Support Us

Το ΚΕΤ είναι ένας ανεξάρτητος καλλιτεχνικός χώρος στη γειτονιά της Κυψέλης, στην Αθήνα. Ιδρύθηκε τον Μάιο του 2012 ως αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία από τη Φωτεινή Μπάνου και τον Δημήτρη Αλεξάκη. Η Αγγελική Καράμπελα συμπλήρωσε την ομάδα τον Νοέμβριο του 2015.

Στεγάζεται στον χώρο μιας παλιάς βιοτεχνίας ασπρόμαυρων τηλεοράσεων και αποτελείται από ένα ψηλοτάβανο υπόγειο και έναν ημιυπόγειο όροφο σε σχήμα Γ, που το περιβάλλει σαν εξώστης. Μπορεί να φιλοξενήσει από 50 έως 90 άτομα, ανάλογα με τη διάταξη κάθε βραδιάς. Η απουσία μόνιμης σκηνής επιτρέπει στις καλλιτεχνικές ομάδες να πειραματίζονται με τον ίδιο τον χώρο και να επαναπροσδιορίζουν τη σχέση τους με το κοινό.

Από τον Οκτώβριο μέχρι τις αρχές Ιουνίου, διοργανώνει τρεις με πέντε συναυλίες την εβδομάδα, με επίκεντρο τις πειραματικές μουσικές σε όλες τους τις εκφάνσεις. Παράλληλα, και ενίοτε σε διάλογο με το μουσικό πρόγραμμα, φιλοξενεί έργα από τις παραστατικές τέχνες και το video art. Δίνει χώρο τόσο σε καθιερωμένες όσο και σε νέες καλλιτεχνικές φωνές.

Με τα χρόνια, το ΚΕΤ έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής ζωής της πόλης. Το πρόγραμμά του διαμορφώνεται μέσα από επιλογές αλλά και δεσμούς που χτίζονται μέσα στον χρόνο. Από το 2012 μέχρι σήμερα, συνοδεύουμε διαδρομές, συχνά από τα πρώτα τους βήματα, και μοιραζόμαστε τις αναζητήσεις, τις αμφιβολίες και τις μετατοπίσεις που τις διαμορφώνουν. Στην καρδιά αυτής της σχέσης βρίσκεται η στιγμή της έκθεσης: εκείνη η αμφίσημη και εύθραυστη στιγμή κατά την οποία το πιο προσωπικό γίνεται δημόσιο. Πέρα από την οργάνωση και την επικοινωνία κάθε εκδήλωσης, η συνοδεία αυτή είναι η ουσία της δουλειάς μας. Από αυτήν αντλούμε χαρά και έμπνευση. Σε αυτήν βρίσκουμε και τον πρώτο λόγο να συνεχίσουμε.

⭔

Το πρόγραμμα

Ο αυτοσχεδιασμός αποτελεί βασικό άξονα του προγράμματός μας, συχνά με τη μορφή σειρών που επιμελούνται οι ίδιοι οι μουσικοί. Σχήματα και σολίστ της ελληνικής σκηνής συναντούν αυτοσχεδιάστριες και αυτοσχεδιαστές από την Ευρώπη, την Αμερική, την Ιαπωνία ή τη Μέση Ανατολή. Οι αναζητήσεις που πηγάζουν από τη free jazz της Νέας Υόρκης, την creative music του Σικάγο και το free improv του Λονδίνου βρίσκουν εδώ συνέχεια χάρη σε μουσικούς διαφορετικών γενιών.

Το ΚΕΤ φιλοξενεί τη σύγχρονη σύνθεση και τις ανοιχτές μορφές, τον φωνητικό πειραματισμό, καθώς και προτάσεις που διερευνούν τις ίδιες τις συνθήκες της ακρόασης. Σημαντικό μέρος του προγράμματος αφιερώνεται στον ηλεκτρονικό και ηλεκτροακουστικό ήχο, από το live coding και τα συστήματα ανατροφοδότησης ως τη musique concrète, τις ηχογραφήσεις πεδίου, την ambient και τη noise. Η πειραματική μουσική διασταυρώνεται συχνά με τον λόγο ή το τραγούδι, προσεγγίζει και επανερμηνεύει έργα παλαιότερων εποχών και παραδοσιακές μουσικές, ή συνομιλεί με το krautrock ή την dub.

Ο αυτοσχεδιασμός λειτουργεί και ως γέφυρα προς άλλες τέχνες: η μουσική συναντά τα εικαστικά στη σειρά The Sound of Color, τον χορό στις σειρές Three Times Three και Agile Experiments και τον κινηματογράφο, όταν βουβές ταινίες προβάλλονται με ζωντανή μουσική επένδυση.

Το ΚΕΤ έχει φιλοξενήσει ή συνδιοργανώσει φεστιβάλ όπως τα Multiversal, RPT Athens, Soundtrope, Sound Acts, MiQ, Noisy Words, Submersion και expAИD, το φεστιβάλ «Απόψε Αντιφασχεδιάζουμε», για την οικονομική στήριξη της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, και το H(e)avens, συλλογική απάντηση στην παρέμβαση των ιδιωτικών ιδρυμάτων στον χώρο του πολιτισμού.

Από τα πρώτα του βήματα, το ΚΕΤ φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις που προσεγγίζουν την πολιτική, την κοινωνία και τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία μέσα από απρόσμενες οπτικές: την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και τις αφηγήσεις της, την άνοδο του ναζισμού, τις εξόριστες μνήμες του Εμφυλίου, τον εκτοπισμό των εβραϊκών κοινοτήτων της Ελλάδας, το αποτύπωμα του Τσερνόμπιλ στη συλλογική μνήμη, τη γενεαλογία του νεοφιλελευθερισμού και τα βιώματα μεταναστριών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα.

Ανοίγει τις πόρτες του στο live cinema και στο ντοκιμαντέρ, ενώ η ποίηση και το spoken word βρίσκουν τακτικό βήμα μέσα από τις βραδιές MPATARIA και Spoken Maik.

▶ Διαβάστε μια αναλυτικότερη παρουσίαση του προγράμματος.

▶ Ευρετήριο καλλιτέχνιδων και καλλιτεχνών.

⭔

Η οικονομία του χώρου

Το ΚΕΤ λειτουργεί με μια «συμφωνία πόρτας», χωρίς να χρεώνει ενοίκιο για τη χρήση του χώρου: οι καθαρές εισπράξεις από τα εισιτήρια μοιράζονται ισομερώς ανάμεσα στον χώρο και στα πρόσωπα ή τα σχήματα που συμμετέχουν. Για έναν μη εμπορικό χώρο, το μοντέλο αυτό ενέχει σημαντικό οικονομικό ρίσκο, ιδίως τα βράδια με λίγο κόσμο. Αποτελεί όμως ένα από τα κλειδιά της μακρόχρονης λειτουργίας του, καθώς του επέτρεψε να διαμορφώσει μια ισχυρή ταυτότητα με απαιτητικές καλλιτεχνικές επιλογές και να χτίσει σταθερούς δεσμούς με τις καλλιτέχνιδες και τους καλλιτέχνες που φιλοξενεί. Το ΚΕΤ δεν περιορίζεται στους τέσσερις τοίχους του· με τον καιρό, έγινε ένα ζωντανό καλλιτεχνικό δίκτυο, που ενθαρρύνει, και ενίοτε πυροδοτεί, συναντήσεις και συνεργασίες.

Από τότε που άνοιξε, το ΚΕΤ δεν έχει λάβει καμία δημόσια χρηματοδότηση. Η έλλειψη αυτή αντανακλά ένα γενικότερο και χρόνιο κενό: στην Ελλάδα, οι ανεξάρτητοι χώροι στερούνται σταθερού πλαισίου δημόσιας στήριξης. Ένα τέτοιο πλαίσιο θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργούν, αλλά και να αναγνωρίζει τον θεμελιώδη ρόλο τους στην πολιτιστική ζωή. Σε αυτούς τους χώρους γίνονται οι πρώτες απόπειρες, ωριμάζουν ιδέες και διαμορφώνονται καλλιτεχνικές πορείες. Εκεί δοκιμάζονται νέα τεχνικά και καλλιτεχνικά μέσα· εκεί αναδύεται το καινούργιο. Η δράση αυτών των δομών ωφελεί εν τέλει ολόκληρο το καλλιτεχνικό πεδίο.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ανεξάρτητη σκηνή επικαλέστηκε ακριβώς αυτόν τον ρόλο: αναδεικνύοντας τους μικρούς χώρους ως φυτώριο της μουσικής βιομηχανίας, διεκδίκησε μερίδιο από τα έσοδα των μεγάλων εμπορικών διοργανώσεων. Ύστερα από πολυετή εκστρατεία του Music Venue Trust, ένα συγκεκριμένο ποσό ανά εισιτήριο αναδιανέμεται σήμερα — προς το παρόν σε εθελοντική βάση — στους μικρούς χώρους, στην καλλιτεχνική κοινότητα και στους ανεξάρτητους διοργανωτές συναυλιών. Το παράδειγμα είναι ελπιδοφόρο· φοβόμαστε όμως ότι θα χρειαστούν χρόνια μέχρι να συζητηθεί σοβαρά στην Ελλάδα.

Θεωρητικά, τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα θα μπορούσαν να καλύψουν μέρος αυτού του κενού. Στην πράξη, μας είναι σχεδόν πάντα απρόσιτα. Η προετοιμασία και η υποβολή μιας αίτησης απαιτούν χρόνο και πόρους, χωρίς καμία βεβαιότητα επιτυχίας. Για μια ολιγομελή ομάδα που καλύπτει ήδη τον προγραμματισμό, την τεχνική υποστήριξη, την επικοινωνία και τη διαχείριση, το κόστος αυτό είναι συχνά απαγορευτικό. Έτσι, τα προγράμματα αυτά ευνοούν μεγαλύτερους φορείς, με διοικητικό προσωπικό και οικονομική επάρκεια, και αποκλείουν ακριβώς τους χώρους που θα τα χρειάζονταν περισσότερο.

Με τα λειτουργικά έξοδα να αυξάνονται και τη δημόσια χρηματοδότηση να συρρικνώνεται, πολλοί χώροι πειραματικής τέχνης στην Ευρώπη βιώνουν σήμερα ανάλογη επισφάλεια. Αρκετοί αναγκάζονται να κλείσουν, να μετακομίσουν ή να στραφούν στο κοινό τους. Απέναντι σε αυτές τις πιέσεις, ορισμένες απαντήσεις δίνονται και συλλογικά. Τον περασμένο Ιούνιο διοργανώσαμε στην Αθήνα το φεστιβάλ expAИD μαζί με τρεις ακόμη χώρους αφιερωμένους στην πειραματική μουσική. Ήταν ένας τρόπος να δείξουμε από κοινού τι κάνουμε και με ποιες δυσκολίες ερχόμαστε αντιμέτωποι, αλλά και να μοιραστούμε την ομορφιά αυτής της δουλειάς και να υπερασπιστούμε τη σημασία της. Ήταν, τέλος, ένας τρόπος να πούμε ότι, παρά τα εμπόδια, εννοούμε να συνεχίσουμε. Συνεχίζουμε, γιατί η επιμονή είναι εδώ και καιρό κομμάτι της ταυτότητάς μας.

Τον τελευταίο χρόνο πήραμε μια σειρά από πρωτοβουλίες για να ενισχύσουμε τη βιωσιμότητα του χώρου. Διευρύναμε τις συνεργασίες μας με χώρους, ομάδες και labels από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Αναπτύξαμε την επικοινωνία με το κοινό μέσω του newsletter μας. Ανανεώσαμε την οπτική μας ταυτότητα σε συνεργασία με το Nowhere Studio. Ετοιμάσαμε ένα πρόγραμμα μελών με ετήσια συνδρομή, που προσφέρει εισιτήρια σε μειωμένη τιμή.

Παρά τις πρωτοβουλίες αυτές, η κατάσταση παραμένει κρίσιμη. Η δέκατη πέμπτη σεζόν μας ξεκινά αυτές τις μέρες, και ποτέ δεν έχουμε βρεθεί σε τόσο εύθραυστη θέση στην αρχή μιας χρονιάς. Οι δαπάνες για την ενέργεια, τον εξοπλισμό, τη συντήρηση και τα καθημερινά αναλώσιμα έχουν αυξηθεί αισθητά· τα έσοδά μας, όχι.

Η εξέλιξη αυτή θέτει σε κίνδυνο μια διαδρομή δεκατεσσάρων και πλέον χρόνων. Γι’ αυτό στρεφόμαστε σε εσάς: στους ανθρώπους που επισκέπτονται και αγαπούν αυτόν τον χώρο, στις καλλιτέχνιδες και στους καλλιτέχνες που βρήκαν εδώ τις κατάλληλες συνθήκες για να δοκιμάσουν, να ρισκάρουν, να συναντήσουν το κοινό, καθώς και σε όσες και όσους πιστεύουν ότι η πειραματική τέχνη χρειάζεται μικρές, ανεξάρτητες δομές για να υπάρξει.

Σας καλούμε σήμερα να μας βοηθήσετε να κρατήσουμε αυτόν τον χώρο ανοιχτό.

⭔

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε

Από την πρώτη μέρα, το ΚΕΤ στηρίζεται πρωτίστως στο κοινό του — τώρα ίσως περισσότερο από ποτέ. Κάθε συνεισφορά, εφάπαξ ή μηνιαία, μικρή ή μεγάλη, μας επιτρέπει να κρατήσουμε τις πόρτες ανοιχτές για τη σεζόν που ξεκινά και να σχεδιάσουμε με μεγαλύτερη σιγουριά τις επόμενες. Μας προσφέρει κάτι σπάνιο: λίγη περισσότερη σταθερότητα.

Πολλές μικρές δωρεές μαζί γίνονται ουσιαστικό στήριγμα για τη συνέχεια και την οικονομική σταθερότητα του χώρου:

● Μια σταθερή μηνιαία δωρεά 10 ευρώ από 100 ανθρώπους θα μας επέτρεπε να εξασφαλίσουμε έναν μισθό κάθε μήνα.

● Μια εφάπαξ δωρεά 50 ευρώ από 25 ανθρώπους θα μας επέτρεπε να καλύψουμε τα αναλώσιμα του χώρου για έναν μήνα.

● Μια εφάπαξ δωρεά 100 ευρώ από 20 ανθρώπους θα μας επέτρεπε να συντηρήσουμε ή να ανανεώσουμε μέρος του τεχνικού εξοπλισμού από τον οποίο εξαρτάται κάθε εκδήλωση.

Στηρίζοντας το ΚΕΤ, δεν στηρίζετε μόνο εμάς. Βοηθάτε τις πειραματικές κοινότητες της Αθήνας να διατηρήσουν μια πολύτιμη υποδομή, έναν χώρο εξοπλισμένο και φροντισμένο, έτοιμο να υποδεχτεί τη δουλειά τους.

Μπορείτε να κάνετε τη δωρεά σας εδώ: https://donorbox.org/support-ket

Αν μια δωρεά δεν σας είναι αυτή τη στιγμή εφικτή, μπορείτε να μας βοηθήσετε εξίσου κοινοποιώντας αυτή την επιστολή.

Ελπίζουμε να σας δούμε σύντομα στην Κυψέλη.

Με ευγνωμοσύνη,

Φωτεινή Μπάνου, Αγγελική Καράμπελα, Δημήτρης Αλεξάκης