος Πολυμενέας, ost ensemble, Ocean Hope, Nefelopetra, Modified Dogs, Χρύσανθος Χριστοδούλου, Takis Vassilakis, Γιώργος Μαραζιώτης.

Φωτογραφία: Ιάκωβος Παυλόπουλος

The Sound of Color Sessions #3

Για πέμπτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικοακουστικού project.

Στο session του Ιανουαρίου προσκαλεί τους Γιώργο Κοντραφούρη (πιάνο), Στέφανο Χυτήρη (ντραμς), και Ναταλία Μαντά (live visuals).

Γιώργος Κοντραφούρης
Ο Γιώργος Κοντραφούρης αποτελεί μια εμβληματική φυσιογνωμία της ελληνικής jazz. Σπούδασε κλασικό πιάνο στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Στην ηλικία των 16 ετών στράφηκε στην τζαζ μουσική και ακολούθησε μαθήματα αυτοσχεδιασμού τζαζ με τον Μάρκο Αλεξίου. Σπούδασε επίσης με τους Jim Beard και Jarmo Savolainen. Είναι κάτοχος πτυχίου Bachelor και πτυχίου Master στην Jazz Performance από την Ακαδημία Sibelius στη Φινλανδία. Έχει συνεργαστεί με μουσικούς όπως οι: Mark Johnson, Arild Andersen, Marcus Stockhausen, Louisiana Red, Keith Copeland, Andy Sheppard, Ralph Peterson Jr., Bob Brozman, Carla Cook, Alvester Garnett, Stepko Gut, Olivier Gatto, David Liebman, Houston Pearson, Eric Alexander, David Sills, Lou Donaldson, Sam Newsome, Jamie Hadad, Deborah Davies, Benny Golson, Tim Hagans, Bob Shepard, Carmen Lundy, Sheila Jordan, Jukkis Uotila, Wade Mikkola, Τάκης Πατερέλης, Στράτος Βουγάς, Δήμος Δημητριάδης, Lydia Fylipovic, T. Spasov, A. Pacatius. Διδάσκει τζαζ πιάνο και εκκλησιαστικό όργανο εδώ και αρκετά χρόνια στο Ωδείο Αθηνών και στην Ακαδημία Sibelius της Φινλανδίας. Σήμερα, ανήκει και στο εκπαιδευτικό προσωπικό του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα. Έχει δώσει master classes σε διάφορα σχολεία στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ινδονησία και την Εσθονία. Είναι επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Τζαζ Τήνου.

Στέφανος Χυτήρης
Ο Στέφανος Χυτήρης είναι ντράμερ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Sound Art στο Dartigton College of Arts στο Devon της Αγγλίας και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε και δούλεψε κοντά στον Αμερικανό ντράμερ Michael Carvin. Από τότε συμμετέχει σε σχήματα της αυτοσχεδιαστικής σκηνής της Νέας Υόρκης και της Αθήνας ενώ παράλληλα αναπτύσσει τις προσωπικές του δουλειές σε συνεργασία με τους Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Daniel Carter, Dre Hocevar, Ingrid Laubrock, Todd Neufeld, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby. Το Flux Project – Pyr|n είναι ο πρώτος του δίσκος που ηχογραφήθηκε το 2014 σε παραγωγή του ντράμερ Michael Carvin. Τον 2017 κυκλοφορεί το βινύλιο Egata, ένα σχήμα επτά μουσικών και ηχογραφήσεις βασισμένες στον πρωτόλειο ήχο του αυτοσχεδιασμού. Το 2019 κυκλοφόρησε ο δίσκος 17 Takes, ηχογραφήσεις με τον πιανίστα Bram De Looze.
www.stephanoschytiris.com

Ναταλία Μαντά
Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, κερδίζει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα Mελέτη για Δημόσιο Χώρο. Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Τελείωσε με Άριστα και βαθμό πτυχίου 9,5 (εννέα και πέντε). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβρη του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

Γιάννης Αναστασάκης
Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.
www.jannisanastasakis.com

Σάββας Μεταξάς | Γιάννης Κοτσώνης

Ο Σάββας Μεταξάς και ο Γιάννης Κοτσώνης μοιράζονται τη σκηνή ξανά, μετά από καιρό, και υποδέχονται τη νέα χρονιά με μια συναυλία στο ΚΕΤ, το Σάββατο 4 Ιανουαρίου.

Το ενδιαφέρον του Σάββα Μεταξά επικεντρώνεται στους τομείς της πειραματικής μουσικής, των ηχογραφήσεων πεδίου αλλά και στις τεχνικές modular synthesis, με ιδιαίτερη προσήλωση στην εισαγωγή μουσικής σε καθημερινούς ήχους, από περιβαλλοντικούς ήχους ως και συνήθεις θορύβους. Το 2008 συν-δημιούργησε την Granny Records, που έχει σα στόχο την έκδοση έργων από καλλιτέχνες της σύγχρονης πειραματικής μουσικής, κινούμενοι από τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και το θόρυβο, στην ηλεκτροακουστική σύνθεση και τη μοντέρνα ηλεκτρονική μουσική. Παράλληλα με τη λειτουργία της Granny Records έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολυάριθμων event στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Έχει κυκλοφορήσει τις δουλειές του σε label όπως Granny, Orila, Panospria, More Mars, Cronica, Logarithm, Galaverna, Coherent States και έχει πραγματοποιήσει πληθώρα συναυλιών. Τελευταία του κυκλοφορία είναι το άλμπουμ με τίτλο ‘Silent Sound’ (Falt).
www.savvasmetaxas.com

Ο Γιάννης Κοτσώνης είναι μουσικός και αυτοσχεδιαστής με έδρα την Αθήνα. Έχει συνθέσει ηλεκτρονική μουσική για θέατρο, χορό, βίντεο, εγκαταστάσεις πολυμέσων και ταινίες. Πραγματοποιεί συχνά συναυλίες και συνεργασίες με μουσικούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 2006 συνεργάζεται σταθερά με τη Δανάη Στεφάνου στο αυτοσχεδιαστικό ντουέτο acte vide, με το οποίο έχει πραγματοποιήσει συναυλίες, εγκαταστάσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα στην Ελλάδα, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. Έχει στο ενεργητικό του επτά σόλο κυκλοφορίες, με το alias Sister Overdrive και με το δικό του όνομα.
www.soundcloud.com/manichope

ΑΝΤΙΓΌΝΗ / αυτό τουλάχιστον το μπορώ

«Θα καταλάβω όταν γεράσω. Αν γεράσω. Όχι τώρα».

Μετά από την επιτυχία της δικής της εκδοχής του “Γλάρου” (“Ο Γλάρος… αυτό ήθελα να πω”), τις παραστάσεις “Μαζί σου για το τίποτα”, “ΑλεξΑνδρα”, “Επειδή αυτή ήταν αυτή κι εγώ ήμουν εγώ”, η θεατρική ομάδα HashArt παρουσιάζει από τις 11 Ιανουαρίου την παράσταση ΑΝΤΙΓΌΝΗ / αυτό τουλάχιστον το μπορώ.

Μέσα από τα κείμενα του Σοφοκλή, του Ανούιγ, του Κοκτώ, του Μπρεχτ, η Αντιγόνη της ομάδας HashArt αντικατοπτρίζει έναν σκουριασμένο κόσμο, τον δικό της, τον δικό μας, που βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε καινούργιες μορφές απολυταρχισμού και βίας.

Δεν τοποθετείται εδώ σε κάποιο ηρωικό βάθρο. Δεν είναι άγαλμα, μνημείο, ούτε ακριβώς σύμβολο, αλλά ένα γενναίο ζωντανό κορίτσι, όπως αυτά που συναντάμε κάθε μέρα στην επικαιρότητα των εξεγέρσεων και των επαναστάσεων του κόσμου. Αψηφά την υποκρισία, τη διαφθορά και, παρότι βρίσκεται ενώπιον μιας απόλυτης και ανελέητης εξουσίας, δεν παύει να μιλάει τη γλώσσα μας. Είναι μια ανθρώπινη φιγούρα που φοβάται το θάνατο, παλεύει με τον εαυτό της και μιλάει για όλες τις αποχρώσεις της ψυχής της. Που δε σκάβει «μονάχα το χώμα» για να θάψει ένα νεκρό σώμα, μα επίσης «το πρόσωπο της αλήθειας», το «φριχτό, αξιολύπητο πρόσωπο που φοράμε όλοι». Που τα θέλει όλα, τώρα αμέσως, ή που δε δέχεται τίποτα. Που αψηφά και άλλοτε προκαλεί τον τύραννο: «Τι περιμένεις για να με κάνεις να σωπάσω;». Που μας μιλά για μια εποχή όπου «οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι». Που ακουμπά το αίσθημα του δίκιου πάνω στη χαρά και τη ζωντάνια της παιδικής ηλικίας: «Να καταλάβω… Δεν έχετε άλλη λέξη στο στόμα σας απ’ τον καιρό πού ήμουνα μικρή (…). Να καταλάβω, όλο να καταλάβω. Θα καταλάβω όταν γεράσω. Αν γεράσω. Όχι τώρα».

Περισσότερες πληροφορίες: www.facebook.com/HashArt-theater-group-1578788559086750/

The Lost Album | παρουσίαση δίσκου

Ο Χάρης Λαμπράκης και ο Βασίλης Τζαβάρας για πρώτη φορά ως ντουέτο στη σκηνή του ΚΕΤ, με αφορμή την έκδοση του νέου τους CD με τίτλο “The Lost Album”.

Το υλικό του album προέρχεται από μια ηχογράφηση που πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 2010. Οι δυο μουσικοί θα επιχειρήσουν να πιάσουν το νήμα, κερδίζοντας το χαμένο χρόνο και παρουσιάζοντας σπαράγματα από τη μακρόχρονη πορεία τους. Οι Χάρης Λαμπράκης και Βασίλης Τζαβάρας συναντήθηκαν για πρώτη φορά το 1996 στους κόλπους του συγκροτήματος Occasional Dream. Παρέμειναν στο group μέχρι τη διάλυσή του εν έτει 2005. Το 2001 δημιουργούν το σχήμα Project 37. Ο δίσκος “The Lost Album” είναι στην ουσία ο απόηχος της εποχής εκείνης.

Περισσότερες πληροφορίες:
www.harrislambrakis.com
www.vassilistzavaras.com

Out of the Box | Σεμινάριο Γραφής με τον Billy MacKinnon

Το Out of the Box είναι ένα εβδομαδιαίο σεμινάριο με διδάσκοντα τον σκωτσέζο σεναριογράφο και θεατρικό συγγραφέα Billy MacKinnon. Το σεμινάριο ερευνά τους τρόπους με τους οποίους μια υπάρχουσα ταινία μετατρέπεται σε θεατρικό έργο.

“Αναγνωρίζουμε πως οι υπάρχουσες ευκαιρίες για την παραγωγή ταινιών στην Ελλάδα είναι περιορισμένες. Έτσι, το να μεταφερθεί η ιδέα μας από την οθόνη στη σκηνή, ίσως προσφέρει έναν πιο πρακτικό τρόπο υλοποίησής της, ο οποίος είναι εξίσου προκλητικός και σύγχρονος.

Θα εξετάσουμε τη διαδικασία της δραματικής γραφής τόσο για τη σκηνή όσο και για την οθόνη. Θα λάβουμε υπόψιν τις συμβατικές δομές σεναρίου, αλλά όχι υπερβολικά σοβαρά. Το αντικείμενο της δουλειάς μας είναι η επανεφεύρεση, όχι η επανάληψη. Η θεατρική σκηνή είναι ίσως περιοριστική λόγω χώρου, ωστόσο, σαν φαντασιακός τόπος παρέχει άπειρες δυνατότητες. Θα πραγματοποιήσουμε καίριες ασκήσεις που αφορούν την αφήγηση μιας ιστορίας: αποδόμηση, επαναδόμηση, χαρακτήρες και διάλογος.

Τα μαθήματα και οι ασκήσεις θα πραγματοποιούνται στα αγγλικά. Η άριστη γνώση αγγλικών δεν είναι απαραίτητη: ειδικά στις γραπτές ασκήσεις, αυτό που έχει σημασία είναι οι ιδέες, όχι η γραμματική. Αυτό που απαιτείται πάνω απ’ όλα, είναι η ουσιαστική συμμετοχή των μαθητών. Θα ορίζονται ασκήσεις για τους συμμετέχοντες, οι οποίες στη συνέχεια θα παρουσιάζονται στο μάθημα και θα συζητούνται. Θα υπάρχουν περίοδοι επίσημης διδασκαλίας, αλλά και περίοδοι με πιο “εργαστηριακό” χαρακτήρα. Οι ερωτήσεις δεν είναι μόνο καλοδεχούμενες, αλλά απαραίτητες.

Θα εξετάσουμε την προσαρμογή του σεναρίου της ταινίας «Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (1974) του Rainer Werner Fassbinder. Πρόκειται για την ιστορία μιας ηλικιωμένης, μοναχικής γερμανίδας και ενός νεαρού μαροκινού άνδρα και της αγάπης που αναπτύσσεται μεταξύ τους. Ως εκ τούτου, είναι μια ιστορία που σχετίζεται με τις δυσκολίες και τους προβληματισμούς της σημερινής Αθήνας”. – Billy MacKinnon

Πληροφορίες:
Κάθε Σάββατο, από 11 Ιανουαρίου έως 29 Φεβρουαρίου 2020
Ώρες: 11:00 – 14:00 (8 τρίωρα μαθήματα)
Αιτήσεις: info@polychorosket.gr και 69.45.34.84.45
Κόστος συμμετοχής: 200€ (τα δίδακτρα καταβάλλονται τμηματικά)
*Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά.

*Ο Billy MacKinnon θα κάνει μια εισαγωγική παρουσίαση του σεμιναρίου στο ΚΕΤ, το Σάββατο 4 Ιανουαρίου στις 12:00 το μεσημέρι (είσοδος ελεύθερη). Η παρουσίαση όπως και το σεμινάριο θα πραγματοποιηθούν στα αγγλικά.

Ο Billy MacKinnon έχει συμμετάσχει ως σεναριογράφος ή παραγωγός σε πολλές διεθνούς εμβέλειας κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ των οποίων και η ταινία The Piano της Jane Campion (βραβείο Palm d’ Or στο φεστιβάλ Καννών). Έχει συγκεντρώσει διεθνή βραβεία για τη δουλειά του ως συγγραφέας, μεταξύ άλλων για την ταινία Small Faces (βραβείο καλύτερης ευρωπαϊκή ταινίας, φεστιβάλ Rotterdam Tiger και βραβείο καλύτερης βρετανικής ταινίας, φεστιβάλ Εδιμβούργου). Συμμετέχει στη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας Hideous Kinky που γυρίστηκε στο Μαρόκο με πρωταγωνιστές τους Kate Winslett και Said Taghmaoui. Υπήρξε ακαδημαϊκός συνεργάτης στον τομέα της κοινωνικής ανθρωπολογίας στο Max Planck Institute και στο Humboldt University στο Βερολίνο, καθώς και μέλος της συγγραφικής ομάδας στο Βασιλικό Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου. Η πιο πρόσφατη ταινία του (Dawn, 2016), βασισμένη στο μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Elie Weisel, γυρίστηκε στο Τελ Αβίβ και τη Ζυρίχη. Ως ποιητής/τραγουδοποιός έχει γράψει κείμενα για πειραματικές παραστάσεις ομάδων στη Ζυρίχη, το Βερολίνο και τη Σεούλ. Η ποιητική του συλλογή A Street in Athens κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bibliotheque (Εξάρχεια, Αθήνα). Σήμερα ζει στην Αθήνα και το Βερολίνο.

Tatsuru Arai | Στέφανος Συμινελάκης

Ο συνθέτης Tatsuru Arai (Ιαπωνία, Γερμανία) επιστρέφει στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου. Μαζί του, ο Στέφανος Συμινελάκης.

Ο Tatsuru Arai θα παρουσιάσει την οπτικοακουστική performance “QUANTUM-TON”, η οποία αποτελεί το τρίτο μέρος του project του με τίτλο “Hyper Serial Music”. Το project ερευνά την ιστορία του σειραϊσμού – μιας σημαντικής μεθόδου μουσικής σύνθεσης του 20ού αιώνα, που χρησιμοποίησαν, μεταξύ άλλων, οι Arnold Schönberg, Karlheinz Stockhausen και Pierre Boulez – ενσωματώνοντας νέες τεχνολογίες και προοπτικές, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης. Στην ιστορία της μουσικής τεχνολογίας και του σειραϊσμού, το project “Hyper Serial Music” προσθέτει τρία σημεία καινοτομίας: το “δομικό”, το “σύνθετο” και το “θορυβώδες”. Σε αυτό το τρίτο μέρος της σειράς, ο Tatsuru παράγει ένα πιο περίπλοκο και υψηλότερης ποιότητας αποτέλεσμα, ξετυλίγοντας τη σχέση μεταξύ ηχητικής και κβαντικής ενέργειας όπως θα γινόταν σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας.

www.tatsuruarai.com
video: shorturl.at/aDHS2

Ο Στέφανος Συμινελάκης θα παρουσιάσει μια ηχητική performance με κρουστά. Ο Στέφανος είναι μουσικός παραγωγός και συνθέτης. Στα έργα του χρησιμοποιεί κυρίως προγραμματισμό, καταγραφή και επεξεργασία σημάτων, τεχνικές ανατροφοδότησης, κασέτες, θόρυβο και ενίοτε φυσικά όργανα. Έχει συμμετάσχει σε πληθώρα συναυλιών παρουσιάζοντας ιδιότυπες παραστάσεις, συνδυάζοντας ηχητική εκτέλεση και αυτοσχεδιασμό.

Την ίδια μέρα (21/12, 11:00-14:00), ο Tatsuru Arai θα πραγματοποιήσει στο ΚΕΤ ένα MAX/MSP/JITTER Workshop.
Περισσότερες πληροφορίες: https://polychorosket.gr/events/max-msp-jitter-workshop-tatsuru-arai/

Alcalica | Aegean Dream ‘n’ Bass

Οι Alcalica επιστρέφουν στο ΚΕΤ το Σάββατο 28 Δεκεμβρίου. Οι συναυλίες τους συνδυάζουν όργανα και ακούσματα φαινομενικά αταίριαστα μεταξύ τους και ταξιδεύουν τους ακροατές επάνω σε ένα μουσικό ηλεκτρονικό χαλί που συνεχώς μεταβάλλεται. Οι στάσεις του ταξιδιού είναι πολλές και απρόβλεπτες: μπορεί να είναι μια μπαουχαουζική ντανταϊστική αυτοσχεδιαστική παράσταση, μπορεί να είναι μια μεθυστική μη δογματική τελετουργία ή μπορεί να είναι απλά μουσική, ειλικρινής χορευτική μουσική. Η κάθε συναυλία σημαδεύεται από τη στιγμή και το τοπίο· σημαδεύεται από εκείνη την επαφή που αντηχεί αιώνια και αγγίζει σε ένα βαθύτερο επίπεδο τον πυρήνα αυτών των υλικών που ενώνουν τους ανθρώπους.

Οι Alcalica (Julie Loi, Λεωνίδας Δανέζος) κατάγονται από το νησί της Λέσβου και από το Βερολίνο. Ο ήχος τους έχει επιρροές από το ρεμπέτικο και τα broken beats. Στη μουσική τους χρησιμοποιούν περσικό σαντούρι, ελληνικό μπαγλαμά, αφρικανική καλίμπα, hardware electronics και φωνητικά σε πέντε γλώσσες. Μέσα σε δώδεκα χρόνια έχουν κυκλοφορήσει έξι δίσκους σε βινύλιο και έχουν πραγματοποιήσει εκατοντάδες συναυλίες ανά την Ευρώπη. Έχουν συνεργαστεί, στο studio αλλά και πάνω στη σκηνή, με γνωστούς καλλιτέχνες όπως είναι, μεταξύ άλλων, ο Baba Zula και η Brenna MacCrimmon.

www.alcalica.org

Eyvind Kang & Jessika Kenney

Το ντουέτο των Eyvind Kang και Jessika Kenney από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έρχεται στο ΚΕΤ για μία μοναδική συναυλία τη Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου.

Οι Eyvind Kang (βιόλα/ηλεκτρονικά) και Jessika Kenney (φωνή/ηλεκτρονικά) έχουν καθιερωθεί για τη δουλειά τους πάνω σε μια μοναδική διασταύρωση σύγχρονης σύνθεσης, αυτοσχεδιασμού και μη δυτικών παραδοσιακών μορφών μουσικής. Είτε ατομικά είτε ως ντουέτο, συμμετέχουν σε ποικιλία μουσικών project όπως: παραστάσεις radif περσικής μουσικής με τον Ostad Hossein Omoumi, ηλεκτρονικοί αυτοσχεδιασμοί και συνεργασίες με συμφωνικές ορχήστρες και χορωδίες. Σαν ντουέτο, οι δίσκοι τους The Face Of The Earth και Aestuarium αντιπροσωπεύουν σαφέστερα τις κεντρικές ανησυχίες των διαφορετικών πρακτικών τους: μουσική της εσωτερικής ζωής του ήχου, απαιτητική τελετουργική εστίαση και έντονες αισθητηριακές εμπειρίες.

Περισσότερες πληροφορίες:
www.jessikakenney.com
www.eyvindkang.bandcamp.com
www.editionsmego.com/release/SOMA011
www.editionsmego.com/release/SOMA002

Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος

Η ομάδα Black Forest παρουσιάζει στο ΚΕΤ το έργο του Γάλλου βραβευμένου συγγραφέα Philippe Minyana Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος, σε σκηνοθεσία του Παντελή Δεντάκη. Πρόκειται για μια ελεύθερη διασκευή του μύθου «Πρόκνη και Φιλομήλα» από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου. Η παράσταση πραγματοποιείται με τη στήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος, από τις 20 Ιανουαρίου μέχρι τις 14 Απριλίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

*Oι παραστάσεις στις 2 Μαρτίου (καθαρά Δευτέρα) & 3 Μαρτίου δεν θα πραγματοποιηθούν.

Η υπόθεση του έργου:

Ο Νεαρός Βασιλιάς βιάζει τη μικρή αδερφή της γυναίκας του μέσα σε μια καλύβα στο Σκοτεινό Δάσος. Της κόβει τη γλώσσα και την αφήνει μόνη και αβοήθητη. Επιστρέφει στο παλάτι και, δήθεν συντετριμμένος, λέει στη γυναίκα του πως η Μικρή πνίγηκε εν μέσω θαλασσοταραχής. Δώδεκα μήνες μετά, και ενώ η βασίλισσα βρίσκεται ακόμη βουτηγμένη στο πένθος, μια γριά εμφανίζεται στο παλάτι και της αποκαλύπτει τις αποτρόπαιες πράξεις του βασιλιά. Ξεδιπλώνει ένα μαντίλι κεντημένο από την Μικρή, που τα κόκκινα νήματά του αφηγούνται το έγκλημα και δείχνουν το δρόμο για την καλύβα. Η Βασίλισσα τρέχει να βρει την αδερφή της και μαζί σχεδιάζουν την εκδίκηση που θα πάρουν.

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Στην παράσταση συντίθενται διαφορετικά αφηγηματικά μέσα, επιχειρώντας να δημιουργηθεί ένας φαντασιακός και εφιαλτικός μικρόκοσμος. Ο –ζωντανός– κόσμος των ηθοποιών συναντιέται με τον μυστηριακό κόσμο μικρών γλυπτών (μινιατούρες). Ο παρών θεατρικός χρόνος συνδιαλέγεται με τη video art. Ο φυσικός ήχος συνυπάρχει με τον ηλεκτρονικά επεξεργασμένο. Οι πρωταγωνιστές της παράστασης είναι μικρά γλυπτά που αναπαριστούν τους ήρωες του έργου. Μέσα από ζωντανό και ηχογραφημένο λόγο, οι ηθοποιοί τούς δίνουν φωνή, παίζοντας ταυτόχρονα μαζί τους. Δύο οθόνες ζωντανεύουν τους σκηνικούς χώρους, προβάλλοντας επεξεργασμένες εικόνες, στατικές και κινούμενες. Μια τρίτη οθόνη αναπαράγει σε παράλληλο χρόνο την ιστορία, χρησιμοποιώντας κοντινά πλάνα στα μικρά γλυπτά, παίζοντας με μοντάζ και οπτικά εφέ.

Λίγα λόγια για το έργο:

Ο Minyana δημιουργεί ένα σκληρό κείμενο, που κινείται μεταξύ αφήγησης και θεατρικής δράσης, πλάθοντας έναν κόσμο με υλικά την αλαζονεία, τη διαστροφή, τη χυδαιότητα και την εκδίκηση. Τα πρόσωπα μπαίνουν σε έναν τραγικό κύκλο αίματος, που θα κλείσει μόνο όταν θα έχουν συντριβεί ολοκληρωτικά. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα βαρύ, σκοτεινό περιβάλλον, όπου ακόμη και πίσω από την παιδική αθωότητα κρύβονται τερατώδη ένστικτα. Η νοσηρότητα γεννάει μεγαλύτερη νοσηρότητα, η βία φέρνει λύσσα για τιμωρία, τα εγκλήματα απαντιούνται με την πιο αποτρόπαιη πράξη. Ωστόσο ο Minyana –πιστός στο μύθο του Οβιδίου– δίνει στο φινάλε μια «δεύτερη ευκαιρία» στους ήρωες, μεταμορφώνοντάς τους σε πουλιά· απελευθερώνονται και λυτρώνονται από την ανθρώπινη μοίρα, έτσι το έργο τελειώνει με την ελπίδα μιας νέας, αμόλυντης ζωής.

Τα Ριζά

Μετά την πρώτη τους αθηναϊκή συναυλία στο Ωδείο Αθηνών, Τα Ριζά (Rizà) έρχονται στη σκηνή του Κέντρου Ελέγχου Τηλεοράσεων (ΚΕΤ) στην Κυψέλη, για μια μοναδική εμφάνιση.

Ο ιδιαίτερος ήχος τους διαμορφώνεται από τη φωνή του Θεμιστοκλή Καρποδίνη, γνωστού κυρίως από τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους ως ηθοποιός και περφόρμερ στις παραστάσεις του Δήμου Αβδελιώδη και των Bijoux de Kant, αλλά και από την πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του με ρεμπέτικα, «Κοντραμπατζήδες»∙ το πιάνο του Κωστή Ζουλιάτη aka Costinho, με προϋπηρεσία σε σχήματα όπως οι Night On Earth και οι Ρεμπετέητορς, με συνεργασίες (Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Μαρία Κώτη κ.ά.) αλλά και σόλο παρουσία στον αυτοσχεδιασμό και τη σύνθεση για το θέατρο∙ και το κοντραμπάσο του Πέτρου Λαμπρίδη, με συνεχή δισκογραφική και επί σκηνής πράξη σε πολλά και διαφορετικής φύσεως σχήματα (Ματ σε 2 Υφέσεις, Night On Earth, Johnie Thin Trio, Σοφία Σαρρή, Αθηναϊκή Μαντολινάτα κ.ά.).

Η πρώτη και ομότιτλη δισκογραφική δουλειά τους κυκλοφόρησε τον περασμένο Οκτώβριο σε βινύλιο και CD, και υπογράφεται από το label «από», το οποίο δημιουργήθηκε για το σκοπό αυτό, αλλά και για αντίστοιχες δημιουργικές προτάσεις στο μέλλον.

Τα Ριζά επιχειρούν μια διαφορετική ανάγνωση της παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής, με λιτή ενορχήστρωση και ακουστικό χαρακτήρα – που αντανακλά ένα εύρος ηχητικών αναφορών: από τους δίσκους της ECM Records και τη μεσογειακή jazz μέχρι τα field recordings και τον DJ Shadow. Χωρίς απαραίτητα την πρόθεση για διασκευή ή τον πειραματισμό ως αυτοσκοπό, εμπιστεύονται περισσότερο την πεποίθηση ότι η έννοια της εξέλιξης ενυπάρχει στην ίδια την παράδοση. Το υλικό τους περιλαμβάνει παραδοσιακά τραγούδια – προερχόμενα κυρίως από νησιά της Ελλάδας. Ανάμεσά τους απαντώνται τραγούδια και σκοποί από τις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα, την Εύβοια, την Αίγινα, τη Λέσβο αλλά και τα παράλια της Μικρασίας.

Chepkalo Projects

Το μουσικό σχήμα Chepkalo Projects παρουσιάζει με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο παραδοσιακά τραγούδια κυρίως από την περιοχή της δυτικής Μακεδονίας αλλά και των τριγύρω περιοχών, εντός και εκτός συνόρων. Αγαπημένοι ρυθμοί και σκοποί που συνήθως ακούγονται από ορχήστρες χάλκινων πνευστών μόνο με τη μουσική τους, παρουσιάζονται αλλιώς: με τους στίχους τους. Στη συναυλία του σχήματος στο ΚΕΤ, θα μεταφερθούμε με παράλληλη φωτογραφική προβολή σε φυσικά τοπία της περιοχής, επιχειρώντας να ενωθούν οι άνθρωποι, οι φωνές και η μουσική με την πολυρυθμία των στοιχείων της φύσης.

Το Chepkalo Projects αποτελεί το πρώτο μουσικό σχήμα στην Αθήνα το οποίο τραγουδάει σε μια γλώσσα που απαγορεύτηκε στο παρελθόν και θεωρήθηκε ανύπαρκτη. Το σχήμα ξεκίνησε τις ζωντανές του εμφανίσεις τον Απρίλιο του 2019 σε διάφορους χώρους της Αθήνας, καθώς και σε φεστιβάλ. Έχει επίσης συμμετάσχει ζωντανά στη ραδιοφωνική εκπομπή Αφύλαχτη Διάβαση του Α΄ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Συμμετέχουν:
Χρυσούλα Παπαδοπούλου: φωνή, κιθάρα
Κατερίνα Τζιβίλογλου: φωνή
Κώστας Τσαρούχης: ούτι
Μυρτώ Αλεβίζου: κρουστά
Σκηνοθετική επιμέλεια: Άννα Τζάκου
Φωτογραφικό υλικό: Χρυσούλα Παπαδοπούλου

Stop στις ρατσιστικές «επιτροπές κατοίκων» | Ομιλίες + συζήτηση

Ρατσιστικές επιτροπές «αγανακτισμένων πολιτών»: η ΚΕΕΡΦΑ Κυψέλης, Γαλατσίου, Πατησίων και το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων σάς καλούν σε μια ανοιχτή συζήτηση για την επανεμφάνιση του φαινομένου αυτού και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να το παρεμποδίσουμε.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι : Γιώργος Πίττας (δημοσιογράφος, ΚΕΕΡΦΑ), Λήδα Καζαντζάκη (πανεπιστημιακός), Λορέτα Μακόλεϊ (Οργάνωση Ενωμένων Γυναικών Αφρικής), Κατερίνα Κολτσίδα (Κατάληψη Πάτμου & Καραβία), Νίκος Αλεξανδράτος (κοινοτικός σύμβουλος στο 6ο διαμέρισμα με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας).

Silenced Voices | The Black Oak Ensemble

Το τρίο των Black Oak Ensemble (Σικάγο, ΗΠΑ) έρχεται στο ΚΕΤ για μια συναυλία την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου.

Οι Black Oak Ensemble είναι ένα σύνολο δωματίου που αποτελείται από τους Desirée Ruhstrat (βιολί), David Cunliffe (τσέλο) και Aurélien Fort Pederzoli (βιολί). Πραγματοποιούν τακτικά συναυλίες σε όλο τον κόσμο. Έχουν συνεργαστεί με μουσικούς όπως οι Evan Orman, Goran Ivanovic, José Ferreira, Jory Vinikour και έχουν παρουσιάσει σε πρεμιέρα έργα συνθετών όπως οι Michael Nyman, David Ludwig, Misha Zupko και Conrad Tao.

Στη συναυλία τους στο ΚΕΤ θα παρουσιάσουν αποσπάσματα από τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο Silenced Voices (Cedille Records, 2019). Πρόκειται για ένα βαθιά προσωπικό project αφιερωμένο στους εβραίους συνθέτες του 20ού αιώνα, οι περισσότεροι από τους οποίους έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Ο δίσκος παρουσιάστηκε από το περιοδικό Gramophone Magazine, το Strings Magazine και το BBC Radio 3.

Η μητέρα του Aurélien, καθηγήτρια ιστορίας, προέρχεται από οικογένεια Σεφαρδιτών, και έχει αφιερώσει τη ζωή της στο να ευαισθητοποιήσει τις νέες γενιές σχετικά με το Ολοκαύτωμα. Έτσι, κάθε χρόνο κάνει ταξίδια με τους μαθητές της στην Πράγα, τη Βουδαπέστη, την Κρακοβία, το Άουσβιτς, την Τρεμπλίνκα και την Τερεζίν. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια στη Βουδαπέστη, το 2016, η Desirée και ο David ανακάλυψαν κάποιους δίσκους σε ένα τοπικό δισκοπωλείο. Ανάμεσά τους ήταν και δίσκοι με συνθέσεις των Géza Frid, Paul Hermann Strijktrio, και Dick Kattenburg, τις οποίες οι Black Oak Ensemble συμπεριέλαβαν στο δίσκο τους Silenced Voices. Σκοπός του project είναι να ακουστούν οι φωνές όσων βίαια αναγκάστηκαν να σωπάσουν στα πογκρόμ, στις εξορίες, και στο Ολοκαύτωμα.

www.blackoakensemble.com

Miki Yui | Pinna Bounce

Η Miki Yui, καλλιτέχνιδα, συνθέτρια και μουσικός από το Τόκυο με έδρα το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, επισκέπτεται το ΚΕΤ για μια live performance την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου. Μαζί της η Pinna Bounce.

Miki Yui
Με background στις καλές τέχνες, η Miki Yui εξερευνά τις γκρίζες ζώνες της αντίληψης και της φαντασίας μας, στους τομείς της μουσικής, του σχεδίου, των installation και της performance. Από το 1999 είναι γνωστή για τη μοναδική μινιμαλιστική και οργανική της προσέγγιση στη μουσική. Από ένα λεπτό μικροσκοπικό σφύριγμα μέχρι ένα απόκοσμο βουητό, ηλεκτρονικοί ήχοι και field recordings υφαίνονται σε μουσική με αφηγηματική ένταση. Το 6ο σόλο άλμπουμ της MILLS κυκλοφόρησε από το label CUSP EDITIONS του Μάντσεστερ το Μάιο του 2018.
www.mikiyui.com

Pinna Bounce
Η Pinna Bounce ζει και εργάζεται στην Aθήνα ως μουσικός, DJ και αρχιτέκτων. Το μουσικό έργο της, ομαδικό ή ατομικό, από το 2001, διατρέχει το θέατρο, τον κινηματογράφο, ηχητικές εγκαταστάσεις, συναυλιακούς χώρους και τη δισκογραφία. Εξερευνά τον αυτοσχεδιασμό, τη σύνθεση, την αποδόμηση των ηχητικών μορφών και τη δημιουργία ηχητικών χώρων και εξιστορήσεων. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς της απαντάται στα δύο κύρια ομαδικά project, Drog_A_Tek και Minimaximum Improvision και στο σόλο project Pin(n)a Bounce.
www.orilarecords.bandcamp.com/album/trumpetancy
www.ioannidou-blog.tumblr.com

 

Max/MSP/Jitter Workshop | Tatsuru Arai

Ο συνθέτης Tatsuru Arai (Ιαπωνία, Γερμανία / www.tatsuruarai.com) επιστρέφει στο ΚΕΤ με ένα εργαστήριο ήχου και visuals το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου. Στο εργαστήριο θα μελετηθεί η Max/MSP/Jitter οπτική γλώσσα προγραμματισμού και πώς χρησιμοποιείται για την παραγωγή μουσικής και εικόνων. Το εργαστήριο απευθύνεται κυρίως σε αρχάριους.

Το εργαστήριο καλύπτει τους εξής τομείς:

Max/MSP για ήχο:
1. Εισαγωγή
• set-up Audio Status, file preference
• generate sound signal/cycle~, phasor~, rect~,saw~,noise~
• sound file play /play~, sfplay~, groove~

2. Βασική Μέθοδος
• midi, note control
• control of number by random, line, cycle
• sound effect/filter, reverb, delay

Jitter για visuals:
1. Εισαγωγή
• visual generate/jit.matrix, jit.noise
• movie play, video play movie
• graphic generate /jit.gl.render, jit.gl.sketch, jit.jit.gl.mesh

2. Βασική Μέθοδος 1 / μετατροπή του ήχου σε εικόνα
• transform and perform MSP signal to jitter date/jit.catch~, jit.graph
• matrix date bring to render and window/jit.gl.plane
• make the “sound matrix”

3. Βασική Μέθοδος 2 / μετατροπή ήχου σε γεωμετρία
• evaluate procedural basis funtion/ji.bfg
• create gl geometry from Matrix jit.gl.mesh
• sound analyse/peakamp~
• generate “sound geometry”

Οι συμμετέχοντες πρέπει να έχουν μαζί τους ένα laptop στο οποίο να έχουν εγκαταστήσει το πρόγραμμα Max 8 ή 7 (https://cycling74.com/).

Το ίδιο βράδυ (Σάββατο 21/12, 21:00), ο Tatsuru Arai θα παρουσιάσει το οπτικοακουστικό του project ζωντανά στο ΚΕΤ, μαζί με τον Στέφανο Συμινελάκη.

The Sound of Color Sessions #2

Για πέμπτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικοακουστικού project.

Στο session του Δεκεμβρίου προσκαλεί τους Γιώργο Δημητριάδη (ντραμς), Σπύρο Πολυχρονόπουλο (ηλεκτρονικά), και Ερατώ Τζαβάρα (live visuals).

Γιώργος Δημητριάδης
Ο Γιώργος Δημητριάδης είναι κρουστός μουσικός με έδρα το Βερολίνο που δραστηριοποιείται στους τομείς της σύγχρονης τζαζ και της αυτοσχεδιαστικής μουσικής. Στο βασικό του σόλο έργο χρησιμοποιεί τύμπανα, κύμβαλα και μικρόφωνα για να συνθέσει ηχητικά τοπία σε πραγματικό χρόνο, με έμφαση στην ποιότητα του τόνου, στο χρώμα του ήχου και στις μεγάλες χρονικές διάρκειες.
https://yorgosdimitriadis.wordpress.com/

Σπύρος Πολυχρονόπουλος
Ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Είναι συνθέτης ηλεκτροακουστικής μουσικής με 15 δίσκους στο ενεργητικό του και έχει συγγράψει δοκίμια γύρω από τη φιλοσοφία της μουσικής. Επιστημονικά μετά την αποφοίτησή του από το Φυσικό, εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πολυτεχνείο. Μετά από πέντε έτη σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, όπου εργάστηκε ως ερευνητής, σήμερα βρίσκεται στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο ως ερευνητής στη φυσική μοντελοποίηση μουσικών οργάνων.
https://spyrospolychronopoulos.bandcamp.com/

Ερατώ Τζαβάρα
Η Ερατώ Τζαβάρα εργάζεται στα ψηφιακά πολυμέσα και το video design με συνεργάτες μουσικούς και χορογράφους, ερευνώντας την πλαστικότητα του video στο χώρο και τη χρήση του σε συνδυασμό με τις ζωντανές τέχνες. Με αφετηρία τη φωτογραφία και το κολάζ, συνθέτει ζωντανά διαφορετικές τεχνικές και πηγές εικόνας όπως το ψηφιακό animation, το live feed, το αρχειακό υλικό και το προ-μαγνητοσκοπημένο video.
www.erato-t.com

Γιάννης Αναστασάκης
Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.
www.jannisanastasakis.com

Κάτω από Ένα Χαμηλό Ουρανό

Η παράσταση Κάτω από Ένα Χαμηλό Ουρανό μιλάει για την ιστορία του σαραντάχρονου κινηματογραφιστή Τζαμάλ από τη Συρία.

Ο Τζαμάλ έχει την εμμονή ότι ξεχνά το παρελθόν του. Ζει την τελευταία δεκαετία στη Γαλλία και νιώθει σημαντικά κομμάτια της μνήμης του να χάνονται ή να αλλοιώνονται, ενώ οι φίλοι του είναι διασκορπισμένοι σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ο Τζαμάλ αποφασίζει να ταξιδέψει στην Ευρώπη για να συνδεθεί με ανθρώπους που γνώριζε κάποτε και να ερευνήσει το παρελθόν από την ίδρυση του σύγχρονου κράτους της Συρίας στις αρχές του εικοστού αιώνα. Σταδιακά, μέσω θραυσματικών παρελθοντικών αφηγήσεων, προσπαθεί να κατανοήσει το παρόν.

Το Κάτω από Ένα Χαμηλό Ουρανό είναι μια διαδοχή ασυνήθιστων, απροσδόκητων, οικείων ή αδύνατων συναντήσεων, που μας προκαλούν να βρούμε και να χάσουμε τη μνήμη και την αίσθηση του εαυτού μας.

Η παράσταση παρουσιάζεται ως τμήμα του Performances Beyond Two Shores, ενός project συγχρηματοδοτούμενου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του προγράμματος Δημιουργική Ευρώπη. Με τη συμμετοχή εννέα Ευρωπαίων συνεργατών και τεσσάρων επιπλέον στην Ελλάδα, το project έχει στόχο την υποστήριξη Αράβων καλλιτεχνών στην Ευρώπη.

Η LOOP είναι συμπαραγωγός του σχεδίου στην Ελλάδα, σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων και το 1927 Art Space.

Trailer: https://vimeo.com/369563112

Οι γλώσσες της παράστασης είναι αραβικά και γαλλικά και θα υπάρχουν αγγλικοί και ελληνικοί υπέρτιτλοι.

Συνεργάτες στην Ευρώπη:
Les Bancs Publics — Μασσαλία, Γαλλία / Palais des Beaux Arts, BOZAR — Βρυξέλλες, Βέλγιο / Shubbak — Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο / Dancing on the Edge — Άμστερνταμ, Ολλανδία / Weimar Festival of Arts — Βαϊμάρη, Γερμανία / Napoli festival of Theatre — Νάπολη, Ιταλία / One Week Dance Foundation — Πλόβντιβ, Βουλγαρία / SEE Foundation — Στοκχόλμη, Σουηδία / D-CAF Festival — Κάϊρο, Αίγυπτος

Τοπικοί συνεργάτες:
LOOP, Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, 1927 Art Space

Johnny Labelle + special guest Discovery Zone

Την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου ο Κορμοράνος παρουσιάζει στο ΚΕΤ την πρώτη επίσημη headline live εμφάνιση του Johnny Labelle, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του δίσκου Cold Fruit, ενός εντυπωσιακού ντεμπούτο άλμπουμ με συμμετοχές από Magic Island, την ποιήτρια Rae Armantrout, αλλά και πολλούς σκηνοθέτες στη δημιουργία των αντίστοιχων βίντεο.

Μαζί με το ιδιαίτερο οπτικοακουστικό show που συνεπιμελείται με τον φίλο του, σκηνοθέτη και video artist, Αρίωνα Καλογερά και αρκετό καινούργιο υλικό, ο μεταμοντέρνος lo-fi crooner θα φιλοξενήσει σε ρόλο opening, ειδικά για το συγκεκριμένο event, την Discovery Zone, το προσωπικό πρότζεκτ της νεοϋορκέζας JJ Weihl (κεντρικού μέλους μεταξύ άλλων και των Fenster, indie μπάντας με έδρα το Βερολίνο), σε ένα ιδιαίτερο μείγμα ποπ μουσικής, πειραματισμού και performance.

Links:
https://johnnylabelle.bandcamp.com/
https://www.facebook.com/discoveryzzzone/

Πόλεμος Τοπίων/Guerre des Paysages | παρουσίαση cd-book

πρωτότυπη μουσική / βιόλα: Μιχάλης Καταχανάς
πρωτότυπη μουσική / κιθάρα, loops: Βασίλης Τζαβάρας
τραγούδι: Φωτεινή Μπάνου

video art παρουσίασης: Ερατώ Τζαβάρα
ηχοληψία: Φίλιππος Μαρινέλης

Επί σκηνής, οι τρεις εκτελεστές διασχίζουν ένα χώρο που βρίσκεται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, συναντώντας τα φαντάσματα και τις μουσικές της εποχής του Εμφυλίου, μελωδίες ηπειρώτικες, ρεμπέτικες, ρώσικες… Αυτοσχεδιάζοντας, επιστρέφουν πάντα στον εαυτό τους, στους ήχους και στην πραγματικότητα του παρόντος.

To video art της παρουσίασης είναι βασισμένο σε οπτικό υλικό του Ηλία Πούλου και στο αρχειακό υλικό της παράστασης Πόλεμος Τοπίων.

Το cd-book της παράστασης θα είναι διαθέσιμο στην είσοδο του ΚΕΤ.

Πόλεμος Τοπίων / Guerre des Paysages:
Με αφετηρία το βιβλίο του Ηλία Πούλου “Τασκένδη / Εξόριστες μνήμες” – βασισμένο σε συνεντεύξεις μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού που μεταφέρθηκαν τον Οκτώβριο του 1949, μετά το τέλος του ελληνικού Εμφυλίου, στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν – καθώς και το διήγημα του Dimitris Alexakis “Πόλεμος Τοπίων” η γαλλίδα σκηνοθέτις Irène Bonnaud δημιούργησε μια μουσικοθεατρική παράσταση ανάμεσα στην προφορική ποίηση, τη συναυλία και το θέατρο-ντοκουμέντο.

Συντελεστές:
Κείμενα: Ηλίας Πούλος, Δημήτρης Αλεξάκης
Μετάφραση του κειμένου “Πόλεμος Τοπίων” από τα γαλλικά: Φωτεινή Μπάνου
Δραματουργία – σκηνοθεσία: Irène Bonnaud
Ερμηνεία – τραγούδι: Φωτεινή Μπάνου
Βιόλα: Μιχάλης Καταχανάς
Κιθάρα, loops: Βασίλης Τζαβάρας
Πρωτότυπη μουσική: Μιχάλης Καταχανάς, Βασίλης Τζαβάρας
Φωτισμοί και τεχνική υποστήριξη παράστασης: Γιάννης Ζέρβας
Κατασκευή σκιών: Άθως Δανέλλης
Ηχοληψία παράστασης: Φίλιππος Μαρινέλης
Video: Irène Bonnaud
Video Mapping: Comoddor Ve & Διονύσης Σιδηροκαστρίτης
Φωτογραφίες / υλικό παράστασης: Ηλίας Πούλος
Φωτογραφίες δελτίου τύπου: Δημήτρης Αλεξάκης

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στις 6 Μαΐου 2017 στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, ως συμπαραγωγή του ΚΕΤ με την La Comédie de Reims, την La Commune CDN Aubervilliers και την Cie 813, με την υποστήριξη του Institut Français de Grèce / Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος. Μετά από δυο πετυχημένους κύκλους παραστάσεων στην Αθήνα, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (2017-18), η παράσταση ταξίδεψε στη Γαλλία, στο φεστιβάλ Reims Scènes d’Europe (La Comédie de Reims / Φεβρουάριος 2018) και στην La Commune CDN Aubervilliers (Παρίσι/Aubervillires, 15 – 19 Μαΐου 2019).

Taboo / In the Dark

Έχετε περάσει ποτέ δυο ώρες παίζοντας, χορεύοντας ή τραγουδώντας σε απόλυτο σκοτάδι; Η ελληνογαλλίδα ηθοποιός και σκηνοθέτις Clio Van de Walle σάς προσκαλεί σε ένα αισθητηριακό και συναισθηματικό ταξίδι με θέμα το Taboo.

Σαν πρώτο βήμα, θα κληθείτε να παρατηρήσετε το χώρο στον οποίο βρίσκεστε και θα κινείστε για τις επόμενες δυο ώρες. Μόλις ο χώρος γίνει πιο οικείος, κλείνουν τα φώτα και η “εμπειρία” ξεκινά σιγά σιγά με προσαρμοστικές ασκήσεις:

– Εντοπισμός των σωμάτων στο χώρο
– Ασκήσεις για φωνή, ήχο, αναπνοή, τραγούδι
– Συλλογικοί αυτοσχεδιασμοί με μουσική, χρήση αντικειμένων, μουσικά όργανα
– Ασκήσεις με μυρωδιές, υλικά, γεύσεις
– Αισθητηριακές και συναισθηματικές μνήμες

Στη συνέχεια, θα εργαστείτε πάνω σε ένα σύντομο κείμενο “taboo” που θα έχετε μάθει απ’ έξω. Μπορεί να είναι ένα άρθρο, ένα ποίημα, ένα τραγούδι, ένα θεατρικό απόσπασμα, μια πολιτική ομιλία κ.ά. Αυτή η νέα προσέγγιση στο κείμενο θα σας επιτρέψει να συνδεθείτε με την ομάδα ενστικτωδώς και οργανικά. Εξερευνώντας το σώμα, τη φωνή και τη φαντασία σας, θα ανακαλύψετε τον εαυτό σας με έναν προκλητικό και απροσδόκητο τρόπο.

Περισσότερες πληροφορίες για την Clio Van de Walle:
https://lacompagnieindigo.wixsite.com/lacompagnieindigo/videos

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή σε άτομα από 16 ετών και άνω. Οι συμμετέχοντες μπορούν να μιλούν ελληνικά, γαλλικά ή αγγλικά, ωστόσο το κείμενο που θα επιλέξουν μπορεί να ειπωθεί σε οποιαδήποτε γλώσσα.

Κάθε συμμετέχων καλείται να:
– φέρει μια μυρωδιά που αντιστοιχεί στο κείμενο του/της (αρώματα, μπαχαρικά, τρόφιμα, αλκοόλ, ελαιογραφίες κ.ά.)
– φέρει έναν ήχο που αντιστοιχεί στο κείμενο του/της (μουσικό όργανο, τσαλακωμένο χαρτί, πλαστικό μπουκάλι, μεταλλικά αντικείμενα, σφυρίχτρα κ.ά.)
– φορά άνετα ρούχα και παπούτσια

κρατήσεις απαραίτητες στο info@polychorosket.gr & στο 213 00 40 496

Phono-Bau + DJ set

Στα πλαίσια του προγράμματος Transfer International και με αφορμή τα 100 χρόνια από την ίδρυση της πρωτοποριακής σχολής Bauhaus, οι Stefan Schneider, Pinna Bounce και Λευτέρης Θεοδόσης, παρουσιάζουν το Phono-Bau. Πρόκειται για μια μουσική performance που ξεκινά από τη διερεύνηση της δυσδιάκριτης σχέσης του Bauhaus με τη μουσική και που εμπνέεται από δύο πειραματικά project του László Moholy-Nagy: το Φωτογράφημα και τον Γραφικό Ήχο. Τελικά το Phono-Bau είναι ένας πειραματικός μουσικός διάλογος που χρησιμοποιεί ιδέες του μοντέρνου αλλά και αποσπάσματα συζητήσεων των τριών καλλιτεχνών σε σχέση με τα γεγονότα που σημάδεψαν την Ευρώπη του μεσοπολέμου. Μετά την performance θα ακολουθήσει DJ set από τους τρεις καλλιτέχνες.

Το Phono-Bau αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Transfer International και υποστηρίζεται από το NRW KULTURsekretariat.
https://phonobau.home.blog/

Stefan Schneider
Έχοντας σπουδάσει φωτογραφία με τον καθηγητή Bernd Becher στην Kunstakademie στο Düsseldorf, ο Stefan Schneider ξεκινά να δουλεύει ως μουσικός-παραγωγός το 1994. Είναι ιδρυτικό μέλος των Kreidler και To Rococo Rot ενώ έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Joachim Roedelius (Cluster), Dieter Moebius (Cluster), Klaus Dinger (Kraftwerk, Neu!), Hauschka, Katharina Grosse, και John McEntire (Tortoise). Δραστηριοποιείται μουσικά ως Mapstation και είναι ιδρυτής της δισκογραφικής εταιρείας TAL.
http://www.talmusic.com/

Pina Bounce
Η Pina Bounce ζει και εργάζεται στην Aθήνα ως μουσικός, DJ και αρχιτέκτων. Το μουσικό έργο της, ομαδικό ή ατομικό, από το 2001, διατρέχει το θέατρο, τον κινηματογράφο, ηχητικές εγκαταστάσεις, συναυλιακούς χώρους, και τη δισκογραφία. Εξερευνά τον αυτοσχεδιασμό, τη σύνθεση, την αποδόμηση των ηχητικών μορφών και τη δημιουργία ηχητικών χώρων και εξιστορήσεων. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς της απαντάται στα δύο κύρια ομαδικά project, Drog_A_Tek και Minimaximum Improvision και στο σόλο project Pin(n)a Bounce.
www.orilarecords.bandcamp.com/album/trumpetancy
www.ioannidou-blog.tumblr.com

Λευτέρης Θεοδόσης
Έχοντας σπουδάσει κλασική κιθάρα και αρχιτεκτονική, η δουλειά του Λευτέρη Θεοδόση περιλαμβάνει ερευνητικά και καλλιτεχνικά project που εξετάζουν (ή εμπνέονται από) την πολύπλευρη σχέση του ήχου με το χώρο, όπως αυτή αναπτύσσεται μέσα σε συγκεκριμένα ιστορικά πλαίσια.
www.soundcloud.com/zedavega

Fausto Sierakowski/Michalis Katachanas Duet

Ο Fausto Sierakowski (alto sax) και ο Μιχάλης Καταχανάς (viola) γνωρίστηκαν το φθινόπωρο του 2011, αυτοσχεδιάζοντας σε ένα από τα υπόγεια του New England Conservatory στη Βοστώνη. Έχοντας και οι δυο ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές τους σπουδές στην Αμερική, συναντιούνται ξανά στη σκηνή του ΚΕΤ για έναν ακόμη αυτοσχεδιασμό. Δημιουργούν ένα απροσδόκητο ντουέτο εξερευνώντας τα όρια της παραδοσιακής μουσικής και της free jazz. Συνομιλούν μεταξύ τους εναλλάσσοντας ρόλους και ηχοχρώματα.

Fausto Sierakowski
Γεννήθηκε το 1988 στο Παρίσι και μεγάλωσε στη Ρώμη. Το 2009 πήρε Δίπλωμα στο Κλασικό Σαξόφωνο από το Conservatorio di Santa Cecilia υπό την καθοδήγηση του Αlfredo Santoloci και το 2012 αποκτά Μεταπτυχιακό Τίτλο Σπουδών πάνω στο σύγχρονο αυτοσχεδιασμό από το New England Conservatory υπό την καθοδήγηση των Anthony Coleman, Hankus Netsky και Frank Carlberg. Κατά την παραμονή του στην Αμερική και μέχρι την επιστροφή του στην Ευρώπη το 2014, έκανε συναυλίες και ηχογραφήσεις με μουσικούς όπως οι Matt Moran, Anthony Coleman, Joe Morris, Matt Darriau, Satoshi Takeshi, Hayden Chisholm και Axel Dörner. Το 2016 μετακομίζει στην Ελλάδα, με σκοπό να μελετήσει Κλασική Οθωμανική Μουσική και ούτι με τον Ευγένιο Βούλγαρη. Από τότε συμμετέχει στα μουσικά σύνολα του Ευγένιου Βούλγαρη, του Θύμιου Ατζακά και του James Wylie, αλλά και σε αρκετά συγκροτήματα, όπως: People of the wind (με τον Αλέξανδρο Ριζόπουλο) και Ροδάκινα (με την Αυγερινή Γάτση, τη Μαρία Πλουμή και την Εύη Κανέλλου).

Μιχάλης Καταχανάς
Γεννήθηκε στον Πειραιά. Ξεκίνησε μαθήματα κλασικού βιολιού σε ηλικία 8 ετών με τον Κώστα Καβάκο. Το 1990 εισήχθη στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και το 1999 στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου απ ́όπου αποφοίτησε το 2006, υπό την επίβλεψη του Δήμου Δημητριάδη. Το 2008 έγινε δεκτός για μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Σύγχρονου Αυτοσχεδιασμού του New England Conservatory of Music στη Βοστώνη των Η.Π.Α, ως υπότροφος του «Ιδρύματος Fulbright». Μαθήτευσε κοντά σε σημαντικούς καθηγητές όπως οι Charlie Banakos και Ran Blake. Στις αρχές του 2012 σχηματίζει το Michalis Katachanas Quartet και πραγματοποιεί συναυλίες σε πολλές μουσικές σκηνές αλλά και ηχογραφήσεις για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Ως Jazz βιολίστας και συνθέτης έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους έλληνες συνθέτες (Νίκο Ξυδάκη, Μίμη Πλέσσα, Κατερίνα Φωτεινάκη, κ.ά.) και ξένους μουσικούς (Jackie Leven, Antony Coleman, Joe Tornabene κ.ά.). Συνθέτει και παίζει μουσική για θεατρικές παραστάσεις (Όρνιθες, Πόλεμος Τοπίων, Ένα Καρφί στον Τοίχο, Τρισεύγενη). Έχει στο ενεργητικό του δυο προσωπικούς δίσκους (Μurderess και Το Τρίτο Χρέος) και πολυάριθμες συμμετοχές σε ηχογραφήσεις εντός και εκτός Ελλάδας. Από το 2014 είναι διδάσκων στο Τμήμα Jazz του Ωδείου Αθηνών.

Tongue Depressor | Panos Alexiadis

Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής τους περιοδείας και με αφορμή την κυκλοφορία τους με τίτλο “Dregs” στο αθηναϊκό label THALAMOS, οι αμερικάνοι Tongue Depressor κάνουν μια στάση στην Αθήνα για μια ηχητική performance στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Μαζί τους ο Πάνος Αλεξιάδης σε μια απ’ τις σπάνιες πλέον εμφανίσεις του.

Οι Tongue Depressor (New Haven, CT) αποτελούνται από τους Henry Birdsey (fiddle, lap steel) και Zach Rowden (fiddle, upright bass). Η μουσική τους έχει αναφορές στο Drone και Harsh Noise ήχο καθώς και την εκκλησιαστική μουσική, ενώ συχνά χρησιμοποιούν μικροτονικά κουρδίσματα. Πρόσφατα project τους είναι τα “Broad Is The Road That Leads To Death” (2018) και “To See Not” μια ηχογράφηση με τον περκασιονίστα Trevor Saint (Glockenspiel) που κυκλοφόρησε τον Γενάρη του 2019 από την Obsolete Staircases και την εν εξελίξει σειρά “Fiddle Music”.

https://tonguedepressor.bandcamp.com

Ο Πάνος Αλεξιάδης είναι ηχητικός καλλιτέχνης και μουσικός που εστιάζει στη σύγχρονη ηλεκτρονική / ηλεκτροακουστική σύνθεση. Κατά τη διάρκεια των ζωντανών του εμφανίσεων, εξερευνά ένα εσωστρεφές ηχητικό περιβάλλον που εξελίσσεται στα όρια μεταξύ σύνθεσης και αυτοσχεδιασμού. Τον τελευταίο χρόνο γράφει για εκκλησιαστικό όργανο ενώ παράλληλα συνεχίζει τη συνεργασία του με τον κομίστα Στάθη Τσεμπερλίδη για τη δημιουργία πειραματικών ταινιών επιστημονικής φαντασίας.

http://thalamos.net
https://thalamosnet.bandcamp.com
https://soundcloud.com/alexiadis

Σπύρος Πολυχρονόπουλος | Μιχάλης Μοσχούτης

Για πρώτη φορά συμπράττουν, στο ΚΕΤ, οι δύο πειραματικοί μουσικοί Σπύρος Πολυχρονόπουλος aka Spyweirdos (ηλεκτρονικά) και Μιχάλης Μοσχούτης (κιθάρα). Έντονες εναλλαγές ηχοτοπίων βασισμένες σε αμιγώς ηλεκτρονικούς και ηλεκτρικούς ήχους οι οποίοι συνομιλούν με field recordings. Special guest της βραδιάς θα είναι ο Θάνος Πολυμενέας Λιοντήρης (κοντραμπάσο).

Ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Είναι συνθέτης ηλεκτροακουστικής μουσικής με 15 δίσκους στο ενεργητικό του και έχει συγγράψει δοκίμια γύρω από τη φιλοσοφία της μουσικής. Επιστημονικά μετά την αποφοίτησή του από το Φυσικό, εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πολυτεχνείο. Μετά από πέντε έτη σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, όπου εργάστηκε ως ερευνητής, σήμερα βρίσκεται στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο ως ερευνητής στη φυσική μοντελοποίηση μουσικών οργάνων.

Ο Μιχάλης Μοσχούτης είναι καλλιτέχνης που εξερευνά την υλικότητα του ήχου και τη σωματικότητα της μουσικής πράξης. Παρουσιάζει συστηματικά τη δουλειά του σε χώρους και φεστιβάλ όπως: Cave12 (Γενεύη), Cafe OTO (Λονδίνο), Tectonics (Τελ Αβίβ), Mengi (Ρέικιαβικ), Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Αθήνα), DeRuimte (Άμστερνταμ) κ.ά. Παράλληλα ασχολείται με το live cinema και διοργανώνει το φεστιβάλ μουσικής και κινηματογράφου INMUTE. H δισκογραφική του εταιρεία Holotype Editions έχει εκδώσει δίσκους σημαντικών sound artists όπως οι Jacob Kirkegaard, Lawrence English και Werner Dafeldecker. Από το 2017, συν-επιμελείται την αθηναϊκή έκδοση του φεστιβάλ Tectonics. Από το 2018 επιμελείται το φεστιβάλ σύγχρονης ηλεκτρονικής και πειραματικής μουσικής της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση με τίτλο Borderline.

Φωτογραφίες: Federica Pace

Bonsai Three

Οι Bonsai Three είναι ένα μουσικό τρίο που σχηματίστηκε το Δεκέμβρη του 2018. Κοινή ρίζα των μελών του είναι ο πειραματισμός της στιγμής, με κύριο στόχο την επί τόπου επικοινωνία εικόνων και συναισθημάτων.

Guitar, Keys – Σπύρος Ξυγκάκης
Drums, Percussion, Tinwhistle – Σίμος Ρηνιώτης
Bass – Παντελής Ξυγκάκης

Περισσότερες πληροφορίες:

www.facebook.com/bonsaithreeband

www.youtube.com/watch?v=zBd27tXmdeI

www.youtube.com/watch?v=KxO8iC864cw&t=10s

The Sound of Color Sessions #1

Για πέμπτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικοακουστικού project.

Στο session του Νοεμβρίου προσκαλεί τους Gilad Atzmon (σαξόφωνο), Δημήτρη Κλωνή (τύμπανα), Γιάννη Παπαδόπουλο (πλήκτρα) και Ναταλία Μαντά (live visuals).

 

Gilad Atzmon
Ο Gilad Atzmon είναι βρετανός μουσικός της τζαζ και συγγραφέας. Γεννήθηκε στο Ισραήλ το 1963 και σπούδασε σύνθεση και τζαζ στο Rubin Academy of Music στην Ιερουσαλήμ. Παίζει σαξόφωνα, κλαρινέτο και ξύλινα πνευστά όργανα. Το album του Exile επιλέχθηκε από το BBC ως ο καλύτερος τζαζ δίσκος της χρονιάς (2003). Ο John Lewis της Guardian τον περιγράφει ως τον “πιο δυναμικό άντρα στη βρετανική τζαζ σκηνή”. Ο Atzmon περιοδεύει συχνά ανά τον κόσμο. Τα album του, δεκαπέντε μέχρι στιγμής, συχνά εξερευνούν πολιτικά ζητήματα και μουσικές της Μέσης Ανατολής. Ως μέλος των Blockheads, ο Gilad έχει συνεργαστεί δισκογραφικά με τους Ian Dury, Robbie Williams, Sinead O’Connor και Paul McCartney. Ο Gilad έχει επίσης συνεργαστεί με τον Robert Wyatt και τους Water Boys. To 2014 συνεργάστηκε με τους Pink Floyd και συμμετέχει στον τελευταίο τους δίσκο με τίτλο The Endless River.
www.gilad.co.uk

Δημήτρης Κλωνής
Ο Δημήτρης Κλωνής γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Σε ηλικία 14 ετών ξεκινά τη σπουδή του στα drums κοντά στον Πέτρο Δαχτυλίδη και εν συνεχεία κοντά στον Γιάννη Φλώρο, όπου και διδάσκεται την περίφημη ‘ντραμιστική’ κληρονομιά που άφησε ο μεγάλος Alan Dawson. Έχει συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα της εγχώριας jazz σκηνής, όπως οι: Τάκης Πατερέλης, Γιώργος Κοντραφούρης, Γιώτης Σαμαράς, Δημήτρης Τσάκας, Παντελής Μπενετάτος, Δημήτρης Καλαντζής, Κώστας Κωνσταντίνου, Περικλής Τριβόλης, Δημήτρης Σεβδαλής, Βάσω Δημητρίου, καθώς και με ξένους καλλιτέχνες όπως οι: Femi Temowo (Roots, Amy Winehouse), Michael Weisberger (Milo Ζ), Yoel Soto, Enrique Pascual, Adedeji Adetayo, Aline de Lima. Έχει επίσης συνεργαστεί με τους Φοίβο Δεληβοριά, Μάρθα Φριντζήλα, Δώρο Δημοσθένους και Πέτρο Θεοτοκάτο. Αυτή την περίοδο ζει στην Αθήνα όπου και εργάζεται σαν full-time μουσικός παίζοντας με πληθώρα σχημάτων, ηχογραφώντας και διδάσκοντας.

Γιάννης Παπαδόπουλος
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1987. Αποφοίτησε από το Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο – Λύκειο Παλλήνης. Έχει συμμετάσχει σε μικρά σύνολα της Ορχήστρας Νέων της ΕΡΤ. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, στην κατεύθυνση εκτέλεσης jazz, με καθηγητές τους: Δημήτρη Καλαντζή, Γιώργο Κοντραφούρη, Δήμο Δημητριάδη. Ως υπότροφος του τμήματος έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με σημαντικούς καλλιτέχνες της διεθνούς Jazz σκηνής, όπως: Dave Liebman, Jonathan Kreisberg, Αrmen Donelian, Jari Perkiomaki, Jukkis Uotila, Sheila Jordan, Chico Freeman, Mark Murphy, Γιώργος Κοντραφούρης, Σάμι Αμίρης, Thomas Clausen, Gianni Lenoci. Το 2009 εκπροσώπησε το Ιόνιο Πανεπιστήμιο στο 19ο διεθνές συνέδριο του IASJ (International Association of Schools of Jazz) στη Λουκέρνη. Έχει δώσει πολυάριθμες συναυλίες στην Ελλάδα με καταξιωμένους καλλιτέχνες της ελληνικής (Τάκη Πατερέλη, Δήμο Δημητριάδη, Γιώργο Φακανά, Βασίλη Ρακόπουλο, Αλέξανδρο Κτιστάκη, κ.ά.) και της διεθνούς τζαζ σκηνής (J.D. Walter, Manfred Schoof, Jean-Loup Lognon, Tivon Pennicott κ.ά.). Είναι ιδρυτικό μέλος του Next Step Quintet με το οποίο έχουν ηχογραφήσει δύο άλμπουμ, και συμμετέχει επίσης σε πολλά σχήματα της ελληνικής σκηνής.

Ναταλία Μαντά
Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, κερδίζει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα Mελέτη για Δημόσιο Χώρο. Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Τελείωσε με Άριστα και βαθμό πτυχίου 9,5 (εννέα και πέντε). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβρη του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

Γιάννης Αναστασάκης
Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.
www.jannisanastasakis.com

AirBnB στην Αθήνα;

Συζητάμε για το AirBnB στην Αθήνα. Βλέπουμε τις γειτονιές μας να γίνονται απλησίαστες λόγω ενοικίων και προβληματιζόμαστε. Βλέπουμε εξώσεις από διαμερίσματα για να γίνουν AirBnB. Τι μπορούμε εμείς να κάνουμε για όλα αυτά;

Τη συζήτηση θα ανοίξει ο πολεοδόμος/ερευνητής Δημήτρης Πέττας παρουσιάζοντας μια μελέτη για το AirBnB στην Αθήνα και τις επιπτώσεις του.

Το Μυρμήγκι (Στέκι Αλληλεγγύης Κυψέλης) βλέποντας και την Κυψέλη να επηρεάζεται από όλα αυτά, έχει αρχίσει να ασχολείται με το ζήτημα.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: www.tomirmigi.blogspot.com/2019/10/blog-post.html

A Talk | ομάδα ΦΕΜ

Η ομάδα ΦΕΜ παρουσιάζει για τρίτη φορά το A Talk στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων στις 1, 14 και 15 Δεκεμβρίου.

Μια συνάντηση. Μιλάς και ακούω. Ρωτάω, απαντάς. Συμφωνούμε. Οδηγώ και εσύ ακολουθείς. Αντιστέκεσαι. Αμηχανία.

Το Α Talk είναι ένα ντουέτο που εξερευνά τους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούμε και διαμορφώνουμε σχέσεις. Είναι ένας κινητικός διάλογος δύο σωμάτων που έχουν ανάγκη να κατανοήσουν και να γίνουν κατανοητά. Δημιουργούν σχέσεις αλληλεξάρτησης, φιλίας και εκμετάλλευσης, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τι είναι αυτό που τα κινεί. Πώς θα διαλέξουν να συνεχίσουν την κουβέντα; Πρόκειται για χορό εμπνευσμένο από τη διαπροσωπική επικοινωνία, τις καθημερινές συναντήσεις και τις οικείες σχέσεις που βιώνει και δημιουργεί ένας άνθρωπος στη ζωή του. Δύο σώματα που κουβαλούν μνήμες, εμπειρίες και ανάγκες – δύο κοσμοθεωρίες – έρχονται αντιμέτωπα και προσπαθούν να συγχρονιστούν μέσα στο θόρυβο που τα περιβάλλει. Οδηγούν, ακολουθούν, ασφυκτιούν και συγκρούονται σε μια προσπάθεια να μειώσουν την απόσταση που τα χωρίζει, μία κίνηση τη φορά.

Το έργο εστιάζει στις διεργασίες της επικοινωνίας και του διαλόγου και επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τους κλασικούς ρόλους και το λεξιλόγιο που συναντάμε σε κοινωνικούς χορούς, τύπου ballroom. Προσεγγίζει τους τυπικούς «αντρικούς» και «γυναικείους» ρόλους ως κατασκευασμένες δομές, χτισμένες από ένα σύνολο κανόνων επικοινωνίας. Επιχειρεί να αποδομήσει αυτούς τους ρόλους και να μπλέξει τους κανόνες μέσα από ένα παιχνίδι lead-follow, πρόθεσης και αφής.

Η ομάδα ΦΕΜ από τις 3 Νοεμβρίου έως τις 15 Δεκεμβρίου πραγματοποιεί εργαστήριο κίνησης στο ΚΕΤ (www.polychorosket.gr/events/ergastiriokinisis).

Εργαστήριο Κίνησης | ομάδα ΦΕΜ

Η ομάδα ΦΕΜ επιστρέφει στο ΚΕΤ με ένα εργαστήριο κίνησης, στο οποίο οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με τα διαφορετικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη δημιουργία του έργου A Talk. Το A Talk παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (πρόγραμμα “Ανοιχτές Πόρτες”, Νοέμβριος 2018) και στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (Δεκέμβριος 2018 και Ιούνιος 2019, www.polychorosket.gr/events/a-talk-omada-fem).

Το εργαστήριο απευθύνεται σε χορευτές και μη χορευτές, σε άτομα που ενδιαφέρονται για την κίνηση, ανεξαρτήτως εμπειρίας. Θα ερευνηθούν οι δυνατότητες που προκύπτουν κατά τη συνάντηση δύο ή περισσότερων σωμάτων: πώς επικοινωνούν, συνεργάζονται, συγκρούονται και κινούνται μαζί στο χώρο. Η χρήση των εργαλείων που θα διδαχθούν αποσκοπεί στην εξέλιξη κινητικών διαλόγων, οι οποίοι καταλήγουν να αφηγούνται μικρές ιστορίες συνύπαρξης. Τελικός στόχος των συναντήσεων είναι η παρουσίαση στο κοινό μιας νέας σύνθεσης, δομημένης πάνω στο υλικό που ερευνήθηκε από τους συμμετέχοντες.

Το εργαστήριο αποτελείται από δύο κύκλους:

• 1ος κύκλος: Κυριακή 3, 10, 17, 24 Νοεμβρίου | 16:00 – 18:00
Στις πρώτες τέσσερις συναντήσεις, οι συμμετέχοντες θα εξερευνήσουν το κινητικό υλικό και τα εργαλεία που προτείνει η ομάδα. Αρχικά θα δοθεί προσοχή σε βασικές ασκήσεις που αφορούν τον άξονα, τα πέλματα και τη χρήση του βάρους, οι οποίες θα επιτρέψουν την εξερεύνηση της κίνησης στο χώρο, ατομικά και ομαδικά. Έπειτα, δουλεύοντας σε ζευγάρια, θα εξεταστεί η χρήση της αφής ως μέσο επικοινωνίας και η ικανότητα του σώματος να προτείνει ή να ακολουθήσει μια οδηγία. Με την εξάσκηση και κατανόηση των παραπάνω, οι συμμετέχοντες θα φτάσουν στο σημείο να δημιουργούν μικρούς αυτοσχεδιαστικούς διαλόγους με τα σώματά τους.

• 2ος κύκλος: Κυριακή 1, 8, 15 Δεκεμβρίου | 16:00 – 19:00
Ο δεύτερος κύκλος στοχεύει στη δόμηση της παρουσίασης, που θα βασιστεί πάνω στο υλικό που εξερευνήθηκε στον πρώτο κύκλο. Παράλληλα θα συμμετάσχουν στην ομάδα δύο μουσικοί (Φωτεινή Μπάνου – φωνή, Δημήτρης Αλεξάκης – μπουζούκι) οι οποίοι θα πάρουν μέρος στην τελική σύνθεση και παρουσίαση του έργου. Σκοπός της συνεργασίας είναι να εξεταστεί η μουσική ως ένα επιπλέον «σώμα» που μπαίνει στον κινητικό διάλογο, με την ικανότητα να προτείνει, να αντισταθεί και να συνοδεύσει την κίνηση των συμμετεχόντων.

• Στις 15 Δεκεμβρίου, μετά την τελική συνάντηση, τα ευρήματα του εργαστηρίου θα παρουσιαστούν στο ΚΕΤ παράλληλα με το έργο της ομάδας ΦΕΜ, A Talk.

Κόστος: 80€ (για 7 συναντήσεις), 70€ (για 7 συναντήσεις – early bird – δήλωση συμμετοχής μέχρι 25/10), 50€ (για τον ένα κύκλο, είτε τον πρώτο είτε τον δεύτερο).

Δηλώσεις συμμετοχής: info@polychorosket.gr & 0030 69 45 34 84 45 (περιορισμένος αριθμός συμμετοχών).

*Οι συμμετέχοντες έχουν την επιλογή να παρακολουθήσουν μόνο τον πρώτο κύκλο ή και τους δύο. Η δυνατότητα παρακολούθησης μόνο του δεύτερου κύκλου ισχύει μόνο για χορευτές. Όσοι επιθυμούν να λάβουν μέρος στην τελική παρουσίαση δικαιούνται μία απουσία ανά κύκλο.

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Ντόκος

____________________________

Η ομάδα ΦΕΜ δημιουργήθηκε από τις Ερικέτη Ανδρεαδάκη και Δανάη Μορφονιού. Η συνεργασία τους ξεκίνησε το 2016 με τα έργα ΩΧ και Les Femmes Meurent Deux Fois (2016, Robin Howard Theatre, Λονδίνο).

Ερικέτη Ανδρεαδάκη
Η Ερικέτη Ανδρεαδάκη σπούδασε στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του ΕΚΠΑ και σύγχρονο χορό στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Ραλλού Μάνου. Συνέχισε τις σπουδές της στο London Contemporary Dance School, αποφοιτώντας με Master στο σύγχρονο χορό. Έχει εργαστεί στο Λονδίνο και την Ελλάδα ως χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια χορού. ‘Έχει συνεργαστεί με χορογράφους και ομάδες όπως οι: Robert Clark, Siobhan Davies, Itamar Serussi (ως μέλος της ομάδας EDge, 2015), Joanna Kalm, Tom Roden & Anna Williams, ArCt, Vervain Theatre, Creo. Από το 2017 παρουσιάζει τη δική της χορογραφική δουλειά σε συνεργασία με την ομάδα Ε3 και την ομάδα ΦΕΜ (Δημοτικό θέατρο Πειραιά, Blue Elephant Theatre London, Art for Change Festival, Rabbithole).

Δανάη Μορφονιού
Η Δανάη Μορφονιού είναι χορογράφος και εκπαιδευτικός χορού. Σπούδασε σύγχρονο χορό στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού Ραλλού Μάνου στην Αθήνα. Το 2015 έλαβε υποτροφία από το London Contemporary Dance School/The Place, όπου ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο σύγχρονο χορό και τη χορογραφία. Η Δανάη έχει εργαστεί ως καθηγήτρια σύγχρονου χορού και αυτοσχεδιασμού σε σχολές χορού/θεάτρου στην Ελλάδα και το Λονδίνο. Έχει συνεργαστεί με χορογράφους όπως οι Vera Tussing, Ben McΕwen, Rosalind Crisp, Αγγελική Στελλάτου. Το 2016 παρουσίασε τα work in progress: “ΩΧ” και “Les Femmes Meurent Deux Fois” (Robin Howard Theater, Λονδίνο). Το 2017 ανέλαβε τη χορογραφία και επιμέλεια κίνησης στην παιδική/εφηβική ομάδα θεάτρου Αct & Play, σε συνεργασία με τη σκηνοθέτη Κατερίνα Στάικου.

Το Κεφάλαιο

Η Μαρία Σωτηροπούλου επιστρέφει στο ΚΕΤ με Το Κεφάλαιο, μια performance σε εναέριο ακροβατικό σχοινί. Η καινούρια τράπεζα στο κέντρο έχει καθαρά παράθυρα, 24ωρη επιτήρηση και αυτόματο ποτιστήρι για να διώχνει τους παρείσακτους, το βράδυ φωτίζεται, τη μέρα δε φωτίζεται, αλλά γίνεται ένα με το περιβάλλον και μπορεί να τη βρει μόνο όποιος έχει κλείσει ραντεβού και είναι έτοιμος για μια νέα πνευματική κατάθεση αξίας 10.000 δέντρων.

Σύντομο βιογραφικό: Η Μαρία Σωτηροπούλου είναι εικονογράφος, σχεδιάστρια οπτικής επικοινωνίας και καλλιτέχνης. Η ενασχόλησή της με τα εναέρια ακροβατικά ως μέσο έκφρασης, ξεκίνησε το 2011. Από το 2012, συμμετέχει σε παραστάσεις με τη σχολή της Ευγενίας Γαλεράκη στο Circus Festival, στο Θέατρο Πορεία και στο Θέατρο Κνωσός. Το 2015 συμμετείχε στο Influence Festival στην Καρδίτσα με την παράσταση «Διαδρομές» της ομάδας «Δέκα Πάνω». Το 2018 έλαβε μέρος στην παράσταση «Συναντήσεις» της Ερμίρα Γκόρο, στο πλαίσιο του 10ου Arc for Dance Festival. Τον Σεπτέμβριο του 2019 συμμετείχε στην παράσταση «Madren vol. 3» της «ΟΩ, Omicron Omega» στο πλαίσιο του Our Festival. Είναι μέλος της ομάδας «ΒΕΜΦ», με την οποία δημιούργησαν το βίντεο «Messaritikos», που επιλέχθηκε από το Athens Video Dance Project το 2018. Με την ομάδα «ΒΕΜΦ», παρουσίασαν μέρος της παράστασης «Σε δύο άξονες» στο TedXLesvos, στο Δημοτικό θέατρο Μυτιλήνης τον Σεπτέμβριο του 2019.

ΚΕΤ 8η χρονιά | Opening Party

– Το ΚΕΤ γίνεται 7 χρονών και το γιορτάζει !
– KET turns 7 years old and celebrates it!
– Le KET a 7 ans et fête ça!

DJ Sets by lyrikal bad man, Sarenka, Σίστερ

The Missing Word Revisited

“Η μουσική αυτού του CD είναι ο απόηχος μιας ηχητικής και συναισθηματικής διαδρομής που ξεκινάει το 2012 και φτάνει ως τώρα μέσα από τη δουλειά μου στο θέατρο. Θραύσματα, αποτυπώματα και εικόνες που συνδέονται μεταξύ τους με τη λέξη που λείπει”.
Με αφετηρία το υλικό του δίσκου του “The Missing Word”, ο Βασίλης Τζαβάρας θα βρεθεί στη σκηνή του ΚΕΤ με τον ντράμερ Γιάννη Ηλιάκη και την video artist Ερατώ Τζαβάρα για να παρουσιάσουν μια μουσική παράσταση με τίτλο “The Missing Word Revisited”. Οι συνθέσεις του Βασίλη Τζαβάρα συνομιλούν με τις αυτοσχεδιαστικές παρεκτροπές των ντραμς, της κιθάρας και των live visuals.

Βασίλης Τζαβάρας – κιθάρα, loops
Γιάννης Ηλιάκης – ντραμς
Ερατώ Τζαβάρα – live visuals
Φίλιππος Μαρινέλης – ηχοληψία

Βασίλης Τζαβάρας
Ο Βασίλης Τζαβάρας γεννήθηκε στο Παρίσι το 1973. Δουλεύει ως επαγγελματίας μουσικός, μουσικοπαιδαγωγός, συνθέτης και τραγουδιστής από το 1993. Ιδρυτικό μέλος των μουσικών σχημάτων Occasional Dream, Take the money and run, Project 37, 4+1, Silent Move, LYD Quartet, της θεατρικής ομάδας Atonal και της καλλιτεχνικής-εκπαιδευτικής ομάδας Gnous. Έχει συνθέσει μουσική για πληθώρα θεατρικών παραστάσεων, εκθέσεων ζωγραφικής, κινηματογραφικών ταινιών κ.ά. Από το 1993 και μετά έχει εμφανιστεί σε συναυλίες εντός και εκτός Αθηνών κυρίως με τα συγκροτήματα Occasional Dream και Take the Money and Run. Ως μέλος των Silent Move διοργάνωσε το φεστιβάλ «Αυτοσχεδιασμός & Σινεμά» (κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ 2013), συνεργάστηκε με τη γιαπωνέζα φωτογράφο Haruna Kawanishi (Χώρος Τέχνης Ανάμεσα, 2014), συμμετείχε στο φεστιβάλ «Σινεμά και Ντανταϊσμος» (Δημήτρια 2015). Υπήρξε τακτικός συνεργάτης – αρθρογράφος – του διαδικτυακού μουσικού περιοδικού TaR (2009-2013) και ραδιοφωνικός παραγωγός στο διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό Radiobubble (2011-2013). Διοργάνωσε και επιμελήθηκε τα φεστιβάλ “Last Phrase Project” με συμμετοχή πολλών νέων καλλιτεχνών (εικαστικών, μουσικών κ.ά.), “Guitar day” και “Impro day” (Open C.A.S.E. 303 2013, 2014, 2015). Με τους Gnous (Μιχάλης Μοσχούτης, Ερατώ Τζαβάρα, Βασίλης Τζαβάρας) στο πλαίσιο του Εκπαιδευτικού Πρόγραμματος της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών δημιούργησαν την παιδική ηχητική παράσταση «Χρατς Μπαμ» (2014-2015, 2015-2016, Big Bang Festival 2), συντόνισαν το εργαστήρι «Άκου μια εικόνα» (animasyros 8, 2015 Σύρος) και το πρόγραμμα για σχολεία «Το τοπίο μου σε ήχους» (2015-2016, 2016-2017, Big Bang Festival 2).

www.vassilistzavaras.com

Us,Joints | από την ομάδα Trial&

Η ομάδα Trial& παρουσιάζει στο ΚΕΤ την κινητική performance Us,Joints.

Η δράση εξερευνά τους τρόπους με τους οποίους οριοθετείται το σώμα εντός ενός συστήματος όπου οι λειτουργίες είναι προκαθορισμένες, είτε λόγω υποδομών είτε στα πλαίσια κανονικοτήτων. Κεντρικό άξονα προβληματισμού της ομάδας αποτέλεσε η έννοια της ‘παραγωγής’ ως αυτοσκοπού και η βολική επιτέλεσή της εντός μη-τόπων.

Ένα σύστημα υποκειμένων αρθρώνουν μια αλυσίδα επαναλαμβανόμενων δράσεων, μια επιτέλεση χωρίς τέλος. Τα κινητικά μοτίβα συνθέτουν μια δυστοπική ατμόσφαιρα, όπου η γραμμικότητα του χρόνου μεταμορφώνεται σε έναν φαύλο κύκλο άμεσης παραγωγής και κατανάλωσης σωμάτων και σχέσεων.

Κατά τη διάρκεια της δράσης τα σώματα κινούνται, ανακαλύπτουν τα προκαθορισμένα όρια, χειραγωγούνται, καταρρέουν και αναδομούνται σε μια γραμμή (ανα)παραγωγής.

Το χορογραφικό υλικό προέρχεται από την έρευνα της κίνησης ανθρώπων και ζώων μέσα σε δομές προδιαγεγραμμένων λειτουργιών, καθώς και από κινητικούς πειραματισμούς με διαφορετικά υλικά.

SAMEBITO

Ο Alex Dante (κιθάρα), ο Κωστής Χριστοδούλου (πιάνο), ο Δημήτρης Κλωνής (τύμπανα) και ο Μιχάλης Καταχανάς (βιόλα) θα αυτοσχεδιάσουν ελεύθερα στη σκηνή του ΚΕΤ την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου. Ο τίτλος της συναυλίας είναι εμπνευσμένος από ένα διήγημα του Λευκάδιου Χέρν. Το Σαμεμπίτο ήταν ένα πλάσμα μισό άνθρωπος μισό καρχαρίας που ζούσε στα παλάτια των θαλασσών και εργαζόταν ως φρουρός του Βασιλιά. Υπέπεσε όμως σε ένα σφάλμα και το εξόρισαν στη γη μαζί με τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι πολύ σύντομα έπιασαν και φυλάκισαν το παράξενο πλάσμα και αυτό από τη θλίψη του άρχισε να κλαίει. Όμως τα δάκρυά του όταν στέγνωσαν έγιναν διαμάντια.

Alex Dante
Ο Alex Dante γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών στο Ε.Μ.Π. και παράλληλα στο Ωδείο Μουσικής Πράξης. Αποφοίτησε από το τμήμα του West London University (London College of Music) με το πτυχίο Licentiate of Teacher’s Diploma. Έχει συνεργαστεί και συνυπάρξει με πολλούς έλληνες καλλιτέχνες αλλά και με σημαντικούς μουσικούς του εξωτερικού όπως οι: Bill Frisell, Kenny Wollessen, Alan Zavod (Frank Zappa), Monophonics, Soul Jazz Orchestra, Διονύσης Σαββόπουλος, Πάνος Κατσιμίχας, Σωτηρία Λεονάρδου, Στάμος Σέμσης, Νίκος Ζουρνής, Συμφωνική ορχήστρα νέων Κρήτης (διεύθυνση ορχήστρας Νίκος Πλατύραχος), Penny and the Swingin’ Cats, George Zervos κ.ά.

Κωστής Χριστοδούλου
Ο Κωστής Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983 και μεγάλωσε στη Σπάρτη όπου άρχισε να ασχολείται με τη μουσική μαθαίνοντας ρεμπέτικα τραγούδια, παίζοντας κλασικό πιάνο και συμμετέχοντας σε τοπικά ροκ συγκροτήματα. Το 2001, στην Αθήνα, ήρθε σε επαφή με τη jazz μουσική, όταν άρχισε μαθήματα jazz πιάνου με τον Σταύρο Λάντσια. Από το 2002 μέχρι το 2006 έζησε στην Κέρκυρα, όπου ως φοιτητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, παρακολούθησε μαθήματα με τους Γιώργο Κοντραφούρη, Δημήτρη Καλαντζή και Δήμο Δημητριάδη. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, στο τμήμα Jazz της Ακαδημίας Sibelius (2007-2008). Από τον Σεπτέμβριο του 2008 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Δημήτρης Κλωνής
Ο Δημήτρης Κλωνής γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Σε ηλικία 14 ετών ξεκινά τη σπουδή του στα drums κοντά στον Πέτρο Δαχτυλίδη και εν συνεχεία κοντά στον Γιάννη Φλώρο, όπου και διδάσκεται την περίφημη ‘ντραμιστική’ κληρονομιά που άφησε ο μεγάλος Alan Dawson. Το 2010 και μετά την αποφοίτησή του από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών), εισέρχεται ταυτόχρονα σε δυο μουσικές σχολές στην Ολλανδία: Conservatorium van Amsterdam και Rotterdam Jazz Academy (Codarts). Σπουδάζει για πολύ μικρή χρονική περίοδο στην πρώτη, όπου παρακολουθεί μαθήματα με τους Lucas Van Merwijk, Maurcel Serierse και Victor Oskam. Έχει παρακολουθήσει κύκλο μαθημάτων jazz αρμονίας με καθηγητή τον Γρηγόρη Μπάτση καθώς και σεμινάρια και ιδιαίτερα μαθήματα με τους Kendrick Scott, Adam Nussbaum, Jojo Mayer και Akira Jimbo. Είναι κάτοχος Πτυχίου Αρμονίας (2009) και Πτυχίου Αντίστιξης (2012) με καθηγητή τον Ορέστη Χατζηνάκη. Έχει συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα της εγχώριας jazz σκηνής, όπως οι: Τάκης Πατερέλης, Γιώργος Κοντραφούρης, Γιώτης Σαμαράς, Δημήτρης Τσάκας, Παντελής Μπενετάτος, Δημήτρης Καλαντζής, Κώστας Κωνσταντίνου, Περικλής Τριβόλης, Δημήτρης Σεβδαλής, Βάσω Δημητρίου, καθώς και με ξένους καλλιτέχνες όπως οι: Femi Temowo (Roots, Amy Winehouse), Michael Weisberger (Milo Ζ), Yoel Soto, Enrique Pascual, Adedeji Adetayo, Aline de Lima. Έχει επίσης συνεργαστεί με τους Φοίβο Δεληβοριά, Μάρθα Φριντζήλα, Δώρο Δημοσθένους και Πέτρο Θεοτοκάτο. Αυτή την περίοδο ζει στην Αθήνα όπου και εργάζεται σαν full-time μουσικός παίζοντας με πληθώρα σχημάτων, ηχογραφώντας και διδάσκοντας.

Μιχάλης Καταχανάς
Ο Μιχάλης Καταχανάς γεννήθηκε στον Πειραιά. Ξεκίνησε μαθήματα κλασικού βιολιού σε ηλικία 8 ετών με τον Κώστα Καβάκο. Το 1990 εισήχθη στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και το 1999 στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου απ ́όπου αποφοίτησε το 2006, υπό την επίβλεψη του Δήμου Δημητριάδη. Το 2008 έγινε δεκτός για μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Σύγχρονου Αυτοσχεδιασμού του New England Conservatory of Music στη Βοστώνη των Η.Π.Α, ως υπότροφος του «Ιδρύματος Fulbright». Μαθήτευσε κοντά σε σημαντικούς καθηγητές όπως οι Charlie Banakos και Ran Blake. Στις αρχές του 2012 σχηματίζει το Michalis Katachanas Quartet και πραγματοποιεί συναυλίες σε πολλές μουσικές σκηνές αλλά και ηχογραφήσεις για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Ως Jazz βιολίστας και συνθέτης έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους έλληνες συνθέτες (Νίκο Ξυδάκη, Μίμη Πλέσσα, Κατερίνα Φωτεινάκη, κ.ά.) και ξένους μουσικούς (Jackie Leven, Antony Coleman, Joe Tornabene κ.ά.). Συνθέτει και παίζει μουσική για θεατρικές παραστάσεις (Όρνιθες, Πόλεμος Τοπίων, Ένα Καρφί στον Τοίχο, Τρισεύγενη). Έχει στο ενεργητικό του δυο προσωπικούς δίσκους (Μurderess και Το Τρίτο Χρέος) και πολυάριθμες συμμετοχές σε ηχογραφήσεις εντός και εκτός Ελλάδας. Από το 2014 είναι διδάσκων στο Τμήμα Jazz του Ωδείου Αθηνών.

Φωτογραφία: Ραλλού Αβραμίδου

Lab.el.ID | installative performance

Το Lab.el.ID είναι ένα project που προέκυψε από τη συνεργασία καλλιτεχνών από την Ελλάδα και τη Γερμανία. Επαγγελματίες από το χώρο του θεάτρου, του χορού, της ηλεκτρονικής/αλγοριθμικής σύνθεσης, καθώς και της media/visual art συναντιούνται στην Αθήνα για δυο εβδομάδες σε ένα εντατικό εργαστήριο δημιουργίας και πειραματισμού. Αντικείμενό τους είναι η πολιτισμική ταυτότητα και η σημασία της, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της κινητικότητας και της διαδικτυακής συνδεσιμότητας, των αδιάκοπων feeds, posts, tweets, updates. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους θα το παρουσιάσουν σε μορφή installative performance στο ΚΕΤ, στις 12 & 13 Οκτωβρίου.

Η ιδέα για το project γεννήθηκε όταν η Φωτεινή Παπαδοπούλου (χορογράφος μεταξύ Ντύσσελντορφ και Έσσεν της Γερμανίας, με πάνω από 16 χρόνια σπουδές, καθημερινότητα και καλλιτεχνική δραστηριότητα εκεί) άρχισε να αναρωτιέται, με αφορμή μια αίτηση, πώς βλέπει τον εαυτό της και πώς την βλέπουν οι άλλοι: είναι μία Γερμανίδα καλλιτέχνις ελληνικής καταγωγής ή μία Ελληνίδα καλλιτέχνις που ζει στη Γερμανία; Η ηθοποιός και σκηνοθέτις Marlene Kaminsky, ο media artist Κλαύδιος Σκληβανίτης, η χορογράφος Φωτεινή Παπαδοπούλου και ο συνθέτης Lukas Tobiassen, με τη στήριξη της ηθοποιού Φωτεινής Τσαρδούνη, θα βουτήξουν σε άγνωστα νερά με σκοπό να μιλήσουν καλλιτεχνικά όχι τόσο για όσα ξέρουν, αλλά κυρίως για εκείνα που θέλουν να γνωρίσουν μέσα από τις εμπειρίες και τη ματιά του άλλου.


Η Marlene Kaminsky είναι ηθοποιός και σκηνοθέτις και έχει δουλέψει με διάφορα θεατρικά σχήματα στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία, την Αγγλία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κουβέιτ και την Ελλάδα. Το 2004 ίδρυσε στo Λονδίνο την ομάδα ‘International Theatre Crossroads/ITCR’. Από το 2009 ζει και εργάζεται στην Ελλάδα.

Η Φωτεινή Παπαδοπούλου έχει σπουδάσει Χορό και Σύνθεση Χορού με ειδίκευση στην Καταγραφή Κίνησης και την Ανάλυση Κίνησης στο Folkwang University of the Arts. Πραγματοποιεί παραστάσεις στο σημείο επαφής του χοροθεάτρου με την performance και το physical theatre σε συνεργασία με το Maschinenhaus Essen.

Το έργο του Lukas Tobiassen εκτείνεται από την ορχηστρική ως την ηλεκτρονική/αλγοριθμική σύνθεση. Ως ιδρυτικό μέλος του Ensemble CRUSH έχει αφοσιωθεί στη δημιουργία πρωτότυπων κονσέρτων και συνθέσεων που ασχολούνται με τον ίδιο τον χώρο και τη «συνθήκη» ενός κονσέρτου.

Ο Κλαύδιος Σκληβανίτης σπούδασε Μηχανικός Έργων Υποδομής. Eίναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας iraisynn attinom η οποία δραστηριοποιείται μεταξύ άλλων στους τομείς της αρχιτεκτονικής, της σκηνογραφίας και του τρισδιάστατου σχεδιασμού. Ως visual artist συμμετέχει στην παραγωγή μουσικών βίντεο και περιεχομένου για ζωντανές παραστάσεις.

Η Φωτεινή Τσαρδούνη είναι πτυχιούχος Νομικής και Θεατρικών Σπουδών. Ως υπότροφος μεταπτυχιακού προγράμματος του ΑΠΚΥ διερευνά την ταυτότητα του φύλου μέσα από τις διάφορες εκφάνσεις του θεάτρου. Έγραψε και σκηνοθέτησε το “Blessed Breasts-work in progress” που αφορά τη θέση της γυναίκας στην πορεία της ιστορίας της.

Μια παραγωγή της Φωτεινής Παπαδοπούλου σε συνεργασία με το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Με τη χρηματοδότηση των: NRW KULTURsekretariat και Ministry of Culture and Science of the German State of North Rhine-Westphalia στο πλαίσιο του προγράμματος Transfer International.

Agile Experiments Athens: Sound & Movement

Ο παραγωγός και μουσικός Dave De Rose επιστρέφει στην Αθήνα με το αυτοσχεδιαστικό του εγχείρημα Agile Experiments, μαζί με μια ομάδα νέων ελλήνων μουσικών (Παναγιώτης Κωστόπουλος, Δημήτρης Φόκεν & Saber Rider) καθώς και τη χορεύτρια ελεύθερης κίνησης Θεανώ Ξυδιά. Οι πέντε τους θα δημιουργήσουν ήχους και κινήσεις που θα συλληφθούν τη στιγμή της εκτέλεσής τους, υποσχόμενοι την εκτόνωση στο άγνωστο και την εξερεύνηση των αμέτρητων εκφραστικών πιθανοτήτων.

Το Agile Experiments είναι ένα συνεργατικό εγχείρημα, σε επιμέλεια του πολυ-οργανίστα και παραγωγού Dave De Rose (Moloko, Mulatu Astatke, Rokia Traore, Mark Ronson). Ξεκινώντας με κάποιους από τους πιο αναγνωρισμένους μουσικούς της Βρετανίας, το project ενώνει καλλιτέχνες μέσω του αυτοσχεδιασμού ελεύθερης φόρμας που δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένα μουσικά είδη και στυλ. Η κολεκτίβα πρωτοσχηματίστηκε μέσω μιας σειράς από μονόωρες συναυλίες στο “The Agile Rabbit Pizzeria”, στην καρδιά του Brixton Village, και συνέχισε με ηχογραφήσεις αρκετών session σε διάφορα DIY στούντιο. Αποσπάσματα από τις ηχογραφήσεις αυτές έχουν κυκλοφορήσει σε δυο 12ιντσα άλμπουμ περιορισμένων αντιτύπων το 2018 (Agile Experiments Vol.1 & Vol.2), τα οποία γρήγορα άρχισαν να αναζητούν οι συλλέκτες.

Συμμετέχουν:
Θεανώ Ξυδιά – χορός
Παναγιώτης Κωστόπουλος – ντραμς
Saber Rider – synthesizers, loops & FX
Δημήτρης Φόκεν – βιολί, loops & FX
Dave De Rose – μπάσο

Περισσότερες πληροφορίες:
www.davederosemusic.bandcamp.com/album/agile-experiments-vol-1
www.davederosemusic.bandcamp.com/album/agile-experiments-vol-2

THE DAMAGE WAS TERRIFIC

Η Μαρία Κριτσωτάκη (φωνή), ο Βασίλης Τζαβάρας (κιθάρα, loops) και ο Γιάννης Ηλιάκης (τύμπανα, κρουστά) παρουσιάζουν στο ΚΕΤ τη μουσική performance με τίτλο THE DAMAGE WAS TERRIFIC. Οι τρεις μουσικοί επαναδιατυπώνουν τις αρχικές τους κατευθύνσεις με βασικό όχημα τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό. Συναντήθηκαν για πρώτη φορά επί σκηνής πριν ένα χρόνο, μαζί με την Miriam den Boer. Μετά από κάποιες πετυχημένες εμφανίσεις τους, μπήκαν στο στούντιο και ηχογράφησαν τον πρώτο τους δίσκο που αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2020.

“Μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα η λέξη “terrific”(adjectiveter·rif·ic | \ tə-ˈri-fik\) ήταν συνώνυμο της λέξης horrific, που σημαίνει φρικιαστικό/τρομακτικό. Τα πρώτα γραπτά όπου η λέξη φαίνεται να χάνει την αρνητική της χροιά, εμφανίζονται στις αρχές του 19ου αιώνα. Σήμερα η λέξη αυτή έχει εντελώς θετική σημασία και αποδίδεται στα ελληνικά με τη λέξη “υπέροχος”. THE DAMAGE WAS TERRIFIC: Σχήμα οξύμωρο; Σε μια πραγματικότητα όπου καθετί μπορεί να μεταφραστεί με πολλούς τρόπους, είναι δυνατόν μια φαινομενικά κατεστραμμένη δομή (the damage) να χαρακτηριστεί όμορφη ή να προκαλέσει κάποιου είδους ικανοποίηση;”

Alex Dante/Μανόλης Γιαννίκιος Duet play S. Rachmaninoff

Ο κιθαρίστας Αλέξανδρος Δανδουλάκης (Alex Dante) και ο drummer Μανόλης Γιαννίκιος συναντιούνται μουσικά με αφορμή τον πειραματισμό πάνω στη θεμελιώδη μουσική του Sergei Rachmaninoff. Πιανιστικά κομμάτια που μεταμορφώνονται και επαναπροσδιορίζονται για ηλεκτρική κιθάρα και drums. Η μίξη φυσικού και ηλεκτρονικού drumming με τα κιθαριστικά εφέ λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο κλασικό και το μοντέρνο μουσικό ύφος, ενώ παράλληλα θέτει το ερώτημα για την ύπαρξη ή μη των μουσικών στυλ.

Αλέξανδρος Δανδουλάκης
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών στο Ε.Μ.Π. και παράλληλα μουσική στο Ωδείο Μουσικής Πράξης. Αποφοίτησε από το τμήμα του West London University (London College of Music) με το πτυχίο Licentiate of Teacher’s Diploma. Έχει συνεργαστεί και συνυπάρξει με πολλούς έλληνες καλλιτέχνες αλλά και με σημαντικούς μουσικούς του εξωτερικού.

Μανόλης Γιαννίκιος
Ο Μανόλης Γιαννίκιος είναι ένας drummer από την Αθήνα. Μόνιμο μέλος των Whereswilder, session μουσικός και drum instructor. Αποτελεί ενεργό μέλος της εγχώριας μουσικής σκηνής.

Περισσότερες πληροφορίες:
wwww.alexdante.bandcamp.com/releases
www.facebook.com/maltdante/
www.open.spotify.com/search/results/alex%20dante%20nocturnes
www.youtube.com/channel/UCZLd7GyfHcKJxEZJhGpwnaw?view_as=subscriber

Chasing Houses | 2ο Balkan Can Kino Συμπόσιο Κινηματογράφου

To 2o Balkan Can Kino Συμπόσιο Κινηματογράφου θα γίνει στην Αθήνα, από την Παρασκευή 4 έως το Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2019, σε διαφορετικούς χώρους. Το θέμα του φετινού Συμποσίου είναι: Localities.

Τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου θα παρουσιαστεί στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων η ενότητα του συμποσίου με τίτλο Chasing Houses. Στην ενότητα αυτή, το Balkan Can Kino παρουσιάζει το πρόβλημα στέγασης σε δυο διαφορετικές ηπείρους, μέσα από διαφορετικά πρίσματα και ιστορίες. Θα προβληθούν δυο ταινίες, το Chasing Houses (Γερμανία, ΉΠΑ, 2017) και το Taking Place (Γαλλία, Ρουμανία, 2018). Τις προβολές των δυο ταινιών θα ακολουθήσει συζήτηση με πάνελ ομιλητών, με θέμα τις δραστικές αλλαγές στα μητροπολιτικά κέντρα, την ολοένα αυξανόμενη ανάγκη για στέγη, την επέλαση του airbnb στην Αθήνα, τα co-housing projects, κ.λ.π.

Στο συμπόσιο θα συμμετέχουν κινηματογραφικές ομάδες, κινηματογραφιστές, καλλιτέχνες και θεωρητικοί, με μικρής διάρκειας εργαστήρια, διαλέξεις, συζητήσεις, πάνελ, προβολές, καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις και περφόρμανς πάνω στην ευρεία έννοια του Localities (περιοχή, γειτονιά, μέρος, θέση, συνοικία, κοινότητα, οικισμός, τόπος, σημείο, χώρος, σκηνικό, τοποθεσία κ.ά).

 

Αναλυτικά το πρόγραμμα για τις 7 Οκτωβρίου:

>> 18:00 – Προβολή της ταινίας Chasing Houses (Γερμανία, ΗΠΑ, 2017)

Το πειραματικό ντοκιμαντέρ Chasing Houses εισχωρεί στην αντιφατική περιοχή μεταξύ σταθερής και κινητής στέγασης. Η ταινία ακολουθεί ανθρώπους με κινητά σπίτια στην προσπάθειά τους να εγκατασταθούν σε κάποιο μέρος της απέραντης αμερικανικής δύσης. Ο καθένας από αυτούς τους ανθρώπους έχει διαφορετικό τρόπο ζωής και διαφορετική οικονομική κατάσταση: μια μεσίτρια που έρχεται αντιμέτωπη με το παρελθόν της ως showgirl στο Λας Βέγκας, ένας μεταφορέας και ένας υποστηρικτής του Κινήματος του Τσαγιού εξηγούν πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός, ένας ερημίτης που προτιμά τη ζωή σε τροχόσπιτο από την πόλη, καθώς και τουρίστες που απολαμβάνουν εκτεταμένες διακοπές.

Σκηνοθεσία: Justin Time

Γλώσσα: Αγγλικά (με αγγλικούς υπότιτλους)

Διάρκεια: 60’

Trailer: www.vimeo.com/219601580

>> Διάλειμμα 15 λεπτών

>> 19:15 – Προβολή της ταινίας A Lua Platz / Taking Place (Γαλλία, Ρουμανία, 2018)

Στα περίχωρα του Παρισιού, σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο προάστιο, μια ομάδα οικογενειών από τη Ρουμανία ψάχνει ένα μέρος για να ζήσει. Από το εγκαταλελειμμένο χωριό τους, μέχρι τις κατεδαφισμένες παραγκουπόλεις και τα κατεχόμενα σπίτια, η αναζήτηση στέγης τους συνενώνει σε μια κοινή ιστορία, σφυρηλατημένη μέσω της αλληλεγγύης και χαρακτηριζόμενη από τη συνεχή μετατόπιση. Συνοδεύοντάς τους στο δικό τους ταξίδι, το ντοκιμαντέρ αυτό χτίστηκε ως ένα εναλλακτικό σπίτι γι΄ αυτούς τους ανθρώπους.

Σκηνοθεσία: Jeremy Gravayat

Γλώσσα: Γαλλικά, Ρουμάνικα (με αγγλικούς υπότιτλους)

Διάρκεια: 93’

Trailer: www.vimeo.com/295807837

>> 20:45 – Ομιλία, συζήτηση με τις Δήμητρα Σιάτιστα και Κωνσταντίνα Θεοδώρου από την Co-Hab

Η Co-Hab Athens (https://cohabathens.com/) είναι μια ανοιχτή ομάδα που διερευνά μη-κερδοσκοπικά μοντέλα κατοικίας, με άξονες την αυτο-οργάνωση, τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη, ως απάντηση στα στεγαστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της Αθήνας. Επιδιώκει τη συλλογική παραγωγή γνώσης, την ενεργοποίηση του διαλόγου και τη συμβολή στη διαμόρφωση εναλλακτικών φαντασιακών για την κατοικία, μέσα από ανοιχτά εργαστήρια, ανταλλαγή γνώσης για εγχειρήματα του εξωτερικού, διερεύνηση του θεσμικού πλαισίου και διαμόρφωση συγκεκριμένων προτάσεων. Στη συζήτηση θα παρουσιαστούν κάποια από αυτά τα εναλλακτικά μοντέλα, όπως οι συνεταιρισμοί κατοικίας, τα συνεργατικά σχήματα στέγασης και άλλες μορφές συλλογικής ιδιοκτησίας και διαχείρισης, και θα τεθούν ερωτήματα για τις δυνατότητες και τις δυσκολίες που υπάρχουν στην ανάπτυξη αντίστοιχων μοντέλων στην Ελλάδα.

Γιάννης Αράπης ALONE

Ο Γιάννης Αράπης παρουσιάζει κομμάτια και αυτοσχεδιασμούς για ηλεκτρική κιθάρα, περνώντας από το πρίσμα του οργάνου αυτού όλα τα έως τώρα μουσικά του βιώματα, από τον Sonny Sharrock, τη Mary Halvorson, την Janet Feder μέχρι τον Fred Frith, τον Nikita Koshkin και τους Earth. Σύνθεση – αυτοσχεδιασμός – θόρυβος – αποδόμηση.

Η ηλεκτρική κιθάρα υπήρξε από τη δημιουργία της όργανο πειραματισμού, φτιαγμένο για να εκφράσει, να αναπτύξει και να δημιουργήσει νέα είδη μουσικής, καθώς προσέφερε ένα νέο ηχόχρωμα που μπορούσε να προσομοιώνει τους ήχους του σύγχρονου βιομηχανικού τοπίου.

Ο Γιάννης Αράπης είναι κιθαρίστας. Κινείται στο χώρο του noise rock, της free jazz, του free improvisation και άλλων πειραματικών ιδιωμάτων. Συμμετέχει στα σχήματα Sans Corps, Ramdat, Mammock και The Coal. Συνεργάζεται με άτομα και καλλιτέχνες/-ιδες από ποικίλα φάσματα του ήχου.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.thecoal.bandcamp.com
www.ramdat.bandcamp.com
www.sanscorps.bandcamp.com/releases

Muyassar Kurdi | acte vide

H αμερικανίδα Muyassar Kurdi ανοίγει τη φετινή σεζόν του ΚΕΤ με την performance Vast Geographies (part two) η οποία συνδυάζει φιλμ, ήχο και κίνηση. Θα προηγηθεί ένα αυτοσχεδιαστικό ηχητικό σετ του ντουέτου acte vide.

Muyassar Kurdi

Η Muyassar Kurdi γεννήθηκε στο Σικάγο το 1989. Είναι καλλιτέχνις με έδρα τη Νέα Υόρκη. Τα πεδία ενδιαφέροντός της είναι η sound art, οι εκτεταμένες φωνητικές τεχνικές, η performance, η κίνηση και η αναλογική φωτογραφία/βίντεο. Έχει κάνει περιοδείες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη. Τον τελευταίο καιρό έχει επικεντρωθεί στο συνδυασμό diy ηλεκτρονικών οργάνων με φωνή και κίνηση, προκαλώντας πληθώρα συναισθημάτων στο κοινό μέσω σκληρού θορύβου, τελετουργικών ψαλμών και διαλογιστικών κινήσεων. Έχει εμφανιστεί σε πολλά μουσεία, εκπαιδευτικά κέντρα και καλλιτεχνικούς χώρους: The Rubin Museum of Art, Issue Project Room, Cafe OTO, Chicago Cultural Center, Center for Contemporary Art Laznia κ.ά. Έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τους: Yasuno Miyauchi, Ka Baird, Arrington de Dionyso, Daniel Carter, Tomomi Adachi, Diana Policarpo, Lucie Vitkova, Bradley Eros, Laraaji, Patrick Holmes, και Ben LaMar.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.muyassarkurdi.com

www.muyassarkurdi.bandcamp.com

www.vimeo.com/user5670425

 

acte vide

Oι acte vide (κενή πράξη) είναι ο Γιάννης Κοτσώνης και η Δανάη Στεφάνου. Από το 2006 αυτοσχεδιάζουν μαζί, εξερευνώντας τα όρια του θορύβου και της σιωπής. Έχουν πραγματοποιήσει πολυάριθμες συναυλίες και αυτοσχέδιες δράσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, συχνά σε διάλογο με άλλους μουσικούς, εικαστικούς και σκηνοθέτες. Διανύουν την εποχή της επιτάχυνσης με σχετική ηρεμία, ενημερώνοντας πολύ σπάνια την ιστοσελίδα τους.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.acte-vide.blogspot.gr

www.facebook.com/acte.vide

www.soundcloud.com/actevide

Εσωτερικά τοπία | σεμινάριο δημιουργίας ντοκιμαντέρ

Για έκτη συνεχή χρονιά ο σκηνοθέτης Χρήστος Καρακέπελης και η σεναριογράφος Νατάσα Σέγκου πραγματοποιούν στο ΚΕΤ ένα σεμινάριο δημιουργίας ντοκιμαντέρ με τίτλο Εσωτερικά Τοπία. Το σεμινάριο δομείται πάνω στις συγκεκριμένες ιδέες των ταινιών που οι συμμετέχοντες επιθυμούν να υλοποιήσουν. Στόχος του είναι να αναπτυχθούν οι ιδέες στη διάρκεια των μαθημάτων, ώστε στο τέλος του σεμιναρίου να έχουν μορφοποιηθεί σε ένα σενάριο, σ’ ένα εργαλείο ικανό να στηρίξει τη συνέχεια μιας παραγωγής.

Το σεμινάριο πραγματοποιείται σε τρία επίπεδα εργασίας :

α) Ανοιχτός διάλογος πάνω στην κάθε ιδέα στο πλαίσιο της ομάδας των συμμετεχόντων. Αμοιβαία ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων. Η ομάδα λειτουργεί σαν ένας πρώτος κύκλος, σαν ένας πρώτος οικείος χώρος όπου αναδύονται τα προβλήματα και αναζητούνται οι λύσεις τους. Πέρα από την κριτική και τις προτάσεις η ομάδα ανταλλάσσει τεχνογνωσία ή δεξιότητες που ο ένας θέτει στην υπηρεσία του άλλου.

β) Αισθητική εκπαίδευση μέσα από προβολές ταινιών (ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας) οι οποίες λειτουργούν ως αφορμή συζήτησης πάνω σε μοντέλα αφήγησης, ύφη και γραφές. Οι νέοι δημιουργοί έρχονται σε επαφή με ετερόκλητα έργα, «σχολές», μεγάλους δημιουργούς, διαπιστώνουν τη σημασία ενός προσωπικού βλέμματος, την ανάγκη διαλόγου ανάμεσα στο περιεχόμενο (θέμα) και τη φόρμα της ταινίας που θέλουν να δημιουργήσουν.

γ) Παράλληλα με τα δυο παραπάνω επίπεδα εργασίας που γίνονται στο πλαίσιο του εβδομαδιαίου τετράωρου μαθήματος (Χρήστος Καρακέπελης), η σεναριακή επεξεργασία και διαμόρφωση του κάθε έργου εξελίσσεται σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τον κάθε μαθητή (Νατάσα Σέγκου) με στόχο την επικεντρωμένη δουλειά σε κάθε ιδέα, σε ώρες και ημέρες που θα ρυθμίζονται ευέλικτα μέσα από έναν αμοιβαίο συντονισμό.

Το σεμινάριο περιλαμβάνει επίσης μια εισαγωγή στα αφηγηματικά εργαλεία του φωτός, του ήχου και του μοντάζ, μέσα από παρουσιάσεις των παραπάνω από επαγγελματίες, ικανούς να επισημάνουν τη σχέση μεταξύ τεχνικής επάρκειας και κινηματογραφικής έκφρασης.

Μετά το τέλος των μαθημάτων και καθώς η προσπάθεια υλοποίησης των ταινιών συνεχίζεται για τους μαθητές, ο Χρήστος Καρακέπελης και η Νατάσα Σέγκου συνεχίζουν να παρακολουθούν την εξέλιξη της πορείας των έργων έως την ολοκλήρωσή τους.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε νέους κινηματογραφιστές, σπουδαστές φωτογραφίας και κινηματογράφου, αλλά και γενικότερα σε ενδιαφερόμενους για το δημιουργικό ντοκιμαντέρ.

Δηλώσεις συμμετοχής στο: info@polychorosket.gr και στο: 00 30 69 45 34 84 45

(περιορισμένος αριθμός συμμετοχών).

Xρήστος Καρακέπελης

Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1962. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου. Στη διάρκεια των σπουδών του σκηνοθέτησε δυο ταινίες μικρού μήκους, ενώ από το 1985 ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο της διαφήμισης. Έχει γράψει σενάρια για ντοκιμαντέρ, έχει σκηνοθετήσει σειρές ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση και δύο κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ που έχουν αποσπάσει πολλαπλές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό : Το Σπίτι του Κάιν (2000, 35mm, 80’) και την Πρώτη Ύλη (2010, 35mm, 78΄). Το τελευταίο διάστημα εργάζεται πάνω στο τρίτο του κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Μέλλοντες Χρόνοι/Future Tenses» και στο σενάριο της πρώτης του ταινίας μυθοπλασίας με τον προσωρινό τίτλο «Δύναμη Αδράνειας».

Νατάσα Σέγκου

Δυο δεκαετίες τώρα εργάζεται πάνω στη συγγραφή σεναρίων για κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ, αλλά και για ντοκιμαντέρ προορισμένα για την τηλεόραση. Με τη δουλειά της έχει λάβει μέρος σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ και φεστιβάλ ντοκιμαντέρ σε όλον τον κόσμο, ενώ οι ταινίες στις οποίες συνεργάστηκε με τον Χρήστο Καρακέπελη (Το Σπίτι Του Κάιν, Πρώτη ΄Υλη) έχουν αποσπάσει πολλά διεθνή βραβεία. Σήμερα συνεχίζει να εργάζεται στο χώρο του ντοκιμαντέρ, ενώ για μια ακόμα φορά συνεργάζεται με τον Χρήστο Καρακέπελη στο νέο του κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ «Μέλλοντες Χρόνοι/Future Tenses» και στη συγγραφή του σεναρίου μυθοπλασίας με τον προσωρινό τίτλο «Δύναμη Αδράνειας».

Κόστος συμμετοχής (26 τετράωρα ομαδικά μαθήματα, συν κατ’ ιδίαν συναντήσεις): 600€ (τα δίδακτρα καταβάλλονται τμηματικά).

SHRINK | Billy MacKinnon

«Κολλημένοι σ’ ένα δωμάτιο. Για πάντα. Φαντάσου μόνο τα ψέματα που θα μπορούσαμε να λέμε ο ένας στον άλλον».

Το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων φιλοξενεί την ανάγνωση του νέου θεατρικού έργου του σκωτσέζου συγγραφέα Billy MacKinnon, με τίτλο SHRINK. Η ανάγνωση πραγματοποιείται στα ελληνικά από πέντε ηθοποιούς.

Billy MacKinnon
Ο Billy MacKinnon είναι σκωτσέζος σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, κινηματογραφιστής και συντάκτης. Έχει γράψει ή επιμεληθεί την παραγωγή τεσσάρων διεθνώς ταινιών μεγάλου μήκους, και έχει συμμετάσχει στην επεξεργασία σεναρίου πολύ περισσότερων, μεταξύ των οποίων και η ταινία ”The Piano” της Jane Campion (Χρυσός Φοίνικας στο φεστιβάλ των Καννών). Μεταξύ των συνεργατών του: BBC films, Australian Film Commission, Joint Venture Zurich, Gaumont, CIBY2000 Paris, MDF Leipzig, Scottish Screen, British Film Institute, και Jan Chapman productions, Sydney. Έχεi συγκεντρώσει πολλά διεθνή βραβεία, μεταξύ άλλων για την καλύτερη Ευρωπαϊκή ταινία (φεστιβάλ Rotterdam Tiger) και για την καλύτερη βρετανική ταινία (φεστιβάλ Εδιμβούργου). Υπήρξε ακαδημαϊκός συνεργάτης στον τομέα της κοινωνικής ανθρωπολογίας στο Max Planck Institute και στο Humboldt University στο Βερολίνο. Έχει ταξιδέψει εκτενώς στην Αυστραλία, την Ευρώπη και την Αφρική. Η πιο πρόσφατη ταινία του (Dawn), βασισμένη στο μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Elie Wiesel, γυρίστηκε στο Τελ Αβίβ και τη Ζυρίχη και προβλήθηκε σε φεστιβάλ στη Γενεύη, την Ουάσινγκτον και το Χιούστον. Επιπλέον, έχει εργαστεί ως ποιητής/τραγουδοποιός για παραστάσεις θεατρικών/χορευτικών ομάδων στη Ζυρίχη, το Βερολίνο και τη Σεούλ. Η ποιητική του συλλογή ”A Street in Athens” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Biblioteque (Εξάρχεια, Αθήνα). Ζει σήμερα στην Αθήνα και το Βερολίνο.

IDE Fantasy

Το έργο IDE Fantasy είναι μια πειραματική χορευτική παράσταση, όπου η μουσική και η εικόνα παράγονται από χορευτές που βρίσκονται σε διαφορετικές πόλεις και επικοινωνούν με δεδομένα από αισθητήρες μέτρησης κίνησης. Στις 30 Μαΐου θα συνδεθεί ένα ζεύγος χορευτών από το ΚΕΤ της Αθήνας με μια χορεύτρια στο Musrara της Ιερουσαλήμ. Οι χορευτές θα χρησιμοποιήσουν φορετούς αισθητήρες κίνησης για να στείλουν, μέσω διαδικτύου, δεδομένα σε υπολογιστή που παράγει ήχο και εικόνα, ανάλογα με τις κινήσεις τους. Σε κάθε τόπο παράστασης, ο υπολογιστής που λαμβάνει τα δεδομένα αναπαράγει επι τόπου τους προγραμματισμένους ήχους και εικόνες. Οι κινήσεις των χορευτών γίνονται αντιληπτές έμμεσα από τους ήχους και τα γραφικά, αλλά το αποτέλεσμα είναι μια κοινή παράσταση.

Σα θέμα για το πρότζεκτ επιλέχθηκε μια ιστορία αγάπης από την ιαπωνική συλλογή ποιημάτων “Ise Monogatari” (10ος αι.) και η διασκευή της σε θεατρικό έργο Noh του 14ου αιώνα (www.wikiwand.com/en/Izutsu). Ένα αγόρι και ένα κορίτσι μεγαλώνουν σε ένα χωριό και γνωρίζονται παίζοντας κοντά στο πηγάδι του χωριού. Όταν με την εφηβεία οι κοινωνικές επιταγές τους χωρίζουν, το ζεύγος ξαναβρίσκεται μέσω ποιημάτων που απευθύνουν ο ένας στον άλλον και αφήνουν στο πηγάδι. Δύο αιώνες μετά, ένας ιερέας επισκέπτεται το χωριό όπου έζησε το ζεύγος και βλέπει σαν όραμα τη γυναίκα να πηγαίνει στο πηγάδι. Μαθαίνοντας την ιστορία του ζευγαριού προσεύχεται γι’ αυτούς και το βράδυ βλέπει τη γυναίκα να επιστρέφει στο πηγάδι ντυμένη με τα ρούχα του άντρα της. Η γυναίκα σμίγει με τον αγαπημένο της βλέποντας τον αντικατοπτρισμό της στον πυθμένα του πηγαδιού.

Στην ιστορία βρίσκουμε αναφορές στην εξέλιξη της συζυγικής αγάπης στην επαρχία και τη φύση, καθώς και μοτίβα που παραπέμπουν σε δύο ξακουστές ιστορίες της ελληνιστικής εποχής, “Δάφνις και Χλόη” του Λόγγου, και “Ηχώ και Νάρκισσος” του Οβίδιου, που πραγματεύονται επίσης την εξέλιξη της παιδικής σε ενήλικη αγάπη.

Στην εν λόγω παράσταση του IDE Fantasy, ο ρόλος του συζύγου ερμηνεύεται από τη Ναταλί Μανδήλα (Ιερουσαλήμ), ο ρόλος της συζύγου από τη Βάσω Φλώρου (Αθήνα) και ο ρόλος του ιερέα από τον Τάσο Παππά-Πετρίδη (Αθήνα).

Σύλληψη και συντονισμός: Γιάννης Ζάννος

Ομάδα οργάνωσης και τεχνολογίας:

Ιδιαίτερες ευχαριστίες χρωστούνται στα εξής άτομα που συνέβαλαν αποφασιστικά στην πραγμάτωση του πρότζεκτ. Σε αυτούς οφείλεται ότι η παράσταση μπόρεσε να γίνει:

– Γιώργος Πετράς: οργανωτική Υποστήριξη Αθήνα, ΚΣΟΤ

– Βασίλης Αγιομυργιανάκης: χειρισμός διαδικτύου και υπολογιστών

– Νίκος Χαραλαμπίδης: προγραμματισμός και σύνδεση αισθητήρων, γραφικά, σύνδεση διαδικτύου

– Πάνος Τσαγκαράκης: χειρισμός αισθητήρων, φροντίδα χορευτών, χειρισμός ήχου, προβολής, φωτισμού

 

Link για το event που θα πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα στην Ιερουσαλήμ:

IDE Fantasy

Obverse

Το Obverse είναι μια αναχρονιστική άποψη πάνω στο θέμα “Γένεσις” και “Προπατορικό αμάρτημα”. Η Εύα παρουσιάζεται ως ο πρώτος άνθρωπος που θυσιάστηκε για την απόκτηση της γνώσης. Το ενδιαφέρον στην ιστορία αυτή, από μια αλληγορική σκοπιά, είναι η διαχρονικότητα. Ο άνθρωπος, σε κάθε εποχή, ως θύμα ενός μεγαλύτερου σχεδίου που τον ωθεί σε αναπόφευκτα γεγονότα.

Στην performance Obverse αυτή η ιδέα προσεγγίζεται μέσα από τη χρήση καθρεφτών. Οι καθρέφτες είναι αναπόφευκτοι, αντανακλαστικοί, με ισχυρή παρουσία. Όπως με το απαγορευμένο φρούτο, έτσι και με τον καθρέφτη, δε μπορείς παρά να τον κοιτάξεις. Αυτό που θα βρεις μπορεί να είναι η απόλυτη αλήθεια, ή ένα κομμάτι της, ή ένα ψέμα. H γνώση ως δύναμη θα είναι πάντα το πιο ισχυρό όπλο.

Περισσότερες πληροφορίες: Emmaaveofficial@gmail.com / www.instagram.com/emmaavedissianofficial

Alla D’alla | Μνιέστρης, Παυλόπουλος, Πολυμενέας, Πολυχρονόπουλος

Οι Alla D’alla είναι μια οργιαστική μουσική συνεύρεση τεσσάρων μουσικών, είναι το σημείο στο οποίο η free jazz των Ανδρέα Μνιέστρη (σαξόφωνο) και Ιάκωβου Παυλόπουλου (τύμπανα) συναντά τα ηχοχρώματα του Θάνου Πολυμενέα (κοντραμπάσο) και τους ηλεκτρονικούς ήχους του Σπύρου Πολυχρονόπουλου (laptop). Όλα αυτά σε μια συναυλία ελεύθερου αυτοσχεδιασμού με έντονες ηχοχρωματικές εναλλαγές και μουσικές εξάρσεις.

Ο Ανδρέας Μνιέστρης τα παλιά χρόνια υπήρξε μέλος της κολλεκτίβας ΑΝΕΡΓΗ&Π (ΑΝώνυμοι ΕΡγάτες της ΓΗς & των Πόλεων) καθώς και του συγκροτήματος ΠΚΩΔ. Σαν σαξοφωνίστας εμφανίζεται από το ’84 (ενδεικτικά: «Φατµέ» 1985 [σεσσιον], ∆ηµ. Πουλικάκος και “τ’ αδέσποτα σκυλιά” 1986 κ.ά). Aναπτύσσοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αυτοσχεδιαζόμενη μουσική µελετάει από το 1988 έως το 1990 σύνθεση και αυτοσχεδιασμό µε τον Anthony Braxton στο Mills College (Oakland CA). Από το 1991 έως το 1993, εργάζεται ως σαξοφωνίστας στη Θεσσαλονίκη. Έκτοτε έχει συνεργαστεί με πολλούς αυτοσχεδιαστές όπως οι: N. Tουλιάτος-Α. Συμβουλόπουλος (“Tηλεθρόον”), Φ. Φλωρίδης, Θ. Ρέλλος, Σ. Γιαννάτου, Σ. Παπαδημητρίου, ∆. ∆ηµητριάδης, J. Tornabene (τρίο “saxo viva!”) κ.ά. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί με το συγκρότημα ZHMENS (ENSemble Ζωντανής Ηλεκτροακουστικής Μουσικής). Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της ομάδας ΓουΤουΧουΠουΣου (ήγουν: Γενίτσαροι Του ΧρηματοΠιστωτικού Συστήματος) με τον Φ. Θεοχαρίδη και τον Γ. Σταυρίδη, που εμφανιζόταν κατά καιρούς στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΟ στην Κέρκυρα, αλλά παίζει και σε διάφορα άλλα συγκροτήματα που δεν έχουν απαραίτητα όνομα. Ζει και εργάζεται στην Κέρκυρα.

Ο Ιάκωβος Παυλόπουλος γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα, είναι απόφοιτος μουσικής τεχνολογίας, θεωρίας και αρμονίας από το Ωδείο Φίλιππος Νάκας, παράρτημα του «Barkley Music College» και του Εθνικού Ωδείου (1997-1998, 2009-2011). Παρακολούθησε μαθήματα drums με τον Γιάννη Καλκάνη και jazz κατεύθυνση με τον Χρήστο Κοτζίνα (2002-2004), σπούδασε στη Χάγη στη μουσική σχολή KOOREN HUIS, έκανε μαθήματα drums με τον Erik Ineke και τον Hans van Oosterhont και rhythm session class με τον Alex Milo. Ήταν μέλος της KoorenHuis Big Band υπό τη διεύθυνση του Victor Borkrt (2006-2008). Υπήρξε συνιδρυτής της εταιρείας πολιτιστικών παραγωγών «H Τρελλή Ροδιά». Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως κρουστός και επιμελείται της μουσικής σε θεατρικές παραστάσεις.

Ο Θάνος Πολυμενέας Λιοντήρης παίζει κοντραμπάσο, ασχολείται με τον ηλεκτρονικό ήχο και δημιουργεί καταστασιακά παραστατικά συμβάντα. Μετά από περίπου 20 χρόνια σπουδών και εργασίας σε διάφορα πανεπιστήμια στο εξωτερικό (Ολλανδία, Ισπανία, Αγγλία), γύρισε πρόσφατα στην Αθήνα. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ολλάνδικής κολεκτίβας σύγχρονης τέχνης Apes Conatiner, είναι διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Sussex της Αγγλίας και ασχολείται επαγγελματικά με την πανεπιστημιακή έρευνα και εκπαίδευση, καθώς και με την καλλιτεχνική δημιουργία. Για περισσότερες πληροφορίες: www.thanospl.net

Ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Είναι συνθέτης ηλεκτροακουστικής μουσικής με 15 δίσκους στο ενεργητικό του και έχει συγγράψει δοκίμια γύρω από τη φιλοσοφία της μουσικής. Επιστημονικά μετά την αποφοίτησή του από το Φυσικό, εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πολυτεχνείο. Μετά από πέντε έτη σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, όπου εργάστηκε ως ερευνητής, σήμερα βρίσκεται στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο ως ερευνητής στη φυσική μοντελοποίηση μουσικών οργάνων.

One Small Step | Tap Dance Trio

Οι νορβηγοί One Small Step σε συνεργασία με την Ελίνα Βαφειάδη παρουσιάζουν μία αυτοσχεδιαστική μουσική/χορευτική performance στο ΚΕΤ, στις 28 Μαΐου.

Αυτοσχεδιαστική μινιμαλιστική μουσική από τους Roger Arntzen (κοντραμπάσο) και Vegar Vårdal (βιολί) σε συνδυασμό με κλακέτες (Janne Eraker, Ελίνα Βαφειάδη), με στοιχεία τζαζ, σύγχρονης και νορβηγικής παραδοσιακής μουσικής.

Janne Eraker (κλακέτες)

Ελίνα Βαφειάδη (κλακέτες)

Roger Arntzen (κοντραμπάσο)

Vegar Vårdal (βιολί)

 

Η Janne Häger Eraker είναι γερμανονορβηγίδα χορεύτρια με ειδίκευση στις κλακέτες. Πειραματίζεται με αυτό το είδος χορού, χρησιμοποιώντας το σα να ήταν κρουστά και σε συνδυασμό με διάφορα άλλα είδη χορού και μουσικής. Αυτή την περίοδο, τα βασικά της project είναι το μίνιμαλ αυτοσχεδιαστικό τρίο One Small Step, η solo performance Rhythm is a Dancer, το νέο hip hop project SLØY, καθώς και διάφορες συνεργασίες με noise και improv μουσικούς. Επίσης χορεύει κλακέτες στο Sebastian Weber Dance Company στη Γερμανία.

Ο Roger Arntzen συμμετέχει σε πολλά διεθνώς αναγνωρισμένα μουσικά σχήματα, όπως το πιάνο τρίο In the Country, μαζί με τον πιανίστα Morten Qvenild και τον ντράμερ Pål Hausken, αλλά και το Trail Of Souls, μαζί με τον τραγουδιστή Solveig Slettahjell και τον μπλουζ κιθαρίστα Knut Reiersrud. Είναι επίσης ο μπασίστας των Ballrogg, ένα ημι-αυτοσχεδιαστικό μινιμαλιστικό τρίο. Μαζί με τον Klaus Ellerhusen Holm (κλαρίνο, άλτο σαξόφωνο) και τον Stackenäs (κιθάρα), οι Ballrogg έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ, το τελευταίο κυκλοφόρησε στο πορτογαλικό label Cleanfeed. Συμμετέχει επίσης στο ροκ/τζαζ κουαρτέτο Chrome Hill μαζί με τους Asbjørn Lerheim, Atle Nymo και Torstein Lofthus. Έχουν κυκλοφορήσει πέντε άλμπουμ, το τελευταίο από τα οποία (The Explorer, Clean Feed) απέσπασε πολύ καλές κριτικές στην Πορτογαλία και την Ιαπωνία.

Ο Vegar Vårdal είναι ένας folk μουσικός και χορευτής. Σπούδασε παραδοσιακό βιολί (fiddle και Hardanger fiddle) στη Νορβηγική Μουσική Ακαδημία, και έχει πλέον καθιερωθεί ως ένας πολύπλευρος performer. Ο Vegar είναι επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής του Kultivator και εργάζεται ως συνθέτης, χορογράφος, μουσικός και δάσκαλος.

Η Ελίνα Βαφειάδη είναι χορεύτρια και δασκάλα, με ειδίκευση στις κλακέτες, που δραστηριοποιείται στην Αθήνα. Έχει ασχοληθεί με το σύγχρονο και τον κλασικό χορό από μικρή ηλικία. Παράλληλα με τις σπουδές της στα Μαθηματικά, σπούδασε κυρίως percussive χορούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 2009 διδάσκει αυτές τις ιδιαίτερες μορφές percussive χορών σε σχολές χορού και διοργανώνει εκδηλώσεις που αφορούν τις κλακέτες. Συμμετέχει ενεργά σε project τζαζ μουσικής, εξερευνώντας τη μουσική διάσταση της χορευτικής της τέχνης.

Περισσότερες πληροφορίες:

Alex Dante plays F. Chopin’s Nocturnes | Παρουσίαση Album

Ο Αλέξανδρος Δανδουλάκης (Alex Dante) παρουσιάζει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο Alex Dante plays F. Chopin’s Nocturnes που κυκλοφορεί από την Liberta Music σε βινύλιο και σε ψηφιακή μορφή (https://alexdante.bandcamp.com/releases). Η ηχογράφηση, η μίξη και το mastering έγιναν στο Unreal Studio από τους Αλέξη Μπόλπαση, Alex Ketenjian και Νίκο Δημητρακάκο. Το εξώφυλλο δημιουργήθηκε από τον GPO (Γρηγόρη Στασινόπουλο) ζωγραφίζοντας live κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας του Alex.

Φωτογραφία: Ντία Παπαδοπούλου
Γραφιστική επιμέλεια: Γιάννης Ράλλης

Αξίζει να σημειωθεί πως η πρώτη εμφάνιση αυτού του solo project πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Στο χώρο του ΚΕΤ θα διατίθεται προς πώληση το βινύλιο.

Αλέξανδρος Δανδουλάκης
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών στο Ε.Μ.Π. και παράλληλα μουσική στο Ωδείο Μουσικής Πράξης. Αποφοίτησε από το τμήμα του West London University (London College of Music) με το πτυχίο Licentiate of Teacher’s Diploma. Έχει συνεργαστεί και συνυπάρξει με πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες αλλά και με σημαντικούς μουσικούς του εξωτερικού όπως οι: Bill Frisell, Monophonics, Alan Zavod (Frank Zappa & the Mothers), Soul Jazz Orchestra, Thievery Corporation, Radio Moscow κ.ά. Το 2018 συμμετείχε στο 18ο Athens Jazz Festival της Τεχνόπολης του δήμου Αθηναίων καθώς και στη μουσική ενότητα Music escapades στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. H χρήση κιθαριστικών εφέ και 2 ενισχυτών, παίζοντας stereo, δημιουργεί ένα ογκώδες ηχοπεδίο δίνοντας νέες δυνατότητες στη solo κιθάρα. Με βασικό πυρήνα τα Νυχτερινά του Frederic Chopin έχει επαναπροσδιορίσει τον προσωπικό του ήχο και θέτει ερωτήματα για την ύπαρξη ή μη των διακριτών μουσικών στυλ.

Videos:
https://www.youtube.com/watch?v=d7vNDObr9m4
https://www.youtube.com/watch?v=BQgm3rEaUdk
https://www.youtube.com/watch?v=WY0Tkxf89Ns&t=73s

Φιλοκτήτης | Elephas tiliensis

“Λυπήσου με, σπλαχνίσου με, σώσε με,
σκέψου μια πάλη ατέλειωτη, μια ατέλειωτη αγωνία
λυσσομανά η ανθρώπινη ζωή, πετύχεις δεν πετύχεις.”

Ο Φιλοκτήτης, μια παράσταση βασισμένη στο σπουδαίο έργο του Σοφοκλή, παρουσιάζεται από την ομάδα Elephas tiliensis, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Αγαρτζίδη και της Δέσποινας Αναστάσογλου, από την Παρασκευή 10 Μαΐου στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (ΚΕΤ).

Ο Φιλοκτήτης αποτελεί την πρώτη περιγραφή ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας στην ανθρώπινη ιστορία. Οι Elephas tiliensis καταπιάνονται με την ιστορία του Φιλοκτήτη, του πιο μοναχικού ήρωα του Σοφοκλή, του πιο αποτρόπαια αδικημένου, σε μια παράσταση σχεδόν ψυχαναλυτική, που φέρει την υπογραφή του Γιώργου Μπλάνα στη μετάφραση και του Παύλου Παυλίδη στην πρωτότυπη μουσική. Σκιαγραφώντας τη θεραπευτική λειτουργία των ηρώων και τους εσωτερικούς μηχανισμούς που οδηγούν στη συνεξέλιξή τους, ο Φιλοκτήτης των Elephas tiliensis είναι μια παράσταση για τη βαθιά πίστη στις δυνατότητες του ανθρώπου να αντισταθεί και να μετατρέψει τη δυσλειτουργία σε υγεία, ψυχική και σωματική.

Ο Φιλοκτήτης εκστρατεύει μαζί με τους Έλληνες στην Τροία με επτά πλοία. Όμως δε φτάνει ποτέ, καθώς τον δαγκώνει ένα ιερό υδρόβιο φίδι στο νησί Χρύσα. Οι Ατρείδες – ο Αγαμέμνων κι ο Μενέλαος – μαζί με τον Οδυσσέα εγκαταλείπουν τον Φιλοκτήτη στη Λήμνο, γιατί δεν αντέχουν τα ουρλιαχτά του πόνου και τη δυσοσμία της πληγής του, που διαταράσσουν όλο το στρατόπεδο. Επί δέκα χρόνια, καθ’ όλη τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου, ζει σε μια σπηλιά ολομόναχος, άρρωστος, με μόνο εφόδιο το περίφημο τόξο που του χάρισε ο Ηρακλής, όταν εκείνος του έσωσε τη ζωή.

Στη Λήμνο φτάνουν ο Οδυσσέας και ο γιος του Αχιλλέα, ο Νεοπτόλεμος, για να πείσουν τον Φιλοκτήτη να τους ακολουθήσει πίσω στην Τροία, μιας και ο χρησμός του μάντη Έλενου έλεγε πως οι Έλληνες θα κερδίσουν τον πόλεμο μόνο με τα ανίκητα βέλη του Ηρακλή. Ο Οδυσσέας προτρέπει τον Νεοπτόλεμο να ξεγελάσει τον Φιλοκτήτη και να τον πάρει μαζί του στην Τροία. Ο Νεοπτόλεμος έρχεται αντιμέτωπος με ένα μεγάλο ηθικό δίλημμα, αλλά μπρος στην πίεση και τις υποσχέσεις του Οδυσσέα για δόξα και τιμές, υποχωρεί και με δόλο πείθει τον Φιλοκτήτη να του τα παραδώσει. Στη συνέχεια, όμως, υποκύπτει στις επιταγές της συνείδησής του κι επιστρέφει στον Φιλοκτήτη το τόξο και τα βέλη του Ηρακλή. Τέλος, μετά την παρέμβαση αυτού του τελευταίου ως από μηχανής θεού, ο Φιλοκτήτης μεταβαίνει στην Τροία, σκοτώνει με τα βέλη του τον Πάρι και φέρνει τη νίκη στους Αχαιούς.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Ο Φιλοκτήτης είναι ένα έργο για τον ανθρώπινο αγώνα. «Φύση ή εκπαίδευση, τι απ’ τα δύο υπερέχει;». Η διαλεκτική τίθεται σε διάζευξη με τη βία και τον δόλο. Κάθε πρόσωπο διακρίνεται απ’ τη σημασία που αποδίδει στη μια ή την άλλη αξία, δηλαδή την ηθική του. Έτσι καθρεφτίζει τον χαρακτήρα και την ψυχολογία του, αντιπροσωπεύοντας μόνο τη δική του επιλογή, τη δική του θέληση, την ανθρώπινη κρίση του. Με άλλα λόγια, η ψυχολογία ξεκινά με την ηθική. Η ηθική είναι αυτή που ανοίγει πρώτη τους δρόμους της εσωτερικότητας και αναδεικνύει ζητήματα πολιτικά, αξιών – όπως η φιλία, η συνεργασία, η συμπόνια κι η δικαιοσύνη – και τα συνδέει με την αρρώστια, την οδύνη αλλά και τη θεραπεία σε κυριολεκτικό και μεταφορικό επίπεδο.

Οι αλλαγές στον Φιλοκτήτη συντελούνται ασυνείδητα. Με τον Σοφοκλή να πλησιάζει περισσότερο – κατά παράδοξο τρόπο – τη φροϋδική ψυχολογία του ασυνειδήτου, ο θεραπευόμενος αναλαμβάνει τις ευθύνες του, αυξάνει τις επιλογές του και σταδιακά θεραπεύεται. Η σχέση του Φιλοκτήτη με τον Νεοπτόλεμο αναπτύσσεται βοηθώντας τους δυο ήρωες να θεραπευτούν, έστω κι αν ξεκινά απ’ τη μια πλευρά με δόλιο σκοπό. Ο Φιλοκτήτης είναι ένα έργο για τη δυσκολία της επιβίωσης έξω απ’ την ανθρώπινη κοινωνία, αφού η μνήμη των άλλων είναι η απόδειξη ότι κάποτε υπήρξαμε. Και ταυτόχρονα, ένα εκπληκτικό μάθημα εκπαίδευσης στην ενσυναίσθηση.

Ευχαριστούμε την εταιρία “supertitles” για την ευγενική παραχώρηση των υπέρτιτλων.

Teasers:

https://youtu.be/ALJR0v2TjWE & https://youtu.be/NyNVCz6Fgyg

Φωτογραφίες: https://www.dropbox.com/sh/xleihphtivz8or9/AAAKrqToqKMAyFYfDZT2RYMZa?dl=0

Ο Φιλοκτήτης θα παρουσιαστεί στις 20 και 21 Απριλίου στο Φεστιβάλ “Αντίβαρο” στο Ρέθυμνο και στις 3, 4 και 5 Μαΐου στο θέατρο act στην Πάτρα.

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.elephastiliensis.gr/

Facebook Page: Elephas tiliensis

 

Γραφείο Τύπου & Επικοινωνίας

Ελεάννα Γεωργίου

Μ: elcgeorgiou@gmail.com
Τ: 6944 535357

Στάμου, Χυτήρης, Ζιάρκας ft. Σαβίνα Γιαννάτου

Το τρίο των αυτοσχεδιαστών Τάσου Στάμου, Στέφανου Χυτήρη και Θοδωρή Ζιάρκα επιστρέφει στο ΚΕΤ για μια εμφάνιση με καλεσμένη τη Σαβίνα Γιαννάτου.

Το σύνολο αυτοσχεδιάζει στο μεταίχμιο μεταξύ θορύβου και μελωδίας. Χρησιμοποιώντας παραδοσιακά όργανα της jazz (κοντραμπάσο, τύμπανα) με έναν ιδιαίτερα μινιμαλιστικό τρόπο, καθώς και ηλεκτρονικά, οι μουσικοί εξερευνούν τη φύση και τις ικανότητες των οργάνων να παράξουν ήχους, οικείους αλλά και απροσδόκητους.

Αιθέριοι ήχοι απροσδιόριστης φύσης εναλλάσσονται με μελωδικά σχήματα εμπνευσμένα τόσο από την παραδοσιακή μουσική όσο και από τη free jazz ή την ηλεκτρονική μουσική.

Σαβίνα Γιαννάτου / φωνή

Τάσος Στάμου / πνευστά, έγχορδα & electronics

Στέφανος Χυτήρης / τύμπανα & κρουστά

Θοδωρής Ζιάρκας / κοντραμπάσο

Το Μουσικό Σώμα | Jean-Jacques Lemêtre

Το σεμινάριο “Το μουσικό Σώμα” απευθύνεται σε επαγγελματίες ηθοποιούς, χορευτές, performers, τραγουδιστές και μουσικούς που ενδιαφέρονται να πειραματιστούν με τις ηχητικές δυνατότητες του σώματός τους.

Το σεμινάριο βασίζεται στη μοναδική εμπειρία του Jean-Jacques Lemêtre, εμβληματικού συνθέτη, μουσικού και οργανοποιού του Θεάτρου του Ήλιου (Théâtre du Soleil) εδώ και πολλές δεκαετίες.

Ομαδικές και ατομικές ασκήσεις θα προταθούν, οδηγώντας σε μια διαδικασία μουσικής διεργασίας. Η πρακτική αυτή δίνει τη δυνατότητα να διερευνηθεί εξειδικευμένα η γλώσσα του κάθε ατόμου, όχι μόνο μέσω της φωνής αλλά και μέσω του σώματος.

Οι μαθητές του σεμιναρίου θα αξιοποιήσουν τις ρυθμικές, μελωδικές και αρμονικές δυνατότητες του σώματος, επικεντρωμένοι στα βήματα, τις μετατοπίσεις, τις κινήσεις, τους συσχετισμούς, τις ανάσες, την ταχύτητα του λόγου και τα σημάδια του. Όσοι είναι μουσικοί μπορούν να φέρουν μαζί τους κάποιο μουσικό όργανο. Σχεδιασμένο για performers, ηθοποιούς, χορευτές, τραγουδιστές και μουσικούς, το σεμινάριο θα οδηγήσει στην ανάπτυξη της δυναμικής, της ευελιξίας και της εμβάθυνσης.

Jean-Jacques Lemêtre

Εμβληματική προσωπικότητα του Θεάτρου του Ήλιου (Théâtre du Soleil), για το οποίο υπογράφει όλες τις μουσικές συνθέσεις εδώ και τριάντα χρόνια, ο Jean-Jacques Lemêtre είναι μουσικός, συνθέτης, οργανοποιός, δημιουργός και συλλέκτης 2800 μουσικών οργάνων όλων των εποχών, τα οποία προέρχονται από όλα τα μέρη του κόσμου και τα οποία παίζει εφόσον πρώτα τα επισκευάσει με τον δικό του τρόπο. Έχει ασχοληθεί με το τσίρκο, το καμπαρέ, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, το χορό. Όντας ο πρώτος που διηύθυνε στη Γαλλία τα έργα του Moondog, ο Jean-Jacques Lemêtre δημιούργησε στο Μόντρεαλ στις 5 Νοεμβρίου 2012 ένα αντισυμβατικό έργο με τίτλο Babel. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο καλλιτέχνης καταγράφει αδιάκοπα ομιλούσες φωνές ανδρών, γυναικών και παιδιών, από 1800 και πλέον γλώσσες και διαλέκτους, τις οποίες συγκέντρωσε από συζητήσεις που έκανε σε όλο τον πλανήτη με τη συνδρομή διερμηνέων. Από τα ηχητικά αυτά σύνολα συνέθεσε την όπερά του, αντικαθιστώντας την ορχήστρα με τις φωνητικές συνομιλίες. Με τον Jean-Jacques Lemêtre η μουσική σύνθεση βρίσκει την κεντρική της θέση στη δραματουργική επεξεργασία ενός θεάματος, υπενθυμίζοντας ότι στη βάση του θεάτρου υπάρχει η μουσική. Σύμφωνα με αυτόν, στη μαθητεία των τεχνών, το θέατρο, ο χορός και η μουσική δεν πρέπει να διαχωρίζονται. Μια πραγματική συνύπαρξη μεταξύ μουσικού, σκηνοθέτη και performer (ηθοποιού ή χορευτή) πρέπει να επιτευχθεί για τη δημιουργία. Μέσα σε αυτή τη σύνθετη σχέση δε θα έπρεπε να γίνεται άμεσα αντιληπτό ποιος οδηγεί και ποιος καθοδηγείται: ξεπερνώντας την απεικόνιση ή την υποστήριξη, ο μουσικός (ή ο συνθέτης) του θεάτρου πρέπει να αποφεύγει το αυστηρό και αναγκαστικό τέμπο, να μην προσκολλάται σε αγκυλώσεις των μουσικών μέτρων, αλλά να ακολουθεί, να ωθεί, να συμμετέχει στη δράση αναζητώντας τη μουσική του σώματος. Αυτή θα πρέπει να βρίσκεται διαρκώς εν κινήσει, εφόσον κάθε μέρα είναι διαφορετική για τον ηθοποιό (ή τον χορευτή). Και καθώς το σώμα τους αποτελεί το μουσικό κλειδί, θα πρέπει να είναι επίσης το ιπτάμενο χαλί του, δηλαδή η βάση και η μήτρα του που βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή για το ελάχιστο που το ανθρώπινο σώμα παράγει όταν ξεκινά να παίζει.

Πληροφορίες σεμιναρίου:

Σάββατο 22 & Κυριακή 23 Ιουνίου 2019

Ώρες: 10:00 -16:00 (2 πεντάωρα μαθήματα και μεσημεριανό διάλειμμα μίας ώρας).

Αιτήσεις: info@polychorosket.gr, 213.00.40.496 και 69.45.34.84.45

Κόστος συμμετοχής για όλο το διήμερο: 60€, 45€ (με κάρτα ανεργίας), περιορισμένος αριθμός συμμετοχών.

Kēryx

Performance σε ακροβατικό σχοινί, σε διάλογο με βίντεο και πρωτότυπη μουσική.

Κήρυξ. Αυτός που μεταφέρει το μήνυμα, χωρίς να μπορεί να επέμβει σε αυτό, γιατί αυτό έχει μάθει μέχρι τώρα. Ο κήρυκας της εποχής μεταφέρει μηνύματα —κυρίως άλλων— χωρίς ποιοτικό έλεγχο. Τι γίνεται όταν ο κήρυκας κοιτάξει βαθύτερα στο μήνυμα και έρθει σε ρήξη με αυτό; Θα το πετάξει, θα το παραποιήσει ή θα το επιστρέψει; Πόσο αντέχει να κρατάει ένα μήνυμα που δε θέλει; Μπορεί να το μετατρέψει σε ένα χορό, έναν ήχο, ένα θόρυβο, μια ομιλία, ένα χάδι ή ένα βλέμμα; Όσο περνά ο καιρός το μήνυμα βαραίνει, τυλίγεται στα πόδια του, τον κρατάει πίσω. Αν το επέστρεφε πίσω στη φύση, εκεί που όλοι βρίσκουν ένα καταφύγιο, στην αρχική του μορφή, θα το αναγνώριζε κανείς;

Σύντομο βιογραφικό: Η Μαρία Σωτηροπούλου είναι εικονογράφος και σχεδιάστρια οπτικής επικοινωνίας. Η ενασχόλησή της με τα εναέρια ακροβατικά ξεκίνησε το 2011. Από το 2016 παρακολουθεί μαθήματα σύγχρονου και παραδοσιακού χορού. Από το 2012 συμμετέχει με τη σχολή της δασκάλας της, Ευγενίας Γαλεράκη, στο Circus Festival και σε παραστάσεις στο Θέατρο Πορεία και το Θέατρο Κνωσός. Το 2015 συμμετείχε στο Influence Festival στην Καρδίτσα με την παράσταση «Διαδρομές» της ομάδας «Δέκα Πάνω». Το 2018 έλαβε μέρος στην παράσταση «Συναντήσεις» της Ερμίρα Γκόρο, στο πλαίσιο του 10ου Arc for Dance Festival. Το 2017 δημιουργήθηκε η ομάδα «ΒΕΜΦ», με τη Βιργινία, την Εύα και τη Φωτεινή· το βίντεό τους «Messaritikos» επιλέχθηκε και παρουσιάστηκε στο AVDP το 2018 και αποτελεί αρχή της παράστασης «Σε δύο άξονες» που θα παρουσιαστεί τους επόμενους μήνες.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.instagram.com/athenianacrobat

www.metagrunge.com

Agile Experiments Athens: Sound & Movement

Το Agile Experiments είναι ένα συνεργατικό project, σε επιμέλεια του πολυ-οργανίστα και παραγωγού Dave De Rose (Moloko/Mulatu Astatke/Rokia Traore/Mark Ronson). Ξεκινώντας με κάποιους από τους πιο αναγνωρισμένους μουσικούς της Βρετανίας, το project ενώνει καλλιτέχνες μέσω του αυτοσχεδιασμού ελεύθερης φόρμας που δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένα μουσικά είδη και στυλ.

Η κολεκτίβα πρωτοσχηματίστηκε μέσω μιας σειράς από μονόωρες συναυλίες στο “The Agile Rabbit Pizzeria” στην καρδιά του Brixton Village και συνέχισε με ηχογραφήσεις αρκετών μονόωρων session σε διάφορα DIY στούντιο. Αποσπάσματα από τις ηχογραφήσεις αυτές έχουν κυκλοφορήσει σε δυο 12ιντσα άλμπουμ περιορισμένων αντιτύπων το 2018 (Agile Experiments Vol.1 & Vol.2), τα οποία γρήγορα άρχισαν να αναζητούν οι συλλέκτες.

Ενήμερος για τη δημιουργικότητα της αθηναϊκής μουσικής σκηνής, o Dave έφτιαξε βαλίτσες και πέταξε στην πρωτεύουσα για να εξερευνήσει την τοπική σκηνή, να βρει νέα μέλη και να δημιουργήσει ένα δίσκο με τίτλο Agile Experiments Athens. Συνδυάζοντας την αυθόρμητη μουσική δημιουργία με την αυτοσχεδιαστική σύνθεση στο σύγχρονο χορό, το εγχείρημα του Agile Experiments επεκτείνει την αμιγώς μουσική του μορφή: οι μουσικοί Saber Rider (πλήκτρα/electronics), Φώτης Σιώτας (βιολί/κιθάρα/electronics) και Dave De Rose (ντραμς/κρουστά) συνεργάζονται με τις χορεύτριες Αθηνά Κυρούση και Θεανώ Ξυδιά επιχειρώντας μια αμφίπλευρη και απρόβλεπτη οπτικοακουστική performance.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.davederosemusic.bandcamp.com/album/agile-experiments-vol-1

www.davederosemusic.bandcamp.com/album/agile-experiments-vol-2

ΚΙΧ Τρίο

Οι ΚΙΧ ‒ Δημήτρης Μούτσιος (πιάνο), Λουκάς Γιαννακίτσας (κοντραμπάσο) και Στρατής Σκουρκέας (κρουστά) ‒ παρουσιάζουν ένα τολμηρό σετ με εργαλεία τη μουσική του 20ού αιώνα, δίνοντας έμφαση στους jazz και folk ήχους των Βαλκανίων και της Ανατολής.

Οι Μούτσιος, Γιαννακίτσας και Σκουρκέας, συναντήθηκαν μουσικά το 2018. Οι επιρροές τους περιλαμβάνουν καλλιτέχνες τόσο από την ελληνική σκηνή (Κώστας Θεοδώρου κ.ά.) όσο και από τη διεθνή jazz σκηνή (Tigran Hamasyan, Avishai Cohen κ.ά.).

Πρόκειται για το τρίτο κατά σειρά live των ΚΙΧ, όπου θα ακουστούν κυρίως πρωτότυπες συνθέσεις τους, καθώς και διασκευές, όπως το Caravan, τα Σαράντα παλικάρια κ.ά.

A Talk | ομάδα ΦΕΜ

Η ομάδα ΦΕΜ επιστρέφει στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων με το A Talk, για δύο παραστάσεις, στις 5 & 6 Ιουνίου.

Μια συνάντηση. Μιλάς και ακούω. Ρωτάω, απαντάς. Συμφωνούμε. Οδηγώ και εσύ ακολουθείς. Αντιστέκεσαι. Αμηχανία.

Το Α Talk είναι ένα ντουέτο που εξερευνά τους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούμε και διαμορφώνουμε σχέσεις. Είναι ένας κινητικός διάλογος δύο σωμάτων που έχουν ανάγκη να κατανοήσουν και να γίνουν κατανοητά. Δημιουργούν σχέσεις αλληλεξάρτησης, φιλίας και εκμετάλλευσης, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τι είναι αυτό που τα κινεί. Πώς θα διαλέξουν να συνεχίσουν την κουβέντα; Πρόκειται για χορό εμπνευσμένο από τη διαπροσωπική επικοινωνία, τις καθημερινές συναντήσεις και τις οικείες σχέσεις που βιώνει και δημιουργεί ένας άνθρωπος στη ζωή του. Δύο σώματα που κουβαλούν μνήμες, εμπειρίες και ανάγκες – δύο κοσμοθεωρίες – έρχονται αντιμέτωπα και προσπαθούν να συγχρονιστούν μέσα στο θόρυβο που τα περιβάλλει. Οδηγούν, ακολουθούν, ασφυκτιούν και συγκρούονται σε μια προσπάθεια να μειώσουν την απόσταση που τα χωρίζει, μία κίνηση τη φορά.

Το έργο εστιάζει στις διεργασίες της επικοινωνίας και του διαλόγου και επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τους κλασικούς ρόλους και το λεξιλόγιο που συναντάμε σε κοινωνικούς χορούς, τύπου ballroom. Προσεγγίζει τους τυπικούς «αντρικούς» και «γυναικείους» ρόλους ως κατασκευασμένες δομές, χτισμένες από ένα σύνολο κανόνων επικοινωνίας. Επιχειρεί να αποδομήσει αυτούς τους ρόλους και να μπλέξει τους κανόνες μέσα από ένα παιχνίδι lead-follow, πρόθεσης και αφής.

Το A Talk παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβρη του 2018 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και αργότερα, τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Κατά τη δημιουργία του έργου η ομάδα φιλοξενήθηκε από το Κέντρο Μελέτης Χορού Ι. & Ρ. Ντάνκαν, την άνοιξη του 2018, και συμμετείχε στο πρόγραμμα «Ανοιχτές Πόρτες, 2η Πλατφόρμα Νέων Δημιουργών» που πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του ΥΠΠΟ, σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής και το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Κρατήσεις: 213.00.40.496

Το Ευαγγέλιο του Πεφωτισμένου Καταναλωτή | Τέεμου Τάκαταλο

To Ευαγγέλιο του Πεφωτισμένου Καταναλωτή (The Gospel of the Enlightened Consumer, 2012, 50’) αποτελεί ένα δοκίμιο σε μορφή βίντεο από τον φινλανδό καλλιτέχνη Τέεμου Τάκαταλο.

Τον Σεπτέμβριο του 2011 η τοιχογραφία του Τέεμου Τάκαταλο The Absolution of the Enlightened Consumer, η οποία ασκούσε κριτική στην κατανάλωση, λογοκρίθηκε και καταστράφηκε από τους παραγωγούς της έκθεσης σε μία γκαλερί στο Tampere της Φινλανδίας. Η τοιχογραφία αποτελούνταν από ζωγραφισμένα λογότυπα εννέα επιχειρήσεων, οι οποίες είχαν καταστήματα στο ίδιο εμπορικό κέντρο στο οποίο στεγάζονταν και η γκαλερί. Επίσης μαζί με τα λογότυπα υπήρχαν κείμενα σχετικά με την αδιαφορία αυτών των επιχειρήσεων προς διάφορα κοινωνικά και περιβαλλοντικά προγράμματα.

Η κτηνώδης αυτή πράξη ενάντια σε μια επικριτική αλλά ακίνδυνη τοιχογραφία προκάλεσε μια χλιαρή δημόσια συζήτηση, αλλά πρώτα απ’ όλα έφερε στην επιφάνεια κάποια κρίσιμα ερωτήματα: γιατί όλες οι επιχειρήσεις προσπαθούν να μας πείσουν για τις αρετές τους; Εάν ο καταστροφικός χαρακτήρας της καπιταλιστικής οικονομίας είναι γενικά αποδεκτός, γιατί κάποιος που τον αναγνωρίζει, εξακολουθεί να γονατίζει και να προσεύχεται μπροστά στους βωμούς του καπιταλισμού;

Αναλύoντας τα παραπάνω, ο Τέεμου Τάκαταλο ανακάλυψε ένα ευρύτερο εννοιολογικό σφάλμα που υπάρχει στην κατανάλωση και την καπιταλιστική παραγωγή: είναι και οι δύο στημένες με τρόπο που θυμίζει τη χριστιανική θεολογία, παρόλο που ο καπιταλισμός και η δυτική κουλτούρα αναγνωρίζονται σήμερα ως κάτι κοσμικό.

Η καπιταλιστική αγορά είναι μία πλατφόρμα που περιλαμβάνει όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες· έτσι η χριστιανική έννοια της καλοσύνης συναντάται στις άυλες ιδιότητες προϊόντων, οι καλές πράξεις γίνονται μέσω της κατανάλωσης, και η άφεση αμαρτιών συμβαίνει σε ένα σούπερ μάρκετ αντί σε μια εκκλησία. Ωστόσο, παρά την τόση καλοσύνη, η καπιταλιστική αγορά και παραγωγή δημιουργούν έναν αυξανόμενο αριθμό παγκόσμιων προβλημάτων. Αυτές οι δυναμικές κατασκεύασαν ένα νέο πολιτικό υποκείμενο: τον φωτισμένο καταναλωτή.

Ο Τέεμου Τάκαταλο είναι visual artist, μουσικός και συγγραφέας, εγκατεστημένος στην Αθήνα.

www.yleisradio.net

Επιμέλεια: Sebastian Boulter

Η ταινία θα προβληθεί στην ελληνική γλώσσα.

Με τη συνεργασία του Φινλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Πόλεμος Τοπίων / Guerre des Paysages

Μουσική παράσταση βασισμένη στο βιβλίο του Ηλία Πούλου Τασκένδη / Εξόριστες μνήμες και στο αφήγημα του Δημήτρη Αλεξάκη Πόλεμος Τοπίων, σε σκηνοθεσία της Irène Bonnaud.

Μετά από δύο πετυχημένους κύκλους παραστάσεων στην Αθήνα, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (2017-18), τη συμμετοχή της στο φεστιβάλ Reims Scènes d’Europe στη Γαλλία (La Comédie de Reims / Φεβρουάριος 2018) και μόλις πριν ταξιδέψει στο Παρίσι (La Commune CDN Aubervilliers / 15 – 19 Μαΐου 2019), η θεατρική παράσταση Πόλεμος Τοπίων / Guerre des Paysages ανεβαίνει ξανά για δύο μόνο παραστάσεις στο ΚΕΤ, την Παρασκευή 3 και το Σάββατο 4 Μαΐου 2019.

Βασισμένο σε συνεντεύξεις μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού που μεταφέρθηκαν τον Οκτώβριο του 1949, μετά το τέλος του ελληνικού εμφυλίου, στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν, το βιβλίο του Ηλία Πούλου Τασκένδη / Εξόριστες μνήμες χαράζει μια ψυχογεωγραφία μέσα από φωνές και πρόσωπα, όπου αναμειγνύονται η μικρή με τη μεγάλη Ιστορία, η προσωπική με την πολιτική ζωή, το ενδόμυχο με το συλλογικό.

Με αφετηρία το βιβλίο του Ηλία Πούλου και το αφήγημα του Δημήτρη Αλεξάκη Πόλεμος Τοπίων, δύο κείμενα που για πρώτη φορά παρουσιάζονται επί σκηνής, η γαλλίδα σκηνοθέτις Irène Bonnaud αποδίδει αυτή την ευαίσθητη γεωγραφία μέσα από μια μουσική παράσταση, ανάμεσα στην προφορική ποίηση, τη συναυλία και το θέατρο-ντοκουμέντο, παραπέμποντας τόσο στο ίδιο το γεγονός του εμφυλίου όσο και στη μνήμη του.

Επί σκηνής, οι πρωταγωνιστές διασχίζουν ένα χώρο που βρίσκεται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, συναντώντας τα φαντάσματα και τις μουσικές της εποχής, μελωδίες ηπειρώτικες, ρεμπέτικες, ρώσικες… Αυτοσχεδιάζοντας, επιστρέφουν πάντα στον εαυτό τους, στους ήχους και στην πραγματικότητα του παρόντος.

Κρατήσεις απαραίτητες: 213 00 40 496 & info@polychorosket.gr

 

Η πρεμιέρα της παράστασης Πόλεμος Τοπίων / Guerre des Paysages έγινε στις 6 Μαΐου 2017, ως μια συμπαραγωγή του Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, της La Comédie de Reims, της La Commune CDN Aubervilliers και της Cie 813 και με την υποστήριξη του Institut Français de Grèce / Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί στις 15-19 Μαΐου 2019 στο Παρίσι, στο θέατρο La Commune CDN Aubervilliers.

Περισσότερες πληροφορίες/κρατήσεις: www.lacommune-aubervilliers.fr/guerre-des-paysages

Το ΚΕΤ ευχαριστεί πολύ τους: Ηλία Πούλο, Τασούλα Βερβενιώτη, Ροβήρο Μανθούλη, Bernard Eisenschitz, Πόπη Μπάνου, Χρήστο Γιοβανόπουλο, Σοφία Εξάρχου, Ελένη Παγκρατίου, Μαρία Κουρκούτα, Θέατρο Αθηνών, για την πολύτιμη βοήθεια που προσέφεραν στην προετοιμασία της παράστασης.

Alcalica | Aegean Dream ‘n’ Bass

Οι Alcalica για άλλη μια φορά ζωντανά στο ΚΕΤ, την Τετάρτη 10 Απριλίου. Οι συναυλίες τους συνδυάζουν όργανα και ακούσματα φαινομενικά αταίριαστα μεταξύ τους και ταξιδεύουν τους ακροατές πάνω σε ένα μουσικό ηλεκτρονικό χαλί που συνεχώς μεταβάλλεται. Οι στάσεις του ταξιδιού είναι πολλές και απρόβλεπτες: μπορεί να είναι μια μπαουχαουζική ντανταϊστική αυτοσχεδιαστική παράσταση, μπορεί να είναι μια μεθυστική μη δογματική τελετουργία ή μπορεί να είναι απλά μουσική, ειλικρινής χορευτική μουσική. Η κάθε συναυλία σημαδεύεται από τη στιγμή και το τοπίο· σημαδεύεται από εκείνη την επαφή που αντηχεί αιώνια και αγγίζει σε ένα βαθύτερο επίπεδο τον πυρήνα αυτών των υλικών που ενώνουν τους ανθρώπους.

Οι Alcalica κατάγονται από το νησί της Λέσβου και από το Βερολίνο. Ο ήχος τους έχει επιρροές από το ρεμπέτικο και τα broken beats. Στη μουσική τους χρησιμοποιούν περσικό σαντούρι, ελληνικό μπαγλαμά, αφρικανική καλίμπα, hardware electronics και φωνητικά σε πέντε γλώσσες. Μέσα σε δώδεκα χρόνια έχουν κυκλοφορήσει έξι δίσκους σε βινύλιο και έχουν πραγματοποιήσει εκατοντάδες συναυλίες ανά την Ευρώπη. Έχουν συνεργαστεί στο studio αλλά και πάνω στη σκηνή με γνωστούς καλλιτέχνες όπως είναι, μεταξύ άλλων, ο Baba Zula και η Brenna MacCrimmon.

Περισσότερες πληροφορίες:

videos: www.vimeo.com/258057113

music: www.alcalica.org/music/listen-to-alcalica

website: www.alcalica.org

P.E.T.U.L.A. Bye Bye

Μετά την επιτυχία των δύο πρώτων παραστάσεων (16 & 17/03/19), η παράσταση P.E.T.U.L.A Bye Bye παρουσιάζεται και πάλι στο ΚΕΤ την Κυριακή 24 Μαρτίου.

Μια performance πειραματικής αυτοθεραπείας, συνάμα ωμή και βαθιά ποιητική, που αποτέλεσε την επίσημη συμμετοχή της Ελβετίας στην Εβδομάδα Γαλλοφωνίας (19 έως 24 Μαρτίου 2019).

Είναι περίεργη αυτή η γυναίκα μπροστά μας. 36 χρονών, όλα τα έχει στη ζωή της, τη χαρά και τον πόνο. Λέει ότι δεν είναι στα καλά της. Λέει ότι θέλει να τελειώνει και με τα καθημερινά και με τα υπαρξιακά. Ν’ αλλάξει ζωή. Καλύτερα κόσμο. Ζητά ένα μαγικό χάπι. Μια P.E.T.U.L.A., ιατρική συνταγή γραμμένη από τη Λένα Κιτσοπούλου και τις κωμικοτραγικές δοσολογίες της. Η Άννα Λεμονάκη προσθέτει τα κείμενά της κι ένα Bye Bye στον τίτλο, αναφερόμενη στο φαινόμενο της αυτοκτονίας στην Ελβετία και στο πώς γυναίκες και άντρες βάζουν τέλος στη ζωή τους στην Ελλάδα, μετά την κρίση.

Performance στα γαλλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Constant Changes, Silent Witnesses

“Η ταινία Constant Changes, Silent Witnesses αφηγείται μια ιστορία περιπλάνησης μέσα στην Κωνσταντινούπολη. Παρατηρεί τις αλλαγές που συμβαίνουν στην πόλη, την εξαφάνιση των παλιών κτιρίων και των πράσινων χώρων, τη μετατόπιση των ανθρώπων – αλλά και την αντίσταση σε όλα αυτά. Ωστόσο, οι πραγματικοί μάρτυρες αυτών των μεταβάσεων είναι τα δέντρα, κάποια από τα οποία είναι 700 ετών· αυτά είναι οι βουβοί θεατές της ζωής που ξεδιπλώνεται. Μέσω του χορού μου, συνδέω χώρους όπου οι διαδικασίες αυτές αντιπαρατίθενται και γίνονται φανερές”.

Η Jasmin İhraç είναι χορογράφος και performer. Εγκατεστημένη στη Γερμανία, όπου μεγάλωσε και σπούδασε, ανιχνεύει μέσω του χορού και της εικόνας μνήμες από την τουρκική και αρμένικη ιστορία της οικογένειάς της. Επιχειρεί να ανασυστήσει μια καινούργια αλφάβητο μέσα από τα θραύσματα της ιστορίας αυτής. Η ταινία Constant Changes, Silent Witnesses είναι το τρίτο πρότζεκτ που παρουσιάζει στο ΚΕΤ.

www.jasminihrac.net/en

Kēryx

Performance σε ακροβατικό σχοινί, σε διάλογο με βίντεο και πρωτότυπη μουσική.

Κήρυξ. Αυτός που μεταφέρει το μήνυμα, χωρίς να μπορεί να επέμβει σε αυτό, γιατί αυτό έχει μάθει μέχρι τώρα. Ο κήρυκας της εποχής μεταφέρει μηνύματα —κυρίως άλλων— χωρίς ποιοτικό έλεγχο. Τι γίνεται όταν ο κήρυκας κοιτάξει βαθύτερα στο μήνυμα και έρθει σε ρήξη με αυτό; Θα το πετάξει, θα το παραποιήσει ή θα το επιστρέψει; Πόσο αντέχει να κρατάει ένα μήνυμα που δε θέλει; Μπορεί να το μετατρέψει σε ένα χορό, έναν ήχο, ένα θόρυβο, μια ομιλία, ένα χάδι ή ένα βλέμμα; Όσο περνά ο καιρός το μήνυμα βαραίνει, τυλίγεται στα πόδια του, τον κρατάει πίσω. Αν το επέστρεφε πίσω στη φύση, εκεί που όλοι βρίσκουν ένα καταφύγιο, στην αρχική του μορφή, θα το αναγνώριζε κανείς;

Σύντομο βιογραφικό: Η Μαρία Σωτηροπούλου είναι εικονογράφος και σχεδιάστρια οπτικής επικοινωνίας. Η ενασχόλησή της με τα εναέρια ακροβατικά ξεκίνησε το 2011. Από το 2016 παρακολουθεί μαθήματα σύγχρονου και παραδοσιακού χορού. Από το 2012 συμμετέχει με τη σχολή της δασκάλας της, Ευγενίας Γαλεράκη, στο Circus Festival και σε παραστάσεις στο Θέατρο Πορεία και το Θέατρο Κνωσός. Το 2015 συμμετείχε στο Influence Festival στην Καρδίτσα με την παράσταση «Διαδρομές» της ομάδας «Δέκα Πάνω». Το 2018 έλαβε μέρος στην παράσταση «Συναντήσεις» της Ερμίρα Γκόρο, στο πλαίσιο του 10ου Arc for Dance Festival. Το 2017 δημιουργήθηκε η ομάδα «ΒΕΜΦ», με τη Βιργινία, την Εύα και τη Φωτεινή· το βίντεό τους «Messaritikos» επιλέχθηκε και παρουσιάστηκε στο AVDP το 2018 και αποτελεί αρχή της παράστασης «Σε δύο άξονες» που θα παρουσιαστεί τους επόμενους μήνες.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.instagram.com/athenianacrobat

www.metagrunge.com

drømme | ομάδα βώντβιλ

Οι τρεις βοηθοί του Θεού των ονείρων αναλαμβάνουν να βγάλουν εις πέρας το δύσκολο έργο της πραγμάτωσης των ονείρων. Εισβάλλουν στις συνειδήσεις των ανθρώπων: κάθε συνείδηση όχημα για ένα όνειρο, κάθε όνειρο και μία ιστορία. Δύο δρόμοι, δύο μονοπάτια και μία η επιλογή που μας καθορίζει.

Drømme σημαίνει όνειρα – όνειρα που βλέπουμε στον ύπνο μας, αλλά και με τα μάτια ανοιχτά. Ασυνείδητα δημιουργήματα της φαντασίας ή μήπως όχι; Αν ονειρεύομαι, τι όνειρα βλέπω, τι όνειρα κάνω; Τα όνειρα μπορούν να γίνουν εφιάλτες – εφιάλτης δεν είναι όμως μια ζωή χωρίς όνειρα;

Τρεις και μία ιστορίες επί σκηνής εμπνευσμένες από τα παραμύθια του Xανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ένα ιπτάμενο σεντούκι, ένας άνθρωπος χωρίς ίσκιο, μια λίμνη που δεν μπορείς να διασχίσεις και άνθρωποι που χάνουν τη φωνή τους, τη ζωή τους, από επιλογή.

Όλα μπορούν να συμβούν στα παραμύθια, το ίδιο και στα όνειρα. Και αν πιστεύετε πως τα παραμύθια είναι μόνο για τα παιδιά, πιστεύετε το ίδιο και για τα όνειρα;

Του Κόσμου το Μυστήριο

“Του κόσμου το μυστήριο κοιμάται και στ’ όνειρό του μας γεννά. Κάντε ησυχία, ήρεμα να μιλάτε, μην τύχει και ξυπνήσει ξαφνικά”.

Ένας μουσικο-θεατρικός στοχασμός πάνω σε προαιώνια, αναπάντητα, καθημερινά, αναπάντεχα ερωτήματα. Μια γυναίκα και ένας μουσικός σερφάρουν πάνω στο κύμα αναπνοής του ονείρου του αιώνιου μυστηρίου, προσγειώνονται στα κλαριά μιας λεμονιάς και από κει αγναντεύουν το σουλάτσο της ανθρωπότητας. Το μάταιο του βίου, ο θρίαμβος του ηλιοβασιλέματος, ο λαβύρινθος της καθημερινότητας, οι πολλαπλές εκδοχές της Ιστορίας και της πραγματικότητας αναμειγνύονται με το μυρωδάτο, κιτρινοπράσινο, συλλογικό παρόν της λεμονιάς. Οι μέρες περνούν, η ζωή συνέχεια συνεχίζει κι η μεγάλη μπάντα δε λέει να σταματήσει.

Στη σκηνή μία ηθοποιός και ένας μουσικός. Η μουσική πλέκει, μαζί με το λόγο, τη συνειρμική αυτή κατάθεση.

Κρατήσεις απαραίτητες: 213.00.40.496

The Lodger | A. Hitchcock | Silent Move & Μ. Καταχανάς

Μετά το αφιέρωμα στον Charlie Chaplin, οι Silent Move προσκαλούν επί σκηνής τον Μιχάλη Καταχανά και παρουσιάζουν το βωβό αριστούργημα του Alfred Hitchcock “The Lodger: A story of the London fog” (1927). Η μουσικο-ηχητική εκδοχή των Silent Move με τη σύμπραξη του Μιχάλη Καταχανά αποτελεί το υλικό του επόμενου CD του σχήματος, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2019.

Silent Move:
Γιάννης Παξεβάνης – κιθάρα, loops
Βασίλης Τζαβάρας – πιάνο, keys, loops

Mιχάλης Καταχανάς – βιόλα

 

Οι Silent Move δημιουργήθηκαν το φθινόπωρο του 2009 και μια από τις πρώτες ταινίες που επένδυσαν μουσικά ήταν το Nosferatu του F. W. Murnau. Στη συνέχεια, και μετά από πολλαπλές live παρουσιάσεις του Nosferatu, διοργάνωσαν στο σινεμά ΤΡΙΑΝΟΝ το διήμερο φεστιβάλ Αυτοσχεδιασμός και Σινεμά (Silent Move, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Μιχάλης Μοσχούτης και Γιώργος Κατσάνος) που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο του 2012. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ αυτού παρουσίασαν τη δουλειά τους πάνω στην ταινία The passion of Joan of Arc του C. Th. Dreyer. Μετά τη συμμετοχή τους στο In Mute Festival στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Οκτώβριος 2013), όπου παρουσίασαν την ανάγνωσή τους στην ταινία του Jean Epstein The fall of the house of Usher, αλλά και τη σύμπραξή τους με τη γιαπωνέζα φωτογράφο Haruna Kawanishi στο πλαίσιο του Athens Photo Festival (Πειραματικός χώρος Ανάμεσα), οι Silent Move κυκλοφόρησαν το πρώτο τους CD στο ανεξάρτητο label TRIPLE BATH με τίτλο Silent move – in seven parts. Έχουν συμμετάσχει στα φεστιβάλ πειραματικής μουσικής Deteriorate sound festival, Avant-garde guitar festival και Soundtrope Festival. Το 2018 πραγματοποίησαν σειρά εμφανίσεων στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων παρουσιάζοντας ένα project εστιασμένο στη μουσική συνοδεία ταινιών του Alfred Hitchcock. Στο πλαίσιο αυτού του project συνόδευσαν τις ταινίες The Birds, Psycho και Vertigo.

 

Ο Μιχάλης Καταχανάς γεννηθηκε στον Πειραιά. Ξεκίνησε μαθήματα κλασικού βιολιού σε ηλικία οκτώ ετών με τον Κώστα Καβάκο. Το 1990 εισήχθη στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και το 1999 στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου απ ́ όπου αποφοίτησε το 2006, υπό την επίβλεψη του Δήμου Δημητριάδη (Επικεφαλή του Τμήματος Jazz). Το 2008 έγινε δεκτός για μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Σύγχρονου Αυτοσχεδιασμού του New England Conservatory of Music στη Βοστώνη των Η.Π.Α, ως υπότροφος του «Ιδρύματος Fulbright». Μαθήτευσε κοντά σε σημαντικούς καθηγητές, μεταξύ άλλων τον Charlie Banakos και Ran Blake. Στις αρχές του 2012 σχηματίζει το Michalis Katachanas Quartet και δίνει συναυλίες σε πολλές μουσικές σκηνές, φεστιβάλ, και ηχογραφήσεις για το Ραδιόφωνο και την Τηλεόραση. Ως Jazz βιολίστας και συνθέτης έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους Έλληνες συνθέτες, (Νίκο Ξυδάκη, Μίμη Πλέσσα, Κατερίνα Φωτεινάκη, κ.α) και ξένους μουσικούς (Jackie Leven, Antony Coleman, Joe Tornabene κ.α.) με συμμετοχές σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Η.Π.Α, Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, Αυστρία, Μαρόκο, Τουρκία). Συνθέτει και παίζει μουσική για θεατρικές παραστάσεις (Όρνιθες, Πόλεμος Τοπίων, Ένα Καρφί στον Τοίχο, Τρισεύγενη). Έχει στο ενεργητικό του δύο προσωπικούς δίσκους: Μurderess (κυκλοφόρησε το 2014) και Το Τρίτο Χρέος (ηχογραφήθηκε το 2017) και πολυάριθμες συμμετοχές σε ηχογραφήσεις εντός και εκτός Ελλάδας. Από το 2014 είναι διδάσκων στο Τμήμα Jazz του Ωδείου Αθηνών.

Ευχαριστούμε την Άννα Κασιμάτη & την 440Hz Γέφυρα πολιτισμού.

City Lights | Charlie Chaplin | Silent Move

Στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Charlie Chaplin και μετά την πετυχημένη προβολή των ταινιών «Μοντέρνοι Καιροί» (Modern Times) και «Το Χαμίνι» (The Kid) οι Silent Move επανέρχονται στη σκηνή του ΚΕΤ με τα «Φώτα της πόλης» (City Lights), το αριστούργημα του Chaplin που γυρίστηκε το 1931. Παρόλο που το 1931 ο ήχος έχει «έρθει» στις ταινίες, ο Chaplin επέμεινε να γυρίσει την ταινία βωβή, με υπότιτλο μια «ρομαντική παντομίμα». Τα Φώτα της Πόλης κατέκτησαν μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του σινεμά ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Οι Silent Move χρησιμοποιώντας μέσω του αυτοσχεδιασμού τον συνδυασμό ακουστικού και ηλεκτρονικού ήχου θα συνομιλήσουν με την ταινία του Charlie Chaplin δίνοντας τη δική τους εκδοχή.

Silent Move:
Γιάννης Παξεβάνης – κιθάρα, loops
Βασίλης Τζαβάρας – πιάνο, keys, loops

Οι Silent Move δημιουργήθηκαν το φθινόπωρο του 2009 και μια από τις πρώτες ταινίες που επένδυσαν μουσικά ήταν το Nosferatu του F. W. Murnau. Στη συνέχεια, και μετά από πολλαπλές live παρουσιάσεις του Nosferatu, διοργάνωσαν στο σινεμά ΤΡΙΑΝΟΝ το διήμερο φεστιβάλ Αυτοσχεδιασμός και Σινεμά (Silent Move, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Μιχάλης Μοσχούτης και Γιώργος Κατσάνος) που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο του 2012. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ αυτού παρουσίασαν τη δουλειά τους πάνω στην ταινία The passion of Joan of Arc του C. Th. Dreyer. Μετά τη συμμετοχή τους στο In Mute Festival στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Οκτώβριος 2013), όπου παρουσίασαν την ανάγνωσή τους στην ταινία του Jean Epstein The fall of the house of Usher, αλλά και τη σύμπραξή τους με τη γιαπωνέζα φωτογράφο Haruna Kawanishi στο πλαίσιο του Athens Photo Festival (Πειραματικός χώρος Ανάμεσα), οι Silent Move κυκλοφόρησαν το πρώτο τους CD στο ανεξάρτητο label TRIPLE BATH με τίτλο Silent move – in seven parts. Έχουν συμμετάσχει στα φεστιβάλ πειραματικής μουσικής Deteriorate sound festival, Avant-garde guitar festival και Soundtrope Festival. Το 2018 πραγματοποίησαν σειρά εμφανίσεων στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων παρουσιάζοντας ένα project εστιασμένο στη μουσική συνοδεία ταινιών του Alfred Hitchcock. Στο πλαίσιο αυτού του project συνόδευσαν τις ταινίες The Birds, Psycho και Vertigo.

Ευχαριστούμε την Άννα Κασιμάτη & την 440Hz Γέφυρα πολιτισμού.

Bright Shadows :: Three Saxophones & one Viola.

Τρία Σαξόφωνα: οι Joe Tornabene (Baritone Sax), Ανδρέας Μνιέστρης (Tenor & Soprano Sax) και Fausto Sierakowski (Alto Sax), συναντούν τον Μιχάλη Καταχανά στη βιόλα, σε μια συναυλία ελεύθερου αυτοσχεδιασμού. Η μουσική σύνθεση δομείται σε πραγματικό χρόνο και αναπαριστά σύγχρονα ηχοτοπία με απροσδόκητες αφηγήσεις και έντονες “φωτοσκιάσεις”.

Joe Tornabene: Baritone Sax

Ανδρέας Μνιέστρης: Τenor & Soprano Sax

Fausto Sierakowski: Alto Sax

Μιχάλης Καταχανάς: Viola

 

Photo Cover: Ραλλού Αβραμίδου

 

Μιχάλης Καταχανάς

Γεννήθηκε στον Πειραιά. Ξεκίνησε μαθήματα κλασικού βιολιού σε ηλικία οκτώ ετών με τον Κώστα Καβάκο. Το 1990 εισήχθη στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης και το 1999 στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου απ ́ όπου αποφοίτησε το 2006, υπό την επίβλεψη του Δήμου Δημητριάδη (επικεφαλής του Τμήματος Jazz). Το 2008 έγινε δεκτός για μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Σύγχρονου Αυτοσχεδιασμού του New England Conservatory of Music στη Βοστώνη των Η.Π.Α, ως υπότροφος του «Ιδρύματος Fulbright». Μαθήτευσε κοντά σε σημαντικούς καθηγητές, όπως, μεταξύ άλλων, οι Charlie Banakos και Ran Blake. Στις αρχές του 2012 σχηματίζει το Michalis Katachanas Quartet και δίνει συναυλίες σε πολλές μουσικές σκηνές, φεστιβάλ και ηχογραφήσεις για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Ως Jazz βιολίστας και συνθέτης έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους Έλληνες συνθέτες, (Νίκο Ξυδάκη, Μίμη Πλέσσα, Κατερίνα Φωτεινάκη, κ.α.) και ξένους μουσικούς (Jackie Leven, Antony Coleman, Joe Tornabene κ.α.), με συμμετοχές σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Η.Π.Α, Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, Αυστρία, Μαρόκο, Τουρκία). Συνθέτει και παίζει μουσική για θεατρικές παραστάσεις (Όρνιθες, Πόλεμος Τοπίων, Ένα Καρφί στον Τοίχο, Τρισεύγενη). Έχει στο ενεργητικό του δύο προσωπικούς δίσκους: Μurderess (κυκλοφόρησε το 2014) και Το Τρίτο Χρέος (ηχογραφήθηκε το 2017) και πολυάριθμες συμμετοχές σε ηχογραφήσεις εντός και εκτός Ελλάδας. Από το 2014 είναι διδάσκων στο Τμήμα Jazz του Ωδείου Αθηνών.

Fausto Sierakowski

Γεννήθηκε το 1988 στο Παρίσι και μεγάλωσε στη Ρώμη. Το 2009 πήρε Δίπλωμα στο Κλασικό Σαξόφωνο από το Conservatorio di Santa Cecilia υπό την καθοδήγηση του Αlfredo Santoloci και το 2012 αποκτά Μεταπτυχιακό Τίτλο Σπουδών στο Contemporary Improvisation από το New England Conservatory υπό την καθοδήγηση των Anthony Coleman, Hankus Netsky και Frank Carlberg. Κατά την παραμονή του στην Αμερική και μέχρι την επιστροφή του στην Ευρώπη το 2014, έκανε συναυλίες και ηχογραφήσεις με μουσικούς όπως οι Matt Moran, Anthony Coleman, Joe Morris, Matt Darriau, Satoshi Takeshi, Hayden Chisholm και Axel Dörner. Το 2016 μετακομίζει στην Ελλάδα, με σκοπό να μελετήσει Κλασική Οθωμανική Μουσική και ούτι με τον Ευγένιο Βούλγαρη. Από τότε συμμετέχει στα μουσικά σύνολα του Ευγένιου Βούλγαρη, του Θύμιου Ατζακά και του James Wylie, αλλά και σε αρκετά συγκροτήματα, όπως: People of the wind (με τον Αλέξανδρο Ριζόπουλο) και Ροδάκινα (με την Αυγερινή Γάτση, τη Μαρία Πλουμή και την Εύη Κανέλλου.

Ανδρέας Μνιέστρης

Τα παλιά χρόνια υπήρξε μέλος της κολλεκτίβας ΑΝΕΡΓΗ&Π (ΑΝώνυμοι ΕΡγάτες της ΓΗς &των Πόλεων) καθώς και του συγκροτήματος ΠΚΩΔ. Σαν σαξοφωνίστας εμφανίζεται από το ’84 (ενδεικτικά: “Φατµέ” 1985 [σεσσιον], ∆ηµ. Πουλικάκος και “τ’ αδέσποτα σκυλιά” 1986 κ.ά). Aναπτύσσοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αυτοσχεδιαζόμενη μουσική µελετάει από το 1988 έως το 1990 σύνθεση και αυτοσχεδιασμό µε τον Anthony Braxton στο Mills College (Oakland CA). Από το 1991 έως το 1993, εργάζεται ως σαξοφωνίστας στη Θεσσαλονίκη. Έκτοτε έχει συνεργαστεί με πολλούς αυτοσχεδιαστές όπως οι: N. Tουλιάτος, Α. Συμβουλόπουλος, το συγκρότηµα “Tηλεθρόον”, Φ. Φλωρίδης, Θ. Ρέλλος, Σ. Γιαννάτου, Σ. Παπαδημητρίου, ∆. ∆ηµητριάδης, J. Tornabene (τρίο “saxo viva!”) κ.ά. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί με το συγκρότημα ZHMENS [ENSemble Ζωντανής Ηλεκτροακουστικής Μουσικής], είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της ομάδας ΓουΤουΧουΠουΣου (ήγουν: Γενίτσαροι Του ΧρηματοΠιστωτικού Συστήματος) με τον Φ. Θεοχαρίδη και τον Γ. Σταυρίδη, που εμφανιζόταν κατά καιρούς στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΟ στην Κέρκυρα, αλλά παίζει και σε διάφορα άλλα συγκροτήματα που δεν έχουν απαραίτητα όνομα. Ζει και εργάζεται στην Κέρκυρα.

Joe Tornabene

Βραβευμένος μουσικός πολυμέσων, ηθοποιός σκηνικών και κινηματογραφικών έργων και σχεδιαστής ήχου. Σχεδιάζει, συνθέτει και διερευνά τη μουσική, το χορό και το θέατρο εδώ και 45 χρόνια. Εξετάζει τη δυναμική και τις δημιουργικές δυνατότητες αυτοσχεδιασμού και δημιουργίας σε περιβάλλον πολυμέσων, στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Έχει διδάξει σε εμπειρικά εργαστήρια που ασχολούνται με τις σχέσεις της απόδοσης, της ενσωμάτωσης, της κίνησης, της μουσικής, του ήχου και του αυτοσχεδιασμού, σε 10 χώρες.

MOSQUITO

Η performance MOSQUITO (ΚΟΥΝΟΥΠΙ) είναι μια σειρά από επίμονες απόπειρες δύο χαρακτήρων να πατάξουν έναν αόρατο εχθρό. Έναν εχθρό που κανείς δε βλέπει, μα όλοι αναπνέουμε. Στήνεται λοιπόν επί σκηνής μια αρένα, ένα παράδοξο πεδίο μάχης όπου κάθε όπλο, που αποδεικνύεται ανεπαρκές, διαδέχεται ένα άλλο. Γιατί τι όπλο μπορεί κανείς να διαλέξει απέναντι σε έναν εχθρό που δεν έχει ακριβώς ούτε όνομα, ούτε πρόσωπο, ούτε σχήμα; Φοβούμενοι πως όλοι οι τρόποι μάχης που τους δίδαξε η ιστορία ίσως αποδειχτούν αναχρονιστικοί ή άκυροι, οι χαρακτήρες μετατρέπουν το χώρο και τη δράση σε ένα παράδοξο τελετουργικό εξαγνισμού του κακού. Σε μια κοινωνία ασύλληπτα ταχέων αλλαγών και συνεχών μεταμορφώσεων, ο εχθρός αυτός συμβολίζει μια κυρίαρχη δύναμη που έχει αφήσει τα άτομα αποπροσανατολισμένα, άοπλα και γεμάτα αμφιβολία.

Παράσταση στην αγγλική γλώσσα με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Κρατήσεις απαραίτητες: 213.00.40.496

Παύλος Συνοδινός Live | #StatusUpdate2019

Συνδέοντας ηλεκτρικές κιθάρες, ψηφιακή ποίηση και ασύρματα δίκτυα σε μια νουάρ μυσταγωγική ατμόσφαιρα, η τελευταία δουλειά του Παύλου Συνοδινού Status Update 2019 ζωντανεύει για δεύτερη φορά στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Μια από τις πιο ιδιαίτερες φωνές που τραγουδάει στη γλώσσα που μιλάει και μια ηλεκτρική κιθάρα που συγκινεί, σε μια ξεχωριστή βραδιά. Μαζί με την μπάντα του, ο Παύλος Συνοδινός δίνει ένα live γεμάτο ηλεκτρισμό και συναίσθημα. Από post-rock και ρυθμικό punk σε χαμηλότονες μπαλάντες πολιτικής, έρωτα και μετανάστευσης, με τις σελίδες του λευκώματος του δίσκου να προβάλλονται στους τοίχους του ΚΕΤ.

Μπάσο: Άκης Παπαβασιλείου
Τύμπανα: Alex Randan

Παύλος Συνοδινός
Κολωνός – Αθήνα – Ελλάδα. Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Παλλήνης. Πτυχίο Αντίστιξης και Φούγκας. Τελειόφοιτος ηχοληψίας της S.A.E και της σχολής Κοινωνικής Θεολογίας Αθηνών. Κιθαρίστας, συνθέτης, στιχουργός, ενορχηστρωτής, παραγωγός. Ιδρυτικό και ηγετικό μέλος πολυάριθμων μουσικών σχημάτων. Κιθαρίστας στα σχήματα του Α. Ρίζου αλλά και της Ν. Μποφίλιου σε live εμφανίσεις και σε ηχογραφήσεις (2009-2010). Βασικός κιθαρίστας στο σχήμα του Γ. Χαρούλη σε πολυάριθμες περιοδείες και συμμετοχή στο δίσκο ‘Μαγγανείες’ σε μουσική και στίχους του Θ. Παπακωσταντίνου, αλλά και στο ‘Χίλια καλώς εσμίξαμε’ live από τον Λυκαβηττό (2010-2015). Δύο προσωπικά album με συμμετοχές της Ν. Μποφίλιου και του Γ. Χαρούλη. ‘Μικρες Ελπίδες’ (Lyra 2010) και ‘Greeklish Babylon’ σε συμπαραγωγή του Γ. Παξεβάνη (AntArt Productions 2012). Δημιουργία του γκρουπ Greeklish Babylon με κυκλοφορία digital single (AntArt Productions 2013) και live εμφανίσεις στο RockWave Festival (2014). Σύμπραξη Greeklish Babylon – Σούλη Λιακού – Νίκου Ζιώγαλα με δισκογραφικό τίτλο ‘Ευτυχομανία’ (14music 2016) σε μια αποκλειστικά δική του παραγωγή. To Status Update 2019 είναι η τρίτη προσωπική δισκογραφική δουλειά του Παύλου Συνοδινού. Έντεκα κομμάτια συνοδευόμενα από ένα αναλογικό βιβλίο ψηφιακής ποίησης και εικόνας από τα social media. Κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018 από τις Εκδόσεις ΚΨΜ.
www.pavlossynodinos.com

Διοργάνωση – παραγωγή: 440Hz Γέφυρα πολιτισμού

Νίκος Ζιάρκας | Στέφανος Χυτήρης

Οι μουσικοί Νίκος Ζιάρκας (ηλεκτρική κιθάρα) και Στέφανος Χυτήρης (τύμπανα) αυτοσχεδιάζουν για πρώτη φορά σαν ντουέτο, την Πέμπτη 21 Μαρτίου, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Νίκος Ζιάρκας

Ο Νίκος Ζιάρκας είναι πολυοργανίστας και συνθέτης γεννημένος στη Ρόδο. Έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική σε ηλικία επτά ετών, μαθαίνοντας λαούτο και μετέπειτα ηλεκτρική κιθάρα. Aποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο και το Δημοτικό Ωδείο Ρόδου αλλά και από το ωδείο Φίλιππος Νάκας το 2010. Το 2011 ξεκίνησε τις ακαδημαϊκές σπουδές του στο Τμήμα Jazz του Πανεπιστημίου Middlesex στο Λονδίνο και μαθήτευσε Jazz κιθάρα δίπλα στους Stuart Hall και Chris Montague, καθώς και σύνθεση, αρμονία, αυτοσχεδιασμό και ενορχήστρωση με τους Chris Batchelor, Rob Townsend, Niki Iles και Gareth Williams. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και έχει μαθητεύσει δίπλα στους Dave Holland, John Surman, Liam Noble και Mark Sanders, ενώ μετέπειτα σπούδασε κρητικό λαούτο δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους, πρωτοπόρους Έλληνες μουσικούς, τον Γιώργο Ξυλούρη (Ψαρογιώργη). Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με καλλιτέχνες όπως οι: De’Sean Jones, Moses Boyd, Theon Cross, Zohar Fresco, James Allsop, Jasper Høiby, Asaf Sirkis, George Crowley, Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, Αλέξανδρος Μιάρης. Είναι ιδρυτικό μέλος του πειραματικού κουιντέτου Valia Calda και του δυναμικού post thrash/Cretan trio Balothizer. Οι τελευταίες κυκλοφορίες των δύο σχημάτων μέσα στο 2018, έχουν αφήσει το στίγμα τους παγκοσμίως, αφού το Methexis ήταν στα καλύτερα jazz album των UkVibe και Bandcamp, ενώ παράλληλα το Cretan Music from Hell ήταν στο top 10 των EFSYN (GR), Rumore Magazine (ITL) και Zine Nights Music (ARG). Ως καθηγητής έχει παραδώσει μαθήματα σχετικά με την παραδοσιακή ελληνική μουσική και τον αυτοσχεδιασμό στο Πανεπιστήμιο Bath-Spa και στο Πανεπιστήμιο του Lincoln. Ζει και εργάζεται στο Λονδίνο και κάθε χρόνο λαμβάνει μέρος σε περιοδείες που περιλαμβάνουν την Ευρώπη, την Τουρκία και τις ΗΠΑ, ενώ η μουσική του ακούγεται σε διάφορες ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές (ERT, TRT, BBC, RIK, KEXP, JazzFm, Balami, Radio Krimi).

Στέφανος Χυτήρης

Ο Στέφανος Χυτήρης είναι ντράμερ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Sound art στο Dartigton college of arts στο Devon της Αγγλίας και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου σπούδασε και δούλεψε κοντά στον Αμερικανό ντράμερ Michael Carvin. Από τότε συμμετέχει σε σχήματα της αυτοσχεδιαστικής σκηνής της Νέας Υόρκης και της Αθήνας, ενώ παράλληλα αναπτύσσει τις προσωπικές του δουλειές σε συνεργασία με τους Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Daniel Carter, Dre Hocevar, Ingrid Laubrock, Todd Neufeld, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby. To Flux Project – Pyr|n είναι ο πρώτος του δίσκος που ηχογραφήθηκε το 2014 σε παραγωγή του ντράμερ Michael Carvin. Το 2017 κυκλοφορεί το βινύλιο Egata, ένα σχήμα επτά μουσικών με ηχογραφήσεις βασισμένες στον πρωτόλειο ήχο του αυτοσχεδιασμού. Το 2019 κυκλοφόρησε o δίσκος 17 Takes, ηχογραφήσεις με τον πιανίστα Bram De Looze.

www.stephanoschytiris.com

The Missing Word | Βασίλης Τζαβάρας

Με αφορμή την έκδοση του τέταρτου προσωπικού του δίσκου, ο Βασίλης Τζαβάρας παρουσιάζει τη μουσική παράσταση The Missing Word, με υλικό τις συνθέσεις του για το θέατρο. Την παράσταση επενδύει με τις εικόνες της η Ερατώ Τζαβάρα.

Βασίλης Τζαβάρας – κιθάρα, πιάνο, loops

Ερατώ Τζαβάρα – visuals, video design

Φίλιππος Μαρινέλης – ηχοληψία

 

Βασίλης Τζαβάρας

Ο Βασίλης Τζαβάρας γεννήθηκε στο Παρίσι το 1973. Δουλεύει ως επαγγελματίας μουσικός, μουσικοπαιδαγωγός, συνθέτης και τραγουδιστής από το 1993. Ιδρυτικό μέλος των μουσικών σχημάτων Occasional Dream, Take the money and run, Project 37, 4+1, Silent Move, LYD Quartet, της θεατρικής ομάδας Atonal και της καλλιτεχνικής-εκπαιδευτικής ομάδας Gnous. Έχει συνθέσει μουσική για πληθώρα θεατρικών παραστάσεων, εκθέσεων ζωγραφικής, κινηματογραφικών ταινιών κ.ά. Από το 1993 και μετά έχει εμφανιστεί σε συναυλίες εντός και εκτός Αθηνών κυρίως με τα συγκροτήματα Occasional Dream και Take the Money and Run. Ως μέλος των Silent Move διοργάνωσε το φεστιβάλ «Αυτοσχεδιασμός & Σινεμά» (κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ 2013), συνεργάστηκε με τη γιαπωνέζα φωτογράφο Haruna Kawanishi (Χώρος Τέχνης Ανάμεσα, 2014), συμμετείχε στο φεστιβάλ «Σινεμά και Ντανταϊσμος» (Δημήτρια 2015). Υπήρξε τακτικός συνεργάτης – αρθρογράφος – του διαδικτυακού μουσικού περιοδικού TaR (2009-2013) και ραδιοφωνικός παραγωγός στο διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό Radiobubble (2011-2013). Διοργάνωσε και επιμελήθηκε τα φεστιβάλ “Last Phrase Project” με συμμετοχή πολλών νέων καλλιτεχνών (εικαστικών, μουσικών κ.α.), “Guitar day” και “Impro day” (Open C.A.S.E. 303 2013, 2014, 2015). Με τους Gnous (Μιχάλης Μοσχούτης, Ερατώ Τζαβάρα, Βασίλης Τζαβάρας) στο πλαίσιο του Εκπαιδευτικού Πρόγραμματος της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών δημιούργησαν την παιδική ηχητική παράσταση «Χρατς Μπαμ» (2014-2015, 2015-2016, Big Bang Festival 2), συντόνισαν το εργαστήρι «Άκου μια εικόνα» (animasyros 8, 2015 Σύρος) και το πρόγραμμα για σχολεία «Το τοπίο μου σε ήχους» (2015-2016, 2016-2017, Big Bang Festival 2).

www.vassilistzavaras.com

 

Ερατώ Τζαβάρα

Η Ερατώ Τζαβάρα εργάζεται στα ψηφιακά πολυμέσα και το video design με συνεργάτες
μουσικούς και χορογράφους, ερευνώντας την πλαστικότητα του video στο χώρο και τη χρήση του σε συνδυασμό με τις ζωντανές τέχνες. Με αφετηρία τη φωτογραφία και το κολάζ, συνθέτει ζωντανά διαφορετικές τεχνικές και πηγές εικόνας, όπως το ψηφιακό animation, το live feed, το αρχειακό υλικό και το προ-μαγνητοσκοπημένο video.

www.erato-t.com

Jannis Anastasakis feat. Gilad Atzmon & Guests

The Sound of Color Sessions #6 | Jannis Anastasakis feat. Gilad Atzmon & Billy Pod

Για τέταρτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικο-ακουστικoύ project.

Στο session του Μαρτίου προσκαλεί τους Gilad Atzmon (σαξόφωνο), Billy Pod (τύμπανα), Κωστή Χριστοδούλου (πιάνο, synths) και Ναταλία Μαντά (live visuals).

Gilad Atzmon

Ο Gilad Atzmon είναι ένας βρετανός μουσικός της τζαζ και συγγραφέας. Γεννήθηκε στο Ισραήλ το 1963 και σπούδασε σύνθεση και τζαζ στο Rubin Academy of Music στην Ιερουσαλήμ. Παίζει σαξόφωνα, κλαρινέτο και ξύλινα πνευστά όργανα. Το album του Exile επιλέχθηκε από το BBC ως ο καλύτερος τζαζ δίσκος της χρονιάς (2003). Ο John Lewis της Guardian τον περιγράφει ως τον “πιο δυναμικό άντρα στη βρετανική τζαζ σκηνή”. Ο Atzmon περιοδεύει συχνά ανά τον κόσμο. Τα album του, δεκαπέντε μέχρι στιγμής, συχνά εξερευνούν πολιτικά ζητήματα και μουσικές της Μέσης Ανατολής. Ως μέλος των Blockheads, ο Gilad έχει συνεργαστεί δισκογραφικά με τους Ian Dury, Robbie Williams, Sinead O’Connor και Paul McCartney. Ο Gilad έχει επίσης συνεργαστεί με τον Robert Wyatt και τους Water Boys. To 2014 συνεργάστηκε με τους Pink Floyd και συμμετέχει στον τελευταίο τους δίσκο με τίτλο The Endless River.

www.gilad.co.uk

Billy Pod

Ο Billy Pod (Βασίλης Ποδαράς) γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα στην ηλικία των 10. Αποφοίτησε από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο με πτυχίο και μεταπτυχιακό πάνω στην Jazz Performance. Το 2012 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο διεθνές συνέδριο IASJ στο Graz της Αυστρίας ως επίλεκτος φοιτητής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Τα τελευταία χρόνια είναι ένας από τους πιο δραστήριους ντράμερ της τζαζ σκηνής στην Ελλάδα, έχοντας εμφανιστεί σε διάφορους συναυλιακούς χώρους και φεστιβάλ εντός Ελλάδας, αλλά και σε διεθνές επίπεδο, στην Ευρώπη, τη Νέα Υόρκη και την Ασία. Διεθνώς καταξιωμένοι καλλιτέχνες όπως οι: Tivon Peniccott, Jd Walter, Dean Bowman, Olivier Témime, Mikko Innanen, Laurant Maur, Manfred Schoof, Γιώργος Κοντραφούρης, Τάκης Πατερέλης, Νικόλας Aναδολής, Δήμος Δημητριάδης, Δημήτρης Βασιλάκης είναι μερικές από τις συνεργασίες του, με εμφανίσεις στο London Jazz Festival, Pori Jazz Festival, Odessa Jazz Festival, Taichung Jazz Festival κ.α. Είναι μέλος των The Next Step Quintet με τους οποίους κέρδισε το διεθνή διαγωνισμό Made in New York Jazz Competition στην κατηγορία “small band”, με αποτέλεσμα τη συναυλία του γκρουπ στο Τribeca Performing Arts Centre στη Νέα Υόρκη.

Κωστής Χριστοδούλου

Ο γεννημένος στην Αθήνα το 1983 Κωστής Χριστοδούλου, μεγάλωσε στη Σπάρτη όπου άρχισε να ασχολείται με τη μουσική μαθαίνοντας ρεμπέτικα τραγούδια, παίζοντας κλασικό πιάνο και συμμετέχοντας σε τοπικά ροκ συγκροτήματα. Το 2001, στην Αθήνα, ξεκίνησε η πρώτη του επαφή με την jazz μουσική, όταν έλαβε μαθήματα jazz πιάνου από το Σταύρο Λάντσια. Από το 2002 μέχρι το 2006 έζησε στην Κέρκυρα, όπου, ως φοιτητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, παρακολούθησε μαθήματα με τους Γιώργο Κοντραφούρη, Δημήτρη Καλαντζή και Δήμο Δημητριάδη. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, στο Τμήμα Jazz της Ακαδημίας Sibelius (2007-2008). Από το Σεπτέμβριο του 2008 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ναταλία Μαντά

Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, κερδίζει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα Mελέτη για Δημόσιο Χώρο. Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Τελείωσε με Άριστα και βαθμό πτυχίου 9,5 (εννέα και πέντε). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβρη του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.α.

www.jannisanastasakis.com

Ménilmontant & Brumes d’automne | Αλέξης Μαστιχιάδης

Δύο ταινίες μικρού μήκους του βωβού κινηματογράφου, Ménilmontant (1926, 38’) και Brumes d’automne (1929, 15’) του σκηνοθέτη Dimitri Kirsanoff, παρουσιάζονται με ζωντανή συνοδεία μουσικής για τσέμπαλο από τον Αλέξη Μαστιχιάδη.

Τα έργα αυτά έχουν ξεχωρίσει για τον απόλυτο συγκερασμό μεταξύ Γαλλικού Ιμπρεσιονισμού, αβανγκάρντ Σουρεαλισμού, Σοβιετικού μοντάζ και χολιγουντιανού δράματος. Ο Αλέξης Μαστιχιάδης θα ερμηνεύσει έργα για τσέμπαλο του 17ου αιώνα που, παράδοξα, δένουν με τη σκοτεινή αισθητική των μοντερνιστικών ταινιών, μαζί με δικές του συνθέσεις. Ένα δρώμενο που εξερευνά πώς μπορεί το παρελθόν να αλληλεπιδρά με το παρόν.

Η ταινία “Ménilmontant” του Dimitri Kirsanoff, θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του βωβού κινηματογράφου. Η υπόθεση αφορά δυο αδερφές οι οποίες μετακομίζουν στο Παρίσι μετά την άγρια δολοφονία των γονιών τους. Έχοντας ως αφετηρία μια απλή μελοδραματική πλοκή, η ταινία εξερευνά την ποιητική διάσταση της κινηματογραφίας στο έπακρο: το γρήγορο μοντάζ, η υπέρθεση εικόνων, η χρήση χειροκίνητης κάμερας, τα κοντινά πλάνα σε πρόσωπα καθώς και η απουσία μεσότιτλων δημιουργούν ένα πολυδιάστατο οπτικό σύμπαν με έναν ρυθμό που εξακολουθεί να αντηχεί με το σύγχρονο κοινό. Η ταινία είναι δομημένη χρησιμοποιώντας επαναλαμβανόμενα οπτικά στοιχεία που συχνά χρησιμοποιούνται με μη μεταφορική μορφή (γάτες, δέντρα, νερό, κινήσεις αυτοκινήτων, ρολόγια), τα οποία συμβάλλουν στην ιμπρεσσιονιστική ματιά των συναισθημάτων της πρωταγωνίστριας. Η avant garde προσέγγιση του σκηνοθέτη σε συνδυασμό με τη συγκινητική ερμηνεία της Nadia Sibirskaïa δημιουργούν ένα σπάνιο κινηματογραφικό ποίημα. Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι υπήρξε η αγαπημένη ταινία της μεγάλης κριτικού κινηματογράφου, Paulina Kael.

Η δεύτερη ταινία, “Brumes d’automne”, μικρότερου μήκους, με ένα ακόμα πιο ελλειπτικό σενάριο που αφορά τη μελαγχολία μιας ερωτικής απογοήτευσης που βιώνει μια γυναίκα, εξερευνά σε υπερθετικό βαθμό την κινηματογραφία των συναισθημάτων. Βροχερό τοπίο, δέντρα που χάνουν τα φύλλα τους, βουβές λίμνες, λακούβες με νερά, μαζί με κοντινά πλάνα στο εκφραστικό πρόσωπο της πρωταγωνίστριας, συνθέτουν μια πολυεπίπεδη ατμοσφαιρική, ψυχογραφική ταινία. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης θεωρούσε ότι ο τρόπος που παρουσιάζεται μια πλοκή, είναι σημαντικότερος από το καθαυτό σενάριο, κάτι που διαφαίνεται και στις δύο αυτές ταινίες.

Ο Αλέξης Μαστιχιάδης έχει επενδύσει μουσικά τις ταινίες με αφετηρία έργα συνθετών του 17ου αιώνα. Βαθιά εκφραστική μουσική για τσέμπαλο από συνθέτες όπως: John Bull, Louis Couperin, Georg Bohm, Bernardo Storace κ.α., πλέκεται με θραύσματα δικών του μουσικών ιδεών, υφαίνοντας μια ιδιότυπη μουσική υπόκρουση στις ταινίες. Σκοπός του εγχειρήματος είναι να εξερευνηθεί πώς οι τέχνες μιας άλλης εποχής (των παλιών ταινιών και της ακόμα παλαιότερης μουσικής) μπορούν διαχρονικά να επηρεάζουν και να εκφράζουν το σήμερα.

Αλέξης Μαστιχιάδης

Γεννήθηκε το 1990 στην Αδελαΐδα Αυστραλίας. Στην ηλικία των επτά ετών άρχισε μαθήματα πιάνου στην Αθήνα. Έχοντας από νωρίς ενδιαφέρον για τη μπαρόκ μουσική στράφηκε στο τσέμπαλο. Στην ηλικία των 14 ξεκίνησε μαθήματα τσεμπάλου με τη Δάφνη Κοκκώνη. Το 2008 έγινε δεκτός στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο της Κέρκυρας, όπου συνέχισε τις σπουδές του στο τσέμπαλο με καθηγήτρια την Κατερίνα Μιχοπούλου. Μετά την αποφοίτησή του, συνέχισε τις σπουδές του ως μεταπτυχιακός φοιτητής στη Μουσική Ακαδημία της Ουτρέχτης. Εκεί, μαθήτευσε δίπλα στους Siebe Henstra, τσέμπαλο και clavichord και Reitze Smits, εκκλησιαστικό όργανο. Έχει δώσει συναυλίες σε όλη τη χώρα και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια ως ενεργό μέλος με τους Caesilia-Consert, Wilbert Hazelzet, Heiko Ter Schegget, Antoinette Lohmann, Nico van der Meel, Alessandro Ciccolini και Bob van Asperen. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εργάστηκε ως οργανίστας σε εκκλησία του Zeist. Στην Ουτρέχτη, μαζί με τον μπαρόκ βιολονίστα, Γιώργο Σαμοϊλη, σχημάτισε το “DissensoDuo”, ένα ντουέτο που ειδικεύεται στην ερμηνεία της μπαρόκ μουσικής για βιολί και τσέμπαλο δίνοντας παράλληλα έμφαση στον αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα της μουσικής αυτής. Στην Αθήνα έχει συνεργαστεί με την Armonia Atenea και Latinitas Nostra, ενώ έχει δώσει σεμινάρια στην Ουτρέχτη και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ως μέλος ορχήστρας έχει ηχογραφήσει με δισκογραφικές όπως οι DECCA και MDG. Ταυτόχρονα με την ενασχόλησή του με την παλαιά μουσική, έχει επίσης πολλές σχέσεις με τη σκηνή του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού του Άμστερνταμ και έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες του πειραματικού ήχου.

P.E.T.U.L.A. Bye Bye

Η Άννα Λεμονάκη παρουσιάζει στο ΚΕΤ το P.E.T.U.L.A Bye Bye, μια performance πειραματικής αυτοθεραπείας, συνάμα ωμή και βαθιά ποιητική. H performance αποτελεί την επίσημη συμμετοχή της Ελβετίας στην Εβδομάδα Γαλλοφωνίας που πραγματοποιείται από τις 19 έως τις 24 Μαρτίου 2019.

Είναι περίεργη, αυτή η γυναίκα μπροστά μας. 36 χρονών, όλα τα έχει στη ζωή της, τη χαρά και τον πόνο. Λέει ότι δεν είναι στα καλά της. Λέει ότι θέλει να τελειώνει και με τα καθημερινά και με τα υπαρξιακά. Ν’αλλάξει ζωή. Καλύτερα κόσμο. Ζητά ένα μαγικό χάπι. Μια P.E.T.U.L.A., ιατρική συνταγή γραμμένη από τη Λένα Κιτσοπούλου και τις κωμικοτραγικές δοσολογίες της. Η Άννα Λεμονάκη προσθέτει τα κείμενά της κι ένα Bye Bye στον τίτλο, αναφερόμενη στο φαινόμενο της αυτοκτονίας στην Ελβετία και στο πως γυναίκες και άντρες βάζουν τέλος στη ζωή τους στην Ελλάδα, μετά την κρίση.

Η performance είναι στα γαλλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Teaser: https://bit.ly/2E1hiHa

Κρατήσεις απαραίτητες: 213.00.40.496

Δήμητρα Κουστερίδου | Γιάννης Αράπης

Με αφετηρία τα χειροποίητα ηλεκτρονικά κυκλώματα (Δήμητρα Κουστερίδου) και την ηλεκτρική κιθάρα σε όλο το φάσμα δυνατοτήτων της (Γιάννης Αράπης), το ντουέτο εξερευνά νέες διαστάσεις ηχητικών εμπειριών μέσω της συνεχώς μεταβαλλόμενης άμεσης σύνθεσης.

Ένας καλλιτεχνικός διάλογος ήχων και κινήσεων, ηλεκτρισμού και συχνοτήτων, με βάση τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τη δημιουργία ποιητικών ηχητικών τοπίων.

Η Δήμητρα Κουστερίδου, με έδρα το Άμστερνταμ, δουλεύει κυρίως με site-specific έργα και αυτοσχεδιασμούς που επικεντρώνονται στον ήχο. Ο πυρήνας του ενδιαφέροντός της βρίσκεται στους τρόπους αποδόμησης της εικονικής και ακουστικής ταυτότητας των αντικειμένων μετατρέποντας τις εννοιολογικές τους ιδιότητες. Μπορεί κανείς να φανταστεί τις δράσεις της σαν συνθέσεις από τις οποίες προκύπτει ένα δίκτυο από σώματα, αναμνήσεις και εμπειρίες. Αποτελέσματα που παρέχουν ενδείξεις ως προς την αντίληψή μας για το χωροχρόνο και την τοποθέτηση των εαυτών μας σε αυτόν.
www.dimitrakousteridou.com

Ο Γιάννης Αράπης είναι κιθαρίστας, ο οποίος κινείται στο χώρο του noise rock, της free jazz, και του free improvisation καθώς και άλλων ακραίων και πειραματικών ιδιωμάτων της μουσικής. Μερικά από τα σχήματα που συμμετέχει είναι οι Sans Corps, Ramdat, Mammock και The Coal. Συνεργάζεται επίσης με άτομα και καλλιτέχνες/-ιδες από ποικίλα φάσματα του ήχου.
www.thecoal.bandcamp.com
www.ramdat.bandcamp.com
www.sanscorps.bandcamp.com/releases

Περσέας Ρίζος | Μέμος Μουστάκας | Στέφανος Χυτήρης

Ο Περσέας Ρίζος (σαξόφωνο), ο Μέμος Μουστάκας (πιάνο) και ο Στέφανος Χυτήρης (τύμπανα) συναντιούνται για πρώτη φορά σαν τρίο στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων σε μια αυτοσχεδιαστική συναυλία με καταβολές από την free jazz.

 

Ο Περσέας Ρίζος είναι σαξοφωνίστας. Δραστηριοποιείται στην Αθήνα κυρίως μέσω του ντουέτου The Zyklons, του οποίου είναι και ιδρυτικό μέλος. Παράλληλα, έχει εκδώσει, με το ψευδώνυμο Otto Sizon, ένα album και ένα EP με προσωπικές του συνθέσεις.

www.facebook.com/zyklonsthe

www.ottosizon.bandcamp.com

www.facebook.com/RizosPerseas.ottosizon

 

Ο Αγαμέμνων ή Μέμος Μουστάκας γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ακορντεόν και θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο και στο Ωδείο Σκαλκώτα κι έπειτα ηχοληψία και ακουστική στο ΤΕΙ Ρεθύμνου. Αυτοδίδακτος ήδη στο πιάνο και την τζαζ, παρακολούθησε μια σειρά μαθημάτων σύγχρονου αυτοσχεδιασμού με τον Μάρκο Αλεξίου. Ασχολείται και ερευνά ένα ευρύ φάσμα τεχνικών, προσεγγίσεων και τρόπων σκέψης, όσον αφορά τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, τη σύγχρονη τζαζ, την επιτόπου σύνθεση με υλικό εκκίνησης, το διαλογισμό στον αυτοσχεδιασμό κ.ά. Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά, το Exit Strategies, κυκλοφόρησε το 2017, ένα ντουέτο με τον Κερκυραίο μπάσο-κλαρινετίστα Σπύρο Μίτσουλη. Η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, το σόλο άλμπουμ Carriers of Misperception Vol. I, είναι μια πρώτη αποτύπωση της προσωπικής του μελέτης στο πιάνο και τον αυτοσχεδιασμό. Βρίσκεται στη διαδικασία κυκλοφορίας του Vol. II του Carriers of Misperception, ένα ντουέτο με τον πιανίστα Βίλλυ Παρασκευόπουλο και την πρώτη κυκλοφορία του Conundrum Project, ένα εγχείρημα με κύριο στόχο μια σειρά ηχογραφήσεων ελεύθερου αυτοσχεδιασμού με συλλογικό χαρακτήρα και χωρίς σταθερή σύσταση μπάντας, αλλά με την προοπτική ενός ανοιχτού πλαισίου συμμετεχόντων.

www.facebook.com/agamemnonmoustakas

www.agamemnonmoustakas.bandcamp.com

www.youtube.com/channel/UCB72yVXGud3SBp03qXbh3iQ

 

Ο Στέφανος Χυτήρης είναι ντράμερ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Sound art στο Dartigton college of arts στο Devon της Αγγλίας και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου σπούδασε και δούλεψε κοντά στον Αμερικανό ντράμερ Michael Carvin. Από τότε συμμετέχει σε σχήματα της αυτοσχεδιαστικής σκηνής της Νέας Υόρκης και της Αθήνας, ενώ παράλληλα αναπτύσσει τις προσωπικές του δουλειές σε συνεργασία με τους Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Daniel Carter, Dre Hocevar, Ingrid Laubrock, Todd Neufeld, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby. To Flux Project – Pyr|n είναι ο πρώτος του δίσκος που ηχογραφήθηκε το 2014 σε παραγωγή του ντράμερ Michael Carvin. Το 2017 κυκλοφορεί το βινύλιο Egata, ένα σχήμα επτά μουσικών με ηχογραφήσεις βασισμένες στον πρωτόλειο ήχο του αυτοσχεδιασμού. Το 2019 κυκλοφόρησε o δίσκος 17 Takes, ηχογραφήσεις με τον πιανίστα Bram De Looze.

www.stephanoschytiris.com

 

Διοργάνωση – παραγωγή: 440Hz Γέφυρα Πολιτισμού & Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων

Lumbering Giraffe | A Night of Improvisations

Την Τετάρτη 13 Μαρτίου, ο Γιάννης Αγγελόπουλος, ο Γιώργος Παλαμιώτης, ο Πάνος Κατσικιώτης και ο Παντελής Πιλάβιος θα αυτοσχεδιάσουν σαν κουαρτέτο στο χώρο του ΚΕΤ. Η συναυλία αυτή θα αποτελέσει την πρώτη συνάντηση επί σκηνής των τεσσάρων μουσικών.

O Γιάννης Αγγελόπουλος ζει και εργάζεται στην Αθήνα παίζοντας τύμπανα. Jan Van de Engel είναι το ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί για τις μουσικές που γράφει.
www.janvandeengel.bandcamp.com
www.soundcloud.com/jan-van-de-engel

Ο Γιώργος Παλαμιώτης (ηλεκτρικό μπάσο) ξεκίνησε σαν αυτοδίδακτος και στη συνέχεια σπούδασε σε Αθήνα και Βοστώνη. Τα τελευταία χρόνια μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα σε Αθήνα, Αμοργό και Παρίσι.
www.soundcloud.com/george-palamiotis

O Πάνος Κατσικιώτης (κρουστά) είναι μουσικός, συνθέτης και παραγωγός. Παίζει ντράμς, κρουστά και έγχορδα (μαντολίνο, μαντολοτσέλο κ.ά).
www.facebook.com/KatoApoToDentroGR
www.soundcloud.com/katoapotodentro
www.youtube.com/watch?v=K419y16qzGk

Ο Παντελής Πιλάβιος (ηλεκτρική κιθάρα, synth) είναι ως επί το πλείστον αυτοδίδακτος και δραστηριοποιείται στην Αθήνα με μία (σχεδόν) μόνιμη επιθυμία για πειραματισμό.
www.polyscope.bandcamp.com

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Polyscope.

Παρεμβολές | ΤΕΤΤΤΙΞ

Οι ΤΕΤΤΤΙΞ εμφανίζονται στο ΚΕΤ σε μια παράσταση με τίτλο Παρεμβολές – ό,τι κι αν σημαίνει αυτό: Παρεμβολές στην εξέλιξη ενός καταιγιστικού ρυθμού (Workers Union), παρεμβολές στη μετάδοση του τηλεοπτικού προγράμματος (Trash TV Trance), παρεμβολές στο χωροχρόνο με μια υπνωτική, κρουστή χειρονομία (Having Νever Written a Note for Percussion), μικροδιαστηματικές παρεμβολές στην ατέρμονη επανάληψη μίας μόνο νότας (Fraction), καθώς και παρεμβολές στη ροή της βραδιάς με ομαδικούς αυτοσχεδιασμούς και βιομηχανικά επεισόδια από τους Μιχάλη Παρασκάκη, Σταμάτη Πασόπουλο και Νίκο Γαλενιανό.

Πρόγραμμα:
Louis Andriessen | ≪Workers Union≫ για οποιοδήποτε σύνολο (1975)
Fausto Romitelli | ≪Trash TV Trance≫ για ηλεκτρική κιθάρα (2002)
James Tenney | ≪Having Νever Written a Note for Percussion≫ για κρουστά (1971)
Peter Adriaansz | ≪Fraction≫ για κανονάκι, σαξόφωνο, ηλ. κιθάρα, σαντούρι και κυματομορφές (2011)
+ ομαδικοί αυτοσχεδιασμοί και βιομηχανικά επεισόδια από τους Μιχάλη Παρασκάκη, Σταμάτη Πασόπουλο και Νίκο Γαλενιανό.

Από τους ΤΕΤΤΤΙΞ συμμετέχουν οι:
Άνα Κίφου (φλάουτο), Γκουΐντο ντε Φλάβιις (σαξόφωνο), Ρέα Πικίου (φαγκότο), Μίσλαβ Ρέζιτς (ηλ. Κιθάρα), Παναγιώτης Ζιάβρας (κρουστά/σαντούρι), Κατερίνα Κωνσταντούρου (πιάνο/κανονάκι), Μιχάλης Παρασκάκης (σύνθεση/φωνή), Νίκος Γαλενιανός (σύνθεση), Σταμάτης Πασόπουλος (σύνθεση)

Ο ΤΕΤΤΤΙΞ (με τρία ταυ) ξεκίνησε το 2017 με πρωτοβουλία του Μιχάλη Παρασκάκη από μια ομάδα νέων μουσικών που τους ενώνει η αγάπη για τη σύγχρονη μουσική και η πολύχρονή τους γνωριμία και συνεργασία. Βάση του έχει την Αθήνα και τα Χανιά. Ο ΤΕΤΤΤΙΞ χαρακτηρίζεται από έναν ιδιαίτερο συνδυασμό οργάνων που αποκλίνει από τους καθιερωμένους σχηματισμούς. Σκοπεύει στη δημιουργία νέου ρεπερτορίου μέσα από συνεργασίες με συνθέτες από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο, αλλά και στην ανάδειξη ξεχασμένων έργων του 20ού αιώνα. Παράλληλα, ως γνήσιο παιδί της εποχής του, φλερτάρει με τον αυτοσχεδιασμό και με άλλα είδη μουσικής (ποπ, ροκ, ρεμπέτικα, ηλεκτρονική, τζαζ, παραδοσιακή). Έχοντας επίγνωση της οπτικής-σκηνικής διάστασης μιας συναυλίας, ο ΤΕΤΤΤΙΞ αντιμετωπίζει τις παραστάσεις του ως ενιαία θεάματα και επιδιώκει συνεργασίες με καλλιτέχνες από άλλους χώρους. Πρωτοεμφανίστηκε στο Zp87 το Μάιο του 2018 και στη συνέχεια στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με την παράσταση ≪Ambient Pressure≫. Μετά την πρόσφατη συμμετοχή του στα γυρίσματα της ταινίας του Νίκου Κορνήλιου ≪Από όλους τους δρόμους του κόσμου≫ ετοιμάζεται για την τρίτη του εμφάνιση στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (Μάρτης 2019).

ΤΕΤΤΤΙΞ:
Ana Chifu (φλάουτο), Ειρήνη Αμανατιάδου (κλαρινέτο), Guido de Flaviis (σαξόφωνo), Ρέα Πικίου (φαγκότο), Σίσσυ Μακροπούλου (άρπα), Κατερίνα Κωνσταντούρου (πιάνο), Mislav Režić (κιθάρα), Σταμάτης Πασόπουλος (ακορντεόν), Παναγιώτης Ζιάβρας (κρουστά), Χάρης Παζαρούλας (κοντραμπάσο), Μιχάλης Παρασκάκης (συνθέτης, φωνή), Νίκος Ιωακείμ (συνθέτης), Νίκος Γαλενιανός (συνθέτης).

Η φωτογραφία είναι του Γιάννη Σούλη.

The Kid | Charlie Chaplin | Silent Move

Μετά από τις επιτυχημένες κινηματογραφικές τους συναυλίες αφιερωμένες σε έργα του Hitchcock, του Eisenstein και του Dreyer, οι Silent Move (Γιάννης Παξεβάνης & Βασίλης Τζαβάρας) συνομιλούν μουσικά με τον Charlie Chaplin. Στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Chaplin και μετά την προβολή των Μοντέρνων Καιρών (Modern Times), οι Silent Move επανέρχονται στη σκηνή του ΚΕΤ με το Χαμίνι (The Kid).

Το αριστούργημα του Chaplin που γυρίστηκε το 1921 και κατέκτησε μια ξεχωριστή θέση στη φιλμογραφία του μεγάλου σκηνοθέτη, είναι μια κατεξοχήν «τσαπλινική» ταινία, αφού συνδυάζει με δεξιοτεχνία τη συγκίνηση και το χιούμορ. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στην αρχή του The Kid: “A picture with a smile — and perhaps, a tear.” Οι Silent Move χρησιμοποιώντας μέσω του αυτοσχεδιασμού το συνδυασμό ακουστικού και ηλεκτρονικού ήχου, θα συνομιλήσουν με την ταινία του Charlie Chaplin δίνοντας τη δική τους εκδοχή.

Silent Move:
Γιάννης Παξεβάνης – κιθάρα, loops
Βασίλης Τζαβάρας – πιάνο, keys, loops

Ευχαριστούμε την Άννα Κασιμάτη & την 440Hz Γέφυρα πολιτισμού.

Απέναντι στον καθρέφτη

Από τις 9 Φεβρουαρίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή, η θεατρική παράσταση «Απέναντι στον καθρέφτη», ένα από κάθε άποψη σύγχρονο έργο της Σοφίας Παπούλια, σε διασκευή και σκηνοθεσία Νίκου Κρίκα, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Χρειάζεται να σπάσει ένας καθρέφτης για να κοιτάξουμε μέσα μας; Είναι ο καθρέφτης μία ανοιχτή πόρτα που μας φανερώνει τι στ’ αλήθεια μας συμβαίνει; Ή μήπως η κλειδαρότρυπα της πόρτας μιας κουζίνας έχει να μας αποκαλύψει περισσότερα; Υπάρχουν πιθανότητες το κλειδί που ψάχνουμε να το έχει ο ψυχολόγος; Ό,τι αναζητούμε βρίσκεται μέσα ή μήπως έξω; «Μέσα» ή «έξω»; Πόσο εύκολο είναι να μην καθρεφτίζουμε εμάς στον απέναντι;

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Νίκος Κρίκας μας καλεί να χορέψουμε όλοι μαζί ένα βαλς αλλιώτικο, σαν αυτούς τους χορούς όπου καλούμαστε να σηκωθούμε και να συμμετέχουμε όλοι, καθημερινά, γιατί δεν υπάρχει άλλη επιλογή(;). Άλλοτε μας είναι αφόρητο, άλλοτε μας προκαλεί -στο τέλος- μια ανάταση, μια ανακούφιση, μια αίσθηση ελευθερίας. Πόσοι χρειάζονται για να είναι ένας ελεύθερος;

Αριστερό μπροστά, δεξί πλάι, μαζί. Αριστερό, δεξί, μαζί. Εσύ ή εγώ; Εμείς… χορεύουμε;

 

Εξαπίνης | συναυλία με απεύθυνση στον άλλον

Auditorium Γαλλικού Ινστιτούτου – Σίνα 31, Αθήνα

Μια συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος με το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Το ντουέτο Coyote που αποτελείται από τον Michel Doneda, έναν από τους μεγάλους σαξοφωνίστες του γαλλικού μουσικού αυτοσχεδιασμού, και τη Natacha Muslera (φωνή), θα δώσει μια μοναδική συναυλία με τους Στέφανο Χυτήρη (κρουστά) & Emmanuel Cremer (βιολοντσέλο), στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στις 31 Ιανουαρίου.

Μια μοναδική εμπειρία για τους ακροατές, ένα απίστευτο ηχητικό ταξίδι με εναλλαγές ορχηστρικών συνδυασμών από ντουέτο σε κουαρτέτο, με τρόπο ανοιχτό και εντυπωσιακά διασκεδαστικό.

Ο Michel Doneda είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του μουσικού αυτοσχεδιασμού επί σκηνής, κήρυκας της ελεύθερης και ποιητικής ηχητικής δράσης. Βιρτουόζος του σαξόφωνου σοπράνο, συντάσσεται με τους Sydney Bechet, Steve Lacy και Evan Parker. Αφουγκραζόμενος το σύμπαν, συνεχίζει αδιάκοπα να ερευνά τις ηπείρους και να πολλαπλασιάζει τις συνεργασίες, από τους πυγμαίους της Γκαμπόν μέχρι τα Τύμπανα της Αυτοκρατορίας, περνώντας από τον Βάσκο τραγουδιστή Beñat Achiary, τον Barre Phillips και τους Sonic Youth.

Η Natacha Muslera ξεκίνησε την πειραματική, ποιητική και ηχητική της έρευνα από την φωνή ως όργανο και τη γλωσσική αποδόμηση, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στο Παρίσι. Ερευνά τη «χορωδία» – χωρίς μαέστρο – ως τεράστιο δυναμικό, εγγενώς μικροπολιτικό, πεδίο πολλαπλών πειραματισμών, μέσα από μια ελεύθερη φωνητική πρακτική, που αφηγείται τις ιστορίες προφορικών, γραπτών και αυτοσχέδιων μουσικών, παραδοσιακών και σύγχρονων τραγουδιών, καθώς και της ποίησης και των ηχητικών τεχνών.

Ο Emmanuel Cremer, τσελίστας, σπούδασε στο Ωδείο της Μασσαλίας και έπειτα του Montreal. Στράφηκε στη Jazz και τον αυτοσχεδιασμό, αφού σπούδασε διασκευή και σύνθεση. Η πολυμορφική προσέγγιση του βιολοντσέλου τού επέτρεψε να παίξει με τους: Barre Phillips, Raymond Boni, JoeMcPhee, Famoudou Don Moyé, Jean-MarcMontera, Baltazar Montanaro, Gustavo Ovalles, Isabelle Duthoit, σε πολλές ευρωπαϊκές και αμερικανικές σκηνές.

Ο Στέφανος Χυτήρης γεννήθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική από νεαρή ηλικία. Σπούδασε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη. Έχει συμμετάσχει σε σχήματα της free jazz σκηνής της Νέας Υόρκης, στα οποία μεταξύ των άλλων συμμετείχαν οι Daniel Carter, Ingrid Laubrock, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby, Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Todd Neufeld, Rema Hasumi, Lester St. Luis. To “Flux Project” – “Pyr|n” είναι το πρώτο του προσωπικό album ηχογραφημένο το 2014 σε παραγωγή του drummer Michael Carvin. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το διπλό βινύλιο “Egata”, όπου επτά μουσικοί αυτοσχεδιάζουν πάνω σε συγκεκριμένες τονικότητες με χαρακτηριστικό τις σύντομες διακεκομμένες φράσεις και συντονισμένες εξάρσεις.

Την Τετάρτη 30.01 το ντουέτο των Michel Doneda και Natacha Muslera θα πραγματοποιήσει συναυλία αυτοσχεδιασμού με τους Emmanuel Cremer και Χάρη Λαμπράκη στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Περισσότερες πληροφορίες: www.polychorosket.gr/events/duo-coyote

Roi Vaara | Beate Linne

Ο φινλανδός Roi Vaara και η γερμανίδα Beate Linne έρχονται στο ΚΕΤ για μία μοναδική βραδιά παρουσιάζοντας ο καθένας τη δική του performance. Στο All Strings, ο Roi Vaara χρησιμοποιεί την ολοκαίνουργια κιθάρα του, μία Fender Stratocaster, με ιδιαίτερο τρόπο, και στο Inscription η Beate Linne παίζει με τις έννοιες της μνήμης και του χρόνου σε ένα οπτικοακουστικό project.

 

Roi Vaara

O Roi Vaara, γεννηθείς το 1953, είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης των παραστατικών τεχνών. Ο Vaara σπούδασε το Πανεπιστήμιο Τεχνών και Βιομηχανικού Σχεδίου στο Ελσίνκι από το 1972 έως το 1975 και στο Πανεπιστήμιο Jyväskylä από το 1976 έως το 1977. Έχει πραγματοποιήσει πάνω από 500 performances και η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από 50 χώρες. Το 2001 διοργάνωσε το μεγαλύτερο φεστιβάλ παραστατικών τεχνών στον κόσμο με τίτλο EXIT festival. Στο φεστιβάλ συμμετείχαν 300 καλλιτέχνες από 34 χώρες. Του απονεμήθηκε το βραβείο Ars Fennica το 2005 και το τιμητικό μετάλλιο Pro Finlandia το 2010. Ο Vaara είναι μέλος του διάσημου performance group Black Market International από το 1988. Δίνει διαλέξεις και πραγματοποιεί workshops σε κολέγια, πανεπιστήμια και ακαδημίες από το 1989.

www.av-arkki.fi/en/artists/roi-vaara_en

 

Beate Linne

Η Beate Linne γεννήθηκε το 1967 στη Γερμανία. Σπούδασε Καλές Τέχνες, Αρχιτεκτονική και Παιδαγωγική καθώς και Γερμανική Φιλολογία και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Kassel και στο Πανεπιστήμιο του Hildesheim. Ως visual artist δραστηριοποιείται κυρίως στο χώρο της performance art και των installation. Εκτός από τα solo project της, έχει συνεργαστεί με διάφορους καλλιτέχνες: με τον Roi Vaara, με το γκρουπ Black Market International, με τον Bálint Sombathy κ.ά. Η Beate πραγματοποιεί workshops και συμμετέχει ως curator σε διάφορες εκθέσεις και φεστιβάλ όπως τα: Τransart Communication 2015 (HU), International Performance Art Festival Blow! (DE), International Live Art Festival OPEN 2019 (CN) κ.ά. Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί σε γκαλερί, σε μουσεία και σε φεστιβάλ στην Ευρώπη, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.

www.beatelinne.blogspot.de

H φωτογραφία είναι της Nanxi Liu.

colorgraphs

Το colorgraphs παρουσιάζει στο ΚΕΤ ένα solo live set με υλικό από τον πρώτο προσωπικό δίσκο και όχι μόνο, σε μία performance που αποδίδεται με τελείως διαφορετικό τρόπο, καθώς απογυμνώνεται το στοιχείο των φυσικών οργάνων και υιοθετείται ένας ηλεκτρονικός χαρακτήρας.

Η αρχή έγινε το 2013 σε ένα αθηναϊκό υπνοδωμάτιο, με μόνο γνώμονα τη φωνή και το πόσο μπορεί αυτή να τεντώσει και να αποδώσει σαν όργανο. Έως και σήμερα, συνεχίζει την πορεία της με την ίδια βάση, έχοντας περάσει από υπνοδωμάτια σε σαλόνια και από σαλόνια στο στούντιο της Sonic Playground.

Η πρώτη δισκογραφική δουλειά ‘’G R A D I E N T S’’ που κυκλοφορεί από τον Δεκέμβρη του ’18, είναι ένα δείγμα αυτής της απόπειρας, να ακούμε και να αφουγκραζόμαστε την ελαστικότητα μίας φωνής δίχως αυτό να σημαίνει πως είναι το μόνο πράγμα που φτάνει στα αυτιά μας. Το project βασίζεται σε δύο ακόμη πυλώνες: τύμπανα και μπάσο γεμίζουν το φάσμα που δημιουργείται από πολλαπλές φωνητικές χροιές μέσω loops και fx. Ως προς το μουσικό είδος του, αυτό είναι προς εξερεύνηση. Και αυτή ακριβώς είναι η απόλαυση.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.colorgraphs.bandcamp.com/album/gradients

www.facebook.com/colorgraphs

Καθολικό Βασικό Εισόδημα: δικαίωμα στη ζωή

Πώς θα σου φαινόταν αν το βασικό εισόδημά σου ήταν εξασφαλισμένο, από τη στιγμή της γέννησής σου και για όλη σου τη ζωή;

Το ελληνικό γραφείο του διεθνούς ανθρωπιστικού πρακτορείου ειδήσεων PRESSENZA και το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων παρουσιάζουν σε πρώτη προβολή στην Ελλάδα το ντοκιμαντέρ με τίτλο “Καθολικό Βασικό Εισόδημα: δικαίωμα στη ζωή” του Álvaro Orús Andreu. Θα ακολουθήσει συζήτηση με καλεσμένη την ισπανίδα Juana Perez, εκπρόσωπο της παγκόσμιας πρωτοβουλίας “Ανθρωπιστές για το καθολικό βασικό εισόδημα”. Η συζήτηση θα γίνει στα ελληνικά με ταυτόχρονη διερμηνεία.

Το ντοκιμαντέρ “Καθολικό Βασικό Εισόδημα (ΚΒΕ): δικαίωμα στη ζωή” (2018, 52’), ασχολείται με το δικαίωμα όλων των ανθρώπων να μπορούν να διαβιώνουν, δικαίωμα που προκύπτει και μόνο από το γεγονός ότι έχουν γεννηθεί. Πρόκειται για μια ιδέα που έχει ήδη πίσω της ιστορία, αλλά και που έχει προωθηθεί με εξαιρετικούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, κυρίως εξαιτίας του γεγονότος ότι η τεχνολογική πρόοδος απειλεί να αφήσει την πλειονότητα των ανθρώπων χωρίς εργασία και κατά συνέπεια χωρίς τη δυνατότητα να μπορούν να καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες. Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει συνεντεύξεις από ακαδημαϊκούς, ακτιβιστές και ακτιβίστριες, που εξηγούν την εμπειρία τους, όπως αυτή προκύπτει από την απασχόλησή τους με το θέμα τα τελευταία τριάντα χρόνια ανά τον κόσμο.

Η ταινία είναι στα αγγλικά και τα ισπανικά και θα προβληθεί με ελληνικούς υπότιτλους.

Κρατήσεις απαραίτητες: 213.00.40.496

 

Álvaro Orús Andreu

Ο Álvaro Orús Andreu (Ισπανία, 1962) ξεκίνησε την παραγωγή ντοκιμαντέρ το 2002, προερχόμενος από το χώρο των γραφικών τεχνών. Συμμετείχε ως διευθυντής παραγωγής, ερευνητής, κάμεραμαν και σεναριογράφος σε συμμετοχικής παραγωγής ντοκιμαντέρ, η πλειονότητα των οποίων αξιοποιούνται σήμερα ως εκπαιδευτικά μέσα. Η ιστορική σειρά ντοκιμαντέρ με κεντρικό τίτλο “Φάροι της Ανθρωπότητας” εξηγεί πώς εξελίχθηκε η γνώση μέσα από τους αιώνες, αναδυόμενη από τη μία “ανθρωπιστική στιγμή” στην άλλη, στιγμές που διακρίνονται από την έλλειψη βίας, τη σύνθεση των πολιτισμών και τη δημιουργική ανάπτυξη της γνώσης. Σήμερα συνδυάζει την εργασιακή του απασχόληση ως διευθυντής παραγωγής με την εθελοντική εργασία για τη διάδοση ανθρωπιστικών αξιών και δράσεων.

Φιλμογραφία:

2003: Τολέδο και Αλεξάνδρεια, Φάροι της Ανθρωπότητας

2005: Η ανάδειξη της γνώσης κατά την εποχή του Ροδόλφου του 2ου

2007: Φρειδερίκος ο 2ος, μια γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης

2009: Βυζάντιο, η κοινή ρίζα

2010: Παγκόσμια Πορεία για την Ειρήνη και τη Μηβία

2014: Σύντροφοι στο ταξίδι

2015: Διευρύνοντας την πτήση

2016: Πέρα από την εκδίκηση

 

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή τα 10 χρόνια λειτουργίας της PRESSENZA.

The Sound of Color Sessions #5

Για τέταρτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικο-ακουστικoύ project.

Στο session του Φεβρουαρίου προσκαλεί τους Dave De Rose (τύμπανα), Χάρη Χαραλάμπους (ηλεκτρικό μπάσο), Στέλιο Μίχα (ηλεκτρική κιθάρα) και Ερατώ Τζαβάρα (live visuals).

Dave De Rose

Ο Dave De Rose είναι ένας αγγλο-ιταλός ντράμερ, μπασίστας, εκπαιδευτικός, συνθέτης και μηχανικός με έδρα το Λονδίνο. Αφότου μετακόμισε στο Λονδίνο το 1996, έχει ενσωματωθεί στη λονδρέζικη μουσική σκηνή δίνοντας συναυλίες και ηχογραφώντας δίσκους. Έχει συνεργαστεί με διάσημους μουσικούς σε ενδιαφέροντα projects και έχει κυκλοφορήσει οκτώ προσωπικές δουλειές. Είναι βασικό μέλος των γκρουπ: Agile Experiments, The Day Goes, Pokus, Electric Jalaba, Flying Ibex, Harlequiin, Point X, Gufo, Embla, Carl Orr Quartet και Trio Tekke. Έχει συνεργαστεί με πληθώρα καλλιτεχνών όπως οι: Moloko, Mark Ronson, Mulatu Astatke, Jamie Cullum, Rokia Traore, Roisin Murphy, Beth Orton, Corinne Bailey Rae, Scroobius Pip, Eska, Andreya Triana, Native Dancer, Post Office, Reel People, Kaidi Thatham and Mark De-Clive Lowe. Ο Dave υποστηρίζεται από τις εταιρείες: Sonor, Zildjian και Protection Racket.

www.davederosemusic.com

Χάρης Χαραλάμπους

Ο Χάρης Χαραλάμπους γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Το 1997 ξεκίνησε μαθήματα στο ηλεκτρικό μπάσο με τoν Βαγγέλη Κολίρη και στη συνέχεια κλασικό κοντραμπάσο με τον Τάκη Καπογιάννη. Το 2002 αποφοίτησε από το Los Angeles Music Academy. Συμμετείχε στη big band και σε άλλα μουσικά σχήματα της ακαδημίας ενώ δούλευε παράλληλα σαν μουσικός σε live και studio sessions. Το 2004 έγινε δεκτός στο τμήμα Τζαζ του Amsterdam Conservatory όπου φοίτησε για ένα χρόνο. Από το 2005 έχει εγκατασταθεί στην Αθήνα όπου εργάζεται σαν μουσικός (live, ηχογραφήσεις, μαθήματα). Έχει συνεργαστεί με μουσικούς όπως οι: Mark Guiliana, Alex Foster, Femi Temowo, Γιώργος Κοντραφούρης, Γρηγόρης Ντάνης, Βαγγέλης Καρίπης κ.ά. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι: Μαρινέλλα, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Χρήστος Θηβαίος, Σάκης Ρουβάς, Μπάμπης Στόκας, Idra Kayne κ.ά. Έχει παίξει στα musical “Το μαγαζάκι του τρόμου”, “Priscilla”, “Billy Elliot”, ”Εδώ και τώρα”, ”Στον καθρέφτη του Παλλάς.”

Στέλιος Μίχας

Ο Στέλιος Μίχας, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Μουσικολογία και στην κλασική κιθάρα στην Αθήνα, μετακόμισε στη Βοστόνη, όπου φοίτησε στο Berklee College of Music με καθηγητές μεγάλους τζαζίστες όπως οι: Mick Goodrick, Ed Tomassi, Hal Crook & Dave Santoro. Εμπνέεται από τις άπειρες ηχητικές ικανότητες της κιθάρας και ασχολείται με τη σύγχρονη μουσική και με την κλασική κιθάρα συνεργαζόμενος με πληθώρα άλλων μουσικών. Είναι ωστόσο εξίσου αφοσιωμένος στην ηλεκτρική κιθάρα κι έτσι συνδυάζει στη μουσική του στοιχεία και των δύο αυτών κόσμων. Έχει δώσει συναυλίες παντού, σε dive bars και καταχωνιασμένα υπόγεια αλλά και σε αίθουσες εκδηλώσεων και στάδια. Η τωρινή του έδρα είναι η Νέα Υόρκη, όπου συνεργάζεται με την αυτοσχεδιαστική κολεκτίβα “Listening Group”, με τον μπασίστα Zach Swanson στο ντουέτο “Chamber Music”, με το ensemble “the Legal Aliens” του Leo Genovese κ.ά. Ασχολείται επίσης με δικά του solo projects, όπως το “Unanimity Quintet” μαζί με τον Daniel Carter.

www.steliosmihas.com

Ερατώ Τζαβάρα

Η Ερατώ Τζαβάρα εργάζεται στα ψηφιακά πολυμέσα και το video design με συνεργάτες μουσικούς και χορογράφους, ερευνώντας την πλαστικότητα του video στο χώρο και τη χρήση του σε συνδυασμό με τις ζωντανές τέχνες. Με αφετηρία τη φωτογραφία και το κολάζ, συνθέτει ζωντανά διαφορετικές τεχνικές και πηγές εικόνας, όπως το ψηφιακό animation, το live feed, το αρχειακό υλικό και το προ-μαγνητοσκοπημένο video.

www.vimeo.com/estete

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.α.

www.jannisanastasakis.com

Le BoumBang | κολεκτίβα YPERanalysis

Μια performance της κολεκτίβας YPERanalysis, επηρεασμένη από τον πρώτο στίχο του Comme un Boomerang του Serge Gainsbourg: “je sens des boums et des bangs”.

Αν καθίσεις και σκεφτείς τις στιγμές που δεν μίλησες.

Αν καθίσεις και σκεφτείς τις στιγμές που δεν πρόλαβες.

Αν καθίσεις και σκεφτείς τις στιγμές που

//Αν προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε, μάλλον δε θα καταφέρουμε να αρθρώσουμε πιο σωστή φράση, από αυτή που θα πει η μουσική που θα ακούγεται στο βάθος. //

“Όταν συγκεντρώνεις

όλες τις γαλλικές αναφορές σου,

τους

δίνεις

θηλυκό άρθρο,

τις

ντύνεις

με μουσική της τωρινής χιλιετίας και

τις

αφήνεις

να αναπνεύσουν ανενόχλητες”.

 

Ευχαριστούμε την Sonic Playground, το Monastiraki Dojo, τον Πάνο Δημητρόπουλο και όσους γίνονται αφορμές για να λέμε πράγματα προς τα έξω.

Με μουσική των La Femme, Gidge, Urbs, L’Impératrice, Serge Gainsbourg, Nino Ferrer, Jacques Brel, Corine, Alligator και με κείμενα των Boris Vian, Albert Camus, Simon De Beauvoir, Louis Aragon, Honoré de Balzac, Guillaume Apollinaire, Roland Barthes.

Παύλος Συνοδινός Live | #StatusUpdate2019

Συνδέοντας ηλεκτρικές κιθάρες, ψηφιακή ποίηση και ασύρματα δίκτυα σε μια νουάρ μυσταγωγική ατμόσφαιρα, η τελευταία δουλειά του Παύλου Συνοδινού Status Update 2019 ζωντανεύει στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Μια από τις πιο ιδιαίτερες φωνές που τραγουδάει στη γλώσσα που μιλάει και μια ηλεκτρική κιθάρα που συγκινεί, σε μια ξεχωριστή βραδιά. Μαζί με την μπάντα του, ο Παύλος Συνοδινός δίνει ένα live γεμάτο ηλεκτρισμό και συναίσθημα. Από post-rock και ρυθμικό punk σε χαμηλότονες μπαλάντες πολιτικής, έρωτα και μετανάστευσης, με τις σελίδες του λευκώματος του δίσκου να προβάλλονται στους τοίχους του ΚΕΤ.

Μπάσο: Άκης Παπαβασιλείου
Τύμπανα: Alex Randan

Παύλος Συνοδινός
Κολωνός – Αθήνα – Ελλάδα. Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Παλλήνης. Πτυχίο Αντίστιξης και Φούγκας. Τελειόφοιτος ηχοληψίας της S.A.E και της σχολής Κοινωνικής Θεολογίας Αθηνών. Κιθαρίστας, συνθέτης, στιχουργός, ενορχηστρωτής, παραγωγός. Ιδρυτικό και ηγετικό μέλος πολυάριθμων μουσικών σχημάτων. Κιθαρίστας στα σχήματα του Α. Ρίζου αλλά και της Ν. Μποφίλιου σε live εμφανίσεις και σε ηχογραφήσεις (2009-2010). Βασικός κιθαρίστας στο σχήμα του Γ. Χαρούλη σε πολυάριθμες περιοδείες και συμμετοχή στο δίσκο ‘Μαγγανείες’ σε μουσική και στίχους του Θ. Παπακωσταντίνου, αλλά και στο ‘Χίλια καλώς εσμίξαμε’ live από τον Λυκαβηττό (2010-2015). Δύο προσωπικά album με συμμετοχές της Ν. Μποφίλιου και του Γ. Χαρούλη. ‘Μικρες Ελπίδες’ (Lyra 2010) και ‘Greeklish Babylon’ σε συμπαραγωγή του Γ. Παξεβάνη (AntArt Productions 2012). Δημιουργία του γκρουπ Greeklish Babylon με κυκλοφορία digital single (AntArt Productions 2013) και live εμφανίσεις στο RockWave Festival (2014). Σύμπραξη Greeklish Babylon – Σούλη Λιακού – Νίκου Ζιώγαλα με δισκογραφικό τίτλο ‘Ευτυχομανία’ (14music 2016) σε μια αποκλειστικά δική του παραγωγή. To Status Update 2019 είναι η τρίτη προσωπική δισκογραφική δουλειά του Παύλου Συνοδινού. Έντεκα κομμάτια συνοδευόμενα από ένα αναλογικό βιβλίο ψηφιακής ποίησης και εικόνας από τα social media. Κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018 από τις Εκδόσεις ΚΨΜ.
www.pavlossynodinos.com

Διοργάνωση – παραγωγή: 440Hz Γέφυρα πολιτισμού

Alex Dante plays Sergei Rachmaninoff

Ο Αλέξανδρος Δανδουλάκης (Alex Dante) μεταφέρει στην κιθάρα μια επιλογή των πιανιστικών έργων του Sergei Rachmaninoff. Χρησιμοποιώντας ηλεκτρική κιθάρα, ποικίλα εφέ με χρήση δύο ενισχυτών ώστε να δημιουργείται η πλήρης εικόνα stereo, δημιουργεί σε αυτό το solo project ένα ογκώδες ηχητικό πεδίο και σε συνδυασμό με τη θεμελιώδη μουσική του S. Rachmaninoff δημιουργεί ερωτήματα για την ύπαρξη ή μη διακριτών μουσικών στυλ. Το πρόγραμμα επίσης περιλαμβάνει και κάποια νυχτερινά του F. Chopin μέσα από τα οποία μας συστήθηκε.

Αλέξανδρος Δανδουλάκης
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών στο Ε.Μ.Π. και παράλληλα μουσική στο Ωδείο Μουσικής Πράξης. Αποφοίτησε από το τμήμα του West London University (London College of Music) με το πτυχίο Licentiate of Teacher’s Diploma. Έχει συνεργαστεί και συνυπάρξει με πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες αλλά και με σημαντικούς μουσικούς του εξωτερικού όπως Bill Frisell, Monophonics, Alan Zavod (Frank Zappa & the Mothers), Soul Jazz Orchestra, Thievery Corporation, Radio Moscow κ.ά. Οι προσωπικές του δουλειές κυμαίνονται σε πολλά μουσικά ύφη όμως τον κέρδισε η solo προσέγγιση της ηλεκτρικής κιθάρας. Το 2018 συμμετείχε στο 18ο Athens Jazz Festival της Τεχνόπολης του δήμου Αθηναίων.

Περισσότερες πληροφορίες:
www.facebook.com/maltdante
www.youtube.com/watch?v=d7vNDObr9m4

Ηχοληψία: Δημήτρης Κυριακάκης

Modern Times | Charlie Chaplin | Silent Move

Μετά από τις επιτυχημένες κινηματογραφικές τους συναυλίες αφιερωμένες σε έργα του Hitchcock, του Eisenstein ή του Dreyer, οι Silent Move (Γιάννης Παξεβάνης & Βασίλης Τζαβάρας) συνομιλούν μουσικά, στις 23 Ιανουαρίου, με την ταινία Modern Times του Charlie Chaplin, επενδύοντάς την με avant-garde, noise, post-rock και ambient στοιχεία.

Η ταινία Modern Times είναι μια κοινωνική κωμωδία του 1936, στην οποία ο Chaplin υποδύεται το ρόλο του Tramp, ενός εργάτη εργοστασίου που απασχολείται σε μια γραμμή συναρμολόγησης και, μετά από μια σειρά κωμικοτραγικών επεισοδίων, συναντά την Έλεν (Paulette Goddard), μια ορφανή κοπέλα που κατηγορείται για κλοπή. Αποφασισμένος να τη σώσει, ο Tramp δηλώνει στην αστυνομία πως εκείνος είναι ο κλέφτης και πρέπει να συλληφθεί…

Στην ταινία, ο χαρακτήρας του Tramp προσπαθεί να επιβιώσει στο σύγχρονο εκβιομηχανισμένο κόσμο. Η ταινία αποτελεί ένα σχόλιο για τις οικονομικές και εργασιακές συνθήκες που αντιμετώπισαν πολλοί άνθρωποι κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης και αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα αριστουργήματα της Έβδομης Τέχνης.

Silent Move:
Γιάννης Παξεβάνης – κιθάρα, loops
Βασίλης Τζαβάρας – πιάνο, keys, loops

Ευχαριστούμε: Άννα Κασιμάτη & 440Hz Γέφυρα πολιτισμού

ΜΠΟΥ | ιστορίες φαντασμάτων

Ποια είναι τα πράγματα που μας κάνουν να τρέμουμε; Τα φαντάσματα; Οι θόρυβοι της νύχτας;

Στην πρώτη από τις τρεις ιστορίες φαντασμάτων που αφηγούνται και υποδύονται οι ηθοποιοί της παράστασης ΜΠΟΥ, ο τρόμος γεννιέται από την εξέταση μιας – κατά τα φαινόμενα – πολύ απλής, σχεδόν ασήμαντης γκραβούρας του 19ου αιώνα: μια αρχοντική οικία στην ύπαιθρο της Αγγλίας, στην πρόσοψη της οποίας έχει μείνει ανοιχτό ένα παράθυρο…

Στη δεύτερη ιστορία, ο τρόμος συνδέεται με σκιές στο γρασίδι, λευκά τριαντάφυλλα… και ένα όνομα: «Ποιος είναι ο Τσάρλυ, καρδιά μου;».

Στην τρίτη ιστορία, οι χειρότεροί μας εφιάλτες βγαίνουν αθόρυβα από μια ντουλάπα. Μια πολύ απλή ντουλάπα, σ’ ένα πολύ απλό παιδικό δωμάτιο… Και αθόρυβα φεύγουν.

Ο τρόμος έχει πολλά πρόσωπα και βρίσκεται πάντα κρυμμένος στις λεπτομέρειες. Δεν υπάρχει τρόπος να τον καταστρέψει κανείς, ακόμα κι όταν επιχειρεί να τον πετάξει στις φλόγες, να τον παραδώσει σ’ έναν άγνωστο, να τον στείλει μακριά ή να τον κλειδώσει. Επιστρέφει μερικές φορές μετά από χρόνια, τη στιγμή ακριβώς που νομίζαμε πως μας είχε (και τον είχαμε) ξεχάσει.

Μπορεί κανείς να τον κρατήσει κρυφό — ποτέ όμως για πολύ καιρό. Έρχεται πάντα η ώρα που αποφασίζει να βγει. Συνήθως, εκείνος επιλέγει τον τόπο, τον τρόπο και τη στιγμή.

Μη νομίζετε πως βγαίνει πάντα τη νύχτα. Τις ηλιόλουστες μέρες να φοβάστε.

Duo Coyote | Emmanuel Cremer | Χάρης Λαμπράκης

To ντουέτο Coyote από τη Γαλλία συμπράττει για μια βραδιά στο ΚΕΤ με τον Emmanuel Cremer και τον Χάρη Λαμπράκη σε ένα αυτοσχεδιαστικό μουσικό σετ.

 

Duo Coyote

Το project Coyote των Michel Doneda (σαξόφωνο) και της Natacha Muslera (φωνή), αποτελεί μια ηχητική ιεροτελεστία. Το Coyote είναι η πρώτη performance του Joseph Beuys, που παρουσιάστηκε τον Μάιο του 1974 σε γκαλερί της Νέας Υόρκης, όπου ο καλλιτέχνης θα ζήσει για μια εβδομάδα με ένα κογιότ. Για τους Michel και Natacha “Coyote” είναι η εμπειρία της ακρόασης και των χώρων. Μια ακρόαση που δίνει στον καθένα την ελευθερία να ζει την πράξη με την παρουσία του, με τη βοήθεια του χώρου. Οι χώροι είναι ακουστικοί, ακάθαρτοι, ορατοί, αόρατοι, υπαρξιακοί, ώστε να αποκαλυφθούν στον ακροατή μέσω μιας αυτοσχεδιαστικής ηχητικής performance.

www.natachamuslera.org/coyote

 

Emmanuel Cremer

Ο Emmanuel Cremer σπούδασε τσέλο στο ωδείο της Μασσαλίας. Συνέχισε τις σπουδές του πάνω στη σύνθεση στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ υπό την επίβλεψη του Thérèse Motard. Ακολούθησε τα μονοπάτια της τζαζ και του αυτοσχεδιασμού. Έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες ευρωπαϊκές σκηνές και έχει συνεργαστεί με την κολεκτίβα Emir του μπασίστα Barre Philips, με τοv κιθαρίστα Raymond Boni, με τον σαξοφωνίστα Joe McPhee, με το κουαρτέτο Stanislas, με τον Gustavo Ovalles και το κουϊντέτο Méandres.

www.soundcloud.com/chellsounds

 

Χάρης Λαμπράκης

Ο Χάρης Λαμπράκης είναι ένας εξαιρετικός μουσικός, δεξιοτέχνης στο νέυ, με πλούσιες συνεργασίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Είναι μέλος διαφόρων μουσικών σχημάτων και από το 2006 έχει σχηματίσει το συγκρότημα Χάρης Λαμπράκης Quartet.

www.harrislambrakis.com

 

Την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου το Duo Coyote θα συμπράξει με το ντουέτο των Emmanuel Cremer και Στέφανου Χυτήρη στη συναυλία “A l’ Improviste, concert tourné vers l’ autre” στο Auditorium Théo Angelopoulos του Institut Français d’Athènes – Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών.
Ώρα έναρξης: 20:00, είσοδος ελεύθερη.
website
fb event

Emmanuel Cremer | Στέφανος Χυτήρης

Ο γάλλος μουσικός Emmanuel Cremer (τσέλο) παρουσιάζει στο ΚΕΤ ένα αυτοσχεδιαστικό σόλο και προσκαλεί στο δεύτερο μέρος τον Στέφανο Χυτήρη (ντραμς) για να αυτοσχεδιάσουν μαζί.

Ο Emmanuel Cremer σπούδασε τσέλο στο ωδείο της Μασσαλίας. Συνέχισε τις σπουδές του πάνω στη σύνθεση στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ υπό την επίβλεψη του Thérèse Motard. Ακολούθησε τα μονοπάτια της τζαζ και του αυτοσχεδιασμού. Έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες ευρωπαϊκές σκηνές και έχει συνεργαστεί με την κολεκτίβα Emir του μπασίστα Barre Philips, με τοv κιθαρίστα Raymond Boni, με τον σαξοφωνίστα Joe McPhee, με το κουαρτέτο Stanislas, με τον Gustavo Ovalles και το κουϊντέτο Méandres.

www.soundcloud.com/chellosounds

O Στέφανος Χυτήρης σπούδασε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη. Έχει συμμετάσχει σε σχήματα της free jazz σκηνής της Νέας Υόρκης, στα οποία μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι Daniel Carter, Ingrid Laubrock, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby, Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Todd Neufeld. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το διπλό βινύλιο Egata, όπου επτά μουσικοί αυτοσχεδιάζουν πάνω σε συγκεκριμένες τονικότητες με χαρακτηριστικό τις σύντομες διακεκομμένες φράσεις και τις συντονισμένες εξάρσεις.

www.stephanoschytiris.com

The Sound of Color Sessions #4

Για τέταρτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικο-ακουστικoύ project.

Στο session του Ιανουαρίου προσκαλεί τους Μιχάλη Καταχανά (βιόλα), Δημήτρη Κλωνή (τύμπανα), Έλενα Κακαλιάγκου (κόρνο) και την COM.ODD.OR (live visuals).

 

Μιχάλης Καταχανάς

Ο Μιχάλης Καταχανάς ξεκίνησε βιολί σε ηλικία 8 ετών. Το 1999 εισήχθη στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, από το οποίο αποφοίτησε το 2006 υπό τη επίβλεψη του Δήμου Δημητριάδη, παίζοντας βιόλα σε δικές του συνθέσεις. Το 2008 έγινε δεκτός για μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Σύγχρονου Αυτοσχεδιασμού του New England Conservatory, στη Βοστόνη των Η.Π.Α, κερδίζοντας υποτροφία του ιδρύματος Fulbright. Μαθήτευσε με τους Charlie Banako, Ran Blake, κ.α. Από το 2010 δραστηριοποιείται στην Αθήνα έχοντας δημιουργήσει δύο Jazz κουαρτέτα παίζοντας πρωτότυπες συνθέσεις, ένα κουαρτέτο εγχόρδων και ένα πειραματικό συγκρότημα πάνω στα όρια της ελληνικής μουσικής. Τον Οκτώβρη του 2014 κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τον τίτλο Murderess.

Δημήτρης Κλωνής

Ο Δημήτρης Κλωνής γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Σε ηλικία 14 ετών ξεκινά τη σπουδή του στα drums κοντά στον Πέτρο Δαχτυλίδη και εν συνεχεία κοντά στον Γιάννη Φλώρο, όπου και διδάσκεται την περίφημη ‘ντραμιστική’ κληρονομιά που άφησε ο μεγάλος Alan Dawson. Έχει συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα της εγχώριας jazz σκηνής, όπως οι: Τάκης Πατερέλης, Γιώργος Κοντραφούρης, Γιώτης Σαμαράς, Δημήτρης Τσάκας, Παντελής Μπενετάτος, Δημήτρης Καλαντζής, Κώστας Κωνσταντίνου, Περικλής Τριβόλης, Δημήτρης Σεβδαλής, Βάσω Δημητρίου, καθώς και με ξένους καλλιτέχνες όπως οι: Femi Temowo (Roots, Amy Winehouse), Michael Weisberger (Milo Ζ), Yoel Soto, Enrique Pascual, Adedeji Adetayo, Aline de Lima. Έχει επίσης συνεργαστεί με τους Φοίβο Δεληβοριά, Μάρθα Φριντζήλα, Δώρο Δημοσθένους και Πέτρο Θεοτοκάτο. Αυτή την περίοδο ζει στην Αθήνα όπου και εργάζεται σαν full-time μουσικός παίζοντας με πληθώρα σχημάτων, ηχογραφώντας και διδάσκοντας.

Έλενα Κακαλιάγκου

Η Έλενα Κακαλιάγκου, μεγαλωμένη στο Βόλο, είναι δραστήρια στη σύγχρονη και αυτοσχεδιαστική μουσική σκηνή, αρχικά στο Βερολίνο και κατ΄ επέκταση σε άλλα κεντρικά σημεία της Ευρώπης. Το παίξιμό της χαρακτηρίζεται από τις επιρροές της κλασικής και της παραδοσιακής μουσικής, εφαρμοσμένες στο κατ΄ εξοχήν λυρικό ορχηστρικό γαλλικό κόρνο.
Είναι μέλος των σχημάτων PARA (AT), Rank Ensemble (FI), zeitkratzer (DE) & Zinc & Copper (DE).

www.elenakakaliagou.com

Σοφία Παπαδοπούλου / COM.ODD.OR

www.comoddor.wordpress.com

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.α.

www.jannisanastasakis.com

Στέφανος Χυτήρης | Bram De Looze

Ο Στέφανος Χυτήρης (τύμπανα) και ο Bram De Looze (πιάνο), έπειτα από διαρκείς πειραματισμούς σε μουσικά σχήματα στη Νέα Υόρκη και την Ευρώπη, συμπράττουν αυτή τη φορά ως ντουέτο στην Αθήνα με αφορμή την επικείμενη κυκλοφορία του κοινού τους cd (17 Takes). Συνθέτοντας στη στιγμή, εξερευνούν τις πολυεπίπεδες σχέσεις των οργάνων τους και δημιουργούν με αυτά αναπάντεχους διαλόγους.
Στο δεύτερο μέρος προσκαλούν τον Γιώργο Μαλεφάκη (βιόλα).

Ο Bram De Looze είναι πιανίστας από το Βέλγιο. Έχει συνεργαστεί με μουσικούς από την Ευρώπη και την Αμερική. Το Νοέμβριο του 2015 κυκλοφόρησε ο προσωπικός του δίσκος, με τίτλο Septych, ενώ την άνοιξη του 2017 κυκλοφόρησε το Piano e Forte (solo) που επαναπροσδιορίζει την τζαζ σύνθεση και τον αυτοσχεδιασμό καθώς επιλέγει να παίξει με τρία διαφορετικά πιανοφόρτε του κατασκευαστή Chris Maene. Την περίοδο αυτή περιοδεύει συχνά με το Piano e Forte, LABtrio, Robin Verheyen duo, και σχήματα μεταξύ άλλων των Dre Hocevar, Stephanos Chytiris, Stephane Galland, Samuel Ber, Mark Schilders, Antoine Pierre.

www.bramdelooze.com

Ο Γιώργος Μαλεφάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Σπούδασε βιολί και Ανώτερα θεωρητικά και το 2011 πήρε το δίπλωμα Σύνθεσης από την τάξη του Γ.Μηνά. Παρακολούθησε πολλά σεμινάρια (ενορχήστρωσης, ανάλυσης, μουσικολογικά κ.ά.) και εργαστήρια σύνθεσης με Έλληνες και ξένους καθηγητές. Παράλληλα με τη διδακτική και συνθετική δραστηριότητα, ασχολείται ενεργά με τη φωνητική/χορωδιακή μουσική, ως μέλος ή ιδρυτής επαγγελματικών και ερασιτεχνικών συνόλων, καθώς επίσης και με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, με διάφορα σχήματα και project, ενώ είναι εκ των κύριων διοργανωτών του Impro Fest, που διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα. Είναι μέλος του Ανεξάρτητου Συνδέσμου Μουσικής Ανάπτυξης (Α.Σ.Μ.Α.). Πρόσφατα κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική συμμετοχή στο άλμπουμ At Tonal. Συνυπογράφει επίσης τη μουσική της ταινίας του Χρήστου Καπάτου “Η Φωνή του Αντώνη” (2018).

Ο Στέφανος Χυτήρης είναι ντράμερ που μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα, ολοκληρώνοντας τις μουσικές σπουδές του στην Αμερική. Συμμετέχει σε σχήματα της αυτοσχεδιαστικής σκηνής της Νέας Υόρκης, ενώ παράλληλα αναπτύσσει τις προσωπικές του δουλειές σε συνεργασία με τους Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Daniel Carter, Dre Hocevar, Ingrid Laubrock, Todd Neufeld, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby. To Flux Project – Pyr|n είναι ο πρώτος του δίσκος που ηχογραφήθηκε το 2014 σε παραγωγή του ντράμερ Michael Carvin. Τον Μάρτιο του 2017 κυκλοφορεί το βινύλιο Egata, με ένα σχήμα επτά μουσικών, επάνω στον πρωταρχικό ήχο του αυτοσχεδιασμού με τα όργανα να συναντιούνται σε συγκεκριμένες τονικότητες με σύντομες διακεκομμένες φράσεις και συντονισμένες εξάρσεις.

www.stephanoschytiris.com

Διοργάνωση – παραγωγή: 440Hz Γέφυρα πολιτισμού

 

Ο θείος Βάνιας {Α. Τσέχωφ | Μ. Μαγκανάρη}

“Αυτό το βάρος… Δεν είμαι καλά… Τίποτα…”

Είναι μάλλον αδύνατον να βρει κανείς τόσα πολλά παράπονα μαζεμένα σε ένα και μόνο θεατρικό έργο. Όμως Ο θείος Βάνιας είναι ένα έργο γοητευτικό. Πώς προκύπτει ποίηση από τα παράπονα;

Όλα τα πρόσωπα του έργου κουβαλούν ένα βάρος. Ο Νίτσε λέει πως δε γίνεται να υποφέρουμε χωρίς να κάνουμε κάποιον να πληρώσει γι’ αυτό. Τι τον κάνουν, όλον αυτόν τον πόνο, οι ήρωες του Θείου Βάνια;

Και τι είδους ήρωες είναι; Καμία γυναίκα δεν είναι “ηρωίδα”, δηλαδή όσο πρέπει θηλυκή ή μητρική και κανένας άντρας δεν είναι όσο πρέπει “αρσενικός” για να γίνει ήρωας. Ο ίδιος ο Βάνιας αποτυγχάνει παταγωδώς ως άντρας πρωταγωνιστής. Ακόμα και στον τίτλο του έργου κατοικεί λειψά: ως “θείος”.

Σ’ αυτό το έργο:

Κανένας δεν κοιμάται όσο θα ήθελε.

Κανένας δεν αγαπά όσο χρειάζεται.

Κανένας δεν αρπάζει καμία ευκαιρία.

Κανένας δεν αγαπιέται όσο έχει ανάγκη.

Όλοι θέλουν να νιώσουν περισσότερο.

Όλοι είναι έτοιμοι για καυγά.

Όλοι επαναλαμβάνονται.

Κάποιοι πίνουν παραπάνω απ’ όσο πρέπει.

Κάποιοι έχουν τη δουλειά για φάρμακο.

Κάποιοι ζουν τη ζωή τους σαν δράμα.

Στο τέλος δεν αλλάζει τίποτα.

 

τρέιλερ

 

*κρατήσεις απαραίτητες: 213.00.40.496

Alcalica {Aegean Dream ‘n’ Bass}

Οι Alcalica ξεκινούν την περιοδεία τους στην Ελλάδα από το ΚΕΤ στις 31 Οκτωβρίου. Οι συναυλίες τους συνδυάζουν όργανα και ακούσματα φαινομενικά αταίριαστα μεταξύ τους και ταξιδεύουν τους ακροατές επάνω σε ένα μουσικό ηλεκτρονικό χαλί που συνεχώς μεταβάλλεται. Οι στάσεις του ταξιδιού είναι πολλές και απρόβλεπτες: μπορεί να είναι μια μπαουχαουζική ντανταϊστική αυτοσχεδιαστική παράσταση, μπορεί να είναι μια μεθυστική μη δογματική τελετουργία ή μπορεί να είναι απλά μουσική, ειλικρινής χορευτική μουσική. Η κάθε συναυλία σημαδεύεται από τη στιγμή και το τοπίο· σημαδεύεται από εκείνη την επαφή που αντηχεί αιώνια και αγγίζει σε ένα βαθύτερο επίπεδο τον πυρήνα αυτών των υλικών που ενώνουν τους ανθρώπους.

Οι Alcalica κατάγονται από το νησί της Λέσβου και από το Βερολίνο. Ο ήχος τους έχει επιρροές από το ρεμπέτικο και τα broken beats. Στη μουσική τους χρησιμοποιούν περσικό σαντούρι, ελληνικό μπαγλαμά, αφρικανική καλίμπα, hardware electronics και φωνητικά σε πέντε γλώσσες. Μέσα σε δώδεκα χρόνια έχουν κυκλοφορήσει έξι δίσκους σε βινύλιο και έχουν πραγματοποιήσει εκατοντάδες συναυλίες ανά την Ευρώπη. Έχουν συνεργαστεί στο studio αλλά και πάνω στη σκηνή με γνωστούς καλλιτέχνες όπως είναι, μεταξύ άλλων, ο Baba Zula και η Brenna MacCrimmon.

Περισσότερες πληροφορίες: www.alcalica.org

Βασίλης Αγιομυργιανάκης {Live Coding}

Ο Βασίλης Αγιομυργιανάκης (BasMyr) θα παρουσιάσει στις 29 Οκτωβρίου στο ΚΕΤ το project του Dark Ambient Audiovisual Livecoding, δημιουργώντας συναισθητικές εμπειρίες. Το live coding είναι μια νέα κατεύθυνση στην ηλεκτρονική μουσική και το βίντεο. Οι live coders εκθέτουν και επανεγγράφουν κώδικα ενώ παράγουν αυτοσχέδια μουσική ή και γραφικά. Το live coding λειτουργεί σε όλα τα μουσικά είδη και έχει παρουσιαστεί σε αίθουσες συναυλιών, σε late night jazz bars καθώς και σε algoraves. Όλες οι αλλαγές που γίνονται στον κώδικα από τον καλλιτέχνη κατά τη διάρκεια της performance, προβάλλονται σε οθόνη για να παρακολουθούν οι θεατές.

Ο Βασίλης Αγιομυργιανάκης είναι ένας audiovisual καλλιτέχνης, ερευνητής και βοηθός καθηγητή στο Τμήμα “Ήχου και Εικόνας” του Ιονίου Πανεπιστημίου στον τομέα “Αλγοριθμική Μουσική / Μουσική Σύνθεση”. Τα project του βασίζονται στην έρευνά του πάνω στη μεταμόρφωση της δημιουργικής γραφής σε μια οπτικοακουστική αφήγηση, μέσω ενός συνδυασμού πεδίων, όπως είναι η computer music, τα computer graphics, και η διαδραστικότητα. Για την υλοποίηση των project του χρησιμοποιεί γνωστές αλλά και νέες λιγότερο γνωστές μεθόδους.

The Sound of Color Sessions #1

Για τέταρτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικο-ακουστικoύ project.

Στο session του Οκτωβρίου ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί τη Δανάη Στεφάνου (inside piano), τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο (μαντολίνο) και την Ειρήνη Καραγιαννοπούλου (live visuals).

 

Δανάη Στεφάνου

Η Δανάη Στεφάνου είναι μουσικός και μουσικολόγος, καθώς επίσης μέλος του διδακτικού προσωπικού στην έδρα Ιστορικής Μουσικολογίας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σπούδασε μουσική στα βρετανικά πανεπιστήμια του Νόττιγχαμ (μάστερ) και του Λονδίνου (διδακτορικό) και διετέλεσε επισκέπτρια λέκτορας στο Royal Holloway, University of London έως το 2007. Η έρευνά της εστιάζει σε ιστορικές και κριτικές προσεγγίσεις στον πειραματισμό και τον αυτοσχεδιασμό και ερευνά ένα ευρύ φάσμα διασυνδέσεων μεταξύ μουσικής και χώρου, συχνά μέσω μιας πρακτικής προοπτικής.

http://danaestefanou.tumblr.com/

Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ως εκτελεστής μαντολίνου έχει συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες με μικρά σύνολα, έχει συνεργαστεί με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Βόλου, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και την Ορχήστρα των Χρωμάτων, ενώ συμμετέχει και σε αρκετούς δίσκους. Από το 1996 διδάσκει σε σεμινάρια και εργαστήρια μουσικής δημιουργικότητας και αυτοσχεδιασμού. Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται: η μελέτη του μουσικού αυτοσχεδιασμού των παιδιών και των αντιλήψεών τους για τις μουσικοποιητικές διεργασίες, οι εθνογραφικές προσεγγίσεις της μουσικής δημιουργικότητας των παιδιών και η μελέτη του μουσικού αυτοσχεδιασμού ως μια μορφή πολίτικο-κοινωνικής πράξης.

Ειρήνη Καραγιαννοπούλου

Η Ειρήνη Καραγιαννοπούλου είναι καλλιτέχνις με δράση στα πεδία της ζωγραφικής, του βιβλίου, του κολλάζ, του σχεδίου και του σινεμά. Είναι συνιδρύτρια του καλλιτεχνικού ντουέτου Extra-Conjugale και του project Twin Automat.

http://karayannopoulou.com/

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.α.

www.jannisanastasakis.com

Frolic Ready to Launch {ομάδα Frolic}

Η εικαστική ομάδα Frolic θα βρίσκεται στο ΚΕΤ στις 18/10 με την κολεξιόν “KOSMOS” εμπνευσμένη από την αστρονομία, τις επιστήμες και την εξερεύνηση του διαστήματος. Πάνω στις διαστημικές συνθέσεις των Frolic αυτοσχεδιάζουν, για μια βραδιά, ο μουσικός Στέφανος Χυτήρης και οι χορεύτριες Θεανώ Ξυδιά, Ειρήνη Οικονομίδη και Δέσποινα Σανιδά.

Η Frolic είναι ταυτόχρονα μια καλλιτεχνική ταυτότητα, ένα brand και ένας διοργανωτής δρώμενων για την προβολή των εκάστοτε προϊόντων της. Ως μέρος της παρούσας υβριδικής εποχής, υπογραμμίζει την πολυπραγμοσύνη της καλλιτεχνικής παραγωγικότητας. Για την πρώτη εμφάνισή της ως brand ξεκινά με μια βασική πρώτη ύλη, το ύφασμα, το οποίο έχει παίξει το δικό του ρόλο στους τομείς της τέχνης, του σχεδιασμού, της μόδας και της τεχνολογίας.

Η συλλογή “KOSMOS” είναι φορέσιμοι μεταξωτοί καμβάδες εμπνευσμένοι από την εξερεύνηση του σύμπαντος, εξωτερικού και εσωτερικού, καθώς και τη συνάρτηση αυτής με την ανθρώπινη φύση. Έτσι, συγχωνεύει ένα θεμελιώδες υλικό (το ύφασμα) με θεμελιώδη ερωτήματα. Καθοδηγούμενη από τα αστέρια η Frolic ταξιδεύει και βρίσκει παράξενους νέους κόσμους, μύθους και υπαρξιακά ερωτήματα που αποδίδει σε εννοιολογικά έργα. Η συλλογή απαρτίζεται από 18 κομμάτια, αστροφωτογραφικά κολάζ τυπωμένα σε μετάξι Σουφλίου, όπου το καθένα με διαφορετική σύνθεση και αφήγηση πραγματεύεται ερωτήματα σχετικά με το άγνωστο.

Instagram: www.instagram.com/frolic.patterns

Εσωτερικά Τοπία {προβολές ταινιών}

Το ΚΕΤ φιλοξενεί για πέμπτη συνεχή χρονιά το σεμινάριο δημιουργικού ντοκιμαντέρ Εσωτερικά Τοπία με τον Χρήστο Καρακέπελη και τη Νατάσα Σέγκου. Λίγο πριν την έναρξη του φετινού κύκλου μαθημάτων, θα προβληθούν στο ΚΕΤ δυο ταινίες μεγάλου μήκους και μία ταινία μικρού μήκους μαθητών που συμμετείχαν στα προηγούμενα έτη του σεμιναρίου.

Την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου θα προβληθεί η ταινία του Χρήστου Καπάτου Η Φωνή του Αντώνη. Θα προηγηθεί η μικρού μήκους ταινία του Νίκου Κατσού The Woman.

Την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου θα προβληθεί η ταινία Príncipes Felizes του Πάνου Δεληγιάννη.

Λίγα λόγια για τις ταινίες:

Η Φωνή του Αντώνη, 2018, 75’

Το 2011, μετά από ένα πολύ σοβαρό ατύχημα, ο Χρήστος Καπάτος αποφασίζει να εγκαταλείψει μια επιτυχημένη καριέρα στο χώρο της ναυτιλίας και μετακομίζει πίσω στο πατρικό του. Την ίδια περίοδο, ο πατέρας του, Αντώνης, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ομιλίας λόγω μιας σειράς εγκεφαλικών επεισοδίων. Οι μόνοι που μπορούν να τον κατανοήσουν είναι ο γιος και η σύζυγός του. Το 2012 ο Χρήστος ξεκινά να κινηματογραφεί τη ζωή του στο σπίτι σε μια προσπάθεια να συμφιλιωθεί με το νέο αυτό μοντέλο συνύπαρξης. Και ενώ αρχικά επιδιώκει να απεικονίσει την αγωνία, τις ανησυχίες, τη σύγχυση αλλά και την ελπίδα για το μέλλον, τελικά ανακαλύπτει εκ νέου την οικογένειά του υπό ένα διαφορετικό πρίσμα και, μαζί με αυτή, τη φωνή του Αντώνη. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης όπου βραβεύτηκε από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και στη συνέχεια προβλήθηκε στο 24ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.

Príncipes Felizes, 2018, 80’

Από την καρδιά μιας φαβέλας του Ρίο ντε Τζανέιρο έως το Άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή, το θέατρο ανοίγει τα φτερά μιας ομάδας παιδιών για μια ελεύθερη πτήση πάνω από τους φόβους, τα όνειρά τους και τις ακραίες αντιφάσεις της πόλης τους. Η ταινία γυρίστηκε σε μια από τις πιο σκληρές φαβέλες του Ρίο και ακολουθεί μια ομάδα παιδιών καταγράφοντας το χρονικό της μύησής τους στην τέχνη του θεάτρου. «Ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας» του Όσκαρ Ουάϊλντ, το έργο που ονειρεύονται να ανεβάσουν, είναι η αφορμή για τις πρωτόγνωρες αλλαγές που θα φέρει το θέατρο στον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τον εαυτό τους, το γκέτο τους, τη γεμάτη αντιφάσεις πόλη τους· μια πόλη που ακροβατεί ανάμεσα στην τυφλή βία και τις ξέφρενες φιέστες ενώ την ίδια ώρα οι νεαροί ήρωες του ντοκιμαντέρ ακροβατούν ανάμεσα στο όνειρο του θεάτρου και τη σκληρή πραγματικότητα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια προβλήθηκε στο 4ο αφιέρωμα για το ελληνικό ντοκιμαντέρ Με τα μάτια ανοιχτά στην Τεχνόπολη.

The Woman, 2018, 5’

Μια γυναίκα βιώνει την απώλεια σε ένα διαμέρισμα μιας σύγχρονης μεγαλούπολης.

 

Λίγα λόγια για το σεμινάριο δημιουργικού ντοκιμαντέρ:

Το σεμινάριο δομείται πάνω στις συγκεκριμένες ιδέες των ταινιών που οι συμμετέχοντες επιθυμούν να υλοποιήσουν. Στόχος του είναι να αναπτυχθούν οι ιδέες στη διάρκεια των μαθημάτων, ώστε στο τέλος του σεμιναρίου να έχουν μορφοποιηθεί σε ένα σενάριο, σ’ ένα εργαλείο ικανό να στηρίξει τη συνέχεια μιας παραγωγής. Το σεμινάριο πραγματοποιείται σε τρία επίπεδα εργασίας: α) Ανοιχτός διάλογος πάνω στην κάθε ιδέα στο πλαίσιο της ομάδας των συμμετεχόντων. Αμοιβαία ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων. β) Αισθητική εκπαίδευση μέσα από προβολές ταινιών (ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας) οι οποίες λειτουργούν ως αφορμή συζήτησης πάνω σε μοντέλα αφήγησης. γ) Σεναριακή επεξεργασία και διαμόρφωση του κάθε έργου, σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τον κάθε μαθητή με στόχο την επικεντρωμένη δουλειά σε κάθε ιδέα, σε ώρες και ημέρες που ρυθμίζονται ευέλικτα μέσα από έναν αμοιβαίο συντονισμό. Το σεμινάριο περιλαμβάνει επίσης μια εισαγωγή στα αφηγηματικά εργαλεία του φωτός, του ήχου και του μοντάζ, μέσα από παρουσιάσεις των παραπάνω από επαγγελματίες, ικανούς να επισημάνουν τη σχέση μεταξύ τεχνικής επάρκειας και κινηματογραφικής έκφρασης.

Από τις 2 Δεκεμβρίου 2018 μέχρι τις 9 Ιουνίου 2019 | κάθε Κυριακή | 12:00 – 16:00 | κόστος συμμετοχής (26 τετράωρα ομαδικά μαθήματα, συν κατ’ ιδίαν συναντήσεις): 600€ (τα δίδακτρα καταβάλλονται τμηματικά).

Blind Trust {Milka Panayotova}

Στην performance Blind Trust οι καλλιτέχνες προσκαλούν το κοινό να συμμετάσχει ενεργά όχι μόνο με τα μάτια αλλά και με τα χέρια, τα αυτιά, τη μύτη και το δέρμα. Έτσι η αντιληπτική ικανότητα παύει να είναι αμιγώς οπτική και γίνεται απτική, δίνοντας την ευκαιρία σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου να ενεργοποιηθούν και να ανταποκριθούν στα ερεθίσματα.

Ένας performer προσκαλεί κάθε φορά ένα μέλος του κοινού και ξεκινούν ένα ταξίδι όπου δεν υπάρχει καθόλου ομιλία. Ξεκινούν ένα σιωπηλό διάλογο όπου η τρυφερότητα αναδύεται ως ανθρώπινη ιδιότητα και το άγγιγμα είναι αυτό που βοηθά στο να αποκαλυφθεί ο περιβάλλων χώρος. Έτσι η εμπιστοσύνη κατακτάται χωρίς τη βοήθεια της όρασης, αλλά με τη βοήθεια των υπόλοιπων αισθήσεων, των αισθήσεων που συνήθως “καταπιέζονται” λόγω της αμεσότητας που προσφέρει η όραση.

Η performance ξεκινά σα μια διαδραστική οπτική εγκατάσταση, όπου το κοινό οδηγείται σε έναν σκοτεινό χώρο με οθόνες, χαμηλό φωτισμό και ήχο. Σταδιακά οι συμμετέχοντες βυθίζονται στο σκοτάδι και τη σιωπή καθώς οι performer τους δένουν τα μάτια και τους τοποθετούν ωτοασπίδες. Η επαφή ένας προς έναν δημιουργεί στενό δεσμό μεταξύ του performer και του συμμετέχοντα, όπου το άγγιγμα είναι το μέσο με το οποίο βλέπουμε και ακούμε. Σε μια touch screen κοινωνία, τα αγγίγματα μεταξύ ανθρώπων θεωρούνται είτε αισθησιακά είτε απρεπή. Στην performance Blind Trust το άγγιγμα απογυμνώνεται από αυτές τις έννοιες και γίνεται ένας τρόπος για να καταλάβουμε τον εαυτό μας και το διπλανό μας.

Temporal, Terrestrial #2 {oμάδα The Instrument}

Η ομάδα The Instrument έχει ξεκινήσει μια σειρά παραστάσεων με τίτλο Temporal, Terrestrial σε συνεργασία με δημιουργούς από τα πεδία της μουσικής, του χορού και των εικαστικών τεχνών. Μέσω των παραστάσεων ξετυλίγονται μοναδικές συναντήσεις με κεντρικό άξονα το πάθος και τις δεξιότητες που μοιράζονται οι δημιουργοί των διαφορετικών καλλιτεχνικών πεδίων. Η κάθε performance είναι κάτι σαν προσχέδιο· οι ήχοι, οι εικόνες και οι συνθέσεις κατευθύνονται συλλογικά από την ομάδα των καλλιτεχνών. Τα μέλη της ομάδας εναλλάσσονται καθώς κάθε φορά οι The Instrument συμπράττουν με ντόπιους καλλιτέχνες.

Ο στόχος των παραστάσεων Temporal, Terrestrial είναι να ξεκινήσει ένας συνεχής διάλογος μεταξύ των καλλιτεχνών που έχουν αναπτύξει τις ικανότητές τους μέσω του αυτοσχεδιασμού, μακριά από θεωρητικές ιδέες και από τα όρια που αυτές επιβάλλουν.

Λίγα λόγια για την ομάδα The Ιnstrument

H ομάδα Τhe Instrument ιδρύθηκε το 2011 στο Βερολίνο. Δίνει παραστάσεις με πυρήνα το συνεργατικό έργο των Μaya M. Carroll και Roy Carroll και τις διαφορετικές καλλιτεχνικές τους επιδιώξεις. Ο Roy και η Μaya συνεργάζονται από το 2006, δημιουργώντας έργα με άλλους καλλιτέχνες από το χώρο της performance, της μουσικής και των εικαστικών τεχνών. Οι διάφορες δραστηριότητές τους περιλαμβάνουν χορογραφικές δουλειές και άλλες σκηνικές παραγωγές, ερευνητικές συνεργασίες, διαλέξεις / συζητήσεις και εργαστήρια.

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.theinstrument.org/

 

Η Κυρά της Θάλασσας {Χένρικ Ίψεν | ομάδα Εlephas tiliensis}

Μια παρουσίαση του εργαστηρίου υποκριτικής της ομάδας Elephas tiliensis στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων για δύο μόνο παραστάσεις.

Η Ελίντα Βάνγκελ, κόρη φαροφύλακα, ζει μια καταπιεσμένη ζωή με το γιατρό σύζυγό της και τις δύο του κόρες από τον προηγούμενό του γάμο σε έναν τόπο αποκλεισμένο και ασφυκτικό. Αισθάνεται φυλακισμένη και ονειρεύεται τη θάλασσα. Ο ξαφνικός ερχομός ενός ξένου ανασύρει επιθυμίες και απωθημένα. Η αποκάλυψη ενός παλιού έρωτα με έναν θαλασσινό, σύμβολο ελευθερίας παρά προσωποποίηση του ιδανικού έρωτα, κλονίζει τον εύθραυστο ψυχισμό της. Το δίλημμα του ατόμου ανάμεσα στην προσωπική αλήθεια και την κοινωνική καταπίεση προβάλλει, όπως και σε άλλα έργα του συγγραφέα.

Το έργο του Χένρικ Ίψεν “Η κυρά της θάλασσας” δίνει το έναυσμα για την ενασχόληση με ένα θέατρο που φανερώνει στον ερμηνευτή όλα τα πεδία επεξεργασίας, διανοητικής και συναισθηματικής, που μπορούν να χτίσουν την τεχνική του και να ελευθερώσουν το φαντασιακό του χώρο. Η ομάδα Elephas tiliensis ερευνά τον τρόπο με τον οποίο ο ερμηνευτής συστηματοποιεί τα μέσα του και διευρύνει τα όριά του προκειμένου να συνδεθεί με τους όρους και τις έννοιες του κειμένου. Η άσκηση πάνω στο κείμενο, η σωματοποίηση των εννοιών του και η αναζήτηση της συγκινησιακής του ταυτότητας αποτελούν τα ζητούμενα του εργαστηρίου. Ο λόγος γίνεται το όχημα για να βρεθεί το σώμα και η δράση, ενώ ανοίγει την επικοινωνία με το φαντασιακό ήρωα που ενυπάρχει στον καθένα μας.

Το εργαστήριο διανύει την ένατη χρονιά λειτουργίας του. Έχει εργαστεί πάνω σε κείμενα των Ντοστογιέφσκυ, Μολιέρου, Μπόρχες, Σοφοκλή, Τσέχοφ, Μπέκετ, Σαίξπηρ. Τη φετινή περίοδο 2018/19 το εργαστήριο θα δουλέψει πάνω στο “Φιλοκτήτη” του Σοφοκλή.

Περισσότερες πληροφορίες: www.elephastiliensis.gr

6.8ΚOhm Improvisation Series

Συνεχίζοντας την περιοδεία τους στην Ελλάδα με την οπτικοακουστική performance 6.8ΚOhm Improvisation Series, η Δήμητρα Κουστερίδου (σκίτσο, electronics) και η Miriam Den Broer Salmón (βιολί) δημιουργούν ηχητικά τοπία και έργα τέχνης αυτοσχεδιάζοντας με ηλεκτρονικά και ακουστικά μουσικά όργανα και με γραφίτη. Τα σχέδια της Δήμητρας με γραφίτη πάνω στο χαρτί δημιουργούν ίχνη που μετατρέπονται σε ηλεκτρονικούς ήχους. Οι ήχοι αυτοί καθώς και οι ήχοι του βιολιού επηρεάζουν την κίνηση του χεριού της. Δημιουργείται έτσι μια συνεχής αλληλεπίδραση μεταξύ ήχου, κίνησης και σκίτσων. Στην performance στο ΚΕΤ στις 27 Σεπτεμβρίου συμμετέχει η τραγουδίστρια Μαρία Κριτσωτάκη, με αυτοσχεδιαστικά φωνητικά.

Η Δήμητρα Κουστερίδου (GR) με έδρα το Άμστερνταμ, δουλεύει κυρίως με site-specific έργα και αυτοσχεδιασμούς που επικεντρώνονται στον ήχο. Ο πυρήνας του ενδιαφέροντός της βρίσκεται στην αποδόμηση της οπτικής ταυτότητας των αντικείμενων, ενισχύοντας έτσι τις φυσικές, ακουστικές και αισθητικές τους ιδιότητες.

Η Miriam Den Boer – Salmón (NL/MX) είναι βιολίστρια με έδρα το Άμστερνταμ. Το πολυπολιτισμικό της υπόβαθρο αντικατοπτρίζεται στην αγάπη της για τη μουσική ποικιλομορφία και τις συνεχώς μεταβαλλόμενες κοινωνικές προοπτικές. Η κύρια μουσική της κατεύθυνση είναι ο ελεύθερος αυτοσχεδιασμός με τζαζ και λαογραφικές επιρροές.

Η Μαρία Κριτσωτάκη (GR) είναι τραγουδίστρια, προσφάτως επαναπατρισμένη στη Ελλάδα από την Ολλανδία, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην τζαζ. Το κύριο ενδιαφέρον της είναι ο αυτοσχεδιασμός, άλλοτε ελεύθερος και άλλοτε βασισμένος σε ιδιώματα της τζαζ ή της παραδοσιακής μουσικής.

 

Ασσόδυο

Η Κατερίνα Φωτεινάκη, δημιουργός και performer (σύνθεση, κιθάρα, φωνή), βραβευμένη στην Ελλάδα και το εξωτερικό για τη δουλειά της πάνω στη μουσική επεξεργασία του λόγου, ζει και εργάζεται από το 2006 στο Παρίσι. Οι δυο συναυλίες της στις 22 και 23 Σεπτεμβρίου, που ανοίγουν τη χειμερινή σεζόν του ΚΕΤ, είναι ιδιαίτερες καθώς σπάνια εμφανίζεται στην Αθήνα. Κάνοντας μια μικρή παρένθεση στο πνεύμα των σόλο εμφανίσεών της, επιλέγει για καθεμία από τις βραδιές έναν αγαπημένο της δημιουργό και τον προσκαλεί για έναν ελεύθερο διάλογο σε μουσικές δικές της, δικές του, άλλων ή κανενός. Σε μία απρόβλεπτη εναλλαγή σόλο και ντουέτου.

Το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου, προσκεκλημένος της θα είναι ο Στάμος Σέμσης (βιόλα, φωνή), με τον οποίο έχει συμπράξει δισκογραφικά αλλά και σε πολλές συναυλίες στη Γαλλία και την Ελβετία.

Την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου, προσκεκλημένος της θα είναι ο Μιχάλης Σιγανίδης (κοντραμπάσο, φωνή), στην πρώτη τους κοινή εμφάνιση, για έναν μουσικό διάλογο με κέντρο το λόγο.

Κατερίνα Φωτεινάκη

Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, μελέτησε τη φωνή της στο Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης του Σπύρου Σακκά και μουσική στο Conservatoire de Gennevilliers. Στην Ελλάδα, διακρίθηκε για την μουσική της δραστηριότητα από διάφορους φορείς, με σημαντικότερο την Ορχήστρα των Χρωμάτων (βραβείο σύνθεσης παιδικού τραγουδιού, 2004). Από το 2006 ζει στο Παρίσι ύστερα από πρόταση για συνεργασία της Angélique Ionatos, με την οποία έχει κάνει δύο δίσκους και πάνω από 200 συναυλίες σε όλη την Ευρώπη. Το 2011 κέρδισε το πρώτο Βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Σύνθεσης Τραγουδιού (Ελληνικό Σχέδιο – Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών). Ο προσωπικός δίσκος της ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ (Accords Croisés – Harmonia Mundi) επιλέχθηκε από την εφημερίδα Le Monde ως ένας από τους 5 καλύτερους για το 2014 και κέρδισε τη διάκριση “fff” από το μουσικό περιοδικό Telerama. Με το ρεπερτόριο αυτό, παρουσιάστηκε ζωντανά σε κάποια από τα μεγαλύτερα θέατρα του Παρισιού (Théâtre du Chatêlet, Alhambra, Européen), στην γαλλική provence και εκτός Γαλλίας (Μαρόκο, Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, Βέλγιο).

ΚΕΤ 7η χρονιά {Opening Party}

Το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων κλείνει τα 6 του χρόνια και μπαίνει στα 7!

Γιορτάζουμε με χορευτικές μουσικές, μπίρες, τζιν τόνικ και κοκτέιλ!

Στις μουσικές επιλογές οι σεσημασμένοι του ΚΕΤ Δημήτρης Αλεξάκης (Atomka) και Αγγελική Κάπα!

 

Acer Trio

Acer είναι η επιστημονική ονομασία του σφένδαμου (γένος δένδρων η ημίθαμνων). Ο όρος οφείλεται στα χαρακτηριστικά φύλλα του με τρεις ή πέντε μυτερές απολήξεις και στα λατινικά σημαίνει: οξύς-αιχμηρός. Η μουσική και οι προτάσεις του σχήματος είναι επηρεασμένες από την τουρκική παραδοσιακή μουσική, η οποία παντρεύεται με τη δυτική μορφή. Συνομιλούν μεταξύ τους μέσω του αυτοσχεδιασμού και του μοντέρνου παιξίματος των θεμάτων των κομματιών. Υπάρχει ισορροπημένος διάλογος μεταξύ Δύσης και Ανατολής, έτσι ώστε οι ακροατές να μπορούν να ταξιδεύουν ελεύθερα από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει προσωπικές συνθέσεις και διασκευές ενορχηστρωμένες από τα μέλη της μπάντας.

Δείγμα της δουλειάς των Acer Trio: www.youtube.com/watch?v=6VWVqyTwpsI

Acer Trio:

Κλεοπάτρα Βάγια: σάζι

Βασίλης Χωριανόπουλος: τύμπανα

Γιώργος Λυμπερίου: κιθάρα

Αυτοσχεδιάστε Ελεύθερα {μουσικό εργαστήρι για παιδιά}

Την Κυριακή 25 Νοεμβρίου, μεταξύ 11:00 και 14:00, πραγματοποιείται στο ΚΕΤ ένα μουσικό εργαστήρι για παιδιά με τίτλο: “Αυτοσχεδιάστε ελεύθερα”. Στις 15:00 ακολουθεί μια μικρή συναυλία, με τα παιδιά που συμμετείχαν σ’ αυτό.

Οι μουσικοί Θοδωρής Ζιάρκας και Τάσος Στάμου προσκαλούν τα παιδιά να αυτοσχεδιάσουν με παραδοσιακά αλλά και ηλεκτρονικά όργανα, για να βγάλουν ήχους εμπνευσμένους από την παραδοσιακή, την τζαζ και την ηλεκτρονική μουσική. Στημένες πλάι στα όργανα του κάθε μουσικού, θα βρίσκονται μικρές ρεπλίκες των «μεγάλων οργάνων», σαν μια μικροσκοπική εκδοχή τους. Τα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να δοκιμάζουν ασκήσεις πάνω στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό με τη συνοδεία και την καθοδήγηση των μουσικών. Μέσα από αυτά τα μουσικά παραδείγματα βλέπουμε πόσο προσβάσιμο και δημιουργικό είναι το είδος του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, τόσο ως καλλιτεχνικό όσο και ως εκπαιδευτικό εργαλείο επικοινωνίας και έκφρασης, είτε μεταξύ ομάδων είτε ατομικά.

Ώρες εργαστηρίου: 11:00 – 14:00

Ηλικίες: 5 – 11 χρονών

Κόστος συμμετοχής για κάθε παιδί: 20 €

Πληροφορίες/αιτήσεις συμμετοχής: 69.45.34.84.45 & info@polychorosket.gr

Ώρα συναυλίας: 15:00 – 16:00 (είσοδος για τη συναυλία: 3 €)

Τάσος Στάμου: www.tasosstamou.com

Θοδωρής Ζιάρκας: www.thodorisziarkas.co.uk

ΑΜΑΝ!!! {Θ. Ζιάρκας & Τ. Στάμου}

Το ντουέτο “ΑΜΑΝ!!!” των Στάμου και Ζιάρκα εμφανίζεται ζωντανά στο ΚΕΤ με αφορμή την πρώτη του κυκλοφορία (“ΑΜΑΝ!!!, Discrepant).

Τάσος Στάμου: προετοιμασμένο μπουζούκι, φωνή

Θοδωρής Ζιάρκας: προετοιμασμένη ακουστική κιθάρα, αντικείμενα

www.discrepant.net/products/627194-aman-aman-cs44

Ο καλλιτέχνης, δάσκαλος και πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας Πάνος Χαραλάμπους θα ανοίξει τη βραδιά με μια παραλλαγή της performance του “VOICE-O-GRAPH”, που παρουσιάστηκε στην Documenta14.

www.documenta14.de/gr/calendar/23509/voice-o-graph

Μια βραδιά αφιερωμένη στο “πειραγμένο” ρεμπέτικο και στη δημιουργική επαναχρησιμοποίηση της ανάμνησης της δισκογραφίας και της ιστορίας του. Το ντουέτο εξερευνεί τα όρια του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού πάνω στις φόρμες και στο πλαίσιο της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής και συγκεκριμένα στη μουσική κληρονομιά του ρεμπέτικου τραγουδιού. Οι δύο μουσικοί επιδίδονται στη δική τους προσωπική ερμηνεία αυτής της παράδοσης και αναζητούν τις πιθανότητες έκφρασης μέσα από αυτή σε ένα σύγχρονο και ενεργό δημιουργικό πλαίσιο. Η απροσδόκητη χρήση των παραδοσιακών οργάνων του ρεμπέτικου (μπουζούκι, κιθάρα) και η διάσπαση της φόρμας του (κουπλέ/ρεφρέν) μεταποιούν παλιές μελωδίες και παλιές ιστορίες της ρεμπέτικης δισκογραφίας σε μια απόπειρα απο-βαλσάμωσης αυτού του παλιού μουσικού είδους.

 

The Sound of Color Sessions #2

Για τέταρτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικο-ακουστικoύ project.

Στο session του Νοεμβρίου προσκαλεί τους LYD Quartet: Σοφία Σαρρή (φωνή), Βασίλης Τζαβάρας (πλήκτρα), Γιάννης Νοταράς (ντραμς), Γιάννης Αναστασάκης (κιθάρα, loops, εφέ) και την Έρη Σκυργιάννη (live visuals).

 

LYD Quartet

Το LYD Quartet δημιουργήθηκε το 2016 από τη συνάντηση τεσσάρων μουσικών επί σκηνής. Με σταθερό όχημα τoν ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, εξερευνούν με τη χρήση των εφέ και του live looping, ηχητικές καταστάσεις με noise, post rock και ψυχεδελικά στοιχεία.

 

Έρη Σκυργιάννη

Σπούδασε Ζωγραφική και Χαρακτική στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και Φωτογραφία στο ΤΕΙ της Αθήνας. Το έργο της αναπτύσσεται σε τέσσερις άξονες: Ζωγραφική με ημίρρευστες ακρυλικές ύλες και Σχέδιο, Video Art και Super 8, Φωτογραφία, και Πειραματισμός με τον Ήχο και τη Μουσική. Τα θέματα που την απασχολούν είναι το Στοιχείο του Νερού, η Μηχανική Ρευστών, η Φρακταλιστική Δομή του Κόσμου, η Ψυχολογία της Ευτυχίας, η Έκσταση και η Χαρούμενη Μυστική Κοσμολογία, καθώς και οι σχέσεις αλληλεξάρτησης που έχουν τα πάντα μεταξύ τους κάτω από το φιλοσοφικό πρίσμα της Deep Ecology. Έχει πραγματοποιήσει τέσσερις ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και σε φεστιβάλ Video Art.

 

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.α.

www.jannisanastasakis.com

Γιώργος Κοκκινάρης {Touch – 8 Improvised Stories for Solo Double Bass}

Ο Γιώργος Κοκκινάρης με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ “Touch – 8 Improvised Stories for Solo Double Bass” παρουσιάζει στο ΚΕΤ μια performance για σόλο κοντραμπάσο. Το “βαθύχορδο” σαν παλλόμενο σώμα, σα φυσική παρουσία και σαν ηχητική πηγή ξεφεύγει από τον παραδοσιακό συνοδευτικό του ρόλο αναδεικνύοντας όλες τις ηχητικές του ικανότητες σα σολιστικό όργανο. Με βασικό υλικό τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, η performance χτίζεται από το μηδέν, γεννώντας μια διαδικασία ρίσκου τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για το κοινό.

O Γιώργος Κοκκινάρης σπουδάζει κλασικό κοντραμπάσο (σόλο & ορχήστρα). Σκοπός του είναι να εξερευνήσει τις ηχητικές δυνατότητες του κοντραμπάσου σε συνδυασμό με το λόγο, την υποκριτική, την κίνηση και άλλες μορφές τέχνης. Συνεργάζεται με μουσικούς από τη σκηνή της free jazz/avante-garde και του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού δίνοντας παραστάσεις στην Αθήνα. Συμμετέχει σε μουσικά σχήματα duo και trio μαζί με καλλιτέχνες από τους χώρους του θεάτρου, του χορού, των εικαστικών και της λογοτεχνίας. Τον Ιούνιο του 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ “Touch – 8 Improvised Stories for Solo Double Bass”.

Για τον δίσκο Touch – 8 stories for solo double bass:

Σε εποχή κρίσης, επιτάσσεται φόβος και ατομικότητα διογκώνοντας τα ρίσκα για την αυτοσχεδιαστική μουσική. Υπερέχει η ικανοποίηση της άμεσης ανάγκης, τώρα, χωρίς κόπο ή σκέψη. Ο ποιητής υποτάσσεται στην επιφανειακή χαλάρωση και όχι στη διαμόρφωση σκέψης, ατομικής και συλλογικής. Με τα δεδομένα αυτά, επιλέχθηκε η δημιουργία σχέσεων με τον υπόλοιπο κόσμο μέσω του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού. Η “ελευθερία” της άμεσης σύνθεσης αναδεικνύει στοιχεία της προσωπικότητας και της συναισθηματικής νοημοσύνης του καλλιτέχνη. Τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν σε δυο ενότητες, σε στούντιο τριών συνεχόμενων ωρών το καθένα. Προέκυψαν 20-25 κομμάτια. Τα οκτώ επιλέχθηκαν και δόθηκαν προς ακρόαση σε κοντινά πρόσωπα ή συνεργάτες για να ονομαστούν ανάλογα με τις εντυπώσεις και τα συναισθήματα που προέκυψαν. Πέρα από τη μίξη δεν έγιναν over dubs και δε χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικά μέσα (εφέ/πετάλια/looper) ή παρτιτούρες/οδηγοί.

https://kokkinaris.bandcamp.com

Τρίο ,★’ – Laura Schuler, Jonas Labhart, Berni Doessegger

Το τρίο ,★’ των Laura Schuler (βιολί, electronics), Jonas Labhart (άλτο σαξόφωνο, electronics) και Berni Doesseger (ντραμς), αναζητά τη μετά-jazz, μια επερχόμενη μουσική, επεξεργασμένη από μοριακούς επιταχυντές, με αναφορά στην ηχητική του μέλλοντος. Μια προσέγγιση μουσικής δωματίου συνδυασμένη με ηλεκτρονικές “λούπες” δημιουργεί ένα νέο εκλεπτυσμένο φάσμα μουσικών συμβάντων. Η σύνθεση, εάν γράφεται, γίνεται με ελάχιστα μουσικά σημεία, οδηγώντας σε έναν αεί εξελισσόμενο και υπό επαναδιαπραγμάτευση διάλογο με τη φόρμα και τον ήχο. Μέσω αυτής της διαδικασίας προκύπτει μια μουσική που το ίδιο το ,★’ ευχαρίστως θα άκουγε.

Jonas Labhart (σαξόφωνο, electronics)

Αφότου σπούδασε σαξόφωνο και παιδαγωγικά στο κολέγιο Berklee και στο HMT στη Ζυρίχη, ο Jonas Labhart μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει τζαζ σύνθεση με τους McNeely και Rich DeRosa. Μέσα στην τρίχρονη παραμονή του στη Νέα Υόρκη απέκτησε master στη τζαζ σύνθεση, υπήρξε μέλος του BMI Jazz Composers Workshop, και παρουσίασε το έργο του σε παγκόσμια πρεμιέρα στο Merkin Hall. Επιστρέφοντας στη Ζυρίχη σπούδασε θεωρία και ανάλυση κλασικής μουσικής στο ZHdK.

Laura Schuler (βιολί, electronics)

Η Laura μεγάλωσε σε οικογένεια μουσικών και έμαθε να παίζει βιολί στα 8 της χρόνια. Από το 2008 έως το 2013 σπούδασε τζαζ βιολί στο HKB Bern με τον Andy Scherrer, τον Patrice Moret και τον Django Bates. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών τελειοποίησε το παίξιμό της και απέκτησε δεξιότητες ως συνθέτρια. Τον Ιούλιο του 2014 προσκλήθηκε στο International Association of Schools of Jazz όπου ήρθε σε επαφή με σημαντικούς μουσικούς ανά τον κόσμο.

Berni Doessegger (ντραμς)

Ο Berni Doessegger γεννήθηκε στη Ζυρίχη το 1976, σπούδασε θεωρία της Τέχνης, έχει δημοσιεύσει διάφορα κείμενα σε καταλόγους εκθέσεων και υπήρξε λέκτορας στο Zurich University of the Arts (ZHdK) έως το 2013. Από το 2016 είναι μέλος του αυτοσχεδιαστικού τζαζ τρίο ,★’.

Στράτος Μπιχάκης | Νίκος Κυριαζόπουλος

Δύο συνθέτες και αυτοσχεδιαστές συναντιούνται στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων για να παρουσιάσουν τη δική τους ματιά στη μουσική με συνθετητές. Με αφετηρία τα ηλεκτρονικά όργανα εξερευνούν νέες διαστάσεις της ηχητικής εμπειρίας και του φαντασιακού. Ο Κυριαζόπουλος κατασκευάζει το προσωπικό του modular σύστημα βασισμένο σε αναλογικά σχέδια των Buchla, Serge και EMS και ο Μπιχάκης χρησιμοποιεί ένα υβριδικό modular σύστημα eurorack σε συνδυασμό με το περιβάλλον προγραμματισμού SuperCollider, συνδυάζοντας την αναλογική σύνθεση με την computer music.

Στράτος Μπιχάκης

Ο Στράτος Μπιχάκης είναι μουσικός και συνθέτης με δραστηριότητα στη δημιουργία οπτικοακουστικών εγκαταστάσεων και παραστάσεων. Είναι απόφοιτος χημικός μηχανικός. Εργάζεται ως software και hardware developer, κατασκευάζοντας synthesizer για την εταιρεία Dreadbox. Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε φεστιβάλ και εκθέσεις στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τη Ρωσία. Έχει υπάρξει μέλος του ΜusicMakers Hacklab των φεστιβάλ CTM και ICAS. Έχει επιμεληθεί τη συλλογή Greek Ethno Music Location Recordings (V I S, DE).

www.soundcloud.com/stratosbichakis

Νίκος Κυριαζόπουλος

Ντράμερ αρχικά, ο Κυριαζόπουλος είχε για χρόνια πάθος με τις ηχογραφήσεις πεδίου που υλοποιούσε και με τις κατασκευές δικών του υδροφώνων. Πλέον, καταπιάνεται μεθοδικά με την κατασκευή του δικού του αρθρωτού synthesizer, το οποίο, πέρα από την προφανή αξιοποίησή του ως ηλεκτρονική πηγή στην παραγωγή ήχου, το αντιμετωπίζει και ως όργανο με ένα φάσμα δυνατοτήτων εφάμιλλο με εκείνο των ακουστικών οργάνων. Η σύμπλευση των λεπτοφτιαγμένων drone κυματισμών με μια βιωματική προσέγγιση, ο παλμός, η δυναμική του θορύβου και το απρόβλεπτο αποτελούν κεντρικές ανησυχίες του.

www.soundcloud.com/nikoskyriazopoulos

 

Cover art: Συμεών Νομίδης

www.symeonomidis.portfoliobox.net

Jeanne d’Arc {Carl Theodor Dreyer | Silent Move}

Οι Silent Move παρουσίασαν για πρώτη φορά τη δική τους μουσικό-ηχητική εκδοχή στη «Jeanne d’Arc» του Carl Theodor Dreyer στο φεστιβάλ «Αυτοσχεδιασμός και Σινεμά» στον κινηματογράφο Τριανόν το 2012. Η παρουσίαση αυτή ηχογραφήθηκε και αποτέλεσε την πρώτη δισκογραφική δουλειά των Silent Move με τίτλο «In seven parts» (Triple Bath). Έκτοτε έχουν παρουσιάσει τις δικές τους εκδοχές σε περισσότερες από δέκα κλασικές κινηματογραφικές ταινίες και έχουν λάβει μέρος σε πολλά φεστιβάλ πειραματικής μουσικής.

Στην πρώτη εμφάνιση τους για φέτος στο ΚΕΤ οι Silent Move ξαναδιαβάζουν τη «Jeanne d’Arc», χρησιμοποιώντας θραύσματα από την πρώτη ανάγνωση, αλλά και με την προσθήκη καινούργιων ηχητικών υλικών και κατευθύνσεων.

Κατά τη συνεργασία τους με το ΚΕΤ οι Silent Move παρουσίασαν ένα αφιέρωμα στον Alfred Hitchcock, επεμβαίνοντας για πρώτη φορά σε ομιλούσες ταινίες, αλλά παρουσιάζοντας και το βωβό αριστούργημα του Hitchcock «The Lodger», το οποίο θα αποτελέσει τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος, προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2019.

Silent Move:
Γιάννης Παξεβάνης – κιθάρα, loops
Βασίλης Τζαβάρας – πιάνο, keys, loops

Alex Dante plays Sergei Rachmaninoff

Ο Αλέξανδρος Δανδουλάκης (Alex Dante) μεταφέρει στην κιθάρα μια επιλογή των πιανιστικών έργων του Sergei Rachmaninoff. Χρησιμοποιώντας ηλεκτρική κιθάρα, ποικίλα εφέ με χρήση δύο ενισχυτών ώστε να δημιουργείται η πλήρης εικόνα stereo, δημιουργεί σε αυτό το solo project ένα ογκώδες ηχητικό πεδίο και σε συνδυασμό με τη θεμελιώδη μουσική του S. Rachmaninoff δημιουργεί ερωτήματα για την ύπαρξη ή μη διακριτών μουσικών στυλ. Το πρόγραμμα επίσης περιλαμβάνει και κάποια νυχτερινά του F. Chopin μέσα από τα οποία μας συστήθηκε.

 

Αλέξανδρος Δανδουλάκης

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών στο Ε.Μ.Π. και παράλληλα μουσική στο Ωδείο Μουσικής Πράξης. Αποφοίτησε από το τμήμα του West London University (London College of Music) με το πτυχίο Licentiate of Teacher’s Diploma. Έχει συνεργαστεί και συνυπάρξει με πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες αλλά και με σημαντικούς μουσικούς του εξωτερικού όπως Bill Frisell, Monophonics, Alan Zavod (Frank Zappa & the Mothers), Soul Jazz Orchestra, Thievery Corporation, Radio Moscow κ.ά. Οι προσωπικές του δουλειές κυμαίνονται σε πολλά μουσικά ύφη όμως τον κέρδισε η solo προσέγγιση της ηλεκτρικής κιθάρας. Το 2018 συμμετείχε στο 18ο Athens Jazz Festival της Τεχνόπολης του δήμου Αθηναίων.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.facebook.com/maltdante

www.youtube.com/watch?v=d7vNDObr9m4

Ανθρώπινοι Ζωολογικοί Κήποι: Όν {ομάδα NV Sisterhood}

Η θεατρική performance Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν εστιάζει στο φόβο της ετερότητας πάνω στην οποία χτίζονται προσωπικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί συμπεριφορών. Είναι μια περιήγηση στη σχέση μεταξύ σώματος-νου· διεισδύει στα προσωπικά δεδομένα που δημιουργούνται από τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες και εξετάζει το κατά πόσο υπάρχει – και πού βρίσκεται – η ελεύθερη βούληση. Η παράσταση είναι το τελευταίο μέρος της τριλογίας «Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι» και είναι εμπνευσμένη από τις εθνολογικές εκθέσεις «Negro Villages» που διεξάγονταν τον 18ο, 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα.

«Μια μονάδα δεν μπορεί να είναι μόνο ένα. Είναι πολλά, είναι όλα αυτά που την απαρτίζουν. Ένας αέναος κύκλος ένωσης και διαχωρισμού. Πώς να πιστέψω στο ένα; Πιστεύω στο άπειρο. Πιστεύω στη δύναμη που μου δίνει το άπειρο να το καταλάβω.»

Ένας άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως το τέλειο παράδειγμα προς αποφυγή. Η ανατομία των λαθών του εκτίθεται σε προσεκτική μελέτη.

Η Νέλλη Πουλοπούλου είναι performer, σκηνοθέτης και χορογράφος. Αποφοίτησε ως αριστούχος από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν. Μελέτησε εντατικά σωματικό θέατρο, σύγχρονο χορό και Butoh. Στις παραστάσεις της ενσωματώνει στοιχεία παράδοσης διαφορετικών πολιτισμών, και χρησιμοποιεί τεχνικές visual/sound installation και site-specific performance. Έχει εργαστεί σε θεατρικούς οργανισμούς (Εθνικό θέατρο Πολωνίας GRECJI, Φούρνος, Ροές, Αργώ, Badminton, Six dogs, Booze) και σε φεστιβάλ όπως το φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το φεστιβάλ Ελλήνων χορογράφων κ.ά. Έχει διδάξει σεμινάρια σωματικού θεάτρου και χορού σε πολιτιστικούς χώρους, στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Είναι συνιδρύτρια του πολιτιστικού κέντρου Quilombo Centro Cultural και μέλος της κίνησης καλλιτεχνών με αναπηρία.

Η Βάλυ Ιωάννου πήρε δίπλωμα πιάνου και πτυχίο αρμονίας στο ωδείο “Μαξ Χάλλεκερ” και συνέχισε τις σπουδές της στην κοινωνιολογία και στη μουσικολογία στo Ρέντινγκ της Αγγλίας και τις σπουδές της στο πιάνο στη Βασιλική Ακαδημία της Κοπεγχάγης. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα, σεμινάρια και masterclasses πιάνου, σωματικού θεάτρου, σύγχρονου χορού, τεχνικής Αλεξάντερ, tai-chi, μουσικοκινητικής, δημιουργικής διδασκαλίας και φωνητικής σε Ελλάδα, Αγγλία, Δανία και Αμερική. Έχει συμμετάσχει σε ρεσιτάλ, σε μουσικά και εκπαιδευτικά προγράμματα και σε παραστάσεις (ΚΠΙΣΝ, Olvio theatre, Six dogs, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Πλανητάριο, AB3 Athens Biennale, Rooms 2017, Φεστιβάλ Εδιμβούργου, Tedx Athens, κ.ά). Τα τελευταία 15 χρόνια συνθέτει τραγούδια και δημιουργεί ηχοτοπία για διάφορα καλλιτεχνικά πρότζεκτ. Στη διδασκαλία της και στο καλλιτεχνικό της έργο ενσωματώνει τη βιωματική εμπειρία ως τρόπο αφομοίωσης της πληροφορίας και αναζητά πρωτότυπους τρόπους για να ενεργοποιηθεί αυτή η δημιουργική λειτουργία μάθησης.

https://evdokiaioannou.wixsite.com/valli-ioannou

Η Άννα Τζάκου είναι υποψήφια διδάκτωρ στις παραστατικές πρακτικές στο πανεπιστήμιο του Exeter (UK) ως υπότροφος του ιδρύματος Ωνάση. Ενσωματώνει αρχές Βουδισμού σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές μεθόδους του μεταμοντέρνου θεάτρου για τη σύσταση μιας παραστατικής πρακτικής σώματος και τοπίου. Εργάστηκε σε θεατρικές παραστάσεις τόσο σε θέατρα και δημόσιους χώρους όσο και σε φυσικά τοπία. Έχει συμμετάσχει σε παραγωγές του φεστιβάλ Αθηνών, της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού κ.ά. Έχει παρουσιάσει την έρευνά της σε συνέδρια performance και γεωγραφίας στην Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία. Παράλληλα έχει διδάξει σεμινάρια actor training, κίνησης και διαλογισμού σε θεατρικές ομάδες, πολιτιστικούς χώρους και στο Drama Department στο Πανεπιστήμιο του Exeter. Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου ΑΠΘ και στο Naropa University (Boulder, CO) με υποτροφία Fulbright.

http://eprofile.exeter.ac.uk/annatzakou

 

Video teaser: www.youtube.com/watch?v=y7ndZynUAl4

Facebook page: https://bit.ly/2OvKlXg

 

Αρετή {Α. Ταμβάκου & Χ. Καπενής}

Μετά από τη θερμή ανταπόκριση του κοινού, η παράσταση Αρετή παρουσιάζεται στο ΚΕΤ για δεύτερη χρονιά: μια παράσταση για την ιστορία δυο ανθρώπων, του Αριστείδη και της Αρετής, που συναντήθηκαν, “πιαστήκαν από τα μάτια” και μοιράστηκαν έναν έρωτα. Που μοίρασαν ταυτόχρονα τις ζωές τους σε μέρη, ανθρώπους και αγώνες. Υπόγεια τα συναισθήματά τους, βαθιά. Σαν τα υπόγεια των σπιτιών όπου άλλοτε κρύβεσαι και που άλλοτε εξερευνάς και ψαχουλεύεις. Υπόγεια, κάτω από τη γη, με αντικείμενα χρήσιμα-άχρηστα, που δεν πετάς αλλά αποθηκεύεις, όπως τις αναμνήσεις, τις ιστορίες, τις ζωές των ανθρώπων.

“Οι πεθαμένοι είναι πάντα περισσότεροι από τους ζωντανούς. Πόσοι ήρθαν στη ζωή για να πάνε τον κόσμο λίγο πιο πέρα και φύγανε αθόρυβα;”

Για το διήγημα:

Πρόκειται για μια ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, σε πρόσωπα και αληθινές ιστορίες που διαδραματίστηκαν από την περίοδο του Εμφυλίου μέχρι σήμερα. Κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας άντρας που γεννήθηκε στην Κρήτη και αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για έναν πιο δίκαιο κόσμο αναζητώντας τη βαθύτερη έννοια της αρετής.

Το διήγημα κυκλοφορεί μαζί με τη νέα δισκογραφική δουλειά (CD) του Παντελή Κυραμαργιού από την PANIK OXYGEN RECORDS με τον τίτλο “Αρετή”.

 

Koray Tarhan | Act React Improvise

Ο Τούρκος ηθοποιός και αυτοσχεδιαστής Koray Tarhan έρχεται στο ΚΕΤ για ένα μοναδικό εργαστήρι σκηνικού αυτοσχεδιασμού το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου.

“Πώς ετοιμάζεται κάποιος για να αυτοσχεδιάσει; Σκεφτόμαστε και σχεδιάζουμε αυτό που πρόκειται να κάνουμε ή είμαστε όντως ανοιχτοί προς τους υπόλοιπους αυτοσχεδιαστές με τους οποίους δουλεύουμε;

Ο αυτοσχεδιασμός συμβαίνει κυρίως όταν αντιδράς σε κάτι ή όταν ακολουθείς κάποιον άλλον, κάποιον “οδηγό”. Σε αυτό το εργαστήρι μέσω ασκήσεων και παιχνιδιών θα αμφισβητήσουμε τους εαυτούς μας και θα αναρωτηθούμε εάν πράγματι ακούμε, εάν ζούμε στη στιγμή, αν αντιδράμε και αν ισορροπούμε πνεύμα και σώμα.”

Το εργαστήρι είναι σχεδιασμένο για ηθοποιούς που θέλουν να αναλάβουν τη δημιουργία χαρακτήρων και ιστοριών πάνω στη σκηνή, μέσω της μαγείας του αυτοσχεδιασμού.

Οι αυτοσχεδιαστικές τεχνικές του εργαστηρίου βασίζονται στη δουλειά των Keith Johnstone, Viola Spolin και Del Close.

Koray Tarhan

Ο Koray Tarhan ασχολείται εντατικά με τον αυτοσχεδιασμό από το 1998. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεάτρου του πανεπιστημίου της Άγκυρας. Είναι ένας από τους ιδρυτές του πρώτου αυτοσχεδιαστικού γκρουπ ηθοποιών στην Τουρκία. Έγραψε τον πρώτο αυτοσχεδιαστικό οδηγό στην τουρκική γλώσσα, σχεδίασε το πρώτο app για αυτοσχεδιαστές και συντόνισε το πρώτο διεθνές αυτοσχεδιαστικό φεστιβάλ στην Τουρκία. Έχει διδάξει αυτοσχεδιασμό σε πολλές ομάδες και ηθοποιούς στην Τουρκία και το εξωτερικό. Έχει πραγματοποιήσει workshops στο Πόρτλαντ, το Λος Άντζελες, το Βερολίνο, το Σαν Φρανσίσκο, το Βελιγράδι κ.α. Είναι από το 2009 μέλος του Applied Improvisation Network.

Κόστος συμμετοχής στο σεμινάριο: 30 ευρώ

Πληροφορίες/αιτήσεις συμμετοχής: 69.45.34.84.45 & info@polychorosket.gr

link fb event

Εσωτερικά τοπία {σεμινάριο δημιουργίας ντοκιμαντέρ}

Για πέμπτη συνεχή χρονιά ο σκηνοθέτης Χρήστος Καρακέπελης και η σεναριογράφος Νατάσα Σέγκου πραγματοποιούν στο ΚΕΤ ένα σεμινάριο δημιουργίας ντοκιμαντέρ με τίτλο Εσωτερικά Τοπία. Το σεμινάριο δομείται πάνω στις συγκεκριμένες ιδέες των ταινιών που οι συμμετέχοντες επιθυμούν να υλοποιήσουν. Στόχος του είναι να αναπτυχθούν οι ιδέες στη διάρκεια των μαθημάτων, ώστε στο τέλος του σεμιναρίου να έχουν μορφοποιηθεί σε ένα σενάριο, σ’ ένα εργαλείο ικανό να στηρίξει τη συνέχεια μιας παραγωγής.

Το σεμινάριο πραγματοποιείται σε τρία επίπεδα εργασίας :

α) Ανοιχτός διάλογος πάνω στην κάθε ιδέα στο πλαίσιο της ομάδας των συμμετεχόντων. Αμοιβαία ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων. Η ομάδα λειτουργεί σαν ένας πρώτος κύκλος, σαν ένας πρώτος οικείος χώρος όπου αναδύονται τα προβλήματα και αναζητούνται οι λύσεις τους. Πέρα από την κριτική και τις προτάσεις η ομάδα ανταλλάσσει τεχνογνωσία ή δεξιότητες που ο ένας θέτει στην υπηρεσία του άλλου.

β) Αισθητική εκπαίδευση μέσα από προβολές ταινιών (ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας) οι οποίες λειτουργούν ως αφορμή συζήτησης πάνω σε μοντέλα αφήγησης, ύφη και γραφές. Οι νέοι δημιουργοί έρχονται σε επαφή με ετερόκλητα έργα, «σχολές», μεγάλους δημιουργούς, διαπιστώνουν τη σημασία ενός προσωπικού βλέμματος, την ανάγκη διαλόγου ανάμεσα στο περιεχόμενο (θέμα) και τη φόρμα της ταινίας που θέλουν να δημιουργήσουν.

γ) Παράλληλα με τα δυο παραπάνω επίπεδα εργασίας που γίνονται στο πλαίσιο του εβδομαδιαίου τετράωρου μαθήματος (Χρήστος Καρακέπελης), η σεναριακή επεξεργασία και διαμόρφωση του κάθε έργου εξελίσσεται σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τον κάθε μαθητή (Νατάσα Σέγκου) με στόχο την επικεντρωμένη δουλειά σε κάθε ιδέα, σε ώρες και ημέρες που θα ρυθμίζονται ευέλικτα μέσα από έναν αμοιβαίο συντονισμό.

Το σεμινάριο περιλαμβάνει επίσης μια εισαγωγή στα αφηγηματικά εργαλεία του φωτός, του ήχου και του μοντάζ, μέσα από παρουσιάσεις των παραπάνω από επαγγελματίες, ικανούς να επισημάνουν τη σχέση μεταξύ τεχνικής επάρκειας και κινηματογραφικής έκφρασης.

Μετά το τέλος των μαθημάτων και καθώς η προσπάθεια υλοποίησης των ταινιών συνεχίζεται για τους μαθητές, ο Χρήστος Καρακέπελης και η Νατάσα Σέγκου συνεχίζουν να παρακολουθούν την εξέλιξη της πορείας των έργων έως την ολοκλήρωσή τους.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε νέους κινηματογραφιστές, σπουδαστές φωτογραφίας και κινηματογράφου, αλλά και γενικότερα σε ενδιαφερόμενους για το δημιουργικό ντοκιμαντέρ.

Δηλώσεις συμμετοχής στο: info@polychorosket.gr και στο: 213 00 40 496

(περιορισμένος αριθμός συμμετοχών).

Xρήστος Καρακέπελης

Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1962. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου. Στη διάρκεια των σπουδών του σκηνοθέτησε δυο ταινίες μικρού μήκους, ενώ από το 1985 ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο της διαφήμισης. Έχει γράψει σενάρια για ντοκιμαντέρ, έχει σκηνοθετήσει σειρές ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση και δύο κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ που έχουν αποσπάσει πολλαπλές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό : Το Σπίτι του Κάιν (2000, 35mm, 80’) και την Πρώτη Ύλη (2010, 35mm, 78΄). Το τελευταίο διάστημα εργάζεται πάνω στο τρίτο του κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «2052» και στο σενάριο της πρώτης του ταινίας μυθοπλασίας με τον προσωρινό τίτλο «Δύναμη Αδράνειας».

Νατάσα Σέγκου

Δυο δεκαετίες τώρα εργάζεται πάνω στη συγγραφή σεναρίων για κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ, αλλά και για ντοκιμαντέρ προορισμένα για την τηλεόραση. Με τη δουλειά της έχει λάβει μέρος σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ και φεστιβάλ ντοκιμαντέρ σε όλον τον κόσμο, ενώ οι ταινίες στις οποίες συνεργάστηκε με τον Χρήστο Καρακέπελη (Το Σπίτι Του Κάιν, Πρώτη ΄Υλη) έχουν αποσπάσει πολλά διεθνή βραβεία. Σήμερα συνεχίζει να εργάζεται στον χώρο του ντοκιμαντέρ, ενώ για μια ακόμα φορά συνεργάζεται με τον Χρήστο Καρακέπελη στο νέο του κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ «2052» και στη συγγραφή του σεναρίου μυθοπλασίας με τον προσωρινό τίτλο «Δύναμη Αδράνειας».

Κόστος συμμετοχής (26 τετράωρα ομαδικά μαθήματα, συν κατ’ ιδίαν συναντήσεις): 600€ (τα δίδακτρα καταβάλλονται τμηματικά).

link fb event

 

A TALK {ομάδα ΦΕΜ}

Μια συνάντηση. Μιλάς και ακούω. Ρωτάω, απαντάς. Συμφωνούμε. Οδηγώ και ακολουθείς. Αντιστέκεσαι. Αμηχανία.

Το Α TALK είναι ένα ντουέτο που διερευνά τους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούμε και διαμορφώνουμε σχέσεις. Ένας κινητικός διάλογος δύο σωμάτων που έχουν ανάγκη να κατανοήσουν και να γίνουν κατανοητά. Δημιουργούν σχέσεις αλληλεξάρτησης, φιλίας και εκμετάλλευσης προσπαθώντας να ανακαλύψουν τι είναι αυτό που τις κινεί. Πώς θα διαλέξουν να συνεχίσουν την κουβέντα;

Το έργο εστιάζει στις έννοιες της επικοινωνίας και του διαλόγου και επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τους κλασικούς ρόλους και το λεξιλόγιο που συναντάμε σε κοινωνικούς χορούς τύπου ballroom. Αναζητά την επίτευξη της ισορροπίας μέσα από ένα παιχνίδι lead-follow, πρόθεσης και αφής.

Η ομάδα ΦΕΜ δημιουργήθηκε από τις Ερικέτη Ανδρεαδάκη και Δανάη Μορφονιού. Η συνεργασία τους ξεκίνησε το 2016 με τα έργα ΩΧ και Les Femmes Meurent Deux Fois (2016, Robin Howard Theatre, Λονδίνο). To 2018 η ομάδα φιλοξενήθηκε από το Κέντρο Μελέτης Χορού Ι. & Ρ. Ντάνκαν για το ερευνητικό στάδιο του Α Talk, καθώς και από το πρόγραμμα “Ανοιχτές Πόρτες” – 2η Πλατφόρμα Νέων Δημιουργών, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

link fb event

acte vide & Pina Bounce

Οι acte vide συνομιλούν με την Pina Bounce μέσω αυτοσχεδιασμών και ηχητικών εξερευνήσεων. Παρουσιάζουν διάφορα σετ σύντομης διάρκειας, τα οποία εναλλάσσονται και ενίοτε συμπίπτουν, όπως συμβαίνει σε έναν διάλογο.

 

acte vide

Οι acte vide (κενή πράξη) είναι ο Γιάννης Κοτσώνης και η Δανάη Στεφάνου. Αυτοσχεδιάζουν μαζί από το 2006, εξερευνώντας τα όρια του θορύβου και της σιωπής. Έχουν πραγματοποιήσει πολυάριθμες συναυλίες και αυτοσχέδιες δράσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, συχνά σε διάλογο με άλλους μουσικούς, εικαστικούς και σκηνοθέτες. Διανύουν την εποχή της επιτάχυνσης με σχετική ηρεμία, ενημερώνοντας πολύ σπάνια την ιστοσελίδα τους.

www.acte-vide.blogspot.gr

www.facebook.com/acte.vide

www.soundcloud.com/actevide

 

Pina Bounce

Η Pina Bounce ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως μουσικός, DJ και αρχιτέκτων. Το μουσικό έργο της, ομαδικό ή ατομικό, από το 2001, διατρέχει το θέατρο, τον κινηματογράφο, ηχητικές εγκαταστάσεις, συναυλιακούς χώρους, και τη δισκογραφία. Εξερευνά τον αυτοσχεδιασμό, τη σύνθεση, την αποδόμηση των ηχητικών μορφών και τη δημιουργία ηχητικών χώρων και εξιστορήσεων. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς της απαντάται στα δύο κύρια ομαδικά project, Drog_A_Tek και Minimaximum Improvision και στο σόλο project Pin(n)a Bounce.

www.orilarecords.bandcamp.com/album/trumpetancy

www.ioannidou-blog.tumblr.com

link fb event

Jeanne d’Arc {Carl Theodor Dreyer | Silent Move}

Οι Silent Move ξαναδιαβάζουν τη «Jeanne d’Arc», χρησιμοποιώντας θραύσματα από την πρώτη ανάγνωση, αλλά και με την προσθήκη καινούργιων ηχητικών υλικών και κατευθύνσεων.

Οι Silent Move παρουσίασαν για πρώτη φορά τη δική τους μουσικό-ηχητική εκδοχή στη «Jeanne d’Arc» του Carl Theodor Dreyer στα πλαίσια του φεστιβάλ «Αυτοσχεδιασμός και Σινεμά» (Τριανόν, 2012). Η παρουσίαση αυτή ηχογραφήθηκε και αποτέλεσε την πρώτη δισκογραφική δουλειά τους («In seven parts», Triple Bath).

Οι Silent Move παρουσίασαν πέρυσι ένα αφιέρωμα στον Alfred Hitchcock, επεμβαίνοντας για πρώτη φορά σε ομιλούσες ταινίες, παρουσιάζοντας επίσης το βωβό αριστούργημα του Hitchcock «The Lodger», το οποίο θα αποτελέσει τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος, προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2019.

Silent Move:
Γιάννης Παξεβάνης – κιθάρα, loops
Βασίλης Τζαβάρας – πιάνο, keys, loops

link fb event

Solo Fingerstyle Acoustic Guitar Workshop

Η fingerstyle ακουστική κιθαρίστρια και συνθέτης Eva Atmatzidou, μετά από τη διεθνή κυκλοφορία των συνθέσεών της και έχοντας καταφέρει να ανήκει στο δυναμικό της παγκοσμίου εμβέλειας αμερικανικής δισκογραφικής εταιρείας Candyrat Records, προσκαλεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον Αμερικανό Trevor Gordon Hall, έναν ξεχωριστό δεξιοτέχνη κιθαρίστα και συνθέτη του είδους, αλλά και εμπνευστή και εφευρέτη του Kalimbatar (συνδυασμός κιθάρας με Kalimba – αφρικανικό πιάνο).

Έχοντας μια σύγχρονη και διευρυμένη αντίληψη για την κιθάρα, την προσεγγίζουν σαν μια πλήρη ορχήστρα, αξιοποιώντας όλα τα μέρη της (όχι μόνο τις χορδές) και δημιουργώντας με καινοτόμες τεχνικές έναν τεράστιο πλούτο ηχοχρωμάτων και μουσικών εικόνων, που δυσκολεύεται να πιστέψει κανείς ότι παράγονται από μια κιθάρα. Σύνθετοι ρυθμοί – κρουστά, μπάσα και μελωδίες ακούγονται ταυτόχρονα, δημιουργώντας ένα προσωπικό “λεξιλόγιο”, που μετατρέπει τη γνώση σε μουσική και κινείται ευέλικτα ανάμεσα σε διαφορετικά στυλ και είδη.

Την Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου οι δύο δεξιοτέχνες σολίστες πραγματοποιούν στο ΚΕΤ ένα σεμινάριο με θέμα την Fingerstyle κιθάρα, εξηγούν τις βασικές αρχές και τον τρόπο σκέψης τους και παρουσιάζουν σύγχρονες τεχνικές που πλαισιώνουν αυτό το είδος παιξίματος. Ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης σε σχέση με την κιθάρα και τις δυνατότητές της.

To σεμινάριο θα ακολουθήσει Έκθεση Ακουστικής Κιθάρας Ελλήνων Κατασκευαστών, καθώς και των εκδόσεων Fagottobooks και της Soto Onstage, αντιπροσώπου της Fishman και άλλων ποιοτικών εταιρειών σε σχέση με τα ακουστικά όργανα στην Ελλάδα, η οποία θα χαρίσει με κλήρωση έναν humbucker μαγνήτη ακουστικής κιθάρας Fishman NEO-D02 σε κάποιον από τους συμμετέχοντες.

H εκδήλωση πραγματοποιείται τα πλαίσια του 2nd Fingerstyle Invitation to Greece.

Πρόγραμμα σεμιναρίου:

Α’ Μέρος – Εva Atmatzidou

-solo Fingerstyle Acoustic Guitar: εισαγωγή στον τρόπο σκέψης
-ενορχήστρωση στην κιθάρα και δημιουργικοί τρόποι προσέγγισης
-σύγχρονες τεχνικές (percussive & extended guitar techniques)
-πρακτική εφαρμογή και πειραματισμός συμμετεχόντων

Β’ Μέρος – Trevor Gordon Hall

-παρουσίαση Tonewoods Amp
-ασκήσεις για βελτίωση της τεχνικής
-συμβουλές σε σχέση με τη μελέτη και τη δημιουργική προσέγγισή της ως πηγή έμπνευσης
-Q & A σε σχέση με οποιοδήποτε σχετικό θέμα απασχολεί τους συμμετέχοντες

Το σεμινάριο απευθύνεται σε:

-Κλασικούς, ακουστικούς και ηλεκτρικούς κιθαρίστες. Οι συμμετέχοντες είναι καλό να έχουν μαζί τους κάποιο ακουστικό όργανο, για να μπορούν να πειραματιστούν.

*Επίπεδο: βασικές γνώσεις κιθάρας και πάνω, μιας και το σεμινάριο είναι εισαγωγικό σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης.

-Σε οποιονδήποτε μουσικό άλλου οργάνου ή και ακροατές που ενδιαφέρονται να καταλάβουν τη λογική που κρύβεται πίσω από αυτό το στυλ παιξίματος.

Κόστος για κάθε συμμετέχοντα: 20 €

Πληροφορίες/αιτήσεις συμμετοχής: 69.45.34.84.45 & info@polychorosket.gr

Στην Έκθεση Ακουστικής Κιθάρας Ελλήνων Κατασκευαστών συμμετέχουν οι κατασκευαστές:

Οργανοποιείον Βουλαδάκη
Κιθάρες Παβέζα – Παπάζογλου
Χορδόφωνον (Γιάννης Παπαδόπουλος)
Το σεμινάριο γίνεται με την υποστήριξη του Ιαμβικού Ωδείου, το οποίο θα δώσει και τις βεβαιώσεις παρακολούθησης στους συμμετέχοντες.

link fb event

Soundtrope Festival 2018

Το Soundtrope Festival (music/film/dance/visuals) γίνεται πέντε χρονών και το γιορτάζει στο ΚΕΤ! Πρόκειται για ένα φεστιβάλ σύγχρονων τεχνών, ανήσυχο, περίεργο, ξένο αλλά και οικείο συνάμα, που από την πρώτη μέρα της ύπαρξής του, επιδιώκει να φιλοξενεί και να φιλοξενείται, να ταξιδεύει αλλά και να ριζώνει. Αισίως διοργανώνεται για 5η χρονιά, παρουσιάζοντας το πρόγραμμά του σε τρεις πανέμορφες πόλεις: την Αθήνα, το Βερολίνο και τα Ιωάννινα.

Σε συνεργασία με το NRW KULTURsekretariat έχει τη χαρά να φιλοξενεί μια σειρά από σύγχρονους και αξιόλογους καλλιτέχνες παρουσιάζοντας στην Αθήνα και στον ιδιαίτερο χώρο του Κέντρoυ Ελέγχου Τηλεοράσεων μια παράσταση στην οποία η διάδραση και η σύμπραξη μεταξύ των καλλιτεχνών θα έχει τον πρώτο λόγο.

Μια οπτικοακουστική παράσταση που συνδυάζει την avant-garde και την πειραματική μουσική με τις εικαστικές τέχνες και το χορό. Αναλυτικά συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

Μιχάλης Καλκάνης, Γιάννης Αναστασάκης, Thomas Sauerborn, Matthias Schuller, KOSTADIS, Δώρα Ζούμπα, Guido De Flaviis, Polar B, Raissa Mehner, Ορέστης Μπενέκας, Λάμπης Κουντουρόγιαννης, Ναταλία Μαντά, Βασίλης Τζαβάρας, Σόλης Μπαρκί

link fb event

ΛΟΛΕΚ

Ο Λόλεκ παρουσιάζει για πρώτη φορά στο ΚΕΤ ένα ακουστικό σετ με τραγούδια από τα τρία προσωπικά του άλμπουμ, αλλά και νέα ακυκλοφόρητα.

Συνθέτης, στιχουργός, ερμηνευτής και μουσικός παραγωγός, ο Λόλεκ γεννήθηκε το 1981 και ζει στην Αθήνα. Ξεκίνησε με μαθήματα ακορντεόν στην ηλικία των 12 ετών και αργότερα έμαθε κιθάρα και τύμπανα. Την περίοδο 1999-2007 συμμετείχε στα συγκροτήματα Mafia Maggots, Touched και Bolek & Lolek ως ντράμερ και συνθέτης.

Το 2009 κυκλοφορεί τον πρώτο του δίσκο με τίτλο Alone (Inner Ear). To 2011 ακολουθεί ο δεύτερος προσωπικός δίσκος με τίτλο Αχινός (Inner Ear). Το 2015 κυκλοφορεί η νέα δισκογραφική του δουλειά, με τίτλο Ουρανός Μολύβι, ανεξάρτητη παραγωγή από την InRealTime Records.

Το 2009 ξεκινά να γράφει μουσική για το θέατρο και αργότερα συμμετέχει ζωντανά επί σκηνής στις παραστάσεις Κατερίνα (παράσταση βασισμένη στο βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ Το βιβλίο της Κατερίνας, Θέατρο Θησείον 11/2014-2017, σκην. Γιώργος Νανούρης), Κυρία Ντάλογουει (Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας, 12/2017, σκην. Μαρία Ξανθοπουλίδου), και Σκίτσα της Αθήνας/Ακυβέρνητη πολιτεία (Θέατρο Βασιλάκου, 11/2013, σκην. Ακύλλας Καραζήσης).

facebook page

youtube channel

Οργάνωση παραγωγής: Cricos (www.cricos.gr)

Management, PR: Αντιγόνη Γιαλλουρίδου, 6944296510, amy@cricos.gr

link fb event

Vergessenheit

Το Vergessenheit είναι ένα project που ξεκίνησαν οι Κώστας Κακούρης και Αναστάσης Γρίβας πριν τέσσερα χρόνια και με τη συμμετοχή διάφορων μουσικών ολοκλήρωσαν δύο album (Vergessenheit/Songbook και Vergessenheit/Silence) που πρόκειται να κυκλοφορήσουν σύντομα από την Outlandish Recordings. Στα δύο album έχει χρησιμοποιηθεί ποίηση των William Butler Yeats, William Ernest Henley, Susanne Wieser, Βασίλη Αθανασιάδη, Blaine L. Reininger, καθώς και κείμενα του John Cage από το βιβλίο Silence: Lectures and Writings (1961).

Οι τέσσερις μουσικοί (Κώστας Κακούρης – πιάνο, Αναστάσης Γρίβας – ηλεκτρονικά, Κατερίνα Παπαχρήστου – φωνή, Σταύρος Παργινός – τσέλο) παρουσιάζουν στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων επιλεγμένα κομμάτια από τα δύο επερχόμενα album ως μια μορφή μουσικού διαλογισμού.

Ο όρος Vergessenheit αποδίδει στα γερμανικά το νόημα των αντίστοιχων λέξεων “Λήθη”, “Λησμοσύνη” στα ελληνικά και χρησιμοποιείται από τον Γερμανό φιλόσοφο Μάρτιν Χάιντεγκερ για να προσδιορίσει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει στο παρόν το “Ερώτημα για το Είναι”.

Κώστας Κακούρης

Ο Κώστας Κακούρης είναι συνθέτης και πιανίστας. Έχει γράψει μουσική για ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, για τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές διαφημίσεις αλλά και για θεατρικά έργα. Κάνει την παραγωγή και οργανώνει συναυλίες κινηματογραφικής μουσικής για διάφορα σχήματα ένα εκ των οπoίων είναι και οι Later Life, μουσικό σχήμα που ίδρυσε το 2003 με σκοπό να παρουσιάζει κινηματογραφική μουσική μινιμαλιστών συνθετών.

Αναστάσης Γρίβας

Ως δημιουργός/μουσικός δραστηριοποιείται στο χώρο των αυτοσχέδιων οργάνων και της live επεξεργασίας ήχου με Η/Υ. H αναζήτηση νέων ηχοχρωμάτων τον οδήγησε στη δημιουργία μιας μοναδικής ιδίο-κατασκευασμένης κιθάρας. Συνδυάζοντας εφαρμογές και φαινόμενα της ηλεκτροακουστικής (μαγνήτες, phasing, feedback) με τεχνικές της σύγχρονης μουσικής, δημιουργεί ηχητικά περιβάλλοντα με αναφορές στη Concrete Music, την ηλεκτροακουστική και την ambient μουσική. Από το 2005 είναι μέλος του EΣΣHM (Eλληνικός Σύνδεσμος Συνθετών Hλεκτροακουστικής Mουσικής) και του Ευρωπαϊκού δικτύου καλλιτεχνών Club 2:13, καθώς και του ομώνυμου Ensemble μαζί με τους Νίκο Βελιώτη, Katerina Zenz, Joe Tornabene και Coti Κ. Έχει κάνει τη μουσική (sound design) για βιντεοκλίπ και χορευτικές παραστάσεις.

Κατερίνα Παπαχρήστου

Η Κατερίνα Παπαχρήστου έχει συνεργαστεί με αρκετά συγκροτήματα της αγγλόφωνης indie/alternative σκηνής ως τραγουδίστρια αλλά και μπασίστρια. Το 2007 σχημάτισε τους Tango with Lions που ξεκίνησαν σαν μια μεταβαλλόμενη μουσική κολεκτίβα και εξελίχθηκαν στη σημερινή σταθερή πλέον σύνθεση του συγκροτήματος. Το ντεμπούτο album τους, “Verba Time”, κυκλοφόρησε το 2010 και έχει αποσπάσει ενθουσιώδεις κριτικές, ενώ το κομμάτι “In Α Bar” έχει σπάσει ρεκόρ ακροάσεων στο youtube. Ακολούθησε το δεύτερο album τους “Α Long Walk” την άνοιξη του 2013 και το τρίτο album ‘’Τhe Light’’ τον Ιανουάριο του 2018.

Σταύρος Παργινός

Ο Σταύρος Παργινός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς μουσικούς της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής. Αρκετά ensembles μουσικής δωματίου και σχήματα ποικίλων μουσικών κατευθύνσεων εμπιστεύονται τη δεξιοτεχνία του ως τσελίστα αλλά και τη δημιουργική δεινότητά του. Η καλλιτεχνική του σταδιοδρομία επεκτείνεται και στη μουσική σύνθεση καθώς έχει συνθέσει μουσική για ομάδες χορού και θεατρικές παραστάσεις.

link fb event

Eyal Maoz & Jannis Anastasakis

Ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί για μια μοναδική συναυλία στο ΚΕΤ τον σπουδαίο νεοϋορκέζο κιθαρίστα Eyal Maoz, μέλος του συνόλου Cobra του John Zorn και του project Abraxas του Shanir Blumekkranz. Ο Eyal Maoz θα παρουσιάσει ένα σόλο σετ και στη συνέχεια ένα δεύτερο σετ ντουέτο με τον Γιάννη Αναστασάκη.

Eyal Maoz

Ο Eyal Maoz είναι Αμερικάνος συνθέτης και κιθαρίστας γεννημένος στο Ισραήλ. Η μουσική του ενσωματώνει rock, jazz και avant-garde στοιχεία με επιρροές από τον ηλεκτρονικό και τον εβραϊκό μεσανατολικό ήχο. Έχει κυκλοφορήσει δουλειές σε εταιρείες όπως οι: Tzadik, Ayler, Out Now και Piadrum Records. Είναι μέλος του συνόλου Cobra του John Zorn και του project Abraxas του Shanir Blumekkranz. Ο John Zorn, ένας από τους σημαντικότερους μοντέρνους συνθέτες, περιγράφει τον Maoz ως «ζωτικό μέλος της μουσικής σκηνής της Νέας Υόρκης». Ο Eyal Maoz έχει συνθέσει μουσική για ταινίες των σκηνοθετών Yoram Porath και Raphael Nadjari. Διευθύνει επίσης μια σειρά από πρωτότυπα μουσικά σύνολα, όπως το Edom (η Μέση Ανατολή συναντά την ποπ), το Wild Type (η σλαβική μουσική συναντά την τζαζ και τον πειραματισμό) και το Dimyon (ακουστικό μοντέρνο εβραϊκό σύνολο). Έχει επίσης ιδρύσει μαζί με τους Lukas Ligeti και James Ilgenfritz το τρίο Hypercolor, ένα επαναστατικό jazz/art-rock τρίο.

www.eyalmaozmusic.com

 

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.ά.

www.jannisanastasakis.com

link fb event

George Haslam & Νικόλας Σκορδάς + Στέφανος Χυτήρης (guest)

Με αφορμή την ηχογράφηση ενός νέου δίσκου με τον Νικόλα Σκορδά, ο George Haslam, ένας από τους πιο χαρισματικούς και έμπειρους μουσικούς της jazz μουσικής σκηνής, έρχεται στην Αθήνα. Ο George Haslam έχει κυκλοφορήσει πάνω από 30 άλμπουμ και LP’s, έχει εμπειρία 40 ετών στη διδασκαλία και έχει συνεργαστεί με ιστορικούς αλλά και πρωτοπόρους μουσικούς της jazz όπως οι: Mal Waldron, Steve Lacy, Borah Bergman, Charlie Mariano, Bobby Carcasses, Evan Parker, Lol Coxhill, Paul Rutherford, Elton Dean, Joachim Kuhn, Howard Riley, Laszlo Gardony, Arturo Sandoval κ.ά.

Η δημιουργία του ντουέτου πνευστών με τον Νικόλα Σκορδά έχει σαν σκοπό την εξερεύνηση του ήχου μέσω του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, εκεί όπου τα χρώματα της μουσικής ενώνονται με τα χρώματα της καρδιάς και του πνεύματος. Στην εμφάνισή του στο ΚΕΤ, το ντουέτο θα φιλοξενήσει το φίλο και εξαιρετικό μουσικό Στέφανο Χυτήρη (ντραμς), για να συμπράξει με τα ντραμς του στο δεύτερο μέρος της συναυλίας.

George Haslam – baritone saxophone, tárogató, zither

Νικόλας Σκορδάς – tárogató, soprano/tenor saxophone

George Haslam

Ο George Haslam γεννήθηκε στην Αγγλία το 1939. Το πρώτο του όργανο ήταν το κλαρινέτο, σύντομα στράφηκε προς το τενόρο σαξόφωνο και έπειτα στο βαρύτονο σαξόφωνο στα τέλη των 70’s. Τη δεκαετία του 80, κατά την παραμονή του στη Βουλγαρία, ασχολήθηκε με το tárogató. Το 1986 ο ίδιος και η ορχήστρα του ήταν το πρώτο βρετανικό σχήμα που έπαιξε ζωντανά στην Κούβα και αργότερα στην Αργεντινή. Ασχολείται με τη blues, την κλασική και την αυτοσχεδιαστική μουσική. Ταξιδεύει ανά τον κόσμο και πραγματοποιεί κυρίως σόλο εμφανίσεις. Έχει κυκλοφορήσει πάνω από 30 CD και LP και έχει συμμετάσχει σε πολλές εκπομπές του BBC Radio 3. Το 1989 έφτιαξε to label SLAM. Έχει δουλέψει με σπουδαίους μουσικούς όπως είναι οι: Mal Waldron, Steve Lacy, Borah Bergman, Charlie Mariano, Bobby Carcasses, Evan Parker, Lol Coxhill, Paul Rutherford, Elton Dean, Joachim Kuhn, Howard Riley, Laszlo Gardony, Arturo Sandoval κ.ά.

www.georgehaslam.com

Νικόλας Σκορδάς

Ο Νικόλας Σκορδάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε jazz soprano σαξόφωνο και παρακολούθησε τον κύκλο σπουδών της jazz μουσικής στο ωδείο Athenaeum με επικεφαλής και δάσκαλο τον Σύλβιο Σύρρο. Έχει λάβει μέρος σε πολλά εργαστήρια και σεμινάρια σχετικά με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τη jazz μουσική και έχει παρακολουθήσει ιδιαίτερα μαθήματα jazz σαξοφώνου από καταξιωμένους μουσικούς, όπως οι Antoine Roney, Mark Mommas, Nat Birchall, David Angol και Albert Beger. Η πρώτη του δισκογραφική συνεργασία ήταν στο δίσκο του Χάρη Λαμπράκη Μετέωρα, ενώ το 2017 κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο Ships and Shepherds με τη συμμετοχή του Βρετανού πιανίστα Alex Maquire. Μέσα στο 2019 αναμένεται να κυκλοφορήσει στη SLAM ο δίσκος Facing Infinity του ντουέτου Shakuhachi On音On Saxophone, στο οποίο είναι μέλος μαζί με τον Αλέξανδρο Αϊβαλιώτη.

www.nikolasskordas.com

Στέφανος Χυτήρης

Ο Στέφανος Χυτήρης σπούδασε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη. Έχει συμμετάσχει σε σχήματα της free jazz σκηνής της Νέας Υόρκης, στα οποία μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι Daniel Carter, Ingrid Laubrock, Pascal Niggenkemper, Billy Mintz, Tony Malaby, Bram De Looze, Luca Rosenfeld, Todd Neufeld. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το διπλό βινύλιο Egata, όπου επτά μουσικοί αυτοσχεδιάζουν πάνω σε συγκεκριμένες τονικότητες με χαρακτηριστικό τις σύντομες διακεκομμένες φράσεις και τις συντονισμένες εξάρσεις.

www.stephanoschytiris.com

link fb event

Σαβουάρ Βιβρ {θα φανεί ότι ποτέ δεν ξέρεις}

Πώς να συμπεριφέρεται κανείς από την ώρα της γέννησής του, όπως και σε κάθε μεγάλη ή μικρή στιγμή της ζωής; Μέσα από την επιλογή μιας έντονης φόρμας και την εναλλαγή ρόλων και διαθέσεων, ένας άντρας και μια γυναίκα παραδίδουν στο κοινό ένα ανορθόδοξο και τραγικοκωμικό μάθημα ευπρέπειας. Είναι, όμως, ικανό ένα πρωτόκολλο κανόνων κι εθιμοτυπιών να μας διαφυλάξει από την αγωνία και τις δυσκολίες της ζωής; 

Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το θεατρικό έργο «Οι κανόνες του σαβουάρ βιβρ στη σύγχρονη κοινωνία» του Jean-Luc Lagarce (εκδόσεις Άγρα, 2015), αριστούργημα μαύρου χιούμορ και τελευταίο έργο του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα.

Η Χριστίνα Ροκαδάκη σπούδασε στην Δραματική Σχολή “Αρχή” της Νέλλης Καρρά. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις για παιδιά και ενήλικες στην Αθήνα αλλά και στα Χανιά όπου έζησε και δραστηριοποιήθηκε για τρία χρόνια. Έχει συνεργαστεί με το Θέατρο Κωφών Ελλάδος και έχει παρουσιάσει μέχρι τώρα τρεις προσωπικές της δουλειές. Έχει ασχοληθεί επίσης με τη θεατρική αγωγή σε παιδιά και ενήλικες.

Ο Νεκτάριος Σμυρνάκης σπούδασε στην Δραματική Σχολή “Αρχή” της Νέλλης Καρρά. Συμμετείχε μεταξύ άλλων στις παραστάσεις Τα άγρια αγόρια (2012, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης), La Commune Grecque (2012, Φεστιβάλ Αθηνών), Orlando (2013, Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκη), Πλατόνοφ (2015, Θέατρο Cartel), Young Lear (2016, Φεστιβάλ Αθηνών) και στη μικρού μήκους ταινία Μια απελπισμένη ζωντάνια των Πάνου Κατσιμέρη και Χρήστου Χυλά.

link fb event

 

The Sound of Color Sessions #3

Για τέταρτη συνεχή χρονιά, μια φορά το μήνα, ο Γιάννης Αναστασάκης προσκαλεί στο ΚΕΤ διαφορετικούς μουσικούς και visual artists για να συμμετάσχουν αυτοσχεδιαστικά στη δημιουργία ενός in situ οπτικο-ακουστικoύ project.

Στο session του Δεκεμβρίου προσκαλεί τους Koray Tarhan (didgeridoo), Γιάννη Δεσποτάκη (τύμπανα, φωνή) και Ναταλία Μαντά (live visuals).

Koray Tarhan

O Koray Tarhan παίζει μπαγλαμά, didgeridoo και άλλα πνευστά όργανα σε διάφορα project από το 1998. Φτιάχνει μουσική για θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις και για κινηματογραφικές ταινίες. Κέρδισε το βραβείο “Best Original Theater Music Award” μαζί με τους Vulkan Alp and Arjen Brusk το 2018 για την παράσταση The Crows. Είναι μέλος του εθνο-ηλεκτρονικού γκρουπ Nusaibin. Οι Nusaibin έχουν παίξει σε γνωστά φεστιβάλ όπως τα Chill-Out Istanbul, Big Burn, Cappadox, Nilufer Electronic κ.ά. Είναι επίσης μέλος του αυτοσχεδιαστικού μουσικού project Cirkin από το 1999. Συνθέτει δικούς του στίχους και μουσική από το 2016. Έχει συνεργαστεί με διάφορες μπάντες και μουσικούς όπως είναι οι: Akin Eldes, Amesha Spenta, Arkin Allen (Mercan Dede), Bill Ransom, Def-Jen, Emre Kesim, Kara Güneş, Tarik Aslan, Taylan Özgür Ölmez.

www.soundcloud.com/kortar

Γιάννης Δεσποτάκης

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία έδειξε έφεση στα κρουστά. Έχει δεχτεί μαθήματα από διάφορους αξιοσημείωτους ανθρώπους. Έχει διδαχθεί tabla από τον Satnam Ghai (Ινδία) και Nihat Yersaloglu (Τουρκία), drums από τον Νίκο Καπηλίδη και ηλεκτρική κιθάρα από τον Κώστα Μουζή. Παρακολούθησε σεμινάρια των Joe Zawinul, Lenny White, Rashid Ali, Steve Gadd, Garry Novak, Jeff Berlin, Paul Vertigo, Clarence Penn, Kostas Anastasiadis.

Τα τελευταία 10 χρόνια ασχολείται με το μογγολικό παραδοσιακό τραγούδι (γνωστό και ως overtone singing – τραγούδι των υπερήχων) γιατί δρα σαν το κρυστάλλινο νερό που ανοίγει και καθαρίζει όλα τα εσωτερικά ενεργειακά κανάλια γνωστά και ως chakras.

Το 2007 γνωρίζεται με τον αξιοσημείωτο Hayden Chisholm (NZL) με τον οποίο συνεργάζονται στενά και αδιάκοπα από το 2009. Μέσα από τη συνεχή μεταβολή της φόρμας, παραμένει ένας συνεχής ερευνητής του αληθινού ήχου και συμμετέχει σε διάφορα μουσικά σχήματα. Από το 2013 συνεργάζεται με τον Αντώνη Σταυρινό, είτε σαν ντουέτο είτε σε μεγαλύτερα μουσικά σύνολα, δίνοντας συναυλίες ελεύθερου βιωματικού αυτοσχεδιασμού. Η πηγή της έμπνευσής τους είναι ο δρόμος και η πραγματικότητα. Το όνομα της συλλογικότητας αυτής είναι Meating for Business. Με τους μουσικούς της Agios Lavrentios Brass Band – της μοναδικής brass band στον κόσμο χωρίς καθόλου brass – βομβαρδίζουν τα ανυποψίαστα κοινά επί της γης με γερές δόσεις παγκόσμιας Βαλκανικής-Νέο-Ορλεάνικης μουσικής. Με τον εικαστικό, συνθέτη και πιανίστα Vago Tedosio (GR) έχουν δημιουργήσει το ντουέτο Free Thraz (πιάνο, φωνή, τύμπανα) μέσα από το οποίο δείχνουν παραδειγματικά πώς η θεωρία του χάους, η θεωρία των κβάντων, η καρδιά και ο αυτοσχεδιασμός είναι συγγενείς εξ αίματος. Παραδίδει εργαστήρια σχετικά με το παραδοσιακό μογγολικό τραγούδι (hoomi), τη φωνητική απελευθέρωση και τον ελεύθερο βιωματικό αυτοσχεδιασμό.

Έχει συνεργαστεί με τους: Αντώνη Ανισέγκο (Berlin, GR), Σαβίνα Γιαννάτου (GR), James Wylie (Nzl), Zakary Frantz (Can), Sebastian Gramms (Ger), Philip Zoubec (Aus), Στάθη Διαμαντίδη (GR), Δημήτρη Παντελιά (GR), Norbert Stammberger (Ger), Markus Krispel (Aus), Mathias Guerra (Chile), Chrysoula Kehayioglou (GR), Andrew Strain (USA) Κατερίνα Μανιού (GR), Bastian Duncker (Ger), Αθηνά Κυρούση (GR), Στέλιο Μίχα (New York, GR), Μιχάλη Καταχανά (GR), Moritz Koether (Ger.), Μάρκο Δαμιανό (GR), Κυριάκο Χατζηιωάννου (Bassel – GR), Πάνο Αθανασόπουλο (GR) , Petros Michalas (Berlin, GR), Yangos Chairetis (GR).

www.meatingforbusiness.tumblr.com

Ναταλία Μαντά

Η Ναταλία Μαντά γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στην κατηγορία “Ταλέντα”, όπου σπούδασε κατά την περίοδο 2011 – 2016. Μπαίνοντας στη σχόλη το 2011, σε ηλικία 17 ετών, κερδίζει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό γλυπτικής στην Ιταλία με θέμα Mελέτη για Δημόσιο Χώρο. Φοίτησε με καθηγητή τον Γιώργο Λάππα στο Β’ εργαστήριο γλυπτικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές καθώς και την επιμέλεια της πτυχιακής της εργασίας υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας του Β’ – Γ’ εργαστηρίου γλυπτικής κ. Αφροδίτη Λίτη. Τελείωσε με Άριστα και βαθμό πτυχίου 9,5 (εννέα και πέντε). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση τον Οκτώβρη του 2017 στη γκαλερί Καππάτος στην Αθήνα.

Γιάννης Αναστασάκης

Ο Γιάννης Αναστασάκης χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερή του προσέγγιση στην κιθάρα, ως γεννήτρια πρωτότυπων και ατμοσφαιρικών ήχων, καθώς και για την ενασχόλησή του σε βάθος με τα εφέ και την τεχνική του live-sampling (είναι επίσης ο σχεδιαστής και κατασκευαστής των JAM pedals). Η μουσική του είναι ένα κράμα ambient και ψυχεδέλειας που ισορροπεί μεταξύ μελωδίας και θορύβου, ξεπερνώντας πολλές φορές τα “επιτρεπτά” όρια. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως οι: Arve Henriksen, Christian Fennesz, Eivind Aarset, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου, Θοδωρής Ρέλλος, Χάρης Λαμπράκης, Φλώρος Φλωρίδης, Haig Yazdjian κ.α.

www.jannisanastasakis.com

link fb event

 

Λεόντιος και Λένα {G. Büchner | Π. Φλατσούσης}

“Ας μπορούσα να γίνω κάποιος άλλος μόνο για ένα λεπτό”

Το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων παρουσιάζει για 2η χρονιά (και μόνο για 8 παραστάσεις) το έργο Λεόντιος και Λένα του Γκέοργκ Μπύχνερ, σε σκηνοθεσία του Παντελή Φλατσούση, μ’ έναν έμπειρο θίασο στο πλευρό του.

Την ημέρα ακριβώς που ανακοινώνεται ο επιβεβλημένος γάμος του, ο Λεόντιος αποφασίζει να εγκαταλείψει τη χώρα και φεύγει για μια περιπλάνηση χωρίς σκοπό. Ταυτόχρονα, σε μια κοντινή χώρα, η νεαρή Λένα δραπετεύει κι εκείνη προκειμένου να αποφύγει τον επίσης επιβεβλημένο γάμο. Στην άγνωστη χώρα όπου βρίσκονται, συναντιούνται τυχαία και ερωτεύονται αυθόρμητα, χωρίς να γνωρίζουν ο ένας ποιος είναι ο άλλος. Αλλά όταν αποκαλυφθούν οι ταυτότητές τους, τους περιμένει μια έκπληξη. Πρόκειται πράγματι για αληθινό, αυθόρμητο έρωτα ή τα πάντα είναι σχεδιασμένα από πριν;

Ο Γκέοργκ Μπύχνερ χαρακτήριζε το Λεόντιος και Λένα (1836), το δεύτερο θεατρικό έργο του μετά το Θάνατο του Δαντόν (1835) και πριν τον ημιτελή Βόυτσεκ (1837), ως “Lustspiel”: κωμωδία. Το έργο προοριζόταν για ένα θεατρικό διαγωνισμό, αλλά ο Μπύχνερ δεν πρόλαβε τις προθεσμίες. Μεταγενέστεροι μελετητές κάνουν λόγο για «ουτοπικό ή λυπητερό κωμικό παραμύθι», για «ονειρικό έργο», «ειρωνική κωμωδία», «μηδενιστικό δράμα» αλλά και «τραγικωμωδία της ματαιότητας και της απογοήτευσης», θέλοντας να τονίσουν όχι μόνο τον παιγνιώδη αλλά και το σκοτεινό χαρακτήρα του.

‘Όπως τονίζει ο Παντελής Φλατσούσης: «Η παράσταση στο ΚΕΤ κινείται ανάμεσα στους δύο αυτούς πόλους, θέλοντας να εξερευνήσει την αλληλεξάρτηση εξουσίας και επιθυμίας. Σε αυτήν οι θεατές καλούνται να γίνουν μάρτυρες μιας περίεργης ιστορίας ενηλικίωσης, και να αποφασίσουν πόσο τελικά έχουμε την δυνατότητα να επιλέγουμε εμείς οι ίδιοι τη ζωή μας ή αν όλα είναι τυχαία. Είναι κάθε πεδίο ανθρώπινης δραστηριότητας παγιδευμένο από τις εξουσίες ή μπορεί η επιθυμία να αποτελέσει μια δυνατότητα διαφυγής; Μέχρι ποια όρια μπορούμε να αλλάξουμε τις καταστάσεις μέσα στις οποίες γεννιόμαστε και ζούμε τις ζωές μας; Μήπως εμείς οι ίδιοι είμαστε ένα όριο σε αυτή μας την επιθυμία;»

link fb event